Szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby

Szczepionka przeciwko zapaleniu wątroby jest podawana noworodkom w szpitalu. W niektórych przypadkach szczepienie jest opóźnione o pewien okres czasu, zgodnie ze wskazaniami lub na wniosek matki.

Jednak odchylenie od kalendarza szczepień zmniejsza ich skuteczność, o czym należy pamiętać przy obliczaniu indywidualnego harmonogramu.

Czy potrzebne jest szczepienie?

W Federacji Rosyjskiej szczepienia nie są obowiązkowe. Odbywa się to na zasadzie dobrowolności. Ale odmowa szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie jest tego warta z kilku powodów:

  • choroba od dawna wykracza poza marginesowe warstwy społeczeństwa;
  • Infekcja dzieci najczęściej występuje w domu - od krewnych, którzy nie wiedzieli o swojej diagnozie;
  • jest to bardzo zaraźliwa choroba o etiologii wirusowej;
  • leczenie zajmuje dużo czasu i jest przeprowadzane przez najsilniejsze leki;
  • liczba przypadków w Moskwie i innych dużych miastach rośnie z roku na rok;
  • infekcja jest możliwa zarówno w samym szpitalu, jak i klinice, na ulicy, w przedszkolu.

Często rodzice boją się skutków ubocznych szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ale powstają tylko wtedy, gdy nie są przestrzegane normy i zasady szczepień. A w przypadku zapalenia wątroby w wieku poniżej 1 roku w 90% przypadków dochodzi do poważnego uszkodzenia wątroby i przejścia do postaci przewlekłej.

Dlatego powinieneś uważnie monitorować stan zdrowia swojego dziecka i poddać się szczepieniu w najkorzystniejszym dla niego czasie..

Kiedy szczepić?

Szczepienia przeprowadza się zgodnie z harmonogramem szczepień zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia. Po urodzeniu dziecka kompleksowo badają i wybierają optymalny schemat podawania leków. W przypadku braku możliwych kontaktów z chorymi i przewoźnikami stosuje się standardowy harmonogram:

  1. Szczepionka jest podawana w szpitalu po badaniu przez neonatologa i za jego zgodą.
  2. Szczepionkę podaje się po 30 dniach od pierwszego.
  3. Trzecie wstrzyknięcie po 6 miesiącach od rozpoczęcia szczepienia.

Szczepienie dziecka zgodnie z zatwierdzonymi standardami nie jest konieczne. Pierwsze wstrzyknięcie można odłożyć, dopóki matka uzna to za konieczne. Ale warto wziąć pod uwagę, że ze względu na taki harmonogram podawania skuteczność szczepienia jest zmniejszona. Dlatego opóźnienie powinno być uzasadnione naukowo.

Jeśli dziecko ma wysokie ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby, podczas gdy ma bliskich krewnych, u których wykryto wirusa, szczepionkę podaje się zgodnie z innym harmonogramem:

  • szczepionka po urodzeniu;
  • szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby w ciągu 1 miesiąca;
  • zastrzyk w ciągu 2 miesięcy;
  • ten ostatni jest ustalony na 1 rok.

Z zastrzeżeniem norm i zasad szczepień powstaje odporność, która chroni osobę do 25 lat. Przerwa między pierwszym a drugim szczepieniem nie powinna przekraczać 3 miesięcy. W przeciwnym razie immunizacja rozpocznie się od nowa..

Kiedy nie robić?

Przeciwwskazania do szczepień są również przepisane w porządku Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej. W takim przypadku dziecko otrzymuje medyczne wycofanie ze szczepień na okres zależny od choroby. Istnieje kilka takich sytuacji:

  • alergia na składnik drożdży u matki (na całe życie);
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (przez pół roku);
  • brak masy ciała;
  • waga do 2 kg przy urodzeniu;
  • stany niedoboru odporności (na całe życie);
  • ostra choroba zakaźna (do 2 tygodni);
  • patologie autoimmunologiczne (na całe życie);
  • gorączka o niejasnej etiologii;
  • patologia układu nerwowego (na całe życie).

Dlatego przed szczepieniem konieczne jest zdanie ogólnego badania krwi i moczu. Pomoże to ustalić, czy istnieją tymczasowe przeciwwskazania..

Po wyzdrowieniu dziecko jest badane przez lekarza, patrzy na wyniki testu i wydaje opinię na temat przyjęcia na szczepienie. W przypadku bezwzględnych przeciwwskazań szczepienia nie są podawane.

Konsekwencje i powikłania

Konsekwencje szczepień występują przy indywidualnych reakcjach organizmu na lek. Częściej są one ograniczone lokalnymi manifestacjami..

U niemowlęcia w miejscu wstrzyknięcia powstaje zaczerwienienie, które jest gęste w dotyku. Występuje z powodu wodorotlenku glinu w szczepionce. Guzek znika bez śladu po kilku dniach.

Poważniejsze konsekwencje obejmują:

  • gorączka niskiej jakości (łagodzona przez Nurofen lub Panadol);
  • swędzenie i znaczne zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia;
  • zwiększony gaz, nudności, luźne stolce.

Objawy te utrzymują się przez pierwsze 2 dni, a następnie znikają. Jeśli dziecko nadal cierpi na złe samopoczucie, warto zadzwonić do specjalisty z domu z kliniki. Dzieci ze skłonnością do alergii mają ryzyko rozwoju pokrzywki lub obrzęku Quinckego. Z takim dzieckiem musisz siedzieć przez około 30 minut w klinice w pobliżu pokoju iniekcji. Dzięki temu szybko będzie mógł pomóc w rozwoju alergii.

Szczepienia pomogą chronić twoje dziecko przed niebezpiecznymi infekcjami. Ale powinieneś podejść do harmonogramu, biorąc pod uwagę wszystkie cechy dziecka i jego dziedziczność.

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: harmonogram i zasady szczepień

Rozwój wirusowego zapalenia wątroby prowadzi do patologicznego przegrupowania komórek wątroby. Standaryzowany harmonogram szczepionek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pomaga zmniejszyć ryzyko dolegliwości..

Przeciw czemu jest szczepione zapalenie wątroby?

Czy warto szczepić noworodka??

Przeciwwskazania do szczepienia

Szczepienia u noworodków

Harmonogram szczepień

Jaka szczepionka jest stosowana

Gdzie się zaszczepić

Opieka po szczepieniu

Odpowiedź na szczepionkę

Skutki uboczne, powikłania i konsekwencje

Komentarze i recenzje

Przeciw czemu jest szczepione zapalenie wątroby?

Od 2002 r. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zostało włączone do kalendarza szczepień w celu zapobiegania chorobie..

Istnieje szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, ale ta forma jest charakterystyczna dla gorących krajów i nie stanowi zagrożenia dla organizmu. W przeciwieństwie do tego rodzaju choroby wirusowe zapalenie wątroby typu B może powodować poważne uszkodzenie wątroby..

Czy warto szczepić noworodka??

Zgodnie z postanowieniami międzynarodowej karty lekarzy wszelkie szczepienia, w tym szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, są dobrowolne. Dlatego przed zaszczepieniem dziecka rodzice proszeni są o napisanie zgody na tę procedurę.

Argumenty za szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  1. Niektórzy rodzice błędnie uważają, że ich dziecko nie może zostać zarażone niebezpiecznym wirusem, ponieważ wychowuje się w zamożnej rodzinie. Ale jednocześnie ani oni, ani ich dzieci nie są odporni na przypadkowy kontakt z chorym.
  2. Jeśli patogen dostanie się do organizmu dziecka w wieku poniżej pięciu lat, choroba może rozwinąć się w postać przewlekłą.
  3. Oczywiście po zaszczepieniu ryzyko zakażenia jest minimalne, ale nadal istnieje. Należy jednak pamiętać, że w tym przypadku choroba będzie przebiegać znacznie łatwiej, a całkowite wyleczenie bez żadnych konsekwencji nastąpi znacznie wcześniej.
  4. Szczepienia noworodków przeciw zapaleniu wątroby nie prowadzą do rozwoju chorób neurologicznych i nie wzmacniają istniejących patologii. Potwierdzają to badania WHO..

Lekarze i wirusolodzy zachęcają wszystkich rodziców, aby nie wątpili w skuteczność istniejącej szczepionki. Dlatego nie należy odmawiać rutynowych szczepień w okresie niemowlęcym. W takim przypadku odporność na wirusowe zapalenie wątroby typu B utrzymuje się przez 22 lata..

Przeciwwskazania do szczepienia

Szczepienia mogą być opóźnione, jeśli istnieją następujące przeciwwskazania:

  • alergia na drożdże piekarskie matki;
  • obecność objawów pierwotnego niedoboru odporności u dziecka;
  • choroby autoimmunologiczne (np. stwardnienie rozsiane lub toczeń rumieniowaty układowy);
  • waga noworodka jest mniejsza niż 2 kg;
  • zdiagnozowane zapalenie opon mózgowych;
  • przeziębienia, SARS i inne infekcje.

Szczepienia u noworodków

Pierwsza szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest podawana noworodkowi w szpitalu po obowiązkowych testach i badaniach wizualnych. Drugie i trzecie zastrzyki wykonuje się ściśle według schematu.

Harmonogram szczepień

Istnieją trzy schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które zapewniają ochronę immunologiczną przez okres do dwudziestu dwóch lat. Pierwszy to standardowy schemat..

Kroki szczepieniaCzas szczepienia
Etap Iw ciągu pierwszych 12 godzin życia noworodka
II etap30 dni po pierwszym
Etap III6 miesięcy po pierwszym

Dzieciom zagrożonym podaje się szybkie szczepienia. Szczepionkę podaje się noworodkom, których matki są zarażone wirusem zapalenia wątroby typu B..

Kroki szczepieniaCzas szczepienia
Etap Iw ciągu pierwszych 12 godzin życia noworodka
II etap30 dni po pierwszym
Etap III60 dni po pierwszym
Etap IV12 miesięcy po pierwszym

Nagłe szczepienie stosuje się, gdy dziecko ma pilną operację i konieczne jest szybkie rozwinięcie odporności na wirusa.

Kroki szczepieniaCzas szczepienia
Etap Iw ciągu pierwszych 12 godzin życia noworodka
II etap7 dni po pierwszym
Etap III21 dni po pierwszym
Etap IV12 miesięcy po pierwszym

W wieku dorosłym zaleca się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B co 10 lat do 55 lat..

Jaka szczepionka jest stosowana

W naszym kraju do szczepienia stosuje się leki produkcji rosyjskiej i zagranicznej uzyskane za pomocą inżynierii genetycznej:

  1. Drożdżowa ciekła rekombinowana szczepionka. Producent „Kombotekts-LTD”, Rosja. Jest uważany za najpopularniejszy lek stosowany w klinikach dziecięcych. Koszt - 1400-1800 rubli.
  2. Regenvak V (Binnopharm Rosja) to specjalnie opracowana szczepionka do walki z wirusem typu AYW rozprzestrzenionym w całym naszym kraju. Cena wynosi około 1500 rubli.
  3. „Euwax B” (Korea) i „Sanofi Pasteur” (Francja). Służy do szczepienia dzieci poniżej 15 roku życia. Koszt to około 3000-3500 rubli.
  4. Angerix B (Belgia i Rosja). Dostępne w dawkach dla dzieci i dorosłych. Cena - około 4800 rubli.
  5. Eberibovak (Kuba i Rosja). Kupiony do masowych szczepień. Cena waha się od 2000 do 3400 rubli.

Wszystkie preparaty do szczepienia przeszły certyfikację państwową i są bezpieczne dla ludzi. Są one wykonane przy użyciu tej samej technologii, dlatego są wymienne. Szczepionki są zalecane do podawania dzieciom od urodzenia..

Gdzie się zaszczepić

Dziecko jest szczepione domięśniowo, aby zapewnić, że antygen zostanie dostarczony bezpośrednio do krwi. Miejsce, w którym szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B podaje się noworodkom, znajduje się w przednio-bocznym obszarze uda. W przypadku reakcji na lek można tutaj łatwo wykonać wszystkie niezbędne manipulacje..

Podczas szczepienia młodzieży i dorosłych wykonuje się zastrzyk w mięsień naramienny ramienia.

Opieka po szczepieniu

Po szczepieniu noworodek powinien przebywać na terytorium placówki medycznej, w której przeprowadzono procedurę, przez 30 minut. Jest to konieczne, aby w przypadku reakcji na podany lek zapewnić dziecku terminową opiekę medyczną.

Ponadto należy przestrzegać niektórych zasad:

  1. Chroń noworodka przed tłumem ludzi w ciągu trzech do czterech dni po szczepieniu.
  2. Podczas kąpieli dziecka nie można zwilżyć miejsca wstrzyknięcia wodą ani pocierać go gąbką lub myjką. Jeśli woda dostanie się na ranę, natychmiast namocz ją miękką ściereczką.
  3. Po wstrzyknięciu nowe produkty nie powinny być wprowadzane do diety dziecka.
  4. Ogranicz spacery w deszczową lub zimną pogodę.

Odpowiedź na szczepionkę

Z reguły dzieci dość łatwo tolerują szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jednak u 10–20% może wystąpić miejscowa reakcja w postaci zaczerwienienia lub napięcia skóry w strefie wstrzyknięcia. Jest to odpowiedź noworodka na jeden ze składników szczepionki - wodorotlenek glinu. Ta reakcja jest alergiczna i ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni..

U około 1–5% dzieci szczepienia mogą powodować inne reakcje:

  • wzrost temperatury;
  • łagodna słabość;
  • biegunka
  • nadmierne pocenie;
  • bół głowy;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • zaczerwienienie i swędzenie skóry.

Reakcje te powstają w ciągu 1-2 dni po szczepieniu, a następnie znikają w ciągu najbliższych 1-2 dni bez interwencji medycznej..

Skutki uboczne, powikłania i konsekwencje

W jednym na dziesięć tysięcy przypadków u dziecka podana szczepionka może powodować działania niepożądane w postaci:

  • pokrzywka;
  • wysypka
  • ból mięśni i stawów;
  • rumień guzowaty;
  • zaostrzenie alergii na ciasto drożdżowe.

Najpoważniejsza konsekwencja to:

  • rozwój obrzęku Quinckego;
  • pojawienie się choroby posurowiczej;
  • szok anafilaktyczny.

Anna Nikołajewna Kosowa, pediatra, alergolog, immunolog, kandydat nauk medycznych, odpowiada na pytania dotyczące szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Podjęte przez kanał Skandynawskiej Kliniki i AVA-PETER.

Niezbyt przyjemna strona szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - skutki uboczne i powikłania

Dlaczego pierwsze szczepienia w szpitalu

Matka zapewniła matce kompleksy ochronne układu odpornościowego przez łożysko podczas ciąży, a następnie status immunologiczny dziecka zostanie utrzymany przez mleko matki. Zapas stopniowo zmniejsza się o 1 miesiąc życia, o 6 miesięcy, przeciwciała matczyne są wyczerpane.
Bezpośrednio po urodzeniu sterylny płód jest natychmiast otoczony przez mikroorganizmy znajdujące się w powietrzu, ubrania i wszelkie przedmioty, które mają z nim kontakt. To jest decydujący moment - jakiego rodzaju flora „osiada” i rozkwitnie. Dlatego noworodek jest natychmiast umieszczany na piersi matki (nie w celu karmienia go, ale w celu umieszczenia „mikroflory matki” na skórze dziecka).

Najważniejszą rzeczą jest teraz ochrona noworodka przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B i gruźlicą. Są to najbardziej niebezpieczne infekcje, które dziecko może spotkać w szpitalu i po wypisie.

Według statystyk, w wieku 30 lat 100% populacji krajów WNP jest zakażonych prątkami (czynnikiem wywołującym gruźlicę), które znajdują się w organizmie w stanie trwałym (śpiącym). A to oznacza, że ​​pierwsza szczepionka BCG jest nie tylko potrzebna, ale niezbędna.

Według WHO około 1 miliona ludzi umiera każdego dnia z powodu zapalenia wątroby typu B, jedna trzecia z nich to dzieci. U noworodków zapalenie wątroby typu B w 95% przypadków przebiega bezobjawowo. Uważa się, że po 3-5 latach dziecko zaraża się wirusem od chorego krewnego. Dlatego pierwsze szczepienia dla noworodków, które są podawane w szpitalu, stanowią obecnie ochronę przed najbardziej niebezpiecznymi infekcjami..

Czy konieczna jest szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.?

Ostatnio w Rosji zyskuje na sile ruch przeciwko szczepieniom, argumentując, że odmowa szczepienia stwarza ryzyko poważnych powikłań i niesprawdzonej skuteczności szczepionek. Co mama powinna zrobić? Czy szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczna? Istnieje wiele powodów, dla których konieczne jest takie szczepienie:

  • Obecnie rozprzestrzenia się epidemia wirusowego zapalenia wątroby typu B, co znacznie zwiększa ryzyko infekcji, w tym w okresie niemowlęcym;
  • Jednym z najpoważniejszych powikłań zapalenia wątroby typu B jest przewlekłe zakażenie z przejściem do marskości wątroby lub rozwojem nowotworów złośliwych;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B praktycznie nie jest leczone, co znacznie pogarsza rokowania dotyczące jakości przyszłego życia dziecka;
  • Jeśli na tle kampanii szczepień dziecko zostanie zarażone wirusem zapalenia wątroby typu B, choroba minie łatwo i powrót do zdrowia nastąpi w krótkim czasie..

Czy szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowa? Tak, w przypadku braku przeciwwskazań zaleca się przeprowadzenie pełnego trzykrotnego szczepienia. Wielu rodziców kłóci się z odmową, twierdząc, że dziecko wychowuje się w zamożnej rodzinie i nie ma kontaktu z uzależnionymi od narkotyków i innymi zagrożonymi osobami. Jednak spacerując po ulicy, komunikując się z rówieśnikami i będąc w przedszkolu lub klinice, dziecko może uderzać, walczyć lub po prostu zostać porysowanym. Takie drobne urazy są doskonałą bramą do infekcji wirusowej..

Odstąpienie

Możesz zapisać odmowę szczepienia zgodnie z prawem natychmiast po urodzeniu dziecka. Mamom zaleca się wcześniejsze nauczenie się, jak chronić dziecko przed dodatkowymi zastrzykami.

Czy mogę odmówić szczepień w szpitalu??

Zgodnie z ustawą nr 157 „W sprawie immunoprofilaktyki chorób zakaźnych” rodzice mają prawo udzielić negatywnej odpowiedzi na propozycję szczepienia, zarówno dla siebie, jak i dla swoich dzieci, dopóki nie osiągną pełnoletności..

Jak odmówić szczepień w szpitalu:

  • sporządzić w dwóch egzemplarzach pisemne oświadczenie skierowane do naczelnego lekarza szpitala, w którym urodziło się dziecko;
  • przekazując wniosek lekarzowi, musisz upewnić się, że upewnia się, że dziecko nie otrzymało szczepionki;
  • jedno oświadczenie o odmowie podpisane przez głównego lekarza pozostaje przy matce;
  • podpisując oświadczenie, przeczytaj uważnie wszystkie informacje.

Formularz odmowy jest zatwierdzany na szczeblu stanowym. Pracownik służby zdrowia, otrzymując odmowę od BCG i innych szczepień dla noworodka, musi powiadomić matkę o możliwych konsekwencjach.

Możliwe jest odrzucenie BCG, nawet jeśli personel medyczny twierdzi, że bez szczepionki nie zwolni dziecka z oddziału dziecięcego

Należy pamiętać, że nieprzestrzeganie pisemnej prośby rodzica o zakaz szczepień stanowi naruszenie prawa.

Bez zgody mamy lub taty lekarze nie mają prawa do szczepień ani w szpitalu, ani w klinice. Za szczepienia bez wiedzy rodziców lekarz jest pociągany do odpowiedzialności karnej i administracyjnej. Jeśli dziecko po urodzeniu zostało zaszczepione siłą, musisz złożyć wniosek do prokuratora w placówce medycznej.

Ważne jest, aby znać podstawowe zasady szczepienia noworodka w szpitalu

Główne zasady wprowadzania szczepień w szpitalu to:

  1. Szczepionkę należy podać do przedniego bocznego uda.
  2. Jeśli szczepionka zostanie podana w pośladku, wówczas skuteczność szczepienia spadnie. W takim przypadku można zaobserwować powikłania, takie jak uszkodzenie pnia nerwu i obrzęk z powodu penetracji leku do warstwy tłuszczowej..
  3. Nie zezwalaj na szczepienia w domu - takie środki powinny być przeprowadzane tylko w placówkach medycznych.
  4. W tym samym czasie należy unikać innych szczepionek..
  5. W każdym przypadku szczepionkę należy anulować, jeśli dziecko jest chore. Zostaje przełożona na miesiąc po pełnym wyzdrowieniu dziecka.
  6. Szczepienie nie jest zalecane w czasie upałów.
  7. Nie zaleca się pozostawania w miejscach z dużą grupą ludzi przed szczepieniem i bezpośrednio po nim.
  8. Podczas szczepienia dziecka przez pewien czas zaleca się, aby nie karmić piersią i nie kąpać się.

Zasada działania

Stopniowy rozwój immunogenności jest spowodowany adsorpcją składników kompozycji szczepionki przez tłuszcz podskórny, po czym poświęca się pewien czas na uwalnianie.

Pełnia procesu powstawania odporności zależy od przestrzegania zasad procedury. Z tego powodu wydarzenie powinno być prowadzone przez wykwalifikowanego specjalistę. W przypadku naruszenia procedury podawania (przyjmowanie leku do skóry) wykluczona jest możliwość rozwoju układu odpornościowego. W razie problemów zaleca się powtórzenie leczenia zapalenia wątroby..

Skład preparatów zawiera wodorotlenek glinu, który może wywoływać procesy zapalne. Podobna reakcja jest dopuszczalna i może utrzymywać się przez kilka miesięcy. Zgodnie z zasadami procedury zapalenie jest eliminowane niezależnie.

Możliwe reakcje na szczepionkę

Stosowane szczepionki są bezpieczne, dobrze tolerowane. Szczepienia bardzo rzadko wywołują skutki uboczne. Zwykle powikłania po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby są tłumaczone naruszeniami podczas zabiegu, możliwymi przeciwwskazaniami, które nie były rozważane przed wstrzyknięciem.

Najczęstszą reakcją jest ból w miejscu wstrzyknięcia. Lokalne objawy występują we wszystkich rodzajach immunizacji. Punkt wstrzyknięcia przez kilka dni zakłóca ból, rumienie się, a czasem puchnie.

Ogólne złe samopoczucie jest rzadkie. Towarzyszy mu gorączka, osłabienie, senność, brak apetytu. Nieprzyjemne objawy ustępują same bez specjalnej terapii. Nie zaleca się podawania pacjentowi leków w celu wyeliminowania objawów..

Przeciwwskazania do zabiegu:

  • Ostre choroby zakaźne
  • Zaostrzenia chorób przewlekłych
  • Wcześniactwo, niska waga urodzeniowa
  • Chemoterapia
  • Stany niedoboru odporności
  • Ciąża, laktacja
  • Nowotwory złośliwe

Przed szczepieniem wymagana jest konsultacja lekarska. Lekarz przeprowadza badanie, ujawnia oznaki chorób zakaźnych. Jeśli pacjent czuje się źle, procedura jest przenoszona. Lekarz ustala datę podania szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby, biorąc pod uwagę specyficzny stan pacjenta.

Dorośli nie mogą pić alkoholu. Po dniu, jeśli stan pacjenta jest dobry, ograniczenia są usuwane.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Wirus, który powoduje chorobę, jest odporny na niekorzystne czynniki, co zwiększa prawdopodobieństwo infekcji. Szczepienia to uniwersalna metoda zapobiegania, która pozwala rozwinąć odporność. Dorośli powinni być szczepieni co 6-7 lat..

Czy są jakieś przeciwwskazania?


Podwyższona temperatura u dziecka jest przeciwwskazaniem do szczepienia
Zaplanowane szczepienia będą musiały zostać porzucone, jeśli dziecko:

  1. Wykryto objawy kliniczne reakcji alergicznej.
  2. Zidentyfikowane objawy patologii zakaźnej.
  3. Temperatura ciała wzrosła.

Immunizacja może zostać przełożona (poddana prowokacji) w obecności anemii i ogólnego złego samopoczucia. Przeciwwskazania obejmują również brak masy ciała. Podobny objaw wskazuje na poważne problemy zdrowotne..

Po podaniu szczepionki dziecko powinno pozostać w placówce medycznej przez około 30 minut (osoba z alergią 3-4 godziny). To właśnie w tym okresie najczęściej występują działania niepożądane. Jeśli wystąpią, dziecko natychmiast otrzyma wykwalifikowaną pomoc.

Drugie szczepienie noworodka w szpitalu - BCG

Powszechny wzrost gruźlicy. Jest to niebezpieczna choroba, wymagająca długotrwałego leczenia. Drugie szczepienie w szpitalu dla noworodków - BCG.

  • poprawa;
  • inwalidztwo;
  • możliwa śmierć.

Teraz istnieją oporne formy gruźlicy, które są trudne do leczenia. Bardzo łatwo jest nawiązać kontakt z niechronionym dzieckiem (goście, transport). Kurs jest szybki, kończy się śmiercią. Mamy uważają, że nie ma się czego bać zamożnej rodziny, nie ma kontaktów. Ale ryzyko zawsze pozostaje.

Szczepionka zawiera osłabiony szczep patogenu gruźliczego. Nie powoduje choroby. Po jego wprowadzeniu ciało noworodka wytwarza przeciwciała (ochraniacze układu odpornościowego) przez 2 miesiące.

Szczepionka BCG jest podawana noworodkowi w lewej ręce, w górnej części barku, śródskórnie, przy braku przeciwwskazań.

Wyprodukowano 2 odmiany szczepionek:

  1. BCG M - połowa dawki niezbędnych bakterii (zmniejszenie masy bakterii z powodu zabitych komórek) dla osłabionych dzieci.

Są szczepione trzeciego dnia rano przed powrotem do domu, dane są wpisywane do oświadczenia. Następnego dnia możesz wykąpać noworodka.

Po 2 tygodniach powstaje biaława lub przekrwiona grudka, a następnie krosta jest ropniem, który jest otwarty. Nie ma potrzeby przetwarzania. Skórka tworzy się niezależnie. Po jego upadku widoczna jest blizna. Odporność się skończyła.

Przeciwwskazania

  1. Waga dziecka mniejsza niż 2300.
  2. Jeśli mama jest zarażona wirusem HIV.
  3. Uraz mózgu, uduszenie - zadławienie.
  4. Żółtaczka patologiczna.
  5. Ostre infekcje wewnątrzmaciczne, ropno-septyczne, wirusowe.
  6. Zmiany skórne.
  7. W rodzinie pierwszego dziecka zakażenie gruźlicą.

Te dzieci po wyzdrowieniu są szczepione zgodnie z indywidualnym planem..

Powikłania

Powikłania występują rzadko po szczepieniu. Możliwy wzrost temperatury, który może trwać 2-3 dni. Jest to powszechna reakcja organizmu. Jeśli nie ma spadku, skonsultuj się z lekarzem.

Przyczyny powikłań są takie same jak w przypadku szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby. Ciało obce dostaje się do organizmu - układ odpornościowy obejmuje mechanizmy chroniące.

Poważne konsekwencje po szczepieniu BCG w szpitalu:

  • po 1-1,5 miesiąca może rozwinąć się zimny ropień;
  • nadmierny rozmiar rany większy niż 10 mm;
  • szorstka blizna;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • uogólnienie infekcji BCG;
  • gruźlica kości, zapalenie kości.

Plusy i minusy szczepienia BCG

Argumenty i zalety:

  • Udowodniono powszechny wzrost gruźlicy. Kontakty są trudne do uniknięcia i musisz chronić dziecko.
  • Po dokładnym zbadaniu, prawidłowym przechowywaniu i wprowadzeniu szczepionki powikłania są rzadkie.
  • Niechronione dziecko poważnie zachoruje. Zaszczepione dziecko, które uzyskało ochronę, nawet w przypadku infekcji, łatwo reaguje. Odzyskiwanie szybko.

Argumenty przeciwko szczepieniu BCG

Rodzice boją się komplikacji. Forum matki, znajomi, sąsiedzi pompują negatywne informacje. Wielu lekarzy mówi również „przeciw”, nie wskazując ani niskiej odporności, ani dużego obciążenia szczepionką. Decyzja - czy szczepić noworodka w szpitalu, należy do rodziców.

Co zrobić, jeśli nie zostałeś zaszczepiony w szpitalu

Jeśli odmówisz, zmienisz zdanie w domu lub dziecko jest chore, możesz zostać zaszczepiony, kiedy dziecko wyzdrowieje. Skontaktuj się z kliniką. Pamiętaj, aby wziąć ogólne kliniczne badanie krwi z palca i moczu. Porozmawiaj ze swoim pediatrą o swoim harmonogramie szczepień..

Jeśli minęły 2 miesiące, dodatkowo dodają Mantoux, aby zidentyfikować możliwą infekcję:

  • jeśli reakcja jest pozytywna, dziecko jest monitorowane przez lekarza TB, w razie potrzeby przepisuje leczenie.
  • z reakcją negatywną zrobić BCG.

Jak uniknąć komplikacji?

Aby uniknąć powikłań po szczepieniu, musisz wiedzieć, czego nie należy robić po szczepieniu. Lekarze informują rodziców o wszystkich środkach ostrożności.

  • wprowadzać matki karmiące piersią do swojej diety o wysokiej alergii (czekolada, owoce cytrusowe, owoce egzotyczne, soki sklepowe);
  • zwilżyć miejsce wstrzyknięcia przed gojeniem. Infekcja może dostać się do rany i doprowadzić do ciężkiego stanu zapalnego;
  • kąpać się przez kilka dni po szczepieniu. Może to wywołać przeziębienie, wzrost działań niepożądanych po szczepieniu;
  • odwiedzaj zatłoczone miejsca z dziećmi (place zabaw, sklepy, szpitale i polikliniki), zaproś przyjaciół i znajomych do domu. Po szczepieniu odporność dziecka słabnie. Dlatego lepiej chodzić z dzieckiem w zielonej strefie (na przykład w ogrodzie), z dala od innych dzieci i dorosłych;
  • przekarmić dziecko w dniu szczepienia;
  • podawać leki bez zgody lekarza;
  • zignoruj ​​rozwój niepożądanych reakcji, spróbuj sam je wyeliminować.

Możliwe reakcje

Odpowiedź na szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodka jest praktycznie nieobecna. Pierwsze szczepienie minie bez ekscesów. W takim przypadku personel szpitala zapewni niezbędną pomoc. W takich przypadkach możemy mówić o możliwych przeciwwskazaniach do ponownego szczepienia w przyszłości, ale nie zawsze. Tylko pediatra będzie w stanie w pełni zrozumieć naturę tego zjawiska i udzielić szczegółowych instrukcji w przyszłości. U noworodków odporność, jak mówią, jest „sterylna”. Pierwsze doświadczenia komunikują się ze światem zewnętrznym, w którym żyją nie tylko tata i mama, ale on, który właśnie przyszedł na świat. Ale także wiele nieprzyjaznych wirusów, bakterii, zarazków i innych złych duchów, które wywołują choroby.

Skutki uboczne leku zależą bezpośrednio od składników, które go tworzą. Różni producenci szczepionek stosują swoje dodatkowe składniki, pozostawiając tylko główny - australijski antygen - bez zmian. Jest to białko wirusa oczyszczone z wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń. Następnie staje się samym czynnikiem, który wywołuje tworzenie stabilnej odporności.

Wykonaj zastrzyk koniecznie domięśniowo, a nie podskórnie - więc działanie będzie najwyższej jakości. Z reguły noworodkiem manipuluje się w udzie. Ponadto - w udzie lub w przedramieniu (w starszym wieku). Ale nigdy nie robią zastrzyku w pośladku, ponieważ istnieje wyraźna warstwa tłuszczu, która minimalizuje działanie szczepionki.

Najczęstsze reakcje na szczepionki to:

  • lekki obrzęk, stwardnienie w postaci guzka i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia (15-20% przypadków). Często takie zjawisko obserwuje się, gdy to miejsce jest mokre lub dziecko źle się poci. Nie ma nic złego, nie trzeba podejmować żadnych dodatkowych środków;
  • wzrost temperatury ciała do wskaźników podgorączkowych. Bardzo rzadko można zauważyć znaczny wzrost. Zjawisko to obserwuje się w 5-15%. Możesz osiągnąć redukcję za pomocą zwykłych środków temperatury (Paracetamol, Panadol i inne);
  • dziecko staje się nastrojowe, słabość, złe samopoczucie, senność lub odwrotnie - obserwuje się drażliwość;
  • odnotowano nadmierne pocenie się;
  • mogą wystąpić objawy dyspeptyczne - nudności, wymioty, biegunka. Apetyt się pogarsza. W żadnym wypadku nie musisz „wypychać” dziecka na siłę.

Takie reakcje mogą występować przez 2-5 dni po szczepieniu i często ustępują same, bez wsparcia lekowego (z wyjątkiem leków przeciwgorączkowych, jeśli to konieczne).

Skład podanej szczepionki

Szczepionka jest białkiem zawierającym antygen wirusa zapalenia wątroby. Po wejściu do ludzkiego ciała aktywowana jest zdolność robocza układu odpornościowego. W ciągu 2 tygodni wytwarzane są przeciwciała, które pomagają zapobiegać rozprzestrzenianiu się choroby..

Najpopularniejsze leki do szczepienia to:

  • Euwax - zawiera konserwanty, krajem produkującym jest Korea Południowa;
  • Angerix B - produkt belgijski, jest dostępny w 1 ml strzykawce do jednorazowego użytku;
  • Kombiotekh - kompozycja nie zawiera konserwantów, leku rosyjskiej produkcji.

Szczepionka jest wytwarzana przy użyciu technik inżynierii genetycznej. Ich zaletę określa się bezpiecznie, jednak nie wyklucza się manifestacji niepożądanego działania organizmu..

Objawy uporczywego zapalenia wątroby


Tylko wyraźne objawy tej przewlekłej postaci zapalenia wątroby obejmują:
• dyskomfort i dyskomfort w wątrobie; • tępy ból w prawym podżebrzu; • słabość; • utrata apetytu; • utrata masy ciała; • drżenie rąk; • naruszenie w układzie pokarmowym; • nudności, biegunka; • żółknięcie charakterystyczne dla chorób wątroby, ale bez niego może wystąpić trwałe zapalenie wątroby; • przy dotykaniu wątroby i śledziony obserwuje się ból, ale wzrost narządów jest prawie niezauważalny w tym samym czasie.

Jeśli takie objawy można przypisać zmęczeniu i przejściowemu złemu samopoczuciu, to prędzej czy później przewlekłe uporczywe zapalenie wątroby zgłosi się i oznaki zaostrzenia:

• obrzęk; • rozwój pajączków na powierzchni skóry; • trudno tolerować swędzenie skóry; • przebarwienie stolca i ciemnienie moczu.

Co robią szczepienia w szpitalu

Po urodzeniu noworodka pediatrzy pracujący w szpitalu badają dziecko i wykonują niezbędne testy. Na podstawie danych uzyskanych z badań specjalista zaleca szczepienia. Szczepienia dla noworodków w szpitalu są skutecznym sposobem ochrony układu odpornościowego przed infekcjami. W przypadku rodziców dziecka chodzi o to, jakie szczepienia są wykonywane w szpitalu?

Obowiązkowe szczepienia noworodków w szpitalu

Obowiązkowe szczepienia w szpitalu są bezpłatne. Harmonogram szczepień jest zatwierdzony przez Ministerstwo Zdrowia. Dwa dni po urodzeniu dziecko jest szczepione BCG - przeciw gruźlicy, a po wypisaniu z placówki medycznej podaje się szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienia w szpitalu na zapalenie wątroby

W celu ochrony noworodka przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B szczepionkę podaje się do uda dziecka. Jak już wspomniano, ta szczepionka jest zwykle podawana przy wypisie, ale w niektórych przypadkach czas podania szczepionki jest różny: w przypadku dzieci z zapaleniem wątroby przenoszonym przez matkę, podaje się ją w ciągu 12 godzin po urodzeniu; wcześniaki - gdy masa ciała osiągnie 2 kg.

W niektórych przypadkach istnieją przeciwwskazania do szczepienia:

  • uszkodzenie centralnego układu nerwowego;
  • infekcje wewnątrzmaciczne i zmiany ropno-septyczne;
  • choroby hemolityczne.

Szczepienia BCG w szpitalu

Brak odporności na gruźlicę grozi niebezpieczną chorobą, dlatego lekarze zdecydowanie zalecają szczepienie noworodka w odpowiednim czasie. Zgodnie z zasadami BCG podaje się podskórnie w lewe ramię.

Przeciwwskazania do szczepienia to:

  • okołoporodowe uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego;
  • infekcja domaciczna;
  • poważne uszkodzenie mózgu;
  • wrodzony niedobór odporności;
  • niektóre choroby krwi.

Powikłania ze względu na szczepienia są rzadkie, istnieją dwa powody: niska jakość procedury lub odporność dziecka nie radzi sobie z dawką bakterii szczepionkowych.

Odmowa szczepień w szpitalu

Niektórzy rodzice mają wątpliwości, czy zostać zaszczepionym w szpitalu. Prawo federalne zapewniało rodzicom prawo do odmowy szczepienia dziecka. W przypadku odmowy oświadczenie jest napisane w imieniu kierownika placówki medycznej w dwóch egzemplarzach, musi zawierać argument, który spowodował odmowę. Obowiązkowe jest również, aby rodzice wzięli odpowiedzialność za konsekwencje. Instrukcja podpisana jest dekodowaniem, datą napisania. Po zarejestrowaniu wniosku jedną kopię należy pozostawić w placówce medycznej, a drugą w rękach rodziców.

Ile razy podaje się szczepionkę?

Jeśli szczepienie rozpocznie się w dzieciństwie, pacjent otrzymuje co najmniej cztery porcje leku, co pozwala na wytworzenie stabilnej odporności na wirusowe zapalenie wątroby typu B..

Współczesne badania pozwoliły ustalić, że jeśli szczepienie rozpocznie się w dzieciństwie i przestrzegany będzie harmonogram szczepień, stabilna odpowiedź immunologiczna na czynnik wywołujący zapalenie wątroby utrzymuje się przez dwadzieścia pięć lat..

Jeśli szczepienie rozpoczyna się jako osoba dorosła, szczepienie przeprowadza się raz na siedem lat. Jednak w tym przypadku istnieją pewne wyjątki. Pracownicy medycyny, edukacji, laboratoriów i ośrodków transfuzji krwi muszą być szczepieni co pięć lat, aby utrzymać niezbędny poziom ochrony immunologicznej.

Przygotowanie do szczepienia

Wielu rodziców jest zainteresowanych tym, czy przygotowanie jest potrzebne, gdy szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wymagana dla niemowląt. Oczywiście w szpitalu położniczym podczas pierwszego wstrzyknięcia szczepionki rodzice nie mogą a priori przeprowadzić żadnego przygotowania. Tak, nie jest potrzebna.

Większość ekspertów potwierdza również kolejne szczepienia. Ale dobrze jest im powiedzieć, ponieważ nie widzą reakcji dziecka na zastrzyk, który powinien być zbawieniem od groźnej choroby.

Wielu rodziców, których dzieci trudno tolerować skutki szczepienia, może zrozumieć, dlaczego odmawiają podjęcia następujących „kroków”. Co może się stać z dziećmi, rozważymy nieco później. Ale co można zrobić, aby temu zapobiec, a przynajmniej nie było to tak bolesne - rozważymy teraz.

  • Zalecenia dotyczące przyjmowania leków przeciwhistaminowych są uzasadnione, ale tylko częściowo. Jeśli po pierwszym szczepieniu dziecko nie miało reakcji, najprawdopodobniej nie nastąpi po drugim. Ale musisz to zrobić z tym samym lekiem, co pierwszy.
  • Kiedy należy wziąć pod uwagę szczepienia - dziecko musi być całkowicie zdrowe. Lekarz powinien zbadać dziecko, słuchać płuc, sprawdzić błony śluzowe, zmierzyć temperaturę, a dopiero potem wysłać je do pokoju szczepień.
  • „Lekki” brzuch jest kluczem do dobrze tolerowanego „wykonania”. Nie trzeba zbyt mocno napychać dzień wcześniej, w dzień i po wstrzyknięciu. Pozwól dziecku jeść, kiedy chce.
  • Jeśli dziecko nie mogło pójść do toalety dzień przed szczepieniem, lepiej odłożyć wizytę w klinice do momentu „krzesła”.
  • Mocno spocone dziecko chce pić, w jego ciele nie ma wystarczającej ilości płynu. W takim przypadku lepiej nie być szczepionym. Daj mu drinka, poczekaj, aż wyschnie naturalnie, zmień ubranie i dopiero wtedy zacznij manipulować.

Po przeszczepie nie można w ogóle uniknąć efektów. Ale możliwe jest zmniejszenie ich jasności, zmniejszenie dyskomfortu i ułatwienie dziecku przeniesienia tych zjawisk. Nie musisz radykalnie zmieniać stylu życia. Chodzenie na świeżym powietrzu jest obowiązkowe, konieczne jest tylko unikanie zatłoczonych miejsc przez kilka dni. Ciało dziecka jest nieco osłabione, a podawanie przyczyny jakiejkolwiek infekcji jest wyjątkowo niepożądane.

Jak tolerowany jest HBV: normalna reakcja u niemowląt w ciągu 1 miesiąca


Po szczepieniu u dziecka obserwuje się pewne zmiany w samopoczuciu, które są uważane za normalną reakcję na wprowadzenie materiału antygenowego.

Tak więc, po 6-7 godzinach od wstrzyknięcia, temperatura wzrasta do 37,5 stopni. Dziecko czasami pojawia się senność, ból głowy. Dzieciak może działać, źle spać.

Ten stan wskazuje na początek tworzenia swoistej odporności i nie wymaga leczenia. Dopuszczalne są również reakcje miejscowe w postaci zaczerwienienia, zagęszczenia w obszarze wstrzyknięcia..

Jak przebiega procedura


Obecnie w Rosji dopuszczonych jest sześć zarejestrowanych marek szczepionek przeciwko temu szczepowi. Są równie bezpieczne i różnią się tylko krajem pochodzenia i kosztem (z płatnymi szczepieniami). Część jest oferowana do bezpłatnych masowych szczepień, niektóre są wykorzystywane w prywatnych ośrodkach medycznych.
Szczepienie noworodka przed niebezpiecznym wirusem jest dozwolone:

  • rekombinowana szczepionka drożdżowa (Rosja);
  • Szczepionka Bubo-kok (Rosja). Chroni nie tylko przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B, ale także działa przeciw błonicy, krztuścowi, a także przeciw tężcowi;
  • Preparat Angerix-B (Belgia);
  • oznacza Eberbiovak NV (Rosja-Kuba);
  • Szczepionka przeciw H-B-VAX II (USA);
  • oznacza Sci-B-Vac (Izrael).

We wszystkich szpitalach położniczych w Rosji, bezpośrednio po urodzeniu okruchów, jego matka zostanie poproszona o podpisanie zgody na procedurę szczepienia. Jeśli decyzja będzie pozytywna, dziecko zostanie zaszczepione tego samego lub następnego dnia. Prawie bezbolesne wstrzyknięcie zostanie wykonane w górną część uda, gdzie tkanka mięśniowa jest wystarczająco rozwinięta u dziecka.


Szczepienia będą najskuteczniejsze, jeśli zostaną podane noworodkowi i wyraźnie obserwują wszystkie etapy procedury.

Obecnie lekarze oferują trzy programy szczepień dzieci:

  • Opcja standardowa. Pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się niemal natychmiast po urodzeniu, następne - po miesiącu, ostatnie - po sześciu miesiącach. Taki program jest uważany za najbardziej udany..
  • Do przyspieszonego rozwoju odporności. Najpierw dziecko jest szczepione nawet w szpitalu, następny etap - po miesiącu, potem - po dwóch miesiącach. Ostatnie szczepienie odbywa się za rok. Taki system jest konieczny dla lepszej ochrony zagrożonych dzieci.
  • Szczepienia interwencyjne Zwykle przeprowadza się go u noworodków wymagających interwencji chirurgicznej. Takie dziecko otrzymuje pierwszą dawkę szczepionki przy urodzeniu, następne - po siedmiu dniach, trzecie - po 21 dniach, ostatnie - po roku.

Od jednego zastrzyku ochrona nie potrwa długo. Jeśli rodzice nie chcieli zostać zaszczepieni w szpitalu położniczym, ale później zdecydowali o procedurze, miejscowy pediatra poinformuje o prawidłowym schemacie.


Dotyczy to również tych przypadków, gdy z jakiegoś powodu trzecie ponowne szczepienie nie było możliwe. Jeśli drugi etap szczepienia zostanie pominięty, wówczas proces będzie musiał rozpocząć się od nowa. Wielu rodziców jest zainteresowanych tym, czy możliwe jest szczepienie na pierwszym etapie jednym lekiem, a na drugim innym. Lekarze uważają, że jest to możliwe, ponieważ fundusze są wymienne. Ale lepiej trzymać się jednej marki.

Dane dotyczące pierwszego szczepienia w szpitalu położniczym (data, dawka, marka leku, inne informacje na jego temat) są wprowadzane najpierw w dokumentacji medycznej matki, a następnie w historii rozwoju dziecka i historii szczepień. Informacja o reakcji dziecka, możliwe komplikacje również tam pasuje..

Jeśli dokładnie przestrzegano harmonogramu szczepień, dziecko jest chronione przed niebezpieczną chorobą nawet przez 22 lata.

Rodzaje szczepionek

Specjaliści w dziedzinie farmakologii i inżynierii genetycznej poczynili ogromny postęp w tworzeniu skutecznych i bezpiecznych środków profilaktycznych, które pomagają rozwiązać problem masowego rozprzestrzeniania się wirusowego zapalenia wątroby typu B. W praktyce medycznej stosuje się następujące rodzaje środków profilaktycznych:

  • Kubański lek Eberbiovac;
  • Regevac B;
  • Indyjski lek Biowak;
  • Belgijski zakład Angerix;
  • H-B-Vax II. Producentem tego narzędzia jest Stany Zjednoczone Ameryki.

Zdrowie dziecka

szczepienia przy urodzeniu (zgodzić się lub nie; zaufać lub nie.)

Jestem w marcu. w latach dwudziestych zamierzam urodzić drugie dziecko, a w związku z sytuacją związaną ze szczepionką w 2008 roku mam wątpliwości, czy się na nie zgodzić. Szczególnie dbam o szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby. Co robić, doradzać? Jeśli mogę. następnie o szczepieniach we wszystkich szpitalach położniczych w Kijowie. Myślę, że ta informacja będzie w tej chwili bardzo przydatna..

Zrobiłem to, ale później nie w szpitalu

Uważam, że nowo narodzone dziecko nie powinno być szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Prawdopodobieństwo zakażenia jest nadal bardzo małe, a prawdopodobieństwo żółtaczki jest bardzo wysokie. W końcu nadal nie jest całkiem jasne, jak silne jest dziecko i jak cierpiało z powodu porodu. Jeśli zostanie osłabiony, szczepienie tylko zaszkodzi.

Zaszczepiłem się przeciw gruźlicy (BCG) w szpitalu, ponieważ mogą one odkrztuszać dziecko w drodze do domu i w szpitalu. I nie jest tak ciężki jak na zapalenie wątroby.

I zrobiłem to samo z zapaleniem wątroby, ale już miesiąc. W tym momencie już jest jasne, jak się czuje dziecko. Jeśli jest silny i zdrowy - możesz to zrobić. A jeśli coś pójdzie nie tak - lepiej poczekać, aż się wzmocni.

i odmówiłem zapalenia wątroby w szpitalu, to jest zbyteczne IMHO

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dzieci i dorosłych

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest lekiem podawanym dzieciom i dorosłym w celu uzyskania odporności na tę chorobę. Powodem opracowania i masowego wprowadzenia szczepionek było rozprzestrzenianie się wirusowego zapalenia wątroby typu B i jego wysokie ryzyko. Jak każdy lek, szczepienie ma wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Ponieważ nie ma alternatywnej ochrony przed chorobą, szczepienie jest jedynym sposobem na uniknięcie infekcji..

Czy szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowa

Ze względu na szczególne niebezpieczeństwo zapalenia wątroby typu B u dzieci szczepienie jest obowiązkowe dla wszystkich noworodków i jest uwzględnione w oficjalnym kalendarzu szczepień..

Większość dorosłych otrzymuje szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zgodnie z życzeniem. Wyjątkiem są ci, którzy są zagrożeni ze względu na profesjonalne cechy pracy. Często muszą mieć kontakt z krwią i innymi płynami, co prowadzi do wysokiego prawdopodobieństwa infekcji..

Szczepienia są wymagane w przypadku:

  • pracowników służby zdrowia;
  • wyjazdy służbowe do regionów o wysokim poziomie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B;
  • czasami dla pracowników przemysłu spożywczego i edukacji.

Wirus zapalenia wątroby typu B powoduje reakcję autoimmunologiczną. W organizmie namnaża się i gromadzi w hepatocytach - komórkach wątroby. Układ odpornościowy reaguje na obecność wirusa, wytwarzając przeciwciała. Przeciwciała te niszczą komórki wątroby, próbując dostać się do wirusa..

U dzieci wirusowe zapalenie wątroby typu B może wystąpić w postaci piorunującej, co prowadzi do śmierci z powodu dużej prędkości choroby. W związku z tą funkcją wirus B jest bardziej niebezpieczny niż wszystkie inne rodzaje zapalenia wątroby..

Kiedy dzieci są szczepione

Pierwsze szczepienie następuje zaraz po urodzeniu dziecka. Następnie zastosuj jeden z dwóch schematów - standardowy lub wzmocniony. Wzmocniony stosuje się przy zwiększonym ryzyku zakażenia. Takie ryzyko występuje, gdy dziecko rodzi się z zainfekowanej matki lub później musi mieszkać na tym samym terytorium z chorym.

Pierwsze dwa szczepienia w obu programach przeprowadza się o tej samej porze - dzień po urodzeniu, a następnie - miesiąc. Podczas korzystania ze standardowego schematu trzecie szczepienie podaje się w ciągu pół roku i jest ono ostateczne w trakcie. Jeśli istnieje ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby, trzeci zastrzyk podaje się w ciągu 2 miesięcy, a rok po czwartym, który kończy kurs.

Pierwsze wstrzyknięcie daje 25% odporności na infekcje. Bez pozostałych zastrzyków nie powstaje całkowita odporność.

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Szczepionka podawana w dzieciństwie z czasem traci skuteczność. Ponowne szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych przeprowadza się z kilkuletnią częstotliwością.

Wskazania i schemat

Optymalny harmonogram szczepionek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych opracowuje się po osiągnięciu wieku 22 lat. W okresie dojrzewania szczepienie nie jest konieczne, ponieważ szczepienie dostarczone do szpitala jest ważne przez nieco ponad 20 lat.

Aby szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby działała, musisz przestrzegać wybranego schematu. W przypadku pominięcia jednego z zastrzyków szczepienie zostaje wznowione..

Stosuje się trzy schematy szczepień. Czas pierwszego szczepienia jest wybierany arbitralnie. Następnie musisz zrobić:

  1. Dwa kolejne zastrzyki - po 1 i 6 miesiącach. ze standardowym schematem. Służy do masowego szczepienia osób z zapaleniem wątroby bez zwiększonego ryzyka infekcji..
  2. Jeszcze trzy zastrzyki z szybkim schematem. Schemat 0-1-2-12 daje odporność na zapalenie wątroby typu B szybciej niż standardowe. Służy do szczepienia populacji o podwyższonym ryzyku zakażenia z powodu zawodu lub mieszkania w tym samym mieszkaniu co pacjent. Drugie wstrzyknięcie podaje się 30 dni po pierwszym, trzecie - po 60. Czwarta szczepionka jest podawana rok po rozpoczęciu kursu, szczepienie jest zakończone.
  3. Jeszcze trzy zastrzyki z niewielką przerwą między pierwszymi trzema z planem awaryjnym. Zaprojektowany dla ultraszybkiej odporności. Stosuje się go przed interwencjami chirurgicznymi na zalecenie lekarza. Po pierwszym wstrzyknięciu drugi i trzeci wprowadza się odpowiednio w 7 i 21 dniu. Ostatnią szczepionkę podaje się rok po pierwszej.

Szczepienia podczas ciąży i laktacji

Ciąża to stan niedoboru odporności, w którym lepiej powstrzymać się od jakichkolwiek szczepień. Nie stwierdzono jednak negatywnego wpływu szczepionek na płód..

Planując ciążę, warto wcześniej wykonać wszelkie zabiegi medyczne. Jeśli poczęcie spadło w odstępie czasu między szczepieniami z programu, możesz zakończyć szczepienie. Tak więc, jeśli druga szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby według schematu 0-1-6 została wprowadzona na krótko przed ciążą, wówczas trzecie podanie szczepionki zapewni kobiecie odporność na zapalenie wątroby typu B.

W takim przypadku podejście powinno być indywidualne. Jeśli kobieta w ciąży jest zagrożona, lepiej zaszczepić się na wczesnym etapie, aby sama się nie zaraziła i nie zaraziła noworodka podczas porodu.

Jeśli chodzi o szczepienia podczas laktacji, lekarze różnią się. Niektórzy uważają, że dokładne ryzyko działań niepożądanych nie zostało zidentyfikowane, a konsekwencje szczepienia są trudne do przewidzenia. Inni twierdzą, że nie ma ryzyka, a dzięki mleku matki dziecko dodatkowo otrzyma przeciwciała przeciwko zapaleniu wątroby. Biorąc pod uwagę, że wciąż dostaje te przeciwciała podczas szczepienia w szpitalu, najlepiej nie szczepić się podczas karmienia piersią.

Zasady postępowania przed i po wstrzyknięciu

Przed podaniem szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B należy przeprowadzić pełne badanie. Zidentyfikuje przeciwwskazania i ryzyko działań niepożądanych szczepionki..

Miejsce wstrzyknięcia nie może być mokre przez kilka dni.

Właściwą decyzją byłaby szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby przed weekendem, ponieważ w dni wolne od pracy łatwiej jest tolerować możliwe działania niepożądane leku.

Alkohol nie wpływa na działanie szczepionki, ale w połączeniu z działaniami niepożądanymi może pogorszyć samopoczucie. Z tego powodu powinieneś powstrzymać się od picia alkoholu..

Po szczepieniu musisz pozostawać pod nadzorem lekarza przez 30 minut. Zapewni to terminową pomoc w indywidualnej reakcji na lek..

Gdzie podaje się zastrzyk?

Jedynym niezawodnym sposobem podania szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest zastrzyk domięśniowy. Przy wstrzyknięciu podskórnym lub śródskórnym nie cała dawka substancji dostanie się do krwioobiegu, co zapobiegnie rozwojowi odporności na infekcje.

Ze względu na charakter rozwoju miejsce podawania szczepionek u dorosłych i dzieci jest inne. Niemowlęta w szpitalu otrzymują zastrzyk w nogę w okolicę górnej jednej trzeciej części uda. Dorośli otrzymują zastrzyk w ramię. Zabrania się wkładania zastrzyku w pośladek, ponieważ istnieje wysokie ryzyko przypadkowego uszkodzenia tkanki nerwowej.

Ile szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby działa

Średni czas trwania szczepionki w wieku dorosłym wynosi do 10 lat. Jeśli program został całkowicie ukończony, osoba otrzymuje w tym okresie 100% odporności na zapalenie wątroby typu B..

Przeciwwskazania i zakazy

Instrukcje dotyczące stosowania szczepionek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby zabraniają szczepienia, jeśli zostanie wykryte:

  1. Alergia na chleb i inne wypieki, a także napoje zawierające drożdże - kwas chlebowy i piwo. Skład leku obejmuje drożdże, dlatego u takich pacjentów rozwija się reakcja alergiczna na szczepionkę.
  2. Choroba zakaźna i okres rekonwalescencji po pozbyciu się go.
  3. Zaostrzenie choroby niedoboru odporności.

Choroby o charakterze niezakaźnym nie są uwzględnione na liście przeciwwskazań do szczepienia. Ale jeśli są dostępne, lepiej wybrać czas na szczepienie, kiedy czujesz się dobrze. W takich okresach podawanie leku jest łatwiejsze do tolerowania..

Działania niepożądane

Konsekwencje szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby pojawiają się w ciągu 2-3 dni po wstrzyknięciu. Powodem są wodorotlenek glinu i drożdże, które są częścią szczepionki. Niektóre działania niepożądane są nieprzyjemne, ale nie powinieneś się o nie martwić. Inne wskazują na indywidualną reakcję alergiczną lub nieprawidłowy zastrzyk..

Norma - nie martw się

Uznaje się za normalne, jeśli po podaniu szczepionki u pacjenta wystąpią następujące reakcje:

  1. Ramię boli i pojawia się obrzęk w miejscu wstrzyknięcia zapalenia wątroby.
  2. We krwi wzrasta poziom enzymów wątrobowych, a liczba płytek krwi maleje.
  3. Gorączka i dreszcze.
  4. Układ trawienny zdenerwowany biegunką, wymiotami i utratą apetytu.

Jeśli objawy te utrzymują się po 2-3 dniach, skonsultuj się z lekarzem..

Odchylenie - musisz udać się do lekarza

Ze względu na indywidualną wrażliwość na drożdże może rozwinąć się reakcja alergiczna. Wydaje się:

  • wyraźna wysypka;
  • uczucie uduszenia;
  • ciężki obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.

Alergie mogą być śmiertelne. Aby zapobiec jego rozwojowi i w porę pomóc osobie z groźnym stanem, każdy szczepiciel pozostawia się pod nadzorem lekarzy przez 30 minut. po wstrzyknięciu.

Czasami pod skórą w miejscu szczepienia tworzy się nieprzyjemny guzek. Może to wskazywać, że lek nie dostał się do mięśnia i znajduje się w tkance podskórnej. Ponieważ substancja czynna jest wypłukiwana wolniej z tkanki tłuszczowej, odporność może nie powstać po takim wstrzyknięciu. Takiej szczepionki nie można uznać za ważną; jest ona przygotowywana ponownie..

Jak nazywają się szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest opracowywana w kilku krajach, ale przy użyciu tej samej technologii. Szczepionki wchodzą na światowy rynek farmaceutyczny:

  • Indianin - Shanvak, Biovak, Serum Institute;
  • Rosyjski - rekombinowane drożdże szczepionkowe Regenvak B i wirusowe zapalenie wątroby typu B;
  • Amerykański - H-B-Vax II;
  • Belgijski - Engerix B;
  • Korea Południowa - Euwax B;
  • Kubańczyk - Eberbiovac.

W gminach stosuje się głównie Regenwak B. Pacjenci w prywatnych klinikach mogą wybrać inny lek..

Wszystkie szczepionki są takie same pod względem technologii produkcji i składników aktywnych. To sprawia, że ​​są one wymienne: możesz wykonywać różne zastrzyki w szeregu różnych leków.

Oprócz indywidualnych szczepionek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w Rosji produkowane są preparaty złożone. Ich wprowadzenie daje rozwój odporności na kilka chorób jednocześnie:

  • Bubo-M - na zapalenie wątroby, błonicę i tężec;
  • Bubok-Kok - te same choroby plus krztusiec.

Leki te stosuje się, gdy trzeba zaszczepić się przeciwko kilku chorobom jednocześnie. Pod względem skuteczności nie są one wcale gorsze od autonomicznych szczepień..

Szybkie odpowiedzi na ważne pytania.

Zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczną infekcją, która zabija bez leczenia. Koszt i czas trwania leczenia pokazują, że szczepienie jest najłatwiejszym sposobem walki z chorobą..

Przeciw czemu jest szczepione zapalenie wątroby

Szczepionki są zaprojektowane dla dwóch rodzajów wirusowego zapalenia wątroby typu A i B. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu D jest niemożliwe bez zakażenia typem B, a wirusy innych postaci są podatne na mutacje, co zapobiega rozwojowi szczepionki. Tak więc naukowcy z różnych krajów pracują nad szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, ale jak dotąd nie otrzymano żadnego niezawodnego lekarstwa.

Ile razy jest zastrzyk

Zależy od wybranego schematu. Kurs standardowy obejmuje 3 zastrzyki. Jeśli dana osoba jest zagrożona, zostaje zaszczepiona zgodnie ze schematem obejmującym cztery zastrzyki.

Czy po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby można chodzić i pływać?

Chodzenie jest dozwolone, jeśli gorączka nie rozwija się w reakcji na szczepionkę. Nie zwilżaj miejsca wstrzyknięcia, ale nie rezygnuj z prania i prania higienicznego.

Jak tolerowane jest szczepienie

Wszystkie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mają dobrą tolerancję. Działania niepożądane, takie jak gorączka, bóle głowy i osłabienie, występują u 5% pacjentów. Ciężkie alergie są spowodowane indywidualną nietolerancją, która występuje w pojedynczych przypadkach..