Badanie krwi gamma rt zwiększyło, co to znaczy

Analiza biochemiczna krwi jest ważnym badaniem, które pozwala na analizę różnych pierwiastków śladowych we krwi w celu oceny stanu funkcjonalnego narządów i układów ludzkiego ciała. Poniżej przedstawiono elementy biochemicznego badania krwi stosowanego w diagnozie wirusowego zapalenia wątroby.

Aminotransferaza alaninowa (ALT, ALAT, ALT) to enzym występujący w tkankach wątroby i uwalniany do krwi po uszkodzeniu. Podwyższony poziom ALT może być spowodowany wirusowym, toksycznym lub innym uszkodzeniem wątroby. W wirusowym zapaleniu wątroby poziom ALT może zmieniać się w czasie od wartości normalnych do kilku norm, dlatego ten enzym należy monitorować co 3-6 miesięcy. Ogólnie przyjmuje się, że ALT odzwierciedla stopień aktywności zapalenia wątroby, jednak około 20% pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby (CVH) ze stabilnym prawidłowym poziomem ALT wykazuje poważne uszkodzenie wątroby. Można dodać, że AlAT jest czułym i dokładnym testem do wczesnego diagnozowania ostrego zapalenia wątroby..

Badanie krwi AST - aminotransferaza asparaginianowa (AsAT, AST) jest enzymem występującym w tkankach serca, wątroby, mięśni szkieletowych, tkanki nerwowej i nerek oraz innych narządów. Zwiększenie AST w badaniu krwi wraz z ALT u pacjentów z CVH może wskazywać na martwicę komórek wątroby. Podczas diagnozowania CVH należy zwrócić szczególną uwagę na stosunek AST / ALT, zwany współczynnikiem de Ritis. Nadmiar AST w badaniu krwi nad ALT u pacjentów z CVH może wskazywać na ciężkie zwłóknienie wątroby lub toksyczne (narkotykowe lub alkoholowe) uszkodzenie wątroby. Jeśli AST w analizie jest znacznie zwiększone, oznacza to martwicę hepatocytów, której towarzyszy rozpad organelli komórkowych.


Bilirubina jest jednym z głównych składników żółci. Powstaje w wyniku rozpadu hemoglobiny, mioglobiny i cytochromów w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego, śledziony i wątroby. Bilirubina całkowita obejmuje bilirubinę bezpośrednią (skoniugowaną, związaną) i pośrednią (niesprzężoną, wolną). Uważa się, że wzrost stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia) z powodu bezpośredniej frakcji (ponad 80% całkowitej bilirubiny jest bilirubiną bezpośrednią) jest pochodzenia wątrobowego. Ta sytuacja jest charakterystyczna dla CVH. Może to być również związane z zaburzeniem wydalania bezpośredniej bilirubiny z powodu cytolizy hepatocytów. Wzrost stężenia spowodowany wolną bilirubiną we krwi może wskazywać na wolumetryczne uszkodzenie miąższu wątroby. Inną przyczyną może być wrodzona patologia - zespół Gilberta. Również stężenie bilirubiny (bilirubinemii) we krwi może wzrosnąć z trudnością w odpływie żółci (zablokowanie dróg żółciowych). Podczas leczenia przeciwwirusowego zapalenia wątroby wzrost bilirubiny może być spowodowany wzrostem intensywności hemolizy erytrocytów. Przy hiperbilirubinemii powyżej 30 μmol / l pojawia się żółtaczka, która objawia się żółknięciem skóry i twardówki oczu, a także ciemnieniem moczu (mocz staje się kolorem ciemnego piwa).

Gamma-glutamylotranspeptydaza (GGT, GGTP) jest enzymem, którego aktywność zwiększa się wraz z chorobami układu wątrobowo-żółciowego (marker cholestazy). Jest stosowany w diagnostyce żółtaczki obturacyjnej, zapalenia dróg żółciowych i zapalenia pęcherzyka żółciowego. GGT jest również stosowany jako wskaźnik toksycznego uszkodzenia wątroby spowodowanego spożywaniem alkoholu i leków hepatotoksycznych. GGT ocenia się w połączeniu z ALT i fosfatazą alkaliczną. Enzym ten znajduje się w wątrobie, trzustce, nerkach. Jest bardziej wrażliwy na nieprawidłowości w tkance wątroby niż AlAT, AsAT, fosfataza alkaliczna itp. Jest szczególnie wrażliwy na długotrwałe nadużywanie alkoholu. Co najmniej pięć procesów w wątrobie zwiększa jej aktywność: cytoliza, cholestaza, zatrucie alkoholem, wzrost guza, uszkodzenie leku. W przypadku CVH utrzymujący się wzrost GGTP wskazuje na ciężki proces w wątrobie (marskość wątroby) lub działanie toksyczne.

Fosfataza alkaliczna (ALP, AR, fosfataza alkaliczna, ALP, ALKP) służy do diagnozowania chorób wątroby, którym towarzyszy cholestaza. Połączony wzrost fosfatazy alkalicznej i GGT może wskazywać na patologię dróg żółciowych, kamicę żółciową, upośledzony odpływ żółci. Enzym ten znajduje się w nabłonku dróg żółciowych, dlatego wzrost jego aktywności wskazuje na cholestazę o dowolnej genezie (wewnątrz- i pozawątrobowej). Izolowany wzrost poziomu fosfatazy alkalicznej jest niekorzystnym objawem prognostycznym i może wskazywać na rozwój raka wątrobowokomórkowego.

Glukoza (glukoza) jest stosowana w diagnostyce cukrzycy, chorób endokrynologicznych, a także chorób trzustki.

Ferrytyna (ferrytyna) wskazuje na zapasy żelaza w ciele. Wzrost ferrytyny w CVH może wskazywać na patologię wątroby. Wzrost poziomu ferrytyny może być czynnikiem zmniejszającym skuteczność terapii przeciwwirusowej..

Albumina (albumina) - główne białko osocza syntetyzowane w wątrobie Spadek jej poziomu może wskazywać na patologię wątroby spowodowaną ostrymi i przewlekłymi chorobami. Zmniejszenie ilości albuminy wskazuje na poważne uszkodzenie wątroby ze zmniejszeniem jej funkcji syntezy białek, które występuje już na etapie marskości wątroby.

Białko całkowite (białko ogółem) - całkowite stężenie białek (albuminy i globulin) w surowicy krwi. Silny spadek całkowitej ilości białka w analizie może wskazywać na niewydolność wątroby.

Frakcje białkowe - składniki białkowe zawarte we krwi. Istnieje dość duża liczba frakcji białkowych, jednak u pacjentów z CVH szczególną uwagę należy zwrócić na pięć głównych: albumina, alfa1-globuliny, alfa2-globuliny, beta-globuliny i gamma-globuliny. Zmniejszenie albuminy może wskazywać na patologię wątroby i nerek. Wzrost każdej globuliny może wskazywać na różne zaburzenia w wątrobie.

Kreatynina jest wynikiem metabolizmu białka w wątrobie. Kreatynina jest wydalana przez nerki z moczem. Wzrost poziomu kreatyniny we krwi może wskazywać na naruszenie normalnego funkcjonowania nerek. Przed terapią przeciwwirusową przeprowadzana jest analiza w celu oceny jej bezpieczeństwa..

Test tymolowy (TP) był ostatnio coraz rzadziej stosowany w diagnostyce CVH. Wzrost TP wskazuje na dysproteinemię charakterystyczną dla przewlekłych zmian w wątrobie i nasilenie mezenchymalnych zmian zapalnych w narządzie.

Immunologia i biochemia

Próbka krwi wątroby

Analiza - badanie krwi wątroby, zasady dekodowania

Wyniki badania krwi osoby z podejrzeniem choroby P (P) lub z wyraźnym obrazem choroby są porównywane ze wskaźnikami normy, której zakres (dolna i górna granica normy), laboratorium wskazuje bezbłędnie. 2,5% zdrowych osób może wykazywać nienormalny wzrost w teście biochemicznym P, a jednocześnie normalna wartość nie wyklucza całkowicie choroby wątroby. Dlatego dekodowanie wszystkich nieprawidłowych wartości próbek wątroby powinno być przeprowadzane wyłącznie z uwzględnieniem kliniki tego pacjenta. Wstępna ocena nieprawidłowego testu wątroby obejmuje szczegółową historię, listę leków (w tym witamin, ziół) i badanie fizykalne. Oceniane są czynniki ryzyka choroby P u pacjenta - leki, spożycie alkoholu, choroby towarzyszące, oznaki i objawy choroby P. W rezultacie lekarz może podejrzewać konkretną chorobę, odszyfrowując wyniki czynności wątroby mające na celu ustalenie szacowanych diagnoz. Gdy nie ma kluczy klinicznych lub gdy nie można zweryfikować podejrzanej diagnozy, stosuje się algorytm transkrypcji wątroby. Odchylenie od normy określonego testu wątroby powinno być interpretowane (odszyfrowywane) tylko z uwzględnieniem informacji klinicznych.

Oddzielna próbka krwi wątroby - nieprawidłowość

Większość laboratoriów klinicznych oferuje kompleks biochemicznych testów wątroby, które często zawierają wszystkie lub większość następujących wskaźników (panel wątroby):

  • Bilirubina
  • Transaminaza asparaginianowa (AST)
  • Aminotransferaza alaninowa (ALT),
  • Gamma Glutamyl Transpeptidase (GGTP)
  • Fosfatazy alkalicznej
  • Dehydrogenaza mleczanowa (LDH)

Spośród tych analiz (próbek wątroby) tylko GGTP jest specyficzny dla P. Izolowany wzrost jednego ze wskaźników z kompleksu próbek wątroby powinien powodować podejrzenie, że źródłem nie jest P, ale coś innego (Tabela 1). Gdy kilka wyników badań wątroby jednocześnie różni się od normalnego zakresu, ich interpretacja bez uwzględnienia P jako źródła jest niedopuszczalna.

Tabela 1. Pozawątrobowe źródła odchyleń od normy poszczególnych próbek wątroby.

Analiza

Źródło pozawątrobowe

Czerwone krwinki (hemoliza, krwiak)

Mięsień szkieletowy, mięsień sercowy, czerwone krwinki

Mięsień szkieletowy, mięsień sercowy, nerka

Serce, czerwone krwinki (np. Hemoliza)

Fosfataza alkaliczna (fosfataza alkaliczna)

Kości, łożysko w pierwszym trymestrze ciąży, nerki, jelita

Nerki, trzustka, jelita, śledziona, serce, mózg i pęcherzyki nasienne. Najwyższe stężenie występuje w nerkach, ale wątroba jest uważana za źródło aktywności enzymów w surowicy.

Poziom GGTP jako testu wątrobowego jest zbyt wrażliwy i często wzrasta, gdy nie ma choroby P lub choroba nie jest oczywista. Test GGTP jest użyteczny tylko w dwóch przypadkach: (1) przy wzroście poziomu fosfatazy alkalicznej, równoległym wzroście aktywności enzymów na korzyść choroby P. (2) Przy stosunku AST / ALT większym niż 2, wysoki GGTP dodatkowo wskazuje na korzyść choroby alkoholowej P. GGTP może być wykorzystywany do monitorowania abstynencji od alkoholu. Izolowanego wzrostu poziomu GGTP nie można ocenić, jeśli nie ma dodatkowych klinicznych czynników ryzyka choroby P. Analiza LDH jest niewrażliwa i niespecyficzna, ponieważ LDH występuje we wszystkich tkankach ciała.

Ocena choroby wątroby typu P - enzymy w surowicy

Zwykła i przydatna klasyfikacja chorób P na trzy główne kategorie: wątrobowokomórkowa, - pierwotna zmiana hepatocytów, komórki P; cholestatyczny - pierwotna zmiana w drogach żółciowych i naciekająca, w której infiltruje się P lub hepatocyty są zastępowane substancjami nie wątrobowymi, takimi jak guzy lub amyloid.

Najbardziej przydatna do rozróżnienia chorób wątrobowokomórkowych i cholestatycznych jest analiza wskaźników każdego testu wątrobowego - AST, ALT i fosfatazy alkalicznej.

Enzymy jako test wątroby na choroby naciekowe

Na przykład konieczne jest rozszyfrowanie wyników badania krwi na obecność AST i fosfatazy alkalicznej. Porównaj stopień wzrostu enzymów z wartością ich normy. Pacjent ma poziom AST 120 IU / ml (normalny, ≤40 IU / ml) i fosfatazę alkaliczną 130 IU / ml (normalny, ≤120 IU / ml). Wyniki odzwierciedlają uszkodzenie wątrobowokomórkowe P, ponieważ poziom AST jest trzy razy wyższy niż górna granica normy, podczas gdy poziom fosfatazy alkalicznej jest tylko nieznacznie wyższy niż norma.

AST i ALT jako badanie wątroby na choroby wątrobowokomórkowe

Aminotransferazy w surowicy - ALT i AST są dwoma najbardziej przydatnymi wskaźnikami z testów wątrobowych odzwierciedlającymi uszkodzenie komórek P, chociaż AST jest mniej specyficzny dla poziomów P niż ALT. Wzrost AST można również uznać za odzwierciedlenie zawału mięśnia sercowego lub uszkodzenia mięśni szkieletowych - rabdomioliza. Mniejszy wzrost poziomów ALT obserwuje się przy uszkodzeniu mięśni szkieletowych, a nawet przy intensywnym treningu. Zatem w praktyce klinicznej podwyższone poziomy AST i ALT nie są rzadkie w chorobach innych niż wątroba, takich jak zawał mięśnia sercowego i rabdomioliza. Choroby, które głównie dotykają hepatocyty, takie jak wirusowe zapalenie wątroby, powodują nieproporcjonalnie wysokie poziomy AST i ALT (10 do 40 razy wyższe niż normalnie), podczas gdy fosfataza alkaliczna wzrasta mniej niż 3 razy. Współczynnik AST / ALT nie jest bardzo przydatny w określaniu przyczyny uszkodzenia P., z wyjątkiem ostrego alkoholowego zapalenia wątroby, w którym zwykle jest większy niż 2 (AST / ALT> 2).

Górna granica normy ALT w różnych laboratoriach z reguły wynosi około 40 IU / l. Jednak ostatnie badania wykazały, że górna granica progowego poziomu próbki P ALT powinna zostać obniżona, ponieważ ludzie, którzy mają nieco podwyższoną wartość ALT lub znajdują się w górnej granicy (35-40 IU / L), mają zwiększone ryzyko śmiertelności z powodu choroby P. Ponadto zaleca się płeć, ponieważ kobiety mają nieco niższy normalny poziom AlAT niż mężczyźni. U pacjentów z minimalnymi wartościami testu aminotransferazy P wskazane jest powtórzenie testu po kilku tygodniach. Najczęstsze przyczyny niewielkiego wzrostu aktywności AspAT i AlAT obejmują bezalkoholową chorobę tłuszczową P (NAFLD), wirusowe zapalenie wątroby typu C, alkoholową chorobę tłuszczową P i działanie leku (na przykład z powodu statyn).

Fosfataza alkaliczna jako test P na choroby cholestatyczne

Próbka fosfatazy alkalicznej w surowicy P zawiera heterogeniczną grupę enzymów - izoenzymy. W P fosfataza alkaliczna jest najgęściej reprezentowana w rurkowej błonie hepatocytów. W związku z tym chorobom, które wpływają głównie na wydzielanie hepatocytów (na przykład chorobom obturacyjnym), będzie towarzyszyć wzrost fosfatazy alkalicznej w surowicy. Niedrożność dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC) i pierwotna marskość żółciowa (PBC) są przykładami chorób, w których próbki poziomu P fosfatazy alkalicznej często przeważają nad poziomami próbki transaminazy P (tabela 2).

Tabela 2 - Choroba P z dominującym wzrostem enzymów w surowicy

Gamma-glutamylotranspeptydaza (gamma-GT)

Gamma-glutamylotranspeptydaza jest enzymem (białkiem) wątroby i trzustki, którego aktywność we krwi wzrasta wraz z chorobami wątroby i nadużywaniem alkoholu.

Transpeptydaza gamma-glutaminianowa, transferaza gamma-glutaminianowa, GGT, transpeptydaza gamma-glutaminianowa, transferaza gamma-glutaminianowa, GGTP.

Transferaza gamma-glutamylowa, transpeptydaza gamma-glutamylowa, GGTP, Gamma GT, GTP.

Kinetyczna metoda kolorymetryczna.

Jednostka / L (jednostka na litr).

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Żylna krew włośniczkowa.

Jak przygotować się do badania?

  • Nie jedz przez 12 godzin przed badaniem.
  • Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny i nie pal przez 30 minut przed badaniem.

Przegląd badań

Żółć powstaje w komórkach wątroby i jest wydzielana przez układ mikrotubul zwanych przewodami żółciowymi. Następnie łączą się w przewody wątrobowe rozciągające się poza wątrobę i tworzą wspólny przewód żółciowy, który wpływa do jelita cienkiego. Żółć jest niezbędna do wchłaniania tłuszczów z pożywienia. Ponadto niektóre substancje lecznicze są wydzielane przez żółć. Tworzy się stale, ale dostaje się do jelit tylko podczas posiłków i po nich. Kiedy nie jest potrzebny - gromadzi się w pęcherzyku żółciowym.

Gamma-glutamylotranspeptydaza jest enzymem występującym w komórkach wątroby i dróg żółciowych i jest katalizatorem niektórych reakcji biochemicznych. Nie jest zawarty w krwiobiegu, tylko w komórkach, po zniszczeniu których ich zawartość wchodzi do krwioobiegu. Zwykle część komórek jest aktualizowana, więc pewna aktywność GGT jest wykrywana we krwi. Jeśli wiele komórek umrze, jego aktywność może znacznie wzrosnąć.

Test GGT jest najbardziej czułym testem na stagnację żółci - cholestaza. Aktywność GGT podczas blokowania odpływu żółci, na przykład kamieni w przewodach żółciowych, wzrasta wcześniej niż aktywność fosfatazy alkalicznej. Jednak wzrost ten jest niespecyficzny, ponieważ występuje w większości ostrych chorób wątroby i dróg żółciowych, na przykład w ostrym wirusowym zapaleniu wątroby lub raku i zwykle ten wynik nie jest bardzo pouczający w ustaleniu konkretnej choroby lub stanu, który spowodował uszkodzenie wątroby.

W przeciwieństwie do innych enzymów wątrobowych wytwarzanie GGT jest „wyzwalane” przez alkohol, dlatego u osób, które go nadużywają, jego aktywność można zwiększyć nawet przy braku choroby wątroby. Ponadto wytwarzanie GGT jest stymulowane przez niektóre leki, w tym fenobarbital i paracetamol, dlatego na tle ich przyjmowania można oczekiwać wzrostu GGT bez uszkodzenia wątroby.

GGT występuje również w nerkach, śledzionie, trzustce, mózgu, prostacie, a wzrost jego aktywności jest niespecyficzny tylko w przypadku chorób wątroby.

Do czego służy badanie??

  • W celu potwierdzenia choroby wątroby i dróg żółciowych, szczególnie jeśli istnieje podejrzenie zablokowania dróg żółciowych kamieniami w drogach żółciowych lub guzem trzustki.
  • Aby monitorować skuteczność leczenia alkoholizmu lub alkoholowego zapalenia wątroby.
  • Do diagnozowania chorób dróg żółciowych - pierwotna marskość żółciowa i pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych.
  • Aby ustalić, co powoduje wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej, choroby wątroby lub patologii kości.
  • Do monitorowania stanu pacjentów z chorobami, w których GGT jest podwyższony lub do oceny skuteczności ich leczenia.

Kiedy zaplanowane jest badanie?

  • Podczas wykonywania standardowych paneli diagnostycznych, które można wykorzystać podczas rutynowych badań lekarskich, w ramach przygotowań do operacji.
  • Podczas wykonywania „testów wątroby” służy do oceny czynności wątroby.
  • W przypadku dolegliwości, osłabienia, zmęczenia, utraty apetytu, nudności, wymiotów, bólu brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), żółtaczki, ciemnego moczu lub rozjaśnienia kału, swędzenia skóry.
  • W przypadku podejrzenia nadużywania alkoholu lub monitorowania pacjentów leczonych z powodu alkoholizmu lub alkoholowego zapalenia wątroby.

Co oznaczają wyniki??

Wiek płeć

Wartości referencyjne

Najczęściej prawdziwe jest następujące stwierdzenie: im wyższa aktywność GGT, tym poważniejsze uszkodzenie wątroby lub dróg żółciowych.

Przyczyny zwiększonej aktywności GGT

  • Uszkodzenie wątroby i dróg żółciowych
    • Żółtaczka obturacyjna związana z niedrożnością przewodu żółciowego.
      • Kamienie przewodu żółciowego, blizny przewodu żółciowego po operacji.
      • Nowotwory przewodu żółciowego.
      • Rak głowy trzustki, rak żołądka przez mechaniczne uciskanie wspólnego przewodu żółciowego, przez który żółć wchodzi do dwunastnicy.
    • Alkoholizm. Po odrzuceniu alkoholu aktywność GGT wraca do normy za miesiąc. Chociaż jedna trzecia alkoholików ma normalną aktywność GGT.
    • Rak wątroby, przerzuty guzów innych narządów w wątrobie.
    • Marskość wątroby jest patologicznym procesem, w którym normalna tkanka wątroby jest zastępowana przez bliznowacenie, co hamuje wszystkie funkcje wątroby.
    • Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby dowolnego pochodzenia, zwłaszcza alkohol.
    • Zakaźna mononukleoza. Jest to ostra infekcja wirusowa, która zwykle objawia się gorączką, stanem zapalnym gardła i obrzękiem węzłów chłonnych. W takim przypadku wątroba często bierze udział w procesie patologicznym.
    • Pierwotna marskość żółciowa i pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych są rzadkimi chorobami, które występują u dorosłych i są związane z autoimmunologicznym uszkodzeniem dróg żółciowych. Towarzyszy temu niezwykle wysoka aktywność GGT i fosfatazy alkalicznej.
  • Inne powody
    • Zapalenie trzustki to ostre zapalenie trzustki. Często wywoływane zatruciem alkoholem..
    • Rak prostaty.
    • Rak piersi i płuc z przerzutami do wątroby.
    • Toczeń rumieniowaty układowy - choroba, w której wytwarzane są przeciwciała przeciwko własnym tkankom.
    • Zawał mięśnia sercowego. W ostrym stadium zawału mięśnia sercowego aktywność GGT zwykle pozostaje normalna, ale może wzrosnąć po 3-4 dniach, odzwierciedlając wtórne zajęcie wątroby z powodu niewydolności serca.
    • Niewydolność serca.
    • Nadczynność tarczycy - zwiększenie czynności tarczycy.
    • Cukrzyca.

Przyczyny zmniejszonej aktywności GGT

  • Niedoczynność tarczycy - stan, w którym czynność tarczycy jest zmniejszona.

Co może wpłynąć na wynik?

  • Aktywność GGT wzrasta w otyłości.
  • Aspiryna, paracetamol, fenobarbital, statyny (leki obniżające poziom cholesterolu), antybiotyki, blokery histaminy (stosowane w celu zmniejszenia wydzielania soku żołądkowego), leki przeciwgrzybicze, leki przeciwdepresyjne, doustne środki antykoncepcyjne, testosteron i kilka innych leków mogą zwiększać aktywność GGT.
  • Długotrwałe przyjmowanie kwasu askorbinowego może prowadzić do zmniejszenia aktywności GGT.

W patologii kości aktywność GGT, w przeciwieństwie do fosfatazy alkalicznej, pozostaje normalna, a także w stanach związanych ze wzrostem kości, ciążą i niewydolnością nerek.

Kto przepisuje badanie?

Lekarz ogólny, lekarz ogólny, gastroenterolog, specjalista chorób zakaźnych, hematolog, endokrynolog, chirurg.