Dlaczego rozwija się wodobrzusze, jak go rozpoznać i wyleczyć

Wodobrzusze lub opuchlizna brzuszna często wynikają z innej, bardziej niebezpiecznej i trudniejszej do leczenia choroby. Niemniej jednak sam wodobrzusze może skomplikować życie pacjenta i prowadzić do smutnych konsekwencji. Współczesna medycyna opracowała dość skuteczne metody leczenia wodobrzusza na różnych etapach. Co musisz wiedzieć o pierwszych oznakach wodobrzusza, przebiegu jego rozwoju i jakiego lekarza szukać pomocy?

Wodobrzusze jako częsty towarzysz niebezpiecznych chorób

Wodobrzusze w medycynie są rozumiane jako wtórny stan patologiczny, który charakteryzuje się gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Najczęściej wodobrzusze są spowodowane naruszeniem regulacji metabolizmu płynów w organizmie w wyniku poważnych stanów patologicznych.

W zdrowym ciele zawsze jest trochę płynu w jamie brzusznej, podczas gdy nie gromadzi się, ale jest wchłaniany przez naczynia limfatyczne. Przy różnych chorobach narządów wewnętrznych i układów wzrasta szybkość tworzenia się płynu, a jego szybkość wchłaniania maleje. Wraz z rozwojem wodobrzusza płyn staje się coraz bardziej, zaczyna ściskać ważne narządy. Przyczynia się to do zaostrzenia choroby podstawowej i postępu wodobrzusza. Ponadto, ponieważ większość płynu gromadzi się w jamie brzusznej, następuje znaczny spadek objętości krążącej krwi. Prowadzi to do uruchomienia mechanizmów kompensacyjnych zatrzymujących wodę w ciele. Pacjent znacznie spowalnia tempo powstawania i wydalania moczu, podczas gdy zwiększa się ilość płynu puchlinowego.

Nagromadzeniu płynu w jamie brzusznej zwykle towarzyszy wzrost ciśnienia śródbrzusznego, upośledzenie krążenia i aktywność serca. W niektórych przypadkach dochodzi do utraty białka i zaburzeń elektrolitowych, co powoduje niewydolność serca i układu oddechowego, co znacznie pogarsza rokowanie choroby podstawowej.

W medycynie istnieją trzy główne etapy rozwoju puchliny brzusznej.

  • Przemijające wodobrzusze. Na tym etapie w jamie brzusznej gromadzi się nie więcej niż 400 ml płynu. Możliwe jest zidentyfikowanie choroby tylko za pomocą specjalnych badań. Funkcje narządów nie są zaburzone. Łagodzenie objawów wodobrzusza jest możliwe dzięki terapii choroby podstawowej.
  • Łagodny wodobrzusze. W jamie brzusznej na tym etapie gromadzi się do 4 litrów płynu. U pacjenta występuje wzrost brzucha. W pozycji stojącej można zauważyć wybrzuszenie dolnej części ściany brzucha. W pozycji leżącej pacjent często skarży się na duszność. Obecność płynu określa się przez uderzenie (stukanie) lub objaw fluktuacji (fluktuacje przeciwległej ściany brzucha podczas stukania).
  • Stresujące wodobrzusze. Ilość płynu na tym etapie może osiągnąć, aw niektórych przypadkach nawet przekroczyć, 10-15 litrów. Ciśnienie w jamie brzusznej wzrasta i zaburza normalne funkcjonowanie ważnych narządów. W takim przypadku stan pacjenta jest poważny; musi on zostać niezwłocznie hospitalizowany..

Ogniotrwałe wodobrzusze, które praktycznie nie są uleczalne, są rozpatrywane osobno. Diagnozuje się, czy wszystkie rodzaje terapii nie dają rezultatu, a ilość płynu nie tylko nie zmniejsza się, ale także stale rośnie. Prognozy dla tego rodzaju wodobrzusza są niekorzystne.

Przyczyny wodobrzusza

Według statystyk głównymi przyczynami wodobrzusza brzucha są:

  • choroba wątroby (70%);
  • choroby onkologiczne (10%);
  • niewydolność serca (5%).

Ponadto następującym chorobom mogą towarzyszyć wodobrzusze:

  • choroba nerek
  • gruźlicze uszkodzenie otrzewnej;
  • choroby ginekologiczne;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów;
  • toczeń rumieniowaty;
  • cukrzyca typu 2;
  • mocznica;
  • choroby układu pokarmowego;
  • niezakaźne zapalenie otrzewnej o etiologii;
  • naruszenie odpływu limfy z jamy brzusznej.

Występowanie wodobrzusza, oprócz tych chorób, może przyczynić się do następujących czynników:

  • nadużywanie alkoholu prowadzące do marskości wątroby;
  • zastrzyki z narkotyków;
  • transfuzja krwi;
  • otyłość;
  • wysoki cholesterol;
  • tatuaż;
  • żyjący w regionie charakteryzującym się przypadkami wirusowego zapalenia wątroby.

We wszystkich przypadkach początek wodobrzusza jest złożoną kombinacją naruszeń funkcji życiowych organizmu, prowadzącą do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.

Oznaki patologii

Jednym z głównych zewnętrznych objawów wodobrzusza w jamie brzusznej jest wzrost wielkości brzucha. W pozycji stojącej pacjent może powiesić się w formie fartucha, a w pozycji leżącej - tak zwany żołądek żaby. Być może występ pępka i pojawienie się rozstępów na skórze. W przypadku nadciśnienia wrotnego spowodowanego wzrostem ciśnienia w żyle wrotnej wątroby pojawia się żylny wzór na przedniej ścianie brzucha. Ta postać nazywana jest „głową Meduzy” ze względu na jej dalekie podobieństwo do mitologicznej Meduzy Gorgony, na której głowie wiły się węże zamiast włosów.

Pojawia się ból i uczucie pełności w żołądku. Osoba ma trudności ze zgięciem tułowia. Zewnętrzne objawy obejmują również obrzęk nóg, rąk, twarzy, sinicę skóry. U pacjenta rozwija się niewydolność oddechowa, tachykardia. Możliwe zaparcia, nudności, odbijanie się i utrata apetytu.

W badaniach laboratoryjnych i instrumentalnych lekarz potwierdza diagnozę i ustala przyczynę wodobrzusza. W tym celu wykonuje się USG, MRI, diagnostyczną laparocentezę i testy laboratoryjne. Ultradźwięki ujawniają obecność wolnego płynu w jamie brzusznej i jego objętości, powiększenie wątroby i śledziony, rozszerzenie żyły głównej i żyły wrotnej, zaburzenia struktury nerek, obecność guzów i przerzutów.

MRI pozwala na badanie poszczególnych warstw konkretnej tkanki, wykrycie nawet niewielkiej ilości płynu puchlinowego i zdiagnozowanie choroby podstawowej, która spowodowała wodobrzusze.

Ponadto lekarz przeprowadza badanie dotykowe i perkusyjne. Badanie dotykowe pomaga zidentyfikować objawy wskazujące na uszkodzenie określonego narządu (wątroby lub śledziony). Perkusję stosuje się bezpośrednio do wykrywania wodobrzusza. Jego istotą jest stukanie jamy brzusznej pacjenta i analizowanie dźwięków perkusyjnych. Na przykład w przypadku silnego wodobrzusza na całej powierzchni brzucha dochodzi tępy dźwięk uderzenia.

Laboratoryjne badania krwi wskazują na zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek, wzrost liczby leukocytów i ESR oraz prawdopodobnie wzrost stężenia bilirubiny (z marskością wątroby), białek ostrej fazy zapalenia. Analiza moczu z wodobrzuszem na początkowym etapie może wykazać większą ilość moczu o mniejszej gęstości, ponieważ wodobrzusze powodują odchylenia w funkcjonowaniu układu moczowego. W końcowym etapie gęstość moczu może być normalna, ale jego całkowita ilość zostanie znacznie zmniejszona..

Zasady terapii

Ogólne zasady leczenia wodobrzusza sugerują przede wszystkim leczenie choroby podstawowej. Leczenie samego wodobrzusza ma na celu usunięcie płynu z jamy brzusznej i zapobieganie nawrotom.

Pacjenci z wodobrzuszem pierwszego stopnia nie potrzebują leków i diety bez soli.

Pacjentom z wodobrzuszem drugiego stopnia zaleca się dietę o niskiej zawartości sodu i leczenie moczopędne. Powinno to odbywać się przy stałym monitorowaniu stanu pacjenta, w tym elektrolitów w surowicy.

Pacjenci z trzecim stopniem choroby usuwają płyn z jamy brzusznej, a następnie terapię moczopędną w połączeniu z dietą bez soli.

Rokowanie w leczeniu

Wodobrzusze zwykle wskazują na poważne naruszenia pracy dotkniętych narządów, ale nie jest to śmiertelne powikłanie. Dzięki terminowej diagnozie i odpowiedniemu leczeniu można całkowicie wyeliminować płyn puchlinowy z jamy brzusznej i przywrócić funkcje dotkniętego narządu. W niektórych przypadkach, na przykład w raku, wodobrzusze mogą rozwijać się gwałtownie, powodując komplikacje, a nawet śmierć pacjenta. Wynika to z faktu, że na przebieg puchliny brzusznej duży wpływ ma podstawowa choroba, która może powodować poważne uszkodzenie wątroby, nerek, serca i innych narządów.

Inne czynniki wpływają na prognozę:

  • Stopień puchliny brzusznej. Przejściowe wodobrzusze (pierwszy stopień) nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla życia pacjenta. W takim przypadku należy zwrócić szczególną uwagę na leczenie choroby podstawowej.
  • Czas rozpocząć leczenie. W przypadku wykrycia wodobrzusza na etapie, w którym narządy życiowe są nadal niszczone lub ich funkcje są nieznacznie zmienione, wyeliminowanie choroby podstawowej może również doprowadzić do całkowitego wyzdrowienia pacjenta.

Na statystyki dotyczące przetrwania wodobrzusza wpływa również rodzaj i nasilenie choroby podstawowej. Przy wyrównanej marskości wątroby 50% pacjentów jest w stanie żyć od 7 do 10 lat, a przy wyrównanej - pięcioletnie przeżycie nie przekracza 20%.

W przypadku raka wodobrzusze zwykle pojawiają się w późniejszych stadiach, a pięcioletnie przeżycie nie przekracza 50% przy odpowiednim leczeniu. Średnia długość życia u takich pacjentów wynosi 1-2 lata.

Przy niewłaściwym leczeniu wodobrzusze mogą powodować poważne komplikacje, które pogarszają rokowanie:

  • krwawienie;
  • zapalenie otrzewnej;
  • obrzęk mózgu;
  • zaburzenia czynności serca;
  • ciężka niewydolność oddechowa.

Nawroty wodobrzusza mogą również wystąpić jako skutki uboczne przy niewłaściwym leczeniu. Nawrót jest bardzo niebezpieczny, ponieważ w większości przypadków nieleczone wodobrzusze są śmiertelne.

Zachowawcze leczenie wodobrzusza

Zachowawcze lub objawowe leczenie puchliny brzusznej stosuje się w przypadkach, gdy puchlina brzuszna jest na wczesnym etapie rozwoju lub jako paliatywna terapia dla onkologii i niewłaściwość innych metod.

We wszystkich przypadkach głównym celem leczenia jest wydalanie płynu puchlinowego i utrzymanie stanu pacjenta na pewnym poziomie. W tym celu konieczne jest zmniejszenie ilości sodu wchodzącego do organizmu i zwiększenie jego wydalania z moczem.

Pozytywne wyniki można osiągnąć tylko dzięki zintegrowanemu podejściu, przestrzegając diety, kontrolując zmiany masy ciała i przyjmując leki moczopędne.

Główne zasady diety dla wodobrzusza są następujące:

  • Minimalna ilość soli Jego nadmierne spożycie prowadzi do rozwoju obrzęku, a zatem i wodobrzusza. Pacjentom zaleca się ograniczenie spożycia słonej żywności..
  • Minimalna ilość płynu. W przypadku umiarkowanego lub intensywnego puchliny brzusznej normą nie powinno być więcej niż 500-1000 ml czystego płynu na dzień.
  • Minimalna ilość tłuszczu Jedzenie wysokotłuszczowych pokarmów prowadzi do zapalenia trzustki.
  • Wystarczająca ilość białka w diecie. Niedobór białka może prowadzić do obrzęku.

Zaleca się spożywanie niskotłuszczowych odmian mięsa i ryb, niskotłuszczowego twarogu i kefiru, owoców, warzyw, ziół, kaszy pszennej, kompotów, galaretki. Lepiej gotować na parze lub pieczone w piekarniku.

Tłuste mięso i ryby, smażone potrawy, wędzone mięso, sól, alkohol, herbata, kawa, przyprawy są zabronione.

W leczeniu wodobrzusza konieczne jest kontrolowanie dynamiki masy. Na początku diety bez soli w ciągu tygodnia wykonuje się codzienne ważenie. Jeśli pacjent zrzucił więcej niż 2 kg, leki moczopędne nie są przepisywane. Przy utracie masy ciała poniżej 2 kg terapia lekowa rozpoczyna się w ciągu następnego tygodnia..

Leki moczopędne pomagają usuwać nadmiar płynu z organizmu i ułatwiają przepływ części płynu z jamy brzusznej do krwioobiegu. Objawy kliniczne wodobrzusza są znacznie zmniejszone. Głównymi lekami stosowanymi w terapii są furosemid, mannitol i spironolakton. W warunkach ambulatoryjnych furosemid podaje się dożylnie nie więcej niż 20 mg raz na dwa dni. Usuwa płyn z łożyska naczyniowego przez nerki. Główną wadą furosemidu jest nadmierne wydalanie potasu z organizmu.

Mannitol stosuje się w połączeniu z furosemidem, ponieważ ich działanie jest połączone. Mannitol usuwa płyn z przestrzeni międzykomórkowej do łożyska naczyniowego. 200 mg podawane dożylnie. Jednak nie zaleca się stosowania go w warunkach ambulatoryjnych..

Spironolakton jest również lekiem moczopędnym, ale może zapobiegać nadmiernemu wydalaniu potasu..

Ponadto przepisywane są leki wzmacniające ściany naczyń (witaminy, diosmina), leki wpływające na układ krwionośny (żelatyna, reopoliglyukina), albumina, antybiotyki.

Zabiegi chirurgiczne

Operacja wodobrzusza jest wskazana w przypadkach, w których gromadzenia płynów nie można wyeliminować za pomocą leczenia zachowawczego..

Lecznicza laparocenteza u wodobrzusza (nakłucie przedniej ściany brzucha) jest w stanie usunąć duże objętości płynu - od 6 do 10 litrów na raz. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym ze wstępnym opróżnieniem pęcherza. Pacjent przyjmuje pozycję pół siedzącą lub leżącą. Nakłucie wykonuje się w linii środkowej brzucha między pępkiem a kością łonową. Skalpel wykonuje nacięcie skóry, poprzez które do jamy brzusznej wprowadza się specjalny instrument, trokar. Przez nią ciecz jest uwalniana w wymaganej objętości. Po zabiegu zszywa się ranę. W przypadku wodobrzusza laparocentezę można wykonać tylko w szpitalu, ponieważ konieczne jest przestrzeganie standardów antyseptycznych i opanowanie procedury operacyjnej. Aby uprościć procedurę dla tych pacjentów, którzy wymagają okresowej laparocentezy, przeprowadza się ją przez stały port otrzewnowy.

Innym skutecznym zabiegiem chirurgicznym jest omentohepatofrenopeksja. Polega na zszyciu sieci do wstępnie obrobionych obszarów powierzchni przepony i wątroby. Ze względu na kontakt między wątrobą a siecią, możliwe jest wchłanianie płynu puchlinowego z sąsiednich tkanek. Dodatkowo zmniejsza się ciśnienie w układzie żylnym i wypływ płynu do jamy brzusznej przez ściany naczyń.

WSKAZÓWKI - przezczaszkowe śródwątrobowe przetaczanie portosystemowe - umożliwia dekompresję systemu wrotnego i eliminuje zespół puchliny brzusznej. Zasadniczo TIPS wykonuje się z opornym na wodobrzusze wodobrzuszem, który nie podlega terapii lekowej. W procedurze TIPS przewodnik wprowadza się do żyły szyjnej przed wejściem do żyły wątrobowej. Następnie specjalny cewnik przechodzi przez prowadnicę do samej wątroby. Za pomocą długiej zakrzywionej igły w żyle portalowej instaluje się stent, tworząc kanał między portalem a żyłami wątrobowymi. Krew jest wysyłana do żyły wątrobowej ze zmniejszonym ciśnieniem, co prowadzi do eliminacji nadciśnienia wrotnego. Po wykonaniu TIPS u pacjentów z opornym na wodobrzusze wodobrzusze obserwuje się zmniejszenie objętości płynu w 58% przypadków.

Pomimo faktu, że wodobrzusze i choroby wywołujące je są dość poważne i trudne w leczeniu, terminowa kompleksowa terapia może znacznie zwiększyć szanse na powrót do zdrowia lub poprawić jakość życia nieuleczalnych pacjentów. Wodobrzusze należy leczyć tylko pod nadzorem lekarza, ponieważ złożoność podstawowej choroby rzadko pozwala na radzenie sobie z metodami domowymi lub ludowymi. Dotyczy to szczególnie wodobrzusza spowodowanego przez onkologię..

Wodobrzusze z wodobrzusza

Informacje ogólne

Wodobrzusze to stan patologiczny, w którym wolny płyn gromadzi się w jamie brzusznej. Nazywa się to również opuchlizną brzucha. W większości przypadków - około 75% - zjawisko to jest związane z rozwojem marskości wątroby. Dlatego czasami określa się go jako wodobrzusze wątrobowe. Kolejne 10% przypadków jest spowodowane rakiem, 5% to konsekwencje niewydolności serca. Oznacza to, że ten stan jest powikłaniem chorób zagrażających życiu. Typowe objawy takich pacjentów to: wzrost objętości i masy brzucha, który postępuje. Wodobrzusze, których kod ICD-10 to R18, są niebezpiecznym stanem i wymagają odpowiedniego leczenia.

Patogeneza

Pewna ilość płynu puchlinowego jest zawsze obecna w ludzkiej otrzewnej. W procesie życia płyn ten przenika do naczyń limfatycznych, a na jego miejscu pojawia się nowy. Jednak w niektórych stanach patologicznych ustaje wchłanianie tego płynu lub nadmierne jego wytwarzanie.

Ważną rolę w rozwoju puchliny brzusznej odgrywa funkcjonalna niewydolność wątroby, upośledzony metabolizm soli i białka, patologiczne zmiany w układzie naczyniowym otrzewnej i jej osłonie międzybłonka.

Lekarze rozróżniają następujące mechanizmy patogenetyczne:

  • Nadciśnienie wrotne.
  • Zastój krwi w krążeniu płucnym u osób z niewydolnością prawej komory serca.
  • Miejscowa limfostaza w przypadku rozwoju filariozy naczyń limfatycznych, które pobierają limfę z narządów otrzewnowych.
  • Przerzuty regionalnych węzłów chłonnych w raku.
  • Rak otrzewnej podczas promocji komórek nowotworowych złośliwych guzów narządów otrzewnowych w jamie.
  • Wysięk do jamy brzusznej z zapaleniem otrzewnej.
  • Obrzęk hipoproteinemiczny u osób z chorobą nerek lub głodem.

W rezultacie nadmierne gromadzenie się płynu negatywnie wpływa na pracę układu krążenia i narządów wewnętrznych. Układ pokarmowy cierpi, ruchy przepony są ograniczone. Ponieważ płyn zawiera sole i białka, procesy metaboliczne są zakłócone. Ponadto wraz z wodobrzuszem, uszkodzeniami nerek, serca, wątroby itp..

Klasyfikacja

Wodobrzusze (kod zgodny z ICD-10 R18) dzieli się na kilka rodzajów w zależności od objętości płynu nagromadzonego w jamie brzusznej:

  • Przemijająca - do 400 g. Z reguły choroba na tym etapie jest wykrywana w trakcie specjalnych badań. Funkcje narządów wewnętrznych nie są zaburzone. W takim przypadku choroba podstawowa jest leczona w celu leczenia wodobrzusza..
  • Umiarkowane - do czterech litrów. Na tym etapie zwiększa się brzuch pacjenta - w pozycji stojącej wystaje jego dolna część. Duszność martwi się, gdy ktoś kłamie. Możesz wykryć płyn, dotykając lub objawem fluktuacji (przeciwna ściana brzucha zmienia się podczas stukania).
  • Masywne lub intensywne wodobrzusze - 10 i więcej litrów. Ciśnienie w jamie brzusznej wzrasta, praca ważnych narządów zostaje zakłócona. Osoba jest w poważnym stanie, potrzebuje pilnej hospitalizacji.

W zależności od rodzaju płynu zawartego w jamie brzusznej stan ten klasyfikuje się w następujący sposób:

  • sterylne - przesięk gromadzi się w jamie;
  • zainfekowany - wysięk gromadzi się w jamie;
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej - ta postać rozwija się u pacjentów z ostrym zapaleniem otrzewnej i wymaga pilnego leczenia chirurgicznego;
  • chylous - limfa gromadzi się w jamie brzusznej z chłoniakiem lub innymi nowotworami otrzewnej;
  • krwotoczny - krew gromadzi się w jamie podczas urazów lub chorób onkologicznych.

Klasyfikacja w zależności od rokowania dla pacjenta:

  • uleczalny;
  • oporny na leczenie - terapia jest nieskuteczna lub nie pozwala zapobiec wczesnemu nawrotowi.

Puchlina brzuszna: przyczyny

Każda zdrowa osoba w jamie brzusznej ma trochę płynu, którego rolą jest zmniejszenie tarcia między narządami wewnętrznymi i zapobieganie ich sklejaniu się. Jednak gdy jego wydzielanie jest zaburzone, wysięk lub wysięk gromadzi się w jamie.

Przyczyny gromadzenia się przesięku, to znaczy płynów bez oznak zapalenia, mogą być następujące:

  • Nadciśnienie wrotne w wyniku przewlekłego uszkodzenia wątroby. Może się to zdarzyć w przypadku zapalenia wątroby, marskości wątroby, wątroby, raka, sarkoidozy, alkoholowej choroby wątroby, zakrzepicy żył wątrobowych.
  • Niewydolność serca prowadząca do stagnacji krwi w krążeniu płucnym.
  • Choroba nerek, w której zmniejsza się poziom białka we krwi. Może to wystąpić w przewlekłej niewydolności nerek, kłębuszkowym zapaleniu nerek..
  • Choroby ogólnoustrojowe. Wodobrzusze są możliwe z toczniem rumieniowatym, gorączką reumatyczną, reumatoidalnym zapaleniem stawów.
  • Obrzęk śluzowaty Rozwija się wraz z funkcjonalną niewydolnością tarczycy.
  • Głód. Może to być spowodowane ostrym niedoborem białka..

Przyczyny gromadzenia wysięku, to znaczy płynu o zwiększonej ilości białka i białych krwinek uwalnianych podczas procesu zapalnego, mogą być następujące:

  • Zapalenie otrzewnej różnego pochodzenia.
  • Zapalenie trzustki.
  • Złośliwe tworzenie narządów jamy brzusznej lub przerzuty nowotworów z innych narządów.
  • Choroba Whipple'a jest rzadką zakaźną chorobą jelit.

Dropsy brzucha, zdjęcie

Pomimo faktu, że istnieje wiele chorób, w których dana osoba może rozwinąć obrzęk brzucha, w większości przypadków obrzęk jamy brzusznej u osoby objawia się marskością wątroby. Lekarz, który określa przyczyny i leczenie opuchlizny brzusznej, przede wszystkim potwierdza lub wyklucza tę diagnozę.

Według statystyk medycznych w 75% opuchlizny brzucha stwierdza się wodobrzusze z marskością wątroby. Dlatego jeśli podejrzewasz wodobrzusze w marskości wątroby, bardzo ważne jest, aby odwiedzić gastroenterologa, który zaleci odpowiednie leczenie, zaleci dietę itp..

Ważne jest nie tylko uzyskanie odpowiedzi na pytanie, ile żyją z wodobrzuszem w marskości wątroby, ale tak szybko, jak to możliwe, aby rozpocząć odpowiednią terapię.

Objawy wodobrzusza

Jeśli dana osoba rozwija wodobrzusze, objawy tej choroby nie stają się natychmiast zauważalne. Ten stan z reguły rozwija się stopniowo, a pacjent przez wiele miesięcy może nie zwracać uwagi na fakt, że nie wszystko jest z nim w porządku. Czasami osoba myśli, że przybiera na wadze. Oznaki wodobrzusza stają się zauważalne, gdy w jamie brzusznej zbiera się około litra płynu. Typowe objawy opuchlizny brzucha to:

Znaki puchliny brzusznej, zdjęcie

Gdy ilość płynu w jamie stopniowo wzrasta, żołądek również staje się większy, co utrudnia osiadanie się. Stopniowo brzuch staje się kulą, a skóra na nim rozciąga się i lśni. Czasami na jego powierzchni pojawiają się rozszerzone żyły i rozstępy. Z powodu ciśnienia w jamie brzusznej pępek może wystawać, może rozwinąć się przepuklina pierścienia pępowinowego. Jeśli nagromadził się niewielki płyn, w pozycji poziomej wystają boki brzucha pacjenta, a obszar pępowiny zostaje spłaszczony (tzw. „Żołądek żaby”).

W niektórych przypadkach płyn może wycisnąć naczynia wątrobowe, co prowadzi do żółtaczki, wymiotów i nudności..

Testy i diagnostyka

Aby ustalić diagnozę, lekarz początkowo przeprowadza badanie wzrokowe, a także dotyka brzucha. Często doświadczony specjalista może określić wodobrzusze na podstawie informacji uzyskanych podczas badania i badania palpacyjnego. Ale wodobrzusze można wykryć klinicznie, jeśli co najmniej 1 litr płynu zgromadził się w jamie brzusznej. Jeśli zgromadzi się dużo płynu, podczas badania specjalista odkrywa powiększony brzuch, żyłę na skórze (żyły odchodzą od pępka, powstaje tzw. „Głowa Meduzy”). Dzięki perkusji lekarz wykrywa tępy dźwięk w charakterystycznych miejscach.

Jednak niezwykle ważne jest ustalenie nie tylko obecności puchliny brzusznej, ale także przyczyny, która ją wywołała. W tym celu zaleca się takie badania:

  • USG brzucha i klatki piersiowej. W tym procesie można nie tylko potwierdzić opuchliznę, ale także wykryć patologiczne zmiany w strukturze wątroby, nowotwory.
  • Rentgen - pozwala określić gruźlicę, a także dowiedzieć się, czy serce jest powiększone.
  • Dopplerografia - umożliwia ocenę stanu żył pacjenta.
  • MRI i CT - takie badania dostarczają dokładnych danych na temat obecności płynów i zmian patologicznych.
  • Laparoskopia - badanie to polega na nakłuciu ściany brzucha i zebraniu nagromadzonego płynu do analizy.
  • Analiza biochemiczna moczu i krwi.

Choroba podstawowa, która spowodowała opryszczkę, pomaga określić analizę współistniejących objawów.

  • Jeśli wodobrzusze rozwijają się u osób z zastoinową niewydolnością serca, płyn (opłucnowa) często znajduje się w jamie opłucnej. U pacjentów z niewydolnością serca, obrzękiem kończyn dolnych obserwuje się akrocyjanozę.
  • U pacjentów z marskością wątroby wodobrzusze można łączyć z krwawieniem z żylaków przełyku. Z reguły towarzyszy mu zabezpieczenie pod skórą brzucha. Płyn puchlinowy u takich pacjentów jest prawie zawsze przezroczysty, zawiera głównie komórki śródbłonka. W przypadku powtarzanych nakłuć w płynie mogą pojawić się leukocyty z powodu podrażnienia otrzewnej..
  • W niewydolności nerek rozwija się powszechny obrzęk skóry i tkanki podskórnej.
  • W przypadku gruźlicy rozwija się wodobrzusze-zapalenie otrzewnej. W tym przypadku płyn ma charakter krwotoczny, ma limfocyty. Czasami wykrywa się w nim prątki gruźlicy..
  • W raku komórki rakowe mogą znajdować się w płynie..

Leczenie wodobrzusza brzucha

Ci, którzy są zainteresowani sposobem leczenia wodobrzusza, powinni przede wszystkim wziąć pod uwagę fakt, że leczenie opuchlizny brzucha powinno zawsze zaczynać się od leczenia choroby, która spowodowała gromadzenie się płynu. W żadnym wypadku nie powinieneś ćwiczyć leczenia wodobrzusza w jamie brzusznej za pomocą środków ludowych bez uprzedniej wizyty u lekarza. W końcu stan może być niebezpieczny dla zdrowia, dlatego konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem.

Ze względu na fakt, że opryszczka jest objawem dość niebezpiecznych chorób, nie można ćwiczyć leczenia wodobrzusza w domu. Możliwe jest zastosowanie przepisanego schematu leczenia w domu dopiero po przepisaniu go przez lekarza.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze nie jest niezależną chorobą, ale raczej objawem. Sam w sobie problem ten występuje najczęściej jako powikłanie długotrwałego, przewlekłego uszkodzenia wątroby. Inne przyczyny wodobrzusza występują znacznie rzadziej. Jest to wynik końcowy, gdy dekompensacja (zakłócenie mechanizmów ochronnych) czynności narządu prowadzi do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.

Najczęściej marskość wątroby w Rosji wiąże się z przewlekłym alkoholizmem. W rzeczywistości takich problemów oczekuje się tylko przy ciągłym toksycznym działaniu alkoholu. Około 50% pacjentów, u których rozwinie się marskość wątroby, osiąga ostatni etap tej choroby, w którym gromadzenie się wolnego płynu w jamie brzusznej staje się krytyczne.

Co to jest

Termin „wodobrzusze” w dosłownym tłumaczeniu z języka greckiego oznacza worek wody. „Opadający w brzuch”, jak mówią. W rzeczywistości jest to wyciek płynnej części krwi z naczyń przez ścianę naczynia z opóźnieniem w jamie brzusznej.

Naczynia w ciele są układem transportowym - a niedrożność przepływu krwi przez te naczynia prowadzi do sytuacji, w której część płynna wychodzi przez ścianę naczynia i gromadzi się w jamie brzusznej. Akumulacja płynu puchlinowego pokazuje końcowe (ostatnie) etapy marskości wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C może być przyczyną marskości wątroby

Dlaczego wodobrzusze rozwijają się w marskości wątroby?

Marskość jest zwyrodnieniem żywej tkanki wątroby na bliznę. Powstają blizny, zmniejsza się objętość zdrowej tkanki.

Aby blizna utworzyła się w narządzie, komórka wątroby musi zniszczyć coś. Istnieją dwa sposoby śmierci komórki - martwica i apoptoza (zaprogramowane samobójstwo). W przypadku marskości komórki umierają z powodu martwicy. W tym przypadku „martwe” obszary zaczynają być zastępowane przez blizny. A w wyniku powstawania blizn w miejscu wciąż żywej tkanki wątroby występują zaburzenia dystroficzne:

  • niedożywienie dotkniętych obszarów ciała;
  • uszkodzenie elementu naczyniowego;
  • uwalnianie do krwi zapalnych mediatorów i środków rozszerzających naczynia krwionośne (to znaczy substancji, które uporczywie rozszerzają naczynia krwionośne).

Rezultatem jest blokada wewnątrzwątrobowa: stagnacja krwi w naczyniach. I następuje wyciek jego płynnej części przez ścianę naczynia. A potem są zmiany zanikowe: zmniejszenie objętości narządów.

Na skutek tego niedożywienia sąsiadują - wciąż żywe - obszary tkanki wątroby. Zaostrza to przebieg choroby, przyspieszając przemianę narządu w ciągłą bliznę.

Ale to nie wszystko. Niszczące komórki wątroby wydzielają substancje do otaczającej przestrzeni, które poprawiają krążenie krwi, rozszerzają naczynia krwionośne, a tym samym zwiększają zastój krwi w łożysku naczyniowym, a także wywołują obrzęk otaczających tkanek. Wraz ze wzrostem ilości płynu, jego akumulacji masy, gromadzi się on nie tylko w tkance wątroby, ale także w jamie brzusznej.

Mechanizmy nadmiaru płynu są uruchamiane przez wzrost ciśnienia w dużym naczyniu, które wchodzi do bramki wątroby. To jest żyła portalu. Ten stan nazywa się nadciśnieniem wrotnym. Kiedy do żyły wrotnej dochodzi do stagnacji, cierpi cały układ żylny ciała i tworzone są idealne warunki dla wycieku płynnej części krwi z tego układu przez ściany naczyń. Wraz z dalszym pogorszeniem sytuacji żylaki pojawiają się również powyżej poziomu uszkodzenia: w przełyku i żołądku.

Jakie choroby wątroby prowadzą do opuchlizny brzucha

Zarówno marskość, jak i wodobrzusze są wynikiem długotrwałej choroby wątroby. Przyczyny mogą być różne. Uszkodzenie wątroby może być spowodowane przez różne czynniki:

  • wirusy,
  • toksyny,
  • przeszkody mechaniczne,
  • procesy wolumetryczne w samym narządzie i jego bezpośrednim sąsiedztwie,
  • substancje lecznicze,
  • warunki wrodzone,
  • procesy autoimmunologiczne,
  • choroba metaboliczna.

Istnieją choroby innych narządów, które również powodują wysięk płynu w otrzewnej: na przykład procesy nowotworowe jamy brzusznej i miednicy. Bardzo rzadko nie można ustalić przyczyn marskości, wówczas nazywa się to kryptogennym.

Jakie etapy wyróżniają lekarze

Wykryto cztery etapy marskości wątroby. Tylko dwóm ostatnim z nich zwykle towarzyszy nagromadzenie płynu puchlinowego..

  1. Początkowy lub etap kompensacji. Tkanka wątroby jest silnie zmieniona, z powstawaniem blizn (marskością) głównie na obrzeżach, ale nie ma nadciśnienia wrotnego i wodobrzusza.
  2. Subkompensata. Mechanizmy kompensacyjne zaczynają mijać. Zwłóknienie (bliznowacenie), przenoszenie się z obwodu do środka narządu. Zauważono nadciśnienie wrotne. Na tym etapie pojawiają się drobne, ale już wyraźniejsze dolegliwości zdrowotne. Płyn w jamie brzusznej może gromadzić się w niewielkiej ilości, a żołądek nie jest jeszcze znacznie powiększony.
  3. Dekompensacja Charakteryzuje się wzrostem ilości blizny, która już zajmuje od połowy do 2/3 objętości narządu. Duża ilość płynu gromadzi się w jamie brzusznej, brzuch zwiększa objętość. Pacjent ma wiele różnych skarg na zdrowie.
  4. Terminal. Nowe niebezpieczne objawy są dodawane do dekompensacji, rokowania dla zdrowia i życia są wątpliwe, stan jest poważny, być może naruszenie świadomości, żołądek jest napięty z powodu wodobrzusza.

Stopnie puchliny są związane z objętością nagromadzonego płynu:

  • Wodobrzusze są określane tylko za pomocą ultradźwięków.
  • Umiarkowany wzrost objętości brzucha z powodu wodobrzusza.
  • Silnie napięte wodobrzusze.

Osobnym problemem dla pacjenta i lekarza jest to, że wodobrzusze stają się oporne, to znaczy nie reagują na leki. Następnie można zastosować metody chirurgiczne do leczenia wodobrzusza, ale rokowanie jako całość nie jest bardzo korzystne.

Na jakie objawy warto zwrócić uwagę

  1. Na pierwszym etapie choroby skargi są praktycznie nieobecne. W ustach może wystąpić goryczka lub nieprzyjemny posmak, utrata apetytu. Wątroba może być powiększona z powodu zwyrodnienia tłuszczowego, ale może być zmniejszona lub normalna (lekarz może to ustalić podczas badania, zgodnie z ultradźwiękami).
  2. Drugi etap charakteryzuje się zwiększonymi objawami. Jest to wzdęcia, zwiększona ruchliwość jelit lub dudnienie, czasami obserwuje się luźne stolce. Często język „wątroby” staje się zauważalny: lakierowany, bez płytki nazębnej. A także „wątróbkowe” dłonie w kolorze czerwono-bordowym.
  3. Wraz z dekompensacją choroby, zażółceniem skóry, przebarwieniami kału i ciemnieniem moczu pojawiają się „siniaki”. W całym ciele elementy naczyniowe pojawiają się w postaci gwiazdek lub małych spiczastych krwotoków. U mężczyzn występuje impotencja, możliwa jest ginekomastia (powiększenie gruczołów sutkowych), u kobiet - zaburzenie cyklu. Jeśli dołączy się infekcja, możliwy jest wzrost temperatury ciała.
  4. Czwarty etap choroby, w którym powstaje obraz kliniczny poważnego stanu. Są to wszystkie powyższe objawy plus zaburzenie krwawienia, objawiające się zwiększonym krwawieniem. Krwawienie może być dość masywne: na przykład żołądek lub krwawienie z żylaków przełyku. Pacjent traci na wadze, ma zaburzenia trawienne. Pojawia się wyraźna słabość. Znaczny wzrost brzucha jest możliwy za kilka dni. Na powierzchni brzucha znajduje się zdjęcie żylaków zwane „głową meduzy”.

Jeśli pacjent zostanie umieszczony, kształt jego brzucha zmieni się. W pozycji stojącej - żołądek jest okrągły, zwisa, a kiedy pacjent leży na plecach - jego żołądek „rozszerza się” na boki, staje się jak „żaba” (płaska).

Pozytywny objaw fluktuacji. Jeśli z boku mocno naciskasz na brzuch, z drugiej strony dochodzi do uderzenia „fali”.

Charakterystyczne jest to, że pacjent, wizualnie bardzo szczupły, mimo to utrzymuje swoją dawną wagę, a nawet zyskuje jeszcze więcej. Wynika to z faktu, że kilka litrów nagromadzonego płynu zwiększa wagę pacjenta.

Na 4. etapie zwyrodnienia narządów marihuany pojawiają się problemy z płucami z powodu zastoju żylnego, który nadal postępuje. Duszność, kaszel. Nasilają się w pozycji leżącej, gdy płyn rozlewający się na brzuch zaczyna wywierać nacisk na przeponę.

Podczas gromadzenia dużej objętości wysięku mogą pojawić się takie problemy:

  • Przy silnym nacisku na ścianę brzucha możliwe jest tworzenie różnych przepuklin: pępowinowej, pachwinowej, białej linii brzucha.
  • Krwawienie z rozszerzonych żył przełyku, krwawienie z rozszerzonych żył żołądka.
  • Wypływ płynu do jamy opłucnej (opłucnej).

Jak zidentyfikować problem

Główne metody diagnostyczne, które pozwalają rozpoznać główny problem tego artykułu:

  • ogólna analiza krwi;
  • chemia krwi;
  • USG jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej (wątroba, śledziona, pęcherzyk żółciowy itp.);
  • testy i badania w celu wyjaśnienia przyczyny choroby wątroby (przepisane przez lekarza, w zależności od sytuacji).

Jest to minimum kliniczne wymagane do postawienia diagnozy. Przy minimalnym puchlinie brzusznej i umiarkowanym wzroście enzymów wątrobowych można również użyć fibroelastometrii (Fibroscan) do oceny stopnia zwłóknienia, ale jest to rzadko wykonywane..

Jeśli istnieją wątpliwości co do pochodzenia wysięku w jamie brzusznej, możliwa jest laparocenteza z analizą wysięku (pacjent jest przebity specjalną cienką igłą, a zawartość jest pobierana do analizy).

Czy można odzyskać?

Leczenie wodobrzusza w chorobach wątroby jest przede wszystkim kompensacją marskości wątroby. A to oznacza leczenie choroby podstawowej, która ją spowodowała. Na przykład w obecności toksycznego zapalenia wątroby konieczne jest wykluczenie działania środka, który doprowadził do problemów z komórkami wątroby:

  • jeśli to alkohol, musisz przestać pić;
  • jeśli leki - należy je również znieść;

Jeśli przyczyną jest wirusowe zapalenie wątroby, leczenie jest możliwe i konieczne nawet przy marskości wątroby. W tym celu istnieją nowoczesne leki o dobrym działaniu i minimalnych skutkach ubocznych..

Aby przynajmniej nieznacznie ustabilizować swój stan i zatrzymać szybki postęp choroby, pacjenci muszą przestrzegać diety przez całe życie w postaci maksymalnego ograniczenia soli.

W zależności od sytuacji lekarz wybiera leczenie. Wśród leków zwykle można zauważyć:

  • leki moczopędne w celu zmniejszenia gromadzenia się płynów w otrzewnej (furosemid, hipotaza, triampur);
  • antybiotyki (ceftriakson, cyprofloksacyna, norfloksacyna) z infekcją;
  • beta-adrenolityki normalizujące funkcjonowanie naczyń wątrobowych;
  • albumina jest białkiem, którego utrata prowadzi do wodobrzusza.

Hepatoprotektory, preparaty kwasu ursodeoksycholowego nie odgrywają roli w marskości wątroby i wodobrzuszu - i nie poprawiają rokowania.

W jakich przypadkach konieczna jest operacja:

  1. Jeśli diuretyki nie poradzą sobie ze swoim zadaniem, stosuje się wycofanie płynu przez drenaż (laparocenteza).
  2. Rozwiązaniem może być również operacja obejścia. Operacja obejścia zmniejsza ciśnienie w żyle wrotnej. Dlatego przyczyna kumulacji wysięku znika. Ale pierwotny powód nie jest przez to eliminowany, a zatem nie może być trwałej poprawy, z czasem może wystąpić nawrót.
  3. Jedyną metodą, która wpływa na podstawowe przyczyny powstania poważnego stanu pacjenta, jest przeszczep wątroby. Jest to trudna operacja, dlatego jej lekarz zaleca tylko w ostateczności, gdy rokowania na życie są złe.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, które leki mogą pomóc w zmniejszeniu objawów marskości wątroby, a które mogą wpływać na przyczynę choroby, przeczytaj artykuł na temat leczenia marskości wątroby.

Co czeka na pacjenta

Rokowanie w przypadku wodobrzusza z powodu marskości wątroby zależy od „zaniedbania” marskości wątroby, to znaczy od tego, ile wątroby jest w stanie przywrócić swoje funkcje. Dzięki wyrównanej marskości wątroby i wyeliminowaniu pierwotnej przyczyny choroby wątroby (na przykład pacjent na zawsze zrezygnował z alkoholu), życie może być długie. Jeśli niekorzystne czynniki nadal wpływają na wątrobę i marskość jest zaostrzona, pojawienie się wodobrzusza wskazuje, że bez leczenia pacjent może umrzeć po pewnym czasie.

Śmiertelne konsekwencje mogą wynikać z powikłań:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • masywne krwawienie z żył przełyku;
  • niewydolność nerek;
  • niewydolność serca;
  • Niewydolność wielonarządowa;
  • obrzęk płuc.

Okresów życia z marskością wątroby z wodobrzuszem nie można dokładnie określić poza konkretną sytuacją, silnie zależą one od pierwotnej przyczyny choroby, stadium, a także od indywidualnych cech organizmu (zdolność do kompensacji). Jeśli podstawową przyczynę można wyeliminować, prognoza nieco się poprawi. Dlatego jeśli masz jakiekolwiek problemy zdrowotne - nie odkładaj rozwiązania tego problemu, ale zasięgnij porady lekarza.

W komentarzach możesz zadać pytanie hepatologowi. Zapytaj, nie wstydź się!

Artykuł był ostatnio aktualizowany: 09.05.2019

Czy nie znalazłaś tego, czego szukałaś?

Spróbuj użyć wyszukiwania

Bezpłatny przewodnik wiedzy

Zapisz się na newsletter. Powiemy ci, jak pić i jeść, aby nie zaszkodzić zdrowiu. Najlepsza rada od ekspertów strony, którą co miesiąc czyta ponad 200 000 osób. Przestań psuć swoje zdrowie i dołącz!

Ta strona została stworzona przez ekspertów: toksykologów, narkologów, hepatologów. Ściśle naukowe. Zweryfikowano eksperymentalnie.

Myślisz, że możesz pić??
Zrób test, sprawdź sam!
Ankieta wypełniła 252425 osób, ale tylko 2% poprawnie odpowiedziało na wszystkie pytania. Jaką ocenę będziesz mieć?

Wodobrzusze i marskość wątroby: oczekiwana długość życia

Jak diagnozuje się wodobrzusze brzuszne, co go powoduje i czy można go wyleczyć??

Wodobrzusze: choroba lub objaw

Patologiczne nagromadzenie płynu w jamie brzusznej nazywa się wodobrzuszem. Niewielka ilość płynu puchlinowego jest zawsze obecna w jamie otrzewnej..

Płyn ten stale przenosi się do naczyń limfatycznych, a jego miejsce zajmuje nowy i jest to całkowicie naturalny proces. Ale z pewnymi zaburzeniami w ciele płyn ten albo zaczyna być wytwarzany w nadmiarze, albo przestaje być wchłaniany. W rezultacie stopniowo gromadzi się i zaczyna wywierać nacisk na narządy wewnętrzne, zaburzając ich funkcjonowanie..

Przyczyny wodobrzusza

Lista chorób i zaburzeń, w których może wystąpić wodobrzusze, jest bardzo imponująca. Pomiędzy nimi:

  1. marskość wątroby;
  2. niektóre choroby onkologiczne;
  3. gruźlica;
  4. zapalenie trzustki
  5. niewydolność serca;
  6. endometrioza, torbiele i guzy jajnika;
  7. krwotok wewnętrzny;
  8. choroba nerek
  9. niedożywienie i niedożywienie;
  10. choroby układu hormonalnego.

Jeśli jednak zdiagnozowano u pacjenta wodobrzusze puchlinowe, marskość wątroby (przyczyna 75% przypadków puchliny brzusznej), choroby onkologiczne (10% przypadków) i niewydolność serca (5% przypadków) są zwykle pierwszymi podejrzanymi przez lekarzy. Wszystkie inne choroby łącznie stanowią tylko 10% przypadków puchliny brzusznej..

Oczywiście, wodobrzusze nie występują u wszystkich osób cierpiących na powyższe choroby. Istnieją jednak czynniki ryzyka, które zwiększają ryzyko wystąpienia wodobrzusza: alkoholizm, uzależnienie od narkotyków, zapalenie wątroby, otyłość i wysoki poziom cholesterolu, a także cukrzyca.

Oznaki patologii

Wodobrzusze jamy brzusznej najczęściej rozwijają się stopniowo przez wiele miesięcy, dlatego większość pacjentów nie zwraca na to uwagi bardzo długo. Często ludzie myślą, że przybierają na wadze.

Na wczesnych etapach wodobrzusze są naprawdę trudne do zauważenia: musisz zebrać co najmniej litr płynu. Dopiero potem zaczynają pojawiać się typowe objawy wodobrzusza: ból brzucha, wzdęcia, odbijanie i zgaga, duszność, obrzęk nóg.

Wraz ze wzrostem objętości płynu rośnie również żołądek, wkrótce osoba ma trudności z pochyleniem się. Brzuch ma postać kuli, mogą pojawić się rozstępy i rozszerzone żyły..

Dla Twojej informacji. W przypadku wodobrzusza w jamie brzusznej płyn czasami kompresuje naczynia wątrobowe, a pacjent szybko rozwija się żółtaczka, której towarzyszą nudności i wymioty.

Ale aby postawić diagnozę, istnieje niewiele oznak zewnętrznych - musisz skonsultować się z lekarzem.

Diagnostyka

Zaczyna się od oględzin i badania palpacyjnego brzucha. Doświadczony lekarz może diagnozować wodobrzusze na podstawie tylko tych danych, jednak konieczne są bardziej precyzyjne metody w celu wyjaśnienia. Nie wystarczy wiedzieć, że pacjent ma wodobrzusze - o wiele ważniejsze jest ustalenie, co go spowodowało.

Jeśli podejrzewa się wodobrzusze, zaleca się USG jamy brzusznej i klatki piersiowej - pozwala zobaczyć zarówno wodobrzusze, jak i nowotwory lub zmiany w strukturze wątroby. Czasami wskazana jest również dopplerografia, pokazująca stan żył..

Radiografia to kolejna metoda szeroko stosowana w diagnostyce wodobrzusza. Badanie to pozwala wykryć gruźlicę lub wzrost wielkości serca, co może powodować gromadzenie się płynu w jamie brzusznej..

W niektórych przypadkach lekarz może skierować pacjenta na laparoskopię, w której wykonuje się nakłucie ściany brzucha i pobiera zgromadzony płyn do analizy. Wykonuje się również biochemiczne badanie krwi i analizę moczu..

Zasady terapii

Leczenie wodobrzusza zawsze zaczyna się od leczenia choroby podstawowej, która spowodowała gromadzenie się płynów..

  • W wodobrzuszu spowodowanym chorobami serca zalecane są leki rozszerzające naczynia, leki moczopędne i glikozydy.
  • W chorobach nerek wskazana jest dieta o niskiej zawartości soli i ograniczenie przyjmowania płynów..
  • W przypadku zaburzeń metabolizmu białka zalecana jest dieta z optymalną zawartością białka i transfuzją albuminy.
  • W przypadku marskości wątroby stosuje się hepatoprotektory.

Oprócz tego zalecana jest terapia objawowa:

  1. dieta o niskiej zawartości soli (nie więcej niż 2 g soli dziennie), aw niektórych przypadkach dieta całkowicie bez soli. Jeśli marskość stała się przyczyną wodobrzusza, należy ograniczyć spożycie płynów;
  2. preparaty potasowe i diuretyki.

Podczas leczenia lekarz monitoruje zmiany stanu pacjenta, a zwłaszcza jego wagi. Jeśli wybrane środki terapeutyczne działają, utrata masy ciała powinna wynosić około 500 gramów dziennie..

Interwencja chirurgiczna

Jeśli metody zachowawcze z jakiegoś powodu nie dają oczekiwanego rezultatu, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Często w przypadku wodobrzusza płyn jest usuwany przez stopniowy drenaż (jeśli jego ilość jest znacząca). Chirurg wykonuje małe nakłucie w otrzewnej i wkłada do niego rurkę drenażową (laparocenteza).

Alternatywą dla tej bolesnej i obarczonej wysokim ryzykiem metody jest umieszczenie cewników stałych i portów podskórnych. W rezultacie płyn puchlinowy jest usuwany podczas gromadzenia się..

Takie podejście znacznie ułatwia życie pacjentom, eliminuje potrzebę powtarzanych nakłuć, co oznacza zmniejszenie ryzyka uszkodzenia narządów wewnętrznych i stanu zapalnego.

Instalacja systemu jest prostą operacją chirurgiczną, podczas której lekarz wprowadza końcówkę cewnika (wykonanego z hipoalergicznych materiałów) do jamy brzusznej, a sam port (wykonany z tytanu) umieszcza się podskórnie w okolicy łuku kostnego.

W celu ewakuacji płynu nagromadzonego w jamie brzusznej konieczne jest przebicie skóry i błony silikonowej komory portu specjalną igłą. Płyn puchlinowy jest przez nią pompowany. W podobny sposób możesz wprowadzać leki.

Czasami wymagane jest tak zwane obejście śródwątrobowe, w którym lekarz tworzy komunikat między żyłami wątrobowymi i wrotnymi.

W ciężkich przypadkach może być wymagany przeszczep wątroby..

Dla Twojej informacji. Przy zaawansowanym wodobrzuszu jamy brzusznej ilość płynu może osiągnąć 25 litrów.

Rokowanie w leczeniu

Im szybciej zdiagnozowany zostanie wodobrzusze i rozpocznie się leczenie, tym większe są szanse na sukces. Pozbycie się wodobrzusza we wczesnych stadiach jest znacznie łatwiejsze. Ale istnieją pewne czynniki, które negatywnie wpływają na skuteczność terapii, takie jak podeszły wiek, cukrzyca, niedociśnienie, rak (a zwłaszcza rak wątroby), zapalenie otrzewnej, a także niski poziom albuminy.

Możliwe powikłania i ryzyko nawrotu

Należy pamiętać, że wodobrzusze zawsze pogarszają przebieg choroby podstawowej, powodując niewydolność oddechową, opłucnową, przepuklinę, niedrożność jelit i wiele innych powikłań.

Nawet jeśli można wyleczyć wodobrzusze, należy bardzo uważać na swoje zdrowie, ponieważ zawsze istnieje ryzyko nawrotu. Dlatego nawet po leczeniu puchliny brzusznej należy przestrzegać diety przepisanej przez lekarza.

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej może powodować silny dyskomfort, ale nawet zanim to nastąpi, pojawiają się inne objawy. Nie pozostawiaj ich bez opieki - koniecznie skonsultuj się z lekarzem.

Zapalenie wątroby

Co to jest wodobrzusze w marskości wątroby? Przyczyny wodobrzusza w marskości wątroby Objawy choroby Jak leczyć wodobrzusze w marskości wątroby Dieta marskości wątroby z wodobrzuszem

Wodobrzusze z marskością wątroby to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej i zwiększenie jego objętości, co następuje z powodu stagnacji krwi i wzrostu ciśnienia w układzie żylnym. Wodobrzusze nie jest niezależną chorobą, ale komplikacją marskości wątroby, która znacznie pogarsza przebieg choroby i pogarsza rokowanie w kierunku wyleczenia.

Z uwagi na fakt, że główna choroba powodująca wodobrzusze jest szeroko rozpowszechniona i zajmuje wiodącą pozycję wśród przyczyn śmierci z powodu chorób przewodu pokarmowego, sama wodobrzusze nie jest rzadkością w przypadku marskości wątroby. Statystyki wskazują, że wodobrzusze wystąpią u 50% pacjentów w ciągu 10 lat od zdiagnozowania marskości wątroby.

Należy rozumieć, że sam wodobrzusze niezwykle rzadko powoduje śmierć. Aby podać prognozy dotyczące przeżycia, musisz mieć informacje na temat przebiegu choroby podstawowej..

Istnieją jednak następujące dane:

Pacjenci z wyrównaną marskością wątroby i wodobrzuszem mogą żyć dłużej niż 10 lat, ponieważ funkcje narządu pozostają nienaruszone;

Mniej niż 20% pacjentów będzie żyło dłużej niż pięć lat z wodobrzuszem ze zdekompensowaną marskością wątroby bez stanu przeszczepionego narządu;

Ponad połowa pacjentów umiera w ciągu roku, jeśli mają oporną na leczenie (oporną na leczenie) wodobrzusze z tendencją do nawrotów.

Ponadto styl życia pacjenta wpływa na to, czy otrzymuje odpowiednie leczenie, czy ściana brzucha została punktualnie nakłuta, czy przyjmuje leki moczopędne zgodnie z dobrze skonstruowanym schematem itp. W niektórych przypadkach pomaga to pacjentom żyć 10 lat lub dłużej. Jednak wodobrzusze są najczęściej uważane za niepożądane powikłanie marskości wątroby i są przyczyną śmiertelności u 50% pacjentów w ciągu dwóch lat..

Marskość sama w sobie jest główną przyczyną wodobrzusza..

Wynika to z następujących czynników:

Wraz z chorobą giną hepatocyty (komórki wątroby), co uruchamia mechanizm nadmiernej odbudowy tkanek narządów, w wyniku czego powstają węzły regeneracyjne, składające się z zarośniętych hepatocytów. Struktura tych węzłów różni się od struktury normalnej tkanki wątroby, co prowadzi do naruszenia krążenia krwi i ucisku żyły wrotnej. Powoduje to gromadzenie się płynu w jamie brzusznej;

Innym powodem rozwoju powikłań jest zastąpienie hepatocytów tkanką włóknistą. Im większy proces, tym mniejsza funkcjonalna zdolność wątroby. To wywołuje rozwój jego niewydolności i zmniejszenie ilości białek krwi. W rezultacie spadek ciśnienia onkotycznego plazmy i jej wylot do jamy brzusznej z naczyń;

Z powodu utraty osocza całkowita objętość krążącej krwi jest zmniejszona. Ciało reaguje na to naruszenie, uruchamiając szereg procesów, w tym zwiększone uwalnianie hormonu aldosteronu. Przyczynia się do zatrzymywania płynów i sodu. W rezultacie - zwiększone ciśnienie hydrostatyczne i zaostrzenie puchliny brzusznej;

Z tym wszystkim serce doświadcza dodatkowego obciążenia, które staje się przyczyną rozwoju niewydolności serca. Następuje dalszy wzrost objętości płynu puchlinowego..

Jeśli niewielkie ilości płynu gromadzą się w jamie brzusznej, nie stanowi to problemu dla pacjenta.

Jednak w miarę postępu choroby osoba zaczyna cierpieć na:

Powiększenie brzucha. W ciągu kilku dni może znacznie wzrosnąć. Skóra staje się gładka, czasem pojawiają się różowe paski, obserwuje się rozszerzone żyły. Kiedy pacjent stoi, brzuch zwisa nieco w dół, a kiedy leży, ściany boczne wybrzuszają się, tworząc „żabiasty żołądek”;

Pacjent skarży się na dyskomfort i ból otrzewnej, przybierając na wadze;

Objaw fluktuacji lub fluktuacji w jamie brzusznej z powodu jej wypełnienia płynem;

Zaburzenia układu oddechowego w wyniku ciśnienia płynu na przeponę i zmniejszenia objętości płuc. Przejawia się to w występowaniu duszności, szybkiego oddychania, niezadowolenia z tlenu. Ten objaw jest szczególnie ostry w pozycji poziomej. Dlatego osoba stara się przyjąć pozycję siedzącą lub stojącą z naciskiem na podniesienie. Wśród innych objawów niewydolności oddechowej, niebieskich ust, kaszlu;

Zaburzenia trawienia Nacisk na żołądek prowadzi do szybszego nasycenia podczas posiłków, a przy mniejszych ilościach jedzenia do uczucia ciężkości, zgagi, odbijania. Czasami obserwuje się wymioty niestrawionego jedzenia, które występuje, gdy ściśnięte jest połączenie przejścia pokarmu do jelit. Z jelita może wystąpić niedrożność jelit, zaparcia, biegunka, wymioty treści jelitowej lub żółci;

Naruszenie pęcherza, które objawia się częstymi popędami do oddawania moczu, zapaleniem pęcherza i odmiedniczkowym zapaleniem nerek;

Obrzęk w okolicy kończyn dolnych z powodu trudnego odpływu limfy;

Pępek wystaje do przodu, często pacjent ma przepuklinę pępkową.

Pierwsze objawy można zauważyć, gdy ilość płynu przekroczyła 1 litr. Jego maksymalna zawartość w jamie brzusznej z wodobrzuszem może osiągnąć 25 litrów. Ponadto, zanim pojawią się pierwsze objawy wodobrzusza, pacjent będzie niepokojony objawami choroby podstawowej, czyli marskością wątroby. Wśród nich zwiększone osłabienie i zmęczenie, ból zlokalizowany w prawym podżebrzu.

Po potwierdzeniu diagnozy lekarze przystępują do leczenia wodobrzusza. Ale ponieważ jest to konsekwencja choroby wątroby, terapia ma przede wszystkim na celu wyeliminowanie marskości wątroby.

Leczenie uzależnień ogranicza się do przyjmowania następujących grup leków:

Syntetyczne hepatoprotektory, na przykład kwas ursodeoksycholowy, który chroni organizm przed szkodliwym działaniem kwasów żółciowych, obniża poziom cholesterolu, poprawia przepływ krwi i zapobiega śmierci hepatocytów;

Hepatoprotektory pochodzenia roślinnego, na przykład Carsil i Allohol, które dają efekt żółciopędny, zwiększają ruchliwość jelit;

Niezbędne fosfolipidy, na przykład Essential i Phosphogliv, które przywracają uszkodzone fosfolipidy, normalizują metabolizm tłuszczów i węglowodanów, łagodzą zatrucie, stymulują wzrost hepatocytów;

Hepatoprotekcyjne aminokwasy, na przykład ornityna i metionina. Mają działanie ochronne, stymulują procesy metaboliczne w ciele;

Leki przeciwwirusowe, w tym Pegasis (wzmacnia układ odpornościowy organizmu, walczy z wirusowym zapaleniem wątroby typu C i B), rybawiryna (pomaga zwalczać wirusowe zapalenie wątroby typu C), adefowir (niszczy komórki wirusowe zapalenie wątroby typu B);

Sterydowe leki przeciwzapalne, na przykład prednizon. Jest zalecany do stosowania w marskości wątroby spowodowanej procesami autoimmunologicznymi;

Albumina, należąca do grupy preparatów białkowych, która pomaga znormalizować ciśnienie koloidalne, uzupełnia niedobór białek we krwi;

Leki moczopędne różnych grup, na przykład Aldactone, Spirix, Lasix, Diacarb i inne. Są to przede wszystkim zapobieganie wodobrzuszowi..

Ponadto pacjent musi przestrzegać diety. Lekarze zalecają tabelę numer pięć. Objętość wypijanego płynu należy zmniejszyć do 1,5 litra na dzień.

Pacjent musi przestrzegać leżenia w łóżku, ponieważ w pozycji poziomej poprawia filtrację krwi z powodu zwiększonej czynności nerek.

Jeśli leczenie zachowawcze nie przyniosło pożądanego efektu, pacjentowi przepisuje się środek operacyjny. Nazywa się to „laparocentezą”, gdy przy użyciu specjalnej igły z jamy otrzewnej usuwa się nadmiar płynu. Z reguły lekarze nie czyszczą więcej niż 5 litrów na raz, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia stanu kolapoidalnego. Takie manipulacje mogą znacznie zmniejszyć ból i poprawić samopoczucie pacjenta, jednak istnieje wysokie ryzyko powikłań.

W najcięższych przypadkach wymagana jest przeszczep uszkodzonego narządu.

Na temat: Leczenie marskości wątroby środków ludowej wątroby

Dieta jest ograniczona nie tylko do wody, ale także soli kuchennej. Zakaz słodkich potraw, smażonych i wędzonych potraw, słodyczy, konserw, grzybów, tłustego mięsa, margaryny, majonezu, kawy i oczywiście alkoholu.

Jednocześnie pacjentowi wolno jeść owsiankę, kaszą gryczaną i ryżową, świeże warzywa, kefir i twarożek, niskotłuszczowe mięso, rosół z dzikiej róży, chleb żytni, białko jaja i niektóre inne produkty.

Przybliżone menu pacjenta z wodobrzuszem może wyglądać następująco:

Na śniadanie możesz zjeść białkowy omlet, kromkę chleba żytniego i wypić go z bulionem z dzikiej róży;

Jako pierwsza przekąska dozwolone są ciasteczka zrobione z ciasta owsianego i słabej herbaty z mlekiem;

Na lunch można ugotować sałatkę z ogórków, kapusty i zielonego groszku z dodatkiem oliwy z oliwek, zupy z makaronem i indykiem, morszczuka zrazy, galaretki wiśniowej;

Jako drugą przekąskę wolno jeść krakersy z miodem i pić herbatę z cytryną;

Na obiad można ugotować zupę ryżową i kotlety z indyka z tłuczonymi ziemniakami, kompot z suszonych owoców;

Możesz zakończyć dzień szklanką kefiru.

Ważne jest, aby obliczyć objętość płynu w taki sposób, aby w ciągu dnia nie przekraczała 1,5 litra, w tym zup i innych płynnych naczyń. Dieta może się nieznacznie różnić w zależności od nasilenia choroby podstawowej i stopnia wodobrzusza. Więcej informacji o tym, co możesz jeść, a czego nie możesz zrobić z marskością wątroby?

Autor artykułu: Zubolenko Valentina Ivanovna, endokrynolog, specjalnie dla strony ayzdorov.ru

Współczesna medycyna uważa wodobrzusze za nagromadzenie płynów w jamie brzusznej, różniących się składem i pochodzeniem, wynikających z chorób, urazów lub efektów terapeutycznych.

Według dostępnych danych w 75% przypadków rozwija się wodobrzusze przeciwko marskości wątroby, w tym z powodu alkoholizmu. Przy systematycznym spożywaniu alkoholu przez ponad 10 lat alkoholowa marskość wątroby rozwija się u 15-25% alkoholików.

Zaostrzenia marskości wątroby są związane ze spożywaniem alkoholu. Jeśli pacjent powstrzymuje się od spożywania napojów alkoholowych, jego stan poprawia się i stabilizuje znacznie..

Jeśli dana osoba nadal pije alkohol, rozwija się hipoalbuminemia - wzrasta nierównowaga białek, wzrasta ciśnienie wewnątrznaczyniowe w układzie żyły wrotnej, woda i sód są zatrzymywane, naczynia obwodowe rozszerzają się, poziom reniny, aldosteronu, noradrenaliny i wazopresyny w osoczu wzrasta, a przepuszczalność błony otrzewnej zmienia się. W wyniku tych zmian patologicznych rozwija się wodobrzusze..

Zanim zaczniesz mówić o wodobrzuszu w marskości wątroby, powinieneś przyjrzeć się przyczynom tej złożonej i trudnej choroby.

W drodze od pierwszej szklanki do wodobrzusza z powodu alkoholizmu pijący dręczy swoje ciało przez kilka lat, a przede wszystkim wątrobę.

We wszystkich podręcznikach i słownikach wątroba słusznie nazywana jest ważnym narządem. Bierze udział w neutralizacji obcych substancji o różnym charakterze, które dostają się do organizmu z zewnątrz, niszczy pośrednie toksyczne produkty przemiany materii.

To zależy od tego, ile będzie zaopatrzone w substancje energetyczne - glukozę, wolne kwasy tłuszczowe, glicerynę itp. To wątroba jest głównym magazynem zapasów energii, zapewnia regulację metabolizmu węglowodanów.

Bez wątroby synteza i przechowywanie witamin D, A, B12 jest niemożliwe. Jest to związane z wymianą w organizmie witamin A, K, PP, E, C, B, D i kwasu foliowego.

W wątrobie tak zwany „zły” cholesterol ulega zniszczeniu, a „dobry”, niezbędny do tworzenia kwasów żółciowych i hormonów, jest syntetyzowany. Cholesterol jest silnym przeciwutleniaczem - jako część błony komórkowej chroni komórki przed starzeniem się i chorobami..

Wątroba bierze udział w metabolizmie lipidów, syntezie lipoprotein i fosfolipidów, bilirubiny i kwasów żółciowych.

Jako magazyn krwi wątroba może uratować życie osoby z ogromną utratą krwi, wrzucając znaczną ilość krwi do łóżka naczyniowego.

Osoba pijąca alkohol celowo zaburza te i wiele innych funkcji wątroby..

Nie bez powodu wątroba nazywana jest bramą organizmu, ponieważ wszystkie zdrowe i toksyczne płyny są wchłaniane w przewodzie pokarmowym i natychmiast wchodzą do krwioobiegu. Następnie przez żyłę portalową są one dostarczane do wątroby w celu dezynfekcji, gdzie rozpoczynają się złożone procesy chemiczne konwersji substancji. Utlenianie wiąże się z oderwaniem elektronów, redukcja - z dodatkiem. Nowo utworzone aktywne grupy chemiczne oddziałują na siebie, czyli sprzęgają się z innymi związkami niezbędnymi dla organizmu.

Napoje alkoholowe, które dostają się do komórek wątroby, hepatocyty, są rozkładane za pomocą specjalnych enzymów - dehydrogenazy alkoholowych z powstawaniem aldehydu octowego. Podczas gdy ciało jest zdrowe, radzi sobie z utlenianiem etanolu do aldehydu octowego, który jest trucizną dziesięć razy silniejszą niż sam alkohol. Ponadto rozwija się kompensacyjny wzrost aktywności dehydrogenazy alkoholowej..

Nabiera zdolności do bardzo szybkiego przekształcania nawet znacznych dawek alkoholu w aldehyd octowy. W hepatocytach aktywowany jest pomocniczy utleniający etanol układ mikrosomalny, który również rozkłada produkty rozpadu etanolu.

Po zneutralizowaniu produkty rozpadu alkoholu są przekształcane w nietoksyczne substancje, które dostają się do moczu i są wydalane.

Z biegiem czasu aktywność dehydrogenazy aldehydowej zmniejsza się i dochodzi do wyczerpania układu enzymatycznego.

Oznacza to, że szkodliwy aldehyd octowy w alkoholiku kumuluje się szybko po podwyższonych stężeniach w podwyższonych stężeniach i jest niszczony wolniej. Są chwile, kiedy bardzo duża ilość aldehydu octowego jest skoncentrowana w wątrobie, krwi, mózgu i innych narządach. Istnieje zatrucie ciała, któremu towarzyszy utrata kontroli i ciężki kac, o którym każdy pijący jest zaznajomiony.

Podczas gdy ciało jest zdrowe, radzi sobie z detoksykacją aldehydu octowego. Ale regularne spożywanie alkoholu prowadzi do tego, że organizm nie ma czasu na syntezę enzymów i etanolu i aldehydu octowego pod tym względem, nie jest przetwarzany przez wątrobę.

Toksyny gromadzą się w tkankach, w wyniku czego rozwijają się osoby nadużywające alkoholu i przechodzą w alkoholowe zapalenie wątroby. Ułatwia to zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego wynikające z nadużywania alkoholu..

Po wyczerpaniu zasobów wątroby rozwija się niewydolność wątroby i marskość wątroby.

Forma choroby wynika z jakości i ilości spożywanego alkoholu, początkowego zdrowia ludzi i obecności innych chorób.

Pierwsze objawy mogą pojawić się po silnym objadaniu się..

Ostra postać alkoholowego zapalenia wątroby objawia się zażółceniem rąk i nóg, twardówką oczu i skórą ciała. Pacjent ma skargi na silny ból wątroby z powodu osłabienia i gorączki. Badania pokazują, że objawy te są spowodowane stanem zapalnym tkanki wątroby z martwicą płatków centralnych..

Przewlekła postać alkoholowego zapalenia wątroby pojawia się stopniowo po ostrej manifestacji, jeśli alkoholik nie przestaje nadużywać alkoholu. Typowe objawy postaci przewlekłej to ogólne osłabienie, okresowy ból w wątrobie, pojawienie się zażółcenia twardówki i skóry. Jest to sytuacja, w której zmiany patologiczne mogą prowadzić do marskości wątroby nawet w przypadku całkowitego porzucenia alkoholu.

Na pierwszym, najłatwiejszym etapie alkoholowego zapalenia wątroby obserwuje się wzrost wątroby. Podczas diagnozy brane są pod uwagę wyniki badań wątroby - testy biochemiczne pokazujące stan wątroby.

Środkowemu etapowi choroby towarzyszy uczucie ciężkości u pacjenta i występowanie okresowego bólu w prawym podżebrzu.

Obserwuje się trwały wzrost wątroby, wraz z jej palpacją obserwuje się bolesne odczucia. U niektórych pacjentów pojawia się zażółcenie oczu i skóry, rozwija się ogólne osłabienie, znika apetyt, zmniejsza się waga. Na tym etapie choroby zespół kaca może prowadzić do delirium tremens..

Analiza biochemiczna kompleksu analiz „wątroby” wykazuje słabe wyniki.

Przy całkowitym odrzuceniu alkoholu od 10 do 20% pacjentów z tą diagnozą ma korzystne rokowanie.

Ci, którzy nie porzucili uzależnienia i nadal piją alkohol, nabywają alkoholowej marskości wątroby - nieodwracalnej, nieuleczalnej choroby.

Jednym z głównych komplikacji są:

rozwój niewydolności wątroby; wczesne nadciśnienie wrotne, czyli wzrost ciśnienia związany z upośledzonym przepływem krwi w żyłach wątrobowych, dolnej żyle głównej i naczyniach wrotnych.

Rozwójowi tego procesu towarzyszą zmiany w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym, krążeniu, układzie mięśniowym itp. Zapalenie nerwów obwodowych przechodzi w alkoholowe polineuropatie, co prowadzi do atrofii mięśni obręczy barkowej, nóg.

Zmniejszonej inteligencji towarzyszy gwałtowna utrata masy ciała, ciężka hipowitaminoza, upośledzone funkcjonowanie mięśnia sercowego. Z przewodu pokarmowego odnotowano zapalenie trzustki, wrzody żołądka, zapalenie żołądka.

W prawie wszystkich przypadkach klinicznych obserwuje się niedobór witaminy B12 i niedokrwistość z niedoboru żelaza, co wiąże się z następującymi przyczynami:

toksyczne działanie alkoholu na wątrobę; duży brak witamin z powodu niezrównoważonej diety; niedobór żelaza; krwawienie z rozszerzonych naczyń przewodu żołądkowo-jelitowego;

Stałym procesom zapalnym towarzyszy hiperleukocytoza, zmiany tempa sedymentacji leukocytów, głód białek.

Należy pamiętać: alkoholowa marskość wątroby jest ostatnim etapem choroby, poprzedzonym tłuszczowym zwyrodnieniem wątroby i alkoholowym zapaleniem wątroby.

Już w trzecim etapie alkoholowego zapalenia wątroby alkoholik zaczyna rozwijać wodobrzusze - groźny objaw ostrzegający, że w przypadku odmowy leczenia musi przeżyć nie więcej niż 3-5 lat.

Wykrywanie choroby jest możliwe przy akumulacji w jamie brzusznej około 1 litra lub więcej nadmiaru płynu. Zdarzają się przypadki, gdy zgromadzonych jest do 20 litrów przesięku.

W takim przypadku brzuch w pozycji pionowej wygląda na obwisły. Pępek wystaje pod ciśnieniem cieczy. W poziomej pozycji ciała boczne części brzucha są spuchnięte, a brzuch spłaszczony.

Rysunek naczyń żylnych skoncentrowanych wokół pępka jest widoczny na rozciągniętej skórze brzucha..

Granice procesu patologicznego można łatwo ustalić za pomocą uderzenia (stukania), które jest przeprowadzane u pacjentów leżących na plecach, boku, stojącej i w pozycji łokciowej.

Charakterystyczną cechą jest objaw fluktuacji, to znaczy wychwytywanie wibracji od stukania palcami po jednej stronie brzucha za pomocą dłoni znajdującej się po drugiej stronie. Jest to możliwe tylko w przypadku płynu w przestrzeni pośredniej..

Jeśli choroba jest powikłana niewydolnością serca, płyn gromadzi się w opłucnej, odnotowuje się stan opłucnej. Przeponę wciska się do jamy klatki piersiowej, o czym świadczą badania udarowe i rentgenowskie. Pod tym względem ruch płuc jest ograniczony, w wyniku czego rozwija się niewydolność płuc..

U pacjentów z marskością wątroby z wodobrzuszem można zaobserwować krwawienie z żył przełyku i boczną skórę brzucha.

Nagromadzenie nadmiaru płynu prowadzi do utraty białka, na tle którego rozwija się niedobór białka, objawiający się astenicznością pacjentów.

Rozwój wodobrzusza zależy od procesów zachodzących w tkance miąższowej wątroby, składającej się z hepatocytów. Długotrwałe zatrucie prowadzi do śmierci komórki, ich martwicy, rozwija się martwica. Wątroba reaguje na pojawienie się ognisk martwiczych przez proces zapalny, którego jednym z rezultatów jest bliznowacenie uszkodzonych obszarów. W przewlekłym alkoholizmie proces ten zachodzi stale, w wyniku czego tkanka miąższowa jest zastępowana tkanką włóknistą łączną, zrębem. Należy podkreślić nieodwracalność tego procesu..

Tłuszczowa degeneracja wątroby rozwija się pod wpływem octanu, który jest uzyskiwany przez utlenianie aldehydu octowego przez enzym dehydrogenazy aldehydowej.

Wszystkie te procesy patologiczne zmieniają wielkość wątroby, jej wygląd. Wchodzi indukcja - staje się bardzo gęsta, wyboista, szorstka. Wszystko to całkowicie zmienia normalną strukturę wątroby, zapobiega funkcjom fizjologicznym..

W przypadku wodobrzusza leczenie zawsze ma na celu wyeliminowanie choroby podstawowej. Terapia farmakologiczna obejmuje przyjmowanie leków moczopędnych (weroshpiron, furosemid), procedury mające na celu przywrócenie metabolizmu wody i soli, eliminację nadciśnienia wrotnego.

W celu ustabilizowania wskaźników metabolizmu wody i soli stosuje się antagonistów aldosteronu. Skuteczność terapii zależy od poziomu bilansu wodnego..

Jeśli terapia lekowa nie pomoże, pacjent zostaje wysłany do szpitala w celu wykonania paracentezy - nakłucia jamy brzusznej. W znieczuleniu miejscowym w linii środkowej brzucha, między łonem a pępkiem, wykonuje się nakłucie ściany brzucha za pomocą trokaru. Przez nakłuwanie powoli uwalnia się nie więcej niż 5 litrów płynu, aby zapobiec zapadnięciu się. Częste nakłucia prowadzą do powstawania zrostów w jelicie, sieci, co może komplikować kolejne procedury.

W przypadkach szybkiego ponownego gromadzenia się płynu niekorzystne rokowanie.

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest krwawienie wewnętrzne w wyniku gwałtownego wzrostu ciśnienia płynu nagromadzonego w jamie brzusznej. Klinicznie objawia się luźnymi stolcami z domieszką krwi, brązowymi wymiotami na tle ostrego osłabienia pacjenta, utraty przytomności. Przy takich objawach potrzebna jest pilna pomoc medyczna. Pierwsza pomoc obejmuje zimny okład (mrożonki lub lód) na brzuchu.

Encefalopatia wątrobowa jest tym samym niebezpiecznym powikłaniem choroby, które może nie mieć widocznych objawów. Wątroba, która jest nadal zatruta toksycznymi produktami, gromadzi je i przenosi do innych narządów i tkanek. W rezultacie świadomość i zachowanie pacjenta są zaburzone i pojawiają się zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Terminowa interwencja eliminuje zaburzenie. Jeśli pomoc medyczna nie zostanie zapewniona, rozwija się śpiączka..

Bliscy ludzie z marskością wątroby muszą to zrozumieć i pomóc. Pacjent nie może być obciążony nadmierną pracą fizyczną, podnoszeniem ciężarów, aby nie wywoływać krwawienia z przewodu pokarmowego.

Należy monitorować stolec pacjenta, który powinien być 2 razy w ciągu dnia. Ważne jest kontrolowanie ilości zużywanego i uwalnianego płynu. W przypadku nadmiernego moczu należy poinformować o tym lekarza. Każdego dnia należy mierzyć objętość brzucha i wagę pacjenta, aby monitorować proces zwiększania zatrzymywania płynów w ciele. Twój lekarz powinien zgłosić wszelkie zauważalne zmiany..

Biorąc pod uwagę, że wodobrzusze są powikłaniem choroby podstawowej, rozwój diety uwzględnia przyczyny jej występowania i mechanizm rozwoju. Główną zasadą jest wprowadzenie do diety brakujących substancji w ciele pacjenta.

Jeśli masz rozpoznanie marskości wątroby, niektóre pokarmy muszą być przepisywane bardzo ostrożnie. Na przykład brak białka towarzyszącego jakiejkolwiek alkoholowej patologii wątroby nie może być naprawiony poprzez wprowadzenie go bezpośrednio do diety. Może to wywołać zatrucie amoniakiem i, w rezultacie, dla kogo. Dlatego wstrzykuje się roztwory albuminy.

Dieta bez soli zapewnia swobodny przepływ płynów z przestrzeni międzykomórkowych i łożyska naczyniowego.

Ilość węglowodanów jest ograniczona, a jeśli są spożywane, lepiej jest węglowodany złożone (warzywa, płatki zbożowe, owoce).

Ilość tłuszczu powinna być ograniczona. Gotowanie najlepiej wykonywać przy użyciu olejów roślinnych.

Przyjmowanie płynów w ciągu dnia powinno być ograniczone do 750-1000 ml.

Zabronione są kawa, mocna herbata, alkohol, marynaty, przyprawy, przyprawy. Nie zaleca się stosowania warzyw zawierających olejki eteryczne: rzodkiewka, czosnek, cebula.

Dieta nie powinna obejmować wędzonych mięs, konserwantów, serów, majonezu, ciastek, ciast, oliwek, lodów. Ilość mleka jest ograniczona do 1 szklanki dziennie. Do spożycia zaleca się wołowinę, drób i mięso królicze, ryby, jaja (1 dziennie), niskotłuszczową śmietanę, owoce, warzywa, gotowany ryż, warzywa. Produkty gotuje się na parze lub gotuje w wodzie bez dodatku soli. Owoce najlepiej spożywać w postaci nadzień do zapiekanek, kompotów, galaretki. Jeśli organizmowi brakuje potasu z powodu przyjmowania leków moczopędnych, możesz wzmocnić dietę świeżymi owocami, suszonymi owocami, warzywami.

Starożytna dieta Avicenna przewiduje stosowanie orzechów zmieszanych z miodem, bulionów z ziołami, soku z granatów.

Dieta zalecana dla pacjentów z wodobrzuszem powinna mieć na celu zapobieganie zatrzymywaniu płynów w organizmie, ułatwianie pracy tkanek, narządów wewnętrznych, układów. Przestrzeganie diety może znacznie poprawić twoją kondycję..

Co 2-3 godziny pacjent powinien otrzymywać jedzenie w małych porcjach. Dieta powinna zawierać łatwo przyswajalne węglowodany, witaminy i płyny..

Soki owocowe i warzywne zawierające wodę wegetatywną są bardzo przydatne. Ponadto możesz podać owoce, jagody, słabą słodką herbatę z cytryną, dżemem, miodem, naparem z dzikiej róży, galaretką. Po udoskonaleniu do diety wprowadza się mleko, twaróg, tłuczone zupy, masło, sałatki w oleju roślinnym. Jako źródła białka w małych ilościach używaj twarogu, jajek na miękko, produktów z kwaśnego mleka, gotowanych ryb.

Wraz ze zmniejszeniem apetytu dieta jest budowana zgodnie z preferencjami pacjenta.

Przy odpowiednim leczeniu, odmowie spożywania alkoholu, diecie wątroba jest w stanie odzyskać nawet przy zachowaniu 25% zdrowej tkanki. Jest to możliwe dzięki obecności w nim komórek owalnych - odmian komórek macierzystych.

Ale najlepiej prowadzić trzeźwe życie!

UWAGA! Informacje opublikowane w tym artykule służą wyłącznie celom informacyjnym i nie stanowią instrukcji użytkowania. Skonsultuj się ze swoim lekarzem.!

Nasza wątroba wykonuje wiele ważnych funkcji życiowych. Zadaje pierwszy cios, gdy toksyny dostają się do organizmu. Każdego dnia wątroba pompuje około stu litrów krwi, oczyszczając ją. Bardzo ważne jest monitorowanie jej zdrowia. Poważną chorobą są wodobrzusze tego gruczołu, które występują głównie na tle marskości wątroby. Wodobrzusze nazywa się gromadzeniem płynów w jamie brzusznej.

Istnieje kilka przyczyn rozwoju wodobrzusza. Główną jest marskość wątroby. Wodobrzusze z marskością wątroby powstają w wyniku wzrostu ciśnienia w żyle wrotnej. Wraz ze śmiercią dużej liczby komórek wątroby, zastąpieniem tkanki tłuszczowej i tkanki łącznej, naczynia krwionośne również przerastają. Prowadzi to do zablokowania, co znacznie zwiększa ciśnienie w wciąż zdrowych naczyniach. Osocze krwi stopniowo zaczyna przenikać przez ściany naczyń krwionośnych i żył, wypełniając całą jamę brzuszną.

W przypadku marskości wątroby cierpią również naczynia limfatyczne. Limfa stagnuje, co prowadzi również do jej uwolnienia do jamy brzusznej. Są to takie zmiany, które obserwuje się u osób, które piją alkohol przez długi czas. Na etapie marskości występuje zmiana funkcji wszystkich układów i narządów. Tak więc wodobrzusze z marskością wątroby mogą pojawić się w wyniku niewydolności serca. Zatrucie alkoholem wpływa na mięsień sercowy. Narząd stopniowo zaczyna rosnąć w tłuszczu, sto komplikuje jego pracę. Istnieją blokady naczyń krwionośnych.

Marskość wywołuje również obniżenie poziomu białka we krwi. Występuje niedobór białka. Wątroba przestaje wytwarzać albuminę, co jest bardzo ważne dla organizmu. Rozpoczyna się zatrzymywanie sodu i wody w ciele, które wychodzą do jamy brzusznej. Dotknięta wątroba staje się niezdolna do produkcji wielu ważnych hormonów. Inne przyczyny wodobrzusza wątroby obejmują:

Choroba nerek Wrodzony obrzęk Choroby dróg żółciowych; Utrata osocza krwi; Zespół nerczycowy wrodzony; Nowotwory złośliwe; Gruźlica brzucha.

Objawy wodobrzusza są związane z szybkim gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Proces ten jest związany z zakrzepicą żyły wrotnej. Ale może to być stopniowy rozwój choroby, przez kilka miesięcy. W tym drugim przypadku pacjent ma wzdęcia, niewielki wzrost obwodu brzucha. Można również zauważyć następujące główne objawy wodobrzusza:

Krwawienie hemoroidalne; Krwawiące żyły w przełyku; Sieć żylna na powierzchni brzucha; Nudności; Ból, uczucie ciężkości w jamie brzusznej; Utrata pamięci.

Wielu pacjentów ma obrzęk kończyn górnych i dolnych. Występuje znaczny wzrost masy ciała. Eksperci zauważają, że podczas dotykania jamy brzusznej podczas stukania wydaje się tępy dźwięk. Ponadto po naciśnięciu można poczuć ruch cieczy w falistym typie.

W przypadku silnego wodobrzusza występują objawy takie jak rozszerzenie żył, wybrzuszenie pępka. Wzrost brzucha występuje równomiernie. Często dochodzi do powstania przepukliny. Takich widocznych objawów trudno przeoczyć. Ilość stojącego płynu może osiągnąć do 25 litrów. Ten płyn jest uważany za sterylny, wolny od bakterii..

Wodobrzusze z marskością wątroby można podzielić na trzy stopnie, w zależności od ilości nagromadzonego płynu:

Mniej niż trzy litry. Widoczne objawy są rzadkie. Możliwe jest zidentyfikowanie choroby tylko za pomocą ultradźwięków, laparoskopii. W tym przypadku prawdopodobieństwo szybkiego wyleczenia jest najwyższe. Ponad trzy litry płynu. Brzuch jest wizualnie powiększony, ale przednia ściana otrzewnej nie jest wydłużona. Aktywność mózgu pacjenta jest zaburzona. Objawia się objawy niewydolności wątroby. Ponad dziesięć litrów. W wyniku silnego wzrostu brzucha zaburza się oddychanie. Czynność serca pogarsza się. Występuje chroniczne zmęczenie, apatia, obrzęk całego ciała.

W medycynie wodobrzusze dzieli się również na trzy grupy, w zależności od charakteru zachowania płynu w jamie brzusznej:

Przejściowe wodobrzusze - dzięki wykryciu w odpowiednim czasie można je łatwo wyleczyć; Wodobrzusze stacjonarne - leczenie zachowawcze nie daje pożądanego rezultatu; Stresujące wodobrzusze - leczenie nie przynosi rezultatów przy stałym wzroście płynów.

Warto zauważyć, że wodobrzusze rozwijają się przez co najmniej dziesięć lat po zdiagnozowaniu marskości wątroby. Aby dokonać prognozy dla wodobrzusza, warto zidentyfikować zrekompensowaną lub zdekompensowaną. W pierwszym przypadku pacjent będzie mógł przeżyć co najmniej kolejne 7-10 lat od momentu zdiagnozowania choroby. Drugi przypadek jest poważny. Pacjenci żyją nie dłużej niż trzy lata przy braku współistniejących chorób ośrodkowego układu nerwowego.

Leczenie wodobrzusza w marskości wątroby ma na celu wyeliminowanie płynu z brzucha. Wymaga to terapii miejscowej, a także interwencji chirurgicznej. Diuretyki pomogą wyeliminować objawy wodobrzusza. Wśród nich można zauważyć:

Furosemid; Veroshpiron; Bumetonid; Torasemid; Nefropil.

Leki moczopędne dla wodobrzusza są przepisywane, aby istniała niezależna kontrola wydzielania płynu. Rzeczywiście, z jego nagłą eliminacją w dużych ilościach, może wystąpić zapaść. Schemat zażywania narkotyków jest przepisywany tylko przez lekarza, w zależności od konkretnej sytuacji. Przy widocznym wzroście brzucha można usunąć jeden litr płynu dziennie. Jeśli nie ma widocznych objawów wodobrzusza, wydalane jest nie więcej niż 0,5 litra..

Aby obniżyć poziom chlorku sodu w organizmie, dieta nr 5 jest obowiązkowa. Jego istotą jest całkowite wyeliminowanie słonej żywności i soli. W takim przypadku ilość wypitego płynu nie powinna przekraczać 1,5 litra na dzień. Ale ilość białka w organizmie powinna być zwiększona wraz z pokarmem białkowym, ale nie gwałtownie. Warunkiem jest całkowite odrzucenie alkoholu i innych złych nawyków.

Przy gromadzeniu dużej ilości płynu wymagana jest interwencja chirurgiczna, równolegle z przestrzeganiem diety. Płyn jest usuwany przez nakłucie. Procedura jest przeprowadzana w szpitalu, z zachowaniem wszystkich środków dezynfekcji. Pacjentowi podaje się znieczulenie miejscowe w jamie brzusznej, a następnie nakłuwa. Przez to nakłucie powoli uwalnia się ciecz, nie więcej niż pięć litrów na raz. Po chwili przebicie się powtarza. Im więcej nakłuć, tym większe prawdopodobieństwo rozwoju infekcji brzucha. Mogą wystąpić zrosty jelit i przewodów..

Jeśli wodobrzuszowi towarzyszy upośledzenie czynności serca, pacjent musi unikać stresujących sytuacji. W przypadku niewydolności serca wymagane jest ograniczenie spożycia wody i soli. Leki są przepisywane w celu zmniejszenia ryzyka zawału mięśnia sercowego. Konieczna jest również terapia wspomagająca nerki..

W okresie diagnozy i leczenia bardzo ważną rolę odgrywa zachowanie krewnych pacjenta. W żadnym wypadku nie należy naciskać ani wyrzucać osoby. Jakikolwiek ucisk jego psychiki doprowadzi do komplikacji. Konieczne jest zrozumienie i zaakceptowanie problemu pod każdym względem, aby wesprzeć cierpienie na marskość wątroby i wodobrzusze. Niebezpiecznym powikłaniem jest krwotok w jamie brzusznej. Dlatego konieczna jest ochrona pacjenta przed ciężkim wysiłkiem fizycznym.

Krewni powinni obserwować wszelkie zmiany w zachowaniu pacjenta. Ważnym aspektem jest regularny stolec, który prowadzi do systematycznej eliminacji szkodliwych toksyn. Powinno to być co najmniej raz dziennie. Niedopuszczalne zanieczyszczenia krwi w kale. Jeśli takie zostaną znalezione, należy poinformować o tym lekarza. Możesz monitorować proces gojenia poprzez codzienny pomiar masy ciała i objętości brzucha..