Wodobrzusze w marskości wątroby

Marskość wątroby jest chorobą ogólnoustrojową wynikającą z regularnego zakaźnego lub toksycznego działania na tkankę komórkową, która tworzy wątrobę. W tym przypadku same komórki tracą swoje właściwości ochronne i stopniowo degenerują się w tkankę łączną, bezużyteczny balast, który nie spełnia żadnej funkcji. W rezultacie potencjał barierowy organizmu maleje. Toksyny, które stale dostają się do wątroby z przewodu pokarmowego przez żyłę wrotną, nie są już całkowicie odfiltrowywane, ale przenikają do ogólnego krwioobiegu i wpływają na wszystkie inne narządy i tkanki ludzkiego ciała.

Wodobrzusze są jedną z konsekwencji tego patologicznego procesu, wskazując na zaniedbanie choroby. Rokowanie zależy od etapu rozwoju patologii. Jest nadzieja na najlepsze, ale w niektórych przypadkach, szczególnie skomplikowane przez współistniejące choroby, jest minimalne.

Etiologia wodobrzusza

Obrzęk jamy brzusznej podczas marskości powstaje w wyniku zwężenia naczyń żylnych, które są ściskane przez powiększoną tkankę łączną wątroby i dodatkowo zatarte od wewnątrz przez toksyczne składniki metabolizmu.

Pierwsze oznaki choroby nie pojawiają się natychmiast. Utajony (ukryty) okres ewolucji marskości wątroby może sięgać nawet pięciu lat, a czasem nawet więcej. W tym czasie w wątrobie, poddawanej regularnej toksyczności zakaźnej i chemicznej, nasilają się następujące procesy:
1. Żywe komórki umierają;
2. Zastępująca je tkanka łączna zwiększa objętość i ściska krew i limfatyczną sieć naczyń włosowatych;
3. Naczynia są „zamulane” toksynami od wewnątrz, które nie zostały zniszczone z powodu niedoboru zdrowych komórek;
4. Całkowita drożność wewnątrzwątrobowego przepływu krwi jest zmniejszona;
5. Zwiększa ciśnienie w żyle wrotnej (w. Porta), która łączy jelita z wątrobą;
6. Część plazmy jest wyciskana przez ściany żyły do ​​jamy brzusznej i gromadzi się tam stopniowo w postaci żółtawej jałowej surowicy.
7. Rozmiar żołądka wzrasta.

Tak więc występuje wodobrzusze.
Ludzie często nazywają to „kroplami”. Nazwa jest wymowna, wymowna. Ale odzwierciedla tylko zewnętrzną istotę problemu. Patoanatomiczne i patofizjologiczne zmiany, które do tego doprowadziły, mają znacznie poważniejszy charakter kliniczny.

Każdy objaw ma określone pochodzenie etymologiczne..

Najważniejsze z nich to:

a) nadmierne ciśnienie w żyle wrotnej, które uniemożliwia wchłanianie składników odżywczych do krwi z przewodu pokarmowego;

b) niskie ciśnienie w żyle wątrobowej, która dostarcza żylną krew do krążenia płucnego, a stamtąd przez płuca, serce i aortę do dużego koła, który rozprowadza bogatą w tlen krew tętniczą do wszystkich tkanek i narządów.

Dlatego pacjent subiektywnie:

-brak apetytu,
-występuje senność,
-pojemność robocza spada,
-pamięć słabnie,
-pojawia się smutny nastrój.

Objawy obiektywne obejmują:

-utrata masy ciała;
-nudności wymioty
-kaszel, duszność;
-spadek ciśnienia krwi, który z kolei powoduje zewnętrzne objawy żylnej stagnacji krwi:
-niebieskawe plamy na twarzy i ciele;
-obrzęk kończyn (rąk, nóg, nosa);
-tłuszcz na biodrach i brzuchu;
-zażółcenie skóry (wynik zwyrodnienia z powodu niedostatecznego ukrwienia);
-krew w kale (krwotoki z przewodu pokarmowego).

I w końcu sam się puchnie. Wykrywa się go około 10 lat po wystąpieniu pierwszych objawów marskości wątroby. W tym okresie w jamie brzusznej gromadzi się średnio 1-2 litry surowiczego płynu. W ciężkich przypadkach objętość wysięku może osiągnąć 15-25 litrów.

-powiększony, obwisły brzuch;
-fluktuacja ściany brzucha - tępy dźwięk z perkusją (stukanie palcami);
-uczucie odpływów i przepływów płynu z głębokim dotykaniem.

Na ostatnich etapach rozwoju wodobrzusze charakteryzują się:

-wyraźne wzdęcia,
-sztywność (napięcie) skóry,
-wybrzuszony pępek,
-wytłoczone żyły na powierzchni brzucha,
-przepuklina pośrodku brzucha (jako zjawisko powiązane).

Etapy powstawania wodobrzusza

Pacjent zawsze bawi się czasem. Zmiany funkcjonalne, które występują w wątrobie z powodu zatrucia lub infekcji, na pierwszym etapie nadal są dość łatwe do skompensowania:

a) zakończenie kontaktów z toksynami (alkoholowymi, leczniczymi, przemysłowymi);
b) kierowana terapia zachowawcza
-aby całkowicie wyeliminować ognisko infekcji lub uszkodzenia toksycznego;
-usuwanie objawów patologicznych;
-ogólne wzmocnienie układu odpornościowego organizmu (witaminizacja, leczenie uzdrowiskowe);
c) środki zapobiegawcze, które zapobiegają wznowieniu choroby.

Jeśli wszystkie te pomiary zostaną zignorowane, etap funkcjonalny przejdzie do ogniotrwałego. Organiczna degeneracja komórek wątroby do tkanki łącznej rozpocznie się od wszystkich towarzyszących objawów patofizjologicznych (objawy, patrz wyżej). Zmniejszy się podatność na leczenie zachowawcze. W niektórych przypadkach może być konieczne nakłucie brzucha, a nawet miejscowa operacja (resekcja wątroby)..

Rokowanie w fazie ogniotrwałej jest umiarkowanie korzystne. W około połowie przypadków obserwuje się nawroty prowadzące do zmniejszenia wskaźników zdrowotnych. Średnia długość życia takich pacjentów nie przekracza 7-10 lat.

Etap dekompensacji występuje z trzech głównych powodów:
1. Niewystarczająco skuteczne leczenie w dwóch poprzednich etapach.
2. Genetyczne predyspozycje do patologii wątroby.
3. Frywolne podejście pacjenta do choroby:
-ciągłe zatrucie organizmu (np. alkohol),
-ignorowanie lub niewłaściwe wdrażanie zaleceń lekarza prowadzącego.

Prognoza jest niekorzystna. Tkanka wątroby jest prawie całkowicie zdegenerowana w tkankę łączną. Objętość wysięku puchlinowego w jamie brzusznej osiąga 15-25 litrów.
Tylko 30–40% obserwowanych przeżywa do 3 lat.

Na etapie dekompensacji (organicznej) często występują uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, a także pnia mózgu. Jest to bezpośredni wynik ich niedostatecznego dopływu krwi. Te patologie nasilają wodobrzusze. Oczekiwana długość życia pacjenta - nie więcej niż rok.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Marskość wątroby odnosi się do choroby o niebezpiecznym i nieuleczalnym charakterze. Uszkodzenie zdrowej tkanki wątroby następuje po zastąpieniu blizną. Wodobrzusze - gromadzenie się płynu w jamie otrzewnej, nie jest uważane za niezależną patologię. Wodobrzusze z marskością wątroby wywołują wzrost ciśnienia krwi w żyle wrotnej, zwłóknienie tkanek z zaburzeniem syntezy albuminy. Występuje rozszerzenie naczyń krwionośnych z przodu otrzewnej, zatrucie ciała, niewydolność serca.

Rozwój procesu onkologicznego z kompresją naczyń krwionośnych prowadzi również do wodobrzusza. Prognozy dotyczące oczekiwanej długości życia nie są wysokie, w zależności od stopnia wykrycia choroby. Często pacjenci nie żyją długo.

Powody rozwoju

W otrzewnej tworzy się niewielka objętość płynu. Zapewnia elastyczność jelit, zapobiega przyleganiu narządów. Nadmiar jest wchłaniany przez nabłonek. Trudny ruch na tle wodobrzusza przepływu krwi przez układ naczyniowy prowadzi do gromadzenia się składnika ciekłego, przez co dochodzi do wyjścia przez ścianę naczynia i gromadzenia się w jamie. Manifestacja jest charakterystyczna dla ostatnich etapów uszkodzenia wątroby.

Tworzenie się blizny w narządzie prowadzi do zmniejszenia zdrowych tkanek. Powierzchnia blizny pojawia się z powodu śmierci komórki. W przypadku marskości struktura komórkowa jest niszczona przez martwicę. Choroba przechodzi cztery etapy rozwoju: pierwszy charakteryzuje się stanem zapalnym z rozwojem martwiczym, drugi objawia się zastąpieniem tkanki narządu tkanką łączną. Długotrwały proces zapalny prowadzi do gromadzenia się płynu, zwiększa się zmieniona powierzchnia wątroby. Trzeci etap wyraża się krwawieniem, poważnymi powikłaniami, niesie zagrożenie dla życia. Czwarty etap prowadzi do śpiączki wątrobowej pacjenta, wątroba jest całkowicie zdeformowana.

Następujące powody mogą powodować wodobrzusze:

  • dziedziczność;
  • niezrównoważone odżywianie;
  • nadużywanie alkoholu i tytoniu;
  • stosowanie leków o działaniu toksycznym;
  • niska aktywność fizyczna;
  • kontakt z toksynami, truciznami;
  • regularne stresujące sytuacje;
  • niewydolność serca;
  • skurcz naczyń jest upośledzony.

W medycynie istnieją trzy czynniki, które wywołują akumulację płynów: nadciśnienie wrotne, wtórny hiperaldosteronizm, hipoalbuminemia. Przyczyny są uważane za powszechne i powodują rozwój puchliny brzusznej..

Nadciśnienie wrotne

Hamowanie krwi w wątrobie wrotnej prowadzi do stagnacji, obserwuje się wzrost ciśnienia w otrzewnej. Wpływają na małe gałęzie naczyniowe, w których zwiększa się przepuszczalność ścian. Płyn przechodzi przez membranę naczyń i gromadzi się we wnęce.

Wtórny hiperaldosteronizm

Wątroba kontroluje produkcję substancji czynnych, które prowadzą do rozszerzania naczyń krwionośnych w układzie krwionośnym. Z powodu uszkodzenia komórek wątroby (hepatocytów) wzrasta liczba wytwarzanych składników we krwi. Osłabienie gładkich mięśni naczyniowych zakłóca przepływ krwi, obniża ciśnienie.

Na tym tle pojawiają się problemy w pracy nerek. Występuje produkcja reniny, która wywołuje pojawienie się hormonu nadnerczy. Obserwowano retencję wody i sodu.

Hipoalbuminemia

Ciało wytwarza białko - immunoglobulinę. Płyn zatrzymuje składnik białkowy w błonie naczyń. Naruszenie syntezy pozwala wyjść poza granice, powodując rozwój wodobrzusza.

Marskość jest nieuleczalną chorobą, która rozwija się na tle ognisk martwicy z zastąpieniem martwych obszarów zwłóknieniem. Obserwuje się deformację wątroby, aktywność zdrowych powierzchni jest zakłócona. Komórki są zastępowane przez nieprawidłowe struktury komórkowe, które hamują funkcjonowanie hepatocytów. Występuje niedobór żywieniowy tkanek, prowadzący do śmierci.

Tworzą się nowe naczynia krwionośne, krew omija uszkodzone obszary wątroby. Przyspieszone zmiany marskości wątroby, które prowadzą do rozwoju nadciśnienia wrotnego. Funkcja filtrowania wątroby zmniejsza się i gromadzą się toksyczne składniki. Na tle niekorzystnych objawów występują zmiany w jamie brzusznej, które prowadzą do wodobrzusza.

Symptomatologia

Pierwszy etap charakteryzuje się niewielką ilością płynu, który udaje się rozprowadzić przez naczynia układu limfatycznego i krążenia. Z powodu dodatkowego obciążenia traci się elastyczność naczyń, ciekły składnik znajduje się w jamie, której objętość sięga 10 litrów.

Pierwsze objawy wodobrzusza nie są charakterystyczne dla choroby. Duszność, ogólne osłabienie, zawroty głowy. Kształt i rozmiar brzucha nie zmienia się. Po zdiagnozowaniu marskości wątroby musisz przestrzegać zalecanej diety.

Pojawiają się również następujące objawy kliniczne:

  • obserwuje się krwawienie z żył hemoroidalnych i naczyń przewodu pokarmowego;
  • uczucie ciężkości w jamie brzusznej, ból, dyskomfort;
  • zgaga, wymioty, odbijanie;
  • kończyny puchną;
  • upośledzona wydajność, pamięć;
  • wzrost masy ciała;
  • Wyczuwalne są wahania otrzewnej;
  • szybki oddech, kaszel, blada skóra i niebieskie usta;
  • ból pod żebrami po prawej stronie;
  • zaczerwienienie dłoni
  • żółtaczka;
  • powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn, impotencja;
  • u kobiet cykl miesiączkowy jest naruszony, wykrywana jest niepłodność;
  • swędzenie skóry, język czerwony i opuchnięty;
  • na twarzy pojawiają się pajączki;
  • niski wzrost temperatury;
  • skóra wysycha, staje się blada, żółknie;
  • pępek wystaje, tworzy się przepuklina pępkowa;
  • zabezpieczenie żylne.

Kształt i rozmiar brzucha stopniowo się zmienia. Postęp marskości prowadzi do zaniku masy mięśniowej. Brzuch staje się nieproporcjonalny, zwiększa się głośność. Obserwowane są rozstępy, skóra staje się gładka. W przypadku wodobrzusza ciało nie może pozbyć się płynu..

Ściśnięcie przepony prowadzi do niewydolności oddechowej. Pacjent nie jest w stanie spać bez wysokiej poduszki. Zaburzenia w jelitach spowodowane ściśnięciem ciała z nagromadzeniem płynu. Może wystąpić niedrożność jelit.

Na pęcherz naciska się, co objawia się częstym oddawaniem moczu.

Patologia nie prowadzi do śmierci pacjenta. Oczekiwana długość życia zależy od powikłań spowodowanych opuchlizną. Nagromadzenie płynu prowadzi do wywierania nacisku na ważne narządy, upośledzenia funkcji. Układ sercowo-naczyniowy jest poważnie dotknięty.

Na tle wodobrzusza powstają następujące niebezpieczne patologie:

  • zapalenie otrzewnej - ropne zapalenie wynikające z patogenów;
  • niedrożność jelit;
  • opłucnowa - nagromadzenie płynu w okolicy klatki piersiowej;
  • uszkodzenie nerek
  • przepuklina pępkowa, która pojawia się po leczeniu. Możliwe przepukliny pachwinowe, biała linia.

Komplikacje rozwijają się kilka miesięcy po pierwszych oznakach wodobrzusza. Konsultacja z lekarzem i przeprowadzenie testów diagnostycznych uratuje życie pacjenta. Niebezpieczeństwo choroby polega na tym, że nie ma wyraźnych objawów. Oznaką przebiegu choroby są objawy ogólne. Na wczesnych etapach rzadko jest określane, ponieważ wątroba nie ma zakończeń nerwowych, wrażliwość jest niska.

Etapy rozwojowe

Pojawienie się uszkodzenia wątroby jest wywoływane przez wirusy, toksyny, nieprawidłowe funkcjonowanie metabolizmu i przyjmowanie leków. Zespół przedłużającego się alkoholu prowadzi również do osłabienia funkcji ochronnych organizmu. Rozwój marskości wątroby przebiega w czterech etapach. Obecność płynu odnotowuje się w trzecim i czwartym etapie. Tkanka bliznowata pokrywa większość wątroby, gromadzi się płynny składnik, a żołądek powiększa się. Czwarty etap charakteryzuje się ciężkimi objawami klinicznymi, stan pacjenta pogarsza się, rokowanie na życie jest złe. Charakteryzuje się problemami z płucami, trudnościami w oddychaniu, dusznością.

Chorobę można wyleczyć na początkowych etapach rozwoju. Nieodwracalne objawy patologii są trudne do wyleczenia na ostatnich etapach rozwoju.

Etapy wodobrzusza

Akumulacja płynu przebiega w trzech etapach:

  1. Etap początkowy - ilość nie przekracza dwóch litrów, brzuch jest lekko wyrażony. Prognozy dotyczące leczenia są korzystne, średnia długość życia jest wysoka, z zastrzeżeniem recepty lekarza.
  2. Drugi etap - objętość utworzonego płynu osiąga pięć litrów, wyraźne są objawy kliniczne, rozwija się niewydolność wątroby.
  3. Trzeci (forma ogniotrwała) - brzuch jest znacznie powiększony, substancja płynna osiąga dziesięć lub więcej litrów. Stan gwałtownie się pogarsza, duszność, obrzęk całego ciała, dekompensacja serca.

Diagnoza i leczenie

W przypadku chorób narządów wewnętrznych badanie lekarskie przeprowadza się przy użyciu następujących metod diagnostycznych:

  1. Brzuch perkusyjny. Pacjent obraca się na boki, ocenia się falę szarpnięcia. Taktyka pozwala wykryć ciecz o pojemności większej niż 2 litry. Diagnostyka różnicowa bierze pod uwagę, że adhezyjne zapalenie otrzewnej, które pojawia się wraz z rozwojem gruźlicy i torbieli jajnika, jest ograniczone przestrzenią wysiękową. Dźwięk nie zmienia się wraz z uderzeniami. Podczas stania wysięk przesuwa się w dół. Wyraźny wodobrzusze charakteryzuje się tępym dźwiękiem na całej powierzchni brzucha..
  2. Palpacja. Za pomocą tej metody lekarz może określić wielkość wątroby i gęstość tkanek. Możliwe jest zidentyfikowanie stanu zapalnego jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej). Napięty, twardy, bolesny brzuch charakteryzujący się silnym wodobrzuszem.
  3. Trzymając ultradźwięki. Jest uważany za nieszkodliwą metodę, może być kilkakrotnie stosowany do monitorowania stanu pacjenta. Pomaga określić płyn w małych objętościach w jamie brzusznej, opłucnej, rozproszonych zmianach w wątrobie i żyle wrotnej. Określa poziom utraty krwi, przyczynę i stopień rozwoju choroby. Wyróżnia go bezpieczeństwo, szybkie wyniki, brak inwazyjnej interwencji.
  4. MRI Badanie pozwala zidentyfikować małe objętości wysięku w trudno dostępnych obszarach, które nie są widoczne za pomocą innych procedur. Jest przepisywany w celu potwierdzenia marskości wątroby, zapalenia otrzewnej.
  5. Jeśli diagnoza nie zostanie potwierdzona, przeprowadza się terapeutyczny i diagnostyczny środek chirurgiczny (laparocenteza) z badaniem biochemicznym i cytologicznym. Wykonuje się nakłucie przedniej jamy brzusznej i wypompowuje wymaganą ilość wysięku puchlinowego. Metoda jest przypisana do identyfikacji:
  • wykrywanie pierwotnego wodobrzusza;
  • diagnoza marskości z nowotworem złośliwym;
  • aby wykluczyć bakteryjne zapalenie otrzewnej.

W płynie określa się wskaźniki białka i frakcji, bilirubiny, cholesterolu i trójglicerydów, komórki nietypowe. Przejawia się aktywność amylazy, reakcja leukocytów, czerwone krwinki.

Historia przypadku marskości wątroby obejmuje wyniki badań, patogenezę powikłań.

Dodatkowo wymagane są następujące badania:

  • EKG - przeprowadzone w celu oceny stanu mięśnia sercowego w celu określenia zmian wielkości, rytmu, aktywności;
  • Echokardiografia - badana jest struktura i skurcze serca;
  • Prześwietlenie jamy klatki piersiowej w celu ustalenia wodobrzusza eliminuje choroby o charakterze zakaźnym. Radiografia jamy brzusznej ujawnia wzrost wątroby, niedrożność jelit, perforację;
  • dopplerografia - ujawnia stan naczyń krwionośnych.
  • ogólne badanie krwi - przy marskości wątroby obserwuje się zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, hemoglobiny, białych krwinek i płytek krwi. Rozwój zapalenia otrzewnej charakteryzuje się wzrostem liczby leukocytów, wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów;
  • biochemiczne badanie krwi - marskość przejawia się wzrostem bilirubiny, zmniejszoną ilością białek we krwi;
  • ogólny test moczu - określa naruszenia układu moczowego. Wykrywa się niewydolność nerek, co prowadzi do wydalenia dużej ilości moczu w początkowej fazie choroby. Czwarty etap charakteryzuje się niewielką ilością wydalanego płynu moczowego;
  • badanie bakteriologiczne - stosowane w celu ustalenia bakteryjnego zapalenia otrzewnej. Na podstawie badania wybiera się antybiotyki;
  • biopsja wątroby - pozwala potwierdzić diagnozę.

Terapia

Aby wyleczyć patologię, musisz znaleźć przyczynę pojawienia się. Toksyczne zapalenie wątroby jest spowodowane uszkodzeniem komórek ze szkodliwymi dodatkami w alkoholu i narkotykach. Wirusowe zapalenie wątroby można leczyć nowoczesnymi lekami. Przeszczep narządów jest jedynym sposobem na całkowite usunięcie blizny wątrobowej. W przypadku puchliny brzusznej leczenie ma charakter wspomagający. Płyn gromadzi się z powodu nieprawidłowego funkcjonowania wątroby.

Podczas gromadzenia objętości składnika ciekłego przekraczającego sześć litrów zaleca się laparocentezę. Odbywa się to, jeśli diuretyki nie radzą sobie. W szpitalu woda jest wypompowywana przez nakłucie ściany brzucha. Pobór płynów jest ograniczony do pięciu litrów. Wzrost wypompowanej ilości grozi powikłaniami, stanem szoku. Procedura daje tymczasowy efekt. Po operacji wymagane jest miękkie ściśnięcie brzucha. Laparocenteza nie jest wykonywana w następujących przypadkach:

  • problemy z krzepnięciem krwi, możliwe krwawienie;
  • z chorobą adhezyjną jamy brzusznej;
  • żołądek jest bardzo spuchnięty;
  • jeśli istnieje ryzyko zranienia jelit.

Wskazane jest również bocznikowanie żyły kołnierza. Operacja jest tymczasowa, problem się powtórzy.

Zalecana jest specjalna dieta. Dieta nie obejmuje spożycia soli (aby zapobiec gromadzeniu się wody), napojów alkoholowych, napojów gazowanych, tłustych potraw. Drożdże i słodkie potrawy, masło, majonez są usuwane. Warzywa, dania owocowe są duszone lub gotowane, spożycie w postaci surowej zwiększa tworzenie się gazów.

Leczenie farmakologiczne ma na celu zahamowanie niszczenia tkanki wątroby, aby zapobiec pogorszeniu się stanu pacjenta. Pigułki nie pomogą całkowicie pozbyć się wodobrzusza. Zalecana jest terapia objawowa, która ma na celu usunięcie płynu z jamy. Przebieg leczenia obejmuje:

  • hepatoprotektory - są syntetyczne, roślinne. Ma na celu utrzymanie struktur komórkowych wątroby;
  • fosfolipidy normalizują metabolizm tłuszczów;
  • leki steroidowe o działaniu przeciwzapalnym w celu złagodzenia bólu;
  • albumina pomaga wypełnić brak białka w osoczu krwi;
  • leki moczopędne (leki moczopędne) przeprowadzają usuwanie płynu z organizmu.

Aby zapobiec zapaleniu otrzewnej, wybiera się antybiotyki. Na poprawę funkcjonowania nerek wpływa leżenie w łóżku. Używaj środków ludowej, ponieważ główna terapia nie jest tego warta. Efekt leczenia można zauważyć w połączeniu z leczeniem farmakologicznym. Korzystanie z opłat medycznych jest dozwolone za zgodą lekarza, tylko w przypadku braku reakcji alergicznych na składniki.

Ponadto zalecana jest aktywność fizyczna. Zależy od stanu pacjenta, układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Przeciwwskazane w przypadku duszności bez aktywności fizycznej, w spoczynku. Piesze wędrówki, gimnastyka, pływanie są dozwolone. Wszystkie rodzaje ćwiczeń są omawiane z lekarzem. Ściśnięcie płuc, narządów otrzewnowych nie pozwala na obciążenie, aby uniknąć pogorszenia.

Operacja wodobrzusza jest możliwa, jeśli stan zdrowia pacjenta pogorszy się, określając przyczynę gromadzenia się płynu. Operacje są wykonywane w przypadku raka wątroby w celu zahamowania procesu onkologicznego, onkologii jamy otrzewnej (usunięcie guza pomaga przywrócić naczynia krwionośne), bakteryjnego zapalenia otrzewnej (żołądek jest otwarty w celu usunięcia ropnych mas). Zaniedbana forma choroby nie jest leczona chirurgicznie.

Pacjent może pozbyć się choroby, jeśli zostanie ustalona przyczyna.

Prognoza

Oczekiwana długość życia zależy od uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby. Na etapie początkowego rozwoju lub kompensacji określa się korzystne rokowanie. Diagnoza na początku choroby pomaga przedłużyć życie.

Klęska kilku narządów wewnętrznych nie daje pozytywnego wyniku. Aby obliczyć długość ścieżki życiowej, należy wziąć pod uwagę grupę wiekową, przestrzeganie diety, współistniejące choroby i tempo rozwoju procesu patologicznego.

Stresujące wodobrzusze są zagrożeniem dla pacjenta, umiarkowaną formę można wyleczyć bez rozwoju powikłań. Pojawienie się niewydolności nerek prowadzi do śmierci w ciągu miesiąca bez hemodializy. Przeszczep wątroby jest uważany za jedyny sposób leczenia opuchlizny. Udana operacja daje prognozy na całe życie przez dziesięć lat.

Lekarze identyfikują grupę ryzyka, dla której pojawienie się puchliny brzusznej stanowi największe zagrożenie: osoby starsze, osoby z przewlekłym niedociśnieniem, pacjenci z onkologią, pacjenci z cukrzycą.

Lekarze zalecają leczenie patologii za pomocą leków, diety. Istnienie niektórych postaci choroby uniemożliwia właściwą terapię i łagodzi objawy kliniczne. Tacy pacjenci nie mogą przedłużyć swojego życia.

Środki zapobiegawcze puchliny brzusznej obejmują terminowe leczenie chorób wątroby. Pojawienie się marskości wątroby ułatwia proces zapalny tkanki wątroby (zapalenie wątroby), który obserwuje się od dłuższego czasu. Diagnoza na wczesnych etapach rozwoju, przeprowadzone leczenie pozwoli uniknąć uszkodzenia komórek wątroby i ochroni narząd.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze nie jest niezależną chorobą, ale raczej objawem. Sam w sobie problem ten występuje najczęściej jako powikłanie długotrwałego, przewlekłego uszkodzenia wątroby. Inne przyczyny wodobrzusza występują znacznie rzadziej. Jest to wynik końcowy, gdy dekompensacja (zakłócenie mechanizmów ochronnych) czynności narządu prowadzi do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.

Najczęściej marskość wątroby w Rosji wiąże się z przewlekłym alkoholizmem. W rzeczywistości takich problemów oczekuje się tylko przy ciągłym toksycznym działaniu alkoholu. Około 50% pacjentów, u których rozwinie się marskość wątroby, osiąga ostatni etap tej choroby, w którym gromadzenie się wolnego płynu w jamie brzusznej staje się krytyczne.

Co to jest

Termin „wodobrzusze” w dosłownym tłumaczeniu z języka greckiego oznacza worek wody. „Opadający w brzuch”, jak mówią. W rzeczywistości jest to wyciek płynnej części krwi z naczyń przez ścianę naczynia z opóźnieniem w jamie brzusznej.

Naczynia w ciele są układem transportowym - a niedrożność przepływu krwi przez te naczynia prowadzi do sytuacji, w której część płynna wychodzi przez ścianę naczynia i gromadzi się w jamie brzusznej. Akumulacja płynu puchlinowego pokazuje końcowe (ostatnie) etapy marskości wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C może być przyczyną marskości wątroby

Dlaczego wodobrzusze rozwijają się w marskości wątroby?

Marskość jest zwyrodnieniem żywej tkanki wątroby na bliznę. Powstają blizny, zmniejsza się objętość zdrowej tkanki.

Aby blizna utworzyła się w narządzie, komórka wątroby musi zniszczyć coś. Istnieją dwa sposoby śmierci komórki - martwica i apoptoza (zaprogramowane samobójstwo). W przypadku marskości komórki umierają z powodu martwicy. W tym przypadku „martwe” obszary zaczynają być zastępowane przez blizny. A w wyniku powstawania blizn w miejscu wciąż żywej tkanki wątroby występują zaburzenia dystroficzne:

  • niedożywienie dotkniętych obszarów ciała;
  • uszkodzenie elementu naczyniowego;
  • uwalnianie do krwi zapalnych mediatorów i środków rozszerzających naczynia krwionośne (to znaczy substancji, które uporczywie rozszerzają naczynia krwionośne).

Rezultatem jest blokada wewnątrzwątrobowa: stagnacja krwi w naczyniach. I następuje wyciek jego płynnej części przez ścianę naczynia. A potem są zmiany zanikowe: zmniejszenie objętości narządów.

Na skutek tego niedożywienia sąsiadują - wciąż żywe - obszary tkanki wątroby. Zaostrza to przebieg choroby, przyspieszając przemianę narządu w ciągłą bliznę.

Ale to nie wszystko. Niszczące komórki wątroby wydzielają substancje do otaczającej przestrzeni, które poprawiają krążenie krwi, rozszerzają naczynia krwionośne, a tym samym zwiększają zastój krwi w łożysku naczyniowym, a także wywołują obrzęk otaczających tkanek. Wraz ze wzrostem ilości płynu, jego akumulacji masy, gromadzi się on nie tylko w tkance wątroby, ale także w jamie brzusznej.

Mechanizmy nadmiaru płynu są uruchamiane przez wzrost ciśnienia w dużym naczyniu, które wchodzi do bramki wątroby. To jest żyła portalu. Ten stan nazywa się nadciśnieniem wrotnym. Kiedy do żyły wrotnej dochodzi do stagnacji, cierpi cały układ żylny ciała i tworzone są idealne warunki dla wycieku płynnej części krwi z tego układu przez ściany naczyń. Wraz z dalszym pogorszeniem sytuacji żylaki pojawiają się również powyżej poziomu uszkodzenia: w przełyku i żołądku.

Jakie choroby wątroby prowadzą do opuchlizny brzucha

Zarówno marskość, jak i wodobrzusze są wynikiem długotrwałej choroby wątroby. Przyczyny mogą być różne. Uszkodzenie wątroby może być spowodowane przez różne czynniki:

  • wirusy,
  • toksyny,
  • przeszkody mechaniczne,
  • procesy wolumetryczne w samym narządzie i jego bezpośrednim sąsiedztwie,
  • substancje lecznicze,
  • warunki wrodzone,
  • procesy autoimmunologiczne,
  • choroba metaboliczna.

Istnieją choroby innych narządów, które również powodują wysięk płynu w otrzewnej: na przykład procesy nowotworowe jamy brzusznej i miednicy. Bardzo rzadko nie można ustalić przyczyn marskości, wówczas nazywa się to kryptogennym.

Jakie etapy wyróżniają lekarze

Wykryto cztery etapy marskości wątroby. Tylko dwóm ostatnim z nich zwykle towarzyszy nagromadzenie płynu puchlinowego..

  1. Początkowy lub etap kompensacji. Tkanka wątroby jest silnie zmieniona, z powstawaniem blizn (marskością) głównie na obrzeżach, ale nie ma nadciśnienia wrotnego i wodobrzusza.
  2. Subkompensata. Mechanizmy kompensacyjne zaczynają mijać. Zwłóknienie (bliznowacenie), przenoszenie się z obwodu do środka narządu. Zauważono nadciśnienie wrotne. Na tym etapie pojawiają się drobne, ale już wyraźniejsze dolegliwości zdrowotne. Płyn w jamie brzusznej może gromadzić się w niewielkiej ilości, a żołądek nie jest jeszcze znacznie powiększony.
  3. Dekompensacja Charakteryzuje się wzrostem ilości blizny, która już zajmuje od połowy do 2/3 objętości narządu. Duża ilość płynu gromadzi się w jamie brzusznej, brzuch zwiększa objętość. Pacjent ma wiele różnych skarg na zdrowie.
  4. Terminal. Nowe niebezpieczne objawy są dodawane do dekompensacji, rokowania dla zdrowia i życia są wątpliwe, stan jest poważny, być może naruszenie świadomości, żołądek jest napięty z powodu wodobrzusza.

Stopnie puchliny są związane z objętością nagromadzonego płynu:

  • Wodobrzusze są określane tylko za pomocą ultradźwięków.
  • Umiarkowany wzrost objętości brzucha z powodu wodobrzusza.
  • Silnie napięte wodobrzusze.

Osobnym problemem dla pacjenta i lekarza jest to, że wodobrzusze stają się oporne, to znaczy nie reagują na leki. Następnie można zastosować metody chirurgiczne do leczenia wodobrzusza, ale rokowanie jako całość nie jest bardzo korzystne.

Na jakie objawy warto zwrócić uwagę

  1. Na pierwszym etapie choroby skargi są praktycznie nieobecne. W ustach może wystąpić goryczka lub nieprzyjemny posmak, utrata apetytu. Wątroba może być powiększona z powodu zwyrodnienia tłuszczowego, ale może być zmniejszona lub normalna (lekarz może to ustalić podczas badania, zgodnie z ultradźwiękami).
  2. Drugi etap charakteryzuje się zwiększonymi objawami. Jest to wzdęcia, zwiększona ruchliwość jelit lub dudnienie, czasami obserwuje się luźne stolce. Często język „wątroby” staje się zauważalny: lakierowany, bez płytki nazębnej. A także „wątróbkowe” dłonie w kolorze czerwono-bordowym.
  3. Wraz z dekompensacją choroby, zażółceniem skóry, przebarwieniami kału i ciemnieniem moczu pojawiają się „siniaki”. W całym ciele elementy naczyniowe pojawiają się w postaci gwiazdek lub małych spiczastych krwotoków. U mężczyzn występuje impotencja, możliwa jest ginekomastia (powiększenie gruczołów sutkowych), u kobiet - zaburzenie cyklu. Jeśli dołączy się infekcja, możliwy jest wzrost temperatury ciała.
  4. Czwarty etap choroby, w którym powstaje obraz kliniczny poważnego stanu. Są to wszystkie powyższe objawy plus zaburzenie krwawienia, objawiające się zwiększonym krwawieniem. Krwawienie może być dość masywne: na przykład żołądek lub krwawienie z żylaków przełyku. Pacjent traci na wadze, ma zaburzenia trawienne. Pojawia się wyraźna słabość. Znaczny wzrost brzucha jest możliwy za kilka dni. Na powierzchni brzucha znajduje się zdjęcie żylaków zwane „głową meduzy”.

Jeśli pacjent zostanie umieszczony, kształt jego brzucha zmieni się. W pozycji stojącej - żołądek jest okrągły, zwisa, a kiedy pacjent leży na plecach - jego żołądek „rozszerza się” na boki, staje się jak „żaba” (płaska).

Pozytywny objaw fluktuacji. Jeśli z boku mocno naciskasz na brzuch, z drugiej strony dochodzi do uderzenia „fali”.

Charakterystyczne jest to, że pacjent, wizualnie bardzo szczupły, mimo to utrzymuje swoją dawną wagę, a nawet zyskuje jeszcze więcej. Wynika to z faktu, że kilka litrów nagromadzonego płynu zwiększa wagę pacjenta.

Na 4. etapie zwyrodnienia narządów marihuany pojawiają się problemy z płucami z powodu zastoju żylnego, który nadal postępuje. Duszność, kaszel. Nasilają się w pozycji leżącej, gdy płyn rozlewający się na brzuch zaczyna wywierać nacisk na przeponę.

Podczas gromadzenia dużej objętości wysięku mogą pojawić się takie problemy:

  • Przy silnym nacisku na ścianę brzucha możliwe jest tworzenie różnych przepuklin: pępowinowej, pachwinowej, białej linii brzucha.
  • Krwawienie z rozszerzonych żył przełyku, krwawienie z rozszerzonych żył żołądka.
  • Wypływ płynu do jamy opłucnej (opłucnej).

Jak zidentyfikować problem

Główne metody diagnostyczne, które pozwalają rozpoznać główny problem tego artykułu:

  • ogólna analiza krwi;
  • chemia krwi;
  • USG jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej (wątroba, śledziona, pęcherzyk żółciowy itp.);
  • testy i badania w celu wyjaśnienia przyczyny choroby wątroby (przepisane przez lekarza, w zależności od sytuacji).

Jest to minimum kliniczne wymagane do postawienia diagnozy. Przy minimalnym puchlinie brzusznej i umiarkowanym wzroście enzymów wątrobowych można również użyć fibroelastometrii (Fibroscan) do oceny stopnia zwłóknienia, ale jest to rzadko wykonywane..

Jeśli istnieją wątpliwości co do pochodzenia wysięku w jamie brzusznej, możliwa jest laparocenteza z analizą wysięku (pacjent jest przebity specjalną cienką igłą, a zawartość jest pobierana do analizy).

Czy można odzyskać?

Leczenie wodobrzusza w chorobach wątroby jest przede wszystkim kompensacją marskości wątroby. A to oznacza leczenie choroby podstawowej, która ją spowodowała. Na przykład w obecności toksycznego zapalenia wątroby konieczne jest wykluczenie działania środka, który doprowadził do problemów z komórkami wątroby:

  • jeśli to alkohol, musisz przestać pić;
  • jeśli leki - należy je również znieść;

Jeśli przyczyną jest wirusowe zapalenie wątroby, leczenie jest możliwe i konieczne nawet przy marskości wątroby. W tym celu istnieją nowoczesne leki o dobrym działaniu i minimalnych skutkach ubocznych..

Aby przynajmniej nieznacznie ustabilizować swój stan i zatrzymać szybki postęp choroby, pacjenci muszą przestrzegać diety przez całe życie w postaci maksymalnego ograniczenia soli.

W zależności od sytuacji lekarz wybiera leczenie. Wśród leków zwykle można zauważyć:

  • leki moczopędne w celu zmniejszenia gromadzenia się płynów w otrzewnej (furosemid, hipotaza, triampur);
  • antybiotyki (ceftriakson, cyprofloksacyna, norfloksacyna) z infekcją;
  • beta-adrenolityki normalizujące funkcjonowanie naczyń wątrobowych;
  • albumina jest białkiem, którego utrata prowadzi do wodobrzusza.

Hepatoprotektory, preparaty kwasu ursodeoksycholowego nie odgrywają roli w marskości wątroby i wodobrzuszu - i nie poprawiają rokowania.

W jakich przypadkach konieczna jest operacja:

  1. Jeśli diuretyki nie poradzą sobie ze swoim zadaniem, stosuje się wycofanie płynu przez drenaż (laparocenteza).
  2. Rozwiązaniem może być również operacja obejścia. Operacja obejścia zmniejsza ciśnienie w żyle wrotnej. Dlatego przyczyna kumulacji wysięku znika. Ale pierwotny powód nie jest przez to eliminowany, a zatem nie może być trwałej poprawy, z czasem może wystąpić nawrót.
  3. Jedyną metodą, która wpływa na podstawowe przyczyny powstania poważnego stanu pacjenta, jest przeszczep wątroby. Jest to trudna operacja, dlatego jej lekarz zaleca tylko w ostateczności, gdy rokowania na życie są złe.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, które leki mogą pomóc w zmniejszeniu objawów marskości wątroby, a które mogą wpływać na przyczynę choroby, przeczytaj artykuł na temat leczenia marskości wątroby.

Co czeka na pacjenta

Rokowanie w przypadku wodobrzusza z powodu marskości wątroby zależy od „zaniedbania” marskości wątroby, to znaczy od tego, ile wątroby jest w stanie przywrócić swoje funkcje. Dzięki wyrównanej marskości wątroby i wyeliminowaniu pierwotnej przyczyny choroby wątroby (na przykład pacjent na zawsze zrezygnował z alkoholu), życie może być długie. Jeśli niekorzystne czynniki nadal wpływają na wątrobę i marskość jest zaostrzona, pojawienie się wodobrzusza wskazuje, że bez leczenia pacjent może umrzeć po pewnym czasie.

Śmiertelne konsekwencje mogą wynikać z powikłań:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • masywne krwawienie z żył przełyku;
  • niewydolność nerek;
  • niewydolność serca;
  • Niewydolność wielonarządowa;
  • obrzęk płuc.

Okresów życia z marskością wątroby z wodobrzuszem nie można dokładnie określić poza konkretną sytuacją, silnie zależą one od pierwotnej przyczyny choroby, stadium, a także od indywidualnych cech organizmu (zdolność do kompensacji). Jeśli podstawową przyczynę można wyeliminować, prognoza nieco się poprawi. Dlatego jeśli masz jakiekolwiek problemy zdrowotne - nie odkładaj rozwiązania tego problemu, ale zasięgnij porady lekarza.

W komentarzach możesz zadać pytanie hepatologowi. Zapytaj, nie wstydź się!

Artykuł był ostatnio aktualizowany: 09.05.2019

Czy nie znalazłaś tego, czego szukałaś?

Spróbuj użyć wyszukiwania

Bezpłatny przewodnik wiedzy

Zapisz się na newsletter. Powiemy ci, jak pić i jeść, aby nie zaszkodzić zdrowiu. Najlepsza rada od ekspertów strony, którą co miesiąc czyta ponad 200 000 osób. Przestań psuć swoje zdrowie i dołącz!

Ta strona została stworzona przez ekspertów: toksykologów, narkologów, hepatologów. Ściśle naukowe. Zweryfikowano eksperymentalnie.

Myślisz, że możesz pić??
Zrób test, sprawdź sam!
Ankieta wypełniła 252 421 osób, ale tylko 2% poprawnie odpowiedziało na wszystkie pytania. Jaką ocenę będziesz mieć?

Marskość wątroby i jej powikłania. Ilu żyje z wodobrzuszem?

Istnieje wiele czynników, które negatywnie wpływają na naszą wątrobę. Alkohol, zapalenie wątroby, niektóre leki i substancje toksyczne mogą powodować zniszczenie tego ważnego narządu ludzkiego ciała. Niestety komórek wątroby nie można przywrócić i dlatego są one zastępowane tylko tkanką łączną..

Od tego zaczyna się rozwój marskości wątroby, co znacznie skraca oczekiwaną długość życia osoby, nie mówiąc już o pogorszeniu jakości życia. Wraz ze wzrostem ciśnienia i stagnacji marskości wątroby może rozwinąć się jedno z najniebezpieczniejszych powikłań - wodobrzusze.

Wraz z pojawieniem się objawów wodobrzusza - silnego wzdęcia, krwawienia z nosa lub żył przełyku - możemy stwierdzić, że marskość jest zaniedbana. Wodobrzusze manifestują się w wyniku zwiększonego ciśnienia i gromadzenia się płynu w jamie brzusznej. Jeśli w normalnym stanie jama brzuszna zawiera niewielką ilość płynu (około 200 ml), to przy wodobrzusze może gromadzić się do kilku litrów.

Rodzaje wodobrzusza

Wodobrzusze mogą być kilku rodzajów. Rodzaje różnią się przy określaniu ilości płynu w jamie brzusznej. W ten sposób można wyróżnić następujące trzy typy:

  • Płyny zawierają do trzech litrów, a prognozy dotyczące odzysku są najbardziej optymistyczne;
  • Obserwuje się więcej niż trzy litry płynu, objawy encefalopatii wątrobowej;
  • Płyny gromadzą ponad dwadzieścia litrów, występują problemy z ruchem i trudności w oddychaniu.

Różne rodzaje wodobrzusza w marskości wątroby są traktowane inaczej. Jeśli pierwsze dwa typy są uleczalne i dość podatne na skutki medyczne, trzeci typ może powodować trudności w ich leczeniu. Powinieneś monitorować swoje zdrowie, aby uniknąć gromadzenia się tak dużej ilości płynu w jamie brzusznej. Ale bez względu na to, ile płynu się zgromadziło, należy natychmiast zastosować leczenie, aby nie powodować komplikacji i śmiertelnych konsekwencji.

Środki terapeutyczne

Aby poprawić stan pacjenta cierpiącego na objawy wodobrzusza z marskością wątroby, przeprowadza się szereg środków terapeutycznych. W takim przypadku zalecana jest dieta, która nakazuje stosowanie niektórych pokarmów i prawie całkowite odrzucenie soli.

Tak więc, przepisując dietę, stosowanie wszystkich słonych i pikantnych potraw jest zabronione. Zasadniczo sól należy spożywać w bardzo ograniczonej ilości - nie więcej niż pięć gramów. Zabronione jest również stosowanie potraw zawierających sodę oczyszczoną. Dlatego nie można jeść wypieków i pić wody mineralnej. Zwłaszcza w wodobrzusze ilość zużywanego płynu jest regulowana (do 1-1,5 litra na dzień).

Ponadto, wdrażając środki terapeutyczne, należy wspomnieć o zaleceniu lekarza, aby obserwować leżenie w łóżku, ponieważ w tej pozycji nerki lepiej filtrują płyn, co pozytywnie wpływa na proces gojenia, chociaż nie radykalnie, ale nadal.

Leczenie

W przypadku wodobrzusza leczenie ma na celu przede wszystkim uzdrowienie „ogniska” choroby, a mianowicie marskości wątroby. Ponieważ marskość wątroby wywołuje również rozwój puchliny brzusznej, dlatego leczenie ma na celu przyczynę.

Najbardziej idealną i nienaganną (jeśli nie weźmiesz pod uwagę czynnika materialnego) opcją leczenia marskości wątroby jest przeszczep wątroby. Z zastrzeżeniem dodatkowego leczenia w połączeniu z przeszczepem może to znacznie przedłużyć życie danej osoby. Ale pojawiają się trudności z faktem, że sama transplantacja jest bardzo złożoną i kosztowną operacją. Ponadto nie wszyscy pacjenci cierpiący na tę chorobę mają wystarczającą liczbę narządów. Dlatego takie rozwiązanie problemu z wodobrzuszem i marskością wątroby jest dostępne, niestety, nie dla wszystkich.

Aby nadal przezwyciężyć wodobrzusze, należy natychmiast rozpocząć leczenie. Nie można nie wspomnieć, że na obecnym etapie rozwoju medycyny niemożliwe jest całkowite i bezwarunkowe usunięcie marskości wątroby. Ale jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń lekarza, możesz poprawić rokowanie i ogólny stan pacjenta. Życie z marskością wątroby jest trudne, trudne, ale nie ma skutecznych leków, które zdecydowanie mogłyby pokonać tę dolegliwość, niestety.

Lekarze przepisują leki, które mogą pomóc złagodzić lub wyeliminować objawy marskości wątroby. Leczenie wodobrzusza ma na celu zmniejszenie ilości płynu nagromadzonego w jamie brzusznej. Zasadniczo leki moczopędne są przepisywane przeciwko wodobrzuszowi w marskości wątroby, aby zmniejszyć całkowitą ilość płynu w ciele, co wpływa na ilość nagromadzonego płynu bezpośrednio w jamie brzusznej.

Niestety lekarze twierdzą, że leczenie lekami moczopędnymi nie prowadzi do żadnych znaczących konsekwencji w zakresie powrotu do zdrowia.

Przebicie

Aby pozbyć się wodobrzusza, lekarze zalecają zastosowanie specjalnej procedury zwanej nakłuciem. Jego celem jest usunięcie pacjenta z nagromadzonego płynu. Po zastosowaniu miejscowego znieczulenia chirurg nakłuwa opuchniętą jamę brzuszną grubą igłą pod pępkiem, a następnie wypompowuje nadmiar płynu. Podczas jednej sesji nakłucia można usunąć tylko do sześciu litrów płynu. W przeciwnym razie istnieje ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia krwi, co może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Jeśli pacjent uciekł się do nakłucia, cierpiącego na wodobrzusze pierwszego lub małego wodobrzusza, rokowanie jest bardzo, bardzo korzystne. Ta procedura, w połączeniu ze ścisłą dietą i trwającymi lekami, może wydłużyć życie pacjenta o osiem, a nawet dziesięć lat. W przypadku innych, bardziej dotkliwych rodzajów wodobrzusza, nakłucie prowadzi tylko do poprawy losu pacjenta, zmniejszając jego cierpienie.

Obecnie trwają aktywne badania nad tą chorobą w celu wykrycia nowych metod leczenia puchliny brzusznej i ogólnie marskości wątroby. Medycyna na obecnym etapie aktywnie się rozwija i istnieje nadzieja, że ​​w niedalekiej przyszłości zostaną znalezione rozwiązania w celu leczenia pacjentów z marskością wątroby.

Ilu pacjentów cierpi na wodobrzusze

Prawie wszyscy pacjenci cierpiący na wodobrzusze z marskością wątroby zadają straszne pytanie: „Jak długo żyją pacjenci z tą chorobą?”. Marskość wątroby i jej objawy są niezwykle poważne i prowadzą do cierpienia i udręki pacjenta. Marskość stopniowo skraca życie, niszcząc osobę od wewnątrz. Ludzie cierpiący na tę chorobę niestety nie żyją długo.

W przypadku marskości wątroby ani jedna osoba, ani jeden lekarz nie mogą z pewnością powiedzieć pacjentowi, ile pozostało mu. Ale medycyna pozwala stosunkowo dokładnie przewidzieć rozwój choroby i przyszły stan osoby po diagnozie i leczeniu.

Aby odpowiedzieć na pytanie dotyczące oczekiwanej długości życia pacjenta z marskością wątroby i cierpiącego na wodobrzusze, należy monitorować medyczne zróżnicowanie rodzajów wodobrzusza poprzez „zachowanie” nagromadzonego płynu w jamie brzusznej. Zgodnie z tym kryterium rozróżnia się pięć typów, z których każdy zostanie rozważony poniżej.

  • Pierwszy typ to Przejściowy. Ten typ jest uleczalny i uważany za najłatwiejszy. Można go wyleczyć podczas trwającego leczenia i podczas procedury nakłucia. Nie ma specjalnych problemów z płynem. Wodobrzusze nie jest trudne.
  • Drugi typ to stacjonarny. Przy tego rodzaju trudnościach już się pojawiają. Zwykłe tempo leczenia i metody zachowawcze nie pomogą. Ciecz po prostu nie wyjdzie w ilościach, w których chcielibyśmy. Można go wyleczyć tylko przez kilka sesji nakłucia.
  • Trzeci typ jest stresujący. Ten typ można już uznać za niebezpieczny i trudny do wyleczenia. W przypadku intensywnego wodobrzusza ilość płynu w jamie brzusznej nie zmniejsza się, pomimo wszystkich wysiłków lekarzy. W najgorszym przypadku płyn może nawet dotrzeć. Pomoże tylko operacyjna metoda rozwiązania problemu.
  • Czwarty typ jest ogniotrwały. Pomocne może być leczenie tego rodzaju wodobrzusza. W takim przypadku lekarze przedstawiają dość optymistyczne prognozy dotyczące pozbycia się wodobrzusza. Chorobę można wyleczyć i zwykle nie przewiduje się powikłań..
  • Piąty typ. Nie ogniotrwałe. Tego rodzaju wodobrzusze w marskości wątroby nie są już uleczalne. W takim przypadku ani leczenie, ani operacja nie pomogą w rozwiązaniu problemu. Niestety, ale fakt pozostaje. Nieodporny na wodobrzusze wodobrzusze jest najbardziej złożonym i trudnym do opanowania rodzajem tej dolegliwości, praktycznie praktycznie nie można z nią długo żyć.

Aby przewidzieć oczekiwaną długość życia osoby cierpiącej na wodobrzusze z marskością wątroby, musisz znać etap rozwoju choroby. Po określeniu stadium choroby możesz w przybliżeniu ustalić, ile dana osoba ma żyć. Niestety wodobrzusze skracają życie, aw niektórych przypadkach znacznie.

Wodobrzusze powstają w ciągu dziesięciu lat od bezpośredniej diagnozy tego problemu..

  • Pierwszy i drugi etap wodobrzusza pozwoli pacjentowi przeżyć kolejne siedem lat po wykryciu choroby.
  • Trzeci i czwarty etap nie mogą być dłużej leczone, w tym stanie pacjent może przeżyć nie dłużej niż trzy lata.

Ale przy gwałtownym postępie wodobrzusza okres ten można skrócić o kolejne dwa lata. Z tego wynika, że ​​w ostatnich dwóch etapach, w kontekście postępu choroby, pacjent przeżyje tylko rok.

Wodobrzusze to złożona i specyficzna choroba. Jeśli zostanie wykryty, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby natychmiast rozpocząć leczenie. Problem zidentyfikowany na wczesnym etapie i nie rozwijający się tak bardzo, że nie można go już wyleczyć, można rozwiązać, nawet tylko częściowo. Najważniejsze, że wodobrzusze nie powinny być uruchamiane.

Na początkowych etapach rozwoju choroby wciąż istnieje nadzieja na wyzdrowienie i pozbycie się udręki, którą pociąga za sobą rozwój tego ciężkiego objawu. Na późniejszych etapach rozwoju nic nie można zrobić, więc lepiej nie dopuścić do tego, aby problem się pojawił, aby nie skrócić życia.

Rozczarowujące jest to, że współczesna medycyna nie może jednoznacznie wyleczyć osób cierpiących na marskość wątroby z powodu tej strasznej choroby. Narkotyki i chirurgia jedynie łagodzą cierpienie, a przeszczep wątroby nie jest dostępny dla wszystkich pacjentów. Można mieć tylko nadzieję, że problem ten zostanie rozwiązany w najbliższej przyszłości, a wtedy ogromna liczba ludzi otrzyma nadzieję na pełne wyleczenie i zdrowe życie bez marskości wątroby i jej ciężkich objawów.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Marskość wątroby jest niebezpieczną nieuleczalną chorobą związaną z uszkodzeniem normalnej tkanki wątroby i zastąpieniem jej blizną. W najlepszym przypadku pacjentowi udaje się przeżyć do 10-15 lat z taką diagnozą, ale jest to możliwe tylko na początkowych etapach, gdy powikłania jeszcze się nie rozwinęły. Stan pacjenta jest wspierany przez dietę i leki, a jeśli to możliwe, wykonuje się przeszczep wątroby. Wodobrzusze to nagromadzenie wolnego płynu w jamie brzusznej. Jest to niebezpieczne powikłanie marskości wątroby, która występuje w jej ostatnich stadiach i znacznie pogarsza rokowanie. Ile osób żyje z wodobrzuszem w marskości wątroby zależy od wielu czynników, w tym od wieku pacjenta, stopnia uszkodzenia wątroby i układu nerwowego.

Co dzieje się z wodobrzuszem?

Musisz zrozumieć, że wodobrzusze są powikłaniem marskości wątroby, a nie jej obowiązkowym objawem. Faktem jest, że wątroba bierze czynny udział w krążeniu krwi i służy jako miejsce, w którym krew jest oczyszczana z toksyn i szkodliwych substancji. W przypadku marskości tkanka wątroby umiera, a proces ten musi dotknąć sieci naczyniowej, która ściśle splata narząd.

W mechanizmie rozwoju wodobrzusza można wyróżnić kilka składników:

  • zespół całkowitego nadciśnienia - zwiększone ciśnienie w żyle wrotnej wrotnej wątroby;
  • brak białka w osoczu krwi;
  • zwiększona produkcja hormonów rozszerzających naczynia krwionośne;
  • przekrwienie limfy i jego wyjście poza naczynia do jamy brzusznej.

W pierwszych etapach wodobrzusze można zdiagnozować tylko metodami instrumentalnymi (ultradźwięki), ponieważ żołądek nie wygląda jeszcze na wzdęcia. W tym samym czasie proces już się rozpoczyna, a ciśnienie w układzie żyły wrotnej wzrasta, a naczynia rozszerzają się. Jednocześnie kontynuowane jest zastępowanie normalnych funkcjonalnych hepatocytów tkanką łączną, która wygląda jak blizna. Nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji i przeszkadza pozostałym komórkom wątroby: nie otrzymują składników odżywczych z krwi, a także nekrotyczne (umierają).

Sytuację pogarsza fakt, że nieprawidłowe komórki wątroby zaczynają wydzielać neuroprzekaźniki (histaminę i serotoninę) do krwioobiegu. Substancje te przyczyniają się do rozszerzania naczyń krwionośnych, a jako mechanizm kompensacyjny (adaptacyjny) ciało wypełnia je krwią. Objętość krążącej krwi wzrasta i wywiera stały nacisk na ściany żył i tętnic. Sól i woda gromadzą się w ciele, które nie ma możliwości naturalnego wydostania się. Ściany naczyń krwionośnych tracą elastyczność i powstają w nich pory, przez które uwolniony płyn może dostać się do jamy brzusznej.

Objawy wodobrzusza

Pierwsze oznaki wodobrzusza nie będą charakterystyczne. Na początku nie można nawet podejrzewać, że pogorszenie samopoczucia wiąże się właśnie z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Ludzie skarżą się na duszność, zawroty głowy i inne objawy ogólnego złego samopoczucia. Wizualnie brzuch nie jest powiększony, jego kształt się nie zmienia. W tym okresie ważne jest przestrzeganie diety marskości wątroby zaleconej przez lekarza.

Inne niespecyficzne objawy obejmują:

  • krwawienie z naczyń przełyku i żył hemoroidalnych;
  • ciężkość w żołądku;
  • obrzęk kończyn;
  • upośledzenie pamięci i wydajność;
  • żylne zabezpieczenia - objazdy odpływu krwi;
  • niekontrolowany przyrost masy ciała.

Z biegiem czasu duża ilość płynu dostaje się do jamy brzusznej, a żołądek zmienia swój kształt. Staje się wypukły, pacjent odczuwa ruch płynu podczas ruchu. Oprócz wzdęć nadal występuje ostry zespół bólowy, zaburzenia żołądka i jelit, patologia serca i nerek. Żyły stają się duże i świecą przez skórę. Zespół ten nazywa się „głową meduzy”, gdy rozszerzone naczynia są widoczne na przedniej ścianie brzucha wokół pępka.

Etap i klasyfikacja

Choroba rozwija się etapami. Leczenie jest skuteczne w pierwszych etapach, jeśli pacjent konsultuje się z lekarzem na czas. Istnieją 3 główne etapy:

  • Początkowa faza lub etap kompensacji. Ciało jest w stanie rozprowadzać objętość płynu przez naczynia krwionośne i limfatyczne, więc w jamie brzusznej jest nie więcej niż 1-1,5 litra. Pacjenci mogą mieć żywotność do 10 lat..
  • Umiarkowane wodobrzusze lub etap dekompensacji. W jamie brzusznej jest do 3-4 litrów wolnego płynu, lekarze przewidują, że pacjent nie będzie miał więcej niż 5 dzieci.
  • Postać ogniotrwała, której nie można wyleczyć. W jamie brzusznej od 5 litrów płynu lub więcej może stale gromadzić się, a pacjent jest zagrożony śmiercią w ciągu sześciu miesięcy.

Jedną z najprostszych metod ustalenia, jaką formą puchliny brzusznej u pacjenta jest uderzenie. Za pomocą specjalnego młotka musisz dotknąć bocznych krawędzi ściany brzucha i określić charakter dźwięku. Jeśli jest tępy, ilość płynu w jamie brzusznej przekracza 500 ml. Na podstawie samej tej metody nie można postawić diagnozy. Pacjentowi należy przepisać ultradźwięki, które pozwolą ustalić dokładny etap choroby. W przypadku marskości wątroby z wodobrzuszem wykonuje się również paracentezę - jest to nakłucie ściany brzucha w celu wydobycia zawartości i jej dalszego badania. Ważne jest określenie poziomu białka i białych krwinek w wolnym płynie.

Powikłania

Należy pamiętać, że wodobrzusze mogą prowadzić do wielu niebezpiecznych konsekwencji:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej - zaszczepienie otrzewnej bakteriami i jej ropne zapalenie;
  • hydrothorax - płyn dostający się do jamy klatki piersiowej;
  • niedrożność jelit z ściskaniem jelit;
  • przepuklina pępkowa, która natychmiast wypada po naprawie;
  • uszkodzenie nerek.

Powikłania te rozwijają się nie wcześniej niż kilka miesięcy po wystąpieniu wodobrzusza. Przy pierwszych niepokojących objawach należy skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia pełnego badania. Każde z tych powikłań może spowodować śmierć, a ich połączenie nie pozostawia szans na skuteczne leczenie. Najlepiej zacząć przyjmować leki na etapie kompensacji. Może to być trudne, ponieważ wodobrzusze w marskości wątroby objawiają się tylko przez wspólne nietypowe objawy. Na etapie dekompensacji wypukły brzuch jest już widoczny wizualnie, ale choroba jest nadal możliwa do wyleczenia.

Prognoza: ile możesz żyć z tą diagnozą?

Rokowanie w przypadku wodobrzusza zależy od wielu czynników. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na stan układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek. Pod wieloma względami wynik zależy od sposobu leczenia choroby i czasu rozpoczęcia leczenia..

Statystyki pokazują następujące fakty:

  • z wyrównaną marskością wątroby wynik jest korzystny, jeśli wyleczona zostanie podstawowa choroba;
  • z niewyrównaną marskością wątroby tylko 20% może żyć 5 lat, reszta żyje znacznie mniej;
  • jeśli rozwinie się niewydolność nerek, śmierć bez hemodializy może wystąpić w ciągu kilku tygodni;
  • z niewydolnością serca śmierć następuje nie później niż 5 lat.

Metody leczenia

Należy natychmiast wyjaśnić, że leczenie wodobrzusza w marskości wątroby ma na celu jedynie utrzymanie stanu pacjenta. Płyn będzie się gromadził aż do przywrócenia czynnościowej tkanki wątroby. Niestety jest to możliwe tylko w przypadku przeszczepu narządu od zdrowego dawcy..

Jeśli w jamie brzusznej jest dużo płynu i zagraża to życiu pacjenta, wykonuje się laparocentezę. Ciecz jest wypompowywana przez małe nakłucie w ścianie brzucha, ale nie można zagwarantować, że nie będzie się ponownie gromadzić. Pacjentowi przepisana jest specjalna dieta, która ułatwi wydalanie płynów, a także leczenie farmakologiczne.

Dieta

Odżywianie z marskością wątroby wyklucza te produkty, które ją obciążają. Częściowe odżywianie jest przydatne, ponieważ organizm łatwiej trawi małe porcje 5-6 razy dziennie niż pełny trzydaniowy obiad.

W przypadku marskości wątroby zalecana jest ścisła dieta. Jeśli choroba jest skomplikowana przez wodobrzusze, będziesz musiał zaostrzyć zasady jeszcze bardziej:

  • całkowicie wyeliminuj sól - przyczynia się do gromadzenia się wody;
  • odmawiaj alkoholu, mocnej herbaty i kawy, napojów gazowanych;
  • wędzone, tłuste i smażone potrawy będą bardzo szkodliwe;
  • słodycze, czekolada, ciasta i drożdże nie są dozwolone;
  • zabronione są również przyprawy, majonez, masło.

Pamiętaj, aby nasycić dietę zdrowymi produktami, ale także nie można ich spożywać w dużych ilościach. Zaleca się zwrócenie uwagi na następujące dania:

  • zboża, zboża w postaci zbóż lub płynne zupy;
  • chude mięso i ryby są głównym źródłem białka;
  • potrawy warzywne poddane obróbce cieplnej.

Farmakoterapia

Głównym celem terapii jest zapobieganie dalszemu niszczeniu tkanki wątroby i stabilizacji stanu pacjenta. Przeciw wodobrzuszowi możesz dodatkowo przepisać leczenie objawowe, które ułatwi eliminację płynu. Ogólny kurs powinien obejmować:

  • hepatoprotektory pochodzenia roślinnego lub syntetycznego do wspierania komórek wątroby;
  • fosfolipidy w celu normalizacji metabolizmu tłuszczów;
  • steroidowe leki przeciwzapalne, które jednocześnie łagodzą ból;
  • albuminy, które nadrabiają niedobór białka we krwi pacjenta;
  • diuretyki (diuretyki) w celu naturalnego usuwania nadmiaru płynu.

Wodobrzusze w marskości wątroby są niebezpiecznym objawem, który pogarsza rokowanie i skraca życie pacjenta. Śmiertelny wynik nie występuje z powodu obecności płynu w jamie brzusznej, ale z powikłań. Leczenie nie jest skuteczne na wszystkich etapach i zależy od stanu wątroby. Nie można wyleczyć marskości wątroby i jej konsekwencji za pomocą środków ludowej: niektórym pacjentom przepisuje się dietę i leki, aw szczególnie zaawansowanych przypadkach operacja będzie nieskuteczna.