Wodobrzusze brzuszne: leczenie, przyczyny, objawy, wodobrzusze w onkologii


Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, dzięki któremu następuje wzrost brzucha, nazywa się wodobrzuszem. Ten stan nie jest tak powszechny, ale jego rozwój prawie zawsze wskazuje na obecność poważnej choroby. Może wystąpić z uszkodzeniem wątroby, serca, nerek i kilku innych narządów. Najważniejsze w tym przypadku jest terminowe ustalenie przyczyny jego rozwoju i przeprowadzenie prawidłowego leczenia.

W zdecydowanej większości przypadków osoby z wodobrzuszem to pacjenci długoterminowi, którzy wiedzą o swoim chorym narządzie. Są jednak przypadki, w których stan ten jest debiutem choroby. W tym artykule można znaleźć aktualne informacje o tym, co może powodować wodobrzusze, nowoczesne metody diagnozy i leczenia.

Przyczyny wodobrzusza

Ten stan może wystąpić z powodu dużej liczby różnych chorób, ale najczęściej przyczyną wodobrzusza jest jeden z trzech narządów - wątroba, serce lub nerki. Ich porażce towarzyszy gromadzenie się płynu w całym ciele, w tym w narządach wewnętrznych, pod skórą i w jamie brzusznej. Bardziej egzotyczne przyczyny obejmują niektóre zaburzenia hormonalne, gruźlicę, uszkodzenie naczyń limfatycznych i szereg innych patologii..

Uszkodzenie wątroby

Choroba wątroby jest najczęstszą przyczyną wodobrzusza. Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej może wystąpić z uszkodzeniem jego komórek lub z powodu ucisku żyły wrotnej.

Komórki wątroby co minutę wytwarzają dużą liczbę substancji, w tym albuminy, białka, niektóre witaminy (A, E, D, K), „użyteczny” cholesterol, substancje krzepnące z krwi itp. Białko wytwarzane przez wątrobę jest niezbędne do zatrzymania płynu w świetle naczyń. Przyciąga wodę, dzięki czemu zdrowa osoba nie ma obrzęku. Kiedy komórki są uszkodzone, ilość wytwarzanego białka zmniejsza się, dzięki czemu ciecz zaczyna się pocić przez ścianę naczynia w tkance i jamie (brzusznej, klatki piersiowej, osierdzia itp.).

Również ucisk żyły wrotnej (portalowej) może stać się przyczyną wodobrzusza. Jest to duże naczynie, które znajduje się z tyłu wątroby, w małym wycięciu. Wraz ze wzrostem narządu żyła może być silnie ściśnięta, co prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi na jej ścianach. Z tego powodu płyn jest „wyciskany” przez żyłę i natychmiast dostaje się do jamy brzusznej.

Poniższa tabela opisuje choroby wątroby, w których dochodzi do nieprawidłowego działania komórek, powiększenia narządów lub wszystkich razem. Wraz z rozwojem wodobrzusza należy je najpierw wykluczyć.

Choroba wątrobyKrótki opis chorobyMechanizm patologiczny
Krwawe zapalenie wątroby (w ciężkich przypadkach)
  • Zapalenie wątroby typu B;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C;
  • Zapalenie wątroby typu D..
Są to poważne choroby wirusowe atakujące komórki wątroby, uszkadzające i zmniejszające ich funkcję. Do tej pory nie opracowano terapii, która wyleczy 100% pacjentów, więc niektórzy z nich stają się przewlekłymi zapaleniami wątroby.Zakłócenia komórekAutoimmunologiczne zapalenie wątrobyTa patologia jest związana z naruszeniem układu odpornościowego, przez co komórki krwi zaczynają atakować i stopniowo niszczą tkankę wątroby.Alkoholowa choroba wątrobyAlkohol ma bezpośredni szkodliwy wpływ na tkankę wątroby. Ciągłe stosowanie dużych dawek etanolu nieuchronnie prowadzi do ciężkiej przewlekłej choroby..Przedawkowanie leków (wraz z rozwojem zapalenia wątroby)Niektóre preparaty farmakologiczne mogą być również toksyczne dla tego narządu, jeśli są niewłaściwie przyjmowane. Obejmują one:

  • Paracetamol;
  • Większość przeciwbólowych leków przeciwzapalnych (Ibuprofen, Diklofenak, Ketorolac i inne);
  • Chlorpromazyna;
  • Niektóre środki przeciwdrobnoustrojowe (ryfampicyna, tetracyklina, izoniazyd).
Cydr Budda ChiariJest to rzadka choroba, w której dochodzi do zablokowania żył w wątrobie. Rezultatem jest nieprawidłowe działanie i obrzęk wątroby. Często towarzyszy im wodobrzusze..Zespół Reye'aPoważne powikłanie występujące u dzieci z infekcją wirusową (ospa, grypa, infekcja adenowirusowa itp.). Jest to niezwykle rzadkie, może spowodować śmierć lub niepełnosprawność.Marskość wątroby, w tym:

  • Pierwotne żółciowe;
  • Wtórne (występujące po innych chorobach wątroby);
  • Wrodzony.
Marskość wątroby to zastąpienie normalnej tkanki wątroby niedziałającą tkanką łączną. Zazwyczaj jest to proces powolny i stopniowy. Ostatnim etapem marskości jest ciężka niewydolność wątroby i śmierć z powodu zatrucia toksynami.Patologie te łączą dwa mechanizmy patologiczne - prowadzą zarówno do zwężenia żyły wrotnej, jak i uszkodzenia komórek wątroby.Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowychProwadzi to do przerostu przewodów wątrobowych i zmniejszenia czynności narządów. Prawie zawsze prowadzi do pierwotnej marskości żółciowej.Choroba Wilsona-KonovalovaDziedziczna choroba, w której dana osoba nie ma białka transportującego miedź. Z tego powodu pierwiastek śladowy gromadzi się w wątrobie i mózgu, powodując poważne ich uszkodzenie..Tłusta wątrobaW przypadku zastąpienia tkanki wątroby nie tkanką łączną, ale tkanką tłuszczową, lekarze diagnozują „zwyrodnienie tłuszczowe”. Choroba może wystąpić w wyniku zatrucia, cukrzycy, wielu chorób hormonalnych itp..

Pomimo dużej liczby różnych chorób wątroby prawidłową diagnozę można postawić w zależności od stanu pacjenta i wyników niektórych badań. Które? Informacje na ten temat podano poniżej..

Niewydolność serca

Krew przepływa przez ciało z powodu ciągłej pracy serca i naczyń krwionośnych. Przy naruszeniu funkcji mięśnia sercowego przepływ krwi zaczyna zwalniać, co prowadzi do jego stagnacji i uwalniania płynu do narządów i tkanek. Przede wszystkim obrzęk nóg i ramion. Jednak w przypadku ciężkiej niewydolności serca płynna część krwi może gromadzić się wokół narządów wewnętrznych i na brzuchu.

Wodobrzusze na tle chorób sercowo-naczyniowych mogą wystąpić przy:

Uszkodzenie mięśnia sercowego. Ze względu na zmniejszenie liczby pracujących komórek i ich zastąpienie tkanką łączną może wystąpić niewydolność narządu. Uszkodzenie może wynikać z:

  • wszelkie formy choroby niedokrwiennej serca, w tym zawał serca i dławica piersiowa;
  • infekcje (zapalenie endo-, peri i mięśnia sercowego);
  • choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty, twardzina skóry i inne);
  • amyloidoza - zaburzenie metaboliczne w ciele, dzięki któremu patologiczne białko (amyloid) odkłada się w ściankach narządów;
  • urazy narządów i urazy.

Przeciążenie serca. Niektóre choroby prowadzą do zwiększonego nacisku na ściany narządu i ich rozciągania. Takie przeciążenie może wystąpić z powodu zatrzymania krwi w komorach / przedsionkach lub ze zwiększonym ciśnieniem w naczyniach. Przyczyną przeciążenia może być:

  • Nadciśnienie tętnicze, z późnym rozpoczęciem leczenia lub niewłaściwym leczeniem. Po zdiagnozowaniu pacjent musi stale przyjmować leki obniżające ciśnienie krwi i okresowo odwiedzać lokalnego terapeuty (1 raz w roku). W przypadku utraty kontroli nad patologią (przy stale rosnącym ciśnieniu) - należy ponownie skonsultować się z lekarzem;
  • Nadciśnienie tętnicze, które może wystąpić przy zaburzeniach hormonalnych (zespół Itsenko-Cushinga, nadczynność tarczycy itp.), Uszkodzenie tkanki nerkowej, uszkodzenie części mózgu;
  • Wrodzone i nabyte wady rozwojowe, takie jak niezamknięta przegroda międzykomorowa / przedsionkowa, zwężenie lub niewydolność zastawki, zwężenie lub zwężenie aorty.

Kardiomiopatie. Jest to grupa chorób genetycznych, w których zaburzona jest struktura ściany serca. Istnieją dwie opcje - albo staje się zbyt gruby (postać przerośnięta), albo cienki (postać rozszerzona).

Niewydolność serca jest stanem wymagającym odpowiedniego i terminowego leczenia. Rozwój puchliny brzusznej w patologii serca jest zawsze niekorzystnym objawem wskazującym na niewystarczającą ilość terapii lub ciężki przebieg choroby.

Uszkodzenie nerek

Ciało to spełnia wiele funkcji, z których jedną jest usuwanie nadmiaru płynu i toksyn z organizmu. W ciągu dnia nerki filtrują około 180 litrów krwi. W przypadku uszkodzenia tkanki nerkowej proces ten jest zakłócany, co prowadzi do gromadzenia się płynu w różnych częściach ciała: na nogach i rękach, na twarzy, w jamach brzusznych, sercu i narządach wewnętrznych.

Stan ten pogarsza ciągła utrata białka w moczu, która występuje z powodu zniszczenia filtra nerkowego. Ponieważ białko w naczyniach krwionośnych staje się mniejsze - tętnice i żyły nie mogą pomieścić całej płynnej części krwi. W rezultacie obrzęk staje się jeszcze większy i rozprzestrzenia się w całym ciele..

Nie każda choroba nerek może powodować takie zatrzymanie płynów. Następujące patologie najczęściej prowadzą do zniszczenia tkanki nerkowej i naruszenia procesu filtracji:

  • Kłębuszkowe zapalenie nerek. Termin ten odnosi się do całej grupy chorób, która łączy kilka cech. Po pierwsze, prawie zawsze prowadzą do zniszczenia filtra nerkowego i zmuszają osobę do hemodializy (na ostatnim etapie). Drugi - kłębuszkowe zapalenie nerek jest chorobą autoimmunologiczną, która rozwija się z powodu „błędu” w systemach obronnych organizmu. W rezultacie komórki krwi zaczynają atakować i niszczyć zdrowe komórki nerek;
  • Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (w skrócie TIN). Jest to choroba, w której giną elementy filtra nerkowego (kanaliki). Najczęściej występuje po zatruciu różnymi toksynami, w tym metalami ciężkimi, lekami, metanolem i innymi substancjami. Również przypadki rozwoju TIN odnotowano po ciężkich chorobach wirusowych, ekspozycji na promieniowanie, na tle raka dowolnego narządu;
  • Nefropatja cukrzycowa. Cukrzyca to coś więcej niż wysoki poziom glukozy we krwi. Jest to poważna choroba, która stopniowo dotyka całego ciała, w tym nerek. W przypadku braku odpowiedniego leczenia i ciągłego monitorowania cukru filtr nerkowy zaczyna powoli i nieodwracalnie zapadać się, co może prowadzić do rozległego obrzęku i wodobrzusza;
  • Wrodzone wady rozwojowe nerek. Policystyczna, słabo rozwinięta tkanka nerek, brak (agenezja / aplazja) nerki - wszystkie te warunki mogą powodować zatrzymanie płynów w ciele pacjenta;
  • Choroba ogólnoustrojowa. Toczeń rumieniowaty, guzkowe zapalenie otrzewnej, reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina układowa są rzadkimi, ale poważnymi chorobami, które uszkadzają tkanki łączne ludzkiego ciała, w tym nerki;
  • Choroba hipertoniczna. Ciągły wzrost ciśnienia negatywnie wpływa na pracę wszystkich narządów, ale przede wszystkim na serce i nerki. Nadciśnienie tętnicze, które nie jest leczone lub jest leczone nieprawidłowo, nieuchronnie prowadzi do zmarszczek nerek i naruszenia ich funkcji.

Prowadzenie choroby nerek jest prawie zawsze trudne. Jednak wodobrzusze to tylko jeden z wielu objawów. Tacy pacjenci rozwijają obrzęki w całym ciele, pogarszają samopoczucie, pracę serca, mózgu i innych narządów.

Inne przyczyny wodobrzusza

Eliminując obecność chorób nerek, serca i wątroby, jako możliwe przyczyny, należy przystąpić do oceny stanu innych narządów. Problem może polegać na upośledzonym odpływie płynu limfatycznego, zmniejszonej czynności tarczycy lub uszkodzeniu otrzewnej. W szczególności nagromadzenie płynów w jamie brzusznej może wystąpić w przypadku następujących chorób:

  • Rakotwórcze otrzewnej. Termin ten odnosi się do wzrostu komórek rakowych wzdłuż otrzewnej - błony pokrywającej pętlę jelita. Z reguły źródłem komórek patologicznych jest inny narząd jamy brzusznej, na który wpływa złośliwy nowotwór (rak lub mięsak);
  • Gruźlica otrzewnej lub krezkowych węzłów chłonnych. Wbrew powszechnemu przekonaniu ta infekcja może wpływać nie tylko na płuca, ale także na inne narządy. Po rozwoju choroby kije Kocha mogą osiadać i rozwijać się w całym ciele, w tym w jamie brzusznej;
  • Ciężka niedoczynność tarczycy. Zmniejszenie czynności tarczycy i niedobór jej hormonów może prowadzić do rozwoju ciężkiego obrzęku w całym ciele. Jama brzuszna, w której może gromadzić się znaczna ilość płynu, nie jest wyjątkiem;
  • Limfostaza w jamie brzusznej. Zwężenie lub zablokowanie naczyń limfatycznych jest jedną z przyczyn wodobrzusza. Ta patologia może wystąpić z powodu ucisku ich guza, z niektórymi chorobami pasożytniczymi (na przykład filariozy), po operacjach chirurgicznych na brzuchu i zastosowaniu radioterapii.

Objawy

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej może być bardzo trudne do ustalenia. Wzrost brzucha może wystąpić nie tylko w przypadku puchliny brzusznej, ale także w przypadku zapalenia trzustki, niedowładu jelitowego, niedrożności jelit, ciąży i szeregu innych stanów. Dlatego ważne jest, aby móc odróżnić wolny płyn w jamie brzusznej od jego wzdęć, gromadzenia się kału, wzrostu innych narządów itp. Aby to zrobić, możesz użyć następujących prostych sztuczek:

  1. Połóż ręce na brzuchu. Następnie delikatnie pchnij brzuch jedną ręką 2-3 razy. Jeśli druga ręka poczuła plusk płynu lub jego ruch, najprawdopodobniej przyczyną wzrostu brzucha jest wodobrzusze;
  2. Oceń kształt brzucha w dwóch pozycjach: stojącej i leżącej. Jeśli dana osoba utrzymuje zaokrąglony kształt brzucha i zwisa przez chwilę, gdy stoi, ale gdy leży, jego brzuch wydaje się „rozchodzić” i spłaszczyć - należy podejrzewać obecność płynu.

Ponadto, oprócz bezpośredniej zmiany w jamie brzusznej, pacjent może doświadczyć szeregu innych objawów wodobrzusza puchlinowego, z powodu nagromadzenia płynu i zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej. Do najczęstszych należą:

  • Duszność, w tym duszność lub mokry kaszel;
  • Częste oddawanie moczu;
  • Rozwój zaparć;
  • Trwała słabość i zmniejszona wydajność.

Należy jednak zauważyć, że o wiele łatwiej i lepiej zdiagnozować chorobę, jeśli osoba z nagle powiększonym brzuchem skonsultuje się z lekarzem. Będzie mógł bardziej niezawodnie badać, sondować i „stukać” ścianę brzucha, a jeśli to konieczne, skieruje pacjenta na dodatkowe badanie lub do szpitala.

Jak ustalić przyczynę wodobrzusza

W pierwszej części podano wiele przyczyn tego stanu. Aby zasugerować chory narząd i ustalić najbardziej prawdopodobną chorobę, konieczna jest kompleksowa analiza. Powinien zacząć od dokładnego wyjaśnienia wszystkich skarg i możliwych szkodliwych czynników, a skończyć na specjalistycznej diagnozie. Poniżej opisujemy zasady tej diagnozy i sposoby znalezienia prawdziwej przyczyny wodobrzusza.

Analiza wszystkich skarg i czynników szkodliwych

Aby określić dotknięty narząd, najpierw należy dowiedzieć się, czy dana osoba ma określone objawy wskazujące na choroby serca, nerek, wątroby, naczyń limfatycznych itp. Objawy tych chorób mogą być dość różnorodne, ale mają one wspólne cechy. Najbardziej charakterystyczne z nich, które pomagają postawić diagnozę, opisano w tabeli:

Położone w całym ciele pamiętaj, aby jeść na nogach. Przeważnie gęsty, zimny.

Skóra nad obrzękiem jest często blada lub nabiera niebieskawego odcienia..

Pojawienie się na brzuchu powiększonych i wyraźnie zarysowanych żył. Są one w przenośni porównywane z „głową meduzy”;

Być może rozwój zwiększonego krwawienia (łagodne siniaki, krwawienia z nosa itp.);

W prawym podżebrzu może występować tępy, stały ból o niskiej intensywności.

Wyraźna słabość, senność i niska zdolność do pracy są charakterystyczne;

Jeśli choroba trwa przez długi czas - waga wzrasta, wyraz twarzy staje się opuchnięty.

Dotknięty narząd / chorobaCecha obrzękuCharakterystyczne objawy
Serce lub naczynia krwionośneEpizody silnego bólu za środkiem klatki piersiowej w przeszłości;
Stale wysokie ciśnienie krwi;
Obecność duszności, która pojawia się / nasila się podczas ćwiczeń.
WątrobaW zależności od ciężkości choroby istnieją 2 opcje manifestacji choroby:

  • Tylko wodobrzusze. Jest to charakterystyczne dla początkowych stadiów marskości;
  • Często obrzęk Miękka w dotyku skóra nad nimi nie jest zmieniana (z wyjątkiem brzucha). Występują w przypadku poważnego uszkodzenia narządów.
NerkaZ reguły obrzęk występuje w całym ciele i narządach wewnętrznych. Najbardziej charakterystycznym miejscem jest twarz. Są miękkie w dotyku, skóra nad nimi nie ulega zmianie..Często obrzęk jest jedynym objawem choroby, który zauważa pacjent..
TarczycaCharakterystyczny jest rozwój gęstego obrzęku w całym ciele, bez zmiany skóry.
Gruźlica krezkowaPłyn gromadzi się wyłącznie w jamie brzusznej.Brak konkretnych objawów. Być może przedłużony wzrost temperatury do 37-37,5 o C, ciągłe osłabienie i zmęczenie.

Kolejnym etapem diagnozy, po starannym zadaniu pytania i badaniu pacjenta, jest wykonanie testów i przeprowadzenie badań instrumentalnych, takich jak USG, prześwietlenie itp. W większości przypadków te metody pozwalają ustalić ostateczną diagnozę i ustalić przyczynę choroby.

Diagnostyka laboratoryjna i instrumentalna

Niezależnie od specyfiki objawów i zaufania lekarza do konkretnej diagnozy, dla każdego pacjenta przeprowadza się szereg badań. Dlaczego to jest konieczne? Choroby są często maskowane pod sobą - toczeń rumieniowaty może ukrywać się pod maską kłębuszkowego zapalenia nerek lub „udawać” nadciśnienie nadczynności tarczycy. Istnieje wiele takich przykładów, dlatego w leczeniu wodobrzusza w jamie brzusznej należy skontaktować się z lekarzem i przejść wszystkie niezbędne badania. Poprawi to jakość terapii i prawdopodobieństwo powrotu do zdrowia..

Spotkania na różne badania są przepisywane, w zależności od założeń lekarza. W tej chwili nie ma uniwersalnej analizy, która mogłaby niezależnie określić przyczynę gromadzenia się płynu. Aby ocenić wydajność każdego systemu, zalecane są pewne badania. Które są opisane poniżej.

System objęty dochodzeniemNiezbędne analizyNiezbędne badania instrumentalne
Serce lub naczynia krwionośneKliniczne badanie krwi:
  • ESR - wzrost wskaźnika może wskazywać na chorobę zapalną (zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, choroby ogólnoustrojowe itp.);

Norma: mniej niż 10 mm / godzinę u kobiet

mniej niż 15 mm / godzinę u mężczyzn

  • Białe krwinki - wzrost liczby komórek jest również oznaką procesu zapalnego;

Norma: 4,1-9,0 * 10 9 komórek / l

  • Czerwone krwinki - spadek wskaźnika wskazuje na obecność niedokrwistości. Jest to choroba, która prowadzi do niedoboru tlenu w tkankach i cięższego przebiegu chorób sercowo-naczyniowych..

Norma: u kobiet: 4,0-5,2 * 10 12 komórek / l

u mężczyzn: 4,3-5,6 * 10 12 komórek / l

  • Hemoglobina - spadek jej zawartości jest kolejnym objawem niedokrwistości..

Norma: u kobiet: 120-160 g / l

u mężczyzn: 130-180 g / l

  • CRP - wzrost częstości jest często oznaką infekcji lub choroby ogólnoustrojowej (toczeń, twardzina skóry, reumatoidalne zapalenie stawów itp.).

Norma - do 5 mg / l

  • Cholesterol - cholesterol całkowity, LDL, HDL odzwierciedlają stan metabolizmu tłuszczów w organizmie człowieka. Ich wzrost jest często oznaką powstawania płytki nazębnej na ścianie tętnicy..

Norma - mniej niż 5 mmol / l

  • LDL to „zły” cholesterol, który jest główną przyczyną zwężenia przewodu tętniczego, rozwoju choroby niedokrwiennej, zawałów serca, udarów mózgu i innych wypadków naczyniowych.

Norma - mniej niż 3,0 mmol / l

  • HDL to „zdrowa” frakcja tłuszczów, która zawiera fosfolipidy i obniża poziom cholesterolu we krwi. Zmniejszenie HDL - oznaka rozwoju miażdżycy.

Norma - ponad 1,2 mmol / l

  • Glukoza - ten wskaźnik pozwala ocenić obecność / brak stanu przedcukrzycowego i cukrzycy.

Norma - do 6,1 mmol / l

  • Przedsionkowy peptyd cewki moczowej. Jest to najnowocześniejszy i najbardziej niezawodny wskaźnik do oceny czynności serca. Jego spadek obserwuje się w chorobach prowadzących do niewydolności serca..

Norma: 20-77 pg / ml

  • Elektrokardiografia (EKG) to najprostsza metoda określenia rodzaju uszkodzenia serca. Usunięcie EKG zajmuje kilka minut i nie wymaga żadnego przygotowania od pacjenta;
  • Monitorowanie EKG metodą Holtera - metoda rejestracji elektrokardiogramu w ciągu 24 godzin. Służy do wykrywania utajonych zaburzeń rytmu u pacjenta. Odbywa się to w następujący sposób: małe urządzenie (wielkości telefonu komórkowego) jest zawieszone na szyi pacjenta i podłączone są elektrody. Następnego dnia kantar jest usuwany i podłączony do komputera. Następnie lekarz analizuje dane;
  • Echokardiografia (USG serca) jest optymalną metodą badawczą do określania wzrostu (przerostu i rozszerzenia) serca, kardiomiopatii i chorób zapalnych. Metoda jest mniej dostępna w małych miastach niż EKG, ale jest również prosta, szybka i nie wymaga przygotowania..
WątrobaKliniczne badanie krwi:

  • ESR i białe krwinki. Wzrost tych wskaźników jest często obserwowany w przypadku zapalenia wątroby różnego pochodzenia i chorób ogólnoustrojowych (w tym tocznia, pierwotnego stwardniającego zapalenia dróg żółciowych i innych).
  • CRP jest częstym objawem zapalnych chorób wątroby (zapalenie wątroby) i chorób autoimmunologicznych;
  • Cholesterol, LDL, HDL - zmniejszenie tych substancji we krwi wskazuje na zmniejszenie czynności wątroby. Z reguły takie zmiany obserwuje się w przypadku marskości wątroby;
  • Bilirubina - ilość tej substancji można wykorzystać do oceny stanu wątroby. Wzrost całkowitej bilirubiny i jej bezpośredniej (związanej) frakcji jest oznaką zniszczenia wątroby i zapalenia wątroby, choroby Wilsona-Konovalova, zespołu Reye'a. Wzrost pośredniej bilirubiny jest oznaką rozwoju marskości wątroby.

Norma: całkowita bilirubina - mniej niż 17 μmol / l

frakcja bezpośrednia: 1,7-5,1 μmol / l

frakcja pośrednia: 3,4-12 μmol / l

  • Transaminazy (ALT, AST) - wielokrotny wzrost tego wskaźnika prawie zawsze jest oznaką uszkodzenia wątroby.

Norma: AST - do 45 U / l

  • Białko całkowite jest kolejnym wskaźnikiem odzwierciedlającym funkcjonowanie wątroby. Jego spadek jest zwykle oznaką marskości wątroby..
  • Test na ceruloplazminę - badanie to jest konieczne u pacjentów, u których lekarz podejrzewa chorobę Wilsona-Konovalova. W obecności tej choroby poziom ceruloplazminy zostanie obniżony.
  • Test zapalenia wątroby - zalecany dla wszystkich pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby. Badanie pozwala potwierdzić / wykluczyć obecność wirusowego zapalenia wątroby typu B, C, B lub ich kombinacji.
  • Ultradźwięki - badanie ultrasonograficzne pomaga wiarygodnie określić zmianę wielkości wątroby, stanu dróg żółciowych i konsystencji narządu;
  • Tomografia komputerowa (CT) jest najlepszym sposobem diagnozowania nowotworów tkanki wątroby i pojawiania się ciał obcych (na przykład pasożyty echinokokowe);
  • Fibroscan jest jedną z najlepszych metod diagnozowania marskości wątroby, która pozwala określić strukturę, gęstość i elastyczność tkanek narządów, bez żadnych nacięć ani nakłuć skóry;
  • Biopsja wątroby - służy do potwierdzenia rozpoznania marskości wątroby lub raka. Pozwala dokładnie określić strukturę komórek wątroby, ale wymaga nakłucia skóry pacjenta i pobrania małego kawałka tkanki wątroby.
NerkaKliniczne badanie krwi:

  • ESR - występuje wzrost chorób zapalnych (kłębuszkowe zapalenie nerek, TIN, toczeń rumieniowaty itp.).

Ogólna analiza moczu

  • Gęstość moczu - często obserwuje się spadek gęstości przy poważnym uszkodzeniu tkanki nerkowej.

Norma: 1015–1025 g / l

  • Białko, glukoza - pojawienie się tych substancji w moczu wskazuje na uszkodzenie filtra nerkowego.

Norma: białko moczu - mniej niż 0,033 g / l

glukoza w moczu - nieobecna

  • Komórki krwi - w większości przypadków pojawienie się w moczu czerwonych krwinek lub białych krwinek jest oznaką uszkodzenia narządów. Jest to charakterystyczne dla kłębuszkowego zapalenia nerek, TIN, nerki cukrzycowej lub tocznia i szeregu innych patologii.

Norma: czerwone krwinki - do 2 w zasięgu wzroku

białe krwinki - do 5 w polu widzenia

  • Oznaczanie dziennego białka w moczu jest jednym z najbardziej pouczających testów, które mogą wiarygodnie ocenić utratę białka w organizmie i ustalić możliwą przyczynę obrzęku..

Norma: przy braku silnego wysiłku fizycznego - do 80 mg / dzień

po intensywnym obciążeniu - do 240 mg / dzień

  • Test Nechiporenko jest jedną z najprostszych i najskuteczniejszych metod wykrywania kłębuszkowego zapalenia nerek. Aby wykonać ten test, wystarczy raz oddać mocz do analizy (rano). Wynik z reguły będzie gotowy za 1-2 dni.

Norma: białe krwinki - do 2000/1 ml

erytrocyty - do 1000/1 ml

cylindry - do 20/1 ml

  • Test Zimnickiego jest złożonym, ale pouczającym testem, który pozwala ocenić stan tkanek nerek. Analiza jest pobierana w ciągu 24 godzin - co trzy godziny pacjent oddaje mocz w pojemniku, po czym wszystkie 8 pojemników jest dostarczane do laboratorium.
  • Ultradźwięki to dość przeciętna metoda oceny stanu narządu. Badanie ultrasonograficzne pozwala określić zmianę wielkości narządu, obecność niektórych kamieni, wysięk w torebce nerkowej i szereg innych parametrów. Za pomocą ultradźwięków nie można ocenić stanu filtra nerkowego, a zatem nie można potwierdzić obecności kłębuszkowego zapalenia nerek, amyloidozy, TIN, nefropatii cukrzycowej i kilku innych chorób.
  • Dopplerografia jest sposobem oceny drożności tętnic nerkowych i, odpowiednio, ilości składników odżywczych przedostających się do tkanek;
  • CT jest najlepszym sposobem na wykrycie kamieni i guzów w tym narządzie;
  • Biopsja nerki jest jedyną diagnozą kłębuszkowego zapalenia nerek. Służy również do potwierdzania obecności raka lub innych nowotworów..
TarczycaAnaliza hormonów:

  • TSH - hormon ten pozwala określić, o ile czynność tarczycy jest zmniejszona. Z reguły im więcej hormonu stymulującego tarczycę wytwarza mózg, tym gorzej tarczyca spełnia swoje funkcje..
  • T.3), T.4 - Hormony te są wytwarzane przez tarczycę, a także pozwalają określić jej stan. O obecności choroby świadczy zmniejszenie ilości T3), T.4.

Norma T.3): 70,3-204,5 ng / dl (1,08-3,14 nmol / l)

Norma T.4: 55–138 nmol / l

USG Dopplera - służy do oceny wielkości gruczołu, jego struktury i konsystencji.

Rzadko stosuje się inne metody diagnostyki instrumentalnej. W razie potrzeby lekarz może również zalecić badanie scyntygraficzne, tomografię komputerową lub biopsję.Gruźlica krezkowaKliniczne badanie krwi:

  • ESR - typowy przekroczenie normy.
  • CRP - odnotowano wzrost.

Test diaskinowy jest najbardziej pouczającym z testów laboratoryjnych na gruźlicę. Jest to zaawansowany i bardzo specyficzny test Mantoux. Na przedramieniu specjalny preparat podaje się ściśle śródskórnie. Po czym tworzy się mała bańka, której stan ocenia się po 3 dniach.

Na obecność gruźlicy wskazuje zaczerwienienie i powiększenie pęcherza o średnicy większej niż 14 mm.

  • Badanie rentgenowskie płuc i brzucha;
  • Tomografia komputerowa;
  • Laparocenteza - metoda pobierania płynu dootrzewnowego w celu określenia jego składu;
  • Nakłucie węzłów chłonnych.
Rak otrzewnejDiagnostyka laboratoryjna ma niską wydajnośćW większości przypadków diagnoza zostaje ustalona po badaniu laparoskopowym - badaniu jamy brzusznej za pomocą specjalnych instrumentów chirurgicznych. Laparocenteza może być również pouczająca..Limfostaza

Leczenie

Środki eliminujące wodobrzusze można podzielić na 2 grupy. Pierwszy ma na celu usunięcie płynu z jamy brzusznej za pomocą leków i niewielkich interwencji chirurgicznych. Drugi dotyczy leczenia choroby powodującej wodobrzusze. Ten proces jest zwykle o wiele bardziej złożony i długotrwały..

W niektórych przypadkach (na przykład z marskością wątroby, kłębuszkowym zapaleniem nerek, kardiomiopatią itp.) Niemożliwe jest całkowite pozbycie się choroby, ale jej przebieg można kontrolować. Jak to zrobić? Indywidualna terapia, jeśli to konieczne, jest wybierana przez lekarza prowadzącego. Opiszemy ogólne zasady terapii chorób.

Usuwanie płynu z brzucha

W tej chwili istnieją zalecenia krajowych stowarzyszeń lekarzy, których lekarze przestrzegają. Obejmują one określony algorytm, dzięki któremu można skutecznie i bezpiecznie wyeliminować wodobrzusze. Algorytm obejmuje następujące postanowienia:

Hospitalizacja. Leczenie należy prowadzić w szpitalu złożonym z 4 grup pacjentów:

  • Z debiutem choroby;
  • Z nieskutecznością terapii w domu;
  • Z dużą ilością płynu w jamie brzusznej;
  • Wraz z rozwojem powikłań (upośledzenie świadomości, pogorszenie czynności nerek, spadek ciśnienia itp.)

Tryb. W pierwszym tygodniu ważne jest obserwowanie leżenia w łóżku, ponieważ w pozycji poziomej poprawia się wydalanie nadmiaru wody i sodu, ułatwiony jest przepływ krwi do nerek;

Odżywianie. Konieczne jest ograniczenie spożycia soli (chlorku sodu), ponieważ 1 g sodu przyciąga 250-300 ml wody. Im więcej dostaje się do krwi, tym więcej wody zatrzymuje się w ciele. Podczas konserwowania wodobrzusza nie zaleca się solenia żywności. Po usunięciu płynu można używać soli podczas gotowania, jednak nie należy dodawać żywności;

Tryb wodny. W przypadku braku podwyższonej temperatury (ponad 37,5 ° C) spożycie napojów należy zmniejszyć do 1 litra / dzień;

Leki moczopędne. W większości przypadków konieczne jest rozpoczęcie eliminacji płynów za pomocą tych leków. Istnieją dwa główne rodzaje leków moczopędnych stosowanych w wodobrzuszu. Wyboru między nimi dokonuje lekarz prowadzący, w zależności od przyczyny choroby. Jest to bardzo ważny niuans, ponieważ wyznaczenie niewłaściwego leku może prowadzić do ciężkiej niewydolności serca, zatrucia osoby i śmierci. Najczęściej używane leki są wymienione poniżej:

  • Diuretyki pętlowe: Furosemid, Torasemid. Są to dość silne leki, które mogą usuwać dużą ilość płynu z organizmu. Jednak wraz z wodą usuwają niezbędne elektrolity - potas i sód. Dlatego w chorobach, które występują z niedoborem tych jonów (na przykład ciężka niewydolność wątroby), diuretyki pętlowe są stosowane z dużą ostrożnością;
  • Leki moczopędne oszczędzające potas: Spironolakton, Eplerenon, Kanreonat. Ta grupa działa delikatniej i nie prowadzi do znacznych strat cieczy i jonów. Przeciwnie, zatrzymują potas w organizmie. Dlatego te leki moczopędne są przeciwwskazane w ciąży i chorobach, które występują z zaburzeniami wydzielania elektrolitów (na przykład niewydolność nerek).

Laparocenteza Przebicie jamy brzusznej wodobrzuszem wykonuje się tylko w 2 przypadkach:

  • Kiedy duża objętość płynu gromadzi się w jamie brzusznej. Ten stan nazywa się „intensywnym wodobrzuszem”. Jeśli nie usuniesz części wody z brzucha i nie zmniejszysz ciśnienia w jamie brzusznej, pacjent może doświadczyć ucisku narządów wewnętrznych, upośledzenia czynności płuc i serca;
  • Z nieskutecznością farmaceutyków.

W większości przypadków laparocenteza zajmuje trochę czasu - około 10 minut. W tym samym czasie chirurg może usunąć do 2-4 litrów. Niemożliwe jest wyeliminowanie wszystkich wodobrzusza jednocześnie, ponieważ może to doprowadzić do spadku ciśnienia i spowodować stan szoku u pacjenta. Natychmiast po zabiegu konieczny jest wlew dożylny z preparatem albuminy. To rozwiązanie pomoże zatrzymać wodę w krwioobiegu i zapobiegnie ponownemu wchłanianiu płynu przez brzuch..

Leczenie przyczyn wodobrzusza

Oprócz usuwania nadmiaru wody z organizmu konieczne jest również zapobieganie jej ponownemu gromadzeniu się. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej terapii choroby podstawowej. W zależności od dotkniętego narządu pacjent jest kierowany do lekarza o określonym profilu: gastroenterologa, kardiologa, nefrologa, onkologa, specjalisty od gruźlicy itp. Tylko lekarz prowadzący może wziąć pod uwagę wszystkie niezbędne niuanse i znaleźć optymalne rozwiązanie. Możemy jedynie opisać ogólne zasady, których należy przestrzegać podczas terapii.

Wątroba

W 80% przypadków wodobrzusze występują z powodu marskości wątroby, która rozwinęła się na tle wirusowego zapalenia wątroby typu B, C lub ich kombinacji. Ponieważ choroby te nie ujawniają się przez długi czas, większość komórek wątroby udaje się zapaść. Na jego miejscu rośnie tkanka łączna, która ściska żyłę główną i promuje wypływ płynu przez jego ściany. Inne choroby rzadko powodują wodobrzusze..

Największą wartością w leczeniu chorób wątroby jest eliminacja szkodliwych czynników:

  • Jeśli pacjent ma wirusowe zapalenie wątroby, konieczna jest specjalna terapia przeciwwirusowa;
  • Wraz z rozwojem autoimmunologicznego zapalenia wątroby, marskości żółciowej lub stwardniającego zapalenia dróg żółciowych stosuje się glikokortykosteroidy lub leki immunosupresyjne;
  • W obecności zespołu Budd-Chiari konieczne jest przywrócenie drożności naczyń wątroby za pomocą leków (fibrynolityków i antykoagulantów) lub operacji.

Oprócz specjalnego leczenia hepatoprotektory są przepisywane takim pacjentom, którzy chronią zachowane komórki wątroby. Obejmują one:

  • Preparaty kwasu ursodeoksycholowego: Ursosan, Ursofalk, Ursodez, Exhol;
  • Fosfolipidy: Essential Forte, Resalut, Essliver, Antraliv.

Aby ustalić najbardziej odpowiedni schemat leczenia, musisz skontaktować się z gastroenterologiem. Tylko lekarz może wybrać najbardziej odpowiednie leki i odpowiednio leczyć chorobę. Samoleczenie jest niebezpieczne - może to prowadzić nie tylko do pogorszenia samopoczucia, ale także znacznie skrócić oczekiwaną długość życia.

Serce

W leczeniu chorób serca istnieje kilka obszarów terapii, które pomagają wyeliminować objawy choroby, poprawić stan mięśnia sercowego i zwiększyć długość życia osoby. Obejmują one walkę z wysokim ciśnieniem krwi i nadmiernymi ilościami cholesterolu we krwi, zapobieganie zakrzepom krwi podczas arytmii oraz ochronę serca przed niekorzystnymi czynnikami.

Aby wykonać wszystkie te zadania, konieczne jest zintegrowane podejście i wspólna praca pacjenta i lekarza. Z reguły leczenie obejmuje następujące elementy:

Komponent terapeutycznykrótki opisCel zaleceń
Dieta
  • Ogranicz spożycie tłustych potraw - musisz odmówić gotowania potraw na maśle / oleju roślinnym; zmniejszyć spożycie tłustych mięs; unikać dużych ilości śmietany, majonezu itp..
  • Ogranicz spożycie węglowodanów - wszelkie produkty mączne, czekolada, słodycze i inne podobne produkty;
  • Ogranicz spożycie soli - nie należy dodawać jedzenia. Używanie tej przyprawy do gotowania nie jest zabronione.
  • Zmniejsz ilość „szkodliwych” tłuszczów w ciele i zapobiegaj zablokowaniu tętnic i narządów dostarczających krew;
  • Zmniejszyć ciśnienie krwi i ilość „nadmiaru” płynu we krwi;
  • Aby zapobiec rozwojowi cukrzycy i stanów przedcukrzycowych, które pogarszają przebieg patologii serca.
Zmiana stylu życia
  • Odmowa spożywania alkoholu;
  • Rzuć palenie i używaj innych narkotyków;
  • Utrzymanie aktywnego trybu życia - wystarczająca ilość regularnych spacerów w wygodnym tempie (1-2 km / dzień), wędrówki po basenie, codzienna gimnastyka i podobne imprezy;
  • Unikaj stresu i nadmiernego wysiłku fizycznego (jeśli to możliwe).
  • Zapobieganie uszkodzeniom naczyń przez substancje toksyczne i czynniki stresowe;
  • Walka z nadwagą, a co za tym idzie, wysokim poziomem cholesterolu.
Inhibitory ACE / blokery receptorów angiotensyny (ARB)Inhibitory ACE:
  • Walsartan;
  • Irbersartan;
  • Losartan;
  • Kandesartan;
  • Telmisartan.
Leki te mają dwa bardzo ważne skutki:

  • Delikatnie zmniejszają ciśnienie, zapobiegając pęknięciu i uszkodzeniu naczyń tętniczych;
  • Tylko inhibitory ACE i ARB działają ochronnie na serce. W trakcie licznych badań udowodniono, że zwiększają one długość życia pacjentów i zapobiegają rozwojowi powikłań: zawałów serca, udarów mózgu, ciężkiej choroby wieńcowej itp..
Inne środki zaradczeBlokery kanału wapniowego:

  • Hydrochlorotiazyd
  • Acetazolamid;
  • Spironolakton
  • Torasemid.
  • Metoprolol;
  • Bisoprolol;
  • Karwedilol.
W ciężkim nadciśnieniu stosowanie jednego leku (inhibitor ARB lub ACE) często nie wystarcza. Dlatego są one łączone z jednym z leków wskazanych w tej grupie.Leki przeciwarytmiczneBlokery kanałów sodowych:

Blokery kanałów potasowych:

Blokery kanału wapniowego:

Blokery beta (wymienione powyżej)Walka z zaburzeniami rytmu jest jednym z najważniejszych elementów terapii. Ciężkie zaburzenia rytmu serca stają się częstymi przyczynami nagłej śmierci sercowej, nieodwracalnego uszkodzenia mięśnia sercowego i choroby wieńcowej..Środki zmniejszające ilość „tłuszczów z krwi”Statyny są lekami z wyboru o podwyższonym poziomie cholesterolu i LDL:

  • Atorwastatyna;
  • Rozuwastatyna;
  • Symwastatyna;
  • Fluwastatyna.

Fibraty - zalecane w przypadku wysokich trójglicerydów:

  • Fenofibrat;
  • Cyprofibrat;
  • Bezafibrat.
Leki te są niezbędne do zapobiegania / leczenia miażdżycy, procesu odkładania się płytki nazębnej na ścianach tętnic. Zamykając światło naczyniowe, płytka zaburza odżywianie ważnych narządów: nerek, serca, mózgu i innych.Leki na krzepnięcie krwiPamiętaj, aby być przepisanym po wypadku naczyniowym (zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny, przemijający atak niedokrwienny) lub z arytmią.

  • Po powikłaniach naczyniowych lekami z wyboru są połączenia kwasu acetylosalicylowego z magnezem (CardioMagnyl, ThromboMag, Thrombital);
  • W leczeniu arytmii stosuje się warfarynę, dabigatran, Rivaroxaban, Apixaban.
Są stosowane w celu zapobiegania zakrzepom krwi, które mogą prowadzić do niedrożności tętnic płucnych i śmierci..

Należy jeszcze raz zauważyć, że ostateczny schemat leczenia określa lekarz prowadzący. Może to skorygować według własnego uznania, w zależności od rodzaju i ciężkości patologii, stanu ciała pacjenta. Jednak ogólne zasady leczenia, których należy przestrzegać, zostały opisane powyżej..

Nerka

Leczenie przewlekłych chorób nerek, które mogą powodować wodobrzusze, jest prawie zawsze złożonym i długotrwałym procesem. W zależności od konkretnego rodzaju choroby decyduje się o potrzebie powołania hormonów, glikokortykosteroidów, operacji korekcji wad, stałej hemodializy lub innych środków terapeutycznych. Jednak ogólne zasady leczenia tych patologii są takie same. Obejmują one następujące zalecenia:

  1. Ograniczenie soli Ponieważ wydalanie elektrolitów jest zaburzone, gdy zaburzona jest czynność nerek, nawet przyjęcie niewielkiej ilości soli może prowadzić do zatrzymania płynów i wzrostu ciśnienia krwi. Maksymalna dopuszczalna dawka dla tych chorób wynosi nie więcej niż 1 g / dzień. Tę ilość można osiągnąć, jedząc świeżą żywność i niesolone napoje;
  2. Rzucanie alkoholu i palenie;
  3. Utrzymanie wystarczającej ilości moczu. W przypadku przewlekłego uszkodzenia narządu osoba zaczyna gromadzić toksyczne substancje we krwi. To one prowadzą do zaburzeń snu, ciągłego osłabienia, obniżonej wydajności i złego stanu zdrowia. Dlatego ważne jest regularne stosowanie leków moczopędnych w celu poprawy usuwania „toksyn”;
  4. Regularne monitorowanie toksycznych substancji we krwi. Ta interwencja pomaga zapobiegać rozwojowi poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie mózgu (encefalopatia);
  5. Zmniejszenie procesu zapalnego. W przypadku chorób autoimmunologicznych, takich jak kłębuszkowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, konieczne jest zmniejszenie funkcji odpornościowych organizmu. Z tego powodu tkanka nerkowa zostanie znacznie mniej uszkodzona. Z reguły do ​​tego celu stosuje się glikokortykosteroidy (prednizolon, deksametazon) lub leki immunosupresyjne (sulfasalazyna, metotreksat);
  6. Przyjmowanie leków nefroprotekcyjnych. Inhibitory ACE i ARB, oprócz działania ochronnego na serce, mają podobny wpływ na nerki. Poprawiając stan mikronaczyń, zapobiegają dalszemu uszkodzeniu i odsuwają hemodializę od pacjenta.

Większość chorób, które mogą powodować gromadzenie się płynów w jamie brzusznej, jest przewlekła i prawie nieuleczalna. Mimo to osoba może kontrolować swój przebieg za pomocą odpowiedniego leczenia. Zalecenia wymienione powyżej są jednym z elementów tego leczenia, które mogą spowolnić uszkodzenie nerek i zwiększyć długość życia..

FAQ

To dość skomplikowane pytanie. W większości przypadków usunięcie cieczy nie jest trudne. Ta procedura jest przeprowadzana zgodnie z zasadami opisanymi powyżej. Jednak wyeliminowanie nowotworu złośliwego jest znacznie trudniejsze. Na etapach 1-2 możliwe jest leczenie chirurgiczne z kolejnym kursem specjalnej terapii. Na późniejszych etapach jedynym wyjściem jest chemioterapia, która nie zawsze jest skuteczna..

Leki te mają efekt uboczny w postaci obniżenia odporności. Ułatwia to dostanie się infekcji do organizmu. Jednak bez stosowania tych leków może dojść do zniszczenia ważnego narządu, co nieuchronnie spowoduje śmierć. Korzyści z hormonów i leków immunosupresyjnych są większe niż ryzyko.

Są to pojedyncze przypadki, które są niezwykle rzadkie w praktyce lekarza. Taktyki terapeutyczne są ustalane indywidualnie dla każdego z pacjentów. W obecności choroby pasożytniczej lekarze wolą stosować preparaty farmakologiczne. W przypadku ucisku naczynia limfatycznego z zewnątrz lub przy nieskuteczności terapii lekowej konieczna jest operacja.

Absolutnie nie. Wodobrzusze są oznaką daleko idącej choroby jednego z narządów wewnętrznych. Każdej osobie, która podejrzewa tę patologię, zdecydowanie zaleca się konsultację z lekarzem w szpitalu.

Usuwanie płynu z brzucha odbywa się zgodnie z zasadami opisanymi powyżej. Wraz z tymi czynnościami lekarze starają się wspierać funkcję tarczycy za pomocą preparatów tyroksyny.

Każdy przypadek jest indywidualny i zależy od konkretnej choroby. Dlatego tylko lekarz może dokonać odpowiedniego rokowania.

Wodobrzusze

Wodobrzusze to patologiczne nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.

Wodobrzusze mogą rozwijać się szybko (przez kilka dni) lub przez długi okres (tygodnie lub miesiące). Klinicznie obecność wolnego płynu w jamie brzusznej objawia się po osiągnięciu dość dużej objętości - od 1,5 l.

Ilość płynu w jamie brzusznej czasami osiąga znaczące wartości - 20 litrów lub więcej. Z pochodzenia płyn puchlinowy może mieć charakter zapalny (wysięk) i niezapalny, w wyniku naruszenia hydrostatycznego lub koloidalnego ciśnienia osmotycznego w patologii układu krążenia lub limfatycznego (przesięk).

Powody

Istnieje kilka grup chorób, w których rozwija się wodobrzusze:

  • patologiom, którym towarzyszy wzrost ciśnienia w wrotnej części wrotnej żyły wrotnej, tj. nadciśnienie wrotne (marskość, choroba Budd-Chiari, zakrzepica w układzie żyły wrotnej, zespół Stuarta-Brasa);
  • nowotwory złośliwe (rak otrzewnej, pierwotny rak wątroby, zespół Meigsa, międzybłoniak otrzewnej, mięsak sieci, pseudomyxoma otrzewnej);
  • przekrwienie w układzie żyły głównej dolnej (przewlekłe zwężające zapalenie osierdzia, niewydolność prawej komory serca);
  • procesy zapalne w jamie brzusznej (gruźlicze zapalenie otrzewnej, bakteryjne zapalenie otrzewnej, zapalenie wielomięśniowe z toczniem rumieniowatym układowym, zapalenie pęcherzyków otrzewnowych);
  • inne stany (zespół nerczycowy, choroba Whipple'a, limfangiektazja jelitowa, choroba Menetrie, obrzęk śluzowaty, przewlekłe zapalenie trzustki, obrzęk białka podczas postu).

W ponad 80% przypadków wodobrzusze są spowodowane dekompensacją przewlekłej choroby lub ostrym procesem zapalnym w wątrobie. Drugą najczęstszą przyczyną wodobrzusza są procesy nowotworowe w jamie brzusznej (około 10%). Choroby układu sercowo-naczyniowego pociągają za sobą rozwój wodobrzusza w około 5% przypadków, inne przyczyny są dość rzadkie.

Ryzyko ponownego rozwoju wodobrzusza w ciągu 6 miesięcy wynosi 43%, w ciągu 1 roku - 69%, w ciągu 2 lat - 74%.

W zależności od ilości płynu w jamie brzusznej istnieje kilka stopni procesu patologicznego:

  1. Małe wodobrzusze (nie więcej niż 3 l).
  2. Umiarkowane (3–10 l).
  3. Znaczący (masywny) (10–20 l, w rzadkich przypadkach - 30 l lub więcej).

Zgodnie z infekcją treści puchlinowej istnieją:

  • sterylne (niezakażone) wodobrzusze;
  • zakażone wodobrzusze;
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej.

W odpowiedzi na trwające leczenie wodobrzusze to:

  • przejściowy. Znika na tle trwającego leczenia zachowawczego równolegle z poprawą stanu pacjenta na zawsze lub do następnego zaostrzenia procesu patologicznego;
  • nieruchomy. Pojawienie się płynu w jamie brzusznej nie jest przypadkowym epizodem, pozostaje w niewielkiej objętości, nawet pomimo odpowiedniej terapii;
  • odporny (torpid lub ogniotrwały). Duże wodobrzusze, które można nie tylko zatrzymać, ale nawet zmniejszyć za pomocą dużych dawek leków moczopędnych.

Jeśli gromadzenie się płynu stale rośnie i osiąga ogromne rozmiary, w przeciwieństwie do leczenia, wodobrzusze nazywane są intensywnymi.

Oznaki

Głównymi objawami wodobrzusza są równomierny wzrost objętości brzucha i wzrost masy ciała. Często wzrost objętości brzucha z wodobrzuszem, pacjenci są myleni z manifestacją otyłości, ciąży lub chorób jelit, któremu towarzyszy zwiększone tworzenie się gazu.

Wodobrzusze mogą rozwijać się szybko (przez kilka dni) lub przez długi okres (tygodnie lub miesiące).

W pozycji stojącej brzuch wydaje się nieproporcjonalnie duży, obwisły, w pozycji pacjenta leżącego na plecach boczne boki brzucha są spłaszczone (występuje „żołądek żaby”). Skóra przedniej ściany brzucha jest rozciągnięta, błyszcząca i napięta. Możliwe przedłużenie i wysunięcie pierścienia pępowinowego z powodu zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej.

Jeśli wodobrzusze jest wywoływane przez wzrost ciśnienia w żyle wrotnej, odnotowuje się rozszerzenie i krętość żył przedniej ściany brzucha („głowa Meduzy”). Marskość charakteryzuje się „objawami wątrobowymi” skóry: rumieniem dłoniowym, pajączkami na klatce piersiowej i ramionach, brązowawym zabarwieniem czoła i policzków, białym kolorem płytek paznokciowych, fioletowym.

Diagnostyka

Do wiarygodnego potwierdzenia wodobrzusza wymagane jest zintegrowane podejście do diagnozy:

  • zapisywanie historii (informacje o przeszłych chorobach zakaźnych, możliwym nadużywaniu alkoholu, przewlekłej patologii, poprzednich epizodach wodobrzusza);
  • obiektywne badanie pacjenta (badanie, badanie dotykowe narządów jamy brzusznej, uderzenie brzucha w pozycji poziomej, pionowej i na boku, a także określenie fluktuacji płynu);
  • Badanie ultrasonograficzne;
  • Tomografia komputerowa;
  • diagnostyczna laparocenteza (nakłucie przedniej ściany brzucha z późniejszym badaniem płynu puchlinowego).

Leczenie

Aby wyeliminować wodobrzusze, najpierw należy zatrzymać chorobę podstawową.

  • dieta ograniczająca płyny i sole;
  • diuretyki (diuretyki);
  • aktywne hemodynamicznie modulatory neurohormonalne - beta-blokery, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ACE), antagoniści receptora angiotensyny (ARA II);
  • leki zwiększające ciśnienie onkotyczne (osocze krwi i albuminy) oraz osmotyczne (antagoniści aldosteronu) ciśnienie krwi;
  • leki poprawiające filtrację nerkową;
  • hepatoprotektory;
  • antybiotykoterapia (jeśli to konieczne);
  • laparocenteza terapeutyczna w celu zmniejszenia objętości płynu puchlinowego;
  • leczenie chirurgiczne, w ciężkich przypadkach - przeszczep wątroby.

W ponad 80% przypadków wodobrzusze są spowodowane dekompensacją przewlekłej choroby lub ostrym procesem zapalnym w wątrobie.

Zapobieganie

Wodobrzusze są powikłaniem powszechnych chorób, dlatego głównym miernikiem zapobiegania jest terminowe i odpowiednie leczenie choroby podstawowej. Ponadto pomagają zapobiegać wodobrzuszowi:

  • ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego;
  • rzucenie nadużywania alkoholu;
  • diety.

Dwuletnie przeżycie u pacjentów z wodobrzuszem wynosi 50%. Wraz z pojawieniem się wodobrzusza opornego połowa pacjentów umiera w ciągu roku.

Konsekwencje i powikłania

Wodobrzusze mogą prowadzić do następujących poważnych konsekwencji:

  • niewydolność oddechowa (z powodu wzrostu objętości jamy brzusznej i ograniczonego wychwytu przepony);
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • ogniotrwałe wodobrzusze;
  • encefalopatia wątrobowa;
  • zespół wątrobowo-nerkowy.

Występowanie spontanicznego bakteryjnego zapalenia otrzewnej u pacjentów z marskością wątroby prowadzi do powtarzającego się krwawienia z żylaków przełyku. Śmiertelność po pierwszym epizodzie krwawienia wynosi 30–50%. U 70% pacjentów, którzy przeżyli jeden epizod krwawienia z żylaków przełyku, krwawienie występuje ponownie. Ryzyko ponownego rozwoju wodobrzusza w ciągu 6 miesięcy wynosi 43%, w ciągu 1 roku - 69%, w ciągu 2 lat - 74%.

Prognoza

Dwuletnie przeżycie u pacjentów z wodobrzuszem wynosi 50%. Wraz z pojawieniem się wodobrzusza opornego połowa pacjentów umiera w ciągu roku.

Niekorzystne czynniki prognostyczne dla pacjentów z wodobrzuszem:

  • zaawansowany wiek (powyżej 60 lat);
  • niskie ciśnienie krwi (ciśnienie skurczowe poniżej 80 mm RT. Art.);
  • spadek szybkości filtracji kłębuszkowej (mniej niż 500 ml / min);
  • zmniejszenie albuminy w surowicy (mniej niż 28 g / l);
  • rak wątrobowokomórkowy;
  • cukrzyca.

Wideo z YouTube na temat artykułu:

Wykształcenie: wyższe, 2004 r. (GOU VPO „Kursk State Medical University”), specjalność „Medycyna ogólna”, kwalifikacje „Doktor”. 2008-2012 - doktorant, Zakład Farmakologii Klinicznej, doktorat SBEI HPE „KSMU” (2013, specjalność „Farmakologia, farmakologia kliniczna”) 2014-2015 - przekwalifikowanie zawodowe, specjalność „Zarządzanie w edukacji”, FSBEI HPE „KSU”.

Informacje są kompilowane i dostarczane wyłącznie w celach informacyjnych. Idź do lekarza przy pierwszych oznakach choroby. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia.!

Praca, której dana osoba nie lubi, jest o wiele bardziej szkodliwa dla jego psychiki niż ogólnie brak pracy.

Próchnica jest najczęstszą chorobą zakaźną na świecie, z którą nawet grypa nie może się równać..

Aby wyciągnąć pacjenta, lekarze często idą za daleko. Na przykład pewien Charles Jensen w latach 1954–1994. przeżył ponad 900 operacji usuwania nowotworów.

Osoba wykształcona jest mniej podatna na choroby mózgu. Aktywność intelektualna przyczynia się do tworzenia dodatkowej tkanki w celu zrekompensowania choroby.

Oprócz ludzi, tylko jedno żywe stworzenie na Ziemi - psy, cierpi na zapalenie gruczołu krokowego. Rzeczywiście, nasi najwierniejsi przyjaciele.

Aby wypowiedzieć najkrótsze i najprostsze słowa, używamy 72 mięśni.

Istnieją bardzo interesujące syndromy medyczne, takie jak obsesyjne spożywanie przedmiotów. W żołądku jednego pacjenta cierpiącego na tę manię znaleziono 2500 ciał obcych.

Ponad 500 milionów dolarów rocznie wydaje się na same leki przeciwalergiczne w Stanach Zjednoczonych. Czy nadal wierzysz, że znajdziesz sposób na ostateczne pokonanie alergii??

Najrzadszą chorobą jest choroba Kuru. Chorują na nią tylko przedstawiciele plemienia Fore w Nowej Gwinei. Pacjent umiera ze śmiechu. Uważa się, że przyczyną choroby jest jedzenie ludzkiego mózgu..

Naukowcy z University of Oxford przeprowadzili szereg badań, podczas których doszli do wniosku, że wegetarianizm może być szkodliwy dla ludzkiego mózgu, ponieważ prowadzi do zmniejszenia jego masy. Dlatego naukowcy zalecają, aby ryby i mięso nie były całkowicie wykluczone z diety..

Według badań WHO codzienna półgodzinna rozmowa przez telefon komórkowy zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju guza mózgu o 40%.

Lek na kaszel „Terpincode” jest jednym z liderów sprzedaży, wcale nie ze względu na swoje właściwości lecznicze.

Miliony bakterii rodzą się, żyją i umierają w naszych jelitach. Można je zobaczyć tylko przy dużym powiększeniu, ale jeśli się spotkają, zmieściłyby się w zwykłej filiżance kawy.

Nasze nerki mogą oczyścić trzy litry krwi w ciągu jednej minuty.

Wątroba jest najcięższym organem w naszym ciele. Jej średnia waga wynosi 1,5 kg.

Korekcja wzroku jest jednym z najmniej traumatycznych zabiegów chirurgicznych. Niemniej jednak martwienie się o zbliżającą się interwencję jest naturalne. Inne de.