Rzeczywiste problemy leczenia przewlekłego nielicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi i zmianami właściwości fizykochemicznych żółci.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi (dyskineza pęcherzyka żółciowego i aparatu zwieracza dróg żółciowych) oraz zmianami właściwości fizykochemicznych żółci (dyscholia).

Według różnych autorów pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego stanowią 17–19%, w krajach uprzemysłowionych - do 20%.

Klasyfikacja

Według ICD-10 istnieją:

Klinika

W klinice dominuje ból, który występuje w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza. Ból promieniuje do prawej łopatki, obojczyka, stawu barkowego, ma bolesny charakter, trwa przez wiele godzin, dni, a czasem tygodni. Często na tym tle występuje ostry ból skurczowy z powodu zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego. Występowanie bólu i jego nasilenie często wiąże się z naruszeniem diety, wysiłkiem fizycznym, chłodzeniem, infekcją międzyprądową. Zaostrzeniu ataku bólu zwykle towarzyszy gorączka, nudności, wymioty, odbijanie, biegunka lub naprzemienna biegunka i zaparcia, wzdęcia, uczucie goryczy w jamie ustnej.

Wymioty są opcjonalnym objawem przewlekłego kamiennego zapalenia pęcherzyka żółciowego, a wraz z innymi zaburzeniami dyspeptycznymi (nudności, odbijanie się gorzkości lub uporczywy gorzki smak w jamie ustnej) mogą być związane nie tylko z chorobą podstawową, ale także z towarzyszącą patologią - zapaleniem żołądka, zapaleniem trzustki, zapaleniem okrężnicy, zapaleniem wątroby. Często w wymiocinach wykrywa się domieszkę żółci, podczas gdy zmieniają kolor na zielony lub żółto-zielony.

Jest letarg, drażliwość, zaburzenia snu. Przejściową żółtaczkę twardówki i skóry można zaobserwować z powodu trudności w odpływie żółci z powodu gromadzenia się śluzu, nabłonka lub pasożytów (w szczególności blaszkowatych) we wspólnym przewodzie żółciowym.

W przypadku palpacji brzucha u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego określa się następujące objawy.

Objaw Kera - w obszarze rzutu pęcherzyka żółciowego, znajdującego się na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego brzucha z krawędzią fałszywych żeber, ból pojawia się podczas głębokiego dotykania podczas wdechu.

Objaw Grekova - Ortnera - Rashby - ból podczas uderzenia w krawędź dłoni wzdłuż prawego łuku żeńskiego.

Objawem Murphy'ego jest ostrożne, miękkie włożenie dłoni w obszar pęcherzyka żółciowego, a przy głębokim oddechu dotykanie dłoni powoduje ostry ból.

Objaw Mussiego - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po prawej stronie.

Instrumentalne i kliniczne badania biochemiczne

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie wzrasta ESR, liczba leukocytów wzrasta wraz ze zmianą wzoru w lewo, eozynofilia.

Do badań radiologicznych należą cholegrafia, która jest przeprowadzana po doustnym lub dożylnym podaniu środka kontrastowego. Obrazy ujawniają objawy uszkodzenia pęcherzyka żółciowego: wydłużenie, krętość, nierówne wypełnienie (fragmentacja) przewodu torbielowatego, jego załamania.

W ostatnich latach zaczęli stosować kompleksową technikę, która oprócz cholegrafii obejmuje cholecystocholangiografię, skanowanie ultrasonograficzne i radionuklidowe, tomografię komputerową, laparoskopię. W niektórych przypadkach dla specjalnych wskazań wykonuje się cholecystografię laparoskopową. Zastosowanie tej metody pozwala zobaczyć różne działy pęcherzyka żółciowego, zwrócić uwagę na stopień wypełnienia, obecność zrostów i zrostów, deformacje, stan ściany.

Nieinwazyjne metody badania dróg żółciowych obejmują ultradźwięki (ultradźwięki).

Ultradźwięki nie mają przeciwwskazań i mogą być stosowane w przypadkach, w których nie można przeprowadzić badania rentgenowskiego: w ostrej fazie choroby, ze zwiększoną wrażliwością na środki kontrastowe, ciążą, niewydolnością wątroby, niedrożnością głównych dróg żółciowych lub torbielowatych. Ultradźwięki mogą nie tylko ustalić brak kamienia nazębnego, ale także ocenić kurczliwość i stan ściany pęcherzyka żółciowego (pogrubienie, stwardnienie).

Leczenie

Tryb

W okresie ciężkiego zaostrzenia pacjentów należy hospitalizować. W przypadku silnego bólu, zwłaszcza pierwszego lub powikłanego żółtaczką obturacyjną, zagrożenie rozwoju destrukcyjnego zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów należy skierować na oddział chirurgiczny. Przy łagodnym przebiegu choroby leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych..

W okresie zaostrzenia pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku przez 7-10 dni. Stan komfortu psycho-emocjonalnego jest bardzo ważny, szczególnie w przypadku hipertonicznych dyskinez żółciowych. W przypadku dyskinezy hipokinetycznej nie zaleca się leżenia w łóżku.

Odżywianie

W fazie zaostrzenia, w ciągu pierwszych 1-2 dni, przepisywany jest napój ciepłej cieczy (słaba słodka herbata, soki owocowe i jagodowe rozcieńczone wodą, bulion z dzikiej róży, woda mineralna bez gazu) w małych porcjach do 6 szklanek dziennie, kilka krakersów. W miarę poprawy stanu, puree jest przepisywane w ograniczonej ilości: zupy śluzowe (owies, ryż, kasza manna), płatki zbożowe (kasza manna, owies, ryż), galaretka, galaretka, mus. Dalej obejmuje niskotłuszczowy twaróg, niskotłuszczowe gotowane ryby, tłuczone mięso, białe krakersy. Jedzenie jest przyjmowane 5-6 razy dziennie..

Wielu ekspertów zaleca 1-2 dni postu w okresie zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Na przykład:

Po zatrzymaniu zaostrzenia zalecana jest dieta nr 5. Zawiera ona normalną ilość białka (90–100 g); tłuszcze (80-100 g), około 50% tłuszczów to oleje roślinne; węglowodany (400 g), wartość energetyczna 2500–2900 kcal.

Frakcyjne odżywianie (w małych porcjach) i częste (5-6 razy dziennie), co przyczynia się do lepszego odpływu żółci.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego przydatne są tłuszcze i oleje roślinne. Są bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fosfolipidy, witaminę E. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) (arachidonowe, linolowe) są częścią błon komórkowych, przyczyniają się do normalizacji metabolizmu cholesterolu, biorą udział w syntezie prostaglandyn, które rozrzedzają żółć, zwiększają kurczliwość pęcherzyka żółciowego. Tłuszcze roślinne są szczególnie ważne w przypadku stagnacji żółci.

Ustalono właściwości antylitogenne diety bogatej w błonnik roślinny (jabłka, marchew, arbuz, melon, pomidory). Wskazane jest dodawanie otrębów pszennych do żywności - do 30 g dziennie. Są one wlewane do wrzącej wody, gotowane na parze; następnie ciecz jest odsączana, spuchnięte otręby dodaje się do naczyń 1-2 łyżek stołowych 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 4-6 tygodni. Warzywa, owoce, otręby przyczyniają się do przejścia żółci, obniżają poziom cholesterolu, zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

W przypadku hipertoniczności pęcherzyka żółciowego zalecana jest dieta bogata w magnez (zboża pszenne i gryczane, otręby pszenne, proso, chleb, warzywa) w celu zmniejszenia napięcia mięśni gładkich..

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie są zalecani do produktów drażniących wątrobę: buliony mięsne, tłuszcze zwierzęce (z wyjątkiem masła), żółtka jaj, gorące przyprawy (ocet, pieprz, musztarda, chrzan), potrawy smażone i duszone, ciasto. Napoje alkoholowe i piwo są zabronione..

Łagodzenie bólu w okresie zaostrzenia

W przypadku silnego bólu w prawym górnym kwadrancie, nudności i powtarzających się wymiotów zaleca się obwodowe M-antycholinergiczne: 1 ml 0,1% roztworu siarczanu atropiny lub 1 ml 0,2% roztworu Platifillin s / c. Mają działanie przeciwwymiotne, zmniejszają wydzielanie trzustki, tworzenie kwasu i enzymów w żołądku.

Po zatrzymaniu silnego bólu leki można przepisać doustnie: Metacyna w dawce 0,004-0,006 g, Platifillin - w 0,005 g na odbiór. W przypadku przeciwwskazań można zalecić doustnie selektywną M-antycholinergiczną gastrocepinę 50 mg 2-3 razy dziennie.

Miotropowe leki przeciwskurczowe stosuje się również w celu łagodzenia bólu: 2 ml 2% roztworu chlorowodorku Papaweryny, 2 ml 2% roztworu No-shpa s / c lub IM 2-3 razy dziennie, 2 ml 0,25% roztworu Fenikaberanu IM Na początku ataku kolki żółciowej ból można zatrzymać, przyjmując 0,005 g nitrogliceryny pod język.

W przypadku uporczywego bólu stosuje się nie narkotyczne środki przeciwbólowe: Analgin 2 ml 50% roztworu IM lub IV w połączeniu z chlorowodorkiem Papaweryny, No-spea i difenhydraminą; Baralgin 5 ml domięśniowo, Ketorol, Tramal, Trigan-D, Diklofenak. W przypadku nieprzerwanych bólów należy stosować narkotyczne środki przeciwbólowe: 1 ml 1% roztworu Promedol v / m. Morfiny nie należy stosować, ponieważ powoduje skurcz zwieracza Oddiego, zapobiega odpływowi żółci i wywołuje wymioty. Do leków można dodać dożylnie 2 ml 0,25% roztworu droperidolu w 200-300 ml 5% roztworu glukozy, blokada okrężnicy nowokainy.

Jeśli u pacjenta występują hipotoniczne dyskinezy (monotonne nudne, bolące bóle, uczucie ciężkości w prawym podbrzuszu), leki przeciwcholinergiczne i przeciwskurczowe nie są wskazane.

W takich przypadkach można zalecić cholekinetykę (zwiększyć ton pęcherzyka żółciowego, promować jego opróżnianie, zmniejszyć ból w prawym podżebrzu): olej roślinny 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie przed posiłkami, ksylitol lub sorbitol 15–20 g na 1/2 szklanki ciepła woda 2-3 razy dziennie, 25% roztwór siarczanu magnezu 1 łyżka stołowa 2-3 razy dziennie przed posiłkami.

W tym samym celu stosuje się syntetyczny lek hormonalny - oktapeptyd cholecystokininy (donosowo w ilości 50-100 mcg), daje również działanie przeciwbólowe.

W przypadku silnego bólu u pacjenta z hipotonicznymi dyskinezami zaleca się stosowanie nie narkotycznych środków przeciwbólowych, a później cholekinetycznych.

Metoklopramid (cerukal) i domperidon (motilium), które można stosować doustnie lub domięśniowo 10 mg 2-3 razy dziennie, mają regulujący wpływ na napięcie dróg żółciowych i działanie przeciwwymiotne.

Terapia antybakteryjna (ABT) podczas zaostrzenia

ABT jest przepisywany, gdy istnieje powód, aby założyć bakteryjny charakter choroby (gorączka, leukocytoza itp.).

Naumnan (1967) nazwał właściwości „idealnego antybiotyku” do leczenia infekcji pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych:

Bardzo wysokie stężenie leków przeciwbakteryjnych, które przenikają do żółci

Według Ya. S. Zimmermana ampicylina i ryfampicyna osiągają najwyższe stężenie w żółci. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, atakują większość patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ampicylina - odnosi się do półsyntetycznych penicylin, hamuje aktywność wielu gram-ujemnych (Escherichia coli, enterococci, Proteus) i gram-dodatnich bakterii (gronkowców i paciorkowców). Wnika dobrze do dróg żółciowych, nawet przy cholestazie, podaje się doustnie 0,5 g 4 razy dziennie lub IM 0,5-1,0 g co 6 godzin.

Oksacylina jest półsyntetyczną penicyliną, która działa bakteriobójczo przede wszystkim na florę Gram-dodatnią (gronkowce, paciorkowce), ale jest nieskuteczna w stosunku do większości bakterii Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do penicyliny, działa na gronkowce tworzące penicylinę. Gromadzi się dobrze w żółci i podaje się doustnie 0,5 g 4-6 razy dziennie przed posiłkami lub 0,5 g 4-6 razy dziennie domięśniowo.

Oxamp (ampicylina + oksacylina) jest lekiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność gronkowców tworzących penicylinazę. Tworzy wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,5 g 4 razy dziennie wewnątrz lub / m.

Ryfampicyna jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania. Ryfampicyna nie jest niszczona przez penicylinazę, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie przenika do dróg żółciowych, powodując przekrwienie. Lek przyjmuje się doustnie 0,15 3 razy dziennie.

Erytromycyna jest antybiotykiem z grupy makrolidów, działającym przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, słabo wpływa na mikroorganizmy Gram-ujemne, powoduje wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,25 g 4 razy dziennie.

Linkomycyna jest lekiem bakteriostatycznym, który wpływa na florę Gram-dodatnią, w tym gronkowce tworzące penicylinę, i jest nieaktywny wobec mikroorganizmów Gram-ujemnych. Podaje się go doustnie w dawce 0,5 g 3 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkami lub domięśniowo w 2 ml 30% roztworu 2-3 razy dziennie.

Leki, które wnikają w żółć w dość wysokich stężeniach

Penicylina (benzylopenicylina sodowa) jest lekiem bakteriobójczym, który działa przeciwko flory Gram-dodatniej i niektórym gram-ujemnym ziarniakom; nie wpływa na większość mikroorganizmów Gram-ujemnych. Nie działa przeciwko gronkowcom tworzącym penicylinazę. Przypisuje się IM dla 500 000–1 000 000 jednostek 4 razy dziennie..

Fenoksymetylopenicylina - podawana doustnie 0,25 g 6 razy dziennie przed posiłkami.

Tetracykliny - działają bakteriostatycznie na florę Gram-dodatnią i Gram-ujemną. Przypisany doustnie 0,25 g 4 razy dziennie.

Półsyntetyczne pochodne tetracykliny są bardzo skuteczne. Metacyklina jest przyjmowana w kapsułkach 0,3 g 2 razy dziennie. Doksycyklinę podaje się doustnie pierwszego dnia w dawce 0,1 g 2 razy dziennie, a następnie w dawce 0,1 g 1 raz dziennie.

Antybiotyki cefalosporynowe

Stosowane są cefalosporyny 1. generacji - cefalorydyna (Ceporin), cefalotyna (Keflin), cefazolina (Kefzol); II generacji - cefaleksyna (Ceporex), cefuroksym (Ketocef), cefamandol (Mandol); Generacja III - cefotaksym (Claforan), ceftriakson (Longacef), ceftazydym (Fortum).

Leki I generacji hamują większość gronkowców, paciorkowców, wielu szczepów Escherichia coli, Proteus.

Cefalosporyny drugiej generacji mają szersze spektrum działania na bakterie Gram-ujemne, hamują oporność Escherichia coli na leki pierwszej generacji, różne enterobakterie.

Cefalosporyny III generacji mają jeszcze szersze spektrum działania; oprócz wymienionych bakterii tłumią także salmonellę, shigellę.

Kefzol - wstrzykiwany i / m lub iv 0,5-1 g co 8 godzin Zeporin - wstrzykiwany i / m 0,5-1 g co 8 godzin Klaforan - wstrzykiwany i / m lub iv 2 g 2 razy dziennie.

Preparaty fluorochinolonowe

Mają właściwości bakteriobójcze, leki o szerokim spektrum działania, które dość dobrze penetrują żółć. Przypisany do ciężkiego zakażenia dróg żółciowych.

Abactal (pefloksacyna) - podawany doustnie w dawce 0,4 g 2 razy dziennie z posiłkami lub kroplówką dożylną - 5 ml (0,4 g) w 250 ml 5% roztworu glukozy.

Tarivid (ofloksacyna) - jest przepisywany w ilości 0,2 g 2 razy dziennie.

Ciprolet (cyprofloksacyna) - jest przepisywany w dawce 0,5 g 2 razy dziennie.

Pochodne nitrofuranu

Mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne są tłumione. Stężenie furadoniny w żółci jest 200 razy wyższe niż jej zawartość w surowicy krwi; Furadonina tłumi również chorobotwórczą florę w przewodzie pokarmowym, działa na Giardia. Furadonina i Furazolidon są przepisywane 0,1-0,15 g 3-4 razy dziennie po posiłkach.

Chlorofil

Lek ten zawiera mieszaninę chlorofilów znajdujących się w liściach eukaliptusa, hamuje mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym gronkowce tworzące penicylinę. Przypisany do 20-25 kropli 1% roztworu alkoholu 3 razy dziennie.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie środkami przeciwbakteryjnymi odbywa się przez 7-10 dni.

Wskazane jest łączenie środków przeciwbakteryjnych z lekami żółciopędnymi, które mają działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne (0,1 g Cycalvalon 3-4 razy dziennie przed posiłkami; 0,5 g nikodyny 3-4 razy dziennie przed posiłkami).

Jeśli pasożyty zostaną znalezione w żółci, przeprowadzana jest terapia przeciwpasożytnicza. W obecności opisthorchiasis, fascioliasis, clonorchosis wraz z erytromycyną lub furazolidonem przepisuje się Chloxil (2 g w postaci proszku w 1/2 szklanki mleka co 10 minut 3-5 razy przez 2 kolejne dni; 2 kursy są podejmowane w odstępach 4-6 miesięcy ).

W przypadku wykrycia silnejyloidozy, rzęsistkowicy, nicienia, leczy się Vermoxum - 1 tabletka 2-3 razy dziennie przez 3 dni, drugi kurs jest przepisywany po 2-4 tygodniach, Combantrine stosuje się również 0,25 g raz dziennie przez 3 dni.

Jeśli Giardia zostanie wykryta w żółci, leczenie przeciw Giardiasis przeprowadza się za pomocą jednego z następujących leków: Furazolidon 0,15 g 3-4 razy dziennie przez 5-7 dni; Fazizhin 2 g na dawkę raz; Trichopolum (metronidazol) 0,25 g 3 razy dziennie po posiłkach przez 5-7 dni; Macmirror 0,4 g 2 razy dziennie przez 7 dni.

Stosowanie leków żółciopędnych

Klasyfikacja leków choleretycznych (N.P. Skakun, A. Ya. Gubergrits, 1972):

Leczenie antybiotykowego zapalenia pęcherzyka żółciowego: rodzaje leków

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest patologią zapalną występującą w pęcherzyku żółciowym. Organ ten wykonuje ważne zadania w układzie trawiennym organizmu. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego ulega zapaleniu, ogólny stan zdrowia człowieka pogarsza się. Aby wyeliminować niewielkie zapalenie, konieczne jest leczenie patologii w domu lub przyjmowanie antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Jednak w przypadku poważniejszych objawów potrzebne będą antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zwłaszcza w ostrej fazie tej choroby.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego może również występować w postaci przewlekłej z okresami nawrotów i remisji. Jak leczyć patologię tego typu - lekarz prowadzący opowie o tym podczas konsultacji. Jeśli choroba się rozpocznie, konieczna może być interwencja chirurgiczna. Zjawisko to występuje jednak niezwykle rzadko. Leki są zwykle przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego..

Głównym objawem choroby jest duży dyskomfort odczuwany po prawej stronie. Ponadto ból może mieć charakter bólowy, ciągnący lub zszywający. W niektórych sytuacjach dochodzi do ataków intensywnej bolesnej kolki, szczególnie na tle jedzenia tłustych, smażonych potraw i picia alkoholu.

Należy rozumieć, że zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się stopniowym rozwojem i towarzyszy mu zmniejszenie apetytu, a następnie spadek aktywności fizycznej. Pojawiają się pacjenci:

  • zaparcie
  • otyłość;
  • uczucie goryczy w ustach rano i wieczorem;
  • gorzkie odbijanie;
  • czasami wymioty;
  • swędząca skóra;
  • gorączka zaostrzenia.

Reakcja zapalna jest zlokalizowana na błonie pęcherzyka żółciowego z dalszym postępem do narządu. Następnie żółć zyskuje gęstszą konsystencję, tworząc kamienie. Wszystko to przyczynia się do obniżenia odporności i zmniejszenia odporności na stresujące sytuacje..

Mechanizm rozwoju

Głównym powodem rozwoju patologii jest działanie szkodliwych mikroorganizmów:

  • paciorkowce;
  • gronkowce;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • Shigella
  • tyfusowe patyczki;
  • różne grzyby.

Te mikroorganizmy dostają się do przewodów pęcherzyka żółciowego z jelit. Jest to ostatni element na liście (grzyby), który żyje w niewielkiej ilości, nawet u zdrowej osoby. Ta patogenna mikroflora może dostać się do organizmu wraz z limfą lub przepływem krwi z dowolnego miejsca zapalenia, czy to zapalenie migdałków, próchnica czy odmiedniczkowe zapalenie nerek..

W większości przypadków leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego środkami ludowymi nie jest panaceum. W takim przypadku potrzebne są leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zazwyczaj do tego celu wybiera się środki przeciwbakteryjne. Jednak pomimo faktu, że leki te mogą zniszczyć kolonię mikroorganizmów w narządzie, taki zastosowany plan ich zniszczenia jest całkowicie niezdolny do pozbycia się problemu. Z tego powodu do leczenia stosuje się zintegrowane podejście..

Leczenie

Klasy narkotykowe

Terapia wymaga przestrzegania leżenia w łóżku z następującymi lekami:

  • antybiotyki;
  • środki przeciwbólowe;
  • przeciwskurczowe;
  • leki żółciopędne;
  • enzymy;
  • hepatoprotektory.

Gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego jest w ostrym stadium, któremu towarzyszy tworzenie się ropni, pacjent potrzebuje hospitalizacji, aby zapobiec pęknięciu pęcherza. Lekarze wykonują operację usunięcia narządów. Oprócz tych działań można również zalecić rutynowe operacje usuwania kamienia..

Aby zatrzymać skupienie zapalne, można użyć rurki wątroby z wodą mineralną. Każda terapia jest niemożliwa bez zachowania specjalnej diety. W ostrej patologii lekarz zaleca powstrzymanie się od jedzenia jakiegokolwiek jedzenia przez kilka dni. Dopuszczalna jest tylko niewielka ilość wywarów ziołowych i soków.

Następnie wyznaczana jest tabela nr 5. W menu znajdują się produkty bogate w błonnik. Wszystkie potrawy powinny być gotowane na parze. Stosowanie przecierów warzywnych i płatków zbożowych jako głównego pokarmu staje się pożądane w tym okresie. Jeśli pacjent jest dręczony przewlekłą postacią zapalenia pęcherzyka żółciowego, powinien zorganizować dni postu z obowiązkową odmową jedzenia, ale z płynem.

Zastosowanie przeciwskurczowe

Choroba, której towarzyszą ataki bólu spowodowane skurczami dróg żółciowych, wymaga specjalnego leku. Aby poprawić stan pacjenta, należy zatrzymać ból i skurcze. W tej materii pomogą leki przeciwskurczowe - leki zmniejszające skurcze i nadmierne napięcie dróg żółciowych, poprawiające odpływ żółci, łagodzące proces zapalny.

Leki przeciwskurczowe występują w kilku grupach:

  • środek zapewniający relaksujący efekt z delikatnym działaniem na woreczek żółciowy i drogi żółciowe;
  • połączony lek, który zapewnia zarówno ulgę w bólu, jak i relaksację (Spasmolgon, Trigan, Renalgan);
  • każdy przedstawiciel miotropowy poprawia odpływ żółci, łagodzi ból i ma pozytywny wpływ na mięśnie narządu (No-shpa, Drotaverin i Nikoshpan).

Ta grupa leków jest stosowana, jeśli diagnozą jest zapalenie pęcherzyka żółciowego lub zapalenie trzustki. Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego lekami o działaniu przeciwskurczowym wykonuje się przez wstrzyknięcie. W przypadku rozpoznania przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leki przeciwskurczowe są przepisywane w tabletkach lub kapsułkach..

Antybiotyki

Bez względu na formę zapalenia pęcherzyka żółciowego (ostre lub przewlekłe) grupa leków przeciwbakteryjnych jest zawsze uwzględniana w trakcie leczenia. Wykorzystywane są następujące narzędzia:

Cel leku zależy od postaci patologii, wieku i płci pacjenta, obecności innych chorób. Zabrania się angażowania się w samodzielne leczenie, ponieważ tylko lekarz prowadzący wybiera niezbędną dawkę, a także przepisuje dodatkowe fundusze na złożoną terapię.

Leki o działaniu przeciwbakteryjnym mają różny wpływ na woreczek żółciowy. Według siły przenikania do żółci narkotyki dzielą się na następujące grupy:

  1. Silnymi przedstawicielami są Ericycyna, Ampioks, Erytromycyna, Oleandomycyna, Ampicylina, Oksacylina, Linkomycyna. Stosuje się je 4 razy dziennie w przepisanej dawce w zastrzykach lub tabletkach. Metacyklina, benzylpenicylina, oletetrina, fenoksymetylopenicylina są uważane za dość silne analogi w leczeniu przewlekłej postaci patologii..
  2. Słabo przenikające analogi - lewomycetyna, streptomycyna, ristomycyna.
  3. Jeśli choroba jest spowodowana przez pasożyty, zaleca się leczenie w celu ich wyeliminowania. Giardiasis jest niszczony przez Tinidazole lub Metronidazole. Co więcej, pierwszy lek należy przyjmować w pojedynczej dawce, a drugi przepisuje się na tydzień.

Istnieją jednak różne schematy leczenia tej patologii, których czas trwania wynosi co najmniej 7 dni.

Gdy pacjent nie toleruje antybiotyków

Jeśli pacjent ma nietolerancję leków przeciwbakteryjnych, wówczas przepisuje mu się lek sulfonamidowy. Takie leki pomagają nie tylko w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ale także w innych patologiach przewodu żołądkowo-jelitowego, jelita cienkiego i grubego. Obejmują one:

  • Sulfapyridazyna jest lekiem, który niszczy bakterie i łagodzi reakcję zapalną. Główną zaletą tego leku jest szybkie przenikanie jego składników do krwi, gdzie osiągają wysokie stężenie. W ciągu godziny lek może gromadzić się w pęcherzyku żółciowym i pozostać tam przez długi czas. Skuteczność leku można zidentyfikować poprzez szybkie ustąpienie objawów bólowych i przywrócenie ruchu.
  • Sulfadimetoksyna jest lekiem o podobnym działaniu. Ale ten lek ma przeciwwskazania, polegające na naruszeniu serca i naczyń krwionośnych.
  • Sulfalen to kolejny podobny lek. Rzadko ma skutki uboczne, ale istnieje niebezpieczeństwo reakcji alergicznej.
  • Sulfadimezin jest bardzo skutecznym lekiem, który pomaga zatrzymać proces zapalny..

Gdy pacjentowi przepisuje się którykolwiek z tych leków, zaleca się stosowanie dużych objętości specjalnie przygotowanej wody w celu najszybszego narażenia na składniki leku, za pomocą którego leczony jest układ trawienny. Bardzo ważną kwestią jest to, że nie powinieneś kupować wody gazowanej, nawet jeśli jest to dobrze znana marka. Przedsiębiorstwa często produkują napoje gazowane zamiast napojów leczniczych..

Cholagogue

Leki tego typu mają łagodny wpływ na woreczek żółciowy, pomagając poprawić odpływ żółci, aby zapobiec jej stagnacji. W zależności od wpływu leku na organizm leki mają następującą klasyfikację:

  • środki żółciopędne stosowane w celu zwiększenia produkcji i upłynnienia żółci;
  • cholekinetyka, która poprawia wydzielanie żółci poprzez stymulowanie kanałów narządu i samego pęcherza;
  • leki o łączonym działaniu, które łączą funkcje powyższych grup.

Leki przeciwgrzybicze

Gdy antybiotyki są przepisywane osobom o obniżonej odporności lub osobom starszym, zaleca się im poddanie się terapii, która niszczy kolonie grzybicze w celu zapobiegania. Wynika to z działania antybiotyków, które niszczą wszystko, nawet pożyteczne bakterie, co wywołuje rozwój drożdżopodobnych grzybów chorobotwórczych. Leczenie grzybów trwa około pół miesiąca.

Najbardziej znanym i powszechnym lekiem stosowanym do niszczenia kolonii grzybów jest Nystatyna. Taki lek sprawdził się doskonale, ponieważ nie ma specjalnych przeciwwskazań, a lek jest doskonale wydalany z organizmu.

Leki uzupełniające

Jeśli u pacjenta wystąpią nudności i wymioty podczas leczenia terapeutycznego, lekarz z pewnością przepisuje Motilium i Cerucal. Możliwe jest również stosowanie enzymów do leczenia patologii. Enzymy mają pozytywny wpływ na produkcję żółci, a ponadto usprawniają proces jej usuwania..

Z pasożytniczą zmianą, która spowodowała rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego, lekarz przepisuje leki przeciw robakom. Warto zauważyć, że leczenie patologii nie ogranicza się do przyjmowania tylko leków. Zintegrowane podejście obejmuje również dodatkowe leczenie: diety, preparaty ziołowe, inne rodzaje terapii. Tylko takie kompleksowe podejście gwarantuje całkowite wyleczenie zapalenia spojówek..

Jakie antybiotyki można przyjmować przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego

Proces zapalny w pęcherzyku żółciowym jest leczony kompleksowo. Ale nie wszyscy pacjenci rozumieją, dlaczego przepisywać antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego, jeśli przyczyną choroby jest naruszenie odpływu żółci. Aby zrozumieć problem, musisz zrozumieć mechanizm choroby.

Po co brać antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego??

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego rozwija się z powodu nagłego zablokowania przewodu żółciowego. W roli „korka” jest często kamień, który się poruszył. Żółć, nie mając ujścia, tworzy siedlisko stagnacji, w której rozpoczyna się szybkie namnażanie patogennych mikroorganizmów. Gronkowce, paciorkowce, Escherichia coli są uważane za warunkowo patogenną mikroflorę, stale żyjącą w ludzkim ciele w małych ilościach. Kiedy pojawiają się sprzyjające warunki, ich liczba szybko rośnie, rozwija się proces zapalny.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego może być wynikiem choroby kamieni żółciowych lub obecności nowotworów. Choroba rozwija się powoli, odpływ żółci nie jest zatrzymywany, ale spowalniany, co również stwarza warunki sprzyjające aktywnej reprodukcji bakterii. W tym przypadku proces jest powolny, z niewyraźnymi objawami.

Każdemu zapaleniu pęcherzyka żółciowego towarzyszy obecność patogennej flory. Eliminacja niedrożności przewodu wylotowego i normalizacja odpływu żółci tylko częściowo przyczynia się do odzyskiwania. Drugim etapem jest walka z czynnikami zakaźnymi i do tego przepisywane są antybiotyki (o udowodnionej etiologii bakteryjnej).

Wskazania i zasady przyjmowania

Aby wiarygodnie zidentyfikować czynnik sprawczy, przeprowadza się badanie kliniczne żółci. Ale istnieją pośrednie objawy wskazujące na ostre zakażenie bakteryjne:

  • znacznie zwiększony pęcherzyk żółciowy;
  • gorączka o temperaturze powyżej 38 stopni;
  • zaburzenia dyspeptyczne: nudności, okresowe wymioty, biegunka;
  • ból w prawym podżebrzu, kolka żółciowa.

Ponadto proces zapalny charakteryzuje się zmianą obrazu krwi. Innymi słowy, pojawia się znaczna leukocytoza, wzrasta ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów).

Decyzję o leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami podejmuje gastroenterolog. Schemat leczenia jest wykonywany zgodnie z pewnymi zasadami:

  • często przepisywane leki o szerokim spektrum działania, które wpływają na wszystkie grupy możliwych patogenów;
  • w ostrym procesie wstrzykuje się antybiotyki, aby jak najszybciej osiągnąć maksymalny wynik;
  • w przewlekłym przebiegu możliwe jest doustne podawanie leków z kilku grup;
  • podczas leczenia środkami przeciwbakteryjnymi uwzględnia się wiek pacjenta i powiązane choroby;
  • kurs terapeutyczny trwa nie dłużej niż tydzień, aby uniknąć nierównowagi w naturalnej mikroflorze jelitowej;
  • oprócz terapii antybiotykowej przepisywane są immunomodulatory, multiwitaminy i probiotyki.

W leczeniu postaci przewlekłej przeprowadza się wstępne badanie żółci pod kątem wrażliwości na antybiotyki. Aby wyeliminować ostre zapalenie, taka analiza nie jest odpowiednia, ponieważ wynik musi poczekać dwa tygodnie. W ostrym procesie antybiotykoterapia jest zalecana empirycznie..

Główne grupy stosowanych środków przeciwdrobnoustrojowych

Kilka grup leków stosuje się w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Każdy z nich ma inny wpływ na patogen.

Cefalosporyny

Antybiotyki do wstrzykiwań stosuje się w leczeniu ostrych postaci choroby i szybkiego łagodzenia objawów. Często mianowani przedstawiciele: cefotaksym, ceftriakson, cefazolina. Grupa cefalosporyn działa na większość patogennych drobnoustrojów, ale ma wiele skutków ubocznych..

Fluorochinole

Aktywny w stosunku do flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej, ale nie wszyscy przedstawiciele są w stanie przeniknąć do żółci. Ofloksacyna i nolycyna są przepisywane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Dają dobre wyniki, a odporność na nie nie jest rozwinięta. Fluorochinole podlegają szybkiemu metabolizmowi, dlatego wymagają trzykrotnego wprowadzenia.

Makrolidy

Mają szeroki zakres, są aktywne w stosunku do obu rodzajów flory bakteryjnej. Mają niewielki efekt uboczny. Stosowany z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, jako rezerwowy, z odpornością mikroorganizmów na większość leków przeciwbakteryjnych.

Penicyliny

Są to antybiotyki, które są aktywnie stosowane w leczeniu postaci przewlekłej, ponieważ mają działanie przy wystarczającej akumulacji w ciele. Przedstawiciele grupy: Amoksycylina, Ampioks, leki nie działają na florę Gram-ujemną, dlatego przed leczeniem wymagany jest test wrażliwości. Ze wszystkich środków przeciwbakteryjnych ta grupa ma najmniej toksyczny wpływ na organizm..

Skutki antybiotyków

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są konieczne, ale ich podaniu w większości przypadków towarzyszą niekorzystne zmiany w organizmie:

  • dysbioza jelit rozwija się z powodu śmierci własnej korzystnej mikroflory, towarzyszą jej zaburzenia dyspeptyczne i obniżenie odporności;
  • kandydoza jamy ustnej, jelit, pochwy - wynik nadmiernego rozmnażania się warunkowo patogennego grzyba z powodu dysbiozy i obniżonej odporności;
  • alergia - częste występowanie podczas przyjmowania antybiotyków, może objawiać się miejscowym podrażnieniem lub wstrząsem anafilaktycznym.

Wyboru leków dokonuje gastroenterolog. Wyznacza również fundusze na zwalczanie negatywnych konsekwencji. To pytanie jest zwykle istotne w przypadku długotrwałej antybiotykoterapii w postaci przewlekłej..

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, w dowolnej postaci, jest uleczalną chorobą. Ważne jest jednak, aby szukać pomocy medycznej na czas i nie lekceważyć porady lekarza. Zastosowanie antybiotyków w leczeniu pęcherzyka żółciowego jest uzasadnione i przynosi oczekiwany efekt.

Antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego - przewlekłe i podczas zaostrzenia

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem zapalnym w pęcherzyku żółciowym. W wyniku tego u osoby rozwijają się silne bóle zlokalizowane po prawej stronie bliżej żeber, występują nudności z wymiotami i inne charakterystyczne objawy patologii.

Terapia polega na stosowaniu środków żółciopędnych, przeciwbólowych, przeciwzapalnych i innych leków, a także antybiotyków. Te ostatnie są zwykle przepisywane w ostrej patologii.

Decyzję o przyjęciu takich leków podejmuje wyłącznie lekarz. Specjalista przepisuje również konkretne lekarstwo, określa dawkę i czas trwania terapii, w zależności od charakteru patologii i cech ciała pacjenta.

Wskazania do przyjęcia

Jedną z przyczyn tej patologii jest przenikanie szkodliwych mikroorganizmów do organizmu. Jeśli ich aktywność nie zostanie zatrzymana, infekcja rozprzestrzeni się, co doprowadzi do powstania ropnia, a nawet śmierci pacjenta. Aby temu zapobiec, lekarz przepisuje antybiotyki. Tylko takie leki mogą niszczyć mikroorganizmy i powstrzymywać rozprzestrzenianie się infekcji.

Lekarz przepisuje antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego, gdy wystąpią następujące objawy:

  1. Ból znajduje się po prawej stronie bliżej żeber, który stale rośnie, a także ból w jamie brzusznej;
  2. Wzrost temperatury ciała do 39 0 С i więcej;
  3. Nudności z wymiotami;
  4. Biegunka;
  5. Łączenie się z patologią innych chorób zakaźnych.

Leki są również zalecane do stosowania, jeśli podczas badań krwi zostaną stwierdzone objawy procesów zakaźnych.

Preparaty na różne formy zapalenia pęcherzyka żółciowego

Wyróżnia się kilka postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego. W leczeniu różnych rodzajów patologii przepisywane są różne leki.

Ostra postać

Przyjmowanie antybiotyków w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest przepisywane przez lekarza. Zazwyczaj takie leki są przepisywane, jeśli istnieje zagrożenie powikłaniami. Kurs terapeutyczny w tym przypadku trwa 1-1,5 tygodnia.

Zaleca się stosowanie funduszy w postaci roztworu do infuzji dożylnej.

Zwykle lekarze stosują następujący schemat terapii:

  • Ampicylina 2.0 dożylnie - 4 razy dziennie;
  • Metronidazol 0,5 dożylnie - 4 razy dziennie;
  • Gentamycyna Dożylnie.

Przyjmują inny schemat leczenia. Twój lekarz może również przepisać antybiotyki, takie jak cefotaksym, cefuroksym i inne podobne leki..

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego

Leki są również przepisywane w przewlekłej postaci patologii, ale tylko wtedy, gdy proces zapalny rozprzestrzenia się na wszystkie narządy żółciowe i przewody żółciowe. Pozytywny wynik daje terapię antybiotykową w połączeniu z lekami o właściwościach żółciopędnych i przeciwzapalnych..

Kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego

Kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem zapalnym, który występuje w pęcherzyku żółciowym, któremu towarzyszy tworzenie się kamieni powstałych ze złogów cholesterolu, wapnia i żółci barwnika. W przypadku braku odpowiednio wykwalifikowanej terapii patologia może stać się przewlekła z okresami remisji i zaostrzeń.

W przypadku tej postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego przepisywane są silne antybiotyki o szerokim spektrum działania. Z reguły lekarze przepisują ampicylinę, erytromycynę, ampioks i inne leki.

Antybiotyki podczas ciąży

Kobiety w okresie rodzenia dziecka cierpiącego na zapalenie pęcherzyka żółciowego z reguły nie są przepisywane antybiotykami. Wynika to z faktu, że substancje czynne przenikają przez łożysko, co może niekorzystnie wpływać na rozwój i zdrowie dziecka. Jeśli jednak zagrożenie dla życia matki przewyższa potencjalną szkodę dla niemowlęcia, lekarz może przepisać antybiotyki.

Zazwyczaj kobiety przepisują takie leki kobietom w okresie ciąży:

  • Środki z grupy cefalosporyn, w szczególności cefazolina;
  • Preparaty - makrolidy, przede wszystkim jest to erytromycyna;
  • Produkty penicylinowe, w szczególności Ampioks, Amoksycylina.

W okresie noszenia dziecka nie można samodzielnie przyjmować antybiotyków. Może to negatywnie wpłynąć na rozwój psychiczny i fizyczny dziecka, a także na jego zdrowie..

Przeciwwskazania do przyjmowania antybiotyków

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Subiektywna nietolerancja dowolnego składnika kompozycji;
  • Patologia w ostrej postaci, wywołana przenikaniem wirusów do organizmu, w którym występuje gorączka i uszkodzenie wątroby, węzłów chłonnych, śledziony i gardła, a także patologiczne zmiany w składzie krwi;
  • Nieskompensowane warunki ciała w ciężkiej postaci;
  • Nietypowe reakcje organizmu na przyjmowanie narkotyków;
  • Okres ciąży i laktacji, z wyjątkiem sytuacji, gdy lekarz przepisuje antybiotyki, porównując zagrożenie dla życia matki i możliwe ryzyko powikłań dla dziecka.

Skutki uboczne

Antybiotyki dowolnej liczby mogą powodować działania niepożądane. Szczególnie wysokie prawdopodobieństwo ich wystąpienia przy długotrwałym leczeniu i przekroczeniu dawki zalecanej przez lekarza. W takim przypadku mogą pojawić się następujące działania niepożądane:

  1. Nietypowe reakcje organizmu na przyjmowanie leku w postaci wysypki na naskórku, zaczerwienienia, swędzenia, obrzęku tkanek miękkich i błon śluzowych;
  2. Zaburzenia jelit - nudności z wymiotami, biegunka;
  3. Uszkodzenie błon śluzowych jamy ustnej - zapalenie jamy ustnej;
  4. Niedobór witamin i innych korzystnych pierwiastków, który pogarsza stan całego organizmu jako całości, aw szczególności układu odpornościowego;
  5. Skurcze występujące w oskrzelach;
  6. Klęska grzyba naskórka i błon śluzowych;
  7. Pojawienie się w patogennych mikroorganizmach oporności na główne aktywne składniki leku.

Jeśli wystąpią takie warunki, zaleca się przerwanie kursu terapeutycznego i skonsultowanie się z lekarzem. Jednak w większości przypadków można uniknąć wystąpienia działań niepożądanych. Aby to zrobić, zaleca się przestrzeganie zaleceń lekarza i nie przekraczanie przepisanej dawki.

Instrukcja użycia

W zależności od formy uwalniania antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego przyjmuje się doustnie lub stosuje do podawania dożylnego. Czas trwania terapii i dawkowania jest przepisywany przez specjalistę na podstawie subiektywnych cech pacjenta i charakteru patologii. Lekarz przede wszystkim bierze pod uwagę wiek pacjenta. Dla dzieci, młodzieży i dorosłych istnieje dedykowana liczba leków.

Okres terapii nie powinien być krótszy niż tydzień i dłuższy niż dwa tygodnie.

Jeśli używasz narkotyków przez mniej niż 7 dni, nie da to pożądanego rezultatu, a jeśli używasz narkotyków przez więcej niż 14 dni, spowoduje to skutki uboczne i powikłania. Zwykle kurs trwa 7-10 dni.

Przedawkować

Przy nadmiernym stosowaniu tabletek lub częstych zastrzykach antybiotyków mogą wystąpić następujące problemy:

  • Ból brzucha;
  • Nudności z wymiotami;
  • Zdenerwowany stołek;
  • Nadmierne tworzenie się gazu.

W takim przypadku zaleca się odmowę użycia produktu i skonsultowanie się ze specjalistą. Lekarz zwykle przepisuje leczenie objawowe. Jednocześnie profesjonaliści zalecają picie większej ilości czystej wody bez gazu, aby przywrócić równowagę wodno-elektrolitową.

Przegląd antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Istnieje wiele rodzajów antybiotyków. Wybór konkretnego leku zależy od charakteru patologii.

Ampicylina

Taki lek jest przepisywany, jeśli pojawienie się zapalenia pęcherzyka żółciowego jest wywoływane przez takie szkodliwe mikroorganizmy, jak gronkowce, paciorkowce, enterokoki i Escherichia coli. Narzędzie skutecznie niszczy wszystkie patogeny, łagodząc stan pacjenta.

Wadą leku jest to, że substancje czynne rozkładają się pod wpływem enzymów bakteryjnych beta-laktamazy. Z tego powodu, jeśli istnieje podejrzenie obecności tej bakterii w ciele, antybiotyk jest przepisywany z produktem - inhibitorami. W takim przypadku zwykle przepisywany jest Sulbactam..

Ampicylinę zaleca się podawać domięśniowo. Zastrzyki wykonuje się trzy razy dziennie. Zalecana dawka wynosi 0,5-1 g. Jeśli patologia przebiega w ciężkiej postaci, dawkę zwiększa się do 6 gw 4 zastrzykach.

Cefazolina

Jest to pierwsza generacja serii preparatów cefalosporynowych. Produkt pomaga radzić sobie z prawie wszystkimi patogenami zapalenia pęcherzyka żółciowego. Cefazolina jest często przepisywana dzieciom począwszy od drugiego miesiąca życia, a także kobietom w okresie rodzenia dziecka, jeśli nie można zrezygnować z antybiotyku..

Lek jest zalecany do podawania domięśniowego. Dzieciom zaleca się stosowanie leku w dawce 25-50 mg na 1 kg masy ciała na dobę. Powstała objętość jest podzielona na 4 zastrzyki.

Dorośli przepisują 500-1000 mg na 2 zastrzyki dziennie. Jeśli zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje w ostrej postaci, dawkę zwiększa się do 1 g 3 razy dziennie.

Cyprofloksacyna

Jest to antybiotyk o szerokim spektrum działania z serii fluorochinolonów. Lek pomaga radzić sobie ze wszystkimi głównymi patogenami. Narzędzie stosuje się w dawce 0,5-0,75 g 2 razy dziennie.

Cyprofloksacyna ma następujące przeciwwskazania:

  1. Wiek do 18 lat;
  2. Okres ciąży i laktacji;
  3. Patologia wątroby i nerek;
  4. Subiektywna nietolerancja na lek;
  5. Niedobór dehydrogenazy glukozo-sześciofosforanowej;
  6. Zapalenie ścięgna związane z historią antybiotyków fluorochinolonowych.

Metronidazol

Ten lek jest pochodną nitromidazolu. Lek jest przepisywany w celu wzmocnienia działania terapeutycznego głównego antybiotyku. Produkt jest przeciwwskazany u kobiet w okresie ciąży, z patologiami ośrodkowego układu nerwowego, wątroby, nerek i krwi.

Lek zaleca się stosować dożylnie. Dorośli przepisują 0,5 g 3 razy dziennie. W przypadku dzieci dawkę oblicza się w następujący sposób - 7,5 mg na 1 kg masy ciała. Powstała objętość jest dzielona przez 3 razy.

Antybiotykowe analogi

Sulfadimezin

Głównym składnikiem aktywnym jest sulfadimidyna. Formularz wydania - tablety. Lek ma następujące przeciwwskazania:

  • Patologie nerek w postaci przewlekłej;
  • Problemy z syntezą ukształtowanych komórek krwi;
  • Subiektywna nietolerancja jakiejkolwiek substancji stanowiącej część produktu;
  • Wysokie stężenie bilirubiny we krwi;
  • Dojrzały do ​​3 lat.

Sulfulfalen

Formy uwalniania - tabletki do podawania doustnego, roztwór do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych. Lek jest przeciwwskazany w tych samych przypadkach, co poprzednie lekarstwo. Przyjmowanie Sulphalen może wywołać wystąpienie takich działań niepożądanych:

  • Nietypowa reakcja organizmu w postaci wysypki na naskórku, swędzenia, zaczerwienienia i obrzęku tkanek miękkich i błon śluzowych;
  • Zmniejszona liczba białych krwinek;
  • Ból głowy.

Sulfadimetoksyna

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w niektórych przypadkach są warunkiem skutecznej terapii. Możesz przyjmować takie leki tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i w dawce określonej przez specjalistę.

Istnieją przeciwwskazania. Konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą.

Jak leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest częstą chorobą charakteryzującą się uszkodzeniem pęcherzyka żółciowego. Aby zatrzymać proces zapalny i pokonać bakterie chorobotwórcze, zaleca się kompleksowe leczenie. Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są integralną częścią terapii. Leki przeciwbakteryjne są potrzebne, aby zmniejszyć objawy i wyeliminować czynnik zakaźny..

Stosowanie antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego: ogólne zasady

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego bez antybiotyków nie doprowadzi do wyzdrowienia. Przepisane leki lub środki ludowe mogą jedynie złagodzić stany zapalne i poprawić odpływ żółci. Ale jeśli nie zażyjesz leków przeciwbakteryjnych, infekcja będzie się nadal rozprzestrzeniać w całym ciele.

Ważne jest, aby zacząć przyjmować antybiotyki, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • biegunka;
  • gorączka;
  • szwy ból brzucha;
  • częste wzdęcia;
  • częste nudności z wymiotami.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są potrzebne podczas zaostrzenia choroby o przewlekłej postaci, a także podczas nawrotów.

Przed zażyciem środka przeciwbakteryjnego należy wziąć pod uwagę następujące punkty:

  1. Lek należy przepisać po diagnozie i identyfikacji czynnika zakaźnego. Jeśli nie można było wykonać testów, przepisane zostaną antybiotyki o szerokim spektrum działania.
  2. Akceptacja antybiotyków o szerokim spektrum działania nie przyniesie pozytywnych rezultatów, jeśli nie zastosujesz się do złożonej terapii i nie zażyjesz innych (pomocniczych) leków przepisanych przez lekarza.
  3. Przebieg terapii powinien wynosić od 7 do 10 dni. Samo zmniejszenie lub wydłużenie leczenia niesie ryzyko rozwoju stabilnej formy patogenu.
  4. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami u dorosłych i dzieci jest inne. Należy to wziąć pod uwagę..
  5. Samo przepisywanie leków nie jest konieczne. Może to pogorszyć przebieg choroby i zaszkodzić zdrowiu..
  6. Dawkowanie oblicza tylko lekarz. Będzie polegał na nasileniu objawów, wieku i wadze pacjenta..
  7. Często leki przeciwbakteryjne są przyjmowane w połączeniu z witaminami Bactisubtil, C, A i grupą B..
  8. W przypadku zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego przepisany antybiotyk podaje się najpierw dożylnie, a następnie kontynuuje leczenie tabletkami.
  9. Antybiotykoterapia odbywa się przy ścisłej dawce i czasie trwania leczenia, co wskaże lekarz.
  10. Podczas remisji w przewlekłej postaci choroby antybiotyki nie muszą być przyjmowane.

Powikłania, które mogą powodować antybiotyki

Każdy organizm jest indywidualny i na swój sposób reaguje na ten lub inny lek. Jaka dokładnie będzie reakcja na przepisany antybiotyk na zapalenie pęcherzyka żółciowego nie jest znana. Na tle antybiotykoterapii mogą wystąpić takie powikłania:

  • zmniejszone siły odpornościowe organizmu;
  • alergie o różnym nasileniu (wysypka, wstrząs anafilaktyczny);
  • częste objawy wzdęcia;
  • rozwój kandydozy;
  • biegunka;
  • krwawienia z nosa (z powodu niedoboru witaminy K);
  • rozwój niedoboru witamin;
  • krwawiące dziąsła;
  • ataki skurczu oskrzeli;
  • zakażenie grzybicze.

Często przepisywane antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Jednym z głównych powodów rozwoju choroby jest przenikanie patogennych mikroorganizmów do organizmu. Aby zatrzymać ich rozmnażanie i aktywność, a nie prowadzić do ropnia, a nawet śmierci osoby, musisz zacząć przyjmować antybiotyk z zapaleniem pęcherzyka żółciowego na czas. Oczywiście lekarz przepisuje schemat leczenia tej choroby za pomocą leków.

Często przepisywane leki przeciwbakteryjne:

  1. Chloramfenikol Jeśli ciało zostanie pokonane przez takie szkodliwe mikroorganizmy, jak Escherichia coli, paciorkowce lub gronkowce, wówczas ten lek pomaga. W przypadkach, gdy chorobie towarzyszą patologie nerek, wątroby, dolegliwości skórnych, antybiotyk jest przeciwwskazany. W ciąży, matek karmiących i osób starszych, ten lek również nie jest odpowiedni. Lekarz obliczy dawkę, a także czas trwania leczenia.
  2. Cyprofloksacyna. Szerokie spektrum działania. Podczas leczenia gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach, a następnie destrukcyjnie wpływa na patogenną mikroflorę. Zwykle jest przepisywany tym pacjentom, którzy nie tolerują antybiotyków beta-laktamowych. Ze szczególną ostrożnością lek jest zalecany dla osób z zaburzeniami układu nerwowego i zaburzeniami krążenia. Ma przeciwwskazania: ciąża, karmienie dziecka, wiek (do 18 lat jest zabroniony) i poważny rodzaj patologii nerek lub wątroby.
  3. Ampicylina Jeden z popularnych antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Należy do grupy półsyntetycznych amipopenicylin. Nawet w najcięższych przypadkach gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach, co jest szkodliwe dla bakterii. Niszczy Escherichia coli, Proteus, Streptococcus, Enterococcus i Staphylococcus. Dużą wadą tego leku jest to, że jest wrażliwy na enzymy bakteryjne beta-laktamazy.
  4. Erytromycyna. Należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Dostępne w formie tabletu. Lek zaburza metabolizm białek mikroorganizmów, w wyniku czego giną. Ten bakteriostatyczny antybiotyk jest przeciwwskazany w żółtaczce, chorobach nerek, a także z indywidualną nietolerancją..
  5. Amoksyklav Odnosi się do grupy antybiotyków penicylinowych. Jego skład obejmuje kwas klawulanowy. Lek ma szerokie spektrum działania i jest praktycznie bezpieczny dla organizmu. Pomimo tych pozytywnych aspektów lek nie jest zalecany pacjentom z chorobami wątroby i indywidualną nietolerancją składników..
  6. Oksamp. W przypadkach, w których zapalenie pęcherzyka żółciowego jest spowodowane infekcjami gronkowcowymi, a choroba jest ciężka, zaleca się połączenie oksacyliny i ampicyliny. Oksacylina (grupa antybiotyków penicylinowych) jest odporna na enzymy bakteryjne.
  7. Cefazolina. Antybiotyk cefalosporyny pierwszej generacji. Ten antybiotyk jest skuteczny przeciwko wszystkim mikroorganizmom, które wpływają na rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zabronione jest to pacjentom uczulonym na beta-laktamy oraz dzieciom w wieku poniżej 1 miesiąca życia. W niektórych przypadkach kobiety mogą być przepisywane, gdy lekarz zdecyduje, że korzyść ze stosowania leku przewyższa szkodę dla kobiety i płodu..
  8. Metronidazol. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego pochodne nitroimidazolu są przepisywane jako dodatkowe narzędzie do głównego antybiotyku (silniejszego), jeśli istnieje podejrzenie rozwoju mieszanej infekcji tlenowo-beztlenowej. Leku nie mogą stosować kobiety w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży oraz osoby cierpiące na choroby wątroby.
  9. Furazolidon. To antybiotyk z grupy nitrofuranu. Skutecznie niszczy patogenną mikroflorę, która przyczyniła się do rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego. Lek nie jest przepisywany kobietom w ciąży, alergikom, osobom, które skarżą się na patologie nerek i wątroby, a także małym dzieciom.
  10. Tetracyklina. Antybiotyk ma na celu zniszczenie patogennej mikroflory poprzez zaburzenie w nich metabolizmu białek. Po kilku dniach leczenia pacjent zauważy poprawę i złagodzenie objawów. Zapalenie pęcherzyka żółciowego ustąpi, ponieważ lek gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach.

Jakie środki przeciwbakteryjne są dozwolone w czasie ciąży

Podczas rodzenia dziecka kobiecie zabrania się wielu leków, w tym antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ale są wyjątkowe przypadki, w których lekarz może przepisać leki, które nie mają znaczącego wpływu na płód i nie przechodzą przez łożysko.

Erytromycyna

Jest to antybiotyk bakteryjny. Jego głównym celem jest zakłócenie metabolizmu białek i zakłócenie wiązań peptydowych. Rezultatem jest śmierć patogennej mikroflory. Gram-dodatnie i gram-ujemne ziarniaki są wrażliwe na erytromycynę. Dzienna dawka dla kobiety w pozycji 2-3 gramów. Czas trwania leczenia nie przekracza 10 dni. Dostępne w tabletkach i maściach. Przybliżona cena 85 rubli.

Przeciwwskazania do przyjmowania antybiotyku w zapaleniu pęcherzyka żółciowego obejmują:

  • choroba nerek i wątroby;
  • powikłania ciążowe;
  • nietolerancja kompozycji;
  • niemiarowość.

Oksacylina

Antybiotyk należy do grupy półsyntetycznych penicylin. Podczas działania leku synteza peptydoglikanu jest blokowana. Oksacylina niszczy ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Maksymalna dawka dziennie wynosi 3 gramy, ale kobiety w ciąży są zwykle przepisywane tylko 1-2 gramy. Postać proszku leku podaje się dożylnie w dawce od 2 do 4 gramów. Rozcieńczony solą fizjologiczną. Czas trwania leczenia będzie zalecany indywidualnie dla każdego przypadku..

Przeciwwskazania do stosowania oksacyliny:

  • laktacja;
  • astma oskrzelowa;
  • alergia na kompozycję;
  • choroba nerek
  • zapalenie jelit.

Lek ma własne skutki uboczne, których rozwój wymaga wizyty u lekarza. Wśród powikłań występuje naruszenie pracy układu krążenia, rozwój jadeitu, pojawienie się skurczu oskrzeli. Jeśli czas leczenia oksacyliną zostanie przekroczony, może rozwinąć się zapalenie jelit rzekomobłonowe.

Często przepisywany także Unazin, Sumamed, Loraxon, Hemomycin, Belcef. Te antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są praktycznie bezpieczne dla płodu..

Przeciwwskazania do przyjmowania antybiotyków

Wszystkie przeciwwskazania do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami są względne. Oznacza to, że lekarz musi wybrać lek odpowiedni dla pacjenta..

Lek należy wybrać na podstawie takich możliwych przeciwwskazań:

  • okres karmienia dziecka mlekiem z piersi;
  • ciąża;
  • nietolerancja składników (najczęściej jest to substancja czynna);
  • alergia na leki;
  • alergia na antybiotyki (dowolna grupa);
  • choroby wątroby i narządów układu wydalniczego;
  • Zakaźna mononukleoza.

Skutki uboczne

Antybiotyki z dowolnej grupy mogą powodować nieoczekiwane skutki uboczne. Znacząco zwiększa prawdopodobieństwo w tych sytuacjach, gdy pacjent nie przestrzega określonej dawki i przebiegu terapii.

Możliwe konsekwencje to:

  • skurcze oskrzeli;
  • biegunka;
  • wysypka na skórze;
  • zaburzenia jelit;
  • rozwój chorób grzybiczych;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • obniżona odporność;
  • pogorszenie stanu ogólnego;
  • uzależnienie od antybiotyku;
  • krwawiące dziąsła;
  • szok anafilaktyczny.

Każdy sygnał ciała powinien ostrzec. Należy to zgłosić swojemu lekarzowi. On dokona przeglądu leczenia i zmieni lek..

Co może zastąpić antybiotyki

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą nie być odpowiednie z powodu indywidualnej nietolerancji. W razie pilnej potrzeby leki przeciwbakteryjne można zastąpić sulfonamidami. Są to leki przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum działania..

  • praktycznie nietoksyczny dla organizmu;
  • stosunkowo niedrogi;
  • mogą być używane przez dzieci;
  • działa przeciwko szczepom rozszczepialnym.

Wśród skutecznych przedstawicieli są:

  1. Sulfadimezin. Dostępne w formie tabletu. Nie stosuje się go u dzieci poniżej trzeciego roku życia, pacjentów z indywidualną nietolerancją, z zaburzeniami tworzenia krwi i jeśli diagnoza wykazała wysoki poziom bilirubiny.
  2. Sulfadimetoksyna Lek skutecznie zwalcza patogeny, takie jak Klebsiella, Staphylococcus aureus, E. coli.
  3. Sulfalen. Może być stosowany w postaci tabletek, a także w postaci zastrzyków (domięśniowych i dożylnych). Mogą pojawić się bóle głowy, alergie, liczba białych krwinek..

Ponadto stosuje się również zioła i zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ale nawet z tym leczenie należy omówić ze specjalistą. Aby stosowanie leków jak najszybciej dało wyniki, nie wolno nam zapominać o specjalnej diecie, która zmniejszy obciążenie pęcherzyka żółciowego i wątroby, krzepiąc w ten sposób ogólny stan organizmu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą całkowicie uleczalną. Głównym zadaniem pacjenta jest terminowa prośba o wykwalifikowaną pomoc i ścisłe przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza.