Leczenie antybiotykowego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwane zapaleniem pęcherzyka żółciowego, jest ostrą lub przewlekłą patologią. Choroba objawia się bólem w prawym podżebrzu, napadami nudności i wymiotów, hipertermią, biegunką i zmianami klinicznymi w analizach. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego wymaga złożonej terapii: przyjmowania leków przeciwskurczowych, leków przeciwzapalnych, leków stymulujących odpływ żółci i leków przeciwbakteryjnych.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego to etap pomagania pacjentowi, który pozwala zniszczyć bakteryjne patogeny procesu patologicznego. Które leki są uważane za najlepsze, a także cechy ich stosowania, omówiono w artykule..

Kiedy potrzebne są antybiotyki?

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego nie są istotną częścią terapii. Są oni mianowani indywidualnie, biorąc pod uwagę ogólny stan ciała pacjenta, wrażliwość czynników sprawczych choroby na określony lek, jasność obrazu klinicznego choroby.

Czynniki zakaźne dostają się do ludzkiego układu żółciowego krwią lub limfą. Wnikają do pęcherzyka żółciowego, rozpoczynają tam aktywny proces rozmnażania. Proces patologiczny w pęcherzu jest dwojakiego rodzaju:

Pierwszej opcji towarzyszy tworzenie kamienia nazębnego. Utworzone kamienie są w stanie poruszać się wzdłuż dróg żółciowych, uszkadzać ściany, powodować postęp procesu zapalnego. W tym stanie leczenie antybiotykami jest obowiązkowym etapem złożonej terapii, ponieważ uszkodzenie mechaniczne w połączeniu z patogennymi mikroorganizmami jest obarczone rozwojem szeregu niebezpiecznych powikłań. Chodzi o powstawanie ropnia, wrzodów, sepsy, a nawet śmierci.

Leki przeciwbakteryjne są szczególnie potrzebne w następujących przypadkach:

  • zmiana parametrów ogólnej analizy krwi pacjenta - pojawienie się leukocytozy, wzrost ESR, przesunięcie wzoru leukocytów w lewo - jest dowodem jasnego procesu zapalnego;
  • znaczny wzrost wielkości dotkniętego narządu;
  • przedłużony ból w podbrzuszu po prawej stronie;
  • hipertermia powyżej 39 ° C;
  • powtarzające się wymioty w połączeniu z innymi objawami procesu zapalnego;
  • ciężkie wzdęcia w połączeniu z bólem;
  • biegunka przez ponad 24 godziny.

Cechy leczenia przeciwbakteryjnego

Leczenie antybiotykami rozpoczyna się od określenia wrażliwości patogenów. Ten etap jest ważny, ponieważ ten sam mikroorganizm może dobrze reagować na leczenie jednym lekiem i wcale nie reagować na inny lek. W przypadku drugiej opcji przyjmowanie leków jest absolutnie bezużyteczne, a choroba będzie postępować.

Do czasu uzyskania wyników inokulacji bakteryjnej proces zapalny leczy się lekami przeciwbakteryjnymi o szerokim spektrum działania, czyli tymi, które są skuteczne przeciwko tak wielu odmianom komórek bakteryjnych, jak to możliwe. Weź leki, biorąc pod uwagę następujące niuanse:

  • kategoria wiekowa pacjenta wpływa na wybór dawki;
  • ważne jest, aby ocenić stan aparatu nerkowego w czasie leczenia, ponieważ część substancji czynnej i jej metabolity są wydalane z moczem;
  • dobierana jest dawka, która co najmniej jest w stanie wytworzyć niezbędny efekt terapeutyczny;
  • powinieneś sprawdzić wrażliwość ciała pacjenta na substancję czynną antybiotyku - ważne jest, aby upewnić się, że nie ma reakcji alergicznych;
  • w celu wyjaśnienia obecności ciąży, laktacji i innych stanów, które mogą być przeciwwskazaniami do terapii.

Środki przeciwbakteryjne na zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwłaszcza w połączeniu z procesami zapalnymi pobliskich narządów (na przykład zapalenie żołądka, zapalenie trzustki), należy przyjmować nawet podczas wygaszania objawów obrazu klinicznego.

Najbardziej skuteczne i najbezpieczniejsze leki

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków polega na przyjmowaniu leków należących do kilku grup antybiotyków. Więcej informacji o każdej grupie.

Penicyliny

Jest to duża grupa leków uważanych za najbezpieczniejsze dla organizmu pacjentów. Ich skuteczność w zwalczaniu patogennych mikroorganizmów łączy się z niskim ryzykiem powikłań. Penicyliny są lekami z wyboru w leczeniu kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią..

Przedstawiciele grupy dobrze wnikają w żółć, szybko rozprzestrzeniają się po całym ciele, wydalani przez aparat nerkowy. Dostępne w postaci proszków do sporządzania roztworów do wstrzykiwań i postaci tabletek. Skuteczny przeciwko:

  • paciorkowce;
  • gronkowce;
  • enterokoki;
  • leptospira;
  • pseudomonady;
  • protea;
  • treponema i inne.

Ważny! Skuteczni przedstawiciele grupy - Amoksycylina, Amoksisar, Ampicylina, Bicylina, Oksacylina.

Cefalosporyny

Antybiotyki o szerokim spektrum działania, które reprezentowane są przez cztery generacje leków. Generacja I (cefaleksyna, cefazolina) jest wysoce skuteczna w zwalczaniu zakażeń gronkowcami, paciorkowcami i gonokokami. Cefuroksym II generacji jest przepisywany w celu zwalczania wszystkich bakterii Gram-dodatnich i niektórych Gram-ujemnych.

Trzecia generacja leków (cefotaksym, ceftriakson) ma szersze spektrum działania w porównaniu z przedstawicielami grupy z ich poprzednikami. IV generacja środków przeciwbakteryjnych działa przeciwko mikroorganizmom Gram-dodatnim, do Gram-ujemnych - mniej skutecznym.

Makrolidy

Przedstawiciele grupy stosowanej do zwalczania procesu zapalnego pęcherzyka żółciowego podczas zaostrzenia choroby:

  • Klarytromycyna,
  • Erytromycyna,
  • Josamycin,
  • Azytromycyna.

W okresie ciąży można stosować erytromycynę, jozamycynę i spiramycynę. Ich bezpieczeństwo zostało udowodnione klinicznie. Na tle laktacji wskazana jest erytromycyna. Klarytromycyna nie jest zalecana dla niemowląt.

Aminoglikozydy

Jedna z pierwszych klas środków przeciwbakteryjnych. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego należy przyjmować gentamycynę, amikacynę, kanamycynę. Kobietom w ciąży i podczas laktacji zaleca się ostrożne przepisywanie leków. Na tle rodzenia dziecka, Streptomycyna, Tobramycyna nie jest zalecana. Są w stanie negatywnie wpływać na stan aparatu nerkowego płodu i jego analizatora słuchowego..

Możliwe komplikacje

Picie antybiotyków powinno być przepisywane przez wykwalifikowanego specjalistę. Jest to konieczne nie tylko ze względu na możliwą obecność przeciwwskazań, ale także w celu uzyskania zaleceń dotyczących zapobiegania powikłaniom terapii.

Działania niepożądane mogą obejmować:

  • pojawienie się oporności drobnoustrojów chorobotwórczych na substancje czynne leków;
  • reakcje alergiczne o charakterze ogólnym i lokalnym;
  • naruszenie mikroflory przewodu pokarmowego (dysbioza);
  • procesy zapalne w jamie ustnej;
  • grzybice skóry i błon śluzowych;
  • rozwój stanu niedoboru odporności;
  • brak witamin w organizmie;
  • skurcze drzewa oskrzelowego.

Dlaczego konieczne są kombinacje antybiotyków z metronidazolem??

Metronidazol jest lekiem, który skutecznie zwalcza pierwotniaki i wiele bakterii. Nie jest przedstawicielem antybiotyków, ale jest stosowany jako ich kompleks. Metronidazol wpływa na informację genetyczną czynników zakaźnych, powodując ich śmierć.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego często stosuje się następujące schematy:

  • Gentamycyna + metronidazol + azlocylina. W przepisanej dawce leki są przyjmowane 2-3 razy dziennie. Ostatnio zaleca się zastąpienie gentamycyny innym aminoglikozydem ze względu na częste przypadki oporności bakteryjnej na ten lek..
  • Cepepime + metronidazol. W tym przypadku stosuje się cefalosporynę IV generacji. Osobliwością jest to, że cefepim podaje się w zastrzyku, a metronidazol w postaci tabletek.

Schematy leczenia mogą się różnić, a także dawkowanie leków, dobierane indywidualnie.

Jak zastąpić antybiotyki?

Środki przeciwbakteryjne nie zawsze są odpowiednie dla konkretnego pacjenta. Istnieje grupa leków, które mogą zastąpić antybiotyki w przypadku nietolerancji. Chodzi o sulfonamidy.

Przedstawiciele grupy są powoływani nie tylko do procesów zakaźnych pęcherzyka żółciowego, ale także do innych patologii przewodu żołądkowo-jelitowego. Dalsze szczegóły dotyczące niektórych skutecznych przedstawicieli.

Sulfadimezin

Lek jest dostępny w postaci tabletek, jego substancja czynna nazywa się sulfadimidyna. Przeciwwskazania do stosowania to CKD, hematopoeza, wysoka bilirubina, pacjenci w wieku poniżej 3 lat, nadwrażliwość na substancję czynną.

Sulfulfalen

Jest przyjmowany doustnie, wstrzykiwany w mięsień i żyłę. Przeciwwskazania do wizyty są podobne do opisanych dla leku sulfadimezin. Być może pojawienie się niepożądanych reakcji organizmu w postaci objawów dyspeptycznych, reakcji alergicznych, bólu głowy, zmniejszenia liczby leukocytów we krwi.

Sulfadimetoksyna

Sulfanilamid o długim działaniu. Lek jest skuteczny w walce z następującymi mikroorganizmami:

  • gronkowce,
  • paciorkowiec,
  • E coli,
  • klebsiella,
  • czynniki wywołujące czerwonkę.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem całkowicie odwracalnym. Głównym zadaniem pacjenta jest terminowe poszukiwanie pomocy wykwalifikowanego specjalisty, ściśle przestrzegając zaleceń.

Rzeczywiste problemy leczenia przewlekłego nielicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi i zmianami właściwości fizykochemicznych żółci.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi (dyskineza pęcherzyka żółciowego i aparatu zwieracza dróg żółciowych) oraz zmianami właściwości fizykochemicznych żółci (dyscholia).

Według różnych autorów pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego stanowią 17–19%, w krajach uprzemysłowionych - do 20%.

Klasyfikacja

Według ICD-10 istnieją:

Klinika

W klinice dominuje ból, który występuje w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza. Ból promieniuje do prawej łopatki, obojczyka, stawu barkowego, ma bolesny charakter, trwa przez wiele godzin, dni, a czasem tygodni. Często na tym tle występuje ostry ból skurczowy z powodu zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego. Występowanie bólu i jego nasilenie często wiąże się z naruszeniem diety, wysiłkiem fizycznym, chłodzeniem, infekcją międzyprądową. Zaostrzeniu ataku bólu zwykle towarzyszy gorączka, nudności, wymioty, odbijanie, biegunka lub naprzemienna biegunka i zaparcia, wzdęcia, uczucie goryczy w jamie ustnej.

Wymioty są opcjonalnym objawem przewlekłego kamiennego zapalenia pęcherzyka żółciowego, a wraz z innymi zaburzeniami dyspeptycznymi (nudności, odbijanie się gorzkości lub uporczywy gorzki smak w jamie ustnej) mogą być związane nie tylko z chorobą podstawową, ale także z towarzyszącą patologią - zapaleniem żołądka, zapaleniem trzustki, zapaleniem okrężnicy, zapaleniem wątroby. Często w wymiocinach wykrywa się domieszkę żółci, podczas gdy zmieniają kolor na zielony lub żółto-zielony.

Jest letarg, drażliwość, zaburzenia snu. Przejściową żółtaczkę twardówki i skóry można zaobserwować z powodu trudności w odpływie żółci z powodu gromadzenia się śluzu, nabłonka lub pasożytów (w szczególności blaszkowatych) we wspólnym przewodzie żółciowym.

W przypadku palpacji brzucha u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego określa się następujące objawy.

Objaw Kera - w obszarze rzutu pęcherzyka żółciowego, znajdującego się na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego brzucha z krawędzią fałszywych żeber, ból pojawia się podczas głębokiego dotykania podczas wdechu.

Objaw Grekova - Ortnera - Rashby - ból podczas uderzenia w krawędź dłoni wzdłuż prawego łuku żeńskiego.

Objawem Murphy'ego jest ostrożne, miękkie włożenie dłoni w obszar pęcherzyka żółciowego, a przy głębokim oddechu dotykanie dłoni powoduje ostry ból.

Objaw Mussiego - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po prawej stronie.

Instrumentalne i kliniczne badania biochemiczne

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie wzrasta ESR, liczba leukocytów wzrasta wraz ze zmianą wzoru w lewo, eozynofilia.

Do badań radiologicznych należą cholegrafia, która jest przeprowadzana po doustnym lub dożylnym podaniu środka kontrastowego. Obrazy ujawniają objawy uszkodzenia pęcherzyka żółciowego: wydłużenie, krętość, nierówne wypełnienie (fragmentacja) przewodu torbielowatego, jego załamania.

W ostatnich latach zaczęli stosować kompleksową technikę, która oprócz cholegrafii obejmuje cholecystocholangiografię, skanowanie ultrasonograficzne i radionuklidowe, tomografię komputerową, laparoskopię. W niektórych przypadkach dla specjalnych wskazań wykonuje się cholecystografię laparoskopową. Zastosowanie tej metody pozwala zobaczyć różne działy pęcherzyka żółciowego, zwrócić uwagę na stopień wypełnienia, obecność zrostów i zrostów, deformacje, stan ściany.

Nieinwazyjne metody badania dróg żółciowych obejmują ultradźwięki (ultradźwięki).

Ultradźwięki nie mają przeciwwskazań i mogą być stosowane w przypadkach, w których nie można przeprowadzić badania rentgenowskiego: w ostrej fazie choroby, ze zwiększoną wrażliwością na środki kontrastowe, ciążą, niewydolnością wątroby, niedrożnością głównych dróg żółciowych lub torbielowatych. Ultradźwięki mogą nie tylko ustalić brak kamienia nazębnego, ale także ocenić kurczliwość i stan ściany pęcherzyka żółciowego (pogrubienie, stwardnienie).

Leczenie

Tryb

W okresie ciężkiego zaostrzenia pacjentów należy hospitalizować. W przypadku silnego bólu, zwłaszcza pierwszego lub powikłanego żółtaczką obturacyjną, zagrożenie rozwoju destrukcyjnego zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów należy skierować na oddział chirurgiczny. Przy łagodnym przebiegu choroby leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych..

W okresie zaostrzenia pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku przez 7-10 dni. Stan komfortu psycho-emocjonalnego jest bardzo ważny, szczególnie w przypadku hipertonicznych dyskinez żółciowych. W przypadku dyskinezy hipokinetycznej nie zaleca się leżenia w łóżku.

Odżywianie

W fazie zaostrzenia, w ciągu pierwszych 1-2 dni, przepisywany jest napój ciepłej cieczy (słaba słodka herbata, soki owocowe i jagodowe rozcieńczone wodą, bulion z dzikiej róży, woda mineralna bez gazu) w małych porcjach do 6 szklanek dziennie, kilka krakersów. W miarę poprawy stanu, puree jest przepisywane w ograniczonej ilości: zupy śluzowe (owies, ryż, kasza manna), płatki zbożowe (kasza manna, owies, ryż), galaretka, galaretka, mus. Dalej obejmuje niskotłuszczowy twaróg, niskotłuszczowe gotowane ryby, tłuczone mięso, białe krakersy. Jedzenie jest przyjmowane 5-6 razy dziennie..

Wielu ekspertów zaleca 1-2 dni postu w okresie zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Na przykład:

Po zatrzymaniu zaostrzenia zalecana jest dieta nr 5. Zawiera ona normalną ilość białka (90–100 g); tłuszcze (80-100 g), około 50% tłuszczów to oleje roślinne; węglowodany (400 g), wartość energetyczna 2500–2900 kcal.

Frakcyjne odżywianie (w małych porcjach) i częste (5-6 razy dziennie), co przyczynia się do lepszego odpływu żółci.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego przydatne są tłuszcze i oleje roślinne. Są bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fosfolipidy, witaminę E. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) (arachidonowe, linolowe) są częścią błon komórkowych, przyczyniają się do normalizacji metabolizmu cholesterolu, biorą udział w syntezie prostaglandyn, które rozrzedzają żółć, zwiększają kurczliwość pęcherzyka żółciowego. Tłuszcze roślinne są szczególnie ważne w przypadku stagnacji żółci.

Ustalono właściwości antylitogenne diety bogatej w błonnik roślinny (jabłka, marchew, arbuz, melon, pomidory). Wskazane jest dodawanie otrębów pszennych do żywności - do 30 g dziennie. Są one wlewane do wrzącej wody, gotowane na parze; następnie ciecz jest odsączana, spuchnięte otręby dodaje się do naczyń 1-2 łyżek stołowych 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 4-6 tygodni. Warzywa, owoce, otręby przyczyniają się do przejścia żółci, obniżają poziom cholesterolu, zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

W przypadku hipertoniczności pęcherzyka żółciowego zalecana jest dieta bogata w magnez (zboża pszenne i gryczane, otręby pszenne, proso, chleb, warzywa) w celu zmniejszenia napięcia mięśni gładkich..

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie są zalecani do produktów drażniących wątrobę: buliony mięsne, tłuszcze zwierzęce (z wyjątkiem masła), żółtka jaj, gorące przyprawy (ocet, pieprz, musztarda, chrzan), potrawy smażone i duszone, ciasto. Napoje alkoholowe i piwo są zabronione..

Łagodzenie bólu w okresie zaostrzenia

W przypadku silnego bólu w prawym górnym kwadrancie, nudności i powtarzających się wymiotów zaleca się obwodowe M-antycholinergiczne: 1 ml 0,1% roztworu siarczanu atropiny lub 1 ml 0,2% roztworu Platifillin s / c. Mają działanie przeciwwymiotne, zmniejszają wydzielanie trzustki, tworzenie kwasu i enzymów w żołądku.

Po zatrzymaniu silnego bólu leki można przepisać doustnie: Metacyna w dawce 0,004-0,006 g, Platifillin - w 0,005 g na odbiór. W przypadku przeciwwskazań można zalecić doustnie selektywną M-antycholinergiczną gastrocepinę 50 mg 2-3 razy dziennie.

Miotropowe leki przeciwskurczowe stosuje się również w celu łagodzenia bólu: 2 ml 2% roztworu chlorowodorku Papaweryny, 2 ml 2% roztworu No-shpa s / c lub IM 2-3 razy dziennie, 2 ml 0,25% roztworu Fenikaberanu IM Na początku ataku kolki żółciowej ból można zatrzymać, przyjmując 0,005 g nitrogliceryny pod język.

W przypadku uporczywego bólu stosuje się nie narkotyczne środki przeciwbólowe: Analgin 2 ml 50% roztworu IM lub IV w połączeniu z chlorowodorkiem Papaweryny, No-spea i difenhydraminą; Baralgin 5 ml domięśniowo, Ketorol, Tramal, Trigan-D, Diklofenak. W przypadku nieprzerwanych bólów należy stosować narkotyczne środki przeciwbólowe: 1 ml 1% roztworu Promedol v / m. Morfiny nie należy stosować, ponieważ powoduje skurcz zwieracza Oddiego, zapobiega odpływowi żółci i wywołuje wymioty. Do leków można dodać dożylnie 2 ml 0,25% roztworu droperidolu w 200-300 ml 5% roztworu glukozy, blokada okrężnicy nowokainy.

Jeśli u pacjenta występują hipotoniczne dyskinezy (monotonne nudne, bolące bóle, uczucie ciężkości w prawym podbrzuszu), leki przeciwcholinergiczne i przeciwskurczowe nie są wskazane.

W takich przypadkach można zalecić cholekinetykę (zwiększyć ton pęcherzyka żółciowego, promować jego opróżnianie, zmniejszyć ból w prawym podżebrzu): olej roślinny 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie przed posiłkami, ksylitol lub sorbitol 15–20 g na 1/2 szklanki ciepła woda 2-3 razy dziennie, 25% roztwór siarczanu magnezu 1 łyżka stołowa 2-3 razy dziennie przed posiłkami.

W tym samym celu stosuje się syntetyczny lek hormonalny - oktapeptyd cholecystokininy (donosowo w ilości 50-100 mcg), daje również działanie przeciwbólowe.

W przypadku silnego bólu u pacjenta z hipotonicznymi dyskinezami zaleca się stosowanie nie narkotycznych środków przeciwbólowych, a później cholekinetycznych.

Metoklopramid (cerukal) i domperidon (motilium), które można stosować doustnie lub domięśniowo 10 mg 2-3 razy dziennie, mają regulujący wpływ na napięcie dróg żółciowych i działanie przeciwwymiotne.

Terapia antybakteryjna (ABT) podczas zaostrzenia

ABT jest przepisywany, gdy istnieje powód, aby założyć bakteryjny charakter choroby (gorączka, leukocytoza itp.).

Naumnan (1967) nazwał właściwości „idealnego antybiotyku” do leczenia infekcji pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych:

Bardzo wysokie stężenie leków przeciwbakteryjnych, które przenikają do żółci

Według Ya. S. Zimmermana ampicylina i ryfampicyna osiągają najwyższe stężenie w żółci. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, atakują większość patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ampicylina - odnosi się do półsyntetycznych penicylin, hamuje aktywność wielu gram-ujemnych (Escherichia coli, enterococci, Proteus) i gram-dodatnich bakterii (gronkowców i paciorkowców). Wnika dobrze do dróg żółciowych, nawet przy cholestazie, podaje się doustnie 0,5 g 4 razy dziennie lub IM 0,5-1,0 g co 6 godzin.

Oksacylina jest półsyntetyczną penicyliną, która działa bakteriobójczo przede wszystkim na florę Gram-dodatnią (gronkowce, paciorkowce), ale jest nieskuteczna w stosunku do większości bakterii Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do penicyliny, działa na gronkowce tworzące penicylinę. Gromadzi się dobrze w żółci i podaje się doustnie 0,5 g 4-6 razy dziennie przed posiłkami lub 0,5 g 4-6 razy dziennie domięśniowo.

Oxamp (ampicylina + oksacylina) jest lekiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność gronkowców tworzących penicylinazę. Tworzy wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,5 g 4 razy dziennie wewnątrz lub / m.

Ryfampicyna jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania. Ryfampicyna nie jest niszczona przez penicylinazę, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie przenika do dróg żółciowych, powodując przekrwienie. Lek przyjmuje się doustnie 0,15 3 razy dziennie.

Erytromycyna jest antybiotykiem z grupy makrolidów, działającym przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, słabo wpływa na mikroorganizmy Gram-ujemne, powoduje wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,25 g 4 razy dziennie.

Linkomycyna jest lekiem bakteriostatycznym, który wpływa na florę Gram-dodatnią, w tym gronkowce tworzące penicylinę, i jest nieaktywny wobec mikroorganizmów Gram-ujemnych. Podaje się go doustnie w dawce 0,5 g 3 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkami lub domięśniowo w 2 ml 30% roztworu 2-3 razy dziennie.

Leki, które wnikają w żółć w dość wysokich stężeniach

Penicylina (benzylopenicylina sodowa) jest lekiem bakteriobójczym, który działa przeciwko flory Gram-dodatniej i niektórym gram-ujemnym ziarniakom; nie wpływa na większość mikroorganizmów Gram-ujemnych. Nie działa przeciwko gronkowcom tworzącym penicylinazę. Przypisuje się IM dla 500 000–1 000 000 jednostek 4 razy dziennie..

Fenoksymetylopenicylina - podawana doustnie 0,25 g 6 razy dziennie przed posiłkami.

Tetracykliny - działają bakteriostatycznie na florę Gram-dodatnią i Gram-ujemną. Przypisany doustnie 0,25 g 4 razy dziennie.

Półsyntetyczne pochodne tetracykliny są bardzo skuteczne. Metacyklina jest przyjmowana w kapsułkach 0,3 g 2 razy dziennie. Doksycyklinę podaje się doustnie pierwszego dnia w dawce 0,1 g 2 razy dziennie, a następnie w dawce 0,1 g 1 raz dziennie.

Antybiotyki cefalosporynowe

Stosowane są cefalosporyny 1. generacji - cefalorydyna (Ceporin), cefalotyna (Keflin), cefazolina (Kefzol); II generacji - cefaleksyna (Ceporex), cefuroksym (Ketocef), cefamandol (Mandol); Generacja III - cefotaksym (Claforan), ceftriakson (Longacef), ceftazydym (Fortum).

Leki I generacji hamują większość gronkowców, paciorkowców, wielu szczepów Escherichia coli, Proteus.

Cefalosporyny drugiej generacji mają szersze spektrum działania na bakterie Gram-ujemne, hamują oporność Escherichia coli na leki pierwszej generacji, różne enterobakterie.

Cefalosporyny III generacji mają jeszcze szersze spektrum działania; oprócz wymienionych bakterii tłumią także salmonellę, shigellę.

Kefzol - wstrzykiwany i / m lub iv 0,5-1 g co 8 godzin Zeporin - wstrzykiwany i / m 0,5-1 g co 8 godzin Klaforan - wstrzykiwany i / m lub iv 2 g 2 razy dziennie.

Preparaty fluorochinolonowe

Mają właściwości bakteriobójcze, leki o szerokim spektrum działania, które dość dobrze penetrują żółć. Przypisany do ciężkiego zakażenia dróg żółciowych.

Abactal (pefloksacyna) - podawany doustnie w dawce 0,4 g 2 razy dziennie z posiłkami lub kroplówką dożylną - 5 ml (0,4 g) w 250 ml 5% roztworu glukozy.

Tarivid (ofloksacyna) - jest przepisywany w ilości 0,2 g 2 razy dziennie.

Ciprolet (cyprofloksacyna) - jest przepisywany w dawce 0,5 g 2 razy dziennie.

Pochodne nitrofuranu

Mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne są tłumione. Stężenie furadoniny w żółci jest 200 razy wyższe niż jej zawartość w surowicy krwi; Furadonina tłumi również chorobotwórczą florę w przewodzie pokarmowym, działa na Giardia. Furadonina i Furazolidon są przepisywane 0,1-0,15 g 3-4 razy dziennie po posiłkach.

Chlorofil

Lek ten zawiera mieszaninę chlorofilów znajdujących się w liściach eukaliptusa, hamuje mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym gronkowce tworzące penicylinę. Przypisany do 20-25 kropli 1% roztworu alkoholu 3 razy dziennie.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie środkami przeciwbakteryjnymi odbywa się przez 7-10 dni.

Wskazane jest łączenie środków przeciwbakteryjnych z lekami żółciopędnymi, które mają działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne (0,1 g Cycalvalon 3-4 razy dziennie przed posiłkami; 0,5 g nikodyny 3-4 razy dziennie przed posiłkami).

Jeśli pasożyty zostaną znalezione w żółci, przeprowadzana jest terapia przeciwpasożytnicza. W obecności opisthorchiasis, fascioliasis, clonorchosis wraz z erytromycyną lub furazolidonem przepisuje się Chloxil (2 g w postaci proszku w 1/2 szklanki mleka co 10 minut 3-5 razy przez 2 kolejne dni; 2 kursy są podejmowane w odstępach 4-6 miesięcy ).

W przypadku wykrycia silnejyloidozy, rzęsistkowicy, nicienia, leczy się Vermoxum - 1 tabletka 2-3 razy dziennie przez 3 dni, drugi kurs jest przepisywany po 2-4 tygodniach, Combantrine stosuje się również 0,25 g raz dziennie przez 3 dni.

Jeśli Giardia zostanie wykryta w żółci, leczenie przeciw Giardiasis przeprowadza się za pomocą jednego z następujących leków: Furazolidon 0,15 g 3-4 razy dziennie przez 5-7 dni; Fazizhin 2 g na dawkę raz; Trichopolum (metronidazol) 0,25 g 3 razy dziennie po posiłkach przez 5-7 dni; Macmirror 0,4 g 2 razy dziennie przez 7 dni.

Stosowanie leków żółciopędnych

Klasyfikacja leków choleretycznych (N.P. Skakun, A. Ya. Gubergrits, 1972):

Antybiotykoterapia zapalenia pęcherzyka żółciowego

Na woreczku żółciowym poprzez jego lokalizację, połączenia anatomiczne i funkcjonalne, zapalenie jelit, wątroby, żołądka rozprzestrzenia się przez kontakt. Możliwe zakażenie odległymi ogniskami krwi w przewlekłym zapaleniu migdałków, zębach próchniczych, zapaleniu zatok. Przyczyną zapalenia pęcherzyka żółciowego są najczęściej bakterie, rzadziej grzyby, wirusy. Aktywacja warunkowo patogennej flory zasługuje na szczególną uwagę..

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są objęte obowiązkowym schematem leczenia. Leki z tej grupy są przepisywane przez lekarza w zależności od rodzaju patogenu, ciężkości stanu pacjenta. Możliwość powikłań, przejście procesu zapalnego z ostrego na przewlekły, zależy od tego, jakie środki przeciwbakteryjne są stosowane w leczeniu.

Z jakimi patogenami powinny „walczyć” antybiotyki?

Badania zawartości pęcherzyka żółciowego u pacjentów z klinicznymi objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego wskazują na obecność mikroflory bakteryjnej u 1/3 pacjentów w pierwszym dniu choroby lub zaostrzenia, a po trzech dniach w 80%.

Najczęstszymi czynnikami wywołującymi zapalenie pęcherzyka żółciowego z infekcją jelit są:

Jeśli istnieje odległe przewlekłe ognisko, to od niego przez limfę i krew do pęcherzyka żółciowego spada:

Bardzo rzadkie czynniki chorobotwórcze obejmują:

  • Odmieniec;
  • pałeczka duru brzusznego i duru brzusznego;
  • Grzyby Candida.

U 1/10 pacjentów przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest wywoływane przez wirusy zapalenia wątroby typu B i C w tle lub po aktywnym procesie w wątrobie. Wybierając lek, należy pamiętać, że przy nielicznym przewlekłym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego często występuje mieszana flora.

W przypadku przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego przywiązuje się wagę do infekcji pasożytniczej:

Giardia jest obecnie uważana za środek do pokonania:

  • 5 razy zwiększając zakaźne właściwości E. coli;
  • obniżenie odporności;
  • powodując dysfunkcję dróg żółciowych.

Ale nie są uważane za patogeny zapalenia pęcherzyka żółciowego, ponieważ:

  • Giardia nie może długo żyć w pęcherzu, umierać z żółcią;
  • bardzo prawdopodobne jest, że pochodzą one z dwunastnicy;
  • nie uzyskano żadnych wyników morfologicznych potwierdzających przenikanie do ściany pęcherzyka żółciowego.

Najlepszy antybiotyk należy uznać za taki, który:

  • najbardziej wrażliwy na zidentyfikowaną florę;
  • po wejściu do organizmu może przenikać do pęcherza i gromadzić się w żółci.

Jakie zapalenie pęcherzyka żółciowego nie jest wskazane w przypadku antybiotyków?

Rozpoznając przyczyny zapalenia pęcherzyka żółciowego, należy wziąć pod uwagę stan trzustki. Faktem jest, że w przewlekłym zapaleniu trzustki naruszenie produkcji enzymów prowadzi do niewystarczającego zamknięcia zwieracza Oddi i wzrostu ciśnienia w dwunastnicy.

W takich warunkach powstaje refluks dwunastniczo-żółciowy (wrzucając zawartość dwunastnicy do pęcherzyka żółciowego). Aktywowane enzymy trzustkowe powodują nie bakteryjne zapalenie, „enzymatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego”. Ta opcja nie wymaga obowiązkowego przebiegu antybiotyków.

Jak określa się wskazania do podania antybiotyku??

Wskazania do stosowania antybiotyków są wyjaśnione począwszy od pytania i badania pacjenta. Zwykle pacjent martwi się:

  • przerywany, ale raczej intensywny ból w podbrzuszu po prawej stronie;
  • kolka wzdłuż jelit;
  • częste luźne stolce;
  • nudności, wymioty są możliwe;
  • temperatura wzrosła ponad 38 stopni.

Badania krwi ujawniają:

  • leukocytoza ze zmianą wzoru w lewo;
  • Wzrost ESR.

Decyzję o celowości stosowania antybiotyków, wyborze dawki i drogi podawania leku podejmuje wyłącznie lekarz. Zwracamy uwagę na wielką szkodę samoleczenia.

Zasady leczenia antybiotykami

W swoim wyborze lekarz kieruje się pewnymi wymaganiami dotyczącymi leczenia antybiotykami.

  1. Najlepiej jest przepisać lek o udowodnionej wrażliwości na zidentyfikowany czynnik wywołujący zapalenie pęcherzyka żółciowego. W przypadku braku czasu lub możliwości oczekiwania na wyniki czołgu. analizy, stosuj antybiotyki o szerokim spektrum działania, a następnie, gdy otrzymasz wnioski i nieskuteczność poprzedniej terapii, zastąp ją inną.
  2. Dawka jest obliczana na podstawie ciężkości stanu pacjenta, wieku i masy ciała.
  3. Zaletą jest dożylna i domięśniowa droga podania. Nie możesz brać tabletek przeciwko wymiotom i niestrawności.
  4. Przebieg leczenia powinien wynosić co najmniej 7-10 dni. Przerwanie i wydłużenie są równie szkodliwe i zagrażają rozwojowi odpornych form patogenów.
  5. Na tle antybiotykoterapii należy przepisać witaminy (grupy B, C). Będąc koenzymami w wielu procesach biochemicznych organizmu, środki te mają wspomagające działanie przeciwzapalne.
  6. W obecności mieszanej flory, współistniejących chorób przewlekłych można przepisać kombinacje antybiotyków z innymi lekami. W takim przypadku należy rozważyć przeciwwskazania i zgodność..

Jakie antybiotyki są potrzebne w zapaleniu pęcherzyka żółciowego?

Następujące leki mają najskuteczniejszy wpływ na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Erytromycyna - grupa farmakologiczna makrolidów, podobna do działania penicylin, spowalnia namnażanie paciorkowców i gronkowców.

Daje reakcję alergiczną krzyżową z innymi lekami z tej grupy (oleandomycyna), jest wzmocniony przez tetracykliny. Wadą jest produkcja tylko w postaci tabletek, są pijani przez pacjentów tylko z łagodną postacią stanu zapalnego.

Ampicylina - z grupy półsyntetycznych penicylin, zabija bakterie, niszcząc ich ścianę komórkową. Skuteczny przeciwko gronkowcom, paciorkowcom, enterokokom, salmonelli, E. coli. Szybko przenika do pęcherzyka żółciowego i jelit. Nadaje się do podawania dożylnego i domięśniowego. Stosowany razem poprawia właściwości aminoglikozydów i antykoagulantów. Testy krzepnięcia krwi muszą być monitorowane..

Chloramfenikol jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, ale w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego sensowne jest przepisywanie tylko z zainstalowanym patogenem (duru brzusznego i duru brzusznego, salmonelli, bakterii czerwonki). Ma słabą aktywność przeciwko Clostridia, pierwotniakom, Pseudomonas aeruginosa. Stosowany w tabletkach i zastrzykach.

Lek jest słabo kompatybilny z lekami przeciwzapalnymi, takimi jak:

  • sulfonamidy;
  • cytostatyki;
  • leki przeciwzakrzepowe;
  • barbiturany (tabletki nasenne).

Jak leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest częstą chorobą charakteryzującą się uszkodzeniem pęcherzyka żółciowego. Aby zatrzymać proces zapalny i pokonać bakterie chorobotwórcze, zaleca się kompleksowe leczenie. Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są integralną częścią terapii. Leki przeciwbakteryjne są potrzebne, aby zmniejszyć objawy i wyeliminować czynnik zakaźny..

Stosowanie antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego: ogólne zasady

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego bez antybiotyków nie doprowadzi do wyzdrowienia. Przepisane leki lub środki ludowe mogą jedynie złagodzić stany zapalne i poprawić odpływ żółci. Ale jeśli nie zażyjesz leków przeciwbakteryjnych, infekcja będzie się nadal rozprzestrzeniać w całym ciele.

Ważne jest, aby zacząć przyjmować antybiotyki, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • biegunka;
  • gorączka;
  • szwy ból brzucha;
  • częste wzdęcia;
  • częste nudności z wymiotami.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są potrzebne podczas zaostrzenia choroby o przewlekłej postaci, a także podczas nawrotów.

Przed zażyciem środka przeciwbakteryjnego należy wziąć pod uwagę następujące punkty:

  1. Lek należy przepisać po diagnozie i identyfikacji czynnika zakaźnego. Jeśli nie można było wykonać testów, przepisane zostaną antybiotyki o szerokim spektrum działania.
  2. Akceptacja antybiotyków o szerokim spektrum działania nie przyniesie pozytywnych rezultatów, jeśli nie zastosujesz się do złożonej terapii i nie zażyjesz innych (pomocniczych) leków przepisanych przez lekarza.
  3. Przebieg terapii powinien wynosić od 7 do 10 dni. Samo zmniejszenie lub wydłużenie leczenia niesie ryzyko rozwoju stabilnej formy patogenu.
  4. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami u dorosłych i dzieci jest inne. Należy to wziąć pod uwagę..
  5. Samo przepisywanie leków nie jest konieczne. Może to pogorszyć przebieg choroby i zaszkodzić zdrowiu..
  6. Dawkowanie oblicza tylko lekarz. Będzie polegał na nasileniu objawów, wieku i wadze pacjenta..
  7. Często leki przeciwbakteryjne są przyjmowane w połączeniu z witaminami Bactisubtil, C, A i grupą B..
  8. W przypadku zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego przepisany antybiotyk podaje się najpierw dożylnie, a następnie kontynuuje leczenie tabletkami.
  9. Antybiotykoterapia odbywa się przy ścisłej dawce i czasie trwania leczenia, co wskaże lekarz.
  10. Podczas remisji w przewlekłej postaci choroby antybiotyki nie muszą być przyjmowane.

Powikłania, które mogą powodować antybiotyki

Każdy organizm jest indywidualny i na swój sposób reaguje na ten lub inny lek. Jaka dokładnie będzie reakcja na przepisany antybiotyk na zapalenie pęcherzyka żółciowego nie jest znana. Na tle antybiotykoterapii mogą wystąpić takie powikłania:

  • zmniejszone siły odpornościowe organizmu;
  • alergie o różnym nasileniu (wysypka, wstrząs anafilaktyczny);
  • częste objawy wzdęcia;
  • rozwój kandydozy;
  • biegunka;
  • krwawienia z nosa (z powodu niedoboru witaminy K);
  • rozwój niedoboru witamin;
  • krwawiące dziąsła;
  • ataki skurczu oskrzeli;
  • zakażenie grzybicze.

Często przepisywane antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Jednym z głównych powodów rozwoju choroby jest przenikanie patogennych mikroorganizmów do organizmu. Aby zatrzymać ich rozmnażanie i aktywność, a nie prowadzić do ropnia, a nawet śmierci osoby, musisz zacząć przyjmować antybiotyk z zapaleniem pęcherzyka żółciowego na czas. Oczywiście lekarz przepisuje schemat leczenia tej choroby za pomocą leków.

Często przepisywane leki przeciwbakteryjne:

  1. Chloramfenikol Jeśli ciało zostanie pokonane przez takie szkodliwe mikroorganizmy, jak Escherichia coli, paciorkowce lub gronkowce, wówczas ten lek pomaga. W przypadkach, gdy chorobie towarzyszą patologie nerek, wątroby, dolegliwości skórnych, antybiotyk jest przeciwwskazany. W ciąży, matek karmiących i osób starszych, ten lek również nie jest odpowiedni. Lekarz obliczy dawkę, a także czas trwania leczenia.
  2. Cyprofloksacyna. Szerokie spektrum działania. Podczas leczenia gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach, a następnie destrukcyjnie wpływa na patogenną mikroflorę. Zwykle jest przepisywany tym pacjentom, którzy nie tolerują antybiotyków beta-laktamowych. Ze szczególną ostrożnością lek jest zalecany dla osób z zaburzeniami układu nerwowego i zaburzeniami krążenia. Ma przeciwwskazania: ciąża, karmienie dziecka, wiek (do 18 lat jest zabroniony) i poważny rodzaj patologii nerek lub wątroby.
  3. Ampicylina Jeden z popularnych antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Należy do grupy półsyntetycznych amipopenicylin. Nawet w najcięższych przypadkach gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach, co jest szkodliwe dla bakterii. Niszczy Escherichia coli, Proteus, Streptococcus, Enterococcus i Staphylococcus. Dużą wadą tego leku jest to, że jest wrażliwy na enzymy bakteryjne beta-laktamazy.
  4. Erytromycyna. Należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Dostępne w formie tabletu. Lek zaburza metabolizm białek mikroorganizmów, w wyniku czego giną. Ten bakteriostatyczny antybiotyk jest przeciwwskazany w żółtaczce, chorobach nerek, a także z indywidualną nietolerancją..
  5. Amoksyklav Odnosi się do grupy antybiotyków penicylinowych. Jego skład obejmuje kwas klawulanowy. Lek ma szerokie spektrum działania i jest praktycznie bezpieczny dla organizmu. Pomimo tych pozytywnych aspektów lek nie jest zalecany pacjentom z chorobami wątroby i indywidualną nietolerancją składników..
  6. Oksamp. W przypadkach, w których zapalenie pęcherzyka żółciowego jest spowodowane infekcjami gronkowcowymi, a choroba jest ciężka, zaleca się połączenie oksacyliny i ampicyliny. Oksacylina (grupa antybiotyków penicylinowych) jest odporna na enzymy bakteryjne.
  7. Cefazolina. Antybiotyk cefalosporyny pierwszej generacji. Ten antybiotyk jest skuteczny przeciwko wszystkim mikroorganizmom, które wpływają na rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zabronione jest to pacjentom uczulonym na beta-laktamy oraz dzieciom w wieku poniżej 1 miesiąca życia. W niektórych przypadkach kobiety mogą być przepisywane, gdy lekarz zdecyduje, że korzyść ze stosowania leku przewyższa szkodę dla kobiety i płodu..
  8. Metronidazol. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego pochodne nitroimidazolu są przepisywane jako dodatkowe narzędzie do głównego antybiotyku (silniejszego), jeśli istnieje podejrzenie rozwoju mieszanej infekcji tlenowo-beztlenowej. Leku nie mogą stosować kobiety w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży oraz osoby cierpiące na choroby wątroby.
  9. Furazolidon. To antybiotyk z grupy nitrofuranu. Skutecznie niszczy patogenną mikroflorę, która przyczyniła się do rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego. Lek nie jest przepisywany kobietom w ciąży, alergikom, osobom, które skarżą się na patologie nerek i wątroby, a także małym dzieciom.
  10. Tetracyklina. Antybiotyk ma na celu zniszczenie patogennej mikroflory poprzez zaburzenie w nich metabolizmu białek. Po kilku dniach leczenia pacjent zauważy poprawę i złagodzenie objawów. Zapalenie pęcherzyka żółciowego ustąpi, ponieważ lek gromadzi się w żółci w wysokich stężeniach.

Jakie środki przeciwbakteryjne są dozwolone w czasie ciąży

Podczas rodzenia dziecka kobiecie zabrania się wielu leków, w tym antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ale są wyjątkowe przypadki, w których lekarz może przepisać leki, które nie mają znaczącego wpływu na płód i nie przechodzą przez łożysko.

Erytromycyna

Jest to antybiotyk bakteryjny. Jego głównym celem jest zakłócenie metabolizmu białek i zakłócenie wiązań peptydowych. Rezultatem jest śmierć patogennej mikroflory. Gram-dodatnie i gram-ujemne ziarniaki są wrażliwe na erytromycynę. Dzienna dawka dla kobiety w pozycji 2-3 gramów. Czas trwania leczenia nie przekracza 10 dni. Dostępne w tabletkach i maściach. Przybliżona cena 85 rubli.

Przeciwwskazania do przyjmowania antybiotyku w zapaleniu pęcherzyka żółciowego obejmują:

  • choroba nerek i wątroby;
  • powikłania ciążowe;
  • nietolerancja kompozycji;
  • niemiarowość.

Oksacylina

Antybiotyk należy do grupy półsyntetycznych penicylin. Podczas działania leku synteza peptydoglikanu jest blokowana. Oksacylina niszczy ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Maksymalna dawka dziennie wynosi 3 gramy, ale kobiety w ciąży są zwykle przepisywane tylko 1-2 gramy. Postać proszku leku podaje się dożylnie w dawce od 2 do 4 gramów. Rozcieńczony solą fizjologiczną. Czas trwania leczenia będzie zalecany indywidualnie dla każdego przypadku..

Przeciwwskazania do stosowania oksacyliny:

  • laktacja;
  • astma oskrzelowa;
  • alergia na kompozycję;
  • choroba nerek
  • zapalenie jelit.

Lek ma własne skutki uboczne, których rozwój wymaga wizyty u lekarza. Wśród powikłań występuje naruszenie pracy układu krążenia, rozwój jadeitu, pojawienie się skurczu oskrzeli. Jeśli czas leczenia oksacyliną zostanie przekroczony, może rozwinąć się zapalenie jelit rzekomobłonowe.

Często przepisywany także Unazin, Sumamed, Loraxon, Hemomycin, Belcef. Te antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są praktycznie bezpieczne dla płodu..

Przeciwwskazania do przyjmowania antybiotyków

Wszystkie przeciwwskazania do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami są względne. Oznacza to, że lekarz musi wybrać lek odpowiedni dla pacjenta..

Lek należy wybrać na podstawie takich możliwych przeciwwskazań:

  • okres karmienia dziecka mlekiem z piersi;
  • ciąża;
  • nietolerancja składników (najczęściej jest to substancja czynna);
  • alergia na leki;
  • alergia na antybiotyki (dowolna grupa);
  • choroby wątroby i narządów układu wydalniczego;
  • Zakaźna mononukleoza.

Skutki uboczne

Antybiotyki z dowolnej grupy mogą powodować nieoczekiwane skutki uboczne. Znacząco zwiększa prawdopodobieństwo w tych sytuacjach, gdy pacjent nie przestrzega określonej dawki i przebiegu terapii.

Możliwe konsekwencje to:

  • skurcze oskrzeli;
  • biegunka;
  • wysypka na skórze;
  • zaburzenia jelit;
  • rozwój chorób grzybiczych;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • obniżona odporność;
  • pogorszenie stanu ogólnego;
  • uzależnienie od antybiotyku;
  • krwawiące dziąsła;
  • szok anafilaktyczny.

Każdy sygnał ciała powinien ostrzec. Należy to zgłosić swojemu lekarzowi. On dokona przeglądu leczenia i zmieni lek..

Co może zastąpić antybiotyki

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą nie być odpowiednie z powodu indywidualnej nietolerancji. W razie pilnej potrzeby leki przeciwbakteryjne można zastąpić sulfonamidami. Są to leki przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum działania..

  • praktycznie nietoksyczny dla organizmu;
  • stosunkowo niedrogi;
  • mogą być używane przez dzieci;
  • działa przeciwko szczepom rozszczepialnym.

Wśród skutecznych przedstawicieli są:

  1. Sulfadimezin. Dostępne w formie tabletu. Nie stosuje się go u dzieci poniżej trzeciego roku życia, pacjentów z indywidualną nietolerancją, z zaburzeniami tworzenia krwi i jeśli diagnoza wykazała wysoki poziom bilirubiny.
  2. Sulfadimetoksyna Lek skutecznie zwalcza patogeny, takie jak Klebsiella, Staphylococcus aureus, E. coli.
  3. Sulfalen. Może być stosowany w postaci tabletek, a także w postaci zastrzyków (domięśniowych i dożylnych). Mogą pojawić się bóle głowy, alergie, liczba białych krwinek..

Ponadto stosuje się również zioła i zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ale nawet z tym leczenie należy omówić ze specjalistą. Aby stosowanie leków jak najszybciej dało wyniki, nie wolno nam zapominać o specjalnej diecie, która zmniejszy obciążenie pęcherzyka żółciowego i wątroby, krzepiąc w ten sposób ogólny stan organizmu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą całkowicie uleczalną. Głównym zadaniem pacjenta jest terminowa prośba o wykwalifikowaną pomoc i ścisłe przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza.

Leczenie antybiotykowego zapalenia pęcherzyka żółciowego: rodzaje leków

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest patologią zapalną występującą w pęcherzyku żółciowym. Organ ten wykonuje ważne zadania w układzie trawiennym organizmu. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego ulega zapaleniu, ogólny stan zdrowia człowieka pogarsza się. Aby wyeliminować niewielkie zapalenie, konieczne jest leczenie patologii w domu lub przyjmowanie antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Jednak w przypadku poważniejszych objawów potrzebne będą antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zwłaszcza w ostrej fazie tej choroby.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego może również występować w postaci przewlekłej z okresami nawrotów i remisji. Jak leczyć patologię tego typu - lekarz prowadzący opowie o tym podczas konsultacji. Jeśli choroba się rozpocznie, konieczna może być interwencja chirurgiczna. Zjawisko to występuje jednak niezwykle rzadko. Leki są zwykle przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego..

Głównym objawem choroby jest duży dyskomfort odczuwany po prawej stronie. Ponadto ból może mieć charakter bólowy, ciągnący lub zszywający. W niektórych sytuacjach dochodzi do ataków intensywnej bolesnej kolki, szczególnie na tle jedzenia tłustych, smażonych potraw i picia alkoholu.

Należy rozumieć, że zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się stopniowym rozwojem i towarzyszy mu zmniejszenie apetytu, a następnie spadek aktywności fizycznej. Pojawiają się pacjenci:

  • zaparcie
  • otyłość;
  • uczucie goryczy w ustach rano i wieczorem;
  • gorzkie odbijanie;
  • czasami wymioty;
  • swędząca skóra;
  • gorączka zaostrzenia.

Reakcja zapalna jest zlokalizowana na błonie pęcherzyka żółciowego z dalszym postępem do narządu. Następnie żółć zyskuje gęstszą konsystencję, tworząc kamienie. Wszystko to przyczynia się do obniżenia odporności i zmniejszenia odporności na stresujące sytuacje..

Mechanizm rozwoju

Głównym powodem rozwoju patologii jest działanie szkodliwych mikroorganizmów:

  • paciorkowce;
  • gronkowce;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • Shigella
  • tyfusowe patyczki;
  • różne grzyby.

Te mikroorganizmy dostają się do przewodów pęcherzyka żółciowego z jelit. Jest to ostatni element na liście (grzyby), który żyje w niewielkiej ilości, nawet u zdrowej osoby. Ta patogenna mikroflora może dostać się do organizmu wraz z limfą lub przepływem krwi z dowolnego miejsca zapalenia, czy to zapalenie migdałków, próchnica czy odmiedniczkowe zapalenie nerek..

W większości przypadków leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego środkami ludowymi nie jest panaceum. W takim przypadku potrzebne są leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zazwyczaj do tego celu wybiera się środki przeciwbakteryjne. Jednak pomimo faktu, że leki te mogą zniszczyć kolonię mikroorganizmów w narządzie, taki zastosowany plan ich zniszczenia jest całkowicie niezdolny do pozbycia się problemu. Z tego powodu do leczenia stosuje się zintegrowane podejście..

Leczenie

Klasy narkotykowe

Terapia wymaga przestrzegania leżenia w łóżku z następującymi lekami:

  • antybiotyki;
  • środki przeciwbólowe;
  • przeciwskurczowe;
  • leki żółciopędne;
  • enzymy;
  • hepatoprotektory.

Gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego jest w ostrym stadium, któremu towarzyszy tworzenie się ropni, pacjent potrzebuje hospitalizacji, aby zapobiec pęknięciu pęcherza. Lekarze wykonują operację usunięcia narządów. Oprócz tych działań można również zalecić rutynowe operacje usuwania kamienia..

Aby zatrzymać skupienie zapalne, można użyć rurki wątroby z wodą mineralną. Każda terapia jest niemożliwa bez zachowania specjalnej diety. W ostrej patologii lekarz zaleca powstrzymanie się od jedzenia jakiegokolwiek jedzenia przez kilka dni. Dopuszczalna jest tylko niewielka ilość wywarów ziołowych i soków.

Następnie wyznaczana jest tabela nr 5. W menu znajdują się produkty bogate w błonnik. Wszystkie potrawy powinny być gotowane na parze. Stosowanie przecierów warzywnych i płatków zbożowych jako głównego pokarmu staje się pożądane w tym okresie. Jeśli pacjent jest dręczony przewlekłą postacią zapalenia pęcherzyka żółciowego, powinien zorganizować dni postu z obowiązkową odmową jedzenia, ale z płynem.

Zastosowanie przeciwskurczowe

Choroba, której towarzyszą ataki bólu spowodowane skurczami dróg żółciowych, wymaga specjalnego leku. Aby poprawić stan pacjenta, należy zatrzymać ból i skurcze. W tej materii pomogą leki przeciwskurczowe - leki zmniejszające skurcze i nadmierne napięcie dróg żółciowych, poprawiające odpływ żółci, łagodzące proces zapalny.

Leki przeciwskurczowe występują w kilku grupach:

  • środek zapewniający relaksujący efekt z delikatnym działaniem na woreczek żółciowy i drogi żółciowe;
  • połączony lek, który zapewnia zarówno ulgę w bólu, jak i relaksację (Spasmolgon, Trigan, Renalgan);
  • każdy przedstawiciel miotropowy poprawia odpływ żółci, łagodzi ból i ma pozytywny wpływ na mięśnie narządu (No-shpa, Drotaverin i Nikoshpan).

Ta grupa leków jest stosowana, jeśli diagnozą jest zapalenie pęcherzyka żółciowego lub zapalenie trzustki. Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego lekami o działaniu przeciwskurczowym wykonuje się przez wstrzyknięcie. W przypadku rozpoznania przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leki przeciwskurczowe są przepisywane w tabletkach lub kapsułkach..

Antybiotyki

Bez względu na formę zapalenia pęcherzyka żółciowego (ostre lub przewlekłe) grupa leków przeciwbakteryjnych jest zawsze uwzględniana w trakcie leczenia. Wykorzystywane są następujące narzędzia:

Cel leku zależy od postaci patologii, wieku i płci pacjenta, obecności innych chorób. Zabrania się angażowania się w samodzielne leczenie, ponieważ tylko lekarz prowadzący wybiera niezbędną dawkę, a także przepisuje dodatkowe fundusze na złożoną terapię.

Leki o działaniu przeciwbakteryjnym mają różny wpływ na woreczek żółciowy. Według siły przenikania do żółci narkotyki dzielą się na następujące grupy:

  1. Silnymi przedstawicielami są Ericycyna, Ampioks, Erytromycyna, Oleandomycyna, Ampicylina, Oksacylina, Linkomycyna. Stosuje się je 4 razy dziennie w przepisanej dawce w zastrzykach lub tabletkach. Metacyklina, benzylpenicylina, oletetrina, fenoksymetylopenicylina są uważane za dość silne analogi w leczeniu przewlekłej postaci patologii..
  2. Słabo przenikające analogi - lewomycetyna, streptomycyna, ristomycyna.
  3. Jeśli choroba jest spowodowana przez pasożyty, zaleca się leczenie w celu ich wyeliminowania. Giardiasis jest niszczony przez Tinidazole lub Metronidazole. Co więcej, pierwszy lek należy przyjmować w pojedynczej dawce, a drugi przepisuje się na tydzień.

Istnieją jednak różne schematy leczenia tej patologii, których czas trwania wynosi co najmniej 7 dni.

Gdy pacjent nie toleruje antybiotyków

Jeśli pacjent ma nietolerancję leków przeciwbakteryjnych, wówczas przepisuje mu się lek sulfonamidowy. Takie leki pomagają nie tylko w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ale także w innych patologiach przewodu żołądkowo-jelitowego, jelita cienkiego i grubego. Obejmują one:

  • Sulfapyridazyna jest lekiem, który niszczy bakterie i łagodzi reakcję zapalną. Główną zaletą tego leku jest szybkie przenikanie jego składników do krwi, gdzie osiągają wysokie stężenie. W ciągu godziny lek może gromadzić się w pęcherzyku żółciowym i pozostać tam przez długi czas. Skuteczność leku można zidentyfikować poprzez szybkie ustąpienie objawów bólowych i przywrócenie ruchu.
  • Sulfadimetoksyna jest lekiem o podobnym działaniu. Ale ten lek ma przeciwwskazania, polegające na naruszeniu serca i naczyń krwionośnych.
  • Sulfalen to kolejny podobny lek. Rzadko ma skutki uboczne, ale istnieje niebezpieczeństwo reakcji alergicznej.
  • Sulfadimezin jest bardzo skutecznym lekiem, który pomaga zatrzymać proces zapalny..

Gdy pacjentowi przepisuje się którykolwiek z tych leków, zaleca się stosowanie dużych objętości specjalnie przygotowanej wody w celu najszybszego narażenia na składniki leku, za pomocą którego leczony jest układ trawienny. Bardzo ważną kwestią jest to, że nie powinieneś kupować wody gazowanej, nawet jeśli jest to dobrze znana marka. Przedsiębiorstwa często produkują napoje gazowane zamiast napojów leczniczych..

Cholagogue

Leki tego typu mają łagodny wpływ na woreczek żółciowy, pomagając poprawić odpływ żółci, aby zapobiec jej stagnacji. W zależności od wpływu leku na organizm leki mają następującą klasyfikację:

  • środki żółciopędne stosowane w celu zwiększenia produkcji i upłynnienia żółci;
  • cholekinetyka, która poprawia wydzielanie żółci poprzez stymulowanie kanałów narządu i samego pęcherza;
  • leki o łączonym działaniu, które łączą funkcje powyższych grup.

Leki przeciwgrzybicze

Gdy antybiotyki są przepisywane osobom o obniżonej odporności lub osobom starszym, zaleca się im poddanie się terapii, która niszczy kolonie grzybicze w celu zapobiegania. Wynika to z działania antybiotyków, które niszczą wszystko, nawet pożyteczne bakterie, co wywołuje rozwój drożdżopodobnych grzybów chorobotwórczych. Leczenie grzybów trwa około pół miesiąca.

Najbardziej znanym i powszechnym lekiem stosowanym do niszczenia kolonii grzybów jest Nystatyna. Taki lek sprawdził się doskonale, ponieważ nie ma specjalnych przeciwwskazań, a lek jest doskonale wydalany z organizmu.

Leki uzupełniające

Jeśli u pacjenta wystąpią nudności i wymioty podczas leczenia terapeutycznego, lekarz z pewnością przepisuje Motilium i Cerucal. Możliwe jest również stosowanie enzymów do leczenia patologii. Enzymy mają pozytywny wpływ na produkcję żółci, a ponadto usprawniają proces jej usuwania..

Z pasożytniczą zmianą, która spowodowała rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego, lekarz przepisuje leki przeciw robakom. Warto zauważyć, że leczenie patologii nie ogranicza się do przyjmowania tylko leków. Zintegrowane podejście obejmuje również dodatkowe leczenie: diety, preparaty ziołowe, inne rodzaje terapii. Tylko takie kompleksowe podejście gwarantuje całkowite wyleczenie zapalenia spojówek..