Rzeczywiste problemy leczenia przewlekłego nielicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi i zmianami właściwości fizykochemicznych żółci.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi (dyskineza pęcherzyka żółciowego i aparatu zwieracza dróg żółciowych) oraz zmianami właściwości fizykochemicznych żółci (dyscholia).

Według różnych autorów pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego stanowią 17–19%, w krajach uprzemysłowionych - do 20%.

Klasyfikacja

Według ICD-10 istnieją:

Klinika

W klinice dominuje ból, który występuje w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza. Ból promieniuje do prawej łopatki, obojczyka, stawu barkowego, ma bolesny charakter, trwa przez wiele godzin, dni, a czasem tygodni. Często na tym tle występuje ostry ból skurczowy z powodu zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego. Występowanie bólu i jego nasilenie często wiąże się z naruszeniem diety, wysiłkiem fizycznym, chłodzeniem, infekcją międzyprądową. Zaostrzeniu ataku bólu zwykle towarzyszy gorączka, nudności, wymioty, odbijanie, biegunka lub naprzemienna biegunka i zaparcia, wzdęcia, uczucie goryczy w jamie ustnej.

Wymioty są opcjonalnym objawem przewlekłego kamiennego zapalenia pęcherzyka żółciowego, a wraz z innymi zaburzeniami dyspeptycznymi (nudności, odbijanie się gorzkości lub uporczywy gorzki smak w jamie ustnej) mogą być związane nie tylko z chorobą podstawową, ale także z towarzyszącą patologią - zapaleniem żołądka, zapaleniem trzustki, zapaleniem okrężnicy, zapaleniem wątroby. Często w wymiocinach wykrywa się domieszkę żółci, podczas gdy zmieniają kolor na zielony lub żółto-zielony.

Jest letarg, drażliwość, zaburzenia snu. Przejściową żółtaczkę twardówki i skóry można zaobserwować z powodu trudności w odpływie żółci z powodu gromadzenia się śluzu, nabłonka lub pasożytów (w szczególności blaszkowatych) we wspólnym przewodzie żółciowym.

W przypadku palpacji brzucha u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego określa się następujące objawy.

Objaw Kera - w obszarze rzutu pęcherzyka żółciowego, znajdującego się na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego brzucha z krawędzią fałszywych żeber, ból pojawia się podczas głębokiego dotykania podczas wdechu.

Objaw Grekova - Ortnera - Rashby - ból podczas uderzenia w krawędź dłoni wzdłuż prawego łuku żeńskiego.

Objawem Murphy'ego jest ostrożne, miękkie włożenie dłoni w obszar pęcherzyka żółciowego, a przy głębokim oddechu dotykanie dłoni powoduje ostry ból.

Objaw Mussiego - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po prawej stronie.

Instrumentalne i kliniczne badania biochemiczne

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie wzrasta ESR, liczba leukocytów wzrasta wraz ze zmianą wzoru w lewo, eozynofilia.

Do badań radiologicznych należą cholegrafia, która jest przeprowadzana po doustnym lub dożylnym podaniu środka kontrastowego. Obrazy ujawniają objawy uszkodzenia pęcherzyka żółciowego: wydłużenie, krętość, nierówne wypełnienie (fragmentacja) przewodu torbielowatego, jego załamania.

W ostatnich latach zaczęli stosować kompleksową technikę, która oprócz cholegrafii obejmuje cholecystocholangiografię, skanowanie ultrasonograficzne i radionuklidowe, tomografię komputerową, laparoskopię. W niektórych przypadkach dla specjalnych wskazań wykonuje się cholecystografię laparoskopową. Zastosowanie tej metody pozwala zobaczyć różne działy pęcherzyka żółciowego, zwrócić uwagę na stopień wypełnienia, obecność zrostów i zrostów, deformacje, stan ściany.

Nieinwazyjne metody badania dróg żółciowych obejmują ultradźwięki (ultradźwięki).

Ultradźwięki nie mają przeciwwskazań i mogą być stosowane w przypadkach, w których nie można przeprowadzić badania rentgenowskiego: w ostrej fazie choroby, ze zwiększoną wrażliwością na środki kontrastowe, ciążą, niewydolnością wątroby, niedrożnością głównych dróg żółciowych lub torbielowatych. Ultradźwięki mogą nie tylko ustalić brak kamienia nazębnego, ale także ocenić kurczliwość i stan ściany pęcherzyka żółciowego (pogrubienie, stwardnienie).

Leczenie

Tryb

W okresie ciężkiego zaostrzenia pacjentów należy hospitalizować. W przypadku silnego bólu, zwłaszcza pierwszego lub powikłanego żółtaczką obturacyjną, zagrożenie rozwoju destrukcyjnego zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów należy skierować na oddział chirurgiczny. Przy łagodnym przebiegu choroby leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych..

W okresie zaostrzenia pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku przez 7-10 dni. Stan komfortu psycho-emocjonalnego jest bardzo ważny, szczególnie w przypadku hipertonicznych dyskinez żółciowych. W przypadku dyskinezy hipokinetycznej nie zaleca się leżenia w łóżku.

Odżywianie

W fazie zaostrzenia, w ciągu pierwszych 1-2 dni, przepisywany jest napój ciepłej cieczy (słaba słodka herbata, soki owocowe i jagodowe rozcieńczone wodą, bulion z dzikiej róży, woda mineralna bez gazu) w małych porcjach do 6 szklanek dziennie, kilka krakersów. W miarę poprawy stanu, puree jest przepisywane w ograniczonej ilości: zupy śluzowe (owies, ryż, kasza manna), płatki zbożowe (kasza manna, owies, ryż), galaretka, galaretka, mus. Dalej obejmuje niskotłuszczowy twaróg, niskotłuszczowe gotowane ryby, tłuczone mięso, białe krakersy. Jedzenie jest przyjmowane 5-6 razy dziennie..

Wielu ekspertów zaleca 1-2 dni postu w okresie zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Na przykład:

Po zatrzymaniu zaostrzenia zalecana jest dieta nr 5. Zawiera ona normalną ilość białka (90–100 g); tłuszcze (80-100 g), około 50% tłuszczów to oleje roślinne; węglowodany (400 g), wartość energetyczna 2500–2900 kcal.

Frakcyjne odżywianie (w małych porcjach) i częste (5-6 razy dziennie), co przyczynia się do lepszego odpływu żółci.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego przydatne są tłuszcze i oleje roślinne. Są bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fosfolipidy, witaminę E. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) (arachidonowe, linolowe) są częścią błon komórkowych, przyczyniają się do normalizacji metabolizmu cholesterolu, biorą udział w syntezie prostaglandyn, które rozrzedzają żółć, zwiększają kurczliwość pęcherzyka żółciowego. Tłuszcze roślinne są szczególnie ważne w przypadku stagnacji żółci.

Ustalono właściwości antylitogenne diety bogatej w błonnik roślinny (jabłka, marchew, arbuz, melon, pomidory). Wskazane jest dodawanie otrębów pszennych do żywności - do 30 g dziennie. Są one wlewane do wrzącej wody, gotowane na parze; następnie ciecz jest odsączana, spuchnięte otręby dodaje się do naczyń 1-2 łyżek stołowych 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 4-6 tygodni. Warzywa, owoce, otręby przyczyniają się do przejścia żółci, obniżają poziom cholesterolu, zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

W przypadku hipertoniczności pęcherzyka żółciowego zalecana jest dieta bogata w magnez (zboża pszenne i gryczane, otręby pszenne, proso, chleb, warzywa) w celu zmniejszenia napięcia mięśni gładkich..

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie są zalecani do produktów drażniących wątrobę: buliony mięsne, tłuszcze zwierzęce (z wyjątkiem masła), żółtka jaj, gorące przyprawy (ocet, pieprz, musztarda, chrzan), potrawy smażone i duszone, ciasto. Napoje alkoholowe i piwo są zabronione..

Łagodzenie bólu w okresie zaostrzenia

W przypadku silnego bólu w prawym górnym kwadrancie, nudności i powtarzających się wymiotów zaleca się obwodowe M-antycholinergiczne: 1 ml 0,1% roztworu siarczanu atropiny lub 1 ml 0,2% roztworu Platifillin s / c. Mają działanie przeciwwymiotne, zmniejszają wydzielanie trzustki, tworzenie kwasu i enzymów w żołądku.

Po zatrzymaniu silnego bólu leki można przepisać doustnie: Metacyna w dawce 0,004-0,006 g, Platifillin - w 0,005 g na odbiór. W przypadku przeciwwskazań można zalecić doustnie selektywną M-antycholinergiczną gastrocepinę 50 mg 2-3 razy dziennie.

Miotropowe leki przeciwskurczowe stosuje się również w celu łagodzenia bólu: 2 ml 2% roztworu chlorowodorku Papaweryny, 2 ml 2% roztworu No-shpa s / c lub IM 2-3 razy dziennie, 2 ml 0,25% roztworu Fenikaberanu IM Na początku ataku kolki żółciowej ból można zatrzymać, przyjmując 0,005 g nitrogliceryny pod język.

W przypadku uporczywego bólu stosuje się nie narkotyczne środki przeciwbólowe: Analgin 2 ml 50% roztworu IM lub IV w połączeniu z chlorowodorkiem Papaweryny, No-spea i difenhydraminą; Baralgin 5 ml domięśniowo, Ketorol, Tramal, Trigan-D, Diklofenak. W przypadku nieprzerwanych bólów należy stosować narkotyczne środki przeciwbólowe: 1 ml 1% roztworu Promedol v / m. Morfiny nie należy stosować, ponieważ powoduje skurcz zwieracza Oddiego, zapobiega odpływowi żółci i wywołuje wymioty. Do leków można dodać dożylnie 2 ml 0,25% roztworu droperidolu w 200-300 ml 5% roztworu glukozy, blokada okrężnicy nowokainy.

Jeśli u pacjenta występują hipotoniczne dyskinezy (monotonne nudne, bolące bóle, uczucie ciężkości w prawym podbrzuszu), leki przeciwcholinergiczne i przeciwskurczowe nie są wskazane.

W takich przypadkach można zalecić cholekinetykę (zwiększyć ton pęcherzyka żółciowego, promować jego opróżnianie, zmniejszyć ból w prawym podżebrzu): olej roślinny 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie przed posiłkami, ksylitol lub sorbitol 15–20 g na 1/2 szklanki ciepła woda 2-3 razy dziennie, 25% roztwór siarczanu magnezu 1 łyżka stołowa 2-3 razy dziennie przed posiłkami.

W tym samym celu stosuje się syntetyczny lek hormonalny - oktapeptyd cholecystokininy (donosowo w ilości 50-100 mcg), daje również działanie przeciwbólowe.

W przypadku silnego bólu u pacjenta z hipotonicznymi dyskinezami zaleca się stosowanie nie narkotycznych środków przeciwbólowych, a później cholekinetycznych.

Metoklopramid (cerukal) i domperidon (motilium), które można stosować doustnie lub domięśniowo 10 mg 2-3 razy dziennie, mają regulujący wpływ na napięcie dróg żółciowych i działanie przeciwwymiotne.

Terapia antybakteryjna (ABT) podczas zaostrzenia

ABT jest przepisywany, gdy istnieje powód, aby założyć bakteryjny charakter choroby (gorączka, leukocytoza itp.).

Naumnan (1967) nazwał właściwości „idealnego antybiotyku” do leczenia infekcji pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych:

Bardzo wysokie stężenie leków przeciwbakteryjnych, które przenikają do żółci

Według Ya. S. Zimmermana ampicylina i ryfampicyna osiągają najwyższe stężenie w żółci. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, atakują większość patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ampicylina - odnosi się do półsyntetycznych penicylin, hamuje aktywność wielu gram-ujemnych (Escherichia coli, enterococci, Proteus) i gram-dodatnich bakterii (gronkowców i paciorkowców). Wnika dobrze do dróg żółciowych, nawet przy cholestazie, podaje się doustnie 0,5 g 4 razy dziennie lub IM 0,5-1,0 g co 6 godzin.

Oksacylina jest półsyntetyczną penicyliną, która działa bakteriobójczo przede wszystkim na florę Gram-dodatnią (gronkowce, paciorkowce), ale jest nieskuteczna w stosunku do większości bakterii Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do penicyliny, działa na gronkowce tworzące penicylinę. Gromadzi się dobrze w żółci i podaje się doustnie 0,5 g 4-6 razy dziennie przed posiłkami lub 0,5 g 4-6 razy dziennie domięśniowo.

Oxamp (ampicylina + oksacylina) jest lekiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność gronkowców tworzących penicylinazę. Tworzy wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,5 g 4 razy dziennie wewnątrz lub / m.

Ryfampicyna jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania. Ryfampicyna nie jest niszczona przez penicylinazę, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie przenika do dróg żółciowych, powodując przekrwienie. Lek przyjmuje się doustnie 0,15 3 razy dziennie.

Erytromycyna jest antybiotykiem z grupy makrolidów, działającym przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, słabo wpływa na mikroorganizmy Gram-ujemne, powoduje wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,25 g 4 razy dziennie.

Linkomycyna jest lekiem bakteriostatycznym, który wpływa na florę Gram-dodatnią, w tym gronkowce tworzące penicylinę, i jest nieaktywny wobec mikroorganizmów Gram-ujemnych. Podaje się go doustnie w dawce 0,5 g 3 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkami lub domięśniowo w 2 ml 30% roztworu 2-3 razy dziennie.

Leki, które wnikają w żółć w dość wysokich stężeniach

Penicylina (benzylopenicylina sodowa) jest lekiem bakteriobójczym, który działa przeciwko flory Gram-dodatniej i niektórym gram-ujemnym ziarniakom; nie wpływa na większość mikroorganizmów Gram-ujemnych. Nie działa przeciwko gronkowcom tworzącym penicylinazę. Przypisuje się IM dla 500 000–1 000 000 jednostek 4 razy dziennie..

Fenoksymetylopenicylina - podawana doustnie 0,25 g 6 razy dziennie przed posiłkami.

Tetracykliny - działają bakteriostatycznie na florę Gram-dodatnią i Gram-ujemną. Przypisany doustnie 0,25 g 4 razy dziennie.

Półsyntetyczne pochodne tetracykliny są bardzo skuteczne. Metacyklina jest przyjmowana w kapsułkach 0,3 g 2 razy dziennie. Doksycyklinę podaje się doustnie pierwszego dnia w dawce 0,1 g 2 razy dziennie, a następnie w dawce 0,1 g 1 raz dziennie.

Antybiotyki cefalosporynowe

Stosowane są cefalosporyny 1. generacji - cefalorydyna (Ceporin), cefalotyna (Keflin), cefazolina (Kefzol); II generacji - cefaleksyna (Ceporex), cefuroksym (Ketocef), cefamandol (Mandol); Generacja III - cefotaksym (Claforan), ceftriakson (Longacef), ceftazydym (Fortum).

Leki I generacji hamują większość gronkowców, paciorkowców, wielu szczepów Escherichia coli, Proteus.

Cefalosporyny drugiej generacji mają szersze spektrum działania na bakterie Gram-ujemne, hamują oporność Escherichia coli na leki pierwszej generacji, różne enterobakterie.

Cefalosporyny III generacji mają jeszcze szersze spektrum działania; oprócz wymienionych bakterii tłumią także salmonellę, shigellę.

Kefzol - wstrzykiwany i / m lub iv 0,5-1 g co 8 godzin Zeporin - wstrzykiwany i / m 0,5-1 g co 8 godzin Klaforan - wstrzykiwany i / m lub iv 2 g 2 razy dziennie.

Preparaty fluorochinolonowe

Mają właściwości bakteriobójcze, leki o szerokim spektrum działania, które dość dobrze penetrują żółć. Przypisany do ciężkiego zakażenia dróg żółciowych.

Abactal (pefloksacyna) - podawany doustnie w dawce 0,4 g 2 razy dziennie z posiłkami lub kroplówką dożylną - 5 ml (0,4 g) w 250 ml 5% roztworu glukozy.

Tarivid (ofloksacyna) - jest przepisywany w ilości 0,2 g 2 razy dziennie.

Ciprolet (cyprofloksacyna) - jest przepisywany w dawce 0,5 g 2 razy dziennie.

Pochodne nitrofuranu

Mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne są tłumione. Stężenie furadoniny w żółci jest 200 razy wyższe niż jej zawartość w surowicy krwi; Furadonina tłumi również chorobotwórczą florę w przewodzie pokarmowym, działa na Giardia. Furadonina i Furazolidon są przepisywane 0,1-0,15 g 3-4 razy dziennie po posiłkach.

Chlorofil

Lek ten zawiera mieszaninę chlorofilów znajdujących się w liściach eukaliptusa, hamuje mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym gronkowce tworzące penicylinę. Przypisany do 20-25 kropli 1% roztworu alkoholu 3 razy dziennie.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie środkami przeciwbakteryjnymi odbywa się przez 7-10 dni.

Wskazane jest łączenie środków przeciwbakteryjnych z lekami żółciopędnymi, które mają działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne (0,1 g Cycalvalon 3-4 razy dziennie przed posiłkami; 0,5 g nikodyny 3-4 razy dziennie przed posiłkami).

Jeśli pasożyty zostaną znalezione w żółci, przeprowadzana jest terapia przeciwpasożytnicza. W obecności opisthorchiasis, fascioliasis, clonorchosis wraz z erytromycyną lub furazolidonem przepisuje się Chloxil (2 g w postaci proszku w 1/2 szklanki mleka co 10 minut 3-5 razy przez 2 kolejne dni; 2 kursy są podejmowane w odstępach 4-6 miesięcy ).

W przypadku wykrycia silnejyloidozy, rzęsistkowicy, nicienia, leczy się Vermoxum - 1 tabletka 2-3 razy dziennie przez 3 dni, drugi kurs jest przepisywany po 2-4 tygodniach, Combantrine stosuje się również 0,25 g raz dziennie przez 3 dni.

Jeśli Giardia zostanie wykryta w żółci, leczenie przeciw Giardiasis przeprowadza się za pomocą jednego z następujących leków: Furazolidon 0,15 g 3-4 razy dziennie przez 5-7 dni; Fazizhin 2 g na dawkę raz; Trichopolum (metronidazol) 0,25 g 3 razy dziennie po posiłkach przez 5-7 dni; Macmirror 0,4 g 2 razy dziennie przez 7 dni.

Stosowanie leków żółciopędnych

Klasyfikacja leków choleretycznych (N.P. Skakun, A. Ya. Gubergrits, 1972):

Jakie antybiotyki należy stosować w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego

Najczęstszą chorobą przewodu żołądkowo-jelitowego jest zapalenie pęcherzyka żółciowego. Charakteryzuje się obrzękiem ścian narządu i naruszeniem jego funkcjonalności, w zależności od postaci choroby. Jeśli istnieje podejrzenie zapalenia pęcherzyka żółciowego, leki, leczenie i metody zapobiegania nawrotom w przyszłości powinien wybierać wyłącznie lekarz. Nie możesz zaniedbać objawów, może to powodować poważne komplikacje..

Pomoc w zapaleniu pęcherzyka żółciowego

Jeśli znajdziesz jakiekolwiek objawy choroby, zdecydowanie powinieneś skontaktować się z placówką medyczną w celu uzyskania wykwalifikowanej pomocy. Pacjenci z zapaleniem pęcherzyka żółciowego powinni być leczeni w szpitalu chirurgicznym pod ścisłym nadzorem lekarzy..

Jako leki stosowane w zapaleniu pęcherzyka żółciowego stosuje się środki przeciwbólowe, odczulające (przeciwalergiczne), przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Główną rolę w leczeniu odgrywają antybiotyki, bez względu na to, jak negatywnie wszyscy je traktują. Tylko te leki są w stanie zwalczać infekcje o etiologii bakteryjnej, co znacznie poprawia stan pacjenta i łagodzi stany zapalne..

Jakie antybiotyki są przepisywane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego

Pierwszą rzeczą, którą lekarz powinien zrobić, jest przepisanie testu żółci w celu ustalenia gatunku mikroorganizmów, które spowodowały patologię, i ustalenia, na jakie antybiotyki są wrażliwe. Gronkowce, paciorkowce, flora jelitowa mogą powodować zapalenie pęcherzyka żółciowego i wątroby. Przy wyborze terapii ważne jest również zwrócenie uwagi na indywidualne cechy każdego pacjenta i uwzględnienie faktu, że szczepy bakteryjne mutują i na pierwszy rzut oka ten sam rząd może być wrażliwy na różne czynniki.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania. Najczęściej stosowanymi lekami są cztery grupy:

  • makrolidy;
  • tetracykliny;
  • fluorochinolony;
  • cefalosporyny.

Antybiotyki z rodziny makrolidów, bezpośrednio azytromycyna, roksitromycyna, spiramycyna, okazały się skuteczne w leczeniu infekcji wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie. W większości przypadków leki te są stosowane jako leczenie wspomagające w przypadku ciężkich zmian pęcherzyka żółciowego i wątroby, ponieważ wiele mikroorganizmów jest na nie opornych (opornych).

Leki tetracyklinowe (doksycyklina, metacyklina) są stosowane stosunkowo rzadko w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, głównie jako dodatkowe narzędzie. Powodem tego było to, że w procesie ewolucji i mutacji mikroorganizmy stają się coraz bardziej niewrażliwe na takie leki.

Dwie pierwsze grupy działają dobrze w leczeniu przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Mają zdolność do akumulacji wątroby, wchłaniania ich i żółci. Leki z tych grup mają długi okres półtrwania w organizmie. Daje to czas i możliwość wpływania na stan zapalny. Ale z tego samego powodu mają ogromny toksyczny wpływ na organizm, który jest obarczony niekorzystnymi konsekwencjami dla pacjenta.

Antybiotyki z grupy fluorochinolonów (Norfloksacyna, Ofloksacyna, Cyprofloksacyna, Lewofloksacyna) mają szerokie spektrum działania. Stosuje się je głównie w ostrych warunkach. Sprawdzili się w walce zarówno z bakteriami Gram-ujemnymi (enterobakterie), jak i Gram-dodatnimi (gronkowce, paciorkowce).

Efekt terapeutyczny polega na tym, że lek nie kumuluje się we krwi, ale bezpośrednio w tkankach wątroby i pęcherzyka żółciowego.

Ale, w przeciwieństwie do dwóch pierwszych grup, okres półtrwania tych leków wynosi średnio 6 godzin, co nie pozwala im mieć wyraźnego działania toksycznego na organizm.

W przypadkach, w których nie ma czasu czekać, sięgają także po cefalosporyny. Najszersze spektrum działania wśród nich to leki trzeciej i czwartej generacji (Ceftazidime, Cefepim, Cefobid, Rocefim). Wpływają również na prawie wszystkie grupy mikroorganizmów, ich okres półtrwania jest krótki. W ciężkich przypadkach zaleca się połączenie z lekami amoksycylinowymi (amikacyną)..

Aby uzyskać najlepszy efekt w leczeniu antybiotyków, zaleca się jednoczesne stosowanie ze środkami przeciwpierwotniakowymi (metronidazol, tynidazol). Leki te działają na pierwotniaki..

Jak przyjmować leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zalecenia dotyczące przyjmowania antybiotyków, odpowiedniej formy i dawkowania powinny być wykonywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego po dokładnej diagnozie. Każda inicjatywa może pogorszyć proces i zagrażać życiu..

W ostrych stanach, w pierwszych dniach leczenia lepiej jest podawać leki w postaci infuzji lub zastrzyku dożylnego. W takim przypadku lek zaczyna działać natychmiast po podaniu. Ale chcę zauważyć, że rośnie także tempo wydalania narkotyków.

Jeśli sprawa nie jest krytyczna, zaleca się domięśniowe podawanie leków. W takim przypadku działanie występuje nieco później, ale lek dłużej pozostaje w organizmie.

W przypadku powolnego przebiegu choroby lub remisji przepisywane są antybiotyki w postaci tabletek. Wadą tego leczenia jest to, że nie wszystkie przyjmowane leki mają czas na rozpuszczenie i wchłonięcie w ścianie jelita, niektóre są po prostu wydalane z kałem. Pod tym względem tabletki są mniej skuteczne niż zastrzyki. Aby poprawić wynik, zaleca się spożywanie ich przed jedzeniem..

Jeśli chodzi o dawkowanie leków, zależy to od złożoności przebiegu choroby i jest przydzielane wyłącznie indywidualnie.

Przebieg leczenia antybiotykami wynosi średnio 7-10 dni. Należy zauważyć, że przy odpowiedniej terapii efekt przyjmowania leków powinien być widoczny trzeciego dnia. Jeśli tak się nie stanie, pilnie musisz zmienić taktykę postępowania z pacjentem lub dodać leki innej grupy.

Powikłania po antybiotykach

Biorąc środki przeciwbakteryjne, jak każdy lek, może prowadzić do wielu komplikacji. Wśród nich najczęstsze to:

  • reakcje alergiczne;
  • dysbioza;
  • obniżona odporność.

Najstraszniejsze objawy alergii, które mogą być, to szok anafilaktyczny i obrzęk Quinckego. W przypadku nieterminowej pomocy w tych przypadkach możliwy jest zgon..

Łatwiejszym przejawem odporności organizmu na lek jest pokrzywka. Wyraża się to pojawieniem się wysypki skórnej..

Aby tego uniknąć, przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie testów alergicznych.

Ponieważ antybiotyki, szczególnie o szerokim spektrum działania, zabijają nie tylko patogenne, ale także florę typową dla narządów, mogą wystąpić choroby takie jak dysbioza jelit i pochwy, pleśniawki. W przypadku dysbakteriozy w przewodzie pokarmowym biegunka, kolka, wzdęcia aż do pojawienia się zapalenia jelit mogą przeszkadzać.

Naruszenie przewodu żołądkowo-jelitowego prawie zawsze pociąga za sobą spadek odporności i niedobór witamin, ponieważ spożywane jedzenie zwykle nie jest trawione i wchłaniane. Aby tego uniknąć, równolegle z antybiotykami, musisz przyjmować preparaty zawierające bakterie podobne do mieszkańców normoflory.

Jeśli wybierzesz odpowiednie leczenie i odżywianie, zapalenie pęcherzyka żółciowego zniknie szybko i bez skutków ubocznych dla organizmu.

Czym leczy się zapalenie pęcherzyka żółciowego: najskuteczniejsze leki

Około 10-15% światowej populacji jest z pierwszej ręki zaznajomionych z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub zapaleniem pęcherzyka żółciowego (GI). Dyskomfort i ciągnięcie bólów w prawym podżebrzu, trudności z trawieniem jedzenia i nieprzyjemna goryczka w jamie ustnej - wszystko to jest okazją do poddania się badaniu. A jakie jest leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego w: w naszym przeglądzie i wideo w tym artykule przeanalizujemy najskuteczniejsze środki, które zdecydowanie pomogą ci.

Podstawy klasyfikacji chorób

Zanim omówimy, co pić z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, aby szybko złagodzić ból i dyskomfort, ustalimy, jakie rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego istnieją. W końcu postać kliniczna choroby w dużej mierze wpływa na wybór taktyk leczenia.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego dzieli się na dwie duże grupy:

  • Ostry:
    1. nieżyt - z zaangażowaniem w patologiczny proces błony śluzowej (powierzchni) narządu;
    2. flegmoniczny - z rozproszonym ropnym zapaleniem;
    3. zgorzel - z martwiczą zmianą ściany lekarza rodzinnego.
  • chroniczny.

Ważny! Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego przeprowadza chirurg w szpitalu. Większość pacjentów ma operację - cholecystektomię. Zabronione jest leczenie zapalenia ropnego, a zwłaszcza zgorzelinowego stanu zapalnego w domu!

A jednak ogromna większość pacjentów ma przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (XX). Czym jest zapalenie pęcherzyka żółciowego i dlaczego jest niebezpieczne?

W wyniku szkodliwego wpływu na ścianę żołądka rozwija się powolny proces zapalny. Z czasem ściany narządu gęstnieją, stają się nieaktywne, a na błonie śluzowej pojawiają się owrzodzenia i blizny. To z kolei powoduje dalsze naruszenia odpływu żółci i powstawania kamieni.

Uwaga! Zaostrzenie dwudziestego praktycznego występuje zawsze po błędzie w diecie - jedzeniu tłustych smażonych potraw. Ponadto atak może wywołać hipotermię, obniżoną odporność, drżenie, intensywny wysiłek fizyczny.

Konserwatywne leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego zwykle przeprowadza się metodami zachowawczymi (ale może być również wymagana operacja).

Wśród jego głównych celów:

  • eliminacja zmian zapalnych w ścianie GP;
  • zapobieganie powikłaniom;
  • eliminacja objawów patologii;
  • poprawa jakości życia i rehabilitacja pacjentów.

Ważny! Lekarz opracowuje plan leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta. Wybrane taktyki są w dużej mierze zdeterminowane przez przebieg kliniczny patologii (częstotliwość i nasilenie zaostrzeń), obecność / brak kamienia nazębnego, stan funkcjonalny lekarza rodzinnego.

Terapia nielekowa

Zanim przeanalizujemy, jakie leki wziąć na zapalenie pęcherzyka żółciowego, chcemy zwrócić uwagę na fakt, że terapia dietetyczna pozostaje ważną metodą leczenia. Wszyscy pacjenci z XX powinni przestrzegać tabeli leczenia nr 5 (według Pevznera).

Wśród jego zasad:

  1. Częste i, co ważne, ułamkowe posiłki (około 5-6 razy dziennie).
  2. Kompilacja i utrzymanie jasnej diety.
  3. Zużycie 2500-2900 kcal dziennie.
  4. Tworzenie menu z optymalną zawartością białek, tłuszczów i węglowodanów.
  5. Spadek udziału tłuszczów zwierzęcych w diecie i wzrost udziału tłuszczów roślinnych.
  6. Pij dużo wody (około 2 litrów czystej wody dziennie).
  7. Preferowane opcje obróbki cieplnej - gotowanie i gotowanie na parze.

Wśród dozwolonych produktów są:

  • chude mięso (drób, królik, wołowina, ryby);
  • otręby pszenne;
  • płatki zbożowe (zwłaszcza proso, kasza gryczana);
  • nabiał;
  • warzywa i owoce.

Z diety pacjentów należy wykluczyć:

  • tłuste, wędzone potrawy;
  • tłuste mięso i podroby (nerki, mózgi, język itp.);
  • żółtka;
  • przyprawy i przyprawy;
  • bogate buliony;
  • muffinki i wyroby cukiernicze;
  • orzechy
  • alkohol;
  • napój gazowany.

Ważny! Pacjentom z XX zaleca się stosowanie diety terapeutycznej przez całe życie. To znacznie zmniejszy liczbę zaostrzeń..

Terapia lekowa

Leki stosowane w zapaleniu pęcherzyka żółciowego są kolejnym istotnym elementem terapii. Bardzo ważne jest, aby wszystkie pigułki i zastrzyki były przepisywane przez wykwalifikowanego lekarza (terapeuty lub gastroenterologa) na podstawie wyników badania. Tylko specjalista będzie w stanie ocenić niuanse patologii i indywidualne cechy ciała.

Co więc wziąć z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: leki są podzielone na kilka grup farmakologicznych.

Tabela: Zastrzyki i tabletki na zapalenie pęcherzyka żółciowego pęcherzyka żółciowego:

GrupaMechanizm akcjiPrzedstawiciele
AntybiotykiEliminacja infekcji bakteryjnych i miejscowych stanów zapalnychAzytromycyna, ampicylina, amoksycylina, ceftriakson, metronidazol
SulfonamidyZniszczenie patogennych mikroorganizmów w jelicie (z towarzyszącym zapaleniem)Sulfadimesin, Sulfalen
Leki przeciwgrzybiczeZniszczenie grzybów, które mogą intensywnie namnażać się w przewodzie pokarmowym w odpowiedzi na leczenie przeciwdrobnoustrojoweNystatyna, flukonazol, furazolidon
CholagogueNormalizacja produkcji i odpływ żółciAllohol, Holosas, Hofitol
PrzeciwskurczoweŁagodzi skurcze mięśni, eliminuje bólBez spa, Papaweryna, Trimedat, Duspatalin
HepatoprotectorsPrzywrócenie czynności wątroby, przyspieszenie regeneracji hepatocytówEssliver, Essential Forte, Ursosan, Carsil, Heptral

Antybiotyki, sulfonamidy i środki przeciwgrzybicze

Ważnym składnikiem leczenia są antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie wątroby. Jednak przed wyborem konkretnego leku należy przejść szczegółowe badanie diagnostyczne, zidentyfikować patogen zapalenia i ustalić jego wrażliwość na środki przeciwdrobnoustrojowe.

Antybiotyk na zapalenie pęcherzyka żółciowego powinien wykazywać specyficzną aktywność przeciwko drobnoustrojom zasiedlającym ściany ścian trzustki.

Najczęściej pacjentom przepisuje się cefalosporyny. Skutecznie zwalczają zapalenie pęcherzyka żółciowego: antybiotyki mają wysoką aktywność i szerokie spektrum działania. W przypadku ciężkiego zaostrzenia choroby zaleca się stosowanie leków z grupy erytromycyny.

Jakie tabletki do picia na zapalenie pęcherzyka żółciowego u kobiet w ciąży, pacjentów w podeszłym wieku i dzieci? Dla nich skutecznym i absolutnie bezpiecznym antybiotykiem z grupy penicylin będzie świetna opcja. Ze względu na to, że dobrze kumulują się w żółci, efekt terapeutyczny występuje dość szybko.

Uwaga! Każdy lek przeciw zapaleniu pęcherzyka żółciowego ma przeciwwskazania. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza i dokładnie przeczytaj instrukcję użytkowania.

Średnio przebieg antybiotykoterapii zaostrzenia XX wynosi 10-14 dni. Jeśli lek zostanie wybrany prawidłowo, już w 2-3 dniu leczenia pacjent czuje się znacznie lepiej.

Sulfanilamidy są substytutem antybiotyków. Są przepisywane dla:

  • niemożność leczenia przeciwdrobnoustrojowego środkami „klasycznymi”;
  • powikłanie XX zapalenia błony śluzowej jelit.

Środki przeciwgrzybicze są wskazane, gdy w ciele aktywowana jest patogenna flora grzybowa. Zjawisko to często występuje na tle terapii przeciwdrobnoustrojowej, dlatego niektórzy eksperci uważają ich profilaktyczne (profilaktyczne) zastosowanie.

Cholagogue

Istotnym elementem leczenia jest żółtaczka z zapaleniem pęcherzyka żółciowego.

Zgodnie z działaniem farmakologicznym można je podzielić na dwie duże grupy:

  • choleretyki - leki zwiększające produkcję żółci;
  • cholekinetyka - leki, które pomagają znormalizować odpływ żółci.

Choleretyki obejmują:

  • produkty oparte na żółci bydlęcej - Cholenzym, Allohol;
  • sterole roślinne - znamiona kukurydzy, kwiaty nieśmiertelnika, ekstrakt z dzikiej róży;
  • narkotyki syntetyczne - Nikodine, Osalmid, Cyclovalon.

Cholekinetyka to kolejny często przepisywany lek na zapalenie pęcherzyka żółciowego: zastój żółci po zażyciu jest eliminowany przez zwiększenie napięcia mięśni dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego oraz wzmocnienie jego skurczów.

Ważny! Cholagogue jest przeciwwskazany w żółtaczce obturacyjnej, ostrym zapaleniu wątroby, współistniejących niewyrównanych chorobach przewodu pokarmowego. Jak przyjmować Allochol z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, któremu towarzyszą kamienie w pęcherzyku żółciowym, skonsultuj się z lekarzem.

Leki przeciwskurczowe

„Jak złagodzić ból przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego?” - Być może jedno z najczęstszych pytań pacjentów. Pomocne w tym mogą być leki przeciwskurczowe - grupa leków, które eliminują skurcz mięśni i ułatwiają odpływ żółci w dwunastnicy.

Najczęściej stosowane, ale shpa z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: jak przyjmować ten lek.?

Standardowe zalecenia są następujące:

  • dorośli - 1-2 tabletki (40-80 mg) × 3 razy dziennie;
  • młodzież w wieku 12-18 lat - 1 tabletka (40 mg) × 2-4 razy dziennie;
  • dzieci w wieku 6-12 lat - 1 tabletka (40 mg) 1-2 razy dziennie.

Ważny! W ostrym ataku z silnym bólem zaleca się stosowanie środków przeciwskurczowych w postaci do wstrzykiwań. Jak przyjmować Noshpu w zastrzykach, lekarz powie.

Hepatoprotectors

Hepatoprotectors to środki pomocnicze zaprojektowane w celu zapobiegania niszczeniu błon komórek hepatocytów i stymulowania ich regeneracji..

Istnieje kilka odmian takich leków:

  • elementy pochodzenia zwierzęcego;
  • na bazie składników roślinnych;
  • aminokwasy;
  • preparaty kwasu ursodeoksycholowego;
  • niezbędne fosfolipidy;
  • inhibitory peroksydacji lipidów (peroksydacji lipidów);
  • Suplementy diety.

Inne fundusze

Dodatkowo pacjentowi można przepisać leki objawowe:

  • NLPZ (Paracetamol, Ibuprofen) z zespołem ciężkiego zatrucia;
  • leki przeciwwymiotne (Cerucal) na ciężkie nudności;
  • witaminy z ogólnym osłabieniem organizmu itp..

Fizjoterapia

Po ustąpieniu zaostrzenia u pacjentów pokazano procedury fizjoterapeutyczne.

  • Terapia UHF;
  • krioterapia;
  • laseroterapia;
  • masaż próżniowy;
  • Terapia DMV;
  • kąpiele węglowe i rodonowe;
  • galwanizacja i elektroforeza przeciwskurczowa itp..

Uwaga! W przypadku bez kamieniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego z oczywistymi oznakami stagnacji żółci przydatne jest wykonanie takiej procedury jak tubage. Ten zestaw procedur medycznych służy do płukania (oczyszczania) wątroby.

Prognozowanie choroby

W większości przypadków przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest względnie łagodne. Choroba trwa przez dziesięciolecia, nie wywierając żadnego znaczącego wpływu na jakość życia pacjenta (samopoczucie cierpi tylko podczas zaostrzeń).

Regularne wizyty u lekarza, dieta i środki zapobiegawcze znacznie wydłużą okres remisji i uwolnią się od nieprzyjemnych wrażeń.

Pytania do lekarza

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia trzustki

Witaj! Od kilku lat cierpię na bóle brzucha i problemy trawienne. Niedawno zakończono badanie, badanie ultrasonograficzne wykazało objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego i trzustki. Powiedz mi, do którego lekarza mam iść? Jakie są najskuteczniejsze leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki? podziękować.

Dobry dzień! Pamiętaj, aby skontaktować się z terapeutą lub gastroenterologiem z wynikami badania: konkretne leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki można wybrać tylko po badaniu wewnętrznym.

Zasadniczo leczenie powinno odbywać się zgodnie ze schematem wskazanym w naszym artykule. Ponadto, jeśli zostanie zdiagnozowana niewydolność trzustki, przepisane zostaną preparaty enzymatyczne (Creon, Festal). Antybiotyki są również stosowane zgodnie ze wskazaniami: w przypadku zapalenia trzustki i zapalenia pęcherzyka żółciowego często istnieje potrzeba ich zastosowania.

I nie zapomnij o znaczeniu diety: stanowi ona do 70-80% sukcesu leczenia. bądź zdrów!

Wskazania do powołania omeprazolu

Spotkałem również takie nieprzyjemne rany, jak zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki. Poszedłem do lekarza, przepisano mi leczenie (teraz biorę pigułki, wydaje się, że to pomaga). Jedynym pytaniem jest jeden lek. Czy Omez jest przepisywany na zapalenie pęcherzyka żółciowego? Myślałem, że to coś z żołądka.

Witaj! Omez lub Omeprazol jest lekiem z grupy farmakologicznej inhibitorów pompy protonowej. Jego mechanizm działania opiera się na supresji H + -K + -FTPazy. Ma działanie przeciwwydzielnicze i przeciw wrzodowe, zmniejsza wytwarzanie kwasu solnego w żołądku.

W przypadku XX i zapalenia trzustki lek stosuje się jako terapię wspomagającą. Zmniejsza ból i stany zapalne i ma ogólne działanie zapalne. Zwykle Omez jest przepisywany w dawce 20 mg 1 r / d, przebieg leczenia wynosi miesiąc.

Antybiotyki w ostrym i przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego: lista i schematy leczenia

Wszystkie treści iLive są monitorowane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Układ wydzielania żółci jest ważną częścią przewodu pokarmowego, w przypadku dysfunkcji, której proces trawienia jest znacznie bardziej skomplikowany. Dzieje się tak na przykład z procesem zapalnym w ścianach pęcherzyka żółciowego - zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Aby rozwiązać problem i wyeliminować stany zapalne, czasami wystarcza leczenie zachowawcze przy użyciu środków żółciopędnych, przeciwzapalnych, przeciwskurczowych i innych. Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są również przepisywane: takie leki pomagają znacznie przyspieszyć proces gojenia się pacjentów..

Kod ATX

Grupa farmakologiczna

efekt farmakologiczny

Wskazania do stosowania antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego

Wśród wielu przyczyn, które prowadzą do rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego, zakaźny charakter choroby nie zajmuje ostatniego miejsca - na przykład bakterie chorobotwórcze mogą dostać się do układu żółciowego z krwią lub limfą z innych narządów lub wzdłuż ścieżki opadającej lub wstępującej z przewodu pokarmowego.

Jeśli obliczeniowemu zapaleniu pęcherzyka żółciowego - to znaczy towarzyszy powstawaniu kamieni w pęcherzu i / lub przewodach, wówczas ryzyko uszkodzenia i zapalenia ściany narządu wzrasta kilkakrotnie, ponieważ kamień nazębny może mechanicznie uszkodzić tkanki.

Często wymagane jest leczenie antybiotykowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Jeśli źródło procesu zakaźnego nie zostanie wyeliminowane, chorobę można skomplikować przez powstanie ropnia, ropienie pęcherza i przewodów, które następnie mogą nawet doprowadzić do śmierci. Aby temu zapobiec, leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego powinno obejmować kompleks leków, w tym antybiotyków.

Bezpośrednimi wskazaniami do antybiotykoterapii zapalenia pęcherzyka żółciowego są:

  • silny ból w wątrobie, z tendencją do wzrostu;
  • znaczny wzrost temperatury (do + 38,5-39 ° C);
  • poważne zaburzenia trawienne, z biegunką i powtarzającymi się wymiotami;
  • rozprzestrzenianie się bólu w żołądku (tak zwany ból „rozlany”);
  • obecność innych chorób zakaźnych u pacjenta;
  • oznaki procesu zakaźnego wykryte podczas badania krwi.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki

Antybiotyki są potrzebne, aby pozbyć się infekcji, która często przyczynia się do rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia trzustki..

W nieskomplikowanych przypadkach lekarz przepisuje leczenie ambulatoryjne antybiotykami w tabletkach. Takimi tabletkami mogą być tetracyklina, ryfampicyna, sigmamycyna lub oletetrina, w indywidualnych dawkach. Średni przebieg antybiotykoterapii wynosi 7-10 dni.

Jeśli w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego zastosowano leczenie chirurgiczne, wówczas wymagany jest zastrzyk antybiotyków w postaci kroplówki domięśniowej lub dożylnej. W takim przypadku właściwe jest zastosowanie kanamycyny, ampicyliny lub ryfampicyny..

W skomplikowanym przebiegu choroby dwa antybiotyki można stosować jednocześnie lub okresowo zastępować lek po określeniu oporności mikroorganizmów.

Antybiotyki na ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego

W ostrym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotyki mogą być przydatne w przypadkach podejrzenia zapalenia otrzewnej i ropni woreczka żółciowego, a także w powikłaniach septycznych. Lekarz decyduje, który antybiotyk jest odpowiedni w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Zazwyczaj lek jest wybierany na podstawie wyników siewu żółci. Duże znaczenie ma również właściwość wybranego leku do wchodzenia do układu wydzielania żółci i koncentracji żółci do parametrów terapeutycznych.

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego najbardziej optymalny 7-10-dniowy cykl leczenia z preferowanym dożylnym podawaniem leków. Zalecane jest stosowanie cefuroksymu, ceftriaksonu, cefotaksymu, a także kombinacji amoksycyliny z klawulanianem. Często stosuje się schemat leczenia, który obejmuje preparat cefalosporyny i metronidazol.

Antybiotyki w zaostrzeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego stosuje się zgodnie z podobnymi schematami, z możliwością przepisania alternatywnego leczenia:

  • dożylny wlew ampicyliny 2.0 cztery razy dziennie;
  • dożylny wlew gentamycyny;
  • dożylny wlew metronidazolu 0,5 g cztery razy dziennie.

Połączenie metronidazolu i cyprofloksacyny daje dobry efekt..

Antybiotyki na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego

Antybiotyki w przypadku przewlekłego przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego można przepisać, gdy występują oznaki aktywności zapalenia w układzie żółciowym. Zwykle antybiotykoterapia jest przepisywana na etapie zaostrzenia choroby w połączeniu z lekami żółciopędnymi i przeciwzapalnymi:

  • Erytromycyna 0,25 g cztery razy dziennie;
  • Oleandomycyna 500 mg cztery razy dziennie po posiłku;
  • Ryfampicyna 0,15 g trzy razy dziennie;
  • Ampicylina 500 mg cztery do sześciu razy dziennie;
  • Oksacylina 500 mg cztery do sześciu razy dziennie.

Antybiotyki, takie jak benzylopenicylina w postaci zastrzyków domięśniowych, tabletki fenoksymetylopenicyliny, tetracyklina 250 mg 4 razy dziennie, metacyklina 300 mg dwa razy dziennie, Oletetrin 250 mg cztery razy dziennie mają wyraźny wpływ..

Antybiotyki na kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego

Kamienie w woreczku żółciowym nie tylko tworzą mechaniczną barierę dla odpływu żółci, ale także wywołują poważne podrażnienie ścian przewodów i pęcherzyka żółciowego. Może to prowadzić najpierw do aseptyki, a następnie do bakteryjnego procesu zapalnego. Często takie zapalenie stopniowo zyskuje przewlekły przebieg z okresowymi zaostrzeniami.

Często infekcja dostaje się do układu żółciowego z krwią. Z tego powodu pacjenci z chorobami układu moczowego, jelit itp. Również cierpią na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Leczenie w tym przypadku obejmuje zastosowanie silnych środków przeciwdrobnoustrojowych o szerokim spektrum działania.

Silne antybiotyki przedstawiają Ampioks, Erytromycyna, Ampicylina, Linkomycyna, Eritsiklin. Takie leki są przepisywane około 4 razy dziennie, w indywidualnie dobranej dawce. Oletetrin, Metacyclin jest często przepisywany na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Formularz zwolnienia

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są stosowane w różnych postaciach dawkowania, które są wybierane według kilku kryteriów:

  • komfort użytkowania;
  • zgodność ze stadium choroby.

Na przykład dzieci powinny stosować antybiotyki w postaci zawiesiny lub roztworu doustnego.

W ostrym stadium zapalenia pęcherzyka żółciowego lepiej jest przepisać antybiotyk w postaci zastrzyków - domięśniowych lub dożylnych. Na etapie ustępowania objawów, a także w przewlekłym nieostrym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego można przyjmować antybiotyki w tabletkach lub kapsułkach.

Nazwy antybiotyków, które są często przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego

  • Azytromycyna jest antybiotykiem występującym w postaci kapsułek lub tabletek. Lek pije się między posiłkami, w średniej dawce 1 g na odbiór.
  • Zitrolide jest analogiem azytromycyny, która jest dostępna w postaci kapsułek i ma przedłużone działanie - to znaczy wystarczy wziąć jedną kapsułkę leku dziennie.
  • Sumalek jest antybiotykiem makrolidowym, który występuje w postaci tabletek lub proszku. Lek jest wygodny w użyciu, ponieważ wymaga pojedynczej dawki w ciągu dnia. Czas trwania leczenia produktem Sumalek określa lekarz.
  • Azikar jest kapsułkowanym antybiotykiem, który radzi sobie ze złożonymi procesami zapalnymi - na przykład często jest przepisywany na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Standardowa dawka leku wynosi 1 g raz dziennie między posiłkami.
  • Amoxil jest połączonym antybiotykiem ze składnikami aktywnymi, takimi jak amoksycylina i kwas klawulanowy. Amoxil może być stosowany w postaci tabletek lub podawany we wstrzyknięciach i infuzjach według uznania lekarza.
  • Flemoksyna Solutab to specjalna forma amoksycyliny w postaci rozpuszczalnych tabletek, która pozwala na szybkie i całkowite wchłanianie leku w przewodzie pokarmowym. Flemoksyna Solutab jest przepisywana na zapalenie pęcherzyka żółciowego, zarówno u dzieci (od 1 roku), jak iu dorosłych.

Farmakodynamika

Działanie farmakologiczne antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego można wyraźnie zobaczyć na przykładzie tak powszechnego leku jak amoksycylina (inaczej Amoxil).

Amoksycylina odnosi się do półsyntetycznych aminopenicylin o działaniu przeciwdrobnoustrojowym w spektrum najbardziej optymalnym dla zapalenia pęcherzyka żółciowego. Lek nie wykazuje wrażliwości na bakterie wytwarzające penicylinazę..

Amoksycylina wykazuje działanie stosunkowo dużej liczby drobnoustrojów. Tak więc spektrum aktywności obejmuje bakterie tlenowe Gram (+) (pałeczki, enterokoki, listeria, bakterie corynebacteria, nocardia, gronkowce, paciorkowce), a także bakterie beztlenowe Gram (+) (Clostridia, peptostreptococcus, peptococcus), bakterie Gram (-) brucella, bordetella, gardnerella, helicobacteria, klebsiella, legionella, moraxella, protea, salmonella, shigella, cholera vibrio), gram (-) bakterie beztlenowe (bakteroidy, fusobakterie, borrelia, chlamydia, blady trepon.

Amoksycylina może nie być aktywna wobec drobnoustrojów wytwarzających β-laktamazę - z tego powodu niektóre mikroorganizmy są niewrażliwe na monoterapię.

Farmakokinetyka

Po przyjęciu doustnym amoksycylina, antybiotyk często przepisywany na zapalenie pęcherzyka żółciowego, jest prawie natychmiast wchłaniana w przewodzie pokarmowym. Średni limit stężenia wynosi 35–45 minut.

Biodostępność antybiotyku jest równa 90% (przyjmowana doustnie).

Okres półtrwania 1-1 ½ godziny.

Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie - około 20% dla amoksycyliny i 30% dla kwasu klawulanowego.

Procesy metaboliczne zachodzą w wątrobie. Antybiotyk ma dobrą dystrybucję w tkankach i płynnych mediach. Jest wydalany z układem moczowym w ciągu sześciu godzin po podaniu doustnym.

Stosowanie antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego podczas ciąży

Starają się nie przepisywać antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego w czasie ciąży, ponieważ wiele z tych leków pokonuje barierę łożyskową i może mieć negatywny wpływ na rozwój płodu. Istnieją jednak przypadki zapalenia pęcherzyka żółciowego, gdy nie można uniknąć przyjmowania antybiotyków. Jeśli tak się stanie, tylko lekarz powinien wybrać antybiotyk, biorąc pod uwagę nie tylko wrażliwość bakterii, ale także czas trwania ciąży.

Na przykład, według uznania lekarza, stosowanie takich antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego u kobiet w ciąży jest dozwolone:

  • preparaty z grupy penicylin (Amoksycylina, Ampioks, Oksacylina);
  • antybiotyki z grupy cefalosporyn (cefazolina, cefatoksym);
  • antybiotyki makrolidowe (azytromycyna, erytromycyna).

W żadnym wypadku nie należy przyjmować antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego i ciążę losowo - może to zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, a także podać w wątpliwość wynik samej ciąży..

Przeciwwskazania

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego nie są przepisywane tylko w niektórych przypadkach, a mianowicie:

  • ze zwiększoną reakcją organizmu na antybiotyki określonej grupy;
  • z zakaźną mononukleozą;
  • podczas ciąży i karmienia piersią (z wyjątkiem leków dopuszczonych do stosowania u kobiet w ciąży);
  • z tendencją do reakcji alergicznych;
  • w ciężkich, niewyrównanych warunkach organizmu.

W każdym razie lekarz prowadzący powinien ocenić możliwość przepisania antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego, ponieważ przeciwwskazania są często względne. Na przykład w czasie ciąży można przepisać niektóre rodzaje leków, ale ich przyjmowanie powinno być ściśle uzgodnione z lekarzem i należy go również obserwować.

Skutki uboczne antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Bez wyjątku wszystkie antybiotyki, w tym te przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego, mogą wywoływać szereg działań niepożądanych - zwłaszcza jeśli są przyjmowane przez długi czas. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

  • rozwój odporności bakterii chorobotwórczych na działanie antybiotyku;
  • rozwój alergii;
  • dysbioza jelit, pochwy i jamy ustnej;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • grzybicze zmiany skóry i błon śluzowych;
  • obniżona odporność;
  • hipowitaminoza;
  • niestrawność (biegunka, wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej);
  • skurcz oskrzeli.

Podczas przyjmowania zwykłej dawki antybiotyku przepisanej przez lekarza działania niepożądane występują rzadko lub nieznacznie.

Dawkowanie i sposób podawania

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego należy stosować, biorąc pod uwagę takie zalecenia:

  • Wybierając antybiotyk, między innymi, należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta z zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Tak więc dla dzieci istnieje wiele zatwierdzonych leków.
  • Głównym wskazaniem do powołania antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego są oznaki procesu zapalnego.
  • Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego można wstrzykiwać lub przyjmować doustnie. Z reguły wybór postaci leku zależy od stadium zapalenia pęcherzyka żółciowego.
  • Nie możesz przyjmować antybiotyków przez mniej niż siedem dni i dłużej niż 14 dni. Optymalne do przeprowadzenia 7–10-dniowego kursu terapeutycznego.
  • Niewłaściwe leczenie antybiotykami, a także ignorowanie zaleceń lekarza, może spowolnić początek powrotu do zdrowia i pogorszyć przebieg choroby..

Jeśli chodzi o schemat dawkowania i leczenia, ustala się go indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie procesu zakaźnego i wrażliwość drobnoustroju chorobotwórczego. Na przykład amoksycylina na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest przepisywana najczęściej w dawce 500 mg trzy razy dziennie, ale w ciężkich przypadkach choroby ilość leku można zwiększyć do 1 g trzy razy dziennie. W dzieciństwie, od pięciu do dziesięciu lat, amoksycylina jest przepisywana 0,25 g trzy razy dziennie..

Schemat leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków

Istnieje kilka standardowych schematów antybiotyków w zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Zalecamy zapoznanie się z nimi..

  • Aminoglikozydy w połączeniu z ureidopenicylinami i metronidazolem. Wstrzykiwane są antybiotyki: gentamycyna (do 160 mg) rano i wieczorem + 500 mg metronidazolu i Azlocillin 2.0 trzy razy dziennie.
  • Antybiotyk cefalosporynowy z preparatem grupy penicylin: Ceftazydym 1.0 trzy razy dziennie + Flukloksacylina 250 mg cztery razy dziennie.
  • Antybiotyk cefalosporynowy i metronidazol: cefepim 1.0 rano i wieczorem w połączeniu z metronidazolem 500 mg trzy razy dziennie.
  • Tikarkilina z kwasem klawulanowym, 3 g raz na 5 godzin we wstrzyknięciu dożylnym (nie więcej niż 6 razy dziennie).
  • Antybiotyki penicylinowe w połączeniu z preparatami z grupy fluorochinolonów: ampicylina 500 mg 5-6 razy dziennie + cyprofloksacyna 500 mg trzy razy dziennie.

Schematy leczenia mogą się różnić, łącząc inne leki reprezentujące proponowane grupy antybiotyków.

Przedawkować

Jeśli przedawkowanie antybiotyku nastąpi w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego, wówczas najczęściej objawia się to w postaci zaburzonego procesu trawiennego. Tak więc można zaobserwować nudności z wymiotami, biegunką lub zaparciami, zwiększone wzdęcia w jelitach, ból brzucha..

Ponadto możliwe jest naruszenie równowagi płynów i elektrolitów..

W zależności od objawów podczas przyjmowania nadmiaru antybiotyków przeprowadza się leczenie objawowe, koncentrując się na przyjmowaniu dużej ilości płynu w celu wyrównania zaburzeń elektrolitowych.

W niektórych przypadkach może rozwinąć się początkowa niewydolność nerek, co tłumaczy się uszkodzeniem miąższu nerki z powodu krystalizacji antybiotyku.

W ciężkich przypadkach można zastosować hemodializę, aby szybko usunąć lek z układu krążenia.

Paradoksalnie, w rzadkich przypadkach, z przedawkowaniem lub zbyt długim przyjmowaniem leków, zapalenie pęcherzyka żółciowego może rozwinąć się po antybiotykach. Jego rozwój wiąże się ze zwiększonym obciążeniem wątroby i układu wątrobowo-żółciowego i ma charakter funkcjonalny..

Interakcje z innymi lekami

Sugerujemy rozważenie interakcji antybiotyków w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego na przykładzie znanego już leku Amoksycylina - półsyntetyczna aminopenicylina.

Antybiotyk może zmniejszać działanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Połączenie amoksycyliny z antybiotykami aminoglikozydowymi i cefalosporynami może prowadzić do efektu synergistycznego. Połączenie z makrolidem, antybiotykami tetracyklinowymi, linkozamidami i lekami sulfonowymi może prowadzić do działania antagonistycznego.

Amoksycylina poprawia skuteczność pośrednich leków przeciwzakrzepowych, zaburza produkcję witaminy K i obniża wskaźnik protrombiny.

Amoksycylina w surowicy może zwiększać się pod wpływem diuretyków, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, probenecydu i allopurynolu.

Trawienie antybiotyku w układzie pokarmowym może być utrudnione przez leki zobojętniające sok żołądkowy, środki przeczyszczające, glukozaminę i aminoglikozydy.

Absorpcja antybiotyków poprawia się dzięki witaminie C..