Rzeczywiste problemy leczenia przewlekłego nielicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi i zmianami właściwości fizykochemicznych żółci.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi (dyskineza pęcherzyka żółciowego i aparatu zwieracza dróg żółciowych) oraz zmianami właściwości fizykochemicznych żółci (dyscholia).

Według różnych autorów pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego stanowią 17–19%, w krajach uprzemysłowionych - do 20%.

Klasyfikacja

Według ICD-10 istnieją:

Klinika

W klinice dominuje ból, który występuje w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza. Ból promieniuje do prawej łopatki, obojczyka, stawu barkowego, ma bolesny charakter, trwa przez wiele godzin, dni, a czasem tygodni. Często na tym tle występuje ostry ból skurczowy z powodu zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego. Występowanie bólu i jego nasilenie często wiąże się z naruszeniem diety, wysiłkiem fizycznym, chłodzeniem, infekcją międzyprądową. Zaostrzeniu ataku bólu zwykle towarzyszy gorączka, nudności, wymioty, odbijanie, biegunka lub naprzemienna biegunka i zaparcia, wzdęcia, uczucie goryczy w jamie ustnej.

Wymioty są opcjonalnym objawem przewlekłego kamiennego zapalenia pęcherzyka żółciowego, a wraz z innymi zaburzeniami dyspeptycznymi (nudności, odbijanie się gorzkości lub uporczywy gorzki smak w jamie ustnej) mogą być związane nie tylko z chorobą podstawową, ale także z towarzyszącą patologią - zapaleniem żołądka, zapaleniem trzustki, zapaleniem okrężnicy, zapaleniem wątroby. Często w wymiocinach wykrywa się domieszkę żółci, podczas gdy zmieniają kolor na zielony lub żółto-zielony.

Jest letarg, drażliwość, zaburzenia snu. Przejściową żółtaczkę twardówki i skóry można zaobserwować z powodu trudności w odpływie żółci z powodu gromadzenia się śluzu, nabłonka lub pasożytów (w szczególności blaszkowatych) we wspólnym przewodzie żółciowym.

W przypadku palpacji brzucha u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego określa się następujące objawy.

Objaw Kera - w obszarze rzutu pęcherzyka żółciowego, znajdującego się na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego brzucha z krawędzią fałszywych żeber, ból pojawia się podczas głębokiego dotykania podczas wdechu.

Objaw Grekova - Ortnera - Rashby - ból podczas uderzenia w krawędź dłoni wzdłuż prawego łuku żeńskiego.

Objawem Murphy'ego jest ostrożne, miękkie włożenie dłoni w obszar pęcherzyka żółciowego, a przy głębokim oddechu dotykanie dłoni powoduje ostry ból.

Objaw Mussiego - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po prawej stronie.

Instrumentalne i kliniczne badania biochemiczne

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie wzrasta ESR, liczba leukocytów wzrasta wraz ze zmianą wzoru w lewo, eozynofilia.

Do badań radiologicznych należą cholegrafia, która jest przeprowadzana po doustnym lub dożylnym podaniu środka kontrastowego. Obrazy ujawniają objawy uszkodzenia pęcherzyka żółciowego: wydłużenie, krętość, nierówne wypełnienie (fragmentacja) przewodu torbielowatego, jego załamania.

W ostatnich latach zaczęli stosować kompleksową technikę, która oprócz cholegrafii obejmuje cholecystocholangiografię, skanowanie ultrasonograficzne i radionuklidowe, tomografię komputerową, laparoskopię. W niektórych przypadkach dla specjalnych wskazań wykonuje się cholecystografię laparoskopową. Zastosowanie tej metody pozwala zobaczyć różne działy pęcherzyka żółciowego, zwrócić uwagę na stopień wypełnienia, obecność zrostów i zrostów, deformacje, stan ściany.

Nieinwazyjne metody badania dróg żółciowych obejmują ultradźwięki (ultradźwięki).

Ultradźwięki nie mają przeciwwskazań i mogą być stosowane w przypadkach, w których nie można przeprowadzić badania rentgenowskiego: w ostrej fazie choroby, ze zwiększoną wrażliwością na środki kontrastowe, ciążą, niewydolnością wątroby, niedrożnością głównych dróg żółciowych lub torbielowatych. Ultradźwięki mogą nie tylko ustalić brak kamienia nazębnego, ale także ocenić kurczliwość i stan ściany pęcherzyka żółciowego (pogrubienie, stwardnienie).

Leczenie

Tryb

W okresie ciężkiego zaostrzenia pacjentów należy hospitalizować. W przypadku silnego bólu, zwłaszcza pierwszego lub powikłanego żółtaczką obturacyjną, zagrożenie rozwoju destrukcyjnego zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów należy skierować na oddział chirurgiczny. Przy łagodnym przebiegu choroby leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych..

W okresie zaostrzenia pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku przez 7-10 dni. Stan komfortu psycho-emocjonalnego jest bardzo ważny, szczególnie w przypadku hipertonicznych dyskinez żółciowych. W przypadku dyskinezy hipokinetycznej nie zaleca się leżenia w łóżku.

Odżywianie

W fazie zaostrzenia, w ciągu pierwszych 1-2 dni, przepisywany jest napój ciepłej cieczy (słaba słodka herbata, soki owocowe i jagodowe rozcieńczone wodą, bulion z dzikiej róży, woda mineralna bez gazu) w małych porcjach do 6 szklanek dziennie, kilka krakersów. W miarę poprawy stanu, puree jest przepisywane w ograniczonej ilości: zupy śluzowe (owies, ryż, kasza manna), płatki zbożowe (kasza manna, owies, ryż), galaretka, galaretka, mus. Dalej obejmuje niskotłuszczowy twaróg, niskotłuszczowe gotowane ryby, tłuczone mięso, białe krakersy. Jedzenie jest przyjmowane 5-6 razy dziennie..

Wielu ekspertów zaleca 1-2 dni postu w okresie zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Na przykład:

Po zatrzymaniu zaostrzenia zalecana jest dieta nr 5. Zawiera ona normalną ilość białka (90–100 g); tłuszcze (80-100 g), około 50% tłuszczów to oleje roślinne; węglowodany (400 g), wartość energetyczna 2500–2900 kcal.

Frakcyjne odżywianie (w małych porcjach) i częste (5-6 razy dziennie), co przyczynia się do lepszego odpływu żółci.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego przydatne są tłuszcze i oleje roślinne. Są bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fosfolipidy, witaminę E. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) (arachidonowe, linolowe) są częścią błon komórkowych, przyczyniają się do normalizacji metabolizmu cholesterolu, biorą udział w syntezie prostaglandyn, które rozrzedzają żółć, zwiększają kurczliwość pęcherzyka żółciowego. Tłuszcze roślinne są szczególnie ważne w przypadku stagnacji żółci.

Ustalono właściwości antylitogenne diety bogatej w błonnik roślinny (jabłka, marchew, arbuz, melon, pomidory). Wskazane jest dodawanie otrębów pszennych do żywności - do 30 g dziennie. Są one wlewane do wrzącej wody, gotowane na parze; następnie ciecz jest odsączana, spuchnięte otręby dodaje się do naczyń 1-2 łyżek stołowych 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 4-6 tygodni. Warzywa, owoce, otręby przyczyniają się do przejścia żółci, obniżają poziom cholesterolu, zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

W przypadku hipertoniczności pęcherzyka żółciowego zalecana jest dieta bogata w magnez (zboża pszenne i gryczane, otręby pszenne, proso, chleb, warzywa) w celu zmniejszenia napięcia mięśni gładkich..

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie są zalecani do produktów drażniących wątrobę: buliony mięsne, tłuszcze zwierzęce (z wyjątkiem masła), żółtka jaj, gorące przyprawy (ocet, pieprz, musztarda, chrzan), potrawy smażone i duszone, ciasto. Napoje alkoholowe i piwo są zabronione..

Łagodzenie bólu w okresie zaostrzenia

W przypadku silnego bólu w prawym górnym kwadrancie, nudności i powtarzających się wymiotów zaleca się obwodowe M-antycholinergiczne: 1 ml 0,1% roztworu siarczanu atropiny lub 1 ml 0,2% roztworu Platifillin s / c. Mają działanie przeciwwymiotne, zmniejszają wydzielanie trzustki, tworzenie kwasu i enzymów w żołądku.

Po zatrzymaniu silnego bólu leki można przepisać doustnie: Metacyna w dawce 0,004-0,006 g, Platifillin - w 0,005 g na odbiór. W przypadku przeciwwskazań można zalecić doustnie selektywną M-antycholinergiczną gastrocepinę 50 mg 2-3 razy dziennie.

Miotropowe leki przeciwskurczowe stosuje się również w celu łagodzenia bólu: 2 ml 2% roztworu chlorowodorku Papaweryny, 2 ml 2% roztworu No-shpa s / c lub IM 2-3 razy dziennie, 2 ml 0,25% roztworu Fenikaberanu IM Na początku ataku kolki żółciowej ból można zatrzymać, przyjmując 0,005 g nitrogliceryny pod język.

W przypadku uporczywego bólu stosuje się nie narkotyczne środki przeciwbólowe: Analgin 2 ml 50% roztworu IM lub IV w połączeniu z chlorowodorkiem Papaweryny, No-spea i difenhydraminą; Baralgin 5 ml domięśniowo, Ketorol, Tramal, Trigan-D, Diklofenak. W przypadku nieprzerwanych bólów należy stosować narkotyczne środki przeciwbólowe: 1 ml 1% roztworu Promedol v / m. Morfiny nie należy stosować, ponieważ powoduje skurcz zwieracza Oddiego, zapobiega odpływowi żółci i wywołuje wymioty. Do leków można dodać dożylnie 2 ml 0,25% roztworu droperidolu w 200-300 ml 5% roztworu glukozy, blokada okrężnicy nowokainy.

Jeśli u pacjenta występują hipotoniczne dyskinezy (monotonne nudne, bolące bóle, uczucie ciężkości w prawym podbrzuszu), leki przeciwcholinergiczne i przeciwskurczowe nie są wskazane.

W takich przypadkach można zalecić cholekinetykę (zwiększyć ton pęcherzyka żółciowego, promować jego opróżnianie, zmniejszyć ból w prawym podżebrzu): olej roślinny 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie przed posiłkami, ksylitol lub sorbitol 15–20 g na 1/2 szklanki ciepła woda 2-3 razy dziennie, 25% roztwór siarczanu magnezu 1 łyżka stołowa 2-3 razy dziennie przed posiłkami.

W tym samym celu stosuje się syntetyczny lek hormonalny - oktapeptyd cholecystokininy (donosowo w ilości 50-100 mcg), daje również działanie przeciwbólowe.

W przypadku silnego bólu u pacjenta z hipotonicznymi dyskinezami zaleca się stosowanie nie narkotycznych środków przeciwbólowych, a później cholekinetycznych.

Metoklopramid (cerukal) i domperidon (motilium), które można stosować doustnie lub domięśniowo 10 mg 2-3 razy dziennie, mają regulujący wpływ na napięcie dróg żółciowych i działanie przeciwwymiotne.

Terapia antybakteryjna (ABT) podczas zaostrzenia

ABT jest przepisywany, gdy istnieje powód, aby założyć bakteryjny charakter choroby (gorączka, leukocytoza itp.).

Naumnan (1967) nazwał właściwości „idealnego antybiotyku” do leczenia infekcji pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych:

Bardzo wysokie stężenie leków przeciwbakteryjnych, które przenikają do żółci

Według Ya. S. Zimmermana ampicylina i ryfampicyna osiągają najwyższe stężenie w żółci. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, atakują większość patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ampicylina - odnosi się do półsyntetycznych penicylin, hamuje aktywność wielu gram-ujemnych (Escherichia coli, enterococci, Proteus) i gram-dodatnich bakterii (gronkowców i paciorkowców). Wnika dobrze do dróg żółciowych, nawet przy cholestazie, podaje się doustnie 0,5 g 4 razy dziennie lub IM 0,5-1,0 g co 6 godzin.

Oksacylina jest półsyntetyczną penicyliną, która działa bakteriobójczo przede wszystkim na florę Gram-dodatnią (gronkowce, paciorkowce), ale jest nieskuteczna w stosunku do większości bakterii Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do penicyliny, działa na gronkowce tworzące penicylinę. Gromadzi się dobrze w żółci i podaje się doustnie 0,5 g 4-6 razy dziennie przed posiłkami lub 0,5 g 4-6 razy dziennie domięśniowo.

Oxamp (ampicylina + oksacylina) jest lekiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność gronkowców tworzących penicylinazę. Tworzy wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,5 g 4 razy dziennie wewnątrz lub / m.

Ryfampicyna jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania. Ryfampicyna nie jest niszczona przez penicylinazę, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie przenika do dróg żółciowych, powodując przekrwienie. Lek przyjmuje się doustnie 0,15 3 razy dziennie.

Erytromycyna jest antybiotykiem z grupy makrolidów, działającym przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, słabo wpływa na mikroorganizmy Gram-ujemne, powoduje wysokie stężenie w żółci. Przypisany do 0,25 g 4 razy dziennie.

Linkomycyna jest lekiem bakteriostatycznym, który wpływa na florę Gram-dodatnią, w tym gronkowce tworzące penicylinę, i jest nieaktywny wobec mikroorganizmów Gram-ujemnych. Podaje się go doustnie w dawce 0,5 g 3 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkami lub domięśniowo w 2 ml 30% roztworu 2-3 razy dziennie.

Leki, które wnikają w żółć w dość wysokich stężeniach

Penicylina (benzylopenicylina sodowa) jest lekiem bakteriobójczym, który działa przeciwko flory Gram-dodatniej i niektórym gram-ujemnym ziarniakom; nie wpływa na większość mikroorganizmów Gram-ujemnych. Nie działa przeciwko gronkowcom tworzącym penicylinazę. Przypisuje się IM dla 500 000–1 000 000 jednostek 4 razy dziennie..

Fenoksymetylopenicylina - podawana doustnie 0,25 g 6 razy dziennie przed posiłkami.

Tetracykliny - działają bakteriostatycznie na florę Gram-dodatnią i Gram-ujemną. Przypisany doustnie 0,25 g 4 razy dziennie.

Półsyntetyczne pochodne tetracykliny są bardzo skuteczne. Metacyklina jest przyjmowana w kapsułkach 0,3 g 2 razy dziennie. Doksycyklinę podaje się doustnie pierwszego dnia w dawce 0,1 g 2 razy dziennie, a następnie w dawce 0,1 g 1 raz dziennie.

Antybiotyki cefalosporynowe

Stosowane są cefalosporyny 1. generacji - cefalorydyna (Ceporin), cefalotyna (Keflin), cefazolina (Kefzol); II generacji - cefaleksyna (Ceporex), cefuroksym (Ketocef), cefamandol (Mandol); Generacja III - cefotaksym (Claforan), ceftriakson (Longacef), ceftazydym (Fortum).

Leki I generacji hamują większość gronkowców, paciorkowców, wielu szczepów Escherichia coli, Proteus.

Cefalosporyny drugiej generacji mają szersze spektrum działania na bakterie Gram-ujemne, hamują oporność Escherichia coli na leki pierwszej generacji, różne enterobakterie.

Cefalosporyny III generacji mają jeszcze szersze spektrum działania; oprócz wymienionych bakterii tłumią także salmonellę, shigellę.

Kefzol - wstrzykiwany i / m lub iv 0,5-1 g co 8 godzin Zeporin - wstrzykiwany i / m 0,5-1 g co 8 godzin Klaforan - wstrzykiwany i / m lub iv 2 g 2 razy dziennie.

Preparaty fluorochinolonowe

Mają właściwości bakteriobójcze, leki o szerokim spektrum działania, które dość dobrze penetrują żółć. Przypisany do ciężkiego zakażenia dróg żółciowych.

Abactal (pefloksacyna) - podawany doustnie w dawce 0,4 g 2 razy dziennie z posiłkami lub kroplówką dożylną - 5 ml (0,4 g) w 250 ml 5% roztworu glukozy.

Tarivid (ofloksacyna) - jest przepisywany w ilości 0,2 g 2 razy dziennie.

Ciprolet (cyprofloksacyna) - jest przepisywany w dawce 0,5 g 2 razy dziennie.

Pochodne nitrofuranu

Mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne są tłumione. Stężenie furadoniny w żółci jest 200 razy wyższe niż jej zawartość w surowicy krwi; Furadonina tłumi również chorobotwórczą florę w przewodzie pokarmowym, działa na Giardia. Furadonina i Furazolidon są przepisywane 0,1-0,15 g 3-4 razy dziennie po posiłkach.

Chlorofil

Lek ten zawiera mieszaninę chlorofilów znajdujących się w liściach eukaliptusa, hamuje mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym gronkowce tworzące penicylinę. Przypisany do 20-25 kropli 1% roztworu alkoholu 3 razy dziennie.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie środkami przeciwbakteryjnymi odbywa się przez 7-10 dni.

Wskazane jest łączenie środków przeciwbakteryjnych z lekami żółciopędnymi, które mają działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne (0,1 g Cycalvalon 3-4 razy dziennie przed posiłkami; 0,5 g nikodyny 3-4 razy dziennie przed posiłkami).

Jeśli pasożyty zostaną znalezione w żółci, przeprowadzana jest terapia przeciwpasożytnicza. W obecności opisthorchiasis, fascioliasis, clonorchosis wraz z erytromycyną lub furazolidonem przepisuje się Chloxil (2 g w postaci proszku w 1/2 szklanki mleka co 10 minut 3-5 razy przez 2 kolejne dni; 2 kursy są podejmowane w odstępach 4-6 miesięcy ).

W przypadku wykrycia silnejyloidozy, rzęsistkowicy, nicienia, leczy się Vermoxum - 1 tabletka 2-3 razy dziennie przez 3 dni, drugi kurs jest przepisywany po 2-4 tygodniach, Combantrine stosuje się również 0,25 g raz dziennie przez 3 dni.

Jeśli Giardia zostanie wykryta w żółci, leczenie przeciw Giardiasis przeprowadza się za pomocą jednego z następujących leków: Furazolidon 0,15 g 3-4 razy dziennie przez 5-7 dni; Fazizhin 2 g na dawkę raz; Trichopolum (metronidazol) 0,25 g 3 razy dziennie po posiłkach przez 5-7 dni; Macmirror 0,4 g 2 razy dziennie przez 7 dni.

Stosowanie leków żółciopędnych

Klasyfikacja leków choleretycznych (N.P. Skakun, A. Ya. Gubergrits, 1972):

Leczenie antybiotykowego zapalenia pęcherzyka żółciowego: rodzaje leków

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest patologią zapalną występującą w pęcherzyku żółciowym. Organ ten wykonuje ważne zadania w układzie trawiennym organizmu. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego ulega zapaleniu, ogólny stan zdrowia człowieka pogarsza się. Aby wyeliminować niewielkie zapalenie, konieczne jest leczenie patologii w domu lub przyjmowanie antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Jednak w przypadku poważniejszych objawów potrzebne będą antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zwłaszcza w ostrej fazie tej choroby.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego może również występować w postaci przewlekłej z okresami nawrotów i remisji. Jak leczyć patologię tego typu - lekarz prowadzący opowie o tym podczas konsultacji. Jeśli choroba się rozpocznie, konieczna może być interwencja chirurgiczna. Zjawisko to występuje jednak niezwykle rzadko. Leki są zwykle przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego..

Głównym objawem choroby jest duży dyskomfort odczuwany po prawej stronie. Ponadto ból może mieć charakter bólowy, ciągnący lub zszywający. W niektórych sytuacjach dochodzi do ataków intensywnej bolesnej kolki, szczególnie na tle jedzenia tłustych, smażonych potraw i picia alkoholu.

Należy rozumieć, że zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się stopniowym rozwojem i towarzyszy mu zmniejszenie apetytu, a następnie spadek aktywności fizycznej. Pojawiają się pacjenci:

  • zaparcie
  • otyłość;
  • uczucie goryczy w ustach rano i wieczorem;
  • gorzkie odbijanie;
  • czasami wymioty;
  • swędząca skóra;
  • gorączka zaostrzenia.

Reakcja zapalna jest zlokalizowana na błonie pęcherzyka żółciowego z dalszym postępem do narządu. Następnie żółć zyskuje gęstszą konsystencję, tworząc kamienie. Wszystko to przyczynia się do obniżenia odporności i zmniejszenia odporności na stresujące sytuacje..

Mechanizm rozwoju

Głównym powodem rozwoju patologii jest działanie szkodliwych mikroorganizmów:

  • paciorkowce;
  • gronkowce;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • Shigella
  • tyfusowe patyczki;
  • różne grzyby.

Te mikroorganizmy dostają się do przewodów pęcherzyka żółciowego z jelit. Jest to ostatni element na liście (grzyby), który żyje w niewielkiej ilości, nawet u zdrowej osoby. Ta patogenna mikroflora może dostać się do organizmu wraz z limfą lub przepływem krwi z dowolnego miejsca zapalenia, czy to zapalenie migdałków, próchnica czy odmiedniczkowe zapalenie nerek..

W większości przypadków leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego środkami ludowymi nie jest panaceum. W takim przypadku potrzebne są leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zazwyczaj do tego celu wybiera się środki przeciwbakteryjne. Jednak pomimo faktu, że leki te mogą zniszczyć kolonię mikroorganizmów w narządzie, taki zastosowany plan ich zniszczenia jest całkowicie niezdolny do pozbycia się problemu. Z tego powodu do leczenia stosuje się zintegrowane podejście..

Leczenie

Klasy narkotykowe

Terapia wymaga przestrzegania leżenia w łóżku z następującymi lekami:

  • antybiotyki;
  • środki przeciwbólowe;
  • przeciwskurczowe;
  • leki żółciopędne;
  • enzymy;
  • hepatoprotektory.

Gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego jest w ostrym stadium, któremu towarzyszy tworzenie się ropni, pacjent potrzebuje hospitalizacji, aby zapobiec pęknięciu pęcherza. Lekarze wykonują operację usunięcia narządów. Oprócz tych działań można również zalecić rutynowe operacje usuwania kamienia..

Aby zatrzymać skupienie zapalne, można użyć rurki wątroby z wodą mineralną. Każda terapia jest niemożliwa bez zachowania specjalnej diety. W ostrej patologii lekarz zaleca powstrzymanie się od jedzenia jakiegokolwiek jedzenia przez kilka dni. Dopuszczalna jest tylko niewielka ilość wywarów ziołowych i soków.

Następnie wyznaczana jest tabela nr 5. W menu znajdują się produkty bogate w błonnik. Wszystkie potrawy powinny być gotowane na parze. Stosowanie przecierów warzywnych i płatków zbożowych jako głównego pokarmu staje się pożądane w tym okresie. Jeśli pacjent jest dręczony przewlekłą postacią zapalenia pęcherzyka żółciowego, powinien zorganizować dni postu z obowiązkową odmową jedzenia, ale z płynem.

Zastosowanie przeciwskurczowe

Choroba, której towarzyszą ataki bólu spowodowane skurczami dróg żółciowych, wymaga specjalnego leku. Aby poprawić stan pacjenta, należy zatrzymać ból i skurcze. W tej materii pomogą leki przeciwskurczowe - leki zmniejszające skurcze i nadmierne napięcie dróg żółciowych, poprawiające odpływ żółci, łagodzące proces zapalny.

Leki przeciwskurczowe występują w kilku grupach:

  • środek zapewniający relaksujący efekt z delikatnym działaniem na woreczek żółciowy i drogi żółciowe;
  • połączony lek, który zapewnia zarówno ulgę w bólu, jak i relaksację (Spasmolgon, Trigan, Renalgan);
  • każdy przedstawiciel miotropowy poprawia odpływ żółci, łagodzi ból i ma pozytywny wpływ na mięśnie narządu (No-shpa, Drotaverin i Nikoshpan).

Ta grupa leków jest stosowana, jeśli diagnozą jest zapalenie pęcherzyka żółciowego lub zapalenie trzustki. Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego lekami o działaniu przeciwskurczowym wykonuje się przez wstrzyknięcie. W przypadku rozpoznania przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leki przeciwskurczowe są przepisywane w tabletkach lub kapsułkach..

Antybiotyki

Bez względu na formę zapalenia pęcherzyka żółciowego (ostre lub przewlekłe) grupa leków przeciwbakteryjnych jest zawsze uwzględniana w trakcie leczenia. Wykorzystywane są następujące narzędzia:

Cel leku zależy od postaci patologii, wieku i płci pacjenta, obecności innych chorób. Zabrania się angażowania się w samodzielne leczenie, ponieważ tylko lekarz prowadzący wybiera niezbędną dawkę, a także przepisuje dodatkowe fundusze na złożoną terapię.

Leki o działaniu przeciwbakteryjnym mają różny wpływ na woreczek żółciowy. Według siły przenikania do żółci narkotyki dzielą się na następujące grupy:

  1. Silnymi przedstawicielami są Ericycyna, Ampioks, Erytromycyna, Oleandomycyna, Ampicylina, Oksacylina, Linkomycyna. Stosuje się je 4 razy dziennie w przepisanej dawce w zastrzykach lub tabletkach. Metacyklina, benzylpenicylina, oletetrina, fenoksymetylopenicylina są uważane za dość silne analogi w leczeniu przewlekłej postaci patologii..
  2. Słabo przenikające analogi - lewomycetyna, streptomycyna, ristomycyna.
  3. Jeśli choroba jest spowodowana przez pasożyty, zaleca się leczenie w celu ich wyeliminowania. Giardiasis jest niszczony przez Tinidazole lub Metronidazole. Co więcej, pierwszy lek należy przyjmować w pojedynczej dawce, a drugi przepisuje się na tydzień.

Istnieją jednak różne schematy leczenia tej patologii, których czas trwania wynosi co najmniej 7 dni.

Gdy pacjent nie toleruje antybiotyków

Jeśli pacjent ma nietolerancję leków przeciwbakteryjnych, wówczas przepisuje mu się lek sulfonamidowy. Takie leki pomagają nie tylko w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ale także w innych patologiach przewodu żołądkowo-jelitowego, jelita cienkiego i grubego. Obejmują one:

  • Sulfapyridazyna jest lekiem, który niszczy bakterie i łagodzi reakcję zapalną. Główną zaletą tego leku jest szybkie przenikanie jego składników do krwi, gdzie osiągają wysokie stężenie. W ciągu godziny lek może gromadzić się w pęcherzyku żółciowym i pozostać tam przez długi czas. Skuteczność leku można zidentyfikować poprzez szybkie ustąpienie objawów bólowych i przywrócenie ruchu.
  • Sulfadimetoksyna jest lekiem o podobnym działaniu. Ale ten lek ma przeciwwskazania, polegające na naruszeniu serca i naczyń krwionośnych.
  • Sulfalen to kolejny podobny lek. Rzadko ma skutki uboczne, ale istnieje niebezpieczeństwo reakcji alergicznej.
  • Sulfadimezin jest bardzo skutecznym lekiem, który pomaga zatrzymać proces zapalny..

Gdy pacjentowi przepisuje się którykolwiek z tych leków, zaleca się stosowanie dużych objętości specjalnie przygotowanej wody w celu najszybszego narażenia na składniki leku, za pomocą którego leczony jest układ trawienny. Bardzo ważną kwestią jest to, że nie powinieneś kupować wody gazowanej, nawet jeśli jest to dobrze znana marka. Przedsiębiorstwa często produkują napoje gazowane zamiast napojów leczniczych..

Cholagogue

Leki tego typu mają łagodny wpływ na woreczek żółciowy, pomagając poprawić odpływ żółci, aby zapobiec jej stagnacji. W zależności od wpływu leku na organizm leki mają następującą klasyfikację:

  • środki żółciopędne stosowane w celu zwiększenia produkcji i upłynnienia żółci;
  • cholekinetyka, która poprawia wydzielanie żółci poprzez stymulowanie kanałów narządu i samego pęcherza;
  • leki o łączonym działaniu, które łączą funkcje powyższych grup.

Leki przeciwgrzybicze

Gdy antybiotyki są przepisywane osobom o obniżonej odporności lub osobom starszym, zaleca się im poddanie się terapii, która niszczy kolonie grzybicze w celu zapobiegania. Wynika to z działania antybiotyków, które niszczą wszystko, nawet pożyteczne bakterie, co wywołuje rozwój drożdżopodobnych grzybów chorobotwórczych. Leczenie grzybów trwa około pół miesiąca.

Najbardziej znanym i powszechnym lekiem stosowanym do niszczenia kolonii grzybów jest Nystatyna. Taki lek sprawdził się doskonale, ponieważ nie ma specjalnych przeciwwskazań, a lek jest doskonale wydalany z organizmu.

Leki uzupełniające

Jeśli u pacjenta wystąpią nudności i wymioty podczas leczenia terapeutycznego, lekarz z pewnością przepisuje Motilium i Cerucal. Możliwe jest również stosowanie enzymów do leczenia patologii. Enzymy mają pozytywny wpływ na produkcję żółci, a ponadto usprawniają proces jej usuwania..

Z pasożytniczą zmianą, która spowodowała rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego, lekarz przepisuje leki przeciw robakom. Warto zauważyć, że leczenie patologii nie ogranicza się do przyjmowania tylko leków. Zintegrowane podejście obejmuje również dodatkowe leczenie: diety, preparaty ziołowe, inne rodzaje terapii. Tylko takie kompleksowe podejście gwarantuje całkowite wyleczenie zapalenia spojówek..

Czym leczy się zapalenie pęcherzyka żółciowego: najskuteczniejsze leki

Około 10-15% światowej populacji jest z pierwszej ręki zaznajomionych z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub zapaleniem pęcherzyka żółciowego (GI). Dyskomfort i ciągnięcie bólów w prawym podżebrzu, trudności z trawieniem jedzenia i nieprzyjemna goryczka w jamie ustnej - wszystko to jest okazją do poddania się badaniu. A jakie jest leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego w: w naszym przeglądzie i wideo w tym artykule przeanalizujemy najskuteczniejsze środki, które zdecydowanie pomogą ci.

Podstawy klasyfikacji chorób

Zanim omówimy, co pić z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, aby szybko złagodzić ból i dyskomfort, ustalimy, jakie rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego istnieją. W końcu postać kliniczna choroby w dużej mierze wpływa na wybór taktyk leczenia.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego dzieli się na dwie duże grupy:

  • Ostry:
    1. nieżyt - z zaangażowaniem w patologiczny proces błony śluzowej (powierzchni) narządu;
    2. flegmoniczny - z rozproszonym ropnym zapaleniem;
    3. zgorzel - z martwiczą zmianą ściany lekarza rodzinnego.
  • chroniczny.

Ważny! Leczenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego przeprowadza chirurg w szpitalu. Większość pacjentów ma operację - cholecystektomię. Zabronione jest leczenie zapalenia ropnego, a zwłaszcza zgorzelinowego stanu zapalnego w domu!

A jednak ogromna większość pacjentów ma przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (XX). Czym jest zapalenie pęcherzyka żółciowego i dlaczego jest niebezpieczne?

W wyniku szkodliwego wpływu na ścianę żołądka rozwija się powolny proces zapalny. Z czasem ściany narządu gęstnieją, stają się nieaktywne, a na błonie śluzowej pojawiają się owrzodzenia i blizny. To z kolei powoduje dalsze naruszenia odpływu żółci i powstawania kamieni.

Uwaga! Zaostrzenie dwudziestego praktycznego występuje zawsze po błędzie w diecie - jedzeniu tłustych smażonych potraw. Ponadto atak może wywołać hipotermię, obniżoną odporność, drżenie, intensywny wysiłek fizyczny.

Konserwatywne leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego zwykle przeprowadza się metodami zachowawczymi (ale może być również wymagana operacja).

Wśród jego głównych celów:

  • eliminacja zmian zapalnych w ścianie GP;
  • zapobieganie powikłaniom;
  • eliminacja objawów patologii;
  • poprawa jakości życia i rehabilitacja pacjentów.

Ważny! Lekarz opracowuje plan leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta. Wybrane taktyki są w dużej mierze zdeterminowane przez przebieg kliniczny patologii (częstotliwość i nasilenie zaostrzeń), obecność / brak kamienia nazębnego, stan funkcjonalny lekarza rodzinnego.

Terapia nielekowa

Zanim przeanalizujemy, jakie leki wziąć na zapalenie pęcherzyka żółciowego, chcemy zwrócić uwagę na fakt, że terapia dietetyczna pozostaje ważną metodą leczenia. Wszyscy pacjenci z XX powinni przestrzegać tabeli leczenia nr 5 (według Pevznera).

Wśród jego zasad:

  1. Częste i, co ważne, ułamkowe posiłki (około 5-6 razy dziennie).
  2. Kompilacja i utrzymanie jasnej diety.
  3. Zużycie 2500-2900 kcal dziennie.
  4. Tworzenie menu z optymalną zawartością białek, tłuszczów i węglowodanów.
  5. Spadek udziału tłuszczów zwierzęcych w diecie i wzrost udziału tłuszczów roślinnych.
  6. Pij dużo wody (około 2 litrów czystej wody dziennie).
  7. Preferowane opcje obróbki cieplnej - gotowanie i gotowanie na parze.

Wśród dozwolonych produktów są:

  • chude mięso (drób, królik, wołowina, ryby);
  • otręby pszenne;
  • płatki zbożowe (zwłaszcza proso, kasza gryczana);
  • nabiał;
  • warzywa i owoce.

Z diety pacjentów należy wykluczyć:

  • tłuste, wędzone potrawy;
  • tłuste mięso i podroby (nerki, mózgi, język itp.);
  • żółtka;
  • przyprawy i przyprawy;
  • bogate buliony;
  • muffinki i wyroby cukiernicze;
  • orzechy
  • alkohol;
  • napój gazowany.

Ważny! Pacjentom z XX zaleca się stosowanie diety terapeutycznej przez całe życie. To znacznie zmniejszy liczbę zaostrzeń..

Terapia lekowa

Leki stosowane w zapaleniu pęcherzyka żółciowego są kolejnym istotnym elementem terapii. Bardzo ważne jest, aby wszystkie pigułki i zastrzyki były przepisywane przez wykwalifikowanego lekarza (terapeuty lub gastroenterologa) na podstawie wyników badania. Tylko specjalista będzie w stanie ocenić niuanse patologii i indywidualne cechy ciała.

Co więc wziąć z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: leki są podzielone na kilka grup farmakologicznych.

Tabela: Zastrzyki i tabletki na zapalenie pęcherzyka żółciowego pęcherzyka żółciowego:

GrupaMechanizm akcjiPrzedstawiciele
AntybiotykiEliminacja infekcji bakteryjnych i miejscowych stanów zapalnychAzytromycyna, ampicylina, amoksycylina, ceftriakson, metronidazol
SulfonamidyZniszczenie patogennych mikroorganizmów w jelicie (z towarzyszącym zapaleniem)Sulfadimesin, Sulfalen
Leki przeciwgrzybiczeZniszczenie grzybów, które mogą intensywnie namnażać się w przewodzie pokarmowym w odpowiedzi na leczenie przeciwdrobnoustrojoweNystatyna, flukonazol, furazolidon
CholagogueNormalizacja produkcji i odpływ żółciAllohol, Holosas, Hofitol
PrzeciwskurczoweŁagodzi skurcze mięśni, eliminuje bólBez spa, Papaweryna, Trimedat, Duspatalin
HepatoprotectorsPrzywrócenie czynności wątroby, przyspieszenie regeneracji hepatocytówEssliver, Essential Forte, Ursosan, Carsil, Heptral

Antybiotyki, sulfonamidy i środki przeciwgrzybicze

Ważnym składnikiem leczenia są antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie wątroby. Jednak przed wyborem konkretnego leku należy przejść szczegółowe badanie diagnostyczne, zidentyfikować patogen zapalenia i ustalić jego wrażliwość na środki przeciwdrobnoustrojowe.

Antybiotyk na zapalenie pęcherzyka żółciowego powinien wykazywać specyficzną aktywność przeciwko drobnoustrojom zasiedlającym ściany ścian trzustki.

Najczęściej pacjentom przepisuje się cefalosporyny. Skutecznie zwalczają zapalenie pęcherzyka żółciowego: antybiotyki mają wysoką aktywność i szerokie spektrum działania. W przypadku ciężkiego zaostrzenia choroby zaleca się stosowanie leków z grupy erytromycyny.

Jakie tabletki do picia na zapalenie pęcherzyka żółciowego u kobiet w ciąży, pacjentów w podeszłym wieku i dzieci? Dla nich skutecznym i absolutnie bezpiecznym antybiotykiem z grupy penicylin będzie świetna opcja. Ze względu na to, że dobrze kumulują się w żółci, efekt terapeutyczny występuje dość szybko.

Uwaga! Każdy lek przeciw zapaleniu pęcherzyka żółciowego ma przeciwwskazania. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza i dokładnie przeczytaj instrukcję użytkowania.

Średnio przebieg antybiotykoterapii zaostrzenia XX wynosi 10-14 dni. Jeśli lek zostanie wybrany prawidłowo, już w 2-3 dniu leczenia pacjent czuje się znacznie lepiej.

Sulfanilamidy są substytutem antybiotyków. Są przepisywane dla:

  • niemożność leczenia przeciwdrobnoustrojowego środkami „klasycznymi”;
  • powikłanie XX zapalenia błony śluzowej jelit.

Środki przeciwgrzybicze są wskazane, gdy w ciele aktywowana jest patogenna flora grzybowa. Zjawisko to często występuje na tle terapii przeciwdrobnoustrojowej, dlatego niektórzy eksperci uważają ich profilaktyczne (profilaktyczne) zastosowanie.

Cholagogue

Istotnym elementem leczenia jest żółtaczka z zapaleniem pęcherzyka żółciowego.

Zgodnie z działaniem farmakologicznym można je podzielić na dwie duże grupy:

  • choleretyki - leki zwiększające produkcję żółci;
  • cholekinetyka - leki, które pomagają znormalizować odpływ żółci.

Choleretyki obejmują:

  • produkty oparte na żółci bydlęcej - Cholenzym, Allohol;
  • sterole roślinne - znamiona kukurydzy, kwiaty nieśmiertelnika, ekstrakt z dzikiej róży;
  • narkotyki syntetyczne - Nikodine, Osalmid, Cyclovalon.

Cholekinetyka to kolejny często przepisywany lek na zapalenie pęcherzyka żółciowego: zastój żółci po zażyciu jest eliminowany przez zwiększenie napięcia mięśni dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego oraz wzmocnienie jego skurczów.

Ważny! Cholagogue jest przeciwwskazany w żółtaczce obturacyjnej, ostrym zapaleniu wątroby, współistniejących niewyrównanych chorobach przewodu pokarmowego. Jak przyjmować Allochol z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, któremu towarzyszą kamienie w pęcherzyku żółciowym, skonsultuj się z lekarzem.

Leki przeciwskurczowe

„Jak złagodzić ból przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego?” - Być może jedno z najczęstszych pytań pacjentów. Pomocne w tym mogą być leki przeciwskurczowe - grupa leków, które eliminują skurcz mięśni i ułatwiają odpływ żółci w dwunastnicy.

Najczęściej stosowane, ale shpa z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: jak przyjmować ten lek.?

Standardowe zalecenia są następujące:

  • dorośli - 1-2 tabletki (40-80 mg) × 3 razy dziennie;
  • młodzież w wieku 12-18 lat - 1 tabletka (40 mg) × 2-4 razy dziennie;
  • dzieci w wieku 6-12 lat - 1 tabletka (40 mg) 1-2 razy dziennie.

Ważny! W ostrym ataku z silnym bólem zaleca się stosowanie środków przeciwskurczowych w postaci do wstrzykiwań. Jak przyjmować Noshpu w zastrzykach, lekarz powie.

Hepatoprotectors

Hepatoprotectors to środki pomocnicze zaprojektowane w celu zapobiegania niszczeniu błon komórek hepatocytów i stymulowania ich regeneracji..

Istnieje kilka odmian takich leków:

  • elementy pochodzenia zwierzęcego;
  • na bazie składników roślinnych;
  • aminokwasy;
  • preparaty kwasu ursodeoksycholowego;
  • niezbędne fosfolipidy;
  • inhibitory peroksydacji lipidów (peroksydacji lipidów);
  • Suplementy diety.

Inne fundusze

Dodatkowo pacjentowi można przepisać leki objawowe:

  • NLPZ (Paracetamol, Ibuprofen) z zespołem ciężkiego zatrucia;
  • leki przeciwwymiotne (Cerucal) na ciężkie nudności;
  • witaminy z ogólnym osłabieniem organizmu itp..

Fizjoterapia

Po ustąpieniu zaostrzenia u pacjentów pokazano procedury fizjoterapeutyczne.

  • Terapia UHF;
  • krioterapia;
  • laseroterapia;
  • masaż próżniowy;
  • Terapia DMV;
  • kąpiele węglowe i rodonowe;
  • galwanizacja i elektroforeza przeciwskurczowa itp..

Uwaga! W przypadku bez kamieniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego z oczywistymi oznakami stagnacji żółci przydatne jest wykonanie takiej procedury jak tubage. Ten zestaw procedur medycznych służy do płukania (oczyszczania) wątroby.

Prognozowanie choroby

W większości przypadków przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest względnie łagodne. Choroba trwa przez dziesięciolecia, nie wywierając żadnego znaczącego wpływu na jakość życia pacjenta (samopoczucie cierpi tylko podczas zaostrzeń).

Regularne wizyty u lekarza, dieta i środki zapobiegawcze znacznie wydłużą okres remisji i uwolnią się od nieprzyjemnych wrażeń.

Pytania do lekarza

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia trzustki

Witaj! Od kilku lat cierpię na bóle brzucha i problemy trawienne. Niedawno zakończono badanie, badanie ultrasonograficzne wykazało objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego i trzustki. Powiedz mi, do którego lekarza mam iść? Jakie są najskuteczniejsze leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki? podziękować.

Dobry dzień! Pamiętaj, aby skontaktować się z terapeutą lub gastroenterologiem z wynikami badania: konkretne leki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki można wybrać tylko po badaniu wewnętrznym.

Zasadniczo leczenie powinno odbywać się zgodnie ze schematem wskazanym w naszym artykule. Ponadto, jeśli zostanie zdiagnozowana niewydolność trzustki, przepisane zostaną preparaty enzymatyczne (Creon, Festal). Antybiotyki są również stosowane zgodnie ze wskazaniami: w przypadku zapalenia trzustki i zapalenia pęcherzyka żółciowego często istnieje potrzeba ich zastosowania.

I nie zapomnij o znaczeniu diety: stanowi ona do 70-80% sukcesu leczenia. bądź zdrów!

Wskazania do powołania omeprazolu

Spotkałem również takie nieprzyjemne rany, jak zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki. Poszedłem do lekarza, przepisano mi leczenie (teraz biorę pigułki, wydaje się, że to pomaga). Jedynym pytaniem jest jeden lek. Czy Omez jest przepisywany na zapalenie pęcherzyka żółciowego? Myślałem, że to coś z żołądka.

Witaj! Omez lub Omeprazol jest lekiem z grupy farmakologicznej inhibitorów pompy protonowej. Jego mechanizm działania opiera się na supresji H + -K + -FTPazy. Ma działanie przeciwwydzielnicze i przeciw wrzodowe, zmniejsza wytwarzanie kwasu solnego w żołądku.

W przypadku XX i zapalenia trzustki lek stosuje się jako terapię wspomagającą. Zmniejsza ból i stany zapalne i ma ogólne działanie zapalne. Zwykle Omez jest przepisywany w dawce 20 mg 1 r / d, przebieg leczenia wynosi miesiąc.

Leki przeciwbakteryjne na zapalenie trzustki i zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest patologią, w której woreczek żółciowy ulega zapaleniu. Choroba może wystąpić ostro i przewlekle. Z powodu nieprawidłowego działania pęcherzyka żółciowego zapalenie trzustki często rozwija się na tle zapalenia pęcherzyka żółciowego - zapalenie trzustki.

Te patologie są leczone lekami, czasami uciekają się do interwencji chirurgicznej. Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki są stosowane niezawodnie, szczególnie podczas zaostrzenia chorób.

Czas trwania antybiotykoterapii wynosi od 1 tygodnia do kilku miesięcy. Zdarza się, że spędzają kilka kursów leczenia. Zastanówmy się bardziej szczegółowo, jakie leki są stosowane w zapaleniu trzustki i zapaleniu pęcherzyka żółciowego..

Co to jest zapalenie pęcherzyka żółciowego i kiedy jest leczone antybiotykami

Główną rolę w powstawaniu procesu zapalnego u dorosłych w pęcherzyku żółciowym należy do nadciśnienia żółci (proces upośledzenia odpływu żółci, który jest związany z niedrożnością przewodu żółciowego przez śluz, kamień, detrytus, giardia) i infekcją żółci. Zakażenia pęcherza są limfogenne, krwiotwórcze lub enterogenne.

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, które jest obowiązkowe w antybiotykoterapii, jest nagłą patologią, której towarzyszą:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • silny ból brzucha, który nasila się podczas badania palpacyjnego prawego podżebrza;
  • dreszcze i gorączka;
  • wymioty z żółcią.

Podstawą terapii lekowej podczas zaostrzenia jest stosowanie antybiotyków - w celu pozbycia się infekcji, leków przeciwskurczowych - w celu znormalizowania odpływu żółci, NLPZ - w celu zmniejszenia nasilenia stanu zapalnego, analgezji, zmniejszenia obrzęku, roztworów krystaloidów do infuzji.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są uważane za obowiązkowe, ponieważ pomagają zmniejszyć ryzyko powikłań septycznych. Leczenie antybiotykowe zapalenia pęcherzyka żółciowego następuje podczas zaostrzenia choroby, to znaczy podczas ostrego ataku w przewlekłym przebiegu choroby lub w ostrym przebiegu choroby, przeczytaj https://pechen.infox.ru/zhelchnyj-puzyr/lechenie-holetsistita-medikamentami. Podczas remisji leczenie przeciwbakteryjne nie jest przeprowadzane.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego można podzielić na:

  • ostry i przewlekły;
  • skomplikowane i nieskomplikowane;
  • wyrachowany i nieobliczalny.

Pod względem etiologicznym choroba dzieli się na:

  • wirusowy;
  • bakteryjny;
  • pasożytniczy;
  • niemikrobiologiczne (immunogenne, aseptyczne, alergiczne, pourazowe, enzymatyczne) i inne rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Tabletki na zapalenie pęcherzyka żółciowego można również stosować po operacji do usuwania kamieni, cholecystektomii lub resekcji.

Istnieją pewne schematy leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego, które określają, w jaki sposób i jakie leki przeciwbakteryjne do picia..

Powiązane wideo:

Funkcje odbioru i powikłania terapii przeciwbakteryjnej

Podczas leczenia należy całkowicie zrezygnować z alkoholu, przestrzegając diety na zapalenie pęcherzyka żółciowego: wykluczenie tłustych pokarmów, nadmierne spożywanie cukru, roślin strączkowych, kwaśnych owoców i jagód, konserwy, wędzone mięso, pikantne potrawy, mocna kawa.

Ważne jest, aby całkowicie przestrzegać reżimu leczenia, nie zmieniać dawki, nie pomijać dawki, nie przerywać przebiegu, nawet jeśli nastąpi całkowite wyleczenie. W przeciwnym razie może rozwinąć się oporność na antybiotyki, a choroba szybko nawróci. Jak każdy inny lek, antybiotyki mają wiele skutków ubocznych. Więcej szczegółów na temat możliwych działań niepożądanych opisano w instrukcjach dotyczących leku..

W recenzjach użytkowników można znaleźć wiele skutków ubocznych, ale najczęstsze wystąpienie:

  • dysbioza, która prowadzi do zaburzenia przewodu pokarmowego,
  • Niedobór witaminy K, który może powodować krwawienia z nosa,
  • kandydoza jamy ustnej i innych błon śluzowych (na przykład pleśniawki),
  • reakcje alergiczne, jeśli istnieje indywidualna wrażliwość na składniki leku (objawów tych nie można zignorować).

Aby zapobiec skutkom ubocznym, należy ściśle przestrzegać instrukcji i zaleceń lekarza. Po długim spożyciu zaleca się wypicie serii probiotyków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory jelitowej.

Jakie antybiotyki stosuje się w zapaleniu pęcherzyka żółciowego

Podstawowe grupy leków, które są najskuteczniejsze w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, to leki z poniższej listy:

  • fluorochinolony (cyprofloksacyna);
  • tetracykliny („doksycyklina”). Tetracykliny są bakteriostatyczne, ale mają wiele skutków ubocznych i mogą wpływać na syntezę białek w ludzkim ciele, więc ich stosowanie jest ograniczone.
  • pochodne nitroimidazolu („ornidazol”, „metronidazol”);
  • beta-laktamy (cefalosporyny i penicyliny zabezpieczone przed inhibitorem). Penicyliny mają działanie bakteriobójcze, ze względu na ich właściwość hamowania wzrostu bakterii przez hamowanie tworzenia ściany komórkowej. Są stosowane w leczeniu infekcji, które przenikają do komórek ludzkiego ciała, koncentrując się na odporności tego rodzaju bakterii na grupę penicylin. Ta grupa leków ma dwie istotne wady: mogą powodować alergie i są szybko wydalane z organizmu. Cefalosporyny występują w kilku pokoleniach. Leki te mogą tłumić infekcje oporne na penicylinę. Ale antybiotyki z tej grupy mają podobną strukturę i mogą wywoływać alergię. Cefalosporyny 3 pokoleń są w stanie wyleczyć ciężkie choroby zakaźne, które nie są podatne na działanie cefalosporyn i penicylin poprzednich generacji;
  • makrolidy („erytromycyna”, „klarytromycyna”). Makrolidy mają działanie bakteriostatyczne, różnią się od leków z grupy beta-laktamów zdolnością do działania na bakterie pozbawione ściany komórkowej. Są w stanie dostać się do komórek ludzkiego ciała i hamować syntezę białek drobnoustrojów, blokując zdolność do rozmnażania. Makrolidy są stosowane nawet podczas ciąży, laktacji, są dozwolone dla dzieci i alergików, można je stosować na 3-dniowych kursach, bez uciekania się do długotrwałego leczenia;
  • aminoglikozydy są toksyczne, dlatego ich stosowanie jest uzasadnione jedynie masowym rozprzestrzenianiem się infekcji, zapaleniem otrzewnej i sepsą. Leczenie antybiotykami z tej grupy jest możliwe tylko w ostatnich stadiach ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Używanie narkotyków z tej grupy w okresie ciąży jest zabronione;
  • linkozaminy (klindamycyna).

„Metronidazol” stosowany w zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest stosowany w połączeniu z innymi antybiotykami. Taki lek nie jest stosowany niezależnie..

Leki z grupy nitroimidazolowe są przepisywane na mieszane infekcje, ich stosowanie wraz z głównym antybiotykiem („fluorochinolon”, „cefalosporyna” i inne) może znacznie rozszerzyć obszar leku.

W ciężkich zakażeniach enterokokowych zwykle zaleca się połączenie ampicyliny chronionej przed inhibitorem z antybiotykiem aminoglikozydowym gentamycyną. Ampicylina jest przeciwwskazana u pacjentów z chorobami limfoproliferacyjnymi, mononukleozą, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz nietolerancją beta-laktamu..

Lek „Amoksycylina” jest również stosowany w wersji chronionej przed inhibitorem (Amoksycylina + kwas klawulanowy)

Antybiotyki przeciwgrzybicze i Levomycetinum praktycznie nie są obecnie stosowane ze względu na niską skuteczność i dużą liczbę powikłań.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotyki różnych grup stosuje się w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju oporności przez patogenne organizmy na antybiotyki. Wybór leku do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego zależy od wzoru chemicznego, pochodzenia i substancji czynnej.

Analogi amoksycyliny do leczenia dorosłych i dzieci

W ciężkim ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego z wysokim ryzykiem posocznicy stosuje się karbapenemy - Ertapenem. Umiarkowane zapalenie obejmuje stosowanie innych antybiotyków beta-laktamowych: penicylin zabezpieczonych przed inhibitorem, aminopenicylin.

„Cyprofloksacyna” jest przepisywana pacjentom nietolerującym antybiotyków beta-laktamowych.

Z zastosowanych środków cefalosporynowych:

  • „Cefuroksym”;
  • „Cefazolina”;
  • Cefotaksym.

Ceftriakson nie jest zalecany do stosowania, ponieważ może prowadzić do stagnacji żółci i wywoływać tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym.

Skutki uboczne

Antybiotyki z dowolnej grupy mogą powodować nieoczekiwane skutki uboczne. Znacząco zwiększa prawdopodobieństwo w tych sytuacjach, gdy pacjent nie przestrzega określonej dawki i przebiegu terapii.

Możliwe konsekwencje to:

  • skurcze oskrzeli;
  • biegunka;
  • wysypka na skórze;
  • zaburzenia jelit;
  • rozwój chorób grzybiczych;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • obniżona odporność;
  • pogorszenie stanu ogólnego;
  • uzależnienie od antybiotyku;
  • krwawiące dziąsła;
  • szok anafilaktyczny.

Każdy sygnał ciała powinien ostrzec. Należy to zgłosić swojemu lekarzowi. On dokona przeglądu leczenia i zmieni lek..

Leki na ostry okres choroby

Ostry proces jest zwykle spowodowany infekcją, która łączy się na tle naruszenia normalnego odpływu żółci.

W kamicy żółciowej, gdy niedrożność jest spowodowana niedrożnością w obrębie przewodu, zapalenie pęcherzyka żółciowego leczy się lekami żółciopędnymi (gdy testy wskazują na możliwość niezależnego uwalniania kamienia).

Leczenie stanu zapalnego należy przeprowadzić nawet wtedy, gdy udane powstanie i stabilizacja odpływu żółci zakończy się powodzeniem, ponieważ patogenna mikroflora może w tym przypadku dołączyć.

W ostrym przebiegu choroby antybiotyki są konieczne, aby zapobiec rozwojowi procesu ropnego. W przeciwnym razie konieczna będzie resekcja lub cholecystektomia na etapie procesu ropnego, ropnego lub zgorzelinowego, który będzie wynikał ze stanu zaostrzenia.

Konieczne jest leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków, ponieważ infekcja bakteryjna występuje nawet po zidentyfikowaniu procesu aseptycznego. Po prostu dołącza do choroby później, gdy dochodzi do uszkodzenia narządu śluzowego spowodowanego podwyższoną lizolecytyną. Często używane są tego rodzaju leki:

  • „Ampioks”, „gentamycyna” i cefalosporyny, ponieważ mają szerokie spektrum działania, można zastosować „Furazolidon”, który jest znany jako środek o szerokim działaniu przeciwdrobnoustrojowym;
  • erytromycyny, które mogą gromadzić się w wydzielaniu żółci, to znaczy dostać się bezpośrednio do miejsca docelowego („spiramycyna”, „azytromycyna”, „roksitromycyna”);
  • Preparaty tetracykliny i penicyliny również kumulują się w żółci i są stosowane ze względów praktycznych: są skuteczne przeciwko najczęstszym zakażeniom zapaleniem pęcherzyka żółciowego - enterokokom, paciorkowcom, Escherichia coli;
  • Amoksycylina jest łączona z kwasem klawulanowym - ta kombinacja jest obecna w Augmentin, Amoxiclav, Flemoklava.

Najlepszą opcją w przypadku zapalenia dróg żółciowych i innych towarzyszących powikłań jest stosowanie leków wieloskładnikowych, w których obecne są różne leki przeciwbakteryjne.

Dodatkowe środki

Terapia witaminowa jest koniecznie dodana do schematu leczenia. Weź Retinol, kwas askorbinowy, witaminy z grupy B, tokoferol. Zdecydowanie zaleca się ziołolecznictwo, specjalną wodę mineralną i dietę. W obecności łagodnego wrzodu żołądka lub dwunastnicy przepisuje się Omez, Omeprazole lub Ultop.

Kilka miesięcy po okresie zaostrzenia gastroenterolodzy zalecają dodatkowe leczenie - sanatorium lub ośrodek. W przyszłości taka terapia powinna być coroczna. Wykluczy to rozwój powikłań i innych konsekwencji z ciężkim obrazem klinicznym..

Kluczem do wyzdrowienia będzie nie tylko leczenie medyczne, ale także właściwe odżywianie, stosowanie sprawdzonych środków ludowej. Takie zintegrowane podejście pomoże szybko poradzić sobie z zapaleniem pęcherzyka żółciowego..

Ogólne zasady stosowania antybiotyków w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przepisując antybiotyki, należy wziąć pod uwagę kilka punktów:

  • w przypadku dzieci i dorosłych wymagane jest stosowanie różnych narkotyków;
  • w ciężkim zaostrzeniu stosuje się leki, które mają 2 formy uwalniania: po pierwsze, terapia masowa jest zalecana przez infuzję domięśniową (dożylną), a następnie stosuje się tabletki;
  • stosowanie antybiotyków jest przepisywane w połączeniu z witaminami i Bactisubtil;
  • „Furazolidon” nigdy nie jest przepisywany w obecności patologii nerek;
  • stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania nie daje efektu, jeżeli nie zostaną zastosowane inne metody złożonej terapii;
  • leki starej generacji mają ściśle określoną sferę wpływu (lewomycetyna jest stosowana, gdy zaostrzenie jest wywoływane durem brzusznym, salmonellozą, czerwonką, gentamycyną - w obecności enterokoków);
  • samodzielne podawanie leku i jego niekontrolowane przyjmowanie może prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych i nieodwracalnych konsekwencji.

Przeciwwskazania do antybiotykoterapii

Wszystkie przeciwwskazania do stosowania antybiotyków podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej są względne, co oznacza, że ​​jeśli istnieją przeciwwskazania u pacjenta, lekarz musi wybrać najbardziej odpowiednią alternatywną opcję leczenia.

Przegląd spotkań jest wymagany w następujących przypadkach:

  • obecność historii alergii na antybiotyki dowolnej grupy,
  • Zakaźna mononukleoza,
  • ciąża przez cały czas,
  • laktacja,
  • obecność w historii reakcji alergicznej na jakiekolwiek leki,
  • ciężki zdekompensowany stan pacjenta.

Jak wymienić antybiotyki, jeśli są przeciwwskazane

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą nie być odpowiednie z powodu indywidualnej nietolerancji. W razie pilnej potrzeby leki przeciwbakteryjne można zastąpić sulfonamidami. Są to leki przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum działania..

  • praktycznie nietoksyczny dla organizmu;
  • stosunkowo niedrogi;
  • mogą być używane przez dzieci;
  • działa przeciwko szczepom rozszczepialnym.

Wśród skutecznych przedstawicieli są:

  1. Sulfadimezin. Dostępne w formie tabletu. Nie stosuje się go u dzieci poniżej trzeciego roku życia, pacjentów z indywidualną nietolerancją, z zaburzeniami tworzenia krwi i jeśli diagnoza wykazała wysoki poziom bilirubiny.
  2. Sulfadimetoksyna Lek skutecznie zwalcza patogeny, takie jak Klebsiella, Staphylococcus aureus, E. coli.
  3. Sulfalen. Może być stosowany w postaci tabletek, a także w postaci zastrzyków (domięśniowych i dożylnych). Mogą pojawić się bóle głowy, alergie, liczba białych krwinek..

Ponadto stosuje się również zioła i zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ale nawet z tym leczenie należy omówić ze specjalistą. Aby stosowanie leków jak najszybciej dało wyniki, nie wolno nam zapominać o specjalnej diecie, która zmniejszy obciążenie pęcherzyka żółciowego i wątroby, krzepiąc w ten sposób ogólny stan organizmu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą całkowicie uleczalną. Głównym zadaniem pacjenta jest terminowa prośba o wykwalifikowaną pomoc i ścisłe przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza.

Z różnych powodów antybiotykoterapia jest przeciwwskazana. Leki ziołowe nie są w stanie poradzić sobie z powiększającą się kolonią bakterii. W takim przypadku wyznaczenie sulfonamidów jest uzasadnione. Nie są tak skuteczne, ale mają kilka zalet:

  • niska toksyczność;
  • brak przeciwwskazań dla dzieci;
  • niska cena.

Ta grupa obejmuje sulfadimezynę, sulfadimetoksynę, ftalazol. Sulfanilamidy są przepisywane w leczeniu zakażeń pęcherzyka żółciowego i procesów patologicznych w przewodzie pokarmowym.

14 minut czytać

Nazywam się Julia i jestem lekarzem rodzinnym. W wolnym czasie swoją wiedzę i doświadczenie kieruję do szerszego grona odbiorców: piszę artykuły medyczne dla pacjentów..

Zadaj pytanie Dyplom

  • Czerenkow, V. G. Onkologia kliniczna: podręcznik. instrukcja do systemu studiów podyplomowych. edukacja lekarzy / V. G. Czerenkow. - Ed. 3. poprawka i dodaj. - M.: MK, 2010. - 434 p.: Ill., Tab..
  • Ilchenko A.A. Choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych: Przewodnik dla lekarzy. - 2nd ed., Zmienione. i dodaj. - M.: Wydawnictwo Medical Information Agency LLC, 2011. - 880 s: muł.
  • Tukhtaeva N. S. Biochemia osadu żółciowego: rozprawa doktorska o stopniu kandydata nauk medycznych / Institute of Gastroenterology, Academy of Sciences of the Republic of Tadżykistan. Dushanbe, 2005
  • Litovsky, I. A. Gallstone, zapalenie pęcherzyka żółciowego i niektóre powiązane choroby (problemy patogenezy, diagnozy, leczenia) / I. A. Litovsky, A. V. Gordienko. - St. Petersburg: SpetsLit, 2020. - 358 s.
  • Dietetics / Ed. A. Yu. Baranowski - wyd. 5 - St. Petersburg: St. Petersburg, 2020. - 1104 s., Il. - (Seria „Doctor's Companion”)
  • Podymova, S.D. Choroby wątroby: Przewodnik dla lekarzy / S.D. Podymova. - Ed. 5th, rev. i dodaj. - Moskwa: Medical Information Agency LLC, 2020. - 984 p.: Silt.
  • Schiff, Eugene R. Wprowadzenie do hepatologii / Eugene R. Schiff, Michael F. Sorrel, Willis S. Maddrey; za. z angielskiego pod redakcją V.T. Ivashkina, A.O. Bueverova, M.V. Mayevsky. - M.: GEOTAR-Media, 2011 r. - 704 str. - (Seria „Choroby wątroby według Schiffa”).
  • Radchenko, V.G. Podstawy hepatologii klinicznej. Choroby wątroby i układu żółciowego. - Petersburg: „Dialekt domu wydawniczego”; M.: „Wydawnictwo BINOM”, - 2005. - 864 s.: Muł.
  • Gastroenterology: Handbook / Ed. A.Yu. Baranowski. - SPb.: Peter, 2011. - 512 s.: Chora. - (Seria „National Medical Library”).
  • Lutai, A.V. Diagnoza, diagnostyka różnicowa i leczenie chorób układu pokarmowego: Podręcznik / A.V. Lutai, I.E. Mishina, A.A. Gudukhin, L.Ya. Kornilov, S.L. Arkhipova, R.B. Orlov, O.N. Aleucki. - Iwanowo, 2008. - 156 s.
  • Achmedow, V.A. Praktyczna gastroenterologia: przewodnik dla lekarzy. - Moskwa: Medical Information Agency LLC, 2011. - 416 s..
  • Choroby wewnętrzne: gastroenterologia: Podręcznik do pracy w klasie uczniów szóstego roku specjalności 060101 - biznes medyczny / komp.: Nikolaeva L.V., Hendogina V.T., Putintseva I.V. - Krasnojarsk: typ. KrasSMU, 2010. - 175 s.
  • Radiologia (diagnostyka radioterapii i radioterapia). Ed. M.N. Tkachenko. - K.: Book-plus, 2013. - 744 s..
  • Illarionov, V.E., Simonenko, V.B. Nowoczesne metody fizjoterapii: Przewodnik dla lekarzy ogólnych (lekarzy rodzinnych). - M.: OJSC „Publishing house” Medicine, 2007. - 176 s.: Muł.
  • Schiff, Eugene R. Choroby alkoholowe, lecznicze, genetyczne i metaboliczne / Eugene R. Schiff, Michael F. Sorrel, Willis S. Maddrey: Per. z angielskiego pod redakcją N.A. Mukhina, D.T. Abdurakhmanova, E.Z. Burnevich, T.N. Lopatkina, E.L. Tanashchuk. - M.: GEOTAR-Media, 2011 r. - 480 s. - (Seria „Choroby wątroby według Schiffa”).
  • Schiff, Eugene R. Marskość wątroby i jej powikłania. Przeszczep wątroby / Eugene R. Schiff, Michael F. Sorrel, Willis S. Maddrey: przeł. z angielskiego pod redakcją V.T. Ivashkina, S.V. Gauthier, Ya.G. Moysyuk, M.V. Mayevsky. - M.: GEOTAR-Media, 201st. - 592 s. - (Seria „Choroby wątroby według Schiffa”).
  • Fizjologia patologiczna: Podręcznik dla studentów miodu. uniwersytety / N.N. Zayko, Yu.V. Byts, A.V. Ataman i in.; Ed. N.N. Zayko i Yu.V. Bajtja. - wydanie trzecie, poprawione. i dodaj. - K.: „Logos”, 1996. - 644 str.; il. 128.
  • Frolov V.A., Drozdova G.A., Kazanskaya T.A., Bilibin D.P. Demurov E.A. Fizjologia patologiczna. - M.: Wydawnictwo „Economics”, 1999. - 616 s.
  • Michaiłow, V.V. Podstawy fizjologii patologicznej: przewodnik dla lekarzy. - M.: Medicine, 2001. - 704 s..
  • Internista: Podręcznik w 3 tomach - T. 1 / E.N. Amosova, O. Ya. Babak, V.N. Zaitseva i in.; Ed. prof. E.N. Amosowoj. - K.: Medicine, 2008. - 1064 s. 10 sekund przełęcz. na.
  • Gaivoronsky, I.V., Nichiporuk, G.I. Anatomia funkcjonalna układu pokarmowego (struktura, ukrwienie, unerwienie, drenaż limfatyczny). Instruktaż. - SPb.: Elby-SPb, 2008. - 76 s.
  • Choroby chirurgiczne: Podręcznik. / Ed. M. I. Kuzina. - M.: GEOTAR-Media, 2020. - 992 s.
  • Choroby chirurgiczne. Wytyczne dotyczące badania pacjenta: Podręcznik / Czernousow A.F. i wsp. - M.: Practical Medicine, 2016. - 288 s..
  • Alexander J.F., Lischner M.N., Galambos J.T. Historia naturalna alkoholowego zapalenia wątroby. 2. Prognozy długoterminowe // Amer. J. Gastroenterol. - 1971. - Vol. 56. - str. 515–525
  • Deryabina N.V., Ailamazyan E.K., Voinov V.A. Cholestatyczna hepatoza kobiet w ciąży: patogeneza, cechy kliniczne, leczenie // J. Akush. i żony. choroba. 2003. No1.
  • Pazzi P., Scagliarini R., Sighinolfi D. i in. Niesteroidowe stosowanie leków przeciwzapalnych i rozpowszechnienie chorób kamieni żółciowych: badanie kliniczne // Amer. J. Gastroenterol. - 1998. - Vol. 93. - str. 1420–1424.
  • Marakhovsky Yu.Kh. Choroba kamieni żółciowych: w drodze do diagnozy wczesnych stadiów // Ros. dziennik gastroenterol., hepatol., coloproctol. - 1994. - T. IV, nr 4. - S. 6–25.
  • Higashijima H., Ichimiya H., Nakano T. i in. Dekoniugacja bilirubiny przyspiesza współstrącanie cholesterolu, kwasów tłuszczowych i mucyny w żółci ludzkiej - badanie in vitro // J. Gastroenterol. - 1996. - Vol. 31. - str. 828–835
  • Sherlock Sh., Dooley J. Choroby wątroby i dróg żółciowych: Trans. z angielskiego / Ed. Z G. Aprosina, N.A. Muchina - M.: GEOTAR Medicine, 1999 r. - 860 s..
  • Dadvani S.A., Vetshev P.S., Shulutko A.M., Prudkov M.I. Kamica żółciowa. - M.: Publikowanie. Dom Vidar-M, 2000. - 150 s.
  • Yakovenko E.P., Grigoriev P.Ya. Przewlekłe choroby wątroby: diagnoza i leczenie // Rus. kochanie. zhur. - 2003. - T. 11. - nr 5. - S. 291.
  • Sadov, Aleksiej Oczyszczanie wątroby i nerek. Nowoczesne i tradycyjne metody. - St. Petersburg: Peter, 2012. - 160 s.: Muł.
  • Nikitin I.G., Kuznetsov S.L., Storozhakov G.I., Petrenko N.V. Długoterminowe wyniki leczenia interferonem ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu HCV. // Ross. dziennik gastroenterologia, hepatologia, koloproktologia. - 1999, vol. IX, nr 1. - str. 50–53.

Jak określa się wskazania do podania antybiotyku??

Wskazania do stosowania antybiotyków są wyjaśnione począwszy od pytania i badania pacjenta. Zwykle pacjent martwi się:

  • przerywany, ale raczej intensywny ból w podbrzuszu po prawej stronie;
  • kolka wzdłuż jelit;
  • częste luźne stolce;
  • nudności, wymioty są możliwe;
  • temperatura wzrosła ponad 38 stopni.

Badania krwi ujawniają:

  • leukocytoza ze zmianą wzoru w lewo;
  • Wzrost ESR.

Decyzję o celowości stosowania antybiotyków, wyborze dawki i drogi podawania leku podejmuje wyłącznie lekarz. Zwracamy uwagę na wielką szkodę samoleczenia.