Formacja bezechowa. Czy to jest niebezpieczne?

Istota zwana bezechową jest niczym więcej niż inkluzją powstającą w którymkolwiek z narządów, która nie odbija promieni ultradźwiękowych. Nie traktuj tego kategorycznie, ponieważ zjawisko to jest nie tylko patologią, ale także wariantem normy. Sam narząd, w którym wizualizowane są te odchylenia, odgrywa pewną rolę w diagnozie..

Dokładna interpretacja terminu „bezechowy” nie jest w stanie odzwierciedlać dźwięku. Na obrazie ultrasonograficznym powstające wtrącenia będą reprezentowane przez ciemne plamy. Często manifestuje się tworzenie płynów (torbiele).

Jajnik i jego struktura

W zależności od czasu cyklu miesiączkowego formacja bezechowa w jajniku może reprezentować zupełnie różne struktury. Należy pamiętać, że nie wszystkie z nich są patologiami..

Inkluzje fizjologiczne

Pod koniec miesiączki powstające bezechowe tworzenie się w jajniku może być coraz większym pęcherzykiem. Cechy tej struktury są następujące:

  • Okrągły kształt.
  • Średni rozmiar - od 7 do 12 mm.
  • Jest prezentowany w kilku przypadkach, maksymalny rozmiar wynosi do 30 mm.

Po owulacji ciałko żółte może służyć jako inkluzja, która nie przenosi fal ultradźwiękowych. Jeśli w tym okresie kobieta zauważy opóźnienie miesiączki, powinieneś się martwić o przeprowadzenie testu ciążowego, który można wykonać za pomocą ultradźwięków w domu. Pod warunkiem pozytywnego wyniku, bezechowe tworzenie się w jajniku jest ciałem lutealnym ciąży. I chociaż płód nie jest jeszcze zwizualizowany, wskazane włączenie bezechowe już tworzy niezbędne środowisko do pełnego rozwoju. Po 12-16 tygodniach ciąży łożysko to zrobi..

Opcje odchylenia

Oprócz pęcherzyka i ciałka żółtego bezechowa torbiel jajnika może być ciemną plamą na obrazie ultrasonograficznym. Ponadto określone odchylenie powstaje zarówno na tle natury patologicznej, jak i na skutek nadmiernej czynnościowej czynności narządu (często nie jest niebezpieczny).

Klasyfikacja torbieli jest następująca:

  • Pęcherzykowy. Zdiagnozowane w drugiej połowie cyklu miesiączkowego. Torbiel jałowa (brak dopływu krwi), około 3 cm średnicy, okrągły. Cienka kapsułka o jednolitej, bezechowej strukturze otacza ją w całej objętości. Wariant normy - samoregulacja maksymalnie 3 cykli.
  • Torbiel ciałka żółtego, która występuje po owulacji. Parametry są podobne do pęcherzykowego, rozdzielczość jest przeprowadzana mniej więcej w tym samym czasie.
  • Torbiele sugerujące operację (endometrioid, dermoid); nowotwory złośliwe. Istnieją odmiany dwukomorowe lub wielokomorowe (cystomy), narośla na ścianach i inkluzje echopozytywne.

Jest mało prawdopodobne, aby można było określić charakter powstałej formacji i jej absolutnie dokładne położenie. Identyfikując formacje płynów w bezpośrednim sąsiedztwie jajnika, specjalista nie wykluczy możliwej torbieli.

Wady piersi

Po zdiagnozowaniu formacji bezechowej w gruczole sutkowym lekarz sugeruje obecność jamy z przezroczystą zawartością (prawdopodobnie płynną). Często taką formacją jest torbiel. Jednak galactocele, jama typowa dla kobiety w okresie laktacji, wypełniona mlekiem matki, podlega temu samemu opisowi.

Zwykła prosta torbiel ma jednolitą strukturę, która nie odbija fal ultradźwiękowych. Przy złożonych zmianach w jamie można zaobserwować tworzenie hiperechoiczne. Jednak oba warianty są podatne na rozwój w nich komórek rakowych. Po tej stronie nierówne i zdeformowane torbiele i torbiele z różnymi wtrętami są obarczone wielkim niebezpieczeństwem..

Określ naturę i naturę występowania dowolnej formacji (hiper-, izoechogenicznej lub bezechowej) pod kontrolą kompetentnego mammologa. Najprawdopodobniej będzie to wymagało nie tylko badania i USG, ale także wyników biopsji.

Deformacja struktury tarczycy

Kiedy zdiagnozowane masy bezechowe we wskazanym narządzie mogą być:

  • Pseudocysta. Włączenie nie jest okrągłe, ma łuszczącą się strukturę. Jego ściany tworzą nie nabłonek, ale tkanka gruczołu.
  • Prawdziwa torbiel. Dość rzadkie występowanie tarczycy. Ma okrągły kształt, zgrabne nawet kontury, z efektem wzmocnienia grzbietowego.
  • Łagodna formacja (gruczolak). W zależności od składu komórkowego jest to zawartość bezechowa lub hiperechoiczna.
  • Bezechowe powstawanie beznaczyniowe. Często są to torbiele koloidalne, które mają dość niską gęstość. Przejawiono z powodu braku wystarczającej ilości jodu.

Możliwe jest zidentyfikowanie formacji w tarczycy poprzez oddanie krwi hormonom poprzez przeprowadzenie biopsji.

Odkształcenie struktury macicy

W przypadku wykrycia powstawania bezechowego w jamie macicy należy rozważyć wszystkie możliwe opcje rozwoju zdarzeń:

  • Łagodny guz macicy (mięśniak gładki).
  • Rozdarty płyn pęcherzykowy. Jest to normą, jeśli patologia zostanie wykryta podczas owulacji lub w ciągu 2 dni po niej.
  • Naruszenie żywienia węzłów mięśniowych.
  • Powstały krwiak. W rzeczywistości, gdy w macicy znajduje się formacja bezechowa w macicy.
  • Ciąża lub szybka miesiączka. Możesz to wyjaśnić, przeprowadzając USG pochwy w ciągu 2-3 dni.

W przypadku znalezienia tych wtrąceń w szyjce macicy są to:

  • Torbiel szyjki macicy.
  • Torbiel gruczołu Nabona. Jest to rodzaj jamy zawierającej śluzowy sekret, który powstaje, gdy kanały wydalnicze są zablokowane. Powstaje w wyniku samoleczenia ektopii, erozji itp..
  • Torbiel endometrioidalna (ściany wykrytego włączenia są pogrubione).
  • Rak szyjki macicy. Charakteryzuje się obecnością niejednorodnych wtrąceń o różnej echogeniczności. Szyja pogrubia, zmienia kształt.

Przy rodzeniu pacjentów identyfikacja bezechowych mas jest normą, ale tylko przy rozmiarach do 5 mm.

Okres ciąży

U płodu w okresie prenatalnym wykrytą formacją jest często torbiel, ale ważne jest również miejsce jej lokalizacji. Po porodzie patologie te praktycznie nie są potwierdzone.

Podczas ciąży struktura echo-ujemna to:

  • Torbiel lutealna lub pęcherzykowa, jeśli znajduje się w jajniku.
  • Łagodne tworzenie się płynów.
  • Jajko płodowe.

W tym ostatnim przypadku wykrywanie odbywa się przez okres 5-6 tygodni, formacja znajduje się w górnej części macicy i ma obrzeża hiperechoiczne.

Szczep nerkowy

Wykryte bezechowe tworzenie się w nerce jest często torbielą. Można go sklasyfikować następująco:

  • Choroba policystyczna. Jest charakterystyczny dla obu narządów. Nerki są powiększone, miąższ jest trudny do ustalenia.
  • Wtórne torbiele. Okrągły kształt, zlokalizowany w pobliżu obszaru blizny, zmieniona struktura echa wewnętrznego. Manifestowane na tle zapalenia.
  • Krwiak krocza Narząd ma zwykły kształt i kształt, jest obszar hipoechogenicznego miąższu.
  • Rak torbielowaty Obszar z nierównym konturem i mieszanymi elementami.
  • Ropnie Kontury są rozmyte, naczynia wizualizacji nie są podatne. Miednica nerkowa ma pogrubione ściany (ponad 2 mm).

Oprócz nich nadal istnieją proste torbiele, które mają wyraźny okrągły kształt. Charakteryzują się bezechowością i cienkimi ściankami. Tego rodzaju włączenie często dotyczy osób starszych..

Deformacja wątroby

Podobnie jak w przypadku nerek, obcą strukturę prawie zawsze reprezentuje torbiel.

  • Torbiel Echinococcal - okrągła formacja, która wyróżnia się echogenicznymi ścianami i obecnością zwapnień w środku.
  • Tętniak tętnicy wątrobowej. Formacja pulsacyjna, echo-ujemna.

Proste odmiany torbieli to nieodłączna septa, owalny lub zaokrąglony kształt, rzucający kontur cienia.

Funkcje leczenia

Wyeliminowanie zawartości bezechowej jest dopuszczalne zarówno medycznie, jak i interweniując chirurgicznie. Ostatnia opcja jest radykalna i powinna być stosowana tylko w przypadku nieskuteczności bardziej łagodnych metod..

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu preparatów jodu, terapii hormonalnej. W takim przypadku wszystkie leki powinny być przepisywane przez specjalistę. Samoleczenie jest surowo zabronione..

Laparoskopia daje maksymalny efekt w połączeniu z minimalnym ryzykiem. Jednak leczenie chirurgiczne jest możliwe tylko podczas przyjmowania leków przeciwbakteryjnych. Ważne jest, aby zrozumieć, że im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i zalecona zostanie terapia farmakologiczna, tym większe są szanse uniknięcia operacji.

Bezechowa zawartość w pęcherzu, co to jest

WAŻNY! Aby dodać artykuł do zakładek, naciśnij: CTRL + D

Możesz zadać LEKARZE pytanie i otrzymać DARMOWĄ ODPOWIEDŹ, wypełniając specjalny formularz na NASZEJ STRONIE pod tym linkiem >>>

Diagnoza zapalenia pęcherza moczowego za pomocą ultradźwięków

Podstawowa przyczyna zapalenia pęcherza moczowego polega na tym, że w pęcherzu i kanale moczowym rozwijają się kolonie bakteryjne. Niezależnie od tego, że ciało to ma dość silny system ochrony przed atakiem patogenów, istnieją pewne czynniki, które przyczyniają się do ich penetracji..

Zakaźny patogen może zaatakować pęcherz, jeśli:

  • To była hipotermia.
  • Pacjent ma przewlekłe infekcje narządów płciowych.
  • Nie przestrzega się praktyk higieny osobistej i seksualnej..
  • Odnotowuje się nadużywanie alkoholu, tłustych i pikantnych potraw, tytoniu.
  • Obniżona odporność

Metody diagnostyczne w urologii i nefrologii

Przede wszystkim zapalenie pęcherza ustala się na podstawie wyników badań moczu i krwi. Na podstawie uzyskanego odszyfrowania lekarz przyjmuje założenie dotyczące diagnozy, koncentrując się na białych krwinkach, czerwonych krwinkach, obecności zakaźnych patogenów - ich stosunku i całkowitej liczbie. Siew w zbiornikach pomaga nie tylko określić rodzaj patogenu, ale także ustalić jego odporność.

I dopiero potem pacjent może zostać skierowany na badanie ultrasonograficzne układu moczowego. Jeśli w trakcie diagnozy specjalista ma trudności z prawidłową diagnozą, wówczas ultradźwięki pomagają uzyskać wizualne potwierdzenie jego założeń, pokazując pełniejszy obraz stanu strukturalnego pęcherza. W przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego procedurę można również wykonać jako badanie narządu w celu ustalenia dynamiki choroby.

Pomaga to zapobiec przejściu postaci przewlekłej do ostrej. Samo badanie jest całkowicie bezpieczne i bezbolesne. I często jest zalecany dzieciom i osobom starszym oraz kobietom w pozycji.

Jak wykonuje się USG, jeśli podejrzewa się proces zapalny?

Nowoczesna diagnostyka umożliwia USG pęcherza na trzy różne sposoby:

  • Zbadaj narząd przez ścianę otrzewnej.
  • Wizualizuj przez kanał moczowy.
  • Sprawdź narządy miednicy przez odbytnicę.

Bezpośrednio przed zabiegiem pęcherz pacjenta powinien być pełny. Zaleca się używanie półtora litra wody bez gazu na dwie godziny przed sesją, podczas gdy zabrania się radzenia sobie z niewielkimi potrzebami do końca procedury. Jeśli nie ma przeciwwskazań do stosowania, wypij lek moczopędny, który przyczynia się do szybkiego wypełnienia pęcherza. Metodę przezodbytniczą zwykle stosuje się do identyfikacji patologii strukturalnych, w których zapalenie pęcherza jest konsekwencją, a nie przyczyną. Wszystkie pozostałe przypadki wymagają standardowego badania ultrasonograficznego przez ścianę otrzewnej.

Zapalenie pęcherza rozwija się z powodu infekcji, więc patogen przez moczowody może dotrzeć do nerek. Doprowadzi to do skomplikowanego odmiedniczkowego zapalenia nerek i jest możliwą przyczyną innych stanów zapalnych nerek..

Jeśli w historii pacjenta występuje skarga na przewlekły ból w okolicy lędźwiowej, wykonuje się kompleksowe badanie ultrasonograficzne pęcherza i nerek. Umożliwi to przepisanie odpowiedniego leczenia, które może całkowicie zahamować zdolność replikatora do replikacji..

Jakie parametry są określane podczas ultradźwięków

Skanowanie w kierunku zapalenia pęcherza moczowego zapewnia wiele istotnych danych diagnostycznych. Wizualizacja pozwala określić:

Jeśli zostaną znalezione kamienie, procesy zapalne (w szczególności zapalenie pęcherza moczowego) i patologie strukturalne - pęcherz zostanie powiększony. Jeśli tkanki narządów ulegną transformacji włóknistej, bąbelek będzie mniejszy niż normalnie. Asymetria może być oznaką powstawania nowotworu. Wzrost echogeniczności wskazuje na ropne ogniska i krwiaki, a nienaturalne zaciemnienia wskazują na zewnętrzne uszkodzenia pęcherza..

Na podstawie raportu specjalisty USG urolog może potwierdzić zapalenie pęcherza moczowego i przepisać właściwą terapię.

Jak interpretowane są wyniki

Tylko wykwalifikowany lekarz powinien odszyfrować otrzymane dane, porównuje otrzymane dane z normami, identyfikuje je z objawami i dolegliwościami pacjenta.

Sam pęcherz jest z natury ujemny dla echa. Na skanie poprzecznym zdrowy narząd powinien wyglądać na zaokrąglony i jajowaty na podłużnym obrazie. Jeśli nie ma zapalenia pęcherza i innych patologii, pęcherz jest symetryczny, z gładkimi i wyraźnymi granicami zewnętrznymi. Wewnątrz nie powinny znajdować się żadne podejrzane miejsca, pogrubienia i odkształcenia. Zdrowa ściana osiąga grubość 5 mm. Odpływ moczu przy maksymalnym szczycie nie powinien przekraczać 15 cm / s. Aby wykryć zapalenie szyi pęcherza lub cewki moczowej, czasami konieczne jest skorzystanie z ultrasonografii dopęcherzowej, która w pełni zmierzy prędkość przepływu moczu.

Ponadto w celu różnicowania zapalenia pęcherza często stosuje się metodę, która pomaga zidentyfikować przeszkody w przepływie moczu. Jego skuteczność opiera się na oznaczeniu resztkowego moczu. W przypadku tego pacjenta najpierw skanują pełny pęcherz, a następnie ponownie badają, kiedy są puste. W przypadku braku stanu zapalnego w jamie ciała pozostaje nie więcej niż 50 ml płynu. Jeśli ta ilość jest większa, możesz potwierdzić obecność zapalenia lub ściśnięcia moczowodów za pomocą kamieni i guzów.

Ultradźwiękowe objawy zapalenia pęcherza moczowego

Wczesny etap ostrego zapalenia pęcherza charakteryzuje się następującym obrazem echa: drobne cząstki o zwiększonej echogeniczności są wyraźnie widoczne w jamie narządu, które są pogrupowane w określone ogniska. Jest to nagromadzenie wielu komórek, na przykład nabłonka, erytrocytów i leukocytów. Zawierają również kryształy soli. W praktyce medycznej takie skupiska nazywane są „osadami w pęcherzu”. Jeśli dana osoba jest skanowana w pozycji leżącej na plecach, ogniska są zlokalizowane w pobliżu tylnej ściany narządu, przy skanowaniu pionowym osad przesuwa się do obszaru przedniej ściany.

Pogrubienie ścian pęcherza jest zauważalne tylko przy przejściu zapalenia pęcherza do ostrego stadium. Na pierwszych etapach rozwoju choroby kontury narządu będą gładkie, bez wyraźnych deformacji. Jeśli stan zapalny postępuje, ściana zaczyna gęstnieć, kontury ulegają zniekształceniu, kształt staje się asymetryczny.

Przewlekła postać zapalenia pęcherza wywołuje również pogrubienie ścian, ale jednocześnie widzimy osad w prześwicie, na zakończenie obserwację tę opisamy jako „płatki w pęcherzu”. Jeśli proces zapalny zostanie poważnie uruchomiony, wówczas skrzepy krwi, które wyglądają jak struktury hipo i hiperechoiczne, są wyraźnie skanowane w jamie ciała. W niektórych przypadkach są „przyklejone” do błony śluzowej wewnętrznej. Skrzepy na etapie upłynniania są tłumaczone jako obszary bezechowe, tworząc nierówny kontur.

Ultradźwięki układu moczowego to metoda badawcza oparta na echogenicznych możliwościach fal ultradźwiękowych. Są odbijane od badanego narządu i dają pełny dwuwymiarowy lub trójwymiarowy obraz na ekranie urządzenia. Metoda jest odpowiednia dla osób w każdym wieku, ma wiele wskazań i nie ma żadnych negatywnych konsekwencji. Jedynym minusem takiego badania jest potrzeba wstępnego przygotowania.

Więcej informacji na temat USG pęcherza można znaleźć poniżej:

Portal informacji diagnostycznych dotyczących ultradźwięków

Pęcherz moczowy. Technika skanowania.

Pęcherz moczowy. Technika skanowania

Lokalizacja pęcherza i naturalny kontrast generowany przez echo-ujemny mocz, stwarza idealne warunki do jego badania ultrasonograficznego. Ponieważ wizualizacja pustego pęcherza stwarza trudności, a grubość jego ścian zależy od stopnia wydłużenia, zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego z umiarkowanie pełnym pęcherzem.

Figa. 1. Płaszczyzna strzałkowa (a) i poprzeczna (b) zdrowego, umiarkowanie pełnego pęcherza: laminowanie i grubość (1.3) są normalne. Na zdjęciu w płaszczyźnie poprzecznej odbytnica, zawierająca wyjątkowo echogeniczny materiał i wytwarzająca akustyczne zacienienie, naciska na pęcherz. Nie myl tego obrazu z kamieniami w pęcherzu.

Maksymalne rozciągnięcie nie jest wymagane. Może wystąpić ryzyko niedokrwienia, krwotoku, zapalenia pęcherza moczowego i pęknięcia pęcherza. Ponadto maksymalne wypełnienie bańki może ukryć niewielkie uszkodzenia jej ścian..

Obraz pęcherza jest najłatwiejszy do uzyskania, gdy zwierzę leży na plecach, a czujnik znajduje się na brzuchu lub nieco z boku, w dół ściany brzucha. Do badania nadają się czujniki sektorowe, wypukłe lub mikrokonwekcyjne o częstotliwości 5,0-10 MHz. Jednak do zbadania przedniej ściany pęcherza wymagany będzie czujnik liniowy o wysokiej częstotliwości (7,5-10 MHz) i akustycznie przezroczysta podkładka izolacyjna. Rodzaj i częstotliwość czujnika określa się w zależności od położenia pęcherza (brzusznego lub związanego z miedniczką nerkową), wielkości zwierzęcia oraz wymaganej głębokości, stopnia penetracji i rozdzielczości.

Figa. 2. Ściany pęcherza (patrz strzałka) i odbytnica (patrz znacznik wyboru) zamykają „pseudo-kamień”. Echogeniczne paski w pęcherzu są powodowane przez artefakt w postaci „płata bocznego”. Nazywany także „pseudo precypitatem”..

Skanowanie odbywa się jednocześnie w płaszczyźnie wzdłużnej i poprzecznej, zaczynając od bieguna czaszkowego i do trójkąta i cewki moczowej, kończąc na linii środkowej. W pewnej pozycji pęcherza można badać części cewki moczowej, które są bliżej linii środkowej, na przykład przechodząc przez prostatę samca psa. Badanie powinno obejmować ocenę lokalnych węzłów chłonnych. Badany jest również rozmiar i kształt pęcherza, jego ściany - laminacja, grubość i błona śluzowa. Ważne jest również, aby zidentyfikować zawartość pęcherza..

Zwykle pęcherz znajduje się w jamie brzusznej, ale czasami może również znajdować się w okolicy miednicy. Zwykle ma

Figa. 3 Skan strzałkowy strefy torbielowatego trójkąta u kota z rakiem z komórek przejściowych. Duża stała formacja o nierównej powierzchni jest widoczna w świetle pęcherza. Wnika również w ścianę pęcherza. Powikłania spowodowane tym guzem obejmują niedrożność moczowodów i cewki moczowej.

okrągła lub owalna postać, ale zależy to od jej pełni, ciśnienia otaczających narządów (na przykład okrężnicy) i nowotworów, a także od ewentualnych patologii pęcherza. Jeśli wiązka ultradźwiękowa penetruje prostopadle do powierzchni pęcherza, jego ścianka jest wizualizowana jako dwie wyraźne cienkie linie hiperechoiczne oddzielone warstwą hipoechogeniczną. Grubość ścianki normalnego pęcherza jest wprost proporcjonalna do masy ciała i zależy od jego wypełnienia. Średnia grubość prawie pustej pęcherzyka wynosi 2,3 +/- 0,43 mm, średnio wypełniona (4 ml / kg) - 1,4 +/- 0,28 mm. Błona śluzowa wypełnionego pęcherza jest płaska, pusta - nierównomiernie złożona (ryc. 2).

Zawartość pęcherza jest zwykle echo-ujemna, ale u zwierząt bez chorób dróg moczowych czasami obserwuje się unoszące się echa ciałek..

Neoplazja pęcherza

Pogrubienie ściany pęcherza jest najczęściej spowodowane przez naciek nowotworowy lub zapalny.

Figa. 4. Obraz przewlekłej infekcji dolnych dróg moczowych u psa w płaszczyźnie strzałkowej: wszystkie ściany umiarkowanie rozszerzonego pęcherza są pogrubione (6 mm). W mniej poważnych przypadkach pogrubienie ściany nie występuje lub pogrubia się tylko ściana przednia. W takich przypadkach przydatne jest zastosowanie skanowania liniowego lub akustycznie przezroczystej podkładki izolacyjnej..

Najczęstszym rodzajem nowotworu ściany pęcherza jest rak komórek przejściowych, ale znaleziono również inne guzy nabłonkowe i mezenchymalne, takie jak mięśniak gładki, mięsak gładkokomórkowy, mięsak włóknisty i chłoniak. Przejściowy rak komórek na skanie jest wizualizowany na jeden z czterech sposobów:

1. Pojedyncza stała formacja penetrująca i nie penetrująca ściany bańki (ryc. 3).

2. Wiele stałych formacji.

3. Formacja pojedynczej nogi.

4. Nierówna ściana pęcherza ma kształt od gładkich guzków po bezkształtne formacje.

Echogeniczność jest zwykle niższa niż echogeniczność ścian zdrowego pęcherza, aw niektórych przypadkach ma bardziej złożony obraz. Granica między guzem a ścianą pęcherza jest zwykle wyraźna, ale jeśli w ścianie jest naciek, granica staje się mniej wyraźna. Rak przejściowokomórkowy jest najczęściej obserwowany w obszarze torbielowatego trójkąta, tylnej ściany pęcherza i wewnętrznej cewki moczowej, ale czasami znajduje się w innych częściach pęcherza..

Wodonercze i wodniaki mogą wystąpić z powodu guzów w torbielowatym trójkącie.

Guzy cewki moczowej nie mogą być w pełni wykryte za pomocą ultradźwięków. Do badania cewki moczowej na całej jej długości wymagany jest cewnik moczowy lub cewnik moczowy.

Precyzyjne aspiracja igłą lub biopsja cewnika, badanie okolicy lędźwiowej pod kątem limfadenopatii może potwierdzić diagnozę, ponieważ zapalne polipy, skrzepy krwi, zapalenie pęcherza moczowego i kamienie na skanie mogą maskować jako guz pęcherza.

Zapalenie pęcherza jest najczęstszą chorobą pęcherza. Ostre zapalenie pęcherza zwykle nie jest widoczne na skanie. Przy przedłużonym zapaleniu pęcherza i ciężkim zapaleniu pęcherza często na skanie często widać nierówno pogrubioną ścianę pęcherza moczowego z nierówną błoną śluzową. Takie zapalenie pęcherza jest najbardziej wyraźne czaszkowo-komorowe, ale w ciężkich przypadkach może wpływać na całą ścianę pęcherza (ryc. 4).

W przypadku polipowatego zapalenia pęcherza pogrubienie ściany pęcherza i liczne małe guzki w świetle pęcherza są zwykle widoczne na skanie; jednak duże polipy są wizualizowane jako formacje z nogą. Ponieważ nowotwór ściany pęcherza jest bardziej powszechny niż polipowate zapalenie pęcherza, diagnozę należy potwierdzić na podstawie biopsji.

Inne patologie ściany pęcherza obejmują krwiaki i rozlany krwotok związany z krwawieniem wewnętrznym.

Figa. 5. Wysoki echogeniczny mocz z elementami komórkowymi u psa z ostrym krwotokiem. Ze względu na zwiększoną echogeniczność moczu trudno jest wykryć ścianę pęcherza. Widoczny jest również kamień hiperechoiczny z akustycznym cieniowaniem..

Rozproszona hiperechoiczna ekspansja ścian pęcherza, związana z echogeniczną zawartością pęcherza, jest główną oznaką krwiomoczu. Otwarte uchyłki cewki moczowej (wrodzone lub nabyte) na skanie są trudne do wykrycia ze względu na ich lokalizację czaszkowo-brzuszną. Cystografia dodatnia i podwójny kontrast są bardziej odpowiednie do ich wykrywania. Istnieje podejrzenie uchyłka, jeśli pęcherz ma niezwykle wydłużony kształt, ale bardzo rzadko można zobaczyć strukturę wypełnioną płynem wystającą ze ściany pęcherza.

Uchyłki mogą prowadzić do predyspozycji do nawracającego zakażenia pęcherza, ale mogą być również wynikiem choroby zapalnej. Pęknięcie ściany pęcherza może być trudne do zidentyfikowania na skanie. Rozerwany bąbelek można uwidocznić za pomocą wolnego płynu w jamie brzusznej i pogrubionych ścianach. Jednak ultradźwięki wraz z cewnikowaniem pęcherza i wprowadzeniem soli fizjologicznej mogą wizualizować miejsce pęknięcia.

Ektopowe moczowody i cewki moczowej związane z wodniakiem i wodonerczem można również wykryć na skanie. Ureterocele jest wrodzonym zwężeniem ujścia moczowodu, prowadzącym do rozszerzenia się moczowodu. Na skanie wizualizowane są nawet jasno określone struktury torbielowate w obszarze trójkąta torbielowatego, których rozmiar zmienia się w czasie rzeczywistym w zależności od perystaltyki moczowodu. Powiększone ektopowe moczowody mogą dostać się do pęcherza w normalnym miejscu lub zgiąć się wokół pęcherza i otworzyć się do cewki moczowej lub pochwy, co jest trudne do wykrycia na skanie. Często radiograficzne badanie kontrastu lub endoskopia jest wymagane do potwierdzenia diagnozy..

Zawartość pęcherza

Wiele opisanych powyżej chorób wiąże się z nieprawidłową zawartością pęcherza. Skrzepy krwi mogą być związane z guzem, infekcją, urazem lub krwawieniem wewnętrznym. Zazwyczaj są wizualizowane jako nierówne formacje znajdujące się na dnie pęcherza. Małe skrzepy są hiperechoiczne i nie dają głębokiego cienia. Duże skrzepy są zwykle bardziej hipoechogeniczne. Duże i / lub lepkie skrzepy krwi są mniej ruchliwe i są podobne do patologii ściany pęcherza. Badania pozycji, stymulacja czujnika i dodatkowe wstrzyknięcie roztworu fizycznego mogą ponownie zawiesić skrzepy i pomóc w określeniu charakteru zmiany..

Z wyjątkiem pojedynczych, bardzo małych kamieni, kamienie torbielowate są łatwo rozpoznawane na skanie, reprezentując w postaci zmian hiperechoicznych z akustycznym cieniowaniem w dolnej części pęcherza (ryc. 5).

Ich wizualizacja nie zależy od ich nieprzepuszczalności promieniowania. Ilość zacienienia zależy od wielkości kamienia, jego składu, częstotliwości czujnika i kierunku wiązki. W badaniach położenia (gdy pozycja zwierzęcia jest zmieniana, aby bąbelek mógł być badany z różnych stron), większość kamieni przenosi się do dolnej części bąbla za każdym razem. Czasami, ale bardzo rzadko, kamienie mogą przyczepić się do ściany pęcherza, co może wyglądać jak zwapnienie ściany. Czasami obserwuje się również hiperechoiczny osad z cieniowaniem. Podczas wstrząsania łatwo tworzy zawiesinę, co prowadzi do pojawienia się małych wtrąceń echogenicznych i uniemożliwia identyfikację kamieni. Pływające wtrącenia echogeniczne bez cieniowania mogą być obecne, jeśli mocz zawiera resztki komórkowe, krew lub fibrynę (smugi hiperechoiczne). Pęcherzyki powietrza są również wizualizowane jako pływające wtrącenia hiperechoiczne z cieniowaniem i często towarzyszą cewnikowaniu pęcherza. W przeciwieństwie do osadów, zwykle wznoszą się na szczyt bańki. Powietrze w ścianie pęcherza powoduje jego wysoką echogeniczność i cieniowanie akustyczne, co znacznie komplikuje wykrywanie pęcherza.

Figa. 6. Skanowanie przekrojowe zdrowej prostaty. Zwróć uwagę na symetrię płatów gruczołu i punkt hiperechoiczny w środku, reprezentujący cewkę moczową przechodzącą przez prostatę. Pod prostatą znajduje się hiperechoiczny brzeg okrężnicy.

zostaw komentarz

© 2018 Portal informacyjny do diagnostyki ultradźwiękowej

Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na Powszechnej Licencji Publicznej GNU.

Co może wskazywać na wykrycie bezechowego powstawania gruczołu krokowego

Zastosowanie ultradźwięków (ultrasonografia, ultradźwięki) w medycynie do diagnozowania chorób wewnętrznych jest wszechobecne. W praktyce urologicznej zamiast badania przezbrzusznego często preferowany jest TRUSI. KRĄŻKI - badanie przezodbytnicze, gdy czujnik sprzętowy jest wkładany przez odbyt do światła odbytnicy.

Korzyści z diagnostyki ultradźwiękowej

  1. Jak każde badanie takiego planu, ultradźwięki prostaty odnoszą się do technik nieinwazyjnych, co oznacza, że ​​do jego wdrożenia nie ma potrzeby uszkodzenia tkanki.
  2. Badanie pozwala dokładnie ocenić objętość narządu, jego wielkość, ukrwienie, charakter wzrostu i wielkość węzłów w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
  3. Zdolność do przeprowadzenia procedury tyle razy, ile to konieczne: w przeciwieństwie do badania rentgenowskiego diagnostyka ultrasonograficzna nie jest związana z ekspozycją na promieniowanie.
  4. TRUS - stosunkowo niedroga metoda diagnostyczna.
  5. Procedura nie zajmuje dużo czasu.

Skuteczność badania ultrasonograficznego zależy bezpośrednio od kwalifikacji lekarza wykonującego manipulację.

Wskazania do TRUS

  • objawy wskazujące na zapalenie gruczołu krokowego (mężczyzna skarży się na bolesne, częste potrzeby oddawania moczu);
  • zaburzenia potencji;
  • potrzeba znalezienia przyczyny niepłodności;
  • dolegliwości bólowe w dolnej części brzucha lub krocza;
  • powieszony poziom PSA;
  • znaczące odchylenia w ogólnej analizie krwi i moczu;
  • objawy, których obecność może wskazywać na złośliwy proces prostaty;
  • skargi na bolesne wypróżnienia;
  • wyjaśnienie diagnozy: przy badaniu palpacyjnym prostaty urolog odkrył formację patologiczną.

Przeciwwskazania

  • zaostrzenie hemoroidów;
  • niedrożność jelit;
  • przeprowadzona operacja odbytnicy (np. resekcja odbytnicy).

Przygotowanie do nauki

Z góry, na kilka dni przed planowaną procedurą, pacjent musi porzucić produkty, które powodują zwiększone tworzenie się gazu (jabłka, rośliny strączkowe, kapusta, napoje gazowane, alkohol, makaron). Wieczorem, w przeddzień TRUS, powinieneś odmówić jedzenia po 18-19 godzinach. Po 1-1,5 godziny po ostatnim posiłku należy przyjąć enterosorbent zgodnie z instrukcją.

Przed pójściem spać musisz wykonać lewatywę, aby oczyścić jelito dolne. Rano przed zabiegiem wolno pić czystą wodę. Jeśli pacjent odczuwa intensywne podniecenie, można wziąć środek uspokajający..

Procedura

TRUS zwykle zajmuje nie więcej niż jedną trzecią godziny. Mężczyzna leży po lewej stronie i przyciąga kolana do klatki piersiowej, starając się oddychać głęboko i jak najbardziej zrelaksowany.

Lekarz zakłada specjalną prezerwatywę na czujnik urządzenia, wkłada żel, a następnie wkłada czujnik do jamy odbytniczej na głębokość 7 cm. Specjalista bada gruczoł krokowy i pęcherzyki nasienne, porównując powstały obraz z normą medyczną.

W razie potrzeby pod kontrolą TRUS pobiera się tkankę (biopsję) do analizy (tkanka jest znieczulana w miejscu wejścia igły).

Zasada działania aparatu ultradźwiękowego

Ultradźwięki to fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości, które nie są odbierane przez ludzkie ucho. Specjalny czujnik emituje wibracje dźwiękowe, odbiera również odbite fale i przekształca je w obraz, który lekarz widzi na monitorze i analizuje. Struktury anatomiczne i formacje patologiczne, w zależności od ich gęstości, inaczej odbijają drgania ultradźwiękowe.

Charakterystyka ultrasonograficzna zdrowej prostaty

  • prostata jest organem symetrycznym;
  • struktura tkaniny jest jednolita;
  • zarys narządu jest wyraźnie uwidoczniony;
  • objętość gruczołu nie przekracza 25 ml;
  • normalna gęstość tkanek;
  • rozmiar poprzeczny 3-4,5 cm, rozmiar podłużny 1,3-2 cm;
  • dobrze uwidocznione pęcherzyki nasienne.

Obraz ten najczęściej pojawia się u mężczyzn w trzeciej dekadzie życia, kiedy zmiany w wieku młodzieńczym minęły, a atroficzne ogniska i łagodny rozrost jeszcze się nie zaczęły. W przypadku ultradźwięków głównym punktem odniesienia dla lekarza jest cewka moczowa, a mianowicie jej sekcja prostaty.

W pewien sposób pięć anatomicznych stref prostaty styka się z tym działem (według McNeala):

Zgodnie z modyfikacją Rifkin, gruczoł krokowy należy podzielić na następujące obszary:

Skanowanie prostaty w przekroju umożliwia wizualizację wiązek nerwowo-naczyniowych. Te formacje są skoncentrowane po 5 i 7 godzinach. W tych miejscach kapsuła pokrywająca gruczoł jest przerwana, dlatego właśnie tutaj nowotwory najczęściej wykraczają poza prostatę.

Włączenie bezechowe

Formacja bezechowa (przetłumaczona z łacińskiego bezechowego - „dźwięk bezrefleksyjny”) jest miejscem, które nie jest w stanie odbijać wibracji ultradźwiękowych. Wykrycie takiego włączenia nie jest diagnozą. Lekarz widzi ciemne obszary na wyświetlaczu. Z reguły w takich przypadkach mówimy o strukturach wypełnionych cieczą. Tworzenie się ubytków z płynem w gruczole krokowym jest możliwe przy tworzeniu torbieli i ropni.

Zdjęcie USG z ropniem

Objawy kliniczne odgrywają ważną rolę w diagnozowaniu ropnia: nasilają się objawy ogólne (gorączka, osłabienie, dreszcze, ból w dotkniętym obszarze). Urolog może wykryć fluktuację przez badanie dotykowe (objaw wskazujący na obecność płynu w pustej zamkniętej formacji z elastycznymi ścianami).

Wykonując badanie ultrasonograficzne, lekarz odkrywa bezechową masę, która zwiększa rozmiar gruczołu krokowego. Na powstanie ropnia (początkowy etap procesu) wskazuje hipoechogeniczność miejsca w tkance (odpowiada stanowi zapalnemu), przeciwko któremu powstają struktury bezechowe (odpowiadają strefom martwicy). Wraz z utworzeniem ściany ropnia rozmiar prostaty zbliża się do normalnych wartości.

Duży ropień w TRUS jest widoczny jako formacja posiadająca grubą ścianę i niejednorodną zawartość. Jeśli w tkance narządu powstało kilka ropni średniej wielkości, są one wizualizowane jako struktury hipoechogeniczne z błoną hiperechoiczną.

Zdjęcie USG z torbielami

Torbiel jest patologiczną jamą otoczoną ścianą i wypełnioną zawartością. W prostacie powstają środkowe torbiele dwóch odmian: pierwsza zawiera nasiona, druga nie. Najczęstsze są torbiele bez nasion.

Formacja patologiczna powstaje z przewodu Mullera lub guzka nasiennego. Te pierwsze zwykle rozprzestrzeniają się znacznie wyżej niż podstawa gruczołu krokowego, te ostatnie są na równi z podstawą lub nieznacznie ją przekraczają.

Torbiele guzka nasiennego są zawsze zlokalizowane wzdłuż linii środkowej narządu. Ich średnica z reguły nie przekracza 1,5 cm. Torbiele zawierające nasiona pochodzą głównie z nasieniowodów (lub innych formacji utworzonych z przewodu wilka). W przypadku TRUS torbiel wygląda jak bezechowe tworzenie okrągłego lub owalnego (nieco wydłużonego) kształtu.

Dodaj komentarz Anuluj odpowiedź

Przed użyciem jakichkolwiek metod leczenia lub leków należy skonsultować się z lekarzem.

Kopiowanie materiałów witryny jest zabronione. Wszystkie teksty na naszej stronie są oryginalne i chronione prawem Federacji Rosyjskiej „O prawie autorskim”.

Wszystkie sekrety pęcherza ultradźwiękowego: obszerne dane z małego badania

Aby uzyskać prawidłową diagnozę, przepisanie terapii lekowej i tylko ocenę stanu pęcherza, urolog potrzebuje danych z badania ultrasonograficznego pacjenta. Ale dla samego pacjenta badanie jest nie mniej ważne, ponieważ pęcherz o normalnej echogeniczności może również mieć ukryte problemy. Ponadto tylko ultradźwięki pęcherza umożliwiają identyfikację i terminowe wyeliminowanie patologii, których nie można wykryć bez pomocy ultradźwięków.

Funkcje pęcherza: nie goi się, a napiszesz

Głównym zadaniem pęcherza jest zbieranie i usuwanie moczu (moczu) z organizmu. Narząd jest wyposażony w zakończenia nerwowe, więc gdy pęcherz jest pełny, sygnały o napełnieniu wpływają do mózgu. Dorosły może powstrzymać popęd za pomocą napięcia mięśniowego do kierowania moczu. Kiedy się rozluźniają, mocz wydostaje się przez cewkę moczową.

Różne patologie zakłócają normalne funkcjonowanie narządu, co znacznie obniża jakość życia pacjenta. Rezultatem jest ból podczas oddawania moczu, nietrzymanie moczu lub stagnacja moczu. Czasami narząd jest całkowicie usuwany, usuwając mocz.

Możesz sprawdzić stan ciała, przechodząc badanie ultrasonograficzne pęcherza, które zwykle przeprowadza się razem z testem nerkowym lub osobno. Badanie pokazuje niewidoczne dla oka zmiany, które wystąpiły w narządach wewnętrznych. Dużą zaletą jest szybkość i bezbolesność metody..

Badanie nerek i pęcherza moczowego jest złożoną miarą, dlatego przed rozpoczęciem diagnozy należy wykonać badania krwi i moczu i wziąć je ze sobą.

Co oznacza treść bezechowa

Termin „treść bezechowa”, który uzi doktor wskazuje w opisie w tych przypadkach, gdy po prostu nie może zrozumieć, co widzi przed sobą. Zrozumienie charakteru tej edukacji należy do kompetencji terapeuty lub innego lekarza, który przepisał badanie..

Czasami, obok wzmianki o obecności niektórych treści, wskazane są nawiasy i zapisywane są opcje, które mogą być. W niektórych przypadkach wymagane będzie drugie badanie ultrasonograficzne w celu ustalenia wykształcenia..

Należy pamiętać, że pod zawartością bezechową rozumie się zupełnie inne substancje. Na przykład może to być: - kapsułki z płynem; - naczynia krwionośne; - gęste nowotwory i wiele więcej.

Ponadto zawartość bezechowa nie jest uważana za niezależną diagnozę. To nawet nie jest nazywane objawem. To tylko część badania, zgodnie z którym obserwujący lekarz może zorientować się w stanie narządów wewnętrznych.

W badaniu ultrasonograficznym zmiany bezechowe wyglądają jak ciemne plamy. Wynika to z faktu, że edukacja nie odbija światła, a zatem nie jest podkreślana. Tak więc obliczenie wielkości formacji bezechowej jest dość proste, co jest również bardzo ważne w przypadku diagnozy.

Różnice w strukturze mocznika u mężczyzn i kobiet, widoczne na USG pęcherza

Badanie ultrasonograficzne wizualizuje nie tylko strukturę tkanek, ale także lokalizację narządu w miednicy. Czujnik nadwrażliwości widzi najmniejsze zmiany strukturalne spowodowane chorobą lub infekcją. Jednocześnie lokalizacja i struktura pęcherza jest różna u mężczyzn i kobiet, co wynika z anatomicznych i fizjologicznych cech płci.

  • U mężczyzn pęcherz znajduje się między dwoma przewodami nasiennymi, prostata (prostata) znajduje się poniżej.
  • U kobiet macica i pochwa znajdują się przed pęcherzem.

Dlaczego warto wiedzieć? Choroby pobliskich narządów wpływają na funkcjonowanie pęcherza. Tak więc proliferacja tkanek gruczołowych prostaty (gruczolaka prostaty) powoduje nacisk na ściany pęcherza, co prowadzi do częstego oddawania moczu u mężczyzn. Pęcherz u kobiet jest szczególnie dotknięty podczas ciąży, gdy rosnący płód naciska na sąsiednie narządy.

Różnice w strukturze narządów moczowych są zauważalne w wielkości kanału wyjściowego moczu. U mężczyzn ma 16-20 cm, a u kobiet jest krótki, tylko 2-5 cm Ze względu na długość kanału mężczyźni są lepiej chronieni przed patogenami i infekcjami, ale kobiety natychmiast wychwytują patogenną mikroflorę.

Powody formacji

Czynniki wpływające na powstawanie formacji bezechowej pod wieloma względami zależą od jej lokalizacji. Czynniki przyczynowe różnią się znacznie w różnych przypadkach. To zależy od tego, w jakim ciele opracowano proces. Torbiel o właściwościach bezechowych często pojawia się w wieku uważanym za rozrodczy. Po menopauzie występuje znacznie rzadziej. Guz jajnika w tym przypadku jest rzadkością ze względu na obniżenie poziomu estrogenu. W takim przypadku zmiany są częściej łagodne.

Nie zawsze można dokładnie wskazać przyczynę wzrostu guza..

Najczęstszym czynnikiem jest brak równowagi hormonalnej. Wpływa to słabo na wydajność jajników. Po menopauzie torbiel jajników jest możliwa z powodu stanu zapalnego, występowania zrostów pooperacyjnych lub obrażeń.

Urolodzy nie potrafią również wyjaśnić przyczyny pojawienia się torbieli nerek. Ale niektórzy nefrologowie twierdzą, że winowajcą w pojawieniu się elementów torbielowatych jest nieprawidłowy rozwój płodu w macicy. Ponadto te formacje mogą wystąpić z powodu zapalenia miedniczki nerkowej, kamieni powstających w nerkach, a także z powodu infekcji narządu.


Torbiele jajników najczęściej tworzą się w wieku rozrodczym

Struktura pęcherza

Aparat ultradźwiękowy „widzi” pęcherz na wylot. Narząd jest zaokrągloną torbą mięśniową, składającą się z kilku warstw:

  • Wewnętrzna warstwa śluzowa jest złożona, ale gdy się wypełnia, fałdy są wygładzane, z wyjątkiem fałdu w pobliżu moczowodu (aby zapobiec odpływowi moczu). Błona śluzowa jest bardzo wrażliwa na infekcje, które dostają się do organizmu przez cewkę moczową..
  • Podśluzówka znajduje się między błoną śluzową a mięśniem. Jest pełen zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych, więc każde ciało obce (infekcja, kamienie, piasek) powoduje pieczenie, częste oddawanie moczu, bóle ciągnące.
  • Warstwa mięśniowa składa się z mięśni gładkich leżących w trzech warstwach, połączonych z jednym dużym kompresorem mięśniowym, który odpowiada za wypychanie moczu. Wokół moczowodu mięśnie tworzą okrągłe zwieracze - rodzaj zaworów odpowiedzialnych za uwalnianie moczu do moczowodu.
  • Surowa warstwa pokrywa całą powierzchnię pęcherza.

Forma pęcherza na ultradźwiękach: norma i patologia

Zwykle pęcherz ma następujące cechy: płaski okrągły kształt z pustym pęcherzem i gruszkowaty kształt po napełnieniu.

Na ekranie aparatu ultradźwiękowego obraz poprzeczny wizualizuje zaokrąglony kształt narządu, obraz podłużny - jajowaty. Wszelkie deformacje wskazują na patologię:

  • zapalenie lub rak na sąsiednich narządach podnosi dno pęcherza i ściska tylną ścianę;
  • gruczolak prostaty unosi dno, deformując jego kontury;
  • zapalenie pęcherza deformuje również kontury, takie jak mięśniaki macicy, ciąża po 4 miesiącu i kamienie.

Jak obliczyć objętość?

Zazwyczaj pomiar objętości pęcherza występuje podczas badania ultrasonograficznego za pomocą mobilnego urządzenia ultrasonograficznego. Pojemność narządu można obliczyć automatycznie: w tym celu lekarz musi znaleźć takie parametry, jak objętość (V), szerokość (B), długość (L) i wysokość (H) pęcherza.

Do obliczeń stosuje się wzór V = 0,75 x B x L x H

Echogeniczność pęcherza

Echogeniczność zależy od odporności akustycznej tkanek: im gęstsze formowanie, tym wyższa echogeniczność. Zdrowy narząd ma bezechową strukturę, która odbija się na monitorze w ciemnym kolorze. Wewnątrz narządów jest pusta.

Cysty mają niewielką echogeniczność na tle bezechowej zdrowej tkanki pęcherza. Najwyższą echogenicznością są kamienie, które poruszają się również, gdy zmienia się pozycja ciała pacjenta..

  • Hiperachogenność wskazuje na obce ciało (kamienie).
  • Zwiększona echogeniczność bez akustycznego cienia wskazuje na przewlekłe zapalenie pęcherza, a akustyczny cień z hiperechoicznością wskazuje na tworzenie się kamieni w pęcherzu.
  • Zwiększona echogeniczność i nierówne kontury wskazują na możliwy nowotwór onkologiczny.

Ostre zapalenie pęcherza charakteryzuje się zwiększoną echogenicznością i pogrubieniem ściany. Na dnie pęcherza powstaje echopozytywny osad z czerwonych krwinek i białych krwinek, a także kryształów soli. Osad jest ruchomy, porusza się, gdy tylko pacjent odwróci się na drugą stronę.

Nierówna echogeniczność, połączenie hiper- i hipoechogeniczności, wskazuje na proces ropno-zapalny w pęcherzu. Endometrioza (proliferacja warstwy endometrium w macicy) w zaawansowanych przypadkach prowadzi do wejścia komórek endometrium do pęcherza. Jest to wyświetlane na USG poprzez pogrubienie ściany narządu i inkluzje echogeniczne..

Objawy endometriozy są podobne do objawów raka pęcherza, więc jeśli podejrzewasz patologię, konieczne są dodatkowe badania. Ale kamienie mają wysoką gęstość akustyczną. Są dobrze widoczne na tle bezechowej podstawy. Kamienie spadają z nerek, przenoszone przez strumień moczu. Piasek i bardzo małe kamienie często znajdują się w fałdach błony śluzowej, dlatego do ich oznaczenia bardziej skuteczna będzie metoda cytoskopii (endoskopia pęcherza).

Ważne funkcje. Rak jest trudny do zidentyfikowania za pomocą ultradźwięków. Jednak wszelkie guzy są wyraźnie widoczne na ekranie, ale ich natura powinna zostać wyjaśniona innymi metodami (prześwietlenie, MRI).

Wszystko na temat zapalenia pęcherza szyjnego: objawy, diagnoza, leczenie

Od wielu lat bezskutecznie walczy z PROSTATITIS i POTENCJĄ?

Kierownik Instytutu: „Będziesz zaskoczony, jak łatwo leczyć zapalenie gruczołu krokowego, biorąc codziennie.

Spośród wszystkich form procesu zapalnego w pęcherzu szyjne zapalenie pęcherza zajmuje szczególną pozycję. Kiedy lekarze postawią diagnozę podobną do swoich pacjentów, rozumieją, że leczenie będzie długie i trudne. Co jest chroniczne

Co to jest zapalenie pęcherza szyjnego


Jeśli samo zapalenie pęcherza implikuje zapalenie pęcherza, kształt szyjki macicy wskazuje główne położenie patogennej flory - w dolnej części narządu, gdzie znajduje się jego szyja lub usta. Ponadto aktywny proces zapalny występuje również w bańce moczowej.
Aby poprawić potencję, nasi czytelnicy z powodzeniem używają M-16. Widząc popularność tego produktu, postanowiliśmy zwrócić na to uwagę. Przeczytaj więcej tutaj...

Czy lokalizacja ma znaczenie? Tak i bardzo duży. Zapalenie dotyczy nie tylko błony pęcherza, ale dokładnie obszaru, który pełni ważne funkcje mechaniczne. Tak więc w obszarze dolnej części pęcherza znajdują się włókna mięśniowe niezbędne do funkcjonowania narządu. Są odpowiedzialne za otwieranie i zamykanie pęcherza. W normalnym stanie osoba może zatrzymać mocz w pęcherzu, nawet jeśli chce oddać mocz, w tym celu wystarczy po prostu zmniejszyć włókna mięśniowe. Gdy tylko osoba rozluźni mięśnie, mocz jest uwalniany - cewka moczowa.

Jeśli proces zapalny wpływa na tę tkankę, jej funkcjonowanie jest zakłócone. Szczególnie silnie zaburzone oddawanie moczu objawia się nietrzymaniem moczu, co może dotyczyć nie tylko osób starszych, ale także młodych chłopców i dziewcząt.

Objawy zapalenia pęcherza szyjnego

Objawy można częściowo przypisać innym typom zapalenia pęcherza, z wyjątkiem szeregu różnic. Ta choroba objawia się następującymi objawami:

  • częste oddawanie moczu, a chęć do toalety występuje w niektórych odstępach czasu;
  • jednorazowo emitowana jest niewielka ilość moczu, ponieważ po prostu nie może się on gromadzić przez długi czas z powodu osłabionych mięśni zwieraczy;
  • silne bóle w dolnej części brzucha, które szczególnie nasilają się w razie potrzeby w celu zacieśnienia mięśni i opóźnienia w oddawaniu moczu (jeśli nie ma teraz możliwości odwiedzenia toalety);
  • niemożność utrzymania moczu;
  • zapach moczu pacjenta zaczyna przypominać amoniak;
  • mocz staje się mętny;
  • pacjent nasila pot.

Spośród wszystkich objawów na szczególną uwagę zasługuje ostatni punkt. Pacjent zaczyna się mocno pocić, ponieważ teraz musi podjąć znaczne wysiłki, aby zatrzymać mocz, co można nawet porównać z aktywnością fizyczną. Zapach potu może nieznacznie wydzielać aceton..

Rodzaje szyjnego zapalenia pęcherza

W praktyce medycznej występują tylko dwa podgatunki szyjnego zapalenia pęcherza moczowego. Ich funkcje i różnice wymieniono poniżej:

  1. Ostry. W przypadku tej postaci choroby objawy pacjenta nasilają się w ciągu zaledwie kilku godzin. Może odczuwać słabość, nudności, letarg, często gorączkę. W większości przypadków pacjenci udają się do szpitala i rozpoczynają leczenie na czas. Zwykle odbywa się to w szpitalu, w którym specjaliści mają możliwość monitorowania pacjenta, a także monitorowania stanu narządów moczowo-płciowych. Takie leczenie może trwać do dwóch tygodni (zwykle 6–9 dni), po czym pacjent może zostać przeniesiony na leczenie ambulatoryjne..
  2. Chroniczny. Ta postać szyjnego zapalenia pęcherza pęcherza pojawia się u osób, które nie zwracały uwagi na upośledzone procesy oddawania moczu i rzeczywiście, kilka dni po wystąpieniu osłabienia pacjent ponownie może poczuć się jak zwykle. Tylko niewielka częsta potrzeba toalety przesłania duży obraz. Jest to główny problem w diagnozie przewlekłego zapalenia pęcherza szyjnego, gdy objawy nie pozwalają nam mówić z pewnością o stanie zapalnym w celu skonsultowania się z lekarzem i postawienia diagnozy.

Przewlekłe zapalenie pęcherza szyjnego macicy szczególnie często dotyka kobiety, ponieważ przypisują ból i ból wczesnemu podejściu do miesiączki, po którym objawy są zmniejszone.

U mężczyzn częściej diagnozowana jest ostra postać szyjnego zapalenia pęcherza. W takim przypadku mężczyzna odczuje bardzo silny ból cewki moczowej, ból, swędzenie i pieczenie w tym samym czasie.

Diagnoza szyjnego zapalenia pęcherza moczowego

Po pójściu do lekarza pacjent musi przejść szereg testów, z których głównymi są laboratoryjne badania moczu (ogólna i bakteryjna hodowla moczu). Jeśli białko zostanie wykryte w moczu, lekarz może podejrzewać szyjkową postać zapalenia pęcherza moczowego u pacjenta. Dzisiaj cystoskopia jest obowiązkowa.

Objętość i pełność pęcherza

Objętość mocznika u mężczyzn wynosi 350-750 ml, u kobiet - 250-550 ml.

Objętość zmniejsza się w przypadku tworzenia blizn na ścianach, które z kolei powstają z powodu stanu zapalnego. Patologie rozwoju sąsiednich narządów (mięśniaki macicy, gruczolak prostaty) również zmniejszają objętość pęcherza.

Po operacjach narządów jamy brzusznej (usunięcie wyrostka robaczkowego, operacja jelita) prowadzi do zrostów, które zmniejszają zdolność ścianek pęcherza do rozciągania.

U kobiet w ciąży ciało zwęża się i rozciąga. Jego objętość zmniejsza się, więc przyszłe matki odczuwają potrzebę częstego chodzenia do toalety.

Wzrost objętości pęcherza występuje, gdy jest on wypełniony moczem, i dzieje się tak, gdy cewka moczowa jest zablokowana kamieniem lub guzem, a także wzrost gruczołu krokowego.

Grubość ścianki, obliczanie i struktura

Grubość ścianki wynosi 2-4 mm, kontury są równe. Każde pogrubienie ścian wskazuje na zmiany patologiczne. Jest to spowodowane różnymi przyczynami..

  • Uchyłek (wypukłość) ściany prowadzi do tego, że mocz najpierw opuszcza ciało pęcherza, a dopiero potem uchyłek. Jeśli resztkowy mocz pozostanie w woreczku, woreczek ulega zapaleniu, co powoduje miejscowe pogrubienie ściany.
  • Pęcherz przechodzi chorobę pasożytniczą, taką jak schistosomatoza. Jest to spowodowane przez przywry, które składają jaja w ścianach narządu. Larwy umierają, ale w ich miejscu występuje zwłóknienie - proliferacja tkanki łącznej, co prowadzi do pogrubienia ścian.
  • W przypadku problemów z gruczołem prostaty dochodzi do stagnacji wydzielania, a na tym tle na ścianach pęcherza tworzą się ogniska zwapnienia. Prowadzenie infekcji prowadzi do tego, że ciało zaczyna walczyć z samym sobą, zamykając się w skorupie wapniowej.
  • Z wiekiem zmienia się struktura błony mięśniowej narządu, odkształca się i rozciąga.

Guzy również zwiększają grubość ścian. Nowotwory rakowe mają nierówne kontury, są obficie zaopatrzone w naczynia krwionośne i charakteryzują się zwiększoną echogennością. Łagodne guzy mają okrągły lub owalny kształt, nie są zaopatrzone w krew.

Torbiele prostaty

Objawy kliniczne odgrywają ważną rolę w diagnozowaniu ropnia: nasilają się objawy ogólne (gorączka, osłabienie, dreszcze, ból w dotkniętym obszarze). Urolog może wykryć fluktuację przez badanie dotykowe (objaw wskazujący na obecność płynu w pustej zamkniętej formacji z elastycznymi ścianami).

Wykonując badanie ultrasonograficzne, lekarz odkrywa bezechową masę, która zwiększa rozmiar gruczołu krokowego. Na powstanie ropnia (początkowy etap procesu) wskazuje hipoechogeniczność miejsca tkanki (odpowiada stanowi zapalnemu), przeciwko któremu powstają struktury bezechowe (odpowiadają strefom martwicy).

Duży ropień w TRUS jest widoczny jako formacja posiadająca grubą ścianę i niejednorodną zawartość. Jeśli w tkance narządu powstało kilka ropni średniej wielkości, są one wizualizowane jako struktury hipoechogeniczne z błoną hiperechoiczną.

Torbiel jest patologiczną jamą otoczoną ścianą i wypełnioną zawartością. W prostacie powstają środkowe torbiele dwóch odmian: pierwsza zawiera nasiona, druga nie. Najczęstsze są torbiele bez nasion.

Formacja patologiczna powstaje z przewodu Mullera lub guzka nasiennego. Te pierwsze zwykle rozprzestrzeniają się znacznie wyżej niż podstawa gruczołu krokowego, te ostatnie są na równi z podstawą lub nieznacznie ją przekraczają.

Torbiele guzka nasiennego są zawsze zlokalizowane wzdłuż linii środkowej narządu. Ich średnica z reguły nie przekracza 1,5 cm. Torbiele zawierające nasiona pochodzą głównie z nasieniowodów (lub innych formacji utworzonych z przewodu wilka). W przypadku TRUS torbiel wygląda jak bezechowe tworzenie okrągłego lub owalnego (nieco wydłużonego) kształtu.

Może to być objaw nieleczonego ostrego zapalenia gruczołu krokowego lub występować samodzielnie. Sonografia jest jedyną metodą wizualną, która pozwala szybko i dokładnie zdiagnozować ropne uszkodzenie prostaty.

Może wystąpić ostry ropień prostaty:

  • w postaci wielu małych ognisk - w tym przypadku na echogramie struktura prostaty jest niejednorodna, to znaczy znajduje się przeplot małych obszarów o niskiej echogeniczności (bezechowej) ze strefami o wyższej echogeniczności;
  • w postaci pojedynczej zmiany ogniskowej, która może znajdować się w dowolnej części prostaty; na echogramie jest to strefa hipo- lub bezechowa o nieregularnych nieciągłych konturach otoczona kapsułką o różnych szerokościach, bardziej echogenną niż tkanka gruczołu;
  • w postaci całkowitego stopienia gruczołu - w zasadzie odnotowano jednocześnie dwa znaki echograficzne - prostatę zastąpiono bezechową jamą (płynna ropa), która jest otoczona kapsułką echogeniczną. Czasami przy użyciu czujnika 5 MHz na tle pozornej bezechowości znajduje się zawieszenie echogeniczne.

W przewlekłym ropniu, gdy ustąpi zapalenie okołogałkowe, torebka gruczołu gęstnieje, czasem zwapnia, echostruktura gruczołu staje się niejednorodna: obszary o wysokiej echogeniczności są splecione z obszarami o niższej echogeniczności, co wskazuje na obecność ognisk zwłóknienia i ropnego połączenia tkanki gruczołu.

Są zdegenerowane i nabyte. Wrodzone torbiele są bardzo rzadkie i można je znaleźć w dowolnym miejscu w gruczole. Obraz echograficzny nie różni się od torbieli zlokalizowanych w innych narządach.

Nabyte torbiele są bardziej prawdopodobne w starszym wieku z powodu ucisku lub zamknięcia przewodów z przyczyn mechanicznych (kamień, guz, tkanka włóknista itp.). Te torbiele są zwykle pojedyncze, małe, chociaż w literaturze opisano gigantyczne torbiele zawierające więcej niż 1 litr płynu. W rzadkich przypadkach mogą wystawać do światła cewki moczowej lub odbytnicy. W obu przypadkach ultrasonografia jest w stanie określić ich lokalizację.

Pełnia pęcherza

Napełnianie wynosi około 50 ml na godzinę. Zwykle uporczywe oddawanie moczu występuje, gdy co najmniej 250 ml moczu dostaje się do pęcherza. DO. dziennie osoba idzie do toalety 5-7 razy. Jeśli zdarza się to częściej, możemy mówić o infekcji lub zapaleniu (zapalenie pęcherza).

Po oddaniu moczu nie więcej niż 50 ml powinno pozostać normalne. Aby to zrobić, pęcherz jest dwukrotnie sprawdzany pod kątem USG: najpierw w stanie napełnionym, a następnie w pustym. Jeśli mocz pozostaje w ilości większej niż 50 ml, oznacza to problemy z drogami moczowymi lub moczowodem (polipy, deformacja).

Badanie cewki moczowej za pomocą ultradźwięków u mężczyzn

Cewkę moczową bada się zarówno za pomocą powierzchniowych czujników liniowych, jak i wklęsłych wnęk o częstotliwości 7,5–15 MHz. W diagnostyce ultrasonograficznej istnieją trzy sposoby badania kanału cewki moczowej:

  • Cewka moczowa o mieszanym echu. Metodę stosuje się w przypadkach, gdy pacjent cierpi na spontaniczne oddawanie moczu. Istota metody jest następująca: za pomocą cewnika kanał od dołu wypełnia się specjalnym płynem. Następnie lekarz bada szerokość cewki moczowej, stan tkanek, a także dynamikę ruchliwości kanału szyjki macicy.
  • Cewka moczowa wsteczna. Wizualizuje przednią część kanału cewki moczowej. Lekarz na aparacie USG monitoruje prędkość przepływu moczu i ujawnia uchyłki (wypukłość), uszkodzenie struktury, zrosty i stany zapalne.
  • Połączona przeciwretrografia łączy metody wstępujące i malejące. Urografinę wstrzykuje się do kanału moczowego, który ma również działanie przeciwbakteryjne.

Metody te dotyczą mężczyzn. Mają dłuższy kanał cewki moczowej niż kobiety, ale są nie mniej podatne na różne choroby. USG cewki moczowej ujawnia różne wrodzone wady rozwojowe: epizodia (częściowe lub całkowite rozcięcie ściany), spodziectwo (przemieszczenie cewki moczowej), wrodzone zastawki cewki moczowej, przerost guzka nasiennego (proliferacja tej tkanki podstawowej) i dodatkowe nietrzymanie moczu.

Również diagnostyka ultrasonograficzna kanału cewki moczowej uwidacznia rzadkie patologie: cewka moczowa (torbiel wewnątrz kanału), zwężenie (zwężenie światła), zatarcie (proliferacja tkanek, w wyniku czego światło kanału jest zablokowane), agenezja (brak cewki moczowej).

Jeśli znajdziesz błąd, wybierz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter

Główne parametry ultradźwiękowe

Diagnostyka ultrasonograficzna pęcherza opiera się na właściwościach tkanek odbijających lub absorbujących ultradźwięki. Urządzenie ultradźwiękowe jest wyposażone w ultraczuły czujnik z kryształem w środku, który pod wpływem prądu elektrycznego zaczyna wibrować i emitować fale ultradźwiękowe o różnych częstotliwościach i długościach. Przechodzą przez tkankę i odbijają się z powrotem do czujnika..
Wewnątrz znajduje się konwerter, który przesyła dane do komputera. Specjalny program przetwarza i interpretuje otrzymane informacje, w wyniku czego obraz badanego narządu jest widoczny na ekranie. W przypadku wykrycia patologii widoczna będzie zmieniona echostruktura, w wyniku czego lekarzowi łatwiej będzie postawić ostateczną diagnozę i przepisać leczenie.

Podczas skanowania pęcherza stosowane są 4 rodzaje czujników:

  • Przezbrzuszny Ten czujnik jest przeprowadzany na powierzchni ściany brzucha. Badania pomagają zobaczyć objętość i kształt pęcherza, ale musi być pełny. Metoda ma mniej informacji na temat struktury tkanek narządów.
  • Transrektalne. Specjalny wąski czujnik jest wkładany do odbytu, a badanie odbywa się przez odbytnicę. Metoda zapewnia pełną informację o stanie i strukturze tkanki pęcherza..
  • Przezpochwowo. Jest stosowany w badaniu narządów rozrodczych u kobiet, w tym w określaniu stanu pęcherza u kobiet w ciąży. Czujnik „widzi” zapalenie ściany spowodowane infekcją.
  • Przezcewkowy. Czujnik jest włożony do cewki moczowej. Jest stosowany niezwykle rzadko, ponieważ instrument uszkadza cewkę moczową, a proces wymaga znieczulenia. Metoda pozwala ocenić stan cewki moczowej.

Wykonując ultradźwięki, lekarz ocenia kilka parametrów, z których głównymi są echogeniczność, struktura i kontury narządu.

Obraz na monitorze aparatu USG składa się z kropek - pikseli, z których każdy jest pomalowany jednym z 1024 odcieni szarości. Stopień intensywności koloru będzie bezpośrednio zależeć od objętości odbitych promieni ultradźwiękowych. Bardziej gęste organy bardzo dobrze odbijają fale, ponieważ przyjmują wibracje medium i stają się intensywnymi wtórnymi źródłami dźwięku. Dlatego ultradźwięki wracają do czujnika prawie w oryginalnym stanie.