Naczyniak skóry. Zdjęcia, objawy i leczenie. Środki ludowe, leki

Naczyniak skóry jest jedną z najczęstszych patologii skóry. Obserwuje się go u około 5% noworodków, 7-10% populacji dorosłych i 30-40% osób starszych.

Naczyniak skóry w większości przypadków nie stanowi zagrożenia dla życia, ale w niektórych przypadkach, w zależności od jego rodzaju i pochodzenia, może przerodzić się w nowotwór złośliwy. Pytanie o leczenie naczyniaka skóry zależy od rodzaju powstawania, nasilenia objawów i możliwych konsekwencji.

Co to jest naczyniak skóry?

Naczyniak skóry jest zlokalizowaną patologią naczyniową skóry, która objawia się podobnymi do guza wzrostami zdeformowanych naczyń włosowatych lub żył w skórze właściwej lub tkance podskórnej. Może wystawać ponad powierzchnię skóry lub być całkowicie płaski, pochodzić z naczyń lub przewodów limfatycznych.

Rodzaje naczyniaka skóry

Rozpoznawane są następujące naczyniaki skórne:

  1. Naczyniak prosty (włośniczkowy) - edukacja z naczyń włosowatych i naczyń krwionośnych. Może wystąpić na powierzchni skóry lub błon śluzowych. Klikając je, mogą zmienić kolor na jaśniejszy.
  2. Naczyniak jamisty jest formacją, która wystaje ponad powierzchnię skóry i nie ma wyraźnych krawędzi. Wewnątrz naczyniaka są jaskinie wypełnione skrzepami krwi.
  3. Naczyniak rozgałęziony - składa się z różnych rodzajów naczyń.
  4. Granuloma - edukacja na błonach śluzowych.

Jeśli chodzi o zmiany naczyniowe, naczyniaki dzieli się na następujące typy:

  1. Naczyniaki - zmiany naczyń krwionośnych: tętnice, żyły, naczynia włosowate.
  2. Naczyniaki limfatyczne - uszkodzenie naczyń limfatycznych.

Rozpoznaj także:

  • Edukacja mononomorficzna pochodzi ze struktur tego samego gatunku.
  • Polimorficzny - pochodzą z różnych struktur.

Etapy i stopnie naczyniaka skóry

Rozpoznawane są następujące etapy rozwoju naczyniaków:

  • okres intensywnego wzrostu (okres zewnętrznych objawów) - występuje z powodu czynników zewnętrznych lub wewnętrznych (uraz, wpływ temperatury, zaburzenia hormonalne podczas ciąży lub menopauzy, zaburzenia metaboliczne), które towarzyszą rozwojowi guza;
  • etap zatrzymania wzrostu;
  • etap odwrotnego rozwoju - trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Naczynia patologiczne w tym czasie są zastępowane normalnymi komórkami skóry lub blizną. Odwracalność procesu nie występuje we wszystkich przypadkach.

Objawy naczyniaka skóry

Naczyniak skóry, którego objawy i leczenie zależą od jego rodzaju, ma swoje własne cechy.

Możesz ustalić rodzaj naczyniaka dla jego kształtu, koloru i konturów:

    Płaskie naczyniaki lub „plamy po winie” - w większości przypadków są na głowie, mogą mieć dowolny odcień czerwieni: od fioletowego do ciemnej wiśni. Z wiekiem często zwiększają się i zmieniają kolor. Po kliknięciu na ich powierzchni - blednie. Są gęstym przeplotem naczyń włosowatych pokrytych komórkami śródbłonka w jednej kuli. Znaleziono w 80-90% wszystkich naczyniaków.

Naczyniak skóry. Zdjęcia, objawy i leczenie różnią się w zależności od gatunku.

  • Obrzęk - naczyniaki żylne. Mają niebieskawy odcień.
  • Wystające ponad skórę - jamiste naczyniaki krwionośne. Skóra w obszarze patologicznym jest cieplejsza w dotyku, staje się blada po naciśnięciu. Ma charakterystyczny wygląd: w postaci różnych kształtów o nierównomiernie wystających węzłach w kolorze cyjanotycznym. Kiedy ciało się przechyla, naczyniak ma tendencję do wzrostu, ponieważ do jego naczyń przepływa krew.
  • Bezbarwne naczyniaki - naczyniaki limfatyczne znajdujące się na skórze w pobliżu błon śluzowych. Wystają nieznacznie ponad powierzchnię skóry, identyczne z kolorem, są bezbolesne.
  • Połączone - nierozwinięte naczynia włosowate i wnęki wypełnione krwią są łączone. Kolor naczyniaka jest jaskrawoczerwony, bez wyraźnych konturów. Wystaje nieco ponad skórę z szorstką, nierówną powierzchnią.
  • Przyczyny naczyniaka skóry

    Aby wyjaśnić przyczynę pojawienia się naczyniaków skóry, konieczne jest zrozumienie mechanizmu jego powstawania.

    1. Płaskie naczyniaki rozwijają się z powodu naruszenia unerwienia układu naczyniowego naczyń włosowatych. Generowane są nowe naczynia, które są wplecione w pobliskie tkanki..
    2. Naczyniaki żylne i jamiste pojawiają się z powodu defektu włókien kolagenowych. Włókna kolagenowe znajdują się wokół podskórnych naczyń krwionośnych. Przy niewystarczającej ich liczbie ściany naczyń włosowatych tracą niezbędne wsparcie, rozszerzają się i tracą ton.

    Naruszenie unerwienia ściany naczyniowej lub wada włókien kolagenowych występuje z następujących powodów:

    • paląca matka podczas ciąży;
    • picie alkoholu w ciąży;
    • stres podczas ciąży;
    • przyjmowanie niektórych leków;
    • przebyte choroby zapalne podczas ciąży.

    Najwyższe ryzyko wystąpienia naczyniaka u dziecka występuje, jeśli czynniki te były aktywne w pierwszym trymestrze ciąży.

    Naczyniaki u dorosłych powodują takie czynniki:

    • palenie;
    • nadużywanie alkoholu
    • niewystarczające spożycie płynów;
    • niedobór witamin z grupy B;
    • przewlekła choroba wątroby lub nerek;
    • choroby onkologiczne;
    • kacheksja.

    Istnieją również naczyniaki „starcze”, które rozwijają się za pomocą tego samego mechanizmu, ale przyczyną jest fizjologiczny spadek kolagenu w ciele.

    Rozpoznanie naczyniaka skóry

    Naczyniak skóry, którego objawy i leczenie należy potwierdzić diagnostycznie, ma algorytm badania.

    Obejmuje standardowe procedury, które składają się z następujących głównych punktów:

    Nazwa metody diagnostycznejOpisKtóry lekarz przeprowadza i koszt zabiegu
    1. Kontrola wzrokowa i badanie dotykoweW większości przypadków diagnozę można ustalić już pod kątem zewnętrznych oznak edukacji.Badanie przeprowadza terapeuta lub lekarz rodzinny, w razie potrzeby onkolog. Jeśli naczyniak zostanie znaleziony u noworodka, pediatra bada dziecko.
    2. Badanie ultrasonograficzneKonieczne jest wykonanie naczyniaków jamistych lub połączonych naczyniaków w celu określenia wewnętrznego składu i objętości formacji, jej połączenia z sąsiednimi tkankami. Badanie nie wymaga dodatkowego szkolenia i jest przeprowadzane w każdej klinice lub centrum medycznym.Koszt procedury wynosi od 300 do 700 rubli. Przeprowadzony przez lekarza USG.
    3. DermatoskopiaBadanie za pomocą specjalnego aparatu - dermatoskopu. Pozwala zobaczyć guz przy maksymalnym powiększeniu.Dermatoskopię wykonuje dermatolog. Jego koszt wynosi około 500 rubli.
    4. Analiza histologiczna biopsjiPrzeprowadzony w celu diagnostyki różnicowej czerniaka i raka podstawnego.Biopsja jest wykonywana przez onkologa lub dermatologa, analiza jest wysyłana do laboratorium do badania histologicznego. W klinikach państwowych procedura i analiza są bezpłatne, w prywatnej klinice cena mieści się w przedziale 3000-5000 rubli.
    5. AngiografiaBadanie ściany naczyniowej guza. Procedura jest prosta, ale niezbyt przyjemna.Prowadzony przez wykwalifikowanego lekarza. Koszt badania wynosi około 1000-2000 rubli.
    6. Tomografia komputerowa.Odbywa się to w specjalistycznej klinice.Cena tomografii zależy od dziedziny edukacji i jej obszaru.

    Najbardziej pouczające są analizy histologiczne biopsji i tomografii komputerowej. Chociaż w większości przypadków możesz ograniczyć się do badania wzrokowego i dermatoskopii.

    Ponadto do diagnostyki różnicowej niezbędne są badania laboratoryjne:

    • ogólna analiza krwi;
    • ogólna analiza moczu;
    • chemia krwi;
    • koagulogram.

    Kiedy iść do lekarza

    Naczyniak skóry, którego objawy i leczenie powinien rozważyć lekarz, może wcale nie przeszkadzać pacjentowi.

    Istnieją takie główne powody, aby udać się do lekarza i wybrać dalsze leczenie:

    • szybki wzrost wykształcenia - może wskazywać na złośliwość;
    • krwawienie z naczyniaka;
    • wrzód guza;
    • wysokie ryzyko obrażeń;
    • zaburzenia czynności narządów lub tkanek w miejscu powstawania.

    Jeśli naczyniak jest tylko defektem kosmetycznym, który pacjent chce usunąć, nawet bez niepokojących objawów, należy to zrobić dopiero po pełnym badaniu.

    Konieczne jest również leczenie w przypadku wykrycia nietypowych komórek za pomocą dermatoskopii lub potwierdzenia złośliwości procesu podczas analizy histologicznej biopsji. Naczyniak jest leczony przez dermatologa lub onkologa, w zależności od stadium i pochodzenia formacji.

    Zapobieganie naczyniakom skóry

    Nie ma konkretnej profilaktyki naczyniaka skóry..

    Niektórym typom można jednak zapobiec, przestrzegając następujących zasad:

    1. Nie pij alkoholu ani nie pal podczas ciąży..
    2. Ogranicz swój pobyt w bezpośrednim świetle słonecznym.
    3. Wyklucz wycieczki do solarium.
    4. Wyeliminuj stresujące sytuacje.
    5. Terminowo przechodzą badania profilaktyczne.
    6. Zasięgnąć porady medycznej w sprawie znaków ostrzegawczych..
    7. Nie opóźniaj leczenia z bezpośrednimi wskazaniami.

    Zabiegi naczyniak skóry

    Leczenie naczyniaka skóry dzieli się na: lek i chirurgiczne. Polega na usunięciu edukacji.

    W tym celu użyj następujących metod:

    1. Elektrokoagulacja polega na zastosowaniu strumienia elektrycznego o wysokiej częstotliwości do kauteryzacji guza naczyniowego. Podczas zabiegu tworzą się skrzepy, ściany naczynia topią się. Później tworzy się suchy strup, który sam zniknie za 7-10 dni.
    2. Laserowe wycięcie to bezdotykowa metoda oparta na wycinaniu warstwy naczyniowej tkanki naczyniowej.
    3. Kriodestrukcja - zastosowanie niskiej temperatury w celu usunięcia formacji. Metoda jest lokalna, czas zamrażania wynosi 10-30 sekund. Stosowany w leczeniu naczyniaków punktowych. Możesz usunąć kilka formacji w jednej procedurze.
    4. Leczenie stwardniające - polegające na wprowadzeniu alkoholu do naczyniaka podnabłonkowego. W rezultacie dochodzi do naruszenia dopływu krwi do tej strefy, aseptyczne zapalenie tkanek z ich dalszym bliznowaceniem.
    5. Fulguracja - bezkontaktowe leczenie plazmą.
    6. Chirurgiczne usunięcie guza - służy do usuwania dużych i głębokich formacji. Jego istota polega na podwiązaniu dużych naczyń krwionośnych i całkowitym usunięciu guza, czasami z pakietem węzłów chłonnych.

    Leki

    Rzadziej stosuje się leczenie farmakologiczne (konserwatywne), ponieważ polega ono na miejscowym podawaniu narkotyków, co wywołuje strach i protest u większości pacjentów, zwłaszcza u dzieci. Wybór leczenia naczyniaka skóry powinien być indywidualny, biorąc pod uwagę wszystkie objawy choroby, ich cechy, życzenia pacjentów i bezpieczeństwo zabiegu.

    Leki obejmują takie leki:

    1. Ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy (hydrokortyzon, prednizon) - wprowadzenie hormonów przyspiesza regresję i zatrzymuje wzrost nowotworów. Jest wprowadzany lokalnie. Koszt kursu mieści się w przedziale 1000-2000 rubli.
    2. Interferony (α-2a i α-2c) - zmniejszają proliferację naczyniaków, są podawane domięśniowo. 10 wstrzyknięć interferonu kosztuje średnio 200-300 rubli.
    3. Blokery naczyniowego śródbłonkowego czynnika wzrostu - hamują angiogenezę, służą do patologicznej neowaskularyzacji. Koszt leczenia wynosi 500-1000 rubli.

    Przebieg leczenia dobiera się indywidualnie, w niektórych przypadkach wystarcza 3-5 zastrzyków, w innych zajmie to więcej niż 10.

    Metody ludowe

    Od dawna stosowane są tradycyjne metody leczenia naczyniaków, ale lekarze nie zalecają samodzielnego eksperymentowania, ponieważ niewłaściwe wykorzystanie funduszy może powodować oparzenia skóry, uszkodzenia lub reakcje alergiczne.

    Najczęstsze przepisy na leczenie naczyniaków skóry to:

    1. Leczenie Kombucha:

    • oddziel mały kawałek kombuchy;
    • usuń film;
    • przyczep się do naczyniaka i bandaża;
    • odstaw na noc, a następnie zdejmij i spłucz skórę ciepłą wodą.

    Procedurę należy powtarzać codziennie przez 2-3 tygodnie..

    2. Leczenie za pomocą wlewu Kalanchoe, do którego przygotowania jest konieczne:

    • drobno posiekaj liście Kalanchoe;
    • wlać wrzącą wodę, aby woda całkowicie przykryła liście;
    • nalegać na tydzień w chłodnym, ciemnym miejscu;
    • odcedzić.

    Przetrzyj formację za pomocą infuzji 2 razy dziennie przez 1 miesiąc.

    3. Leczenie sokiem z glistnika:

    • posiekać trawę i kwiaty glistnika;
    • wlać ciepłą wodę;
    • nalegać w chłodnym ciemnym miejscu przez 24 godziny;
    • odcedzić.

    Nasmaruj naczyniaki za pomocą infuzji 1 raz w ciągu 2 dni 1 tydzień. Zrób sobie przerwę na 3-4 dni, a następnie powtórz procedurę. Nałóż krem ​​na skórę wokół naczyniaka przed zastosowaniem glistnika.

    Inne metody

    Leczenie naczyniaków za pomocą żółtego i zielonego lasera. Oparty na koncepcji selektywnej fototermolizy. Długość fali wynosi 578 nm.

    Działanie lasera występuje tylko na rozszerzone, uszkodzone naczynia skóry. W rezultacie naczynia są podgrzewane do punktu, w którym koagulują. Sąsiednie tkanki i skóra pozostają nienaruszone.

    Widoczny wynik obserwuje się po 3-5 takich procedurach. W przypadku dużego naczyniaka leczenie odbywa się w kursach z przerwą 1-2 miesięcy.

    Możliwe komplikacje

    Naczyniak skóry, którego objawy i leczenie zostały już zidentyfikowane, ma kilka powikłań. Niektóre z nich powstają w związku z leczeniem, inne wręcz przeciwnie, z powodu jego braku.

    Najczęstsze z nich to następujące czynniki:

    • Zakażenie naczyniakiem - tworzenie się powierzchownych wrzodów i przywiązanie wtórnej infekcji. Objawy zależą od lokalizacji naczyniaka:
    1. w okolicy nosa, ucha, oczu - naruszenie funkcji wiodących narządów z następową całkowitą utratą, w przypadku przedwczesnego lub nieodpowiedniego leczenia;
    2. w okolicy szczęki - trudności w żuciu, ból podczas otwierania ust;
    3. w obszarze grzbietu - dysfunkcja układu mięśniowo-szkieletowego i narządów miednicy;
    4. w dziedzinie stawów - rozwój artropatii.
    • Krwawienie jest komplikacją związaną z naczyniakami naczyń włosowatych, ryzyko rozwoju jest dość wysokie.
    • Niewydolność serca - występuje w związku z rozwojem koagulopatii i grozi wstrząsem kardiogennym. Jest to rzadkie, głównie z dużymi naczyniakami.
    • Zespół Kazabah-Merrit - duże naczyniaki włośniczkowe mają tendencję do odkładania się płytek krwi, co prowadzi do małopłytkowości.
    • Reakcja alergiczna - możliwa w leczeniu metodami alternatywnymi lub lekami hormonalnymi.
    • Złośliwa transformacja.

    Naczyniak skóry jest patologią wymagającą uwagi i ostrożności. Pacjenci muszą przeprowadzić obowiązkowe metody diagnostyczne co najmniej 1 raz w ciągu 2-3 lat, a jeśli pojawią się niepokojące objawy, należy natychmiast skonsultować się ze specjalistą.

    Leczenie naczyniaka skóry zależy od jego objawów i rodzaju, indywidualnych cech i życzeń pacjenta. Możesz nauczyć się żyć z naczyniakiem, ale jeśli powoduje to niedogodności w normalnym stylu życia lub staje się zagrożeniem, powinieneś skonsultować się z lekarzem na temat celowości jego usunięcia..

    Projekt artykułu: Mila Fridan

    Wideo o naczyniakach

    Co jest przyczyną naczyniaka Malyshev powie:

    Naczyniak

    Naczyniak (czerwony kret) jest łagodnym nowotworem składającym się z naczyń krwionośnych i limfatycznych, będącym rodzajem znamię. Miejsca lokalizacji - skóra, kości, narządy wewnętrzne. Czasami towarzyszy krwawienie.

    Rodzaje naczyniaka

    1. Naczyniak jest powszechnym typem naczyniaka, który rozwija się z naczyń krwionośnych. Jego odmiany:

    1) Prosty (kapilarny). Najczęstsza postać (90%), utworzona przez naczynia włosowate. Jest zlokalizowany na skórze, tworząc naczyniak skóry. Kolor - cyjanotyczno-szkarłatny. W badaniu palpacyjnym guz staje się blady.

    2) Jaskiniowy (jamisty). Tworzą go wypełnione krwią gąbczaste wgłębienia. Przypomina szkarłatno-cyjanotyczny bulwiasty węzeł. Zazwyczaj naczyniak jamisty znajduje się pod skórą. Jedną z najczęstszych odmian jest jamista naczyniak mózgowy..

    3) Rozgałęziony (rasowy). Jest to rzadki rodzaj naczyniaka w postaci falistych pni naczyniowych. Zwykle znajduje się na twarzy, głowie lub kończynach..

    4) Tętnicze / żylne. Jest to rzadka formacja, której towarzyszy ekspansja pni / żył tętniczych. Kolor naczyniaka żylnego (tętniczego) jest czerwonawy / cyjanotyczny. Guz może być rozległy w obszarze dystrybucji..

    5) śródkostne. Naczyniak jest zlokalizowany na kościach czaszki i może powodować krwawienie. Badanie rentgenowskie jest wymagane do jego identyfikacji..

    6) Połączone. Połącz cechy prostych i przepastnych naczyniaków.

    2. Naczyniak limfatyczny jest rzadszym typem naczyniaka krwionośnego niż naczyniak krwionośny, który rozwija się z naczyń limfatycznych. Jego odmiany:

    1) Prosty. Są to płaskie, bezbolesne zgrubienia, które rozwijają się w mięśniach warg i języka. Po naciśnięciu znikają.

    2) przepastny. Wygląda jak obrzęk, który nie ma określonych granic. Kolor jest czerwonawy / żółtawy. Zlokalizowane na ustach i policzkach.

    3) Torbielowaty. Naczyniak jest prezentowany w postaci elastycznych torbieli. Rozwijają się w krezce jelit i na szyi..

    Przyczyny naczyniaka

    Pochodzenie naczyniaków jest zwykle wrodzone. Główną przyczyną naczyniaka jest naruszenie rozwoju naczyń krwionośnych u płodu / dziecka, objawiające się proliferacją naczyń krwionośnych w tkance. Czynniki pojawienia się naczyniaków - urazy, napięcie nerwowe, ciąża matki itp. Zazwyczaj naczyniak nie szkodzi zdrowiu pacjenta. Jednak pojawienie się wielu naczyniaków może wskazywać na obecność wewnętrznych nowotworów złośliwych lub marskości wątroby. W takim przypadku guz musi zostać usunięty..

    Objawy naczyniaka

    Objawy choroby nie są ograniczone wiekiem, ale zwykle pojawiają się po 20 latach. Objawy naczyniaka (w zależności od lokalizacji guza) obejmują problemy z oddychaniem i połykaniem, zwiększone owłosienie, uczucie ciężkości kończyn, hipertermię, ból w obszarze lokalizacji naczyniaka.

    W wyniku pojawienia się naczyniaka w mózgu niektóre jego obszary są ściśnięte, co może prowadzić do silnych bólów głowy, hałasu w głowie, nudności, zaburzeń mowy i myślenia, częściowego paraliżu twarzy.

    Kiedy naczyniak znajduje się w wątrobie, często nie obserwuje się żadnych objawów. Ale wkrótce może rozwinąć się ciężkość wątroby, nudności i wymioty, a także ogólne pogorszenie samopoczucia..

    Powikłania naczyniaka

    Komplikacje naczyniaków krwionośnych

    Powikłania tego rodzaju naczyniaka zależą od stopnia lokalizacji guza:

    • na zewnętrznej powłoce (naczyniak skóry) - możliwe są powikłania w postaci wrzodów z dalszym rozwojem infekcji, opóźnionymi płytkami krwi i niewydolnością serca;
    • w obszarze ucha lub narządu wzroku do nieodwracalnej utraty słuchu i wzroku;
    • w okolicy krzyżowej - uszkodzenie rdzenia kręgowego, co narusza funkcje jelit i narządów miednicy;
    • w mózgu (naczyniak krwionośny żylny lub jamisty) - pęknięcie naczyniaka krwionośnego może prowadzić do krwotoku podpajęczynówkowego lub napadów padaczkowych.

    Ten rodzaj naczyniaka może być dość niebezpieczny dla kobiet w ciąży, noworodków i nastolatków. Czasami naczyniak limfatyczny prowadzi do ucisku sąsiednich narządów i przemieszczenia tkanek, co powoduje u noworodka rozwój choroby niedokrwiennej serca i wrodzony niedotlenienie.

    W niektórych przypadkach naczyniak limfatyczny może przekształcić się w mięsak limfatyczny, powodując przerzuty do węzłów chłonnych i zapobiegając odpływowi limfy. W obecności infekcji w obszarze lokalizacji naczyniaka limfatycznego może rozwinąć się ropowica - ostre ropne zapalenie.

    Rozpoznanie naczyniaka

    Diagnozowanie naczyniaków skóry i innych powierzchownych guzów jest zwykle dość proste. Lekarz bada pacjenta i bada naczyniak. Głównymi objawami naczyniaka są specyficzny kolor i redukcja ciśnienia.

    Przy złożonej lokalizacji naczyniaków krwionośnych stosuje się następujące metody:

    • radiografia - wykrywanie naczyniaków kostnych;
    • angiografia - wykrywanie nowotworów narządów wewnętrznych - naczyniaki nerek, wątroby;
    • Ultradźwięki - identyfikacja głębokości rozprzestrzeniania się, struktury i specyfiki lokalizacji guza.

    Aby określić naczyniak gardła, badanie wykonuje otolaryngolog.

    Aby określić naczyniak limfatyczny, wykonuje się nakłucie, za pomocą którego z guza uzyskuje się żółtawy płyn. Naczyniak limfatyczny różni się od przepukliny kręgosłupa, tłuszczaka, torbieli szyi.

    Leczenie naczyniaka

    Leczenie naczyniaka odbywa się z jego szybkim wzrostem, stopniem uszkodzenia, dysfunkcją narządu / narządu. Został zaprojektowany w celu zatrzymania wzrostu guza i wyeliminowania procesu patologicznego..

    Metody leczenia naczyniaka

    1. Laserowe leczenie naczyniaka. Zapewnia laserowe usuwanie patologii warstwa po warstwie. Zaletą tej metody jest minimalne krwawienie i małe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych..
    2. Radioterapia. Zapewnia ekspozycję na promieniowanie jonizujące w trudno dostępnym guzie.
    3. Skleroterapia Zapewnia wprowadzenie 70% alkoholu do guza. Procedura jest dość bolesna. Przeprowadza się go w celu usunięcia małych niedostępnych guzów..
    4. Terapia hormonalna. Jego istotą jest leczenie naczyniaków za pomocą hormonów. Jest stosowany w leczeniu dużych, szybko rosnących i złożonych zlokalizowanych naczyniaków..
    5. Krioterapia. Zapewnia ekspozycję na zimno na guz. Przeprowadza się to w celu usunięcia prostych naczyniaków dowolnej lokalizacji. Metoda charakteryzuje się bezbolesnością..
    6. Diathermoelectrocoagulation. Guz jest kauteryzowany przemiennym prądem o wysokiej częstotliwości. Przeprowadza się to przy złożonej lokalizacji guza. Procedura jest bolesna, dlatego nie jest stosowana podczas usuwania dużych guzów.
    7. Operacja. Naczyniak jest wycinany, jeśli guz jest głęboki, a metody terapeutyczne są nieskuteczne..

    Alternatywne metody leczenia naczyniaka

    • Naczyniak można usunąć, smarując go sokiem z cytryny i czosnku. Procedurę należy powtarzać 2-3 razy dziennie..
    • Naczyniak można wyjaśnić, smarując sokami owocowymi lub sokiem ananasowym - stopniowo blednie.
    • Aby pokolorować znamię, stosuje się wymaz zanurzony w mieszaninie miodu, oleju rycynowego i oleju lnianego. Powtarzaj co dwa dni, trzymając wacik przez około 30 minut.

    Zapobieganie naczyniakom

    Aby zapobiec wszelkim rodzajom nowotworów, należy unikać urazów i stresów oraz ograniczyć do minimum spożycie alkoholu. Kobieta powinna prawidłowo przygotować się do ciąży. W tym celu zaleca się suplementację kwasem foliowym..

    Naczyniak u dzieci

    Zazwyczaj guz u dzieci powstaje pod wpływem negatywnych czynników podczas ciąży matki: urazów wewnątrzmacicznych, infekcji, ryzyka poronienia. Czasami obserwuje się szybki wzrost guza, szczególnie w pierwszych 3-6 miesiącach życia dziecka. U wcześniaków wzrost guza jest 2-3 razy szybszy w porównaniu do okresu pełnego. Naczyniaki na ogół nie zagrażają życiu. W niektórych przypadkach możliwy jest ich odwrotny rozwój..

    Naczyniak ciążowy

    W ciele kobiety w ciąży obserwuje się różne zmiany, głównie ze względu na zmiany hormonalne. Wyrażają się naczyniakami skóry, wysypką, czerwonymi plamami. Z reguły zmiany te następują wkrótce po porodzie. Dlatego ich wygląd nie jest przerażający. Należy je jednak monitorować i skonsultować z lekarzem w przypadku jakichkolwiek zmian..

    Tak więc naczyniak w większości przypadków jest nieszkodliwym nowotworem. Jednak czasami w celu uniknięcia komplikacji konieczne jest jego szybkie usunięcie..

    Naczyniak

    Informacje ogólne

    Pod pojęciem „naczyniak” z reguły łączy się pojedyncze i wielokrotne anomalie (łagodne nowotwory) z komórek śródbłonka i nabłonka krwi (naczyniaki) i naczyń limfatycznych (naczyniaki limfatyczne). Termin ten jest używany w odniesieniu do wielu heterogenicznych łagodnych formacji z lokalizacją w różnych narządach i tkankach..

    Morfologicznie naczyniak jest powiększonym naczyniem krwionośnym / limfatycznym, którego kształty i rozmiary różnią się znacznie. Skłonny do szybkiego postępującego wzrostu. W niektórych przypadkach zachodzi spontaniczna regresja naczyniaków krwionośnych. Dominującą lokalizacją jest głowa, szyja i górna połowa tułowia (do 80% przypadków). W większości przypadków choroba ma charakter wrodzony i częściej występuje u dzieci, których udział w strukturze tej grupy sięga 70-80% wrodzonych nowotworów.

    Komórki nowotworowe mają wysoką aktywność mitotyczną, wzrost wielkości naczyniaka występuje z powodu wzrostu i kiełkowania naczyń nowotworowych w sąsiednich tkankach z ich jednoczesnym zniszczeniem. Guz naczyniowy jest potencjalnym źródłem krwawienia, które może rozpocząć się nawet przy niewielkim urazie. Ponadto guzy naczyniowe mogą owrzodzić i zarazić się..

    Naczyniaki nie dają przerzutów, ale często nawracają. Guzy naczyniowe mogą rozwijać się w dowolnej tkance i we wszystkich częściach ciała. Odpowiednio, biorąc pod uwagę lokalizację, naczyniaki tkanek powłokowych (skóra / tkanka podskórna, błony śluzowe jamy ustnej i narządów płciowych), narządy wewnętrzne (wątroba, płuca, nerki), układ mięśniowo-szkieletowy (kości, mięśnie), struktury układu nerwowego (w mózgu i rdzeniu kręgowym) są izolowane mózg).

    Guz naczyniowy jest potencjalnym źródłem krwawienia, które może rozpocząć się nawet przy niewielkim urazie. Ponadto guzy naczyniowe mogą owrzodzić, zapalić się wraz z rozwojem zakrzepicy / zapalenia żył i zarazić się. Naczyniaki tkanek powłokowych są widoczną wadą kosmetyczną. Naczyniaki w narządach wewnętrznych często prowadzą do naruszenia ważnych funkcji ciała (oddychanie, oddawanie moczu, odżywianie, wzrok, defekacja).

    Naczyniakom jamistym, które rozwijają się w tkance kostnej miednicy, czaszki, kręgosłupa, kości długich kanalików, towarzyszy ból, zespół korzeniowy, złamania patologiczne i deformacja szkieletu. Naczyniaki mózgowe mogą prowadzić do krwotoku podpajęczynówkowego, upośledzenia aktywności umysłowej, padaczki.

    Częstotliwość występowania naczyniaków w ogólnej populacji ludzkiej zależy przede wszystkim od gatunku naczyniaków. Tak więc naczyniak krwionośny noworodków (naczyniak młodzieńczy) jest wykrywany u 2-10% dzieci w pierwszym roku życia. Jednocześnie niezawodna korekta stopnia dojrzałości dzieci i częstotliwości naczyniaków krwionośnych.

    Tak więc u wcześniaków, których waga przy urodzeniu nie przekroczyła 1500 g, częstotliwość naczyniaków sięga 15%, au dzieci o masie mniejszej niż 1000 g ich częstotliwość wzrasta do 22-30%. Naczyniaki u dziewcząt występują 3-5 razy częściej niż u chłopców. Jednocześnie 40% wszystkich nowotworów u dzieci ulega regresji przed ukończeniem 5 lat, a 75% - do 7 lat. Naczyniaki kręgosłupa w różnych częściach kręgosłupa występują u 1,5–11% populacji. Naczyniak mózgu - 0,3% -0,5% populacji, a niektóre formy, na przykład zespół Sturge-Webern, występują tylko na poziomie 1 przypadku na 100 tysięcy populacji.

    Patogeneza

    Nie ma jednej odpowiedzi na patogenezę naczyniaków krwionośnych i procesów, które przyczyniają się do przyspieszonej proliferacji komórek śródbłonka. Udowodniono, że zmiany w regulacji angiogenezy (rozwój nowych naczyń krwionośnych) w komórkach nowotworowych zachodzą na różnych etapach rozwoju naczyniaka krwionośnego. Ustalono, że w fazie proliferacyjnej głównymi czynnikami stymulującymi proces angiogenezy jest naczyniowy czynnik wzrostu śródbłonka (VEGF), który jest odpowiedzialny za mitogenną aktywność komórek naczyniaka krwionośnego i chemoatraktantowe białko monocytowe. VEGF jest glikoproteiną, która jest najważniejszym stymulatorem angiogenezy w tkankach o różnych cechach, co bezpośrednio wpływa na rozwój nowych naczyń krwionośnych i zapewnia znaczne wsparcie naczyniowe (przeżycie niedojrzałych naczyń krwionośnych).

    Nadekspresja VEGF indukuje procesy angiogenezy nowotworów. Poziomy VEGF są kontrolowane przez czynniki środowiskowe, takie jak ciśnienie, pH i stężenie tlenu. Czynniki te pośrednio poprzez stymulację VEGF przyczyniają się do rozwoju reakcji plejotropowych, które pozwalają komórkom śródbłonka naczyniowego migrować, namnażać się, łączyć w rurki, tworząc w ten sposób połączony układ naczyniowy, oraz w naczynia, aby przetrwać i zwiększyć przepuszczalność ich ścian. Poziom produkcji czynnika VEGF stopniowo zmniejsza się po urodzeniu i osiąga minimum w większości tkanek u dorosłych.

    W rozwoju naczyniaków krwionośnych wyróżnia się kilka faz (ryc. 1):

    • Proliferacyjny - charakterystyczny jest postępujący rozwój nowotworu. Histologicznie charakteryzuje się postępującym wzrostem liczby komórek śródbłonka i tucznych, które stymulują wzrost naczyń krwionośnych, tworząc wiele sinusoidalnych kanałów naczyniowych.
    • Faza zatrzymania wzrostu.
    • Ewolucyjny (faza wczesnej i późnej inwolucji) - charakteryzujący się regresją naczyniaków krwionośnych, podczas której następuje zmniejszenie angiogenezy, zmniejszenie aktywności komórek tucznych, zniszczenie komórek śródbłonka i ekspansja kanałów naczyniowych.

    Fazy ​​rozwoju naczyniaków

    Przejście z jednej fazy do drugiej jest regulowane przez czynniki wpływające na proces angiogenezy i tworzenia kolagenu, co prowadzi do zmian morfologicznych w tkance nowotworowej (czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego A, czynniki dojrzewania śródbłonka CD31, czynnik wzrostu fibroblastów, inhibitory metaloproteinaz tkankowych, monocytowe białko chemoaktywne-1 metaloproteinaza matrycowa, interleukina, kolagenaza typu 4 i inne). Teoretycznie na występowanie naczyniaków krwionośnych może przyczynić się zarówno spadek inhibitorów angiogenezy, jak i wzrost produkcji czynników stymulujących..

    Klasyfikacja

    Klasyfikacja naczyniaków opiera się na różnych znakach. W zależności od rodzaju naczyń rozróżnia się naczyniaki krwionośne (guzy naczyń krwionośnych) i naczyniaki limfatyczne (guzy naczyń limfatycznych).

    Według podstawy histologicznej wyróżniają:

    • Miomorficzne naczyniaki - formacje pochodzące z tych samych komórek ściany naczyniowej tętnic / żył (naczyniaki krwionośne, mięśniaki gładkie, naczyniaki krwionośne).
    • Naczyniaki polimorficzne - formacje, które łączą różne komórki ściany tętnicy lub żyły.

    Według rodzaju struktury guza istnieją:

    • Naczyniak prosty (włośniczkowy) - powstaje w wyniku wzrostu komórek śródbłonka nowo powstałych małych naczyń żylnych / tętniczych i naczyń włosowatych. Dominującą lokalizacją jest skóra i błony śluzowe dowolnej części ciała. Tętnica manifestuje się jako jasnoczerwona plamka, a żylne - niebieskawo-fioletowe plamy o różnych rozmiarach. Tworzy pomarszczoną grudkę, która unosi się nad powierzchnią skóry.
    • Naczyniak jamisty (jamisty) - powstający w rozszerzonych naczyniach krwionośnych, składa się z szerokich gąbczastych jam wypełnionych krwią i produktami jej rozpadu. Spowalnia przepływ krwi. Dominująca lokalizacja znajduje się w narządach (mózg, wątroba, oczy). Zewnętrznie jest to węzeł o bulwiastej powierzchni o miękkiej elastycznej konsystencji o szkarłatno-cyjanotycznym odcieniu.
    • Rozgałęziony naczyniak to splot rozszerzonych, falistych pni włośniczkowych. Dominująca lokalizacja - skóra twarzy.
    • Połączone naczyniaki krwionośne - połączenie prostych i przepastnych form.
    • Naczyniak torbielowaty - rozwija się głównie w krezce jelita i szyi, prezentowany w postaci elastycznych torbieli.
    • Angiomatosis Bacillary - powstaje w wyniku zakażenia bakteriami z rodzaju Bartonella. Podstawą morfologiczną objawów bartonellozy na skórze jest nienormalna proliferacja komórek śródbłonka wystających do światła powierzchownie położonych naczyń włosowatych z rozwojem angiomatozy skóry w dowolnej części ciała.
    • Naczyniak limfatyczny jest stosunkowo rzadkim typem naczyniaka. Wyróżnia się prostą formę, którą jest powiększona luka tkankowa wypełniona limfą i wyłożona śródbłonkiem. Wyglądają jak płaskie, bezbarwne zgrubienia w mięśniach warg i języka, bezbolesne przy dotykaniu. Forma jamista jest wielokomorową jamą utworzoną przez naczynia limfatyczne i ma grube ściany mięśni i tkanki włóknistej. Widoczny w postaci obrzęku bez wyraźnych granic czerwonożółtego koloru z lokalizacją na ustach i policzkach. Torbielowate naczyniaki limfatyczne - utworzone przez rodzaj torbieli chylicznych. Występują głównie we włóknach zaotrzewnowych, krezce jelita, szyi i pachwinie. Gdy dołączone jest wtórne zakażenie, mogą powodować przedłużony chłoniak..

    Kształt rozróżnia naczyniaki płaskie, sierpowe, guzkowe, gwiaździste.

    Przyczyny naczyniaka

    Dotychczas nie znaleziono wiarygodnych przyczyn pojawienia się naczyniaków. Jednak, zgodnie z istniejącymi danymi, mają one charakter wrodzony i są związane z zaburzoną regulacją procesu angiogenezy u płodu we wczesnym stadium ciąży (5–8 tygodni) i są spowodowane utratą sygnałów hamujących angiogenezę lub przewagą sygnałów hamujących apoptozę lub promujących angiogenezę. Oznacza to, że płód rozwija naruszenie procesu przejścia tętniczek do żyłek, powodując powstanie wady tętniczo-żylnej (tętnica jest bezpośrednio połączona z żyłą). Potencjalnym czynnikiem inicjującym może być niedotlenienie łożyska. W rzadkich przypadkach mutacje somatyczne wykryto w niektórych genach - naczyniowych czynnikach wzrostu: receptor czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR-4), czynnik wzrostu płytek β (PDGF-β). W przypadku spontanicznie rozwijających się naczyniaków krwionośnych „utratę heterozygotyczności” wykryto w niektórych regionach chromosomów 5q31–33.

    Zakłada się, że czynniki takie jak silny ciągły stres, rozległe i częste urazy, alkohol w czasie ciąży, przyjmowanie niektórych leków może wpływać na wzrost naczyniaka.

    Objawy

    Objawy kliniczne naczyniaków zależą od wielu czynników: rodzaju naczyniaka, jego lokalizacji, tempa wzrostu i wielkości, charakteru. Poniżej znajduje się opis poszczególnych rodzajów naczyniaków.

    Naczyniak mózgowy

    Istnieje kilka rodzajów zaburzeń naczyniowych mózgu - teleangiektazje tętniczo-żylne, jamiste, kapilarne i naczyniaki krwionośne żylne. Mogą rozwijać się w dowolnej części mózgu, ale w przeciwieństwie do naczyniaków tętniczo-żylnych, które są spowodowane szybkim przepływem krwi z tętnic do żył, inne rodzaje nowotworów mają charakterystyczny niski przepływ krwi. Jednocześnie charakteryzują się one zaangażowaniem w proces tylko jednego rodzaju naczynia.

    Największym niebezpieczeństwem są zaburzenia tętniczo-żylne, które mogą wystąpić w typie krwotocznym (występującym w 70% przypadków) i typu torpid. W przypadku typu krwotocznego wielkość wiązki splecionych naczyń jest niewielka, w przeciwieństwie do typu torpedowego, w którym węzeł naczyniowy jest znacznie większy, który otrzymuje krew z środkowej tętnicy mózgowej. Wpływ zaburzeń naczyniowych w mózgu wynika z kilku czynników:

    • „Zespół kradzieży” tkanki mózgowej;
    • presja edukacji na miękką i twardą skorupę mózgu;
    • krwotok tkankowy / struktura mózgu.

    Objawy neurologiczne różnią się w szerokim zakresie i są określone przez lokalizację i wielkość formacji naczyniowej. W przypadku uszkodzenia ważnych struktur (wzgórza, móżdżku, pnia mózgu), zawrotów głowy, bólów głowy, nudności, wymiotów, zaburzeń widzenia, myślenia, mowy, orientacji przestrzennej i kontroli ruchu, mogą wystąpić drżenia, drgawki.

    Naczyniak żylny mózgu

    Na taką edukację składają się patologicznie rozszerzone żyły. Wiele VA występuje rzadko (w 2,5 - 9% przypadków), częściej są to pojedyncze formacje zlokalizowane głównie w istocie białej półkul mózgowych / móżdżku. Wykryty głównie przypadkowo za pomocą MRI / CT. Żyły tworzące formację naczyniową mają postać promieni, takich jak głowa meduzy, koła roweru. Naczyniaki żylne są mikroskopowo reprezentowane przez rozszerzone kanały żylne o pogrubionych i hialinizowanych ścianach. W nietypowych przypadkach może być obecny składnik tętniczy..

    Naczyniak żylny mózgu

    W przypadku naczyniaków żylnych funkcje naczyniowe praktycznie nie są zaburzone, często bezobjawowe lub z łagodnymi objawami neurologicznymi. Tak więc naczyniak żylny prawego płata czołowego może objawiać się zawrotami głowy, bólem głowy z przodu głowy, osłabieniem, nudnościami, zaburzeniami mowy, niedowładem, zaburzeniami czuciowymi, ale częściej jest bezobjawowy.

    Udar z naczyniakiem żylnym prawego płata czołowego jest niezwykle rzadkim zjawiskiem. Ryzyko krwotoku jest bardzo niskie i według różnych autorów waha się między 0,22% -0,34% przypadków rocznie. Na encefalogramie często określa się zwiększoną aktywność konwulsyjną z obecnością lokalnych zaburzeń padaczkowych w prawym obszarze skroniowym.

    Naczyniak mózgowy jamisty

    Objawy kliniczne w dużej mierze zależą od lokalizacji wnęki. Najbardziej typowe z nich to napady padaczkowe i rozwijające się ogniskowe objawy neurologiczne, które mogą wystąpić na tle objawów mózgowych i przy ich braku. Główne zarzuty to subiektywne niespecyficzne objawy w postaci bólów głowy. Napady padaczkowe występują głównie u pacjentów z jamami nadnamiotowymi. Przebieg zespołu padaczkowego jest różny, od bardzo rzadkich napadów po często występujące napady o różnym czasie trwania i intensywności ze stopniowym powstawaniem farmakooporności.

    Objawy ogniskowe są charakterystyczne dla jaskini z lokalizacją w głębokich częściach (pień mózgu pnia mózgu / móżdżku) i okolicy międzymózgowia półkul mózgowych, w tym objawy opuszki / pseudobulbaru i poważne zaburzenia okoruchowe.

    W większości przypadków naczyniak jamisty występuje w różnych kombinacjach i nasileniu objawów epileptycznych i ogniskowych. Niedobór neurologiczny w postaci upośledzonej świadomości, hemipareza, z reguły jest konsekwencją krwotoku, którego ryzyko, według różnych źródeł, wynosi od 4,0 do 23,5, a ryzyko powtarzającego się krwotoku wynosi średnio 30%.

    Naczyniak rdzenia kręgowego

    Neurologiczne objawy naczyniaka rdzenia kręgowego są niezwykle zmienne i są określone przez lokalizację guza naczyniowego i jego rodzaj:

    • Objawy neurologiczne naczyniaka tętniczo-żylnego naczyń rdzenia kręgowego mogą przypominać poprzeczne zapalenie rdzenia, stwardnienie rozsiane, ucisk, udar kręgosłupa. Ten rodzaj naczyniaka krwionośnego często rozwija się w odcinku lędźwiowym i dolnej części rdzenia kręgowego. W większości przypadków choroba zaczyna się od zespołu postępującego niepełnego uszkodzenia rdzenia kręgowego i towarzyszą jej objawy obustronnego zaangażowania przewodu podwzgórzowego / korowo-rdzeniowego i tylnych kolumn w przejawach o różnym nasileniu i kombinacjach. U prawie wszystkich pacjentów parapareza rozwija się z niemożnością / trudnością w chodzeniu. W wielu przypadkach zespół ten może występować sporadycznie i występować na mniejszą skalę, przypominając klinikę ze stwardnieniem rozsianym. Około 50% pacjentów skarży się na ból korzeniowy lub plecowy, który może powodować chromanie przestankowe. Czasami pacjenci zauważają ostry, wyraźnie zlokalizowany ból pleców. Charakterystyczna jest również zmiana nasilenia objawów neurologicznych i nasilenia bólu w niektórych pozycjach ciała lub podczas ćwiczeń. U wielu pacjentów pod wpływem naczyniaków tętniczo-żylnych rozwija się mielopatia (upośledzone przewodzenie rdzenia kręgowego), któremu towarzyszy zespół powoli postępującej śródszpikowej zmiany rdzenia kręgowego.
    • Naczyniaki jamiste rdzenia kręgowego są stosunkowo rzadkie. Skargi i objawy zależą od lokalizacji jamistego naczyniaka nadtwardówkowego w stosunku do poziomu rdzenia kręgowego. Najczęściej są to dolegliwości spowodowane uciskiem korzeni nerwowych i / lub rdzenia kręgowego - dolegliwości związane z narastającym osłabieniem, bólem pleców, zaburzeniami czucia (drętwienie) nóg i ramion. Naczyniaki jamiste rdzenia kręgowego są podatne na krwawienie, co może zwiększać kompresję rdzenia kręgowego, ostre objawy neurologiczne. Jeśli naczyniakowi krwionośnemu nie towarzyszy krwawienie i rozwija się powoli, objawy neurologiczne mogą być przewlekłe w postaci radikulopatii. Dysfunkcja pęcherza występuje rzadziej..

    Naczyniak skóry lub czerwony pieprzyk

    U dorosłych występuje dość często, ale rzadko postępuje. Osiągając rozmiary 20-30 mm, nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Ale naczyniak krwionośny skóry twarzy lub innych odsłoniętych obszarów ciała jest defektem kosmetycznym. W rzadkich przypadkach czerwony kret na ciele z częstymi uszkodzeniami może ropić lub krwawić, wtedy chodzi o usunięcie. Również naczyniaki można zlokalizować na błonach śluzowych. Czerwone mole różnią się budową i wyglądem. Istnieje kilka rodzajów:

      Prosta kapilara - to plamka fioletu lub szkarłatu, utworzona przez gęstą sieć splecionych kapilar, płaskich lub wystających nad skórą. Po naciśnięciu staje się blady. Ta forma jest najczęstsza (90-96% przypadków) i charakteryzuje się wzrostem nowych naczyń i kiełkowaniem w otaczającej tkance.

    Zdjęcie naczyniaka skóry (prosty formularz)

    Ważne jest, że gdy ciało jest pochylone, guz wzrasta (przepływ krwi wzrasta) i maleje, gdy ciało wraca do normalnej pozycji. W ten sam sposób zmniejsza się wraz z naciskiem, ale szybko wraca do zdrowia. Tworzenie jamistych jest uważane za etap w rozwoju prostego naczyniaka włośniczkowego z tworzeniem jaskiń (jam). Krew w nich tworzy małe skrzepy krwi ze względu na spowolniony prąd. Masy zakrzepowe kiełkują z czasem wraz z tkanką łączną z tworzeniem się przegród. Niebezpieczeństwem tej formy jest skłonność do krwawienia po zranieniu.

    • Połączony naczyniak uważany jest za etap pośredni między naczyniem włosowatym a jamistym. Jest to powszechna jasnoczerwona formacja, która nie ma wyraźnego konturu, który unosi się nad skórą. Powierzchnia jest pagórkowata i nierówna, w niektórych miejscach następuje przejście do głębokich tkanek.
    • Osobno warto podkreślić angiomatozę skóry, która rozwija się z rzadką chorobą zakaźną - chorobą kotów od zera (BCC).

    Angiomatosis Bacillary

    Charakteryzuje się nietypowym przebiegiem łagodnej limfoforetykulozy (choroba podstawowa kotów). Występuje u pacjentów w wieku powyżej 60 lat lub osób z obniżoną odpornością (zakażonych wirusem HIV). Przebieg choroby zadrapania kota jest łagodny i często ustępuje samoistnie, ale w tej grupie osób choroba jest komplikowana przez zajęcie naczyń skórnych i odległych węzłów chłonnych.

    Łagodna limforeticuloza występuje u osób mających kontakt z kotami - wszyscy pacjenci zauważają zadrapania lub ugryzienia. Czynniki sprawcze to wewnątrzkomórkowe mikroorganizmy z rodzaju Bartonella. Rezerwuarem infekcji są koty - mają bezobjawową chorobę. Czynnik sprawczy kotów jest przenoszony przez pchły. Osoba ma wysokie prawdopodobieństwo zarażenia kociąt do 1 roku, ponieważ są one częściej zarażone. Większość przypadków zakażeń u ludzi występuje w okresie jesienno-zimowym.

    3-7 dni po infekcji powstają czerwono-brązowe grudki o grubości 3-5 mm, które ostatecznie wypełniają się mętną zawartością. Po ich otwarciu tworzą się rany i skorupy. Trzy tygodnie później, kiedy mija wysypka, węzły chłonne znacznie się zwiększają - od 1 do 8-10 cm, co jest charakterystycznym objawem choroby. Najczęściej dotyczy to łokciowych, szyjnych, pachowych, podżuchwowych i udowych węzłów chłonnych. Są gęste, bolesne, a skóra jest przekrwiona. Limfadenopatia ustępuje samodzielnie w ciągu 2-4 miesięcy, ale czasami utrzymuje się do 12 miesięcy. Często tworzą się ropne węzły chłonne i przetoki, więc istnieje potrzeba ich otwarcia. Ponadto pacjent martwi się złym samopoczuciem, osłabieniem, brakiem apetytu, gorączką, bólem głowy i bólem stawów.

    W ludzkim ciele Bartonella atakuje komórki śródbłonka naczyń krwionośnych. Cechą patogenu jest zdolność do stymulowania proliferacji komórek śródbłonka i małych naczyń włosowatych, co prowadzi do angiomatozy. W miejscach, w których przyczepiona jest Bartonella, tworzą się skupiska mikroorganizmów, następuje reakcja zapalna, a następnie proliferacja śródbłonka naczyniowego.

    Angiomatoza Bacillary przebiega z powstawaniem bezbolesnych formacji naczyniowych (pojedynczych lub wielokrotnych) w postaci brązowawych grudek na nodze, które są zlokalizowane w różnych częściach ciała. Formacje rosną, wznoszą się ponad skórę, a czasem osiągają rozmiar fasoli. Ich powierzchnia jest pokryta cienkim nabłonkiem, jeśli zostanie uszkodzony, nastąpi krwawienie. Czasami guzki mogą być pigmentowane (czarne) i pokryte łuskami z ledwo wyczuwalną obecnością naczyń krwionośnych.

    Przy podskórnym ułożeniu narośli naczyniowych powstają splotki guzkowe w postaci głębokich węzłów z zaczerwienieniem skóry nad nimi. Węzły mogą owrzodzić i zarazić się. Naczyniak pęcherzykowy skóry należy traktować jako wskaźnik uszkodzenia narządów wewnętrznych (wątroby, żołądka, jelita cienkiego i grubego).

    Warto wspomnieć o poszczególnych zespołach wrodzonych charakteryzujących się połączoną angiomatozą: układ nerwowy, skóra, oczy, a nawet narządy wewnętrzne.

    Zespół Hippla-Lindaua

    Jest to ogólnoustrojowa angiomatoza mózgowo-trzewna: naczyniaki móżdżku są łączone z naczyniakami rdzenia kręgowego, siatkówki i mnogimi torbielami nerek, płuc i trzustki, guzem chromochłonnym lub rakiem nerkowokomórkowym. Naczynia krwionośne znajdują się na skórze twarzy. Guzy naczyniowe mogą być łagodne lub złośliwe. Kardynalnymi objawami tego zespołu są naczyniak siatkówki i naczyniak móżdżkowy. Dominująca zmiana naczyniakowa móżdżku jest określana jako guz Lindaua, a angiomatoza siatkówki jest oznaczana jako guz Hippla.

    Choroba Hippla-Lindaua jest dziedziczna i jest spowodowana mutacjami genów. Wiek, w którym choroba może się objawiać, waha się od niemowlęctwa do 70 lat. U osób z mutacją genu choroba rozwija się w wieku 65 lat z 95% prawdopodobieństwem. Ta choroba występuje u mężczyzn. Charakterystyczny jest dla niego postępowy przebieg: w dzieciństwie przebiega on korzystnie, ale w ciągu 35–40 lat nabiera charakteru złośliwego.

    Obraz kliniczny najczęściej rozwija się w wieku 18–50 lat, chociaż zaburzenia widzenia można zaobserwować w dzieciństwie, ponieważ najwcześniejszym objawem choroby jest naczyniak siatkówki. Naczyniaki siatkówki są skupiskami komórek angioblastów, ale klinicznie manifestują się wyraźnym wzrostem guza. W przypadku uszkodzenia siatkówki, rozszerzonych naczyń dna oka znaleziono zastoinowe dyski nerwów wzrokowych. W późniejszych stadiach choroby może rozwinąć się odwarstwienie siatkówki, krwotok szklisty i jaskra. Początek zaburzeń neurologicznych obserwuje się po 20-40 latach. Zawroty głowy, ból głowy, wymioty i nudności pojawiają się w zależności od lokalizacji procesu..

    Kołysanie podczas chodzenia, zaburzona koordynacja, skandowana mowa. Uszkodzenie narządów wewnętrznych charakteryzuje się różnymi nieprawidłowościami. Najczęściej w przypadku zespołu Hippla-Lindaua wykrywa się policystyczną chorobę nerek, guz nadnerczy lub hipernefroma. To te zmiany są śmiertelne. Torbiele w trzustce i wątrobie nie pokazują się i są wykrywane przypadkowo podczas tomografii komputerowej narządów wewnętrznych.

    Zespół Sturge-Webera

    Jest to wrodzona angiomatoza opon mózgowo-rdzeniowych i skóry, a także uszkodzenie oka (jaskra). Zazwyczaj angiomatoza twarzy i opon mózgowych jest po tej samej stronie. Triada zespołu („znamię płonące”, zaburzenia widzenia, objawy neurologiczne) obserwuje się u jednej piątej pacjentów.

    Charakterystycznym i uderzającym objawem zespołu Sturge-Webera są angiomatyczne zmiany w skórze twarzy. Wrodzony punkt naczyniowy jest zlokalizowany w kości policzkowej i pod orbitą. Z czasem może się powiększać..

    Plamki naczyniowe są płaskie, w kolorze wiśniowym i znikają po naciśnięciu, co wskazuje na ich pochodzenie naczyniowe. Czasami są uniesione nad skórą w postaci truskawki. Naczyniak może być w postaci małych rozproszonych ognisk lub łączyć się w duże miejsce, które nazywa się „ognistym znamię”. Angiomatoza czasami obejmuje jamę nosową, usta i gardło. W 40% formacje naczyniowe na twarzy łączą się z uszkodzeniem naczyń tułowia i kończyn.

    Obecność angiomatozy górnej powieki wskazuje na uszkodzenie mózgu. Angiomatoza pia mater jest najczęściej zlokalizowana w okolicy potylicznej i tylnej. W 75% -85% przypadków objawia się klinicznie napadami padaczkowymi, które pojawiają się w pierwszym lub drugim roku życia.

    Epiprysy typu Jacksonian są charakterystyczne - napady kończyn, przeciwnie w lokalizacji angiomatozy błon mózgu i skóry twarzy. Po każdym ataku występuje przemijająca hemipareza, która z czasem wzrasta. Dziecko ma atrofię kończyn tej połowy i opóźnienie wzrostu. We wczesnym wieku rozwija się wodogłowie, sama epilepsja prowadzi do opóźnienia rozwoju psychiki i upośledzenia umysłowego z czasem wzrasta.

    Z boku oczu obserwuje się naczyniaki naczyniówki oka (naczyniaki naczyniówki), coloboma (wada w strukturach oka), jaskrę, która występuje u jednej trzeciej pacjentów. Jaskra powoduje następnie zmętnienie rogówki..

    Testy i diagnostyka

    Badanie diagnostyczne obejmuje:

    • MRI z angiografią rezonansu magnetycznego;
    • tomografię komputerową;
    • angiografia.

    Najdokładniejszą metodą jest MRI, która ujawnia strukturalne cechy wad rozwojowych i zmian w otaczającej je tkance. Specyfika tego badania wynosi 96%. Z powodu powtarzających się krwotoków formacja naczyniowa ma jasne jądro i ciemny pierścień wokół.

    Według danych CT określa się zaokrąglone ogniska, których średnica wynosi od 1 do 3-5 cm. W krwiaku śródmózgowym wykrywane jest zwichnięcie środkowych struktur mózgu. Często występują zwapnienia, a czasem całkowicie zwapnione formacje naczyniowe, które nazywane są „kamieniem mózgowym”. Podczas kontrastowania odnotowuje się niewielką kumulację środka kontrastowego. Jeśli niemożliwe jest przeprowadzenie MRI, tomografię komputerową stosuje się jako szybką metodę diagnozy krwotoku z formacji naczyniowej.

    Zawartość informacji w angiografii jest minimalna. Ale metoda jest stosowana do diagnostyki różnicowej tętniaka obwodowego i jamistego.

    Dzięki lokalizacji naczyniaków krwionośnych w ciałach kręgosłupa są one bardzo pouczające:

    • radiografia;
    • CT, MRI;
    • angiografia kręgosłupa.

    Podczas lokalizowania naczyniaków w ciałach kręgowych badanie rentgenowskie ujawnia prążkowanie ciał kręgowych, ogniska gnicia i stwardnienie tkanki kostnej, pojawienie się struktury komórkowej kości („plastry miodu”).

    Tomografia komputerowa ujawnia uszkodzenie trzonu kręgowego w postaci struktury komórkowej ze sklerotycznymi szorstkimi beleczkami. Badanie rezonansu magnetycznego kręgosłupa ujawnia „zauważony” wysoki sygnał (w T1 i T2). Według angiografii kręgosłupa wykryto wzmocnione unaczynienie formacji, którego odżywianie pochodzi z tętnic międzyżebrowych.

    Leczenie

    Różnorodność form i lokalizacja naczyniaków wymaga różnych metod leczenia lub ich kombinacji. Naczyniak skórny jest bardziej defektem kosmetycznym. Dzięki lokalizacji na powiekach, nosie, małżowinie usznej, błonie śluzowej jamy ustnej, oprócz problemów kosmetycznych, dochodzi również do naruszenia funkcji tych narządów. Metody leczenia można podzielić na leki (ogólny wpływ na angiogenezę) i lokalne (chirurgiczne i sprzętowe).

    Leczenie farmakologiczne jest zalecane tylko przy szybkim wzroście formacji, zlokalizowanym w obszarze wiązki nerwowo-naczyniowej, zasięgu zmiany, ryzyku kompresji ważnych narządów lub obecności wyraźnej wady kosmetycznej. Odbywa się to za pomocą hormonów, cytostatyków, interferonów i beta-blokerów.

    Terapia hormonalna jest skuteczna u dzieci w pierwszej połowie życia. Mechanizm działania polega na rozwoju międzykomórkowej tkanki łącznej i zwiększonym tworzeniu kolagenu. Utworzona tkanka łączna ściska naczynia, zanikają i opuszczają, co ostatecznie prowadzi do zaniku formacji naczyniowych.

    Czas trwania kursu - 28 dni. Po 2 miesiącach przerwy możliwe są powtarzające się kursy. Dwa kursy leczenia hormonalnego są wystarczające dla niektórych pacjentów, a cztery dla czterech. Po pierwszym tygodniu leczenia obserwuje się oznaki zmniejszenia naczyniaków i ich bladości. Pod koniec kursu zatrzymał się wzrost formacji, a ich objętość zmniejszyła się, pojawiły się blade plamy zdrowej skóry. Przede wszystkim podwyższone obszary formacji reagują na terapię hormonalną. Przy wysokiej wydajności tej metody (98%) niemożliwe jest uzyskanie pełnego efektu kosmetycznego, dlatego stosowane są również inne metody.

    Z interferonów stosuje się interferony alfa 2a i 2b, które zapewniają odwrotny rozwój guza poprzez hamowanie produkcji kolagenu. Induktory interferonu mogą być stosowane miejscowo jako maść (Imiquimod). Jednak długotrwałe (3-4 miesiące) stosowanie maści powoduje podrażnienie i owrzodzenie skóry. Zastosowanie cytostatyków nie znalazło właściwego rozmieszczenia, ponieważ mają one szereg skutków ubocznych, w tym zdolność do wywoływania naczyniakomięsaków.

    Zastosowanie beta-blokerów w środku (Propranolol, Atenolol) okazało się dość skuteczne. Ich działanie polega na zwężeniu naczyń, zatrzymaniu procesów angiogenezy i wywołaniu śmierci komórek nienormalnie zarośniętych naczyń. Leczenie prowadzi się przez co najmniej sześć miesięcy ze stopniowym zmniejszaniem dawki. W przypadku naczyniaków powierzchniowych i małych naczyniaków krem ​​(2% propranalolu i 0,5-1% żelu tymololu) można stosować przez 5-6 miesięcy. W niektórych przypadkach konieczne jest połączenie z innymi metodami leczenia. Działania niepożądane obejmują skurcz oskrzeli, zmniejszenie częstości akcji serca, obniżenie ciśnienia krwi, obniżenie poziomu cukru we krwi.

    Stosowana jest również terapia kompresyjna - ciągła i okresowa. Ucisk formacji naczyniowej powoduje spustoszenie naczyń, uszkodzenie naczyń i zakrzepicę. Wszystkie te czynniki przyczyniają się do odwrotnego rozwoju guza..