Pęcherzyk żółciowy: anatomia, struktura, wymiary, funkcje

Ten artykuł jest fascynującą opowieścią o anatomii pęcherzyka żółciowego, jego rozmiarze, strukturze i funkcji..

Więc woreczek żółciowy!

Woreczek żółciowy to niewielka formacja w kształcie woreczka ukryta pod wątrobą. Dlaczego natura go stworzyła?

Porozmawiajmy o samej nazwie: „woreczek żółciowy”. Dlaczego tak go nazywali??

Ponieważ ta formacja naprawdę przypomina bańkę, piłkę lub torbę. A kiedy badacze przecięli ten worek i zajrzeli do środka, zobaczyli, że jest wypełniony zielonożółtym lepkim i gorzkim płynem.

Ten płyn nazwano żółcią, a sam worek nazwano pęcherzykiem żółciowym..

Pęcherzyk żółciowy to rodzaj worka, pęcherza lub kulki wypełnionej żółcią. Skąd pochodzi żółć? Dlaczego i jak długo była w tej torbie? Dlaczego ten płyn jest potrzebny? Porozmawiamy o tym wszystkim w tym i w kolejnych artykułach.!

Pęcherzyk żółciowy: anatomia

Kształt pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy jest małym podłużnym workiem. Kształt tej formacji jest owalny lub w kształcie gruszki.

Ale nie zawsze znajduje się poprawna postać pęcherzyka żółciowego. W wielu przypadkach mamy do czynienia z ekscesami i zwężeniami pęcherzyka żółciowego, co narusza jego idealny kształt.

W woreczku żółciowym może znajdować się jeden zakręt. Ale dość często występują dwie ekscesy, a nawet trzy.

Zagięcia mogą znajdować się na szyi, w środkowej części pęcherza lub na dole.

W takich przypadkach woreczek żółciowy może przybrać najdziwniejszy kształt. To:

  • Kształt czapki frygijskiej
  • W kształcie litery S.
  • Kształt litery U

Szczegółowe informacje o każdym lekarzu, zdjęcie, ocena, recenzje, szybki i wygodny termin wizyty.

Przegrody w woreczku żółciowym są znacznie mniej powszechne. Mogą być pełne lub częściowe. Pojedynczy lub wielokrotny. Przegrody zmieniają również kształt pęcherzyka żółciowego i dzielą jego wnękę na nierówne części.

Najczęściej przegrody znajdują się w szyi pęcherzyka żółciowego, rzadziej w środkowej części i prawie nigdy w dolnej części.

Powinieneś wiedzieć, że woreczek żółciowy zmienia swój kształt w zależności od pozycji ludzkiego ciała i fazy trawienia.

Po zmianie pozycji ciała nadmiary mogą zniknąć, a pęcherzyk żółciowy nabiera właściwego kształtu. Trznadel nigdy nie znika, bez względu na to, jak dana osoba zmienia pozycję ciała.

Pęcherzyk żółciowy kurczy się, gdy dana osoba je jedzenie. Dlatego jego kształt może ulec zmianie podczas trawienia.

Wymiary pęcherzyka żółciowego

Rozmiar pęcherzyka żółciowego jest zmienny. Jest duży, gdy człowiek jest głodny, i staje się mały, gdy osoba bierze jedzenie. Co więcej, jego wielkość zależy od ilości i jakości spożywanego jedzenia.

Dlatego mówiąc o normalnym rozmiarze pęcherzyka żółciowego u osoby dorosłej, mamy na myśli jego maksymalny rozmiar, rozmiar pęcherza na czczo.

Normalne rozmiary pęcherzyka żółciowego są następujące: długość - od 80 do 140 mm, szerokość zwykle nie większa niż 30-40 mm.

Struktura pęcherzyka żółciowego

Lekarze naukowcy rozróżniają trzy części pęcherzyka żółciowego:

Szyja pęcherzyka żółciowego

To część bańki, która znajduje się w pobliżu wyjścia z niej..

Szyjka pęcherzyka żółciowego jest przejściem pęcherza do torbieli torbielowatej. To najwęższa część bańki. Tutaj układane są wystarczająco silne okrągłe mięśnie, które otwierają i zamykają wyjście z pęcherzyka żółciowego. Pozwala to regulować przepływ żółci do pęcherzyka żółciowego i odpływ żółci z pęcherzyka żółciowego.

Ciało pęcherzyka żółciowego

Znajduje się za jego szyją, dalej od torbielowatego przewodu. Jest to najszersza i najbardziej podstawowa część tego ciała, ponosząca wszelką odpowiedzialność za funkcje bańki.

Dno pęcherzyka żółciowego

Jest to najdalsza część narządu od wyjścia z pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych.

Jama pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy jest wydrążonym narządem. Dlatego ma wnękę otoczoną ścianą. Wnęka pęcherzyka żółciowego jest mała - od 40 do 70 ml.

Zawartość pęcherzyka żółciowego

To jest żółć. Zwykle w jamie pęcherzyka żółciowego nie powinno być żadnych innych formacji. W przypadku chorób w jamie pęcherzyka żółciowego mogą być kamienie, piasek, łagodne i złośliwe formacje.

W ciężkich przypadkach jama pęcherzyka żółciowego może być całkowicie wypełniona kamieniami, gęstą żółcią przypominającą szpachlę, ropną zawartością lub guzem.

Ściana pęcherzyka żółciowego

Składa się z błony śluzowej, błony mięśniowo-mięśniowej i błony surowiczej.

Błona śluzowa

Jest to wewnętrzna powłoka ściany bańki. Cechą tej warstwy ściany pęcherzyka żółciowego jest to, że ma wiele fałd. Obecność tych fałdów umożliwia rozciągnięcie pęcherzyka żółciowego podczas napełniania żółci.

Włókniowo-mięśniowa membrana

Składa się z komórek mięśniowych, kolagenu i elastycznych włókien. Komórki mięśniowe mają inny układ: podłużny, okrągły i skośny.

Ta warstwa umożliwia kurczenie się, ściskanie pęcherzyka żółciowego.

Warstwa okrągłych mięśni w szyi pęcherzyka żółciowego jest szczególnie wyraźna. Zapewnia terminowe otwieranie i zamykanie wejścia do pęcherzyka żółciowego.

Poważna membrana

Jest to gęsta tkanka, która prawie całkowicie pokrywa pęcherzyk żółciowy z zewnątrz..

Z tego artykułu dowiesz się,

gdzie jest pęcherzyk żółciowy

Mówiliśmy więc szczegółowo o anatomii pęcherzyka żółciowego. Teraz omówimy równie ważny punkt - funkcje pęcherzyka żółciowego.

Funkcja pęcherzyka żółciowego

Woreczek żółciowy pełni trzy główne funkcje w ludzkim ciele. To:

  1. gromadzenie i przechowywanie żółci
  2. pogrubienie żółci
  3. terminowe i odpowiednie uwolnienie żółci

Akumulacja i przechowywanie żółci

Pęcherzyk żółciowy to mały pojemnik przeznaczony do przechowywania i przechowywania żółci. Żółć jest syntetyzowana przez komórki wątroby. To ciągły proces. Ale żółć jest potrzebna w dwunastnicy tylko wtedy, gdy wchodzi jedzenie. Żółć jest potrzebna do trawienia.

Z tego artykułu dowiesz się

o funkcjach żółci

Osoba nie je stale, więc jedzenie dostaje się do jelit trzy do czterech razy dziennie. Aby nie marnować cennej żółci na próżno, mądra i ekonomiczna natura stworzyła dla niej tymczasowe repozytorium - woreczek żółciowy.

To do pęcherzyka żółciowego wchodzi żółć, gdy w dwunastnicy nie ma jedzenia. Tutaj jest przechowywany między posiłkami.

Zagęszczenie żółci

Spędzając długie godziny w pęcherzyku żółciowym, żółć staje się gęstsza. Ściana pęcherzyka żółciowego ma zdolność do wydobywania wody z żółci i przenoszenia jej do krwioobiegu.

Zwiększa to zdolność akumulacji pęcherza i sprawia, że ​​żółć jest bardziej skoncentrowana, czyli bardziej aktywna.

Terminowe i odpowiednie uwolnienie żółci

Jeśli chodzi o jedzenie, a grudka pokarmu wchodzi do dwunastnicy, woreczek żółciowy powinien się kurczyć, kurczyć. Musi wrzucić żółć do przewodów żółciowych, przez które wpada do jelita.

Z tego artykułu dowiesz się

gdzie jest dwunastnica i jak przebiega w niej trawienie.

Musi to zrobić nie tylko na czas, ale także odpowiednio. Oznacza to, że musi wypchnąć żółć dokładnie tyle, ile jest konieczne do przetworzenia napływającego jedzenia. Ponadto bierze to pod uwagę nie tylko ilość, ale także jakość żywności.

Na przykład do przetwarzania tłustych potraw potrzeba znacznie więcej żółci niż w przypadku potraw bez tłuszczu. Przetwarzanie mięsa wymaga również dużej ilości żółci..

Masz pytania?

Możesz zwrócić się do mnie tutaj lub do lekarza, wypełniając poniższy formularz.

Gdzie jest woreczek żółciowy w ludzkim ciele i jak boli??

Gdzie jest woreczek żółciowy i jak boli, większość pacjentów dowie się, gdy proces zapalny rozwinie się w ciele. Może to sprowokować wiele przyczyn - od błędów żywieniowych po przewlekłe choroby układu trawiennego i zaburzenia metaboliczne.

Nieprzyjemne odczucia można wyeliminować dopiero po wyjaśnieniu diagnozy i przebiegu złożonego leczenia za pomocą leków, metod fizjoterapii i dostosowania stylu życia i odżywiania.

Funkcje i lokalizacja pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy jest ważną częścią układu pokarmowego. Znajduje się w prawym podżebrzu, pod wątrobą i jest związany z przewodami żółciowymi. To mały narząd o wymiarach od 6 do 10 cm, wydrążony w środku, przypominający kształt gruszki. Jego celem jest gromadzenie żółci wytwarzanej przez wątrobę i uwalnianie jej do światła jelita po spożyciu pokarmu. Ściany pęcherzyka żółciowego składają się z kilku warstw reprezentowanych przez tkanki śluzowe, surowicze, mięśniowe i włókniste. W warstwie śluzowej znajdują się gruczoły wytwarzające śluz, a tkanka mięśniowa jest odpowiedzialna za skurcz narządu. Szczegółowo strukturę i strukturę pęcherzyka żółciowego można zobaczyć na zdjęciu w Internecie.

Kiedy grudka pokarmowa z żołądka wchodzi do dwunastnicy, pęcherzyk żółciowy kurczy się i wypycha żółć, która zmieszana z sokiem trzustkowym i enzymami trawiennymi pomaga rozkładać i trawić pokarm. Objętość pęcherzyka żółciowego jest niewielka - około 50 ml, podczas gdy ludzkie ciało wytwarza od 500 do 1000 ml żółci dziennie.

Co jest ważnym składnikiem wpływającym na procesy trawienne? Skład żółci obejmuje:

  • fosfolipidy;
  • cholesterol;
  • bilirubina;
  • kwasy żółciowe;
  • Białka
  • śluz;
  • aminokwasy;
  • pierwiastki nieorganiczne (wapń, chlor, sód) i woda.

To skład kwasów żółciowych i ich soli określa główne funkcje wydzielania trawiennego, które są następujące:

  • neutralizacja agresywnego działania soku żołądkowego;
  • aktywacja enzymów trawiennych wytwarzanych przez trzustkę i jelita;
  • hamowanie wzrostu i rozwoju patogennej mikroflory;
  • poprawa motoryki jelit;
  • przyspieszona eliminacja substancji toksycznych i produktów rozpadu.

Woreczek żółciowy nie tylko gromadzi żółć, ale także chroni organizm przed jego drażniącym działaniem, a także usuwa nadmiar kwasów żółciowych z procesu krążenia. Ponadto w tym narządzie związki białkowe, aminokwasy i sole są ponownie wchłaniane do krwi (resorpcja) i wytwarzany jest specjalny hormon - antycholecystokinina, która odpowiada za napięcie zwieracza Oddiego i rozluźnienie pęcherzyka żółciowego.

Czy pęcherzyk żółciowy może boleć, co powoduje ten objaw i jak radzić sobie z chorobą? Aby zrozumieć ten problem, musisz określić źródło problemu..

Dlaczego woreczek żółciowy boli??

Przyczyny bólu mogą być bardzo różnorodne. Najczęstsze z nich to:

  • błędy w żywieniu, nadmierne spożywanie tłustych, pikantnych, smażonych potraw;
  • proces zapalny w pęcherzyku żółciowym (zapalenie pęcherzyka żółciowego);
  • zaburzenia metaboliczne prowadzące do stagnacji żółci, tworzenia się kamieni i rozwoju choroby kamieni żółciowych;
  • zmiany funkcjonalne związane z upośledzoną motoryką narządów i zmniejszoną aktywnością ruchową dróg żółciowych (dyskinezy);
  • wrodzone wady rozwojowe pęcherza i dróg żółciowych;
  • uszkodzenie narządu;
  • nowotwór złośliwy (rak pęcherzyka żółciowego);
  • złe nawyki (nadużywanie alkoholu, palenie).

Zapytany, gdzie boli woreczek żółciowy, pacjent wskaże obszar prawego podżebrza. Ale w tej strefie znajdują się inne narządy wewnętrzne - wątroba, prawa połowa przepony, część okrężnicy, prawa nerka i nadnercza. Aby poprawnie zidentyfikować źródło bólu, należy szczegółowo zapytać pacjenta o charakterystyczne objawy.

Jak boli pęcherzyk żółciowy - główne objawy

Nasilenie i czas trwania zespołu bólowego w dużej mierze zależy od źródła problemu. Ataki bólu mogą powodować zapalenie spowodowane infekcją bakteryjną, ruchem kamieni, deformacją narządu, prowadzącą do zablokowanego odpływu lub stagnacji żółci i innych zmian patologicznych.

W jaki sposób pęcherzyk żółciowy boli u ludzi?

Pacjenci charakteryzują naturę zespołu bólowego jako ciągnięcie, ból lub ostry i ostry, rozciągający się do prawego podżebrza, pod łopatką, z tyłu i okolicy lędźwiowej. Po badaniu palpacyjnym obserwuje się zwiększone napięcie mięśni pod żebrami, po prawej stronie.

Nasilenie bólu zależy w dużej mierze od rodzaju choroby i jej stadium. Na początkowych etapach choroby pojawia się napadowa kolka, która nasila się z błędami w żywieniu, wysoką aktywnością fizyczną, aktywnością fizyczną. W przyszłości wraz z postępem choroby do bólu dołączają:

  • nudności, wymioty;
  • brak apetytu;
  • nietolerancja tłustych potraw;
  • objawy dyspeptyczne (wzdęcia, wzdęcia);
  • zaburzenia stolca (biegunka, zaparcia);
  • utrata masy ciała itp..

Zespół bólu nasila się, a szczególnie przeszkadza pacjentowi w nocy, powodując bezsenność. Późne stadia choroby charakteryzują się zwiększonym bólem, stają się stałe, intensywne i mogą powodować szok bólowy. Stan pacjenta komplikują nudności, wymioty z żółcią, które nie przynoszą ulgi, silne osłabienie, nadmierne pocenie się, gorączka, przyspieszenie akcji serca.

Są to typowe objawy występujące w przypadku choroby pęcherzyka żółciowego. Aby określić naturę patologii, powinniśmy bardziej szczegółowo zastanowić się nad konkretnymi objawami, które im towarzyszą

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem zapalnym o ostrym lub przewlekłym charakterze, który atakuje wewnętrzne ściany pęcherzyka żółciowego. Przyczyną zapalenia może być przenikanie czynników bakteryjnych, infekcje pasożytnicze, stagnacja żółci, błędy żywieniowe lub współistniejące choroby narządów wewnętrznych (wątroba, trzustka).

Objawy

Pacjenci są zaniepokojeni uczuciem ciężkości w prawym podżebrzu, nudnościami, „pustym” odbijaniem się, suchością w ustach. Ból w prawym podżebrzu potęgują błędy w odżywianiu (spożywanie tłustych, smażonych, pikantnych potraw, alkoholu, napojów gazowanych). Istnieją oznaki podrażnienia otrzewnej, charakteryzujące się napięciem mięśni w obszarze chorego narządu.

W przypadku zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego ból można podać pod łopatką, w prawym ramieniu lub obojczyku. Ostremu etapowi choroby towarzyszy ciągłe uczucie mdłości, brak apetytu, zgaga, gorycz w ustach, napady wymiotów z żółcią. Obserwuje się zaburzenia stolca (biegunka), wzdęcia, wzdęcia, nasilenie bólu, gorączkę, żółtaczkę skóry i twardówkę..

Choroba kamieni żółciowych (kamica żółciowa)

Przyczyną rozwoju patologii są zaburzenia metaboliczne, prowadzące do zmiany składu chemicznego żółci i jej stagnacji, zaburzenia hormonalne, współistniejące choroby układu trawiennego i brak ruchu. W wyniku tego w pęcherzyku żółciowym tworzą się kamienie cholesterolu, które w każdej chwili mogą zatkać drogi żółciowe i powodować kolkę wątrobową. Rozwój choroby przyczynia się do genetycznych predyspozycji, uszkodzenia wątroby (zapalenie wątroby), przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, niewłaściwego i niezrównoważonego odżywiania.

Objawy

Atakowi kolki wątrobowej towarzyszy ostry ból, zmuszający pacjenta do zajęcia określonej pozycji (po prawej stronie, z nogami przyciśniętymi do brzucha). Przy każdym ruchu ból nasila się i przechodzi na prawe ramię, pod łopatką, w plecy i obojczyk. Występuje nie do zniesienia swędzenie skóry, pacjent cierpi na nudności, powtarzające się napady wymiotów żółciowych, które nie przynoszą ulgi. Atakowi kamicy żółciowej towarzyszy gorączka, gwałtowny wzrost temperatury do wysokich wartości (40 ° C i więcej), ulewny pot, dreszcze, osłabienie. Ten stan wymaga natychmiastowej pomocy medycznej i hospitalizacji pacjenta..

Dyskinezy żółciowe

Pod tym terminem zaburzona jest ruchliwość żółciowa, która może wystąpić w dwóch wersjach.

Objawy

Przy typie hipokinetycznym aktywność motoryczna i skurczowa dróg żółciowych jest niska, w wyniku u pacjenta nudne, pękające bóle po prawej stronie, gorycz w jamie ustnej rano, brak apetytu, nudności, wzdęcia.

Hiperkinetycznemu typowi patologii towarzyszą krótkotrwałe napady bólu, które występują przy naruszeniu diety, stosowaniu tłustych, smażonych potraw, alkoholu. Nieprzyjemne odczucia mogą wystąpić na tle nadmiernego wysiłku fizycznego.

Jak boli pęcherzyk żółciowy u kobiet w czasie ciąży? Po jedzeniu nudności, okresowe bóle ciągnące po prawej stronie mogą prowadzić do zaburzeń stolca (biegunka).

Cholesteroloza

Choroba pęcherzyka żółciowego, której towarzyszy odkładanie się tłuszczu (lipidów) na ścianach narządu. Najczęściej diagnozuje się ją u kobiet po 35 latach na tle miażdżycy. Patologia wiąże się z zaburzeniami metabolicznymi i podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi.

Objawy

Głównymi objawami cholesterolu są nudności, które występują po jedzeniu tłustych potraw, wędzonych mięs, naprzemiennej biegunki i zaparć, uczucie goryczy i suchości w jamie ustnej rano. Wraz z postępem choroby dochodzi do ataków kolki żółciowej z silnym bólem, wymiotami, silnym osłabieniem, poceniem się. Syndrom bólu nasila się podczas chodzenia, biegania, szarpania, wykonywania pracy fizycznej.

Ostre zapalenie dróg żółciowych

Choroba powoduje proces zapalny w drogach żółciowych. Jest to jedna z najbardziej złożonych patologii pod względem diagnozy i leczenia. Zapalenie dróg żółciowych rozwija się na tle stagnacji żółci, w wyniku penetracji patogennej mikroflory z jelita do przewodów żółciowych lub jako powikłanie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej.

Objawy

Podczas ataków po prawej stronie pojawia się nieznośny ból, któremu towarzyszy gwałtowny spadek ciśnienia krwi. Pojawia się swędząca skóra, powtarzane wymioty, które nie przynoszą ulgi, notuje się ulewny pot, dreszcze, gorączkę do 40 ° C.

Rak pęcherzyka żółciowego

Guz złośliwy może rozwijać się bezobjawowo przez długi czas, ale w miarę postępu choroby niepokojące objawy rosną i objawiają się jako tępe bóle w prawym podżebrzu, których nie można zatrzymać za pomocą środków przeciwbólowych, nudności, szybkiej utraty wagi, epizodycznych wymiotów, zażółcenia skóry, wodobrzusza.

Ból daje pod prawym łopatką, w ramię, obojczyk, podczas gdy pacjent może mieć niską gorączkę przez długi czas. Badanie wykazało lekkie napięcie mięśni brzucha po prawej stronie.

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, powinieneś zasięgnąć porady terapeuty lub gastroenterologa i dowiedzieć się, dlaczego boli woreczek żółciowy. Pełna diagnoza pomoże postawić prawidłową diagnozę..

Diagnostyka

Środki diagnostyczne obejmują szereg laboratoryjnych i instrumentalnych metod badawczych. Pomiędzy nimi:

  • ogólna i biochemiczna analiza krwi z określeniem poziomu bilirubiny, cholesterolu, transaminaz, białka C-reaktywnego i fosfatazy alkalicznej;
  • USG jamy brzusznej;
  • brzmienie dwunastnicy;
  • laparoskopia, a następnie badanie bakteriologiczne materiału.

W razie potrzeby dodatkowo korzystają z radiografii, cholecystografii, stosują nowoczesne metody badawcze - CT (tomografia komputerowa), MRI (obrazowanie rezonansem magnetycznym), za pomocą których można wykryć wszelkie zmiany patologiczne w układzie żółciowym.

Po wyjaśnieniu diagnozy lekarz wybierze optymalny schemat leczenia i wyjaśni pacjentowi, jak leczyć ból pęcherzyka żółciowego, jak dostosować styl życia i jaką dietę zastosować, aby przyspieszyć powrót do zdrowia.

Metody leczenia

Choroby pęcherzyka żółciowego leczy się kompleksowo, stosując leki, metody fizjoterapii i obowiązkowe przestrzeganie ścisłej diety. Specjalista wybiera leki biorąc pod uwagę rodzaj choroby, nasilenie objawów, indywidualne cechy pacjenta i możliwe przeciwwskazania.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego
  • w celu wyeliminowania procesu zapalnego przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania (cefazolina, lewofloksacyna, amikacyna);
  • miotropowe leki przeciwskurczowe Duspatalin, Mebeverin pomoże zatrzymać kolkę żółciową;
  • wyeliminować współistniejące zaburzenia trawienne (zgaga, odbijanie, niestrawność) będzie w stanie przyjmować leki Maalox, Almagel, Kvamatel;
  • w celu utrzymania funkcji trzustki przepisywane są enzymy trawienne - Mezim, Pancreatin, Creon, Pangrol, Mikrasim, Festal.

W przypadku zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku. Konieczne jest przestrzeganie ścisłej diety nr 5, z wyłączeniem stosowania wysokokalorycznych, tłustych potraw bogatych w cholesterol.

Leczenie dyskinez
  • stosować przeciwskurczowe, które łagodzą ból (No-shpu, Drotaverin, Mebeverin);
  • w celu poprawy odpływu żółci przepisuje się leki żółciopędne - Holagol, Allohol, Holosas, Trawienie;
  • wywary z ziół (arnika, elecampane, znamiona kukurydzy, nieśmiertelnik) pomogą wyeliminować zjawiska zastoju;
  • w celu znormalizowania ruchliwości dróg żółciowych zaleca się procedury fizjoterapeutyczne (UHF, prądy indukcyjne i diodynamiczne);
  • w przypadku hiperkinetycznych dyskinez, leczenie obejmuje środki uspokajające i uspokajające.

Podczas leczenia zaleca się pacjentowi przestrzeganie diety nr 5, aby uniknąć stresujących sytuacji.

Leczenie ostrego zapalenia dróg żółciowych
  • w celu wyeliminowania niedopuszczalnych ataków bólu przepisuje się środki przeciwbólowe (w tym narkotyczne) - Ketanov, Promedol;
  • stosować antybiotyki z serii penicylin, cefalosporyn lub fluorochinolonów (Ceftriakson, Amoxiclav; Gatifloksacyna);
  • przepisać leki przeciwskurczowe (Mebeverin, No-shpu, Duspatalin);
  • preparaty enzymatyczne (Creon, Pangrol);
  • w wysokiej temperaturze - leki przeciwgorączkowe (Paracetamall, Infulgan).
Lek na raka

W przypadku wykrycia nowotworu złośliwego pęcherzyk żółciowy jest usuwany wraz z częścią wątroby i pobliskimi węzłami chłonnymi. Leczenie chirurgiczne koniecznie uzupełnia chemioterapia i radioterapia..

Leczenie kamicy żółciowej
  • z atakiem kolki wątrobowej stosuje się miotropowe leki przeciwskurczowe w celu złagodzenia bólu;
  • w celu poprawy odpływu żółci i w celu podziału kamieni o średnicy nie większej niż 10 mm zaleca się preparaty Ursofalk, Ursosan, Urolesan;
  • w celu utrzymania czynności wątroby, hepatoprotektory - Heptral, Essential Forte;
  • przepisać kurs terapii przeciwbakteryjnej opartej na fluorochinolonach lub cefalosporynach.

W przypadku zaostrzenia choroby zaleca się pacjentowi odpoczynek w łóżku, diety. W ostrym przebiegu kamicy żółciowej, często powtarzających się ataków kolki wątrobowej, wskazana jest operacja z usunięciem pęcherzyka żółciowego.

Operacja

Operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego odbywa się na kilka sposobów:

  • klasyczna chirurgia brzucha (cholecystektomia);
  • laparoskopia (dostęp przez małe nakłucia w żołądku).

W ostatnich latach, w celu kruszenia kamieni, stosowana jest metoda litotrypsji z falą uderzeniową, podczas której kamienie dzielą się na stan małych cząstek. Następnie powstały piasek naturalnie opuszcza ciało.

Często zadawane pytania po operacji:

Dlaczego żołądek boli po usunięciu pęcherzyka żółciowego? Choroby pęcherzyka żółciowego są często łączone z innymi zmianami układu pokarmowego (zapalenie żołądka, wrzód trawienny). Jeśli po operacji wystąpią bóle brzucha, konieczne jest poddanie się procedurze FEGDS i, jeśli zostanie wykryta patologia, weź leki przepisane przez lekarza.

Dlaczego prawa strona boli po usunięciu pęcherzyka żółciowego? Po usunięciu narządów czynność wątroby jest często zaburzona, co może prowadzić do rozwoju hepatozy i pojawienia się bólu. Inną przyczyną nieprzyjemnych wrażeń po prawej stronie są kamienie, które pozostają w przewodach żółciowych. Małe kamienie mogą same wyjść, ale duże kamienie mogą zatkać kanały i spowodować ropień wątroby.

Funkcje zasilania

W przypadku chorób pęcherzyka żółciowego pacjent powinien przestrzegać diety nr 5. Jego istotą jest wykluczenie tłustych, ciężkich, pikantnych, wysokokalorycznych potraw, tłuszczów zwierzęcych, odmowa wypieków, wyrobów cukierniczych, konserw, dań gotowych, alkoholu, palenia, napojów kofeinowych.

Jedzenie powinno być ułamkowe (5-6 razy dziennie), w małych porcjach. Przydatne są chude zupy warzywne i zbożowe, niskotłuszczowe odmiany mięsa i ryb, produkty mleczne (niskotłuszczowe), gotowane i duszone warzywa, lepkie zboża. Spośród napojów preferowane są alkaliczne wody mineralne (bez gazu), zielone i ziołowe herbaty, bulion z dzikiej róży, kompoty, napoje owocowe, rozcieńczone soki. Jedzenie powinno być podawane na ciepło, potrawy muszą być gotowane na parze, gotowane, duszone lub pieczone.

Anatomia pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy jest gruszkowatym zbiornikiem żółci, znajdującym się między prawym a kwadratowym płatem wątroby. Rozróżnia dół, ciało i szyję. Szyja pęcherzyka żółciowego przechodzi do przewodu torbielowatego, jest skierowana w kierunku bramy wątroby i leży wraz z przewodem torbielowatym w więzadle wątrobowo-dwunastniczym.

Skeletonotopy: dno pęcherzyka żółciowego jest określone z przodu, na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego brzucha z łukiem żeńskim, z tyłu na poziomie górnej krawędzi kręgu L2.

Stosunek do otrzewnej pęcherzyka żółciowego podlega dużym indywidualnym fluktuacjom. Zazwyczaj jest zlokalizowany mezotrzewnowo w stosunku do otrzewnej. Istnieje jednak pozycja wewnątrzwątrobowa, gdy woreczek żółciowy jest prawie całkowicie, z wyjątkiem dna, otoczony miąższem wątroby. W pozycji dootrzewnowej, gdy pęcherzyk żółciowy ma wyraźną krezkę, można go skręcić z późniejszą martwicą pęcherzyka żółciowego.

Syntopia: przód i góra - wątroba, prawo i dół - prawy łuk okrężnicy, lewy - odźwiernik.

Dopływ krwi z torbielowatej tętnicy. Odpływ żylny przez torbielowatą żyłę, która wpływa do prawej gałęzi żyły wrotnej.

Drenaż limfatyczny następuje z naczyń limfatycznych pęcherza do węzłów chłonnych pierwszego rzędu zlokalizowanych przy bramce wątroby.

Unerwienie splotu nerwu wątrobowego.

Dostęp online do wątroby

1. Wzdłuż krawędzi łuku żeńskiego:

* Dostęp Courvoisiera-Kochera - od góry wyrostka mieczykowatego dwa palce poniżej łuku żeńskiego i równolegle do niego (dostęp do pęcherzyka żółciowego);

* Dostęp Fiodorowa - z procesu wyrostka mieczykowatego wzdłuż białej linii przez 5 cm, przechodząc w ukośne nacięcie równoległe do prawego łuku żeńskiego (dostęp do pęcherzyka żółciowego i trzewnej powierzchni wątroby);

* Dostęp do Rio Branco - składa się z dwóch części: pionowa część jest rysowana wzdłuż białej linii, bez sięgania dwóch poprzecznych palców do pępka, a ukośny jest owinięty pod kątem i dochodzi do końca żebra X (szeroki dostęp do wątroby).

2. Przekroje podłużne:

* laparotomia w górnej połowie (dostęp do lewego płata wątroby).

3. Nacięcia łączone - jednoczesne otwieranie jamy opłucnej i jamy brzusznej:

* Dostęp do Quino - odcinek wzdłuż ósmej przestrzeni międzyżebrowej od dolnego rogu prawego łopatki do pępka.

4. Przekroje.

Anatomia chirurgiczna śledziony (skeletonotopy, syntopia, holotopy). Więzadła śledziony. Dostęp online do śledziony. Metody zszywania ran śledziony. Splenektomia Autoimplantacja śledziony.

Śledziona jest niesparowanym narządem limfatycznym, w którym rozróżnia się przeponowe i trzewne powierzchnie, przednie i tylne końce (bieguny), bramy.

1. żołądkowo-śledzionowy - od dużej krzywizny żołądka do bram śledziony (zawiera lewe naczynia żołądkowo-jelitowe oraz krótkie tętnice i żyły żołądka);

2. śledziona-nerka - od odcinka lędźwiowego przepony i lewej nerki do bramy śledziony (zawiera naczynia śledzionowe).

Holotopia: lewe podżeble.

Skeletonotopy: między żebrami IX i XI od paravertebral do środkowej linii pachowej.

Stosunek do otrzewnej: narząd dootrzewnowy.

Unerwienie wykonuje splot trzewny, lewa przepona, lewy nerw nadnerczy. Gałęzie powstające z tych źródeł tworzą splot śledziony wokół tętnicy o tej samej nazwie.

Drenaż limfatyczny występuje w regionalnych węzłach chłonnych pierwszego rzędu, zlokalizowanych przy bramie śledziony. Węzły drugiego rzędu to węzły chłonne trzewne.

Operacja śledziony

Wskazania: pęknięcie śledziony, nowotwory złośliwe, gruźlica, echinokokoza, ropnie, żółtaczka hemolityczna, choroba Verlhofa, powiększenie śledziony z nadciśnieniem wrotnym.

Dostęp: laparotomiczne ukośne nacięcie w lewym podżebrzu równolegle do lewego łuku żeńskiego lub górnej laparotomii pośrodkowej.

1. Mobilizacja śledziony

2. przecięcie i podwiązanie więzadła przeponowo-śledzionowego z naczyniami w nim położonymi;

3. stopniowe podwiązanie i przecięcie elementów szyjki naczyniowej śledziony w więzadle żołądkowo-śledzionowym (zaciski są umieszczone bliżej bramek śledziony, aby uniknąć uszkodzenia ogona trzustki i zaburzeń dopływu krwi do żołądka) - najpierw podwiązuje się tętnicę śledzionową, a następnie żyłę w celu zmniejszenia dopływu krwi do narządu;

4. usunięcie śledziony;

5. peritonizacja bliższego kikuta szyjki śledziony;

6. kontrola hemostazy.

Aby zapobiec obniżeniu odporności, konieczne jest przeprowadzenie heterotopowej autotransplantacji tkanki śledziony, na przykład w kieszeni dużej sieci.

Przy małych ranach po cięciu i ograniczonym uszkodzeniu śledziony możliwe są operacje zachowujące narządy: zastosowanie szwów hemostatycznych - śledziona i resekcja śledziony. Ale ze względu na niebezpieczeństwo wtórnego krwawienia operacje te są wykonywane stosunkowo rzadko..

Pęcherzyk żółciowy: gdzie to jest i jak boli

Pęcherzyk żółciowy jest rezerwuarem specjalnego sekretu wytwarzanego przez wątrobę - żółć. Nie dotyczy ważnych narządów, ale jego uszkodzenie lub zapalenie znacznie pogarsza samopoczucie i może prowadzić do poważniejszych powikłań.

Anatomia

Pęcherzyk żółciowy to torebka w kształcie gruszki umieszczona na trzewnej powierzchni wątroby. Warunkowo jest podzielony na trzy segmenty: dolny, korpus i lejek. Dno pęcherza jest pokryte arkuszem otrzewnej, która zwiększa się, gdy pojawia się proces zapalny. Wszystkie główne naczynia zasilające przechodzą przez ciało, więcej uwagi poświęca się temu obszarowi podczas operacji, aby zapobiec aktywnemu krwawieniu.

Ściana składa się z kilku warstw: błony śluzowej, mięśni, surowiczych. Śluzowa powierzchnia jest cienka, tworzy fałdy i tworzy relief od wewnątrz. Histologicznie jest to nabłonek jednorzędowy, niektóre obszary mają gruczoły wytwarzające śluz. Warstwa mięśniowa jest reprezentowana przez komórki mięśni gładkich łączące się w skośne wiązki podłużne..

Pęcherzyk żółciowy znajduje się na poziomie dziewiątej chrząstki kostnej. Długość waha się od ośmiu do dwunastu centymetrów.

Osobliwa rurka odchodzi od pęcherzyka żółciowego - torbielowaty przewód, łącząc się ze wspólnym wątrobą i tworząc wspólny przewód żółciowy. Następnie przechodzi przez dużą brodawkę (Vatera) do światła dwunastnicy. Wydzielanie jest regulowane przez zastawkę mięśniową, zwieracz Oddiego.

Żółć wykonuje wiele funkcji, z których główne to:

  • emulgowanie tłuszczów;
  • zwiększona aktywność enzymów trzustkowych;
  • zwiększona hydroliza i wchłanianie białek;
  • zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego i ochrona błony śluzowej dwunastnicy przed dalszym stanem zapalnym i uszkodzeniem komórek;
  • zmniejszenie aktywności infekcyjnej, stabilizacja stosunku ilościowego bakterii normalnej mikroflory przewodu pokarmowego.

Klasyfikacja chorób

Istnieją dwie klasyfikacje patologii pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych: ICD 10 i działanie. Międzynarodowa klasyfikacja chorób według dziesiątej wersji jest następująca:

  • choroba kamieni żółciowych (K80);
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego (K81);
  • inne patologie pęcherzyka żółciowego (K82): opuchlizna, perforacja, przetoka i inne;
  • inne patologie dróg żółciowych (K83): zapalenie dróg żółciowych, przetoka, perforacja;
  • choroby nieopisane gdzie indziej (K87);

Zgodnie z klasyfikacją roboczą wszystkie choroby są podzielone na kilka grup:

  1. Zaburzenia czynnościowe Obejmuje to dyskinezy hipotoniczne i hipertoniczne..
  2. Zmiany zapalne. Obejmuje zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaburzenia mieszane.
  3. Wymień zmiany. Typowym przedstawicielem jest kamica żółciowa (kamica żółciowa).
  4. Inwazje pasożytnicze: amebiaza, askarioza, opisthorchiasis i inne;
  5. Powstawanie nowotworów o łagodnym, złośliwym przebiegu.
  6. Anomalie rozwoju: rozwidlenie narządu, obecność dodatkowych przewodów, ich deformacja i inne.

Według statystyk najczęstsze ostre lub przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego na tle kamicy żółciowej, inwazji pasożytniczych i dyskinez.

Kamica żółciowa

Choroba kamieni żółciowych jest stanem patologicznym związanym z tworzeniem się kamieni w jamie ciała. Występuje najczęściej wśród kobiet w wieku dwudziestu pięćdziesięciu lat. Główną przyczyną tej patologii jest zaburzenie metaboliczne. Główna rola w patogenezie ma trzy czynniki:

  • wzrost stężenia cholesterolu w żółci;
  • niedociśnienie, to znaczy niezdolność do właściwego wydzielenia sekretu w przewodach;
  • wzrost liczby pierwiastków śladowych, na przykład wapnia, miedzi.

Same w sobie opisane procesy nie mogą wystąpić, do tego potrzeba szeregu czynników, które obejmują:

  • niewłaściwa, niezrównoważona dieta ze zwiększonym spożyciem nasyconych kwasów tłuszczowych;
  • chroniczny stres, zaburzenia nerwowe;
  • starszy wiek;
  • wcześniejsze zakażenie, zarażenie pasożytnicze;
  • nierównowaga hormonalna podczas ciąży, menopauzy, przyjmowania środków antykoncepcyjnych i współistniejących zaburzeń endokrynologicznych (cukrzyca, tyreotoksykoza);
  • zmniejszona aktywność fizyczna;
  • anomalie w rozwoju narządów;
  • dziedziczność.

W kompleksie wszystkie opisane przyczyny prowadzą do powstania trzech rodzajów kamieni: cholesterolu, czarnego lub brązowego pigmentu.

W pierwszym i drugim etapie pacjent nie odczuwa żadnych zmian, okresowo dyskomfort w prawym podżebrzu, utrata apetytu, ale nic więcej. Po pewnym czasie (każdy pacjent ma swój własny) pojawia się kolka żółciowa. Jest to zespół objawów, w tym ostry ból w górnej części brzucha, promieniujący do ramienia lub prawej strony pleców. Znak jest spowodowany ruchem kamienia wzdłuż torbieli torbielowatych i miejscowym skurczem mięśni gładkich. Osoba może kojarzyć podobny stan z błędami dietetycznymi, stosowaniem smażonych lub tłustych potraw. Podczas przyjmowania leków przeciwskurczowych obraz kliniczny zanika.

Bez usuwania kamienia nazębnego powstają poważniejsze konsekwencje, w szczególności ostre lub przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, opryszczka lub ropniak, przetoka i inne.

Ostre i przewlekłe obliczeniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zapaleniem tkanki pęcherzyka żółciowego spowodowanym podrażnieniem ściany utworzonej przez cholesterol, zabarwione kamienie. Ponadto warunkowo patogenna lub specyficzna mikroflora może brać udział w powstawaniu patologii. Wyróżnia się trzy rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego w zależności od zmian morfologicznych w tkance i czasu trwania procesu:

Ostre obliczeniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się pojawieniem się ostrego zespołu bólowego, któremu towarzyszą nudności, wymioty żółci i treści żołądkowe. Pacjent skarży się na bóle głowy, dreszcze, nadmierne pocenie się na tle wzrostu temperatury. Tętno wzrasta, a ciśnienie krwi spada o 10-20 mm Hg. W ciężkich przypadkach skóra, błony śluzowe nabierają żółto-zielonkawego odcienia.

W przewlekłym obliczeniowym zapaleniu pęcherzyka żółciowego objawy są mniej wyraźne. Zespół bólu nabiera charakteru bolącego, ciągnącego, promieniowanie do ramienia i pleców praktycznie nie występuje. Klinika zwykle obejmuje zgagę, odbijanie się, specyficzny gorzki posmak w jamie ustnej, wzdęcia, nudności, utratę apetytu. Okresowo, w fazie zaostrzenia, pojawia się kolka żółciowa, co skłania osobę do konsultacji z lekarzem.

Diagnoza zostaje postawiona podczas ogólnego badania, ból nasila się wraz z naciskiem na rzekomą lokalizację zapalenia pęcherza. Określany jest również objaw potworny - ból podczas naciskania palcami między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego.

Spośród metod instrumentalnych najbardziej pouczające są:

  • Ultradźwięk
  • radiografia z kontrastem;
  • ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna);
  • tomografia komputerowa.

Wszystkie te metody pozwalają wizualizować narząd, jego przewody, określać położenie kamieni.

Leczenie jest głównie chirurgiczne, ponieważ proponowane metody rozpuszczania kamieni są skuteczne tylko na bardzo wczesnych etapach, kiedy pacjenci nie widzą sensu kontaktowania się ze specjalistą. Usunięcie pęcherzyka żółciowego następuje laparoskopowo, to znaczy przez mały otwór w przedniej ścianie brzucha, co pozwala uniknąć wtórnego zakażenia rany i zapewnia spokojniejszy okres pooperacyjny.

Dropsy i ropniak

Dropsy i ropniak są dość podobnymi chorobami, w tym gromadzeniem się płynu w jamie pęcherzyka żółciowego. Główną różnicą między ropniem jest dodanie infekcji, pojawienie się ropnego wysięku.

Dropsy jest niezapalnym powikłaniem kamicy żółciowej związanym z niedrożnością przewodu torbielowatego, upośledzonym przejściem wydzielin, zmianami procesów metabolicznych w organizmie. Patologia powstaje przez długi czas. Nagromadzona ciecz jest wtórnym produktem reakcji biochemicznych, podczas gdy kwasy, cholesterol, fosfolipidy i inne związki są wchłaniane z powrotem do krwioobiegu zgodnie z zasadą pasywnego transportu..

Oznaki opuchlizny nie pojawiają się natychmiast, ale w miarę rozciągania pęcherzyka żółciowego. Klinika składa się głównie z bólu, nudności, ogólnego złego samopoczucia. Taki stan bez odpowiedniej pomocy kończy się pęknięciem narządu i rozproszonym zapaleniem otrzewnej.

Ropień jest wynikiem aktywnej reprodukcji mikroorganizmów, wiąże się z nagromadzeniem ropy. Może być wynikiem tej samej opryszczki lub onkologii.

Objawy są bardziej wyraźne, pacjent martwi się ostrym bólem w prawym podżebrzu, gorączką (38-39 stopni), nudnościami, wymiotami, dreszczami. Ryzyko zachorowania na zapalenie otrzewnej i innych powikłań jest znacznie wyższe niż w przypadku kropli, ponieważ procesy destrukcyjne w tkankach są bardziej wyraźne.

W obu przypadkach leczenie jest chirurgiczne; cholecystektomia jest łączona z dożylnymi antybiotykami. Okres pooperacyjny wynosi od siedmiu do dziesięciu dni.

Polip i rak

Wzrost nowotworów pęcherzyka żółciowego, przewodów jest dość rzadki, jednak zmiany te są klinicznie ważne. W przypadku polipowatości lub raka uwalnianie żółci do światła dwunastnicy jest często zmniejszone, co zakłóca proces trawienia.

Przyczyną powstawania polipa jest zwykle przewlekłe zapalenie, któremu towarzyszą zmiany sklerotyczne w tkankach narządu lub wirusa brodawczaka ludzkiego. Przyczynia się również spontaniczna mutacja genetyczna, dziedziczna predyspozycja i współistniejące patologie układu nerwowego, hormonalnego..

Przez długi czas osoba nie podejrzewa obecności takich zmian w swoim ciele. We wczesnych stadiach polip najczęściej określa się przypadkowo za pomocą ultradźwięków jamy brzusznej, wykonanych z zupełnie innymi wskazaniami. Ponadto, gdy światło kanałów zwęża się, pacjent zaczyna skarżyć się na ciężkość brzucha, kolkę żółciową, nudności, wymioty, wzdęcia i gorzki posmak w jamie ustnej. Dzięki zaawansowanej patologii skóra i błony śluzowe zyskują żółto-zielony odcień.

Rak żółciowy lub rak pęcherzyka żółciowego i jego przewodów jest wynikiem długotrwałego przewlekłego obliczeniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego lub wzrostu łagodnych nowotworów. Zanikowe zmiany w ścianie są „dobrą” glebą dla pojawienia się atypowych komórek. Obraz kliniczny powstaje również w późniejszych stadiach, kiedy występują przerzuty w regionalnych węzłach i pobliskich narządach: wątrobie, trzustce. Objawy funkcji praktycznie nie mają.

Środki terapeutyczne różnią się w zależności od stadium wzrostu guza. We wczesnych stadiach wzrost polipa musi być stale monitorowany, ale rak jest eliminowany poprzez przyjmowanie leków przeciwnowotworowych. W każdym przypadku wskazane jest usunięcie pęcherzyka żółciowego. Na trzecim i czwartym etapie leczenie sprowadza się również do operacji, jednak wraz ze wzrostem raka pęcherzyka żółciowego jest nieskuteczne, ponieważ przerzuty występują już w innych częściach ciała.

Operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego nie powinna się bać. Po pierwsze, ostatnio stała się minimalnie inwazyjna, co oznacza, że ​​nie będzie już rozległych defektów kosmetycznych i wielu komplikacji. Po drugie, nieznacznie wpłynie to na życie człowieka, ryzyko wystąpienia poważnych konsekwencji bez cholecystektomii jest znacznie wyższe.

Film przedstawia budowę, powszechne choroby i leczenie pęcherzyka żółciowego.

Anatomia pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy odnosi się do pomocniczych niesparowanych narządów. Jednak pod jego nieobecność funkcja akumulatora żółciowego przejmuje dwunastnicę.

Co to jest pęcherzyk żółciowy?

Pęcherzyk żółciowy jest wydłużonym woreczkiem z pustymi mięśniami, w którym gromadzi się żółć wydzielana przez wątrobę. Będąc pod wątrobą, woreczek żółciowy kontroluje proces przepływu żółci do dwunastnicy. Żółć i pigmenty żółciowe odgrywają ważną rolę w rozkładzie i absorpcji tłuszczów. Nie jest niezbędnym narządem i często jest usuwany za pomocą procedury chirurgicznej znanej jako cholecystektomia w przypadkach choroby pęcherzyka żółciowego lub kamieni żółciowych..

Anatomia pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy jest organem w kształcie gruszki, który ma około 7 do 10 centymetrów długości i 2 do 3 cm szerokości. Ma zdolność gromadzenia w sobie około 50 mililitrów żółci, które w razie potrzeby można uwolnić przez mały przewód żółciowy (kanał pęcherzyka żółciowego) do wspólnego przewodu żółciowego. Stąd żółć wchodzi do światła dwunastnicy. Zwykle proces ten jest połączony z procesem trawienia. Wyjście żółci odbywa się pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego w odpowiedzi na sygnał o przyjmowaniu pokarmu. Dlatego często jedząc tłuste potrawy, zwiększa się tworzenie żółci i osoba odczuwa ruch żółci. To tylko odpowiedź na drażniący..

Ściana pęcherzyka żółciowego składa się z kilku warstw, w tym nabłonka (warstwa wewnętrzna), błony śluzowej, szkieletu mięśniowego i błony surowiczej (warstwa zewnętrzna).

Struktura pęcherzyka żółciowego

Pęcherzyk żółciowy składa się z 3 części - dna, ciała i szyi. Dno wystaje spod wątroby i jest częścią widoczną z przodu, którą można zbadać za pomocą ultrasonograficznych metod diagnostycznych. Ciało jest główną rozszerzoną częścią, która leży między dnem a torbielowatym przewodem. Szyjka woreczka żółciowego jest wąską częścią, która przechodzi do torbielowatego przewodu.

Torbielowaty przewód ma około 3 do 4 centymetrów długości, przenosząc żółć do wspólnego przewodu żółciowego.

Dopływ krwi i drenaż limfatyczny

Dopływ krwi tętniczej do pęcherzyka żółciowego odbywa się przez tętnicę wrotną, która odchodzi od prawej tętnicy wątrobowej. Drenaż żylny zachodzi przez żyłę żółciową - polega to głównie na usunięciu krwi żylnej z szyi i przewodu torbielowatego. Odwodnienie żylne ciała i dna pęcherzyka żółciowego odbywa się bezpośrednio przy udziale trzewnej powierzchni wątroby i przez sinusoidy wątrobowe. Płyn limfatyczny spływa do torbielowatych węzłów chłonnych, które znajdują się obok wątroby i mają dostęp do brzusznych węzłów chłonnych.

Unerwienie pęcherzyka żółciowego

Inerwacja odbywa się poprzez:

  • splot słoneczny;
  • nerw nerkowy;
  • wiązka nerwu przeponowego prawa.

Te zakończenia nerwowe regulują skurcz pęcherzyka żółciowego, relaksację odpowiednich zwieraczy i wywołują ból w chorobach.

Lokalizacja pęcherzyka żółciowego w ciele ludzkim

Woreczek żółciowy znajduje się w prawym podżebrzu, poniżej trzewnej powierzchni wątroby. Z wątrobą narząd ten jest połączony za pomocą cienkiej tkanki łącznej. Dlatego wszelkie procesy zapalne w nim szybko rozprzestrzeniają się na miąższ wątroby. Pęcherzyk żółciowy znajduje się w prawym górnym kwadrancie jamy brzusznej. Dno tego narządu wystaje przed dolną granicę wątroby. Znajduje się na prawo od lokalizacji dwunastnicy. Ma wyjścia do okrężnicy i dwunastnicy.

Jakie funkcje wykonuje ludzkie ciało?

Główne funkcje pęcherzyka żółciowego dotyczą przechowywania i wydzielania żółci.

1. Akumulacja i przechowywanie żółci. Narząd ten jest również w stanie wywołać wzrost stężenia żółci pochodzącej z wątroby, dzięki czemu duża objętość żółci może być przechowywana na małej przestrzeni (1 litr żółci może być skoncentrowany w objętości 50 ml).

2. Woreczek żółciowy wydziela żółć przez skurcze mięśni ściany w odpowiedzi na nerwy i czynniki hormonalne, które stymulują ją w odpowiedzi na przyjmowanie pokarmu.

GALERIA BUBBLE

Woreczek żółciowy (vesica fellea, PNA, JNA, BNA) jest wydrążonym narządem układu trawiennego, w którym gromadzi się żółć, zwiększając jej stężenie i z którego żółć okresowo przepływa do wspólnego przewodu żółciowego i dwunastnicy. Ponadto woreczek żółciowy reguluje i utrzymuje stały poziom ciśnienia żółci w przewodach żółciowych.

Zadowolony

Anatomia porównawcza

Pęcherzyk żółciowy pojawia się w dolnych kręgach (cyklostomy), w których po raz pierwszy następuje rozdzielenie wątroby na dwa płaty i tworzenie się przewodów wątrobowych. U ryb chrzęstnych woreczek żółciowy znajduje się w lewym płacie wątroby. U wyższych kręgowców, zaczynając od kościstych ryb, woreczek żółciowy wraz ze wzrostem masy miąższu wątroby zostaje przesunięty na zewnątrz do bramki wątrobowej. U niektórych ryb, ptaków i ssaków (duże zwierzęta kopytne) woreczek żółciowy zmniejsza się i znika, co jest kompensowane przez rozszerzenie przewodu wątrobowego. Czasami (u niektórych drapieżników, np. U lwa), woreczek żółciowy może być podwójny lub podzielony na dwie wnęki.

Embriologia

W zarodku ludzkim zakładka pęcherzyka żółciowego występuje w 4. tygodniu. rozwój w postaci przerostu nabłonkowych strun, idących w kierunku przednio-tylnym z wątroby. Do końca 4. tygodnia. rozwoju, nici te łączą się i tworzą mały worek - pierwotny pęcherzyk żółciowy (primordium vesicae felleae). Później, ze względu na zwiększony wzrost komórek nabłonkowych, następuje zmniejszenie, a następnie całkowite zamknięcie jamy pierwotnego pęcherzyka żółciowego. W piątym tygodniu. pierwotny pęcherzyk żółciowy jest otoczony ze wszystkich stron warstwą mezenchymu, z którego tworzą się jego błonki mięśniowe i tkanki łącznej oraz tkanka wątroby. Od połowy 6. tygodnia. rozwoju w pierwszej komorze fermentacyjnej powstaje wiele wnęk (etap wakuolizacji), a następnie łączy się w jedną wnękę (ryc. 1). Następnie pierwotny Zh. P. przenosi się na trzewną powierzchnię wątroby i w 7. tygodniu. rozwój leży na tej powierzchni w głębokiej bruzdzie. Naruszenie procesów rozwoju rdzeni żelaza powoduje różne anomalie w jego strukturze: tworzenie dwóch rdzeni żelaza, niedorozwój i naruszenie formy i położenia rdzeni żelaza, rozwój żelaza dwukomorowego itp..

Anatomia

Klatka piersiowa znajduje się na trzewnej powierzchni wątroby między jej kwadratowymi a prawymi płatami w dole (fossa vesicae felleae). Zwykle ma kształt gruszki, rzadziej stożkowaty (kolor. Ryc. 1). W warunkach patologicznych kształt akwarium może się zmienić (kształt klepsydry, haczyka itp.). Długość produktu żelaznego wynosi od 5-14 cm, średnio 6-10 cm, jego szerokość sięga 2,5-4 cm, a jego pojemność wynosi 30-70 ml. Ściana J. przedmiotu jest łatwa do rozciągnięcia, może pomieścić do 200 ml płynu. Zarówno rozmiar, jak i pojemność ciekłego polimeru zmieniają się znacząco wraz z patolem i procesami. Anatomicznie w obrębie narządów płciowych można wyróżnić: dno - jego najszersza część, skierowana do przodu, sięgająca do przedniej krawędzi wątroby, a czasem wystająca poza nią; ciało (corpus vesicae felleae) - jego środkowa część znajduje się między dnem a szyją; i szyja (zwój) - zwężona część trzustki, znajdująca się z tyłu dołu wątrobowego i przechodząca do przewodu torbielowatego. Czasami szyja tworzy uchyłek przypominający uchyłek („kieszeń” Hartmanna), rzadko występują dwa wypukłości. Przejście ciała kobiecego do szyi następuje pod ostrym lub rozwartym kątem. Zwykle (87%) szyja pęcherza jest skierowana w górę i w lewo, przy czym początkowa część przewodu torbielowatego jest skierowana do przodu, do tyłu lub do góry. Rzadziej (13%) szyja głowy kobiety jest skierowana w górę i w prawo (ryc. 1). Rozróżnia się dwie ściany J. i.: Górną, przylegającą do dolnej powierzchni wątroby i oddzieloną od niej warstwą nieformowanej luźnej tkanki łącznej, oraz dolną, wolną, skierowaną w stronę jamy brzusznej i przylegającą do odźwiernika żołądka, górnej części dwunastnicy i okrężnicy poprzecznej. Dno żeńskiego elementu przylega do poprzecznego jelita grubego, a w przypadku stania za dolną krawędzią wątroby do przedniej ściany brzucha. Wskazane relacje syntetyczne określają możliwość pojawienia się zespolenia zmiany kobiecej z tymi narządami podczas powstawania odleżyn z naciskiem kamieniem. Zh. Przedmiot jest przymocowany do wątroby przez trzewną otrzewną przechodzącą z niego do Zh. Przedmiot, a także za pomocą małych naczyń krwionośnych łączących naczynia Zh. Przedmiot i wątroba. W rzadkich przypadkach przedmiot znajduje się w wątrobie. Rzadko zdarza się również, aby kobiecy przedmiot leżał całkowicie poza wątrobą, był ze wszystkich stron przykryty otrzewną i miał „krezkę” (ryc. 2). W tym przypadku, z ruchomą trzustką, pokrytą ze wszystkich stron trzewną otrzewną, mogą występować więzadła otrzewnowe: torbielowata okrężnica (lig. łączenie szyi pęcherza z górną częścią dwunastnicy (ryc. 3). Głębokość betonowego łóżka jest indywidualna, co jest ważne podczas interwencji chirurgicznych na nim..

Noworodki i dzieci charakteryzują się głęboką lokalizacją kwasu ironicznego, u osób starszych kwas ironiczny leży bardziej powierzchownie. Czasami połączenie jest czasem dystopijne w różnych miejscach: między płatami więzadła wątrobowo-dwunastniczego (obrócony pęcherz), więzadło półksiężyca, na powierzchni trzewnej lewego płata wątroby. Projekcja jest zwykle przeprowadzana na przedniej ścianie brzucha na przecięciu prawej linii przyzębnej z linią łączącą końce żeber X. W stosunku do kręgosłupa żelazna kolumna jest zwykle rzutowana na poziomie L1-L2, rzadziej, z wysoką pozycją wątroby, na poziomie Th11, a przy niskiej pozycji - na poziomie L4. W zależności od budowy ciała pozycja kobiecego ciała może zmieniać się od poziomej do pionowej.

Unerwienie dróg rodnych odbywa się ze splotu nerwu wątrobowego (splot hepaticus), utworzonego przez gałęzie splotu trzewnego, przedniego pnia błędnego, nerwów przeponowych i splotu żołądkowego. Splot nerwu wątrobowego wysyła gałęzie do pęcherza wzdłuż tętnicy pęcherzyka żółciowego i przewodu torbielowatego. Wrażliwe unerwienie elementu żeńskiego odbywa się za pomocą włókien nerwowych wychodzących z odcinków piersiowych V - XII i I - II rdzenia kręgowego. Być może obecność wrażliwych włókien nerwowych pochodzących z dolnego węzła nerwu błędnego. Współczulne włókna nerwowe unerwiające narządy płciowe pochodzą z rogów bocznych odcinka piersiowego VII - XI rdzenia kręgowego oraz przywspółczulnego z nerwu błędnego. Nerwy odpowiednie do połączenia tworzą w swojej ścianie trzy sploty nerwowe: podśluzówkę (splot podśluzówkowy), domięśniową (splot międzymięśniowy) i podśluzówkową (splot poddziąsłowy). W hron zachodzą długie procesy zapalne przedmiotu J. głębokie zmiany zwyrodnieniowe jego wewnątrzczaszkowego układu nerwowego, co powoduje znaczne upośledzenie zdolności motorycznych przedmiotu..

Dopływ krwi do tętnic żeńskich pochodzi z tętnicy pęcherzyka żółciowego (a. Cystica), krawędź zwykle (85% przypadków) odchodzi od prawej gałęzi własnej tętnicy wątrobowej na prawo od wspólnego przewodu wątrobowego (61%) lub na lewo od niego (24%) ; w tym drugim przypadku częściej przecina wspólny przewód wątrobowy (22%) z przodu, rzadziej (2%) z tyłu. Czasami tętnica pęcherzyka żółciowego pochodzi ze wspólnej tętnicy wątrobowej (10%), z lewej gałęzi własnej tętnicy wątrobowej (1%), z miejsca podziału własnej tętnicy wątrobowej na gałęzie (1%), z tętnicy żołądkowo-dwunastniczej (3%). Z reguły tętnica pęcherzyka żółciowego przechodzi przez pojedynczy pień, rzadko dwa pnie. Przechodzi w lewo lub, rzadziej, do przedniej powierzchni szyi trzustki, tworząc górną stronę trójkąta Kahlo utworzonego przez torbielowate i wspólne przewody wątrobowe oraz torbielowatą tętnicę (tsvetn. Ryc. 2). Wskazane cechy lokalizacji tętnicy i jej związku z przewodami wymagają większej uwagi chirurga podczas operacji na drogach żółciowych i kobiety na poziomie szyi kobiety. Tętnica pęcherzyka żółciowego jest podzielona na dwie gałęzie; jeden z nich biegnie wzdłuż górnej (wątrobowej) powierzchni trzustki, drugi, zwykle większy, wzdłuż dolnej, pokrytej otrzewnej. Z każdej z tych gałęzi odchodzi od 4 do 8 par bocznych gałęzi, szeroko zespolonych między sobą. Żyły elementu żeńskiego (w. Cysticae), z reguły wielokrotne (3-4), powstają z wewnątrzściennych splotów żylnych i znajdują się po bokach elementu; przepływają przez miąższ wątroby do wewnątrzwątrobowych gałęzi żyły wrotnej, a czasem pozawątrobowej do prawej lub (rzadko) do lewej gałęzi tej żyły.

Drenaż limfatyczny. W G. p. Istnieją trzy sieci limfy, naczyń włosowatych: w błonie śluzowej pod nabłonkiem, w mięśniach i błonach surowiczych. Utworzona z nich limfa, naczynia trafiają do chłonki podśluzówkowej, splotu, rozciętych szerokich zespoleń z limfą, naczyń wątrobowych. Odpływ limfy występuje w wątrobowych węzłach chłonnych, węzłach (nodi lymphatici hepatici), zlokalizowanych na szyi kobiety. W bramce wątroby wzdłuż wspólnego przewodu żółciowego, a także w kanale limfatycznym wątroby. Zobacz także przewody żółciowe, wątroba.

Histologia

Ściana trzustki żeńskiej składa się z trzech błon: błony śluzowej (błona śluzowa), mięśni (błona śluzowa) i tkanki łącznej (błona włóknista); dolna ściana elementu żeńskiego jest pokryta surowiczą błoną (błonica surowicza). Grubość ścianki stopu żelaza wynosi 1,5–2 mm. Błona śluzowa żeńskiego elementu ma liczne fałdy. Jeden z nich, idąc spiralnie w szyję, nazywa się zastawką Geistera i wraz z wiązkami włókien mięśni gładkich tworzy tzw. Zwieracz Lutkensa. Wiele występów błony śluzowej między wiązkami mięśni nazywa się kryptami lub zatokami Rokytansky'ego-Ashoffa. Pomiędzy wiązkami włókien mięśniowych i w osłonce tkanki łącznej trzustki znajdują się rurkowe nieprawidłowe kanały, które nie komunikują się z wnękami ferruginicznych zmian, których końce są bulwiasto poszerzone, a czasem rozgałęzione: Lushka się porusza. Krypty i nieprawidłowe kanały są miejscami opóźniającymi infekcję, w wyniku czego możliwe jest tworzenie ropni wewnątrz ściany trzustki, a także tworzenie kamieni wewnątrzpłciowych. Błona śluzowa trzustki jest pokryta wysokopryzmatycznymi komórkami nabłonka, na wierzchołkowej powierzchni których znajduje się wiele mikrokosmków (około 1 μm długości), które mają zdolność wchłaniania (kolor. Ryc. 3). Wyróżnia się trzy typy komórek nabłonkowych błony śluzowej J. Większość z nich to komórki pryzmatyczne. Komórki znajdują się w małych ilościach, charakteryzujących się ciemniejszym zabarwieniem jąder i cytoplazmy. Trzeci typ komórek - „komórki ołówkowe” - pojawia się tylko przy zapaleniu komórki. Komórki mają jądro wyposażone w jedno lub więcej jąder i różne organelle [mitochondria, kompleks blaszkowy (kompleks Golgiego)], retikulum endoplazmatyczne i wtrącenia cytoplazmatyczne. Badania mikroskopowe elektronowe i histochemiczne pokazują, że komórki nabłonkowe błony śluzowej trzustki mają funkcję wydzielniczą. Istnieją dwa rodzaje granulek w strefie nadjądrowej komórek: lekkie granulki wydzielnicze syntetyzowane przez kompleks blaszkowy i ziarnisty retikulum endoplazmatyczny i zawierające neutralną mucynę oraz ciemne - lizosomy bogate w enzymy hydrolityczne. Uważa się, że zawartość granulek wydzielniczych jest uwalniana z komórek przez odwróconą pinocytozę. Pod nabłonkiem znajduje się własna warstwa błony śluzowej (warstwa podnabłonkowa), utworzona przez sieć elastycznych włókien z włączeniem elementów komórkowych. W obszarze szyi samicy P. w tej warstwie leżą gruczoły rurkowe lub pęcherzykowo-rurkowe, które wydzielają śluz. Pod błoną śluzową znajduje się podstawa podśluzówkowa (tela submucosa) z luźnej, nieformowanej tkanki łącznej. Błona mięśniowa kobiecego ciała składa się z wiązek mięśni gładkich i elastycznych włókien zorientowanych w różnych kierunkach. W obszarze szyi tkanki żeńskiej wiązki włókien mięśniowych leżą głównie kołowo, uczestnicząc w tworzeniu zwieracza Lutkens. Błona tkanki łącznej jest reprezentowana przez gęstą tkankę włóknistą, składającą się z wiązek włókien elastycznych i kolagenowych. Na dolnej ściance elementu żeńskiego między błoną tkanki łącznej a powłoką otrzewnową znajduje się subserous baza (tela subserosa).

Fizjologia

Badanie fizjologii fermentacji wiąże się z rozwojem metod badawczych dróg żółciowych. Aby zbadać wydzielanie żółci (patrz. Tworzenie żółci) i jej wejście do trzustki, nałóż przetokę. I.P. Pavlova G.G. Bruno (1898) i H.N. Klodnitsky (1902). Narzucając stałą przetokę przewodu żółciowego wspólnego, odkryli, że wyrzucenie żółci do jelita wiąże się z wejściem masy pokarmowej do gruczołu. przewód i częściowo z głodną ruchliwością jelit. Aby połączyć obserwację wydzielania żółci i uwalniania żółci do jelita (patrz wydzielanie żółci), G. V. Folbort (1917) zaproponował jednoczesne utworzenie przetoki przewodu i przewodu żółciowego. Te klasyczne techniki zostały udoskonalone i zmodyfikowane przez wielu autorów (S. M. Gorshkova, I. T. Kurtsin, 1967). Szereg danych dotyczących funkcji płytki żelaznej uzyskano za pomocą sondowania dwunastnicy i badania aktywności elektrycznej mięśni czarnego drutu..

Ważną rolę w badaniu fizjologii polipropylenu odegrała metoda rentgenowska opracowana w eksperymencie przez P. K. Klimova oraz w klinice przez L. D. Lindenbratena, a także badanie radioizotopowe.

Ruch żółci na linii kolejowej iw przewodach żółciowych zachodzi pod wpływem wydzielniczego ciśnienia wątroby, przecięcie dochodzi do 300 mm wody. Sztuka. Bez wystarczającego ciśnienia w przewodach żółciowych nie następuje wypełnienie żelaza. Ale ruch żółci zależy również od innych czynników - tonu dróg żółciowych, tonu i motoryki pacjentki oraz stanu mechanizmu obturacyjnego szyi i przewodu torbielowatego, zdolności koncentracji pacjentki i funkcji zwieracza Oddiego.

Zgodnie z ogólnie przyjętą klasyfikacją istnieją trzy rodzaje ruchów kobiecego ciała: 1) skurcze rytmiczne, które występują 3–6 razy w ciągu 1 minuty. w stanie głodnym osoby lub zwierzęcia; 2) fale perystaltyczne o różnej sile i czasie trwania; skurcze rytmiczne zawsze się na nich nakładają; 3) skurcze toniczne, powodujące przedłużony, silny wzrost ciśnienia wewnątrznaczyniowego. Obserwacje kinematograficzne rentgenowskie wykazały, że po jedzeniu skurcze komórek żelaza zaczynają występować w okolicy dna i ciała, podczas gdy szyja się rozszerza. Potem następuje skurcz całego pęcherza, ciśnienie w nim wzrasta do 200-300 mm wody. Art., A część żółci jest wrzucana do wspólnego przewodu żółciowego. Aktywność zdrowego człowieka jest ściśle dostosowana do różnych warunków układu pokarmowego. Ze względu na okresowość przyjmowania pokarmu praca J. p. Ma charakter cykliczny. Każdy cykl aktywności motorycznej J. p. Można warunkowo podzielić na cztery okresy: 1) utajone; 2) reakcja pierwotna; 3) opróżnianie; 4) napełnianie (ryc. 4). Podczas opróżniania i napełniania naprzemiennie występują okresy skurczu i rozluźnienia żelaza. Tylko w pierwszym okresie skurcze są długie i silne, a relaksacja krótkotrwała, i odwrotnie w okresie napełniania. Mechanizm blokujący szyjki trzustki i przewodu torbielowatego działa cały czas.

Otwiera dostęp żółci wątrobowej do trzustki lub torbielowatą żółci do wspólnego przewodu żółciowego, a następnie zatrzymuje ją. Zmiana kierunku przepływu żółci w torbieli torbielowatej następuje co 1-2 minuty. Czas trwania okresu utajonego od posiłku do reakcji motorycznej przedmiotu zależy od składu i objętości jedzenia. Po otrzymaniu 300 ml mleka jest to 2,3 ± 0,7 minuty, 60 ml żółtka - 4,8 ± 1,5 minuty, 50 g masła - 8,1 ± 1,5 minuty. Pierwotna (początkowa) reakcja jest spowodowana odruchem wpływów z jamy ustnej, przełyku i żołądka i wyraża się zmianą kształtu i niewielkim wzrostem J. p.

Podczas okresu opróżniania wielkość żelaza zmniejsza się, a jego zawartość jest wydalana do przewodów żółciowych. Wyrzucanie żółci do dwunastnicy zbiega się z przejściem fali perystaltycznej przez odźwiernik części żołądka. Czas trwania redukcji kwasów tłuszczowych zależy od ilości tłuszczu w żywności. W obecności dużej ilości tłuszczu redukcja utraty tłuszczu trwa do momentu, aż ostatnie części treści żołądkowej dotrą do dwunastnicy. Przy niewielkiej ilości tłuszczu w pożywieniu redukcja kwasów tłuszczowych nie trwa długo i kończy się, nawet zanim żołądek będzie całkowicie pusty.

Opróżnianie kwasów tłuszczowych u mężczyzn jest szybsze niż u kobiet, au osób starszych niż 50 lat szybsze niż u młodych ludzi. U osób starszych i starszych odnotowano przedłużenie okresu utajonego. Po zakończeniu okresu opróżniania pewna ilość żółci (resztkowa żółć) zawsze pozostaje w komorze fermentacyjnej. Jego objętość zależy od czasu trwania i intensywności zakończonego okresu opróżniania, tj. Ostatecznie od charakteru i objętości pobieranej żywności. Każdy rodzaj żywności u osoby odpowiada pewnym okresom utajonym, ilości i szybkości wydalania żółci z włókna żelaznego (tabela 1 i ryc. 5).

Tabela 1. Opróżnianie pęcherzyka żółciowego po spożyciu niektórych pokarmów (zgodnie z L. D. Lindenbraten)

Waga produktu (objętość)

Czas trwania okresu opróżniania

Część wydzielanej żółci (od początkowej ilości w pęcherzyku żółciowym)


Okres opróżniania ciekłego paliwa zastępuje się okresem jego napełniania. U ludzi w ciągu dnia następuje zmiana okresów opróżniania i napełniania żelaza., Związane z posiłkami. W nocy żółć gromadzi się w trzustce i staje się „sklepem żółciowym” do trawienia (I. P. Pavlov). Rola J. p. Jako dostawcy żółci jest szczególnie ważna rano. W ciągu dnia, jeśli przerwy między posiłkami nie przekraczają 4-5 godzin, J. p. Ma mały rozmiar i zawiera trochę skoncentrowanej żółci.

Mechanizm działania różnych preparatów farmakologicznych i hormonów na lek jest złożony i nie do końca poznany..

Wprowadzenie acetylocholiny, proseryny, tyroksyny zwiększa działanie pokarmu, przyspieszając redukcję J. p. Aminazin, serotonina, adrenalina hamują aktywność skurczową J. p. Atropina działa relaksująco na J. p. Wprowadzenie morfiny zatrzymuje początek redukcji J. p. Alkohole wielowodorotlenowe, ksylitol, mannitol, gliceryna) mają wyraźny efekt cholecystokinetyczny. W okresie trawienia i poza nim w komorze fermentacyjnej zachodzi ciągły ruch części żółci, cięcie z powodu hl. arr. zdolność koncentracji przewodu żółciowego. Żółć pochodząca z wątroby, gdy osoba jest wyprostowana, początkowo gromadzi się w szyi przewodu żółciowego, a następnie rozprzestrzenia się wzdłuż jej ścian i stopniowo miesza się ze skoncentrowaną torbielowatą żółcią.

Regulacja funkcji przedmiotu odbywa się w sposób neurohumoralny. Przy naturalnym przyjmowaniu pokarmu ośrodki nerwowe mózgu „wyzwalają” wydzielanie żółci i ruchliwość trzustki, które następnie są coraz bardziej wzmacniane przez odruchy z pól receptorowych jamy ustnej, żołądka i jelita górnego. Akt jedzenia, przepływ pokarmu przez przełyk i żołądek powodują odruchowe zmiany w tonie trzustki (ryc. 6). Kiedy masa pokarmowa wchodzi do odźwiernika części żołądka, dwunastnicy i jelita czczego, potężny regulator funkcji trzustki jest połączony ze złożonym mechanizmem regulacji odruchu. specyficzne hormony wydzielane przez błonę śluzową dwunastnicy i jelita czczego. W 1928 r. Ivy i Oldberg (A. S. Ivy, E. Oldberg) odkryli cholecystokininę (patrz) - hormon wydzielany przez błonę śluzową dwunastnicy, bliższej części jelita czczego i powodujący skurcz ciała. przyjmowanie pokarmu w dwunastnicy (szczególnie silnymi stymulantami do tworzenia cholecystokininy są kwas solny, żółtka, białka, alkohole wielowodorotlenowe, soki warzywne). Po krótkim okresie utajonym cholecystokinina powoduje silny skurcz toniczny w organizmie (ryc. 7).

Caroli (J. Caroli) i jego al. w 1960 roku odkryli antyhormon hamujący działanie cholecystokininy. Najwyraźniej cholecystokinina tworzy również urocholecystokininę, znalezioną w moczu przez Swatos (A. Svatos, 1959) i podnoszącą zdolności motoryczne J. i. Uważa się również, że sekretyna, ACTH, kortykosteroidy, tyroksyna, adrenalina odgrywają rolę w regulacji tworzenia żółci i wydalania z żółcią. Hormony działają na wydzielnicze elementy wątroby i mięśni narządów płciowych i zwieraczy nie bezpośrednio, lecz poprzez wegetatywne unerwienie.

We wszystkich warstwach ściany przewodu łączącego oraz w obszarze zwieracza przewodów znajdują się komórki nerwowe, które pełnią funkcję węzła chłonnego, nawet gdy odpowiednie są dla niego przecinające nerwy. Impulsy przepływają głównie przez nerwy błędne, a hamujące - ścieżkami współczulnymi. Interakcja centrów mózgu i obu działów V. n. z. zależy od sygnalizacji interoceptywnej i zapewnia optymalne funkcjonowanie.

Metody badawcze

Podczas inspekcji osób z chorobami Zh. Istotny jest charakter skarg pacjenta i szczegółowa anamneza. Dokładne studium tzw. struktura bólu pozwala nie tylko odróżnić porażkę pacjentki od chorób innych narządów, ale także często ujawnić charakter cierpienia (kamica żółciowa, pasożytnicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, dyskinezy pęcherzyka żółciowego itp.).

Istotną rolę w diagnozowaniu chorób żelaza i stali odgrywają metody laboratoryjne, instrumentalne i radiograficzne. Badania. Sondowanie dwunastnicy (patrz) pozwala zidentyfikować ton i funkcję ewakuacji motorycznej stacji kolejowej, charakter istniejącej mikroflory lub inwazji pasożytniczej, stopień zmiany substancji chemicznej. skład i fizyczność. właściwości żółci, do pewnego stopnia umożliwia ocenę obecności procesu zapalnego. Sondowanie stosuje się w różnych modyfikacjach: zgodnie z metodą klasyczną, ciągłym wieloetapowym, chromatograficznym, z podwójną sondą itp..

Badanie rentgenowskie opiera się na identyfikacji morfologii i funkcji. zmiany w zh.p. i otaczających ją narządach za pomocą szeregu metod: radiografii (patrz) i fluoroskopii (patrz) bez użycia środków kontrastowych i ich stosowania - cholecystografia (patrz), cholegraphy (patrz), cholangiografia ( cm.); studiuje zhel.-kish. traktat; celiakia i hepatografia. Wybór rentgenolu, metody i kolejność ich stosowania jest ustalana z uwzględnieniem wywiadu, klina, obrazu choroby i rzekomej diagnozy.

Rentgenol, badanie pozwala przedoperacyjnie rozpoznać liczne warianty i wady rozwojowe raka żelaza - jego podwojenie, nietypowa pozycja, ekscesy i zwężenia (ryc. 8 i 9). Metalograficzne ciała obce przenikające do obszaru żelazistego są wyraźnie widoczne na zdjęciach radiograficznych. Podczas cholecystografii można znaleźć obce ciała kontrastujące ze względu na fakt, że powodują one defekty wypełniania w cieniu bańki.

W przypadku kamieni pęcherzyka żółciowego, jeśli zawierają wapno, badanie rentgenowskie (zwykłe i kontrastowe) pozwala określić ich liczbę (pojedynczą i wielokrotną), kształt (w kształcie pierścienia, wielokąta itp.), Lokalizację. Kamienie, które nie wychwytują promieni rentgenowskich, można wykryć dopiero po podaniu środków kontrastowych (cholewy, bilignost, biligrafina itp.). Inne rentgenol, metody, na przykład tomografia, cholangiografia przezskórna itp., Również mają duże znaczenie w diagnozowaniu kamieni J. p. (Patrz choroba Gallstone'a).

Podczas badania pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego można rozróżnić jego typ - obliczny i bez kamieni, a także ocenić stężenie i zdolność motoryczną pacjentki, w szczególności, aby wyróżnić grupę pacjentów z tzw. niepełnosprawny J. p. (blokada pęcherzyka żółciowego). W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego występuje słaby cień powiększonego J. p. I niedowład dwunastnicy. W przypadku cholegrafii cień elementu kobiecego nie pojawia się w przypadku blokady, i można go wykorzystać do diagnostyki różnicowej z innymi ostrymi chorobami narządów jamy brzusznej. Celiakografia (patrz) pozwala wykryć powiększenie tętnicy torbielowatej i jej gałęzi oraz zgrubienie ścian pęcherza.

W hron zapalenie pęcherzyka żółciowego przedmiotu często powoduje cień na zwykłych zdjęciach. Pośrednim objawem uszkodzenia pęcherza jest obecność w nim kamieni żółciowych. Ale wiodącą rolę w diagnostyce rentgenowskiej hron, zapalenie pęcherzyka żółciowego odgrywa sztuczne kontrastowanie przedmiotu: w cholegrafii i cholecystografii znaleźć następujący główny roentgenomorfol. i funkts, objawy: kamienie w drogach żółciowych i drogach żółciowych, deformacja, wzrost lub spadek wielkości dróg żółciowych, ograniczenie przemieszczenia lub zmiana jego normalnej pozycji (z powodu przyczepności), rozszerzanie dróg żółciowych, brak cienia, naruszenie procesu napełniania i zdolność koncentracji pęcherza, zaburzenie jego funkcji motorycznej.

Brak cienia kolumny kłębuszkowej podczas cholegrafii obserwuje się z reguły przy niedrożności przewodu torbielowatego spowodowanej przez kamień, blizny i obrzęk błony śluzowej. Jeśli chodzi o funkcję koncentracji substancji żelaza, w początkowej fazie zapalenia pęcherzyka żółciowego obserwuje się jego wzmocnienie, a następnie osłabienie, co zależy od intensywności cienia żelaza. z cholegrafią. W ciężkich przypadkach zapalenia pęcherzyka żółciowego z cholegrafią laminowanie i ciemieniowe paski ciemieniowe jodowanej żółci nie są określone. W okresie zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego u wielu pacjentów obserwuje się znaczny wzrost czasu opróżniania substancji żelazowej z osłabieniem i siłą jej skurczów oraz wzrostem 1,5–2-krotności ilości resztkowej żółci.

U pacjentów z obrzękiem hydrofobii często udaje się zobaczyć powiększony pęcherz już po przeniesieniu lub na zdjęciach radiograficznych (ryc. 10). Po przyjęciu sorbitolu cień ciekłego kryształu nie zmniejsza się, a przy cholegrafii środek kontrastowy nie wchodzi w bąbelek. Rozpoznanie kropli G. p. Jest ułatwione, jeśli cień rzutu kamienia żółciowego powstaje w rzucie kanału torbielowatego. Wraz ze wzrostem Zh. Widoczne są wrażenia przedmiotów na ścianach dwunastnicy i okrężnicy poprzecznej.

Istnieniu wewnętrznej przetoki żółciowej towarzyszy pojawienie się szeregu rentgenoli, znaków, z których głównymi są: obecność gazu w przewodzie pokarmowym i przewodach; wykrycie dużego kamienia żółciowego w żołądku lub jelicie; przejście masy kontrastowej z zhel.-kish. ścieżka do dróg żółciowych lub J. p.

W przypadku ogniskowej i rozproszonej postaci cholesterozy, z cholecystografią, obserwuje się tylko wzrost intensywności cienia trzustki i jej przyspieszone opróżnianie. Dzięki postaci polipowatej w cieniu kobiety identyfikowane są małe i wyraźnie określone wady wypełnienia, które są umiejscowione parietialnie (czasem można zidentyfikować nogę „polipa”) i, w przeciwieństwie do kamieni, nie poruszają się w pęcherzu. U pacjentów z gruczolakowłókniakowatością na cholecystogramach ciągły lub przerywany pasek cienia jest zaznaczony równolegle do konturu cienia Zh., Zdjęcie rentgenowskie zatok Rokitansky'ego-Ashoffa wypełnionych jodowaną żółcią. Segmentowa postać gruczolakowatości prowadzi ponadto do szerokiego kołowego zwężenia złącza Pojedynczy gruczolakak w typowym przypadku powoduje okrągły błąd w wypełnieniu u dołu pęcherza z nagromadzeniem środka kontrastowego w środku wady. Hyalinokalcynoza przedmiotu J. jest rozpoznawana bez trudności, ponieważ zwapniony bąbelek wyraźnie pojawia się na zdjęciach radiograficznych.

Rak w początkowej fazie można wykryć przez objaw defektu wypełniającego w cieniu pęcherza podczas cholecystografii. Na późniejszym etapie J. p. Nie jest wykrywany za pomocą cholecystografii i cholegrafii. Z celiografią lub hepatikografią dodatkowe, tzw. naczynia nowotworowe pochodzące z tętnicy torbielowatej. Czasami określa się rozszerzenie tętnicy torbielowatej lub amputację jednej z jej gałęzi. W zaawansowanym etapie, gdy kontrastuje żółty quiche. objawy przemieszczenia, ucisku lub kiełkowania guza ściany dwunastnicy i skrzywienia wątroby w jelicie grubym.

Rentgenol, badanie jest również ważne w rozpoznawaniu dysfunkcji J. p. Dyscholia wyraża się zaburzeniem jej funkcji koncentracji. W tym samym czasie na cholegramach określa się brak dwuwarstwowej lub trójwarstwowej żółci, brak ciemieniowych pasków jodowanej żółci i zmianę czasu kontrastowania przewodu żółciowego (patrz cholecystografia). Dyskineza objawia się zmianą normalnego napełniania i opróżniania substancji żelaza: najpierw w jej zwiększonej ruchliwości - formie hiperkinetycznej (ryc. 11), następnie w osłabionej - formie hipokinetycznej, a następnie w rozbieżności między stresem

Zh.p. oraz trudne i powolne przejście jodowanej żółci do przewodów (forma hipertoniczna).

Po operacji na dworcu kolejowym rentgenol. badanie może być przydatne przede wszystkim w diagnozowaniu wczesnych powikłań pooperacyjnych. W przypadku rozwoju zewnętrznej przetoki żółciowej uciekają się do fistulocholangiografii, która pozwala określić kierunek i źródło przetoki oraz stan przewodów żółciowych. Nie mniej ważne jest Rentgenol, badanie oceniające wyniki interwencji chirurgicznej, w tym określenie morfologii i funkcji trzustki po cholecystotomii, badanie stanu zespolenia żółciowo-trawiennego, diagnozowanie zmian patologicznych w drogach żółciowych lub sąsiednich narządach z tzw. zespół postcholecystektomii (patrz). W tym drugim przypadku konieczne jest wytworzenie cholegrafii (patrz), aby wykluczyć kamienie pozostawione w drogach żółciowych, ustalić kaliber dróg żółciowych, określić rozmiar pnia przewodu torbielowatego, zbadać funkcję zwieracza wspólnego przewodu żółciowego.

W dzieciństwie badania rentgenowskie pęcherzyka żółciowego należy wykonywać wyłącznie według ścisłych wskazań. Dawki środków kontrastowych do cholecystografii i cholegrafii są zmniejszane zgodnie z wiekiem i wagą dziecka.

Kamienie żółciowe są bardzo rzadkie u dzieci, więc przedmiotem diagnostyki rentgenowskiej są hl. arr. anomalie rozwoju przedmiotu i hronu, zapalenie pęcherzyka żółciowego. Często przy cholecystografii u dzieci można znaleźć pojedyncze i wielokrotne zgięcia i zwężenia żelaza, a uchyłki lub anomalie położenia żelaza można wykryć znacznie rzadziej. wątroba (wewnątrzwątrobowy J. p.). Za pomocą cholecystografii i cholegrafii można rozpoznać przypadki podwojenia uszkodzenia trzustki przed zabiegiem chirurgicznym. Dwa trzustki mogą spotkać się z niezależnymi torbielowatymi przewodami lub pęcherzykiem mającym dwie wnęki oddzielone przegrodą podłużną, ale łączące się we wspólny torbiel torbielowaty. W przypadku wszystkich wad rozwojowych trzustki ważne jest, aby ocenić funkcję tego narządu, aby określić klin, wartość anomalii.

U małych dzieci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego cień kłębuszków żółciowych może być całkowicie nieobecny z powodu niewydolności zwieracza ampułki wątrobowo-trzustkowej. U starszych dzieci dochodzi do naruszenia zdolności koncentracji J. p. Istnieje bezpośredni związek między nasileniem zapalenia pęcherzyka żółciowego a stopniem zaburzenia funkcji koncentracji. W dyskinezach przedmiotu. Jego zdolność koncentracji pozostaje, ale funkcja motoryczna jest zepsuta. Zwykle następuje opóźnione opróżnianie żelaza i wzrost objętości resztkowej żółci. U dzieci w wieku od 1 do 5 lat zmniejszenie masy ciała występuje dwa razy wolniej niż u starszych dzieci.

Badanie radioizotopowe pozwala określić rozmiar, pozycję i kształt żywego przedmiotu za pomocą skanowania i umożliwia ocenę naruszenia jego funkcji. Jest to uzasadnione w przypadku chorób zapalnych raka trzustki, tworzenia się kamieni, guzów, dyskinez i niektórych innych chorób. W niektórych przypadkach, gdy istnieją przeciwwskazania do stosowania metod badań kontrastu rentgenowskiego (np. Wyraźna żółtaczka), metody badań radioizotopowych mają szczególną wartość.

Badanie radioizotopowe promieniowania laserowego można przeprowadzić metodami radiocholystografii, skanowania (patrz) i dynamicznej scyntygrafii (patrz). Cholecystografia radioizotopowa (radiocholecystografia) - badanie funkcji cząstek żelaza, polegające na wielu zewnętrznych pomiarach natężenia promieniowania powyżej niego po wprowadzeniu radioaktywnego leku wychwytywanego z krwi przez wątrobę, jest wydalane z żółcią i gromadzi się w żelazie. oznaczone 131 I bilitrast, bilignost, bengalski różowy. Bengalski różowy o aktywności 0,3 mcci na 1 kg masy ciała podaje się dożylnie na pusty żołądek. Jeden czujnik jest zainstalowany nad sercem, drugi - powyżej prawego płata wątroby, trzeci - nad ciałem, czwarty - 3 cm na lewo od pępka (nad jelitem). Zazwyczaj krzywa radioaktywności polipropylenu charakteryzuje się krótkim pikiem w pierwszej minucie. (szczyt naczyniowy), przedłużony wzrost aktywności tabletek fermentacyjnych do maksimum po 199 + 12 min. (i przecina krzywą aktywności wątroby, wznosząc się ponad nią), a następnie powolny spadek. Aby zbadać motorykę żelaza, dają żółciopędne śniadanie i ponownie rejestrują intensywność promieniowania w żelazie i jelitach..

W przypadku niedrożności przewodu torbielowatego u pacjentki brakuje leku radioaktywnego, u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej nagromadzenie związku radioaktywnego u pacjentki jest spowolnione i nie osiąga normalnego poziomu. Krzywa radioaktywności żelaza nie przecina się z krzywą radioaktywności wątroby. Spowalniane jest również opróżnianie żelaza po żółciopędnym śniadaniu. Wszystkie te znaki dobrze korelują z danymi rentgenowskimi. badania - cholecystografia (patrz) i cholegrafia (patrz).

Do skanowania dożylnie podaje się na pusty żołądek znakowany bilithrast, bilignost lub bengalski różowy. Warunkiem ukształtowania kanału żelaznego jest drożność torbielowatego przewodu i wystarczające nagromadzenie radioaktywnego leku w kaniuli żelaza, zwykle po 60–120 minutach. po wstrzyknięciu leku na skany jest wyraźny obraz J. p. (ryc. 12). Na podstawie analizy tego obrazu można ocenić topografię, kształt i rozmiar stopu żelaza oraz, do pewnego stopnia, ilość nagromadzonego w nim preparatu radioaktywnego. Pełniejszy obraz dynamiki akumulacji i usuwania radioaktywnych leków z żelaza można uzyskać, wytwarzając w różnym czasie całkowitą radioaktywność organizmu przed i po badaniu przesiewowym regionu żelaza (cholecystometria). Dynamiczna scyntygrafia za pomocą szybkich skanerów lub kamer gamma pozwala uzyskać serię zdjęć charakteryzujących cały proces odbioru i usuwania związku radioaktywnego z J. p.

W przypadku niedrożności przewodu torbielowatego nie ma obrazu tylnego elementu. To samo obserwuje się w przypadku licznych kamieni wypełniających cały Zh.p. Przy wystarczającym nagromadzeniu radioaktywnego leku w substancji żelaza kamienie powodują nierównomierne lub zaokrąglone defekty kreskowania na skanach w obszarze substancji żelaza.W przypadku hronu, zapalenia pęcherzyka żółciowego wzrost radioaktywności jest spowolniony i nie osiąga normalnych wartości (ryc.13). U pacjentów z żółtaczką miąższową znacznie zmniejszyło się nagromadzenie leku radioaktywnego w żelazie..

Diagnostyka ultrasonograficzna chorób. Obraz polipropylenu wykrytego na echogramach pozwala określić rozmiar narządu, jego przemieszczenie, deformację, zmniejszenie lub wzrost wnęki polipropylenu, aby zbadać funkcję motoryczną podczas używania drażniących pokarmów lub leków. Echografia za pomocą fal ultradźwiękowych dobrze ujawnia stan i funkcję pektyny, nawet w tych przypadkach, gdy nie jest ona wykrywana radiologicznie. Za pomocą badania ultrasonograficznego (patrz diagnostyka ultrasonograficzna) możliwe jest jednoznaczne zdiagnozowanie kamieni żółciowych, powiększenie trzustki z żółtaczką mechaniczną z powodu raka strefy żółciowo-trzustkowej lub niedrożność wspólnego przewodu żółciowego kamieniem, zmniejszenie ubytków trzustki z żółtaczką miąższową, zmiana kształtu, konsystencja i jego gęstość raka.

Laparoskopia (patrz. Peritoneoskopia), oprócz możliwości badania wzrokowego i oceny stanu trzustki, umożliwia jednoczesną cholangiografię przezwątrobową lub przezcewkową (patrz), a także celowaną biopsję. Ponadto za pomocą laparoskopii można wykryć przerzuty guza i uniknąć nieuzasadnionej operacji..

Obrazowanie termiczne, elektrodermatometria. Metoda obrazowania termicznego, oparta na rejestracji promieniowania cieplnego w prawym podżebrzu, oraz metoda elektrodermometrii (patrz Galwanopalpacja), która umożliwia obiektywne rejestrowanie nasilenia stref Zakharyna - Geda zgodnie ze stopniem wzrostu przewodności elektrycznej skóry, są również ważne w diagnostyce chorób..

Wszystkie istniejące metody badania J. p. Są celowo stosowane nie we wszystkich przypadkach jego choroby. W zależności od charakteru porażki pacjentki pokazano te lub inne metody badania, które są najbardziej pouczające w tym konkretnym przypadku. Tak więc, w celu wykrycia dyskinezy trzustki i dróg żółciowych, wieloskładnikowe i chromatyczne brzmienie dwunastnicy, cholecystografia rentgenowska i zdjęcia telewizyjne RTG mają największe znaczenie. W diagnostyce zapalenia pęcherzyka żółciowego oprócz rentgenolu pokazano Bacteriol, badanie żółci, badanie immunologiczne (testy skórne z antygenami drobnoustrojowymi, oznaczanie przeciwciał przeciwko drobnoustrojom, na tkance J. p.), Skanowanie J. p., Termografia i elektrodermometria. Rentgenol, badanie z różnymi modyfikacjami może być przydatne do wykrywania zapalenia około-pęcherzyka żółciowego, zmian w drogach żółciowych i różnicowania z dyskinezą, kamicą żółciową i zmianami nowotworowymi. Do diagnozy kamicy żółciowej, chem. skład żółci, cholecystografia i cholegrafia, laparoskopia i cholecystocholangiografia laparoskopowa, fibroduodenopancreatocholangiografia, skanowanie i ultradźwięki. Do wykrywania guzów G. pozycji laparoskopia, cholecystografia laparoskopowa i dożylna, a także skanowanie i echografia mają ogromne znaczenie. Pasożytniczy charakter choroby wykrywa się głównie przez badanie mikroskopowe zawartości dwunastnicy i kału.

Anatomia patologiczna

Rzadko obserwuje się zmiany dystroficzne w ścianach trzustki. W nabłonku błony śluzowej odnotowuje się złogi obojętnych lipidów i cholesterolu. W sercowo-naczyniowej postaci amyloidozy złogi amyloidu są opisane w naczyniach śródpiersiowych kobiecej trzustki W zaburzeniach metabolizmu pigmentu i tłuszczu obserwuje się złogi żelaza i cholesterolu w ściankach kobiecej trzustki. Czasami w wyniku procesów zapalnych dochodzi do petryfikacji ścian produktów żelaznych z powodu złogów wapna. Na tym tle powstaje tkanka kostna w ścianie.

Cholesteroza (syn.: cętkowane lub truskawkowe, J.P., łuszcząca się J.P., miodowa J.P., lipidowe zapalenie pęcherzyka żółciowego, cholesteatoza, polipowatość cholesterolu) jest swoistą postacią lipoidozy błony śluzowej J.P. Według ogólnych danych, zaobserwowano w 10-12% przypadków w sekcjach i 16-32% przypadków w operacjach. Makroskopowe zmiany w raku trzustki z cholesterolem są dość charakterystyczne: pęcherz jest nieco większy niż normalnie, rozciągnięty, napięty, jego ściana jest cienka, żółć smołowa. Najbardziej wyraźne zmiany w cholesterozie obserwuje się na błonie śluzowej pęcherzyka żółciowego. Na brązowo-zielonkawym tle błony śluzowej przeplatają się cienkie, żółtawe paski biegnące w kierunku wzdłużnym, tworząc drobną lub grubą strukturę siatki. Na przecięciu linii siatki można znaleźć małe lub większe polipy na cienkiej łodydze (ryc. 14) jasnożółty (patrz. Cholesteroza).

Rzadko obserwuje się pierwotne izolowane zaburzenia krążenia w ścianach trzustki. Martwicę niedokrwienną pacjentki opisano u ludzi z zakrzepicą tętnicy wątrobowej. Najczęściej obserwuje się martwicę niedokrwienną błony śluzowej i leżących pod nią warstw mięśniowych z powodu nacisku kamienia. Wada wynikająca z odleżyny jest z reguły powierzchowna, ale czasami perforacja ściany trzustki rozwija się wraz z rozwojem rozlanego żółciowego zapalenia otrzewnej lub zespolenie między trzustką a sąsiednim pustym organem (żołądek, dwunastnica, rzadziej poprzeczna okrężnica).

Rozległa martwica ścian trzustki obserwuje się z jej gangreną, wynikającą z wtórnych zaburzeń krążenia w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego (patrz. Zapalenie pęcherzyka żółciowego). Martwica ścian J. i. może rozwinąć się podczas wrzucania tajemnicy trzustki do światła. Aktywowane proteazy trzustkowe i hydrolazy powodują rozproszoną lub lokalną autolizę ścian..

Owrzodzenia, martwica i perforacja ścian trzustki są sporadycznie obserwowane w przypadku guzkowego zapalenia tkanek okołotworowych i martwicy włóknistej naczyń, ze złośliwą postacią nadciśnienia. Przy uduszeniu i przy ostrej i hronowej niewydolności serca czasami rozwija się obrzęk ścian trzustki, w tym przypadku ściany trzustki są ostro pogrubione, czasem jakby szkliste. Histologicznie znajdują ostry obrzęk przeważnie podśluzowej podstawy, składający się z luźnej tkanki włóknisto-tłuszczowej *

Najczęściej w Zh. Obserwowane są ostre i hronowe choroby zapalne (patrz. Zapalenie pęcherzyka żółciowego). Ostre zmiany zapalne w ścianie trzustki mogą mieć inny charakter, od nieżytowych do destrukcyjnych. Chron, procesy zapalne są reprezentowane przez powolny obecny stan zapalny w ścianie trzustki żeńskiej Przyczyną chorób zapalnych kobiecej trzustki jest stagnacja żółci, wstępująca (wzdłuż dróg żółciowych z dwunastnicy) i zstępująca (z wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych), a także infekcja krwiotwórcza i limfatyczna. Choroby zapalne Z reguły po wyrobie następuje tworzenie się kamieni. Rezultatem ostrego procesu zapalnego u samicy może być tworzenie się kropli, krawędź rozwija się z niedrożnością szyi pęcherza lub torbielowaty przewód z kamieniem. G. przedmiot jest powiększony, jego ściana jest rozciągnięta, fałdy błony śluzowej są nieobecne, w ścianie przedmiotu następuje proliferacja tkanki łącznej z ogniskami nacieków małych komórek. W G. p. Zawiera płyn podobny do śluzu wytwarzany przez gruczoły błony śluzowej. Kiedy zakażenie zawartości pęcherza może rozwinąć się hron, ropniak J. str.

Gruźlica przedmiotu obserwowana jest niezwykle rzadko. W przypadku ogólnej gruźlicy prosów w ściankach pęcherza i przewodów występują guzki lub ogniska martwicy prosów. Gruboziarniste formy gruźlicy trzustki są jeszcze mniej powszechne, zwykle w połączeniu z tym samym uszkodzeniem wątroby.

W przypadku kiły wrodzonej opisano gumę w ścianach trzustki, której towarzyszy owrzodzenie i zwłóknienie ścian ze zwężeniem i zatarciem torbielowatego przewodu.

Uszkodzenie zapalenia trzustki w postaci nieżytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego z bakteriocholią obserwuje się w wielu ostrych chorobach zakaźnych (dur brzuszny, paratyphoid, cholera, salmonelloza), ponieważ żółć jest korzystnym środowiskiem dla rozwoju wielu bakterii. W duru brzusznego ziarniniaki duru brzusznego zbudowane z dużych, lekkich komórek „duru brzusznego” znajdują się w ściankach trzustki i przewodów. W cholerze bańka jest często rozciągana przez niejasną lub lekką wodnistą żółć, w nacięciu często występują wibrysy cholery. W innych przypadkach zawartość jest gruba, czarna. Błona śluzowa pęcherza jest pełnokrwista, czasami z krwotokami. Uszkodzenia raka trzustki z jelitową (toksyczną) postacią salmonellozy charakteryzują się mnóstwem naczyń włosowatych, krwotokiem pooperacyjnym, mikronekrozą. W septycznej (septikopemicznej) i duru brzusznego postaci salmonellozy w G. pozycji obserwuje się reaktywny rozrost siatkówki i śródbłonka oraz centra ropnego zapalenia. Nacieki składają się z polimorficznych jądrowych leukocytów, limfocytów i komórek plazmatycznych.

Z robaków najważniejsze są glisty, które mogą wkradać się do wspólnego przewodu żółciowego i przewodów wewnątrzwątrobowych. W rezultacie może rozwinąć się ostre zapalenie trzustki, ropne zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółtaczka, ropień i marskość żółciowa. Różne rodzaje przywry wątrobowej i opisthorchis pasożytują na trematodach.

W przypadku zakażenia cerkarią przywry wątrobowej (Distomata) na stacji kolejowej często zawiera się setki pasożytów i ich jaja. Choroba może przebiegać bezobjawowo z bardzo małymi zmianami w ścianach kobiety, w innych przypadkach przybiera postać hronu, zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia dróg żółciowych z największymi zmianami wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Występuje zwłóknienie ścian trzustki, proliferacja otaczającej tkanki łącznej z jej naciekaniem okrągłych komórek. W przypadku opisthorchiasis, z wyjątkiem objawów hronu, zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia dróg żółciowych, obserwuje się proliferację nabłonka dróg żółciowych, hl. arr. wewnątrzwątrobowe.

Spośród najprostszych pasożytów zwierzęcych (pierwotniaków) lamblia (Lamblia intestina lis), które przenikają z dwunastnicy, najczęściej osiadają w komorze fermentacyjnej. Giardiozie dróg żółciowych może towarzyszyć nieżytowe zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie dróg żółciowych, ale częściej obserwuje się utajone pasożytnictwo.

Patologia

Symptomatologia

Choroby Zh. P. charakteryzują się lokalizacją bólu w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza, z napromieniowaniem prawego łopatki, obojczyka, stawu barkowego, często w lewym podbrzuszu, w okolicy serca i za mostkiem, co czasem symuluje klinikę zawału mięśnia sercowego. Ból pojawia się lub nasila po spożyciu tłustych lub smażonych potraw, jaj, zimnych lub gazowanych napojów, wina, piwa, przekąsek, wraz z fizycznym. obciążenie, przenoszenie ciężarów, szczególnie w prawej ręce, drżenie, chłodzenie, pod wpływem stresu neuropsychicznego. W przypadku choroby kamieni żółciowych ból często pojawia się w nocy, bez powodu. Stały uporczywy ból można zaobserwować w przypadku zmian nowotworowych w ciele. Wzrost temperatury i dreszcze związane z atakiem bólu zwykle wskazują na rozwój zapalenia pęcherzyka żółciowego, a rozwój objawów zapalenia otrzewnej niewątpliwie potwierdza obecność procesów destrukcyjnych w ciele. Pojawienie się bólu podczas ataku lub wkrótce po tym żółtaczka częściej wskazuje na obecność kamieni żółciowych. Poczucie silnego osłabienia podczas ataku bólu, blednięcia, zimnego potu, drętwienia kończyn, bólu serca, bólów głowy, tj. Wyraźna autonomiczna klinika kryzysowa, wskazują na zwiększoną labilność nerwowo-naczyniową i często obserwuje się je w dyskinezie. G. p. Często obserwuje się zjawiska niestrawne: nudności, odbijanie się, gorycz w ustach, zmniejszony apetyt itp..

Badanie pacjentów ma na celu wykrycie niedożywienia (kamienie żółciowe występują częściej w przypadku otyłości, ze wyczerpaniem należy pomyśleć o procesie nowotworowym), żółtaczką, wypukłościami ściany brzucha (wzrost powiększenia trzustki, przepukliny) oraz udziałem brzucha w czynności oddechowej. Powierzchowne badanie dotykowe ujawnia wzrost oporu lub czułości ściany brzucha w prawym podżebrzu. Chronowi, chorobie zapalnej pacjentki, naturalnie towarzyszy pojawienie się stref hiperestezji skóry Zakharyna-Geda w prawym podżebrzu, pod prawym łopatką, w ciężkich przypadkach - po lewej stronie. Przy głębokim badaniu dotykowym normalne Zh.p. nie jest wyczuwalne. Określone przez badanie dotykowe, a czasem widoczne na oku pacjentki (objaw pozytywny Courvoisiera), istnieją zmiany organiczne, które zapobiegają odpływowi żółci (obecność kamienia w torbielowatych lub wspólnych przewodach żółciowych, zwężenie lub rak dużej brodawki dwunastnicy, obrzęku lub częściej rak głowy trzustki). Gęsta formacja w prawym podżebrzu podejrzewa guz kobiety, a charakterystycznym objawem zmian zapalnych u kobiety jest ból palpacyjny, szczególnie podczas wdychania, który jest objawem Kera. Często pojawia się również ból podczas uderzenia w prawą podskórną część ciała (znak Lepene). Często bolesność dotykania okolicy przedmiotu objawia się bardziej w pozycji siedzącej pacjenta (objaw Murphy'ego). Czasami obserwuje się ból podczas uderzenia w prawy łuk żebrowy pacjenta (objaw Grekova-Ortnera), podczas naciskania nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po prawej stronie (objaw Musssi). Opisano wiele innych bolesnych punktów charakterystycznych dla zapalenia pęcherzyka żółciowego, które są mniej powszechne..

Wady rozwojowe

Wrodzone wady rozwojowe narządów płciowych (ryc. 15) obejmują wrodzone zmiany jego wielkości, kształtu i położenia, prowadzące do wyraźnych dysfunkcji. Stanowią one b - 8% wszystkich ludzkich anomalii.

Aplazja (agenezja) - całkowity brak fermentacji - wynika z braku zarodka pęcherza moczowego lub jego śmierci w okresie embrionalnym. Częstotliwość tej wady, zgodnie z autopsją, 1: 7500.

Hipoplazja - gwałtowny spadek wielkości J. p. W tej niezwykle rzadkiej defekcie J. p. Ma wygląd nieznacznego rozszerzenia początkowego odcinka torbieli torbielowatej; z histolem badanie w nim ujawnia złożone gruczoły rurkowe, co potwierdza diagnozę.

Atrezja - brak ubytku w trzustce - występuje, gdy embriogeneza dróg żółciowych jest zaburzona na etapie wakuolizacji. Zh. P. w tego rodzaju wadach rozwojowych ma postać włóknistego pasma. Izolowana atrezja elementu żeńskiego jest niezwykle rzadka, zwykle towarzyszy temu atrezja przewodów żółciowych.

Podwojenie pęcherzyka żółciowego następuje z powodu utworzenia dwóch zakładek komórkowych narządu z jednego wspólnego. Jeden z dwóch przewodów żółciowych znajduje się w typowym miejscu, drugi może zostać przesunięty do rowka okrągłego więzadła, do miąższu wątroby, do ściany żołądka itp. Przewody pęcherzykowe, gdy przewód żółciowy jest podwojony, łączą się w jedno lub idą osobno. Niekompletne podwojenie żeńskiego elementu objawia się tworzeniem się podłużnej przegrody w jego świetle.

Uchyłki (opisane są pojedyncze obserwacje) powstają w wyniku zwężenia talii przez pasma zarodkowe lub w obecności defektów warstwy mięśniowej.

Anomalie w lokalizacji (dystopii) trzustki występują częściej i występują w 3% wszystkich sekcji zwłok. W dystopii Zh. Przedmiot może znajdować się w polu lewego płata, okrągłego więzadła i tylnej powierzchni wątroby. Wielu autorów przypisuje anomalie śródwątrobową lokalizację kobiecej trzustki i błędnika.

Wady rozwojowe żelaza mogą wystąpić bez klinów, objawów lub mogą być powikłane zapaleniem pęcherzyka żółciowego, kamicą żółciową, odwróceniem pęcherza moczowego z odpowiednimi objawami. Rozpoznanie wad rozwojowych jest możliwe przy użyciu rentgenolu i metod badań radioizotopowych, laparoskopii. W obecności klina konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Uszkodzić

Pojedyncze uszkodzenia trzustki są rzadkie, ponieważ leżą głęboko, chronione łukiem żebrowym i wątrobą. Uszkodzenie kobiety., Podobnie jak uszkodzenie innych pustych narządów brzucha, są podzielone na zamknięte i otwarte. Otwarte urazy - rany kłute i postrzałowe, zamknięte - łzy i łzy.

Mechanizm zamkniętego urazu może być inny: bezpośredni cios w prawy podskórny tępy przedmiot, upadek, ostry ucisk tego obszaru lub górnej połowy brzucha. W tych przypadkach następuje nagła silna kompresja J. p.; żółć w nim zawarta nie może szybko uciec przez torbielowaty przewód, ciśnienie hydrauliczne w nim gwałtownie wzrasta, a ściana pęka. Obecność zmian zapalnych (ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa) przyczynia się do uszkodzenia pacjentki, a zmiany patologiczne w zamkniętym urazie pacjentki - pęknięcie ściany przypominające szczelinę, zwykle zlokalizowane w okolicy dna lub szyi. Opisuje oderwanie pęcherza od wątroby.

Po ustąpieniu ostrego bólu w momencie uderzenia (wstrząs jest rzadki) pacjenci często czują się zadowalająco. W przyszłości, zwykle po kilku godzinach, ból pojawia się ponownie lub nasila się, najpierw lokalizując się w prawym podżebrzu, gdzie można zauważyć ograniczone napięcie mięśni przedniej ściany brzucha i oszczędzanie prawego podżebrza podczas oddychania. Czasami obserwuje się wybrzuszenie w tej strefie. Podczas badania palpacyjnego, w pierwszych godzinach po urazie brzuch jest miękki, ale bolesny w prawym podżebrzu, objawy Ortnera i Shchetkina-Blumberga są pozytywne. Później, z perkusją, wykrywa się matowość w prawej połowie brzucha. W przyszłości rozwija się charakterystyczny obraz rozproszonego zapalenia otrzewnej (patrz).

Podczas otwierania jamy brzusznej wydzielana jest znaczna ilość żółci (do 2–2,5 l). Często zapalenie otrzewnej u tych pacjentów rozwija się powolnie, a czasami występuje delimitacja (osumkovka) procesu zapalnego, dlatego wskazania do operacji są ustalane późno. Często zamknięte urazy Przedmiot jest maskowany objawami uszkodzenia innych narządów: wątroby, jelita i żołądka. Przedoperacyjna diagnoza zamkniętych uszkodzeń przedmiotu jest trudna. Zwykle przeprowadza się operację rzekomego pęknięcia jelit, uszkodzenia wątroby itp., A ostateczną diagnozę ustala się tylko podczas operacji.

Ze względu na brak charakterystycznych objawów zamkniętych izolowanych zmian u pacjentki, co uniemożliwia ich wczesne wykrycie i szybkie wyeliminowanie niebezpiecznych powikłań, laparocenteza z użyciem cewnika „cewnikowego” i laparoskopia powinna być stosowana szerzej (patrz Peritoneoskopia).

Diagnoza pojedynczych urazów noża lub postrzału (otwartych) u pacjentki jest trudna, jednak lokalizacja rany i przepływ żółci z niej czasami ułatwiają diagnozę.

Wielkość interwencji chirurgicznej w przypadku izolowanych urazów pacjentki zależy od charakteru i zakresu tych urazów, a także od zmian w ścianach narządów, które istniały przed urazem. Przy małej szczelinie, małej liniowej ranie i braku oznak patolu zmiany w ścianie pęcherza można ograniczyć do zszycia rany. Szwy należy nakładać w dwóch rzędach: pierwszy - ciągły przez wszystkie warstwy, drugi guzkowy, surowiczo-mięśniowy; Zaleca się stosowanie nici syntetycznej na atraumatycznej igle.

Przy znacznych rozmiarach rany Zh. Przedmiotu, obecności patolu, zmian jego ściany, przy pełnym oderwaniu Zh. Przedmiotu od powierzchni wątroby konieczne jest wykonanie typowej cholecystektomii (patrz). W przypadku niepełnego oderwania przedmiotu od wątroby, w niektórych przypadkach można go obciąć do obszaru łóżka. Jama brzuszna we wszystkich przypadkach musi być dokładnie osuszona i osuszona..

Choroby

Wzrasta liczba pacjentów z patologią J. p., Zwłaszcza w dzieciństwie i starości. Ułatwia to długotrwałe nieaktywne zakażenie organizmu, zaburzenia odżywiania ze względnym spadkiem spożycia produktów mlecznych i roślinnych w diecie, czynniki psychogenne i neurogenne predysponujące do stagnacji żółci, wzrost efektów alergicznych i toksycznych. Subiektywne i obiektywne objawy porażki pacjentki różnią się znacznie w zależności od charakteru i ciężkości patolu, procesu i fazy choroby. Wśród Zh. W klinach często obserwuje się połączenie funkcji i zaburzeń organicznych. Dyskinezy częściej występują nie w czystej postaci, ale w połączeniu z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, kamicą żółciową lub giardiasis. U pacjentów z inwazją pasożytniczą i kamicą żółciową często obserwuje się wtórne zmiany zapalne w ciele, jednak z praktycznego punktu widzenia i dla zróżnicowanego leczenia izolacja powyższych postaci jest bardzo dogodna.

Upośledzenie funkcjonalne

Dyskineza jest funkcją, naruszeniem funkcji motorycznej ewakuacji pacjentki. Często łączy się ją z dyskinezą przewodów żółciowych (patrz przewody żółciowe) i naruszeniem tonu zwieracza ampułki wątrobowej trzustki. Rozróżnia się pierwotne i wtórne dyskinezy Pierwotne dyskinezy obejmują choroby oparte na czynnościach, zaburzeniach układu żółciowego z powodu zaburzeń neurohumoralnych mechanizmów regulacyjnych. Wtórne dyskinezy występują odruchowo w różnych chorobach narządów jamy brzusznej. Zh Dyskinezja jest często konsekwencją jednego z lokalnych klinów, przejawów ogólnej nerwicy, autonomicznego kryzysu mięśnia mózgowego, przenoszonego wirusowego zapalenia wątroby oraz innych infekcji i zatruć. W przypadku klina, obraz dyskinezy zmiany kobiecej, pojawienie się bólu w prawym górnym kwadrancie jest bolesne, zszywające lub skurczowe z natury z typowym napromieniowaniem do prawej łopatki, barku, obojczyka lub bez napromieniania. Ciężkie ataki bólu czasami dają powód, aby sugerować obecność zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów i mogą służyć jako przyczyna błędnej cholecystektomii. Występują hipotoniczne, hipokinetyczne, hipertoniczne i hiperkinetyczne formy dyskinezy u pacjentki, które często ograniczają się do różnicowania dyskinez na dwie grupy - ze zmniejszeniem tonu i ruchliwości pacjentki oraz ich wzrostem. Przy niedociśnieniu i hipokinezji Zh. Ból ma częściej nudny charakter i zdarza się długo; z nadciśnieniem i hiperkinezą dominują krótkotrwałe bóle skurczowe. Charakterystyczną cechą J. dyskinez jest połączenie bólu z niepokojem i stresem neuropsychicznym.

Podczas badania pacjentów poza okresem zaostrzenia zwykle obserwuje się nieznaczną bolesność w obszarze zmiany żelaza i w okolicy nadbrzusza. Punkty bólowe i obszary przeczulicy skóry, charakterystyczne dla zapalenia trzustki, są łagodne lub nawet nieobecne. W treści dwunastnicy nie ma elementów zapalnych lub jest ich niewiele, odruch torbielowaty jest często labilny. Rozpoznanie dyskinezy żelaza opiera się na charakterystycznym klinie, obrazie, wynikach sondowania dwunastnicy, cholecystocholangiografii, radioizotopie i badaniach ultrasonograficznych. Brak oznak choroby organicznej (kamień nazębny, zwężenie ampułki wątrobowo-trzustkowej, zapalenie okołozębowe itp.) W przypadku naruszenia funkcji motorycznej ewakuacji pęcherza sugeruje z dużym prawdopodobieństwem dyskinezy ciała..p. Zwykle w przypadku stagnacji J.p. ważne są momenty czysto funkcjonalne - dyskinezy, upośledzona funkcja motoryczna dwunastnicy - duodenostaza. Rozwój stojących przewodów żółciowych jest również ułatwiony przez czynniki mechaniczne, które utrudniają odpływ żółci - anomalia w rozwoju przewodów żółciowych, obecność procesu adhezji itp..

Klinicznie stagnacyjny J.p. objawia się tępymi, ciągłymi bólami w prawym podżebrzu, nasilonymi przez drżenie, szybkie chodzenie, noszenie ciężaru w prawej ręce.

Choroby metaboliczne: cholesteroza - stosunkowo częste uszkodzenie tkanki zawierającej żelazo, polegające na odkładaniu estrów cholesterolu w błonie śluzowej, co przyczynia się do stagnacji żółci w pęcherzu. Częściej występuje u otyłych kobiet w wieku 35–65 lat z ciężkim zaburzeniem metabolizmu tłuszczów i wysokim poziomem cholesterolu we krwi. Klin, objawy cholesterolu w obecności kamieni w żelazie Zwykle nie różnią się od objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego. Rozpoznanie bezdechowej cholesterozy jest trudne, zwykle pacjenci zauważają stały tępy ból w prawym podżebrzu, czasem po nim pojawiają się ostre, zszywające bóle, które często występują, gdy ciało jest pochylone do przodu. W przypadku dwunastnicy w części żółci czasami znajdują się kryształy cholesterolu. Leczenie cholesterozy: w pozycji na wyrażonych klinach objawy operacyjne - cholecystektomia.

Choroby zapalne

Najczęściej w Zh. Obserwuje się przedmiot ostry i hron, procesy zapalne (patrz. Zapalenie pęcherzyka żółciowego), najczęściej spowodowane przez warunkowo patogenną mikroflorę (E. coli, gronkowce, paciorkowce itp.). Ważna jest również infekcja wirusowa. Zakażenie może dostać się do Zh. Przedmiot na żółci i torbiele torbielowate od zhel.-kish. ścieżka (infekcja wstępująca) lub z wewnątrzwątrobowych przewodów żółciowych (infekcja zstępująca), a także drogą limfogenną i hematogenną. Stagnacja żółci w nim przyczynia się do rozwoju procesu zapalnego w żelazie. Chorobom zapalnym przedmiotu często towarzyszy tworzenie się w nim kamieni.

Ostre zmiany zapalne w ścianie trzustki mogą mieć inny charakter - od nieżytowych do destrukcyjnych. Chron, zmiany zapalne są reprezentowane przez powolny obecny stan zapalny w ścianie kobiety. Rezultatem procesu zapalnego u kobiety. Może być rozwój jego opryszczki. Krople Zh. Nie mogą powodować oczywistych klinów, objawów i zwykle nie są skomplikowane przez perforację, ale obecność stałego ogniska infekcji dyktuje potrzebę cholecystektomii u pacjentów z kroplami Zh. P.

Chron, choroby zapalne. Przedmiotowi często towarzyszy zaangażowanie w patol, proces innych narządów trawiennych (wątroba, żołądek, trzustka, jelita), zaburzenia funkcji żeńskich narządów płciowych, zaburzenia nerwowe i sercowo-naczyniowe.

Choroby pasożytnicze. Inwazja pasożytów na linię kolejową, szczególnie w dzieciństwie, często prowadzi do jej funkcji i chorób zapalnych. Oprócz giardiasis (patrz), opisthorchiasis (patrz) i fascioliasis (patrz), istnieje klęska J. p. W wyniku wprowadzenia trądziku jelitowego (strongyloidosis), glisty, przywry chińskiej (rzeżączka) i innych pasożytów. Symptomatologia nie jest bardzo specyficzna - ból w prawym podżebrzu, zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia czynności jelit, czasem gorączka, dreszcze, utrata masy ciała, swędzenie skóry, eozynofilia we krwi. Rozpoznanie ustala się, gdy pasożyty znajdują się w treści dwunastnicy lub kale. Choroby zapalne i pasożytnicze J. i. prowadzić do różnych powikłań - zapalenie dróg żółciowych (patrz), zapalenie dróg żółciowych, zapalenie wątroby (patrz), zapalenie trzustki (patrz), zapalenie pęcherzyka żółciowego, marskość żółciowa (patrz). Choroby pasożytnicze przedmiotu są zwykle leczone zachowawczo, ale obecność w tym samym czasie w i. proces zapalny czasami prowadzi do leczenia chirurgicznego.

Choroby kamieni żółciowych o złożonej etiologii obejmują kamicę żółciową, krawędź charakteryzuje się tworzeniem kamieni w kamieniach gruczołowych W niektórych przypadkach obecność kamieni w kamieniach gruczołowych nie powoduje żadnych klinów, objawów i jest wykrywana jako znalezisko podczas interwencji chirurgicznych przy innej okazji lub podczas sekcji zwłok. Ale częściej tworzenie się kamienia w substancji żelaza łączy się z wyraźnymi zmianami zapalnymi w nim - rozwojem kamiczego zapalenia pęcherzyka żółciowego (patrz choroba Gallstone'a). Leczenie funktów, naruszenie Zh. Przedmiotu polega na wyeliminowaniu przyczyn go powodujących, jednak nieskuteczne leczenie zachowawcze na wyrażonych klinach, przejawach dyskinezji Zh. Przedmiot czasami powoduje potrzebę usunięcia ostatniego. Stagnacja G. p. W obecności mechanicznej niedrożności odpływu żółci może być również wskazanie do leczenia chirurgicznego. Kamica żółciowa, szczególnie w połączeniu z chorobami zapalnymi Zh. P., Z reguły podlega leczeniu chirurgicznemu.

Guzy

Nowotwory łagodne - brodawczaki (tsvetn. Ryc. 3), gruczolaki, gruczolaki, gruczolakowłókniaki, cystoadenoma, mięśniaki, śluzaki itp. - są rzadkie. W Mayo Clinic (USA) stanowiły one 8,5% cholecystektomii. Wśród nich częściej obserwuje się brodawczaki, które są liczne, czasami występuje rozlana brodawczakowata P. P. Guzy zwykle znajdują się na dnie i można je łączyć z kamieniami nazębnymi. Klinicznie łagodne guzy Zh.p. nie ujawniają się w niczym, lub obserwuje się dolegliwości charakterystyczne dla hronu i zapalenia pęcherzyka żółciowego. W cholecystografii małe guzy G. przedmiotu zwykle nie są ujawniane, większe są często mylone z rachunkiem różniczkowym. Dlatego łagodne guzy trzustki są diagnozowane w większości przypadków podczas zabiegu chirurgicznego lub przypadkowo znajdują się na odcinku..

Leczenie łagodnych nowotworów Produkt działa, w większości przypadków powoduje typową cholecystektomię (patrz), ponieważ nie zawsze można wykluczyć złośliwość guza. W połączeniu guza G. przedmiotu z kamieniami lub hronem konieczne jest usunięcie zapalenia pęcherzyka żółciowego J. p.

Nowotwory złośliwe - rak i mięsak. Mięsaki występują bardzo rzadko w postaci mięśniaków mięsaków, myxochondrosarcomas, melanosarcomas, limfosarcomas and angiosarcomas. Histologicznie dotyczą one komórek w kształcie wrzeciona i komórek polimorficznych z komórkami gigantycznymi.

Pierwotny rak przedmiotu stanowi od 2 do 8% wszystkich nowotworów złośliwych danej osoby i zajmuje piąte miejsce wśród nowotworów złośliwych zhel.-kish. traktat. Zazwyczaj rak w wieku powyżej 40 lat dotyka osoby powyżej 40 roku życia; tylko osobne obserwacje opisano u młodzieży i dzieci. Według większości autorów kobiety chorują na raka. 4–5 razy częściej niż mężczyźni, co tłumaczy się częstym łączeniem się z kamicą żółciową, bardziej charakterystyczną dla kobiet. Częstotliwość łączenia raka pierwotnego raka trzustki z kamieniami żółciowymi i długotrwałym obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego wynosi od 62 do 94%. Carnot (P. Carnot) wprowadził nawet nowy termin „kalkulator”. Jednak bezpośredni związek między tymi dwiema chorobami nie został ustalony.

Rak J. lokalizowany jest częściej w okolicy dna, szyi i powierzchni zwróconej w stronę wątroby itp. (Tsvetn. Ryc. 2). Według histolu struktura gruczolakoraka występuje częściej niż Skirr, rak śluzowy, lity, płaskonabłonkowy i rak niskiego stopnia. Guz ma wysoki stopień złośliwości, wczesne przerzuty, zwykle wzdłuż limfy, ścieżkami. Przede wszystkim dotyczy to wątroby i limfy, węzłów bramek wątroby, co prowadzi do rozwoju żółtaczki obturacyjnej; uciskanie żyły wrotnej z towarzyszącym wodobrzuszem.

W początkowej fazie rak jest bezobjawowy. Jeśli rozwija się na tle choroby kamieni żółciowych, to klin, jego objawy zwykle maskują objawy raka. Objawy, takie jak intensywny stały ból i wyczuwalny guz guzowaty w prawym podżebrzu, żółtaczka, utrata masy ciała, rosnące osłabienie, niedokrwistość, wodobrzusze, mogą jedynie podejrzewać raka raka, ale w większości przypadków są to objawy daleko idącej zmiany podczas kiełkowania lub ucisku guz lub jego przerzuty do sąsiednich narządów i tkanek (wątroby, pozawątrobowych dróg żółciowych, żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego lub grubego itp.).

Napadowy ból, znaczny wzrost temperatury, dreszcze, ulewne poty nie są typowe dla raka raka, ale mogą wystąpić po dodaniu wtórnej infekcji i rozwoju zapalenia dróg żółciowych (patrz) lub kombinacji raka z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. W związku z tym wyróżnia się następujący klin pierwotnych form raka: żółtaczka, „guz”, dyspeptyczny, septyczny i niemy.

Niedokrwistość hipochromowa, mała leukocytoza, przyspieszony ROE, bilirubinemia, achlorhydria nie są charakterystycznymi objawami pierwotnego raka raka i zwykle rozwijają się w późnym stadium choroby.

Podczas sondowania dwunastnicy odruch torbielowaty jest zwykle nieobecny, w rzadkich przypadkach otrzymywania części B zawiera dużą liczbę leukocytów i śluzu, a komórki rakowe można wykryć w rozmazach zabarwionych zgodnie z Romanowsky-Giemsa. W związku z długim bezobjawowym przebiegiem raka diagnoza raka, szczególnie wcześnie, jest bardzo trudna. Brak charakterystycznych klinów, objawów i niewystarczających danych pomocniczych podczas laboratoryjnych, rentgenolowych i instrumentalnych metod badawczych zaostrza te trudności. Rentgenol, Research Zhel.-Kish. ścieżka pozwala ujawnić przemieszczenie lub ucisk, a także deformację pobliskich narządów, co zwykle nie daje konkretnych wskazówek na temat pokonania guza nowotworowego przez sam przedmiot. Za pomocą cholecystografii (patrz) w niektórych przypadkach można ustalić wadę wypełniania o nierównomiernych konturach lub deformację przedmiotu. ; przy znacznym uszkodzeniu ściany i przewodu torbielowatego cień tylnej kolumny nie kontrastuje, co obserwuje się również w przypadku obliczeniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zdolności diagnostyczne cholegrafii wydalniczej (patrz) w większości przypadków są niskie, a w przypadku żółtaczki nie jest to wskazane. Skanowania i ultradźwiękowej echolokacji pacjentki z powodu braku określonych objawów procesu złośliwego nie można uznać za wiarygodne..

Kiełkowanie lub przerzuty raka J. przedmiotu w wątrobie można wykryć za pomocą hepatoscanningu, diagnostyki ultrasonograficznej (patrz), a także celiografii (patrz) i selektywnej angiografii (patrz hepatografia). Ważną wartością diagnostyczną jest peritoneoskopia (patrz).

Leczenie jest tylko operacyjne. Podczas operacji diagnoza raka zwykle nie jest trudna, z wyjątkiem przypadków rozległych zmian pozanaczyniowych, kiedy trudno jest ustalić pierwotną lokalizację guza, a także raka trzustki, które są makroskopowo nie do odróżnienia podczas operacji i nieoczekiwanie wykryte przez operowanych chirurgów podczas patomorfolu, badanie usuniętego pęcherza. W związku z tym wskazane jest, aby wykonać pilny histol, badanie J. p. Po cholecystektomii u wszystkich osób starszych. Radykalne operacje można wykonywać tylko we wczesnych stadiach choroby, rzadko diagnozowanych. Operowalność w raku raka wynosi około. trzydzieści%.

Dzięki lokalizacji procesu raka w okolicy dna lub szyi pacjentki interwencja może być ograniczona przez cholecystektomię; jeśli ściana sąsiadująca z wątrobą jest uszkodzona, konieczna jest resekcja wątroby.

W przypadku kiełkowania guza w wątrobie w wątrobie lub w obecności pojedynczego przerzutu wykonuje się segmentową resekcję wątroby lub hemihepatektomię; gdy pozawątrobowe przewody żółciowe lub otaczające narządy biorą udział w procesie blastomatycznym, ich resekcja. Jednak stosowność tak radykalnych operacji przez wielu chirurgów jest kwestionowana. W przypadku wielu przerzutów w wątrobie lub w otaczających, a jeszcze bardziej odległych narządach, interwencja powinna zakończyć się obżarstwem próbnym. W hronie, ropniaki Zh. Przedmiotu komplikującego raka, wykonaj cholecystostomię (patrz), w żółtaczce obturacyjnej na podstawie przerzutów w bramie wątroby - rekanalizacja przewodów żółciowych lub przezwątrobowy zewnętrzny drenaż płata lub segmentowych przewodów wątrobowych (patrz..

Prognozy dotyczące raka pęcherzyka żółciowego w większości przypadków, nawet po radykalnej operacji, są złe. Oprócz wysokiej bezpośredniej śmiertelności (35,5%), pięcioletnie przeżycie, zgodnie z danymi podsumowującymi, nie przekracza 1%.

Podczas wcześniejszych operacji należy oczekiwać poprawy wyników leczenia chirurgicznego, co wiąże się z opracowaniem bardziej zaawansowanych metod diagnozowania raka raka. Niezwykle ważne w tym problemie są interwencje chirurgiczne na czas dla crona. obliczeniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Charakterystyka kliniczna i diagnostyczna głównych wad rozwojowych, urazów i chorób Pozycja ta jest podana w tabeli 2.

Operacje

Interwencje chirurgiczne trzustki są zwykle wykonywane z powodu chorób zapalnych, urazów i nowotworów, ale najczęściej w ostrym i przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego.

Operacje na dworcu kolejowym chorób zapalnych, w zależności od czasu ich realizacji, są podzielone na nagłe - w pierwszych godzinach po przyjęciu, pilne - w ciągu pierwszych 24-72 godzin, wcześnie - 7-14 dni po przyjęciu i operacje wykonane w okresie remisja kilka miesięcy po ostrym ataku. W pierwszym przypadku operacja jest podejmowana ze względów zdrowotnych, gdy opóźnienie może prowadzić do poważnych komplikacji lub śmierci. Jeśli stan pacjentów nie wymaga natychmiastowej operacji, rozpoczynają one leczenie mające na celu zahamowanie procesu zapalnego i przywrócenie odpływu żółci (antybiotyki, leki przeciwskurczowe itp.). W przypadku leczenia zachowawczego po 2-3 dniach. okazuje się nieskuteczny lub występuje pogorszenie, pacjenci muszą być operowani. Z szybkim ustępowaniem zjawisk zapalnych po klinie ogólnym i specjalnym. badanie, przygotowanie przedoperacyjne pacjentów operowanych po 2-3 tygodniach Bez wypisu ze szpitala. Ta taktyka ma zastosowanie rozdz. arr. z nieskomplikowanym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Wcześniejszej interwencji chirurgicznej mogą towarzyszyć duże trudności techniczne ze względu na obecność znacznych zmian zapalnych (zapalenie rzęsistkowo-pęcherzowe, nacieki zapalne szyi pęcherza i więzadło wątrobowo-dwunastnicze).

U pacjentów w podeszłym wieku często obserwuje się destrukcyjne formy zapalenia trzustki, a klin, obraz choroby zwykle nie odpowiada poważnym destrukcyjnym zmianom w ścianie trzustki, dlatego w tej kategorii pacjentów wskazania do interwencji chirurgicznej należy rozszerzyć.

Przygotowanie przedoperacyjne polega na przeprowadzeniu działań poprawiających wentylację płuc (gimnastyka oddechowa, wykrztuśne, brzegi, plastry gorczycy), aktywność serca (preparaty naparstnicy, strychnina), normalizująca aktywność c. i. z. (środki uspokajające), a także w leczeniu współistniejących chorób. W przypadku niewydolności wątroby zaleca się przepisanie diety bogatej w białko, korekty hipoproteinemii (transfuzja osocza, podawanie preparatów białkowych, mieszanin aminokwasów, pozajelitowe podawanie glukozy, podawanie witamin C, B2 i B12). W celu zapobiegania krwawieniu z dróg żółciowych, często rozwijającym się z żółtaczką obturacyjną, konieczne jest podanie domięśniowe lub dożylne vicasolu; w niektórych przypadkach transfuzja krwi jest wskazana w celu poprawy procesów krzepnięcia krwi. Konieczna jest również korekta równowagi wodno-elektrolitowej, szczególnie w przypadku żółtaczki. Czas przygotowania przedoperacyjnego wynosi od 1 do 2 godzin. (jeśli konieczna jest operacja w nagłych wypadkach) do kilku dni (w przypadku braku pilnych lub pilnych wskazań do operacji), ale nie powinna to potrwać dłużej niż 7-10 dni, szczególnie w przypadku żółtaczki obturacyjnej lub zapalenia dróg żółciowych, ponieważ operacja eliminuje przyczynę choroby i jej powikłania same w sobie są w tych przypadkach najlepszym sposobem na wyeliminowanie zatrucia i pomagają usunąć pacjenta z poważnego stanu.

Znieczulenie podczas operacji na pacjentce powinno zapewnić chirurgowi swobodę manipulacji w obszarze bramy wątroby, więzadła wątrobowo-dwunastniczego oraz w strefie trzustkowo-dwunastniczej, dlatego znieczulenie dotchawicze z kontrolowanym oddychaniem i stosowanie środków zwiotczających mięśnie jest optymalne. Zaburzenia czynności wątroby i żółtaczki należy rozważyć w praktyce anestezjologicznej jako źródła zwiększonego ryzyka. W tych warunkach należy zadbać o zapobieganie rozwojowi niewydolności wątroby i nerek. Wybierając leki uspokajające i znieczulające do indukcji i znieczulenia podstawowego, należy przejść od złożoności, chorobowości i czasu trwania operacji. W przypadku głębokiego uszkodzenia wątroby wskazany jest podtlenek azotu, szczególnie w połączeniu z lekami przeciwpsychotycznymi. Na zwykłym klinie można zastosować praktykę indukcji znieczulenia, 0,5-1% krótko działającego roztworu barbituranu (heksenalu, tiopentalu), a przede wszystkim - podtlenek azotu na tle małych dawek eteru.

Technika działania. Operacja wykonywana jest w pozycji pacjenta na plecach za pomocą wałka na poziomie XII kręgu piersiowego, co ułatwia dostęp do szyi pęcherza. Najczęściej nacięcia ukośne stosuje się w prawym podżebrzu, czasem proste (wzdłuż linii środkowej, przezpiersiowe lub okołozębowe), na Krym, w razie potrzeby dodaj nacięcie pod kątem (patrz Laparotomia). Wybór nacięcia zależy od cech konstytucyjnych pacjenta i proponowanych zmian w jamie brzusznej. Operacja usunięcia Zh. Przedmiot jest najczęściej wykonywany - cholecystektomia (patrz). Czasami J. p. Jest stosowany do utworzenia zespolenia żółciowo-trawiennego w celu przywrócenia normalnego odpływu żółci w obecności nieusuwalnej niedrożności w przewodzie żółciowym wspólnym lub w obszarze dużej brodawki dwunastnicy. Najczęściej zespolenie stosuje się między trzustką i dwunastnicą (patrz cholecystoduodenostomia), trzustką i jelitem cienkim (cholecystoenterostomia), rzadziej między rakiem trzustki a żołądkiem - cholecystogastroanastomoza (patrz cholecystogastrostomia)..

Cholecystostomię wykonuje się rzadko, zwykle z destrukcyjnymi zmianami w płucach u starszych pacjentów, którzy są w ciężkim stanie, gdy cholecystektomia jest technicznie niemożliwa lub zagraża życiu. Nałożenie zewnętrznej przetoki uwalnia pęcherzyk żółciowy od zainfekowanej żółci i kamienia nazębnego, eliminuje zatrucie. Następnie przetoka może się zamknąć; jeśli tak się nie stanie, po 1,5-2 miesiącach. można podjąć drugą interwencję w celu wyeliminowania podstawowej patologii i wyeliminowania przetoki żółciowej. Nie zaleca się usuwania pojedynczego kamienia zalecanego przez niektórych chirurgów z niezmienionego J. str. (Tzw. Idealna cholecystotomia), ponieważ warunki sprzyjające ponownemu tworzeniu się kamienia nazębnego podczas tej interwencji nie są wyeliminowane, a deformacja bliznowata Zh n. dodatkowo upośledza jego funkcję.

Przebieg pooperacyjny zależy od ogólnego stanu pacjenta przed operacją, czasu trwania, złożoności i charakteru przeprowadzonej interwencji chirurgicznej. Szczególnie zainteresowani po operacji są otyli pacjenci w wieku podeszłym i starszym z tymi ostatnimi nieodłącznymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Środki, które należy przeprowadzić już od pierwszych godzin po operacji, powinny mieć na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania oddychania zewnętrznego i zapobieganie powikłaniom płucnym, utrzymanie aktywności układu sercowo-naczyniowego, korygowanie równowagi wodno-elektrolitowej, eliminowanie bólu i czynników odruchowych związanych z urazem operacyjnym, walka z zatruciem. W tym celu pacjentom zapewnia się półleżącą pozycję w łóżku, wykonuje się ćwiczenia oddechowe i terapeutyczne oraz zaleca się wczesne ruchy i wstawanie. W przypadku powikłań płucnych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) - sulfonamidy, antybiotyki, środki wykrztuśne, banki, inhalacje. W przypadku niewydolności wątroby i nerek (patrz zespół wątrobowo-nerkowy) zaleca się dożylne podanie 40% roztworu glukozy, zalecane są witaminy z grupy B, K, C, 4% wodorowęglan sodu, 1% kwas glutaminowy, syrep, poliglucyna ciężki napój gazowany (Borjum), lipokaina, metionina. W ciężkich postaciach niewydolności wątroby i nerek dobrym skutkiem jest cewnikowanie przewodu piersiowego (patrz) na szyi przez 4-5 dni. Szczególną uwagę w okresie pooperacyjnym należy zwrócić na zapobieganie krwawieniu z dróg żółciowych, zapobieganie i leczenie niedowładu jelitowego.

Wczesne powikłania pooperacyjne u pacjentów operowanych z powodu chorób przewodu żołądkowo-jelitowego obejmują krwawienie z dna pęcherza moczowego lub tętnicy torbielowatej, któremu towarzyszy krwawienie zewnętrzne lub tworzenie krwiaków pod wątrobowych, a także przewód żółciowy z dna dróg rodnych, torbielowate lub pozawątrobowe drogi żółciowe ropień wątrobowy lub rozwój rozlanego żółciowego zapalenia otrzewnej. Późne powikłania pooperacyjne obejmują krwiaki i ropienie rany pooperacyjnej, przetoki podwiązkowe, przetoki żółci zewnętrzne (patrz), przepukliny pooperacyjne.

Tabela 2. Charakterystyka kliniczna i diagnostyczna głównych wad rozwojowych, urazów i chorób pęcherzyka żółciowego

Nazwa wady rozwojowej, uszkodzenia i choroby *