Testy zapalenia trzustki

Zapalenie trzustki w większości przypadków rozpoznaje kolka - ból w podbrzuszu. Skurczowe odczucia mogą wystąpić z powodu użycia potraw o ekstremalnym smaku: pikantnym, słodkim, tłustym - w dużych ilościach.

Po pewnym czasie może wrócić do pleców lub klatki piersiowej, pojawia się ból po jedzeniu. W takim przypadku konieczne jest natychmiastowe podjęcie środków, nie zaleca się kładzenia się podczas ataku.

Objawy zapalenia trzustki są podobne do oznak zatrucia lub zatrucia, obejmują one:

  • ogólna słabość;
  • zmęczenie;
  • nieoczekiwana utrata masy ciała;
  • awarie układu pokarmowego i inne.

Z tego powodu diagnoza choroby jest trudna. Z tego powodu warto skonsultować się z lekarzami i ustalić zapalenie trzustki za pomocą analizy lub obalić obecność choroby.

Rozpoznanie choroby wymaga opieki i ostrożności, i oczywiście musisz dokładnie wiedzieć, jakie testy mogą wykryć zapalenie trzustki, obejmują one:

  • ogólna analiza krwi;
  • chemia krwi;
  • analiza kału;
  • Analiza moczu;
  • analiza śliny.

Widać, że testy na zapalenie trzustki i zapalenie pęcherzyka żółciowego są podobne, ale wskaźniki określające diagnozę są różne. Aby się nie pomylić, powinieneś dokładnie przestudiować listę niezbędnych badań.

Ogólne (standardowe) badanie krwi umożliwia wykrycie stanu zapalnego w gruczole. Nie można jednak wyciągać żadnych wniosków na temat diagnozy jedynie na podstawie wyników tej analizy..

Jeśli pacjent naprawdę ma zapalenie trzustki, wskaźniki będą następujące:

  1. leukocyty - w tempie 4 * 10 * 9 - 9 * 10 * 9 / l testy na podejrzenie zapalenia trzustki wykażą wyniki dziesięciokrotnie wyższe;
  2. ESR - przy szybkości 2-15 mm / h szybkość sedymentacji erytrocytów zostanie znacznie zwiększona;
  3. antygen - testy ostrego zapalenia trzustki pokażą obecność antygenów trzustkowych, a testy przewlekłego zapalenia trzustki go nie wykryją;
  4. hemoglobina - jej poziom we krwi będzie dość niski;
  5. hematokryt - wręcz przeciwnie, liczba ta będzie dość wysoka.

Możesz zauważyć, że wskaźniki mogą się zmieniać w górę iw dół, więc musisz dokładnie znać wszystkie zasady.

W przypadku silniejszego seksu są one następujące:

  • erytrocyty - od 3,9 * 10 * 12 do 5,5 * 10 * 12 komórek / l;
  • hemoglobina - od 135 do 160 g / l;
  • ESR - od 0 do 15 mm / h;
  • białe krwinki - od 4 * 9 * 10 do 9 * 10 * 9;
  • hematokryt - od 0,44 do 0,48 l / l.

Normalne stawki dla kobiet różnią się:

  • erytrocyty - 3,9 * 1012 do 4,7 * 1012 komórek / l;
  • hemoglobina - od 120 do 140 g / l;
  • ESR - od 0 do 20 mm / h;
  • białe krwinki - podobne do męskich wskaźników;
  • hematokryt - od 0,36 - 0,43 l / l.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, ten rodzaj analizy można przepisać kilka razy..

Analiza biochemiczna zapalenia trzustki pozwala w pełni rozpoznać całą rozłożoną sytuację stanu organizmu. Na jakie dane należy natychmiast zwrócić uwagę, a jakie zmiany wskazują na chorobę, lekarz będzie w stanie powiedzieć na pewno. Ale w niektórych momentach każdy może sam sprawdzić. Pomiędzy nimi:

  1. glukoza - powyżej normy z powodu braku produkcji insuliny;
  2. cholesterol - obniżony w porównaniu z normą;
  3. alfa 2-globulina - poniżej normy;
  4. amylaza (odpowiedzialna za rozpuszczanie węglowodanów) - dziesięć razy większa niż norma;
  5. trypsyna, elastaza (rozszczepienie peptydu w białkach) - zwiększona;
  6. lipaza (rozkład tłuszczu) - powyżej normy;
  7. bilirubina - zwiększa wydajność, jeśli gruczoł zakłóca drogi żółciowe z powodu obrzęku;
  8. transaminaza - w niektórych przypadkach może być podwyższona;
  9. całkowite białko - odnotowano spadek tego wskaźnika.

Wzrost amylazy jest jednym z najbardziej uderzających objawów zarówno przewlekłego, jak i ostrego zapalenia trzustki..

Biochemię należy wykonać pierwszego dnia po przyjęciu pacjenta z zapaleniem trzustki do szpitala z ostrym atakiem. Aby zapobiec kolejnym napadom i powikłaniom, dynamika amylazy jest badana podczas hospitalizacji..

Czy zapalenie trzustki może mieć dobre testy? To pytanie należy zadać lekarzowi i, jeśli to konieczne, przekazać je ponownie.

trzustka. W większości przypadków oznacza to naruszenia w innych narządach.

Oprócz powyższego istnieją inne testy na zapalenie trzustki, które naprawdę pomagają w diagnozie?

W zdecydowanej większości przypadków pacjent otrzymuje „bukiet” wskazówek i tylko lekarz prowadzący określa zakres i zakres badań. W razie potrzeby można przypisać złożone testy, takie jak USG lub MRI. Ale wśród „standardowych” jest analiza kału, moczu i śliny.

Drugi jest dość rzadki ze względu na dość wysoką cenę. W przypadku takiej choroby nie jest to standard, ale specjalna analiza wymaga obecności trypsynogenu w moczu. Ta nieaktywna wersja trypsyny dość wyraźnie wskazuje na stan zapalny w ciele..

Podczas sprawdzania kału w laboratorium patrzą przede wszystkim na takie wskaźniki:

  • obecność tłuszczu w masach - powierzchnia kału, błyszcząca z powodu nadmiaru tłuszczu;
  • ich odcień - odbarwiony jasnoszary stołek wskazuje na problemy z drogami żółciowymi;
  • obecność niepodzielonych kawałków żywności jest wyraźnym wskaźnikiem problemów trawiennych.

Analizując ślinę, patrzą na ilość amylazy: spadek ilości enzymu wskazuje na chorobę trzustki.

W ten sposób możesz samodzielnie wykonać testy na zapalenie trzustki, ale lepiej pozostawić możliwość ostatecznej diagnozy lekarzom. Lekarz z wystarczającą wiedzą medyczną może nie tylko dokładniej zdiagnozować chorobę, ale także przepisać indywidualny schemat leczenia, który jest odpowiedni dla każdego konkretnego przypadku: jego nasilenia, cech itp..

Złożoność choroby polega na tym, że po poddaniu się leczeniu powrót do poprzedniego życia będzie praktycznie niemożliwy. Właściwe odżywianie, leki, leczenie i okresowe badania lekarskie przez lekarza staną się integralną częścią życia pacjenta. Nieposłuszeństwo w żywieniu może prowadzić do nowych ataków lub, co gorsza, powikłań..

Ponadto, wykonując testy na zapalenie trzustki, ludzie myślą o tym, jakie wskaźniki powinny być idealnie. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi: będzie się różnić w zależności od wieku, historii i innych wskaźników pacjenta.

Testy na zapalenie trzustki są najważniejszym etapem w diagnozowaniu stanu trzustki. Diagnoza jest pracochłonnym procesem. Podobne objawy mylą obraz kliniczny. Aby niezawodnie dowiedzieć się o samopoczuciu narządu, musisz oddać mocz, kał i krew, przejść ultradźwięki itp. W artykule podkreślono kluczowe punkty diagnozy: listę testów z podziałem wyników.

kobieta pracująca nad mikroskopem Eine Anwenderin sitzt an dem Mikroskop

Procesowi zapalnemu, postępującemu w trzustce, w wielu przypadkach towarzyszą objawy, które można łatwo przypisać przekrwieniu, zmęczeniu, brakowi snu. Słabość, zmęczenie, utrata masy ciała, zaburzenia układu trawiennego - wszystko to towarzyszy codziennemu życiu mieszkańców metropolii, którzy gryzą w locie, piją kawę na czczo, mało odpoczywają i pozostawiają dużo czasu na drodze.

Rozpoznanie zapalenia trzustki obejmuje badania krwi, kału, moczu. Podstępność polega na tym, że gruczoł może znosić uzależnienia, zaniedbywanie posiłków, stres, ale kiedyś „eksploduje” i przypomina sobie ostrym atakiem. Tłumiąc silny ból, nigdy nie wrócisz do poprzedniego stylu życia. Od tego czasu dieta i leki staną się waszymi wiecznymi towarzyszami. Każde odstępstwo od diety spowoduje nowe ataki lub gorzej - poważne komplikacje.

Jakie testy należy wykonać z zapaleniem trzustki? Z reguły podczas kontaktu ze specjalistą pacjent otrzymuje szereg skierowań do laboratorium badawczego. W zależności od uzyskanych wyników lekarz już decyduje, czy wykonać głębsze badanie i przechodzi od poszczególnych aspektów każdego pacjenta. Powyższe analizy są obowiązkowe, a bardziej złożone badania (MRI, USG itp.) Są planowane później, jeśli to konieczne.

Ogólne kliniczne badanie krwi pozwala podejrzewać stan zapalny w gruczole. Jednak postawienie diagnozy wyłącznie na podstawie jej wyników jest nieprawidłowe.

W przypadku zapalenia trzustki badanie krwi stwierdza:

Napompował wiele razy liczbę leukocytów;

Liczba krwinek w zapaleniu trzustki zmienia się w górę lub w dół. Zwykle są to następujące kryteria:

Czerwone krwinki u mężczyzn - od 3,9 * 10 12 do 5,5 * 10 12, u kobiet - 3,9 * 10 12 do 4,7 * 10 12 komórek / l.

Hemoglobina u mężczyzn od 135 do 160, u kobiet od 120 do 140 g / l.

ESR u mężczyzn - od 0 do 15, u kobiet - od 0 do 20 mm / h.

Białe krwinki u mężczyzn i kobiet - od 4 do 9 * 10 9 litrów.

Hematokryt u mężczyzn - od 0,44 do 0,48, u kobiet - od 0,36 - 0,43 l / l.

Kliniczne badanie krwi na zapalenie trzustki jest środkiem pomocniczym. Aby uzyskać niezawodną diagnozę, można ją przepisać ponownie. Oczywiście zwraca się uwagę na inne metody badawcze, które zostaną omówione poniżej.

Biochemiczne badanie krwi na zapalenie trzustki

Podczas wykonywania biochemicznego badania krwi dobrobyt całego organizmu pojawia się, jakby w dłoni. W procesie zapalnym następujące wskaźniki odbiegają od normy:

Rośnie amylaza trzustkowa, enzym trzustkowy odpowiedzialny za rozkład skrobi.

Zwiększają się także inni przedstawiciele grupy enzymów, tacy jak trypsyna, elastaza, fosfolipaza, lipaza.

Niewystarczająca synteza insuliny powoduje wzrost stężenia glukozy w surowicy krwi.

Bilirubina zmienia się na większą stronę od normy, jeśli obrzęk gruczołu blokuje drogi żółciowe.

W niektórych przypadkach zwiększa się aktywność transaminaz.

Podwyższona amylaza jest podstawowym objawem zapalenia trzustki w jego przewlekłym lub ostrym objawie. Enzym ten pomaga rozkładać węglowodany. Lipaza jest odpowiedzialna za rozkład tłuszczów. Trypsyna i elastaza są przedstawicielami grupy proteaz, których funkcją jest rozszczepianie aminokwasowych wiązań peptydowych w białkach.

Biochemia zapalenia trzustki odbywa się w ciągu jednego dnia od dnia, w którym pacjent został dostarczony do szpitala z ostrym atakiem. Podczas hospitalizacji badana jest dynamika amylazy, zapobiegając dalszym atakom i powikłaniom. O tym lekarz sugeruje jej dalszy wzrost w połączeniu z silnym bólem.

Lekarz może zalecić wykonanie innych testów, na przykład w celu ustalenia, czy surowica wykazuje immunoreaktywność wobec trypsyny. Tylko w 4 na 10 przypadków wynik dodatni wskaże na uszkodzenie trzustki. W innych - że naruszenia miały wpływ na inne narządy (niewydolność nerek, zapalenie pęcherzyka żółciowego, hiperkortykalizm itp.). Stężenie inhibitorów trypsyny we krwi to kolejne badanie krwi na zapalenie trzustki, które pokazuje stopień dysfunkcji gruczołów. Im mniejsza liczba inhibitorów, tym mniej korzystne rokowanie.

Analiza moczu w przypadku zapalenia trzustki jest rzadko przepisywana ze względu na jej koszt. Informacje nie są powszechne, ale decydują o obecności trypsynogenu w moczu. Trypsynogen jest proenzymem, który jest nieaktywną formą trypsyny. Jego zawartość w moczu niezawodnie potwierdza proces zapalny.

Awarie w układzie pokarmowym z pewnością wpłyną na stolec, dlatego uciekają się do analizy kału. Zwrócono uwagę na kryteria takie jak:

Czy tłuszcz występuje w kale;

Czy istnieją niestrawione fragmenty żywności?.

Wszystko to wskazuje na nieprawidłowe działanie układu pokarmowego, a odbarwiony stolec oznacza, że ​​przewody żółciowe są zablokowane. W przypadku stanu zapalnego odchody są słabo zmywane ze ścian toalety. Ze względu na nadmiar tłuszczu ma błyszczącą powierzchnię. Jego konsystencja jest płynna, chęć wypróżnienia jest częsta. Defekacji towarzyszy ostry i nieprzyjemny zapach.

Teraz wiesz, jak określić zapalenie trzustki za pomocą analizy. Lepiej jednak pozostawić ten obowiązek lekarzowi prowadzącemu, który mając profesjonalizm i wiedzę medyczną, nie tylko postawi prawidłową diagnozę, ale także prawidłowo opracuje plan leczenia.

Wszystkie treści iLive są monitorowane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Zapalenie trzustki jest niezwykle częstą chorobą. Do dyspozycji jest wiele cech współczesnego życia: zaburzenia odżywiania, sucha żywność, stosowanie żywności typu fast food i fast food, palenie tytoniu i niekontrolowane leki. Aby rozpoznać chorobę od samego początku i rozpocząć leczenie, pacjent musi przejść badanie - w tym zdać niektóre testy na zapalenie trzustki. Wyniki tych testów określą, czy istnieje potrzeba leczenia i jakie leki są wymagane..

Rozpoznanie zapalenia trzustki nie jest tak łatwe - zwłaszcza jeśli choroba właśnie się rozpoczęła. Dlatego lekarz powinien wykorzystać cały możliwy arsenał narzędzi diagnostycznych, w tym testy laboratoryjne na zapalenie trzustki.

Jakie masz testy na zapalenie trzustki??

  • Ogólne kliniczne badanie krwi - pomaga znaleźć oznaki istniejącego procesu zapalnego (w szczególności nadmierną liczbę białych krwinek, przyspieszoną ESR itp.).
  • Biochemia krwi - pozwala zobaczyć zwiększoną zawartość substancji enzymatycznych, takich jak amylaza, trypsyna, lipaza.
  • Test glukozy we krwi - wskazuje na naruszenie wydzielania insuliny przez trzustkę.
  • Analiza płynów moczowych - pozwala znaleźć amylazę, która jest pośrednim objawem ostrego zapalenia trzustki.
  • Coprogram - badanie kału, które pozwala wykryć niedostatecznie strawione składniki żywności, co wskazuje na zaburzony proces produkcji enzymów.

Oczywiście same testy laboratoryjne nie wystarczą do zdiagnozowania zapalenia trzustki. Z reguły konieczne jest uzyskanie wyników diagnostyki instrumentalnej. Dlatego lekarz bezwarunkowo przepisze inne procedury diagnostyczne, na przykład USG, gastroskopię, cholangiopankreatografię wsteczną, tomografię komputerową, a także różne testy funkcjonalne.

Diagnozę zdrowia trzustki należy przeprowadzić przy użyciu zintegrowanego podejścia. W końcu lekarz musi określić zarówno funkcjonalność, jak i stan tkanek narządu. Trzustka jest miniaturowym, ale bardzo złożonym elementem w ludzkim ciele, który określa, jak dobrze przebiegają procesy trawienne, w jakich ilościach będą wytwarzane enzymy, w jaki sposób pokarm będzie wchłaniany przez organizm. Organ gruczołowy odgrywa między innymi ważną rolę w utrzymaniu ogólnych procesów metabolicznych, metabolicznych i hormonalnych..

Trzustka jest uważana za wyjątkowy narząd. Jeśli jeden obszar gruczołu jest uszkodzony, inne normalne tkanki zastępują uszkodzoną funkcję i zaczynają działać „dla dwóch”, dlatego nawet jeśli występuje problem w narządzie, osoba może nie odczuwać znacznych zaburzeń trawiennych. Jednak dzieje się to na odwrót: wpływa to na bardzo mały obszar tkanki gruczołu, a pacjent ma już poważne problemy z pełnym obrazem klinicznym zapalenia trzustki. Z tego powodu ważne jest jak najdokładniejsze zbadanie trzustki..

Obraz kliniczny ostrego i przewlekłego zapalenia trzustki nie jest konkretny. Dlatego lekarzowi często trudno jest ustalić prawidłową diagnozę bez przypisywania dodatkowych badań. Dlatego testy czasami odgrywają podstawową rolę w postawieniu diagnozy..

Specjalista medyczny ma trudne zadanie: nie tylko ustalenie obecności zapalenia trzustki, ale także określenie postaci choroby - przewlekłej lub ostrej. Objawy ostrego zapalenia trzustki mogą pokrywać się z objawami obserwowanymi podczas zaostrzenia przewlekłej postaci choroby, dlatego testy na zapalenie trzustki są przepisywane w przybliżeniu tak samo, aby dokładnie zbadać wszystkie zmiany, które wystąpiły w ciele.

Testy na ostre zapalenie trzustki są wykonywane tak wcześnie, jak to możliwe, aby rozpocząć leczenie w odpowiednim czasie. Ważne jest odpowiednie przygotowanie się do diagnozy, aby wyniki testu były wyjątkowo wiarygodne:

  • powinien powstrzymać się od picia płynów alkoholowych, mocnej herbaty i kawy;
  • należy wykluczyć każdy posiłek (badania krwi wykonuje się na pusty żołądek, po 8-godzinnej przerwie w jedzeniu);
  • aktywność fizyczna powinna być wykluczona do momentu oddania krwi do analizy;
  • Przed wykonaniem testu moczu należy dokładnie umyć, aby nie dostał się do moczu z narządów płciowych.

Należy pamiętać, że na wyniki wielu testów mogą wpływać leki takie jak witamina C, paracetamol, antybiotyki.

Testy na przewlekłe zapalenie trzustki muszą obejmować badanie krwi. Ta analiza pozwoli ci dowiedzieć się, czy w organizmie występują jakiekolwiek procesy zapalne, nawet jeśli nie jest to reakcja zapalna w trzustce. W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki oprócz standardowych badań lekarz może skierować pacjenta do przeprowadzenia różnych badań laboratoryjnych:

  • Analiza immunoreaktywnej trypsyny jest przepisywana stosunkowo rzadko, ponieważ jej skuteczność w zapaleniu trzustki wynosi nie więcej niż 40%. Ten rodzaj badań znajduje się na liście procedur diagnostycznych stosowanych w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego lub niewydolności nerek..
  • Analiza poziomu inhibitorów trypsyny we krwi pomaga określić skalę procesów destrukcyjnych w trzustce.
  • Analiza moczu pod kątem zawartości trypsynogenu - jest stosowana coraz mniej ze względu na znaczny koszt, jednak może całkowicie wskazywać na obecność zapalenia trzustki.

Testy na zaostrzenie zapalenia trzustki są zwykle takie same jak w przypadku ostrego ataku tej choroby. Aby nie tracić czasu, lekarz najpierw zaleca analizę oceny poziomu enzymu we krwi:

  • w pierwszym dniu - poziom amylazy trzustkowej;
  • dalej - poziom elastazy i lipazy.

Testy na zapalenie trzustki i zapalenie pęcherzyka żółciowego w pierwszej kolejności sugerują definicję diastazy. Normalny wskaźnik na jeden mililitr krwi wynosi 40-160 jednostek, aw mililitrze płynu moczowego - 32-64 jednostki. Analiza jest przeprowadzana na czczo. W ostrej fazie choroby rozkurcz rośnie ponad 4-5 razy. W przewlekłym przebiegu choroby niedokrwistość we krwi jest dodatkowo oznaczana, a w płynie moczowym - bilirubina i α-amylaza.

W ostrym okresie lub z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego wykrywa się leukocytozę (przesunięcie wzoru w lewo), przyspieszoną ESR. Analiza moczu wykazuje obecność bilirubiny i pigmentów żółciowych, wzrost urobiliny. Analiza biochemiczna wskazuje na wysoką zawartość bilirubiny, fibrynogenu i haproglobiny.

Chronicznemu procesowi towarzyszy gwałtowny spadek liczby limfocytów B i T oraz spadek zawartości immunoglobuliny A.

Ogólne kliniczne badanie krwi na zapalenie trzustki ma jedynie wartość pomocniczą, pomagając lekarzowi potwierdzić, że w organizmie występuje proces zapalny. Oprócz stanu zapalnego badanie krwi może wykryć niedokrwistość.

Wskaźniki badania krwi na zapalenie trzustki różnią się odpowiednimi zmianami:

  • Zawartość hemoglobiny i erytrocytów maleje - na przykład przy przedłużającym się przewlekłym przebiegu zapalenia trzustki, a także z powikłaniami związanymi z krwawieniem ogniska zapalnego.
  • Poziom leukocytów wzrasta, i znacznie - w wyniku ciężkiego stanu zapalnego.
  • Sedymentacja czerwonych krwinek jest przyspieszona, co jest uważane za dodatkową oznakę zapalenia..
  • Hematokryt wzrasta - jeśli występuje nierównowaga w bilansie wody i elektrolitów.

[11], [12], [13], [14], [15], [16], [17], [18], [19]

Wcześniej dość rzadka patologia „zapalenia pęcherzyka żółciowego” w ostatnich dziesięcioleciach jest znacznie częstsza. Ona jest znacznie „młodsza”.

Było to spowodowane dominacją w diecie współczesnego człowieka fast foodów, tłustych potraw pełnych konserwantów i różnych szkodliwych dodatków, a także fanatycznym pragnieniem zrzucenia wagi w krótkim czasie w celu dostosowania się do ideałów piękna narzuconych przez media.

Choroba może przebiegać bezobjawowo przez długi czas lub maskować, podobnie jak inne choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Testy laboratoryjne na zapalenie pęcherzyka żółciowego pomagają wyjaśnić sytuację i wyjaśnić diagnozę..

Przez zapalenie pęcherzyka żółciowego rozumie się zapalenie ścian pęcherzyka żółciowego. Zakłócony odpływ żółci i obecność patogennych mikroorganizmów w świetle pęcherza może prowadzić do procesu zapalnego. Ta patologia może być powikłaniem choroby kamieni żółciowych. Zaburzenia krążenia w ścianach wspólnego przewodu żółciowego (przewodu żółciowego) rzadziej prowadzą do choroby..

Zagrożone są ludzie:

  • z procesami zakaźnymi w wątrobie i jelitach;
  • z pasożytniczymi inwazjami, z niedożywieniem;
  • diety odchudzające.

Wszystko to prowadzi do odchyleń, które przejawiają się nie tylko w analizach: osoba odczuwa znaczące pogorszenie samopoczucia.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego wyróżnia się objawami etiologicznymi na:

  • nie obliczeniowy (bez tworzenia się kamieni);
  • obliczeniowy (z tworzeniem się kamieni).

Wraz z przepływem dzielą się na:

W przypadku ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego charakterystyczne są:

  • silny ból w prawym podżebrzu;
  • nudności;
  • wymioty
  • wzdęcia;
  • często biegunka.

Ból może być bardzo intensywny i można go złagodzić jedynie za pomocą środków przeciwskurczowych. Temperatura ciała wzrasta do 38 stopni Celsjusza.

Bolesne odczucia w tym przypadku stają się nie do zniesienia i zmuszają pacjenta do poszukiwania wykwalifikowanej pomocy medycznej. Skóra i twardówka oczu w tym przypadku nabierają intensywnie żółtego koloru. W takim przypadku stan należy odróżnić od innych procesów patologicznych w pęcherzyku żółciowym i narządach wewnętrznych. Testy laboratoryjne, testy instrumentalne i ultradźwięki pomogą Ci to zrobić najdokładniej..

Testy na zapalenie pęcherzyka żółciowego pomagają wyjaśnić diagnozę, a także ocenić stan wątroby i trzustki. Zmiany w badaniach laboratoryjnych wskazują na nasilenie procesu zapalnego. W trakcie leczenia prowadzone są badania w celu potwierdzenia skuteczności procedur leczenia.

Jakie badania pomagają potwierdzić zapalenie pęcherzyka żółciowego? Kliniczne badanie krwi jest zalecane dla każdego pogorszenia stanu zdrowia, w tym jeśli istnieje podejrzenie procesu zapalnego w ciele.

Biochemiczne badanie krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego często zmienia się tylko z głębokimi naruszeniami w choledochus i pobliskich narządach. Ostry i świeży proces praktycznie nie znajduje odzwierciedlenia w tym badaniu. Jeśli podejrzewasz zapalenie pęcherzyka żółciowego na podstawie analiz biochemicznych, zaleca się przepisanie:

  • testy wątrobowe - tymol, ALT, AST (nie mylić z ASD w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego - antyseptyczny stymulator Dorogowa), bilirubina;
  • frakcje białkowe;
  • fosfatazy alkalicznej;
  • GGTP (gamma-glutamylotranspeptydaza) - enzym zaangażowany w metabolizm aminokwasów;
  • amylaza z krwi i moczu.

Mocz i kał są również badane. Oprócz ogólnej analizy moczu, w której można wykryć objawy zapalenia nerek, które mogą wskazywać na przenikanie infekcji do tkanki nerkowej, przepisane jest badanie dotyczące urobiliny i pigmentów żółciowych, obecności bilirubiny.

Kał jest badany na obecność stercobelinogenu. Jeśli w analizie wykryta zostanie nieprzetworzona bilirubina, może to być oznaką upośledzenia funkcjonowania pęcherzyka żółciowego, jego niedrożności kamieniami i procesu zapalnego w nim.

Kliniczne badanie krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego ma pewne cechy. Podczas zaostrzeń obserwuje się zwiększoną liczbę leukocytów, neutrofilii, zwiększoną ESR. W niektórych przypadkach diagnozuje się niedokrwistość. Podczas remisji białe krwinki nie odbiegają od normy ani nieznacznie się zmniejszają..

Testy biochemiczne na zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą się różnić w zależności od przebiegu i formy.

Testy na zapalenie pęcherzyka żółciowego dla amylazy (krwi i moczu) przyniosły wyniki tylko wtedy, gdy trzustka jest zaangażowana w proces. GGTP rzadko odbiega od normy, tylko w ciężkich, zaawansowanych przypadkach w analizie można uzyskać większą liczbę tego enzymu. U jednej czwartej pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego wykrywa się zwiększoną fosfatazę alkaliczną. W badaniu frakcji białkowych - dysproteinemii, frakcja globuliny wzrasta.

Bilirubina z zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest zwykle normalna. Nieznaczne odchylenie tego wskaźnika może potwierdzać przywiązanie do toksycznego zapalenia wątroby..

W takim przypadku w biochemicznym badaniu krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego można zaobserwować zwiększoną pośrednią bilirubinę. Jeśli hiperbilirubinemia jest znacząca z przewagą frakcji bezpośredniej, możesz podejrzewać:

  • zablokowanie przewodu żółciowego kamieniami;
  • skurcz naczyń;
  • cholestaza pozawątrobowa;
  • destrukcyjne zmiany w woreczku żółciowym.

Aby uzyskać więcej informacji na temat zapalenia pęcherzyka żółciowego, zobacz ten film:

Najczęstsze przewlekłe choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych obejmują przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego [1]. Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego - choroba zapalna, która powoduje uszkodzenie ściany pęcherzyka żółciowego, tworzenie się w nim kamieni

Najczęstsze przewlekłe choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych obejmują przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego [1].

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną, która powoduje uszkodzenie ściany pęcherzyka żółciowego, tworzenie się w nim kamieni i zaburzenia toniczno-ruchowe układu żółciowego. Rozwija się stopniowo, rzadko po ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. W obecności kamieni mówią o przewlekłym obliczeniowym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, w przypadku ich braku - przewlekłym kamiennym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Często przebiega na tle innych przewlekłych chorób przewodu pokarmowego: zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby. Kobiety cierpią częściej [2].

Rozwój przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest spowodowany przez florę bakteryjną (E. coli, paciorkowce, gronkowce itp.), W rzadkich przypadkach przez beztlenowce, inwazję robaków (opisthorchia, giardia) i zakażenie grzybicze (promienica), wirusy zapalenia wątroby. Zapalenie pęcherzyka żółciowego o charakterze toksycznym i alergicznym.

Przenikanie flory drobnoustrojów do pęcherzyka żółciowego odbywa się drogą enterogenną, hematogenną lub limfogenną. Czynnikiem predysponującym do wystąpienia zapalenia pęcherzyka żółciowego jest stagnacja żółci w pęcherzyku żółciowym, która może prowadzić do kamieni żółciowych, ucisku i nadmiaru dróg żółciowych, dyskinezy pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, upośledzonego napięcia i funkcji motorycznej przewodu żółciowego pod wpływem różnych stresów emocjonalnych, zaburzeń endokrynnych i autonomicznych, patologicznych odruchy zmienionego układu pokarmowego. Stagnację żółci w pęcherzyku żółciowym ułatwia również wypadanie wnętrzności, ciąża, siedzący tryb życia, rzadkie posiłki itp.; Ważne jest również wlewanie soku trzustkowego do przewodów żółciowych podczas ich dyskinezy z jego proteolitycznym działaniem na błonę śluzową przewodów żółciowych i pęcherzyka żółciowego [1].

Bezpośrednim impulsem do wybuchu procesu zapalnego w pęcherzyku żółciowym jest często przejadanie się, szczególnie spożywanie bardzo tłustych i pikantnych potraw, spożywanie napojów alkoholowych, ostry proces zapalny w innym narządzie (zapalenie migdałków, zapalenie płuc, zapalenie przydatków itp.).

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego może wystąpić po ostrym, ale częściej rozwija się niezależnie i stopniowo, na tle choroby kamieni żółciowych, zapalenia żołądka z niewydolnością wydzielniczą, przewlekłego zapalenia trzustki i innych chorób układu pokarmowego, otyłości [3]. Czynniki ryzyka rozwoju przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego przedstawiono w tabeli 1.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się tępym, bolącym bólem w prawym podżebrzu o stałym charakterze lub występującym 1-3 godziny po spożyciu obfitych, a zwłaszcza tłustych i smażonych potraw. Ból promieniuje w górę do obszaru prawego ramienia i szyi, prawego łopatki. Okresowo może wystąpić ostry ból przypominający kolkę żółciową. Często występują zjawiska dyspeptyczne: uczucie goryczy i metalicznego smaku w ustach, odbijanie się powietrza, nudności, wzdęcia, zaburzenia ruchów jelit (często na przemian zaparcia i biegunka), a także drażliwość, bezsenność.

Żółtaczka nie jest charakterystyczna. Podczas dotykania brzucha zwykle określa się wrażliwość, a czasem silny ból w projekcji pęcherzyka żółciowego na przedniej ścianie brzucha i lekki opór mięśni brzucha (oporność). Często pozytywnymi objawami są Mussi-Georgievsky, Ortner, Obraztsov-Murphy. Wątroba jest nieco powiększona, z gęstą i bolesną krawędzią podczas badania palpacyjnego z powikłaniami (przewlekłe zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych). Woreczek żółciowy w większości przypadków nie jest wyczuwalny, ponieważ zwykle jest pomarszczony z powodu przewlekłego procesu bliznowaciejącego. W przypadku zaostrzeń obserwuje się leukocytozę neutrofilową, wzrost ESR i reakcję temperaturową. Przy sondowaniu dwunastnicy często nie jest możliwe uzyskanie żółciowej części żółci B (z powodu naruszenia zdolności koncentracji pęcherzyka żółciowego i naruszenia odruchu pęcherzykowego) lub ta część żółci ma nieco ciemniejszy kolor niż A i C i często jest mętna. Badanie mikroskopowe zawartości dwunastnicy ujawnia dużą ilość śluzu, komórek złuszczonego nabłonka, leukocytów, szczególnie w części B żółci (nie przywiązują one takiej samej wagi do wykrywania leukocytów w żółci jak wcześniej; z reguły okazują się być zarodkami gnijących komórek nabłonka dwunastnicy). Badanie bakteriologiczne żółci (szczególnie powtarzane) pozwala ustalić przyczynę zapalenia pęcherzyka żółciowego.

W cholecystografii obserwuje się zmianę kształtu pęcherzyka żółciowego, często jego obraz jest zamazany z powodu naruszenia zdolności koncentracji błony śluzowej, czasami znajdują się w niej kamienie. Po przyjęciu bodźca - cholecystokinetyki - nie dochodzi do wystarczającego skurczu pęcherzyka żółciowego. Oznaki przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego są również określane za pomocą ultradźwięków (w postaci pogrubienia ścian pęcherza, jego deformacji itp.).

Przebieg w większości przypadków jest długi, charakteryzuje się naprzemiennymi okresami remisji i zaostrzenia; te ostatnie często powstają w wyniku zaburzeń odżywiania, picia alkoholu, ciężkiej pracy fizycznej, łączenia ostrych infekcji jelitowych, hipotermii.

Prognozy w większości przypadków są korzystne. Pogorszenie ogólnego stanu pacjentów i czasowa utrata zdolności do pracy są charakterystyczne tylko w okresach zaostrzenia choroby. W zależności od cech kursu, utajone (powolne), najczęstsze - nawracające, ropne-wrzodziejące formy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Komplikacje: przystąpienie do przewlekłego zapalenia dróg żółciowych, zapalenia wątroby, zapalenia trzustki. Często proces zapalny jest „impulsem” do powstawania kamieni żółciowych.

Rozpoznanie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego opiera się na analizie:

  • wywiad (charakterystyczne dolegliwości, bardzo często w rodzinie są inni pacjenci z patologią dróg żółciowych) i obraz kliniczny choroby;
  • dane ultradźwiękowe;
  • wyniki tomografii komputerowej strefy wątrobowo-trzustkowo-żółciowej, hepatoscyntygrafia;
  • parametry kliniczne i biochemiczne krwi i żółci;
  • wskaźniki badań koprologicznych.

Charakterystyczną cechą diagnozy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest badanie sondowania dwunastnicy, a następnie badania mikroskopowe i biochemiczne składu żółci.

Sondowanie dwunastnicy odbywa się rano na czczo. Najlepszym środkiem żółciopędnym stosowanym do uzyskania części B i C z sondowaniem dwunastnicy jest cholecystokinina, w której żółć dwunastnicza zawiera znacznie mniej zanieczyszczeń soków żołądkowych i jelitowych. Udowodniono, że najbardziej racjonalne jest wytwarzanie ułamkowego (wieloetapowego) dwunastniczego sondowania z dokładnym rozliczeniem ilości żółci uwalnianej w czasie. Frakcyjne sondowanie dwunastnicy pozwala dokładniej określić rodzaj wydzielania żółci.

Proces ciągłego sondowania dwunastnicy składa się z 5 etapów. Ilość żółci uwalniana na każde 5 minut sondowania jest zapisywana na wykresie.

Pierwszy etap to czas wspólnego przewodu żółciowego, kiedy jasnożółta żółć wypływa ze wspólnego przewodu żółciowego w odpowiedzi na podrażnienie ściany dwunastnicy sondą oliwkową. Zbierz 3 porcje po 5 minut każda. Zwykle szybkość wydalania żółci części A wynosi 1-1,5 ml / min. Przy wyższym tempie przepływu żółci istnieje powód, aby myśleć o niedociśnieniu, przy mniejszym tempie - o nadciśnieniu wspólnego przewodu żółciowego. Następnie 33% roztwór siarczanu magnezu jest wstrzykiwany powoli (przez 3 minuty) przez sondę (zgodnie ze zwrotem pacjenta, 2 ml na rok życia) i sonda jest zamykana na 3 minuty. W odpowiedzi na to następuje odruchowe zamknięcie zwieracza Oddiego i ustaje przepływ żółci.

Drugi etap to „czas zamkniętego zwieracza Oddiego”. Zaczyna się od momentu otwarcia sondy aż do pojawienia się żółci. W przypadku braku zmian patologicznych w drogach żółciowych ten czas dla określonego bodźca wynosi 3-6 minut. Jeśli „czas zamkniętego zwieracza Oddiego” jest dłuższy niż 6 minut, wówczas sugerują skurcz zwieracza Oddiego, a jeśli mniej niż 3 minuty - jego niedociśnienie.

Trzeci etap to czas uwolnienia żółci części A. Rozpoczyna się od momentu otwarcia zwieracza Oddi i pojawienia się lekkiej żółci. Zwykle wypływa 4-6 ml żółci (1-2 ml / min) w ciągu 2-3 minut. Większa prędkość jest obserwowana przy niedociśnieniu, mniej - przy nadciśnieniu wspólnego przewodu żółciowego i zwieracza Oddiego.

Czwarty etap to czas uwolnienia żółci części B. Zaczyna się od momentu przydziału ciemnej torbieli żółciowej z powodu rozluźnienia zwieracza Lutkensa i skurczu pęcherzyka żółciowego. Zwykle około 22–44 ml żółci jest wydzielane w ciągu 20–30 minut w zależności od wieku. Jeśli opróżnienie pęcherzyka żółciowego następuje szybciej, a ilość żółci jest mniejsza niż wskazana, to jest powód, aby pomyśleć o hipertoniczno-hiperkinetycznej dysfunkcji pęcherza, a jeśli opróżnianie jest wolniejsze, a ilość żółci jest większa niż wskazana, wskazuje to na hipotoniczno-hipokinetyczną dysfunkcję pęcherza, jedną z przyczyn tego może być Nadciśnienie zwieracza Lutkensa (z wyjątkiem przypadków cholestazy atonicznej, której ostateczna diagnoza jest możliwa za pomocą ultradźwięków, cholecystografii, badań radioizotopowych).

Piąty etap to czas uwolnienia żółci części C. Po opróżnieniu pęcherzyka żółciowego (wygaśnięcie ciemnej żółci) wydzielana jest żółć części C (jaśniejsza niż żółć A), którą zbiera się w odstępach 5-minutowych przez 15 minut. Zwykle żółć części C jest wydzielana z prędkością 1-1,5 ml / min. Aby sprawdzić stopień opróżnienia pęcherzyka żółciowego, przywraca się bodziec, a jeśli ciemna żółć „znowu” „znika” (część B), wówczas pęcherz nie kurczy się całkowicie, co wskazuje na hipertoniczne dyskinezy aparatu zwieracza.

Jeśli nie można uzyskać żółci, sondowanie przeprowadza się po 2-3 dniach na tle przygotowania pacjenta z preparatami atropiny i papaweryny. Bezpośrednio przed sondowaniem wskazane jest zastosowanie diatermii, faradyzacji nerwu przeponowego. Mikroskopię żółci przeprowadza się natychmiast po sondowaniu. Materiał do badania cytologicznego można przechowywać przez 1-2 godziny przez dodanie do niego 10% roztworu neutralnej formaliny (2 ml 10% roztworu 10-20 ml żółci).

Do siewu konieczne jest przesłanie wszystkich 3 porcji żółci (A, B, C).

Mikroskopia żółci. Białe krwinki w żółci mogą być pochodzenia doustnego, żołądkowego i jelitowego, dlatego przy sondowaniu dwunastnicy lepiej jest zastosować dwukanałową sondę, która pozwala stale zasysać zawartość żołądka. Ponadto, w przypadku bezwarunkowo udowodnionego zapalenia pęcherzyka żółciowego (podczas operacji u dorosłych), w 50–60% przypadków w części żółci B, liczba leukocytów nie wzrasta. Leukocyty w żółci mają obecnie względne znaczenie w diagnozowaniu zapalenia pęcherzyka żółciowego.

We współczesnej gastroenterologii wartość diagnostyczna nie jest powiązana z wykrywaniem w żółci części leukocytów B i nabłonka komórkowego dróg żółciowych. Najważniejszym kryterium jest obecność w części B mikrolitów (nagromadzenie śluzu, leukocytów i nabłonka komórkowego), kryształów cholesterolu, grudek kwasów żółciowych i bilirubinianu wapnia, brązowe filmy - odkładanie się śluzu w żółci na ścianie pęcherzyka żółciowego.

Obecność Giardia, opisthorchia może wspierać różne procesy patologiczne (głównie zapalne i dyskinetyczne) w przewodzie pokarmowym. Giardia nie żyje w pęcherzyku żółciowym zdrowych ludzi, ponieważ żółć powoduje ich śmierć. Żółć pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie ma tych właściwości: lamblia osadza się na błonie śluzowej pęcherzyka żółciowego i przyczynia się (w połączeniu z drobnoustrojami) do utrzymania procesu zapalnego, dyskinezy.

Tak więc Giardia nie może powodować zapalenia pęcherzyka żółciowego, ale może być przyczyną rozwoju zapalenia dwunastnicy, dyskinezy żółciowej, tj. Zaostrzyć zapalenie pęcherzyka żółciowego, przyczyniając się do jego przewlekłego przebiegu. Jeśli u pacjenta występują wegetatywne formy lambliozy w żółci, wówczas w zależności od obrazu klinicznego choroby i wyników badań dwunastnicy jako przewlekłą diagnozę stosuje się przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego lub dyskinezy żółciowe, a współistniejącą jelitową lambliozę.

Spośród biochemicznych odchyleń żółci, objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego są wzrost stężenia białka, dysproteinocholia, wzrost stężenia immunoglobulin G i A, białka C-reaktywnego, fosfatazy alkalicznej, bilirubiny.

Wyniki sondowania należy interpretować z uwzględnieniem historii choroby i obrazu klinicznego choroby. Tomografia komputerowa ma wartość diagnostyczną do wykrywania zapalenia pęcherzyka żółciowego szyjki macicy..

Oprócz powyższego wyróżnia się następujące czynniki ryzyka rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego: dziedziczność; przeniesione wirusowe zapalenie wątroby i mononukleoza zakaźna, posocznica, infekcje jelit o przedłużonym przebiegu; lamblioza jelit; zapalenie trzustki zespół złego wchłaniania; otyłość, otyłość; siedzący tryb życia w połączeniu ze złym odżywianiem (w szczególności nadużywanie tłustej żywności, konserw przemysłowych); niedokrwistość hemolityczna; połączenie bólu w prawym podżebrzu z przyjmowaniem smażonych, tłustych potraw; dane kliniczne i laboratoryjne, które są przechowywane przez rok lub dłużej, wskazując dyskinezy żółciowe (szczególnie diagnozowane jako jedyna patologia); utrzymująca się niejasna geneza stanu podgorączkowego (z wyjątkiem innych ognisk przewlekłego zakażenia nosogardzieli, płuc, nerek, a także gruźlicy, zakażeń robaków pasożytniczych). Wykrywanie typowych „objawów torbielowatych” w połączeniu z 3-4 powyższymi czynnikami ryzyka pozwala na zdiagnozowanie cholecystopatii, zapalenia pęcherzyka żółciowego lub dyskinezy bez badania dwunastnicy. USG potwierdza diagnozę..

Echograficzne (ultradźwiękowe) objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego:

  • rozproszone pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o więcej niż 3 mm i jego odkształcenie;
  • zagęszczanie i / lub laminowanie ścian narządu;
  • zmniejszenie objętości jamy narządu (pomarszczony pęcherzyk żółciowy);
  • „Niejednorodna” jama pęcherzyka żółciowego.

W wielu współczesnych przewodnikach diagnostyka ultrasonograficzna jest uważana za kluczową w identyfikowaniu natury patologii pęcherzyka żółciowego.

Jak już wspomniano, dyskinezy żółciowe nie mogą być główną ani jedyną diagnozą. Długotrwałe dyskinezy żółciowe nieuchronnie prowadzą do nadmiernego zanieczyszczenia jelit, a to z kolei prowadzi do zakażenia pęcherzyka żółciowego, szczególnie dyskinezami hipotonicznymi.

W przewlekłej chorobie dróg żółciowych wykonuje się cholecystografię, aby wykluczyć wady rozwojowe. Badanie rentgenowskie u pacjentów z hipotonicznymi dyskinezami pokazuje powiększony, rozszerzający się w dół i często obniżony pęcherzyk żółciowy; powoli go opróżniam. Niedociśnienie żołądka.

Przy dyskinezie z nadciśnieniem zmniejsza się cień pęcherzyka żółciowego, intensywny, owalny lub kulisty, przyspieszone opróżnianie.

  • Badanie krwi podczas zaostrzenia: leukocytoza neutrofilowa, przyspieszenie ESR do 15–20 mm / h, pojawienie się białka C-reaktywnego, wzrost α1- i γ-globuliny, zwiększona aktywność enzymów „spektrum wątroby”: aminotransferazy, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy γ-glutaminianowej, a także zawartość poziomu bilirubiny całkowitej.
  • Sondowanie dwunastnicy: weź pod uwagę czas pojawienia się porcji i ilość żółci. Jeśli wykryje się płatki śluzu, bilirubiny, cholesterolu, jest to mikroskopowe: obecność leukocytów, bilirubinianów, Giardia potwierdza diagnozę. Obecność zmian w części B wskazuje na proces w samym pęcherzu, a w części C wskazuje na proces w drogach żółciowych.
  • USG strefy wątrobowo-żółciowej ujawni rozproszone pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o więcej niż 3 mm i jego deformację, zagęszczenie i / lub laminowanie ścian tego narządu, zmniejszenie objętości jamy pęcherzyka żółciowego (pomarszczony pęcherz) i „niejednorodną” jamę. W przypadku dyskinezy nie ma oznak zapalenia, ale pęcherz będzie bardzo rozszerzony i opróżni się bardzo szybko lub bardzo szybko..

Przebieg przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego może być nawracający, utajony utajony lub w postaci ataków kolki wątrobowej.

Przy często powtarzającym się zapaleniu pęcherzyka żółciowego może rozwinąć się zapalenie dróg żółciowych. Jest to zapalenie dużych przewodów wewnątrzwątrobowych. Etiologia jest zasadniczo taka sama jak w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego. Często towarzyszy mu gorączka, czasami dreszcze, gorączka. Temperatura jest dobrze tolerowana, co jest ogólnie charakterystyczne dla infekcji bakteryjnej coli. Wzrost wątroby jest charakterystyczny, jej krawędź staje się bolesna. Często występuje zażółcenie związane z pogorszeniem odpływu żółci z powodu zablokowania przewodów żółciowych przez śluz, dołącza się swędzenie skóry. W badaniu krwi - leukocytoza, przyspieszona ESR.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego pacjenci są hospitalizowani w szpitalach chirurgicznych lub terapeutycznych i leczenie jest przeprowadzane, podobnie jak w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. W łagodnych przypadkach możliwe jest leczenie ambulatoryjne. Przypisywanie leżenia w łóżku, diety (dieta nr 5a) do posiłków 4-6 razy dziennie [1].

Leczenie etiotropowe jest z reguły przepisywane w fazie zaostrzenia procesu. Z antybiotyków zaleca się przepisywanie leków o szerokim spektrum działania, które dostają się do żółci w dość wysokim stężeniu - makrolidy, najnowszej generacji klarytromycyna (synonimy: klacid, Fromilide) 250 mg, 500 mg 2 razy dziennie i bardziej znana erytromycyna 250 mg 4 razy dziennie, przedłużone tetracykliny doksycyklina 100 mg, unidox solutab 100 mg zgodnie ze schematem pierwszego dnia 200 mg w 2 dawkach, a następnie 100 mg z posiłkami przez 6 dni. Wszystkie leki są przepisywane w zwykłych dawkach terapeutycznych w ciągu 7-10 dni. W przypadku lambliozy dróg żółciowych metronidazol 200 lub 400 mg, dzienna dawka 1200 mg (synonimy: metrogil, trichopolum, klion) lub tinidazol 500 mg, skuteczna jest dzienna dawka 2 g przez 2-3 dni. W przypadku zwyrodnienia dróg żółciowych skuteczny jest przeciwpasożytniczy lek prazykwantel 600 mg w dawce 25 mg / kg 1-3 razy dziennie.

Aby wyeliminować dyskinezy żółciowe, ból spastyczny i poprawić przewód żółciowy, leczenie objawowe jest przepisywane jednym z następujących leków.

Selektywne miotropowe leki przeciwskurczowe: mebeweryna (duspatalina) 200 mg 2 razy dziennie (rano i wieczorem, leczenie 14 dni).

Prokinetyka: cyzapryd (współrzędna) 10 mg 3-4 razy dziennie; domperidon (motilium) 10 mg 3-4 razy dziennie; metoklopromid (cerukal, raglan) 10 mg 3 razy dziennie.

Ogólnoustrojowe miotropowe leki przeciwskurczowe: bez-spa (drotaverine) 40 mg 3 razy dziennie; nicoshpan (bez spa + witamina PP) 100 mg 3 razy dziennie.

M-antycholinergiczne: Buscopan (bromek hyocinabutylu) 10 mg 2 razy dziennie.

Charakterystykę porównawczą ogólnoustrojowych i selektywnych środków przeciwskurczowych pokazano w tabeli 2.

Zalety selektywnej przeciwskurczowej mebeweryny (duspatalina)

  • Duspatalina ma podwójny mechanizm działania: eliminuje skurcz i nie powoduje atonii jelitowej.
  • Działa bezpośrednio na komórkę mięśni gładkich, co ze względu na złożoność regulacji nerwowej jelita jest preferowane i umożliwia uzyskanie przewidywalnego wyniku klinicznego.
  • Nie wpływa na układ cholinergiczny i dlatego nie powoduje takich skutków ubocznych, jak suchość w ustach, niewyraźne widzenie, tachykardia, zatrzymanie moczu, zaparcia i osłabienie.
  • Może być przepisywany pacjentom cierpiącym na przerost prostaty.
  • Selektywnie działa na jelita i drogi żółciowe.
  • Brak działania ogólnoustrojowego: cała podana dawka jest całkowicie metabolizowana podczas przechodzenia przez ścianę jelita i wątrobę do nieaktywnych metabolitów, a mebeverin nie jest wykrywany w osoczu we krwi.
  • Bogate doświadczenie kliniczne.
  • W przypadku refluksu żółciowego do żołądka zaleca się preparaty zobojętniające kwas 1 dawkę 1,5-2 godziny po posiłku: maalox (algeldrat + chlorowodorek magnezu), fosfalugel (fosforan glinu).

Naruszenie odpływu żółci u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest korygowane za pomocą leków żółciopędnych. Istnieją leki choleretyczne choleretic, które stymulują tworzenie i wydzielanie żółci przez wątrobę oraz leki cholekinetyczne, które zwiększają skurcz mięśni pęcherzyka żółciowego i przepływ żółci do dwunastnicy.

  • produkty oksafenamidowe, cyklawalone, nikodynowe;
  • hofitol, allochol, tanachechol, dynia, cholensim, liobil, płonące, nieśmiertelnik, cholagon, odeston, roślina hepatofalk, hepaben, krople ziołowe żółciopędne, znamiona kukurydzy - pochodzenia roślinnego;
  • festal, pokarmowy, kotazim - preparaty enzymatyczne zawierające kwasy żółciowe.

Leki cholekinetyczne: cholecystokinina, siarczan magnezu, sorbitol, ksylitol, sól Karlowe Wary, rokitnik zwyczajny i oliwa z oliwek.

Leki choleretyczne można stosować w głównych postaciach zapalenia pęcherzyka żółciowego, w fazach uspokajającego zaostrzenia lub remisji, zwykle są przepisywane na 3 tygodnie, a następnie zaleca się zmianę leku.

Cholekinetyka nie powinna być przepisywana pacjentom z obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, są one wskazane dla pacjentów z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego z dyskomotorami pęcherzyka żółciowego z niedomykalnością. Lecznicze sondowania dwunastnicy są skuteczne u pacjentów z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, 5-6 razy co drugi dzień, szczególnie w dyskinezach hipomotorycznych. W fazie remisji u takich pacjentów zaleca się „ślepe sondowanie dwunastnicy” raz w tygodniu lub 2 tygodnie. Do ich realizacji lepiej jest użyć ksylitolu i sorbitolu. Sondowania dwunastnicy są przeciwwskazane u pacjentów z obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego ze względu na ryzyko wystąpienia żółtaczki obturacyjnej.

Pacjenci z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego z upośledzonymi właściwościami fizykochemicznymi żółci (dyskrinia) są wskazani na długi okres czasu (3-6 miesięcy) otręby pszenne, enterosorbenty (enterosżel 15 g 3 razy dziennie).

Dieta: ograniczenie tłustych potraw, ograniczenie wysokokalorycznych potraw, wykluczenie źle tolerowanych potraw. Regularne 4-5 posiłków dziennie.

W przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego i częstych zaostrzeń konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Zapobieganie przewlekłemu zapaleniu pęcherzyka żółciowego polega na przestrzeganiu diety, ćwiczeń fizycznych, wychowania fizycznego, zapobieganiu otyłości, leczeniu zakażeń ogniskowych.

W przypadku pytań dotyczących literatury prosimy o kontakt z wydawcą.

T. E. Polunina, MD
E.V. Polunina
Guta Clinics, Moskwa

Jakie są przyczyny zapalenia trzustki, jakie testy należy wykonać, aby zidentyfikować chorobę, jak odczytać wyniki testu.

Zapalenie trzustki nazywa się zapaleniem trzustki..

Przyczyny choroby:

  • spożycie alkoholu;
  • choroba metaboliczna;
  • niedożywienie;
  • dziedziczność;
  • choroba serca
  • inne choroby żołądka;
  • wirusy.

Zapalenie trzustki jest częstą chorobą, której objawami mogą być uporczywy lub nawracający ból w nadbrzuszu. W mniejszym odsetku przypadków lekkie złe samopoczucie, osłabienie, zawroty głowy. Objawy zapalenia trzustki mogą się różnić w zależności od postaci choroby: ostre lub przewlekłe. Zapalenie trzustki występuje najczęściej w wieku dorosłym. Czasami ta choroba może być maskowana przez innych, na przykład dyskinezę, zapalenie żołądka lub może być całkowicie bezobjawowa. Zapalenie trzustki może być również chorobą, która rozwija się na tle innej choroby, takiej jak wrzód. W przypadku tych objawów skonsultuj się z lekarzem.

Zostaje przekazany w celu wykrycia objawów stanu zapalnego. Ta analiza jest opcjonalna. W przypadku zapalenia trzustki wskaźniki powinny być następujące:

  • zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek w wyniku utraty krwi.
  • znaczny wzrost stężenia leukocytów;
  • wzrost ESR;
  • zwiększony hematokryt.

To najważniejsze. Wskaźniki tej analizy dają wyobrażenie o ogólnej kondycji całego organizmu:

  • wielokrotny wzrost amylazy;
  • zwiększone poziomy lipazy, elastazy;
  • wzrost stężenia cukru w ​​organizmie;
  • obniżenie poziomu całkowitego białka;
  • podwyższony poziom glukozy we krwi.

Muszę powiedzieć, że wzrost liczby enzymów trzustkowych jest najważniejszym wskaźnikiem obecności tej choroby.

  • zwiększone poziomy obojętnego tłuszczu, kwasów tłuszczowych;
  • obecność niestrawionego jedzenia;
  • musisz również zwrócić uwagę na kolor, a choroba powinna być jasnoszara;

Ta analiza pozwala określić funkcję wydalniczą trzustki.

  • wzrost poziomu diastazy (wskazuje na obecność stanu zapalnego);
  • spadek poziomu diastazy (wykryty w przewlekłym zapaleniu trzustki);
  • obecność ciał ketonowych (aceton, kwas acetooctowy);
  • obecność białka, czerwonych krwinek, białych krwinek w ciężkich przypadkach choroby.
normahemoglobinaniski poziom
u mężczyzn 4,0-5,6 x 10 12 / l, u kobiet 3,7-5 x 10 12 / l. U kobiet 125-140 g / l. młode dziewczyny 120-150 g / l Ponad 70 lat 117-161 g / l.
4 x 10 x 9 - 8,5 x 10 x 9 / l2-15 mm / hmężczyźni 44-52%. kobiety 36–43%.jest nieobecnyglukoza-ponad normę3, 0 - 6, 0 mmol / lglobuliny-poniżej średniej28-100 jednostek / l1,3-4,3 mg / l13-60 jednostek enzymu na 1 ml krwitrypsynaponad normęod 2 do 7,9 ng / mlod 8,5 do 20,5 μmol / l.64–83 g / l. U kobiet wskaźnik zmniejsza się o 10%.Analiza moczu0,48 - 2,72 g / l16 jednostekelastaza kałuponad normęciemnobrązowy, brak niestrawionego jedzeniaamylaza ze ślinyzmniejszenie postaci przewlekłej zwiększenie ostrej

Należy również dodać, że jeśli podejrzewa się chorobę, celowe będzie poddanie się pełnemu badaniu. Aby potwierdzić diagnozę, musisz przejść diagnostykę sprzętową stanu trzustki (ultradźwięki), FGS (gastroskopia za pomocą specjalnego narzędzia), radiografię narządów jamy brzusznej itp. Tylko wtedy ocena wszystkich wyników może wystarczyć do prawidłowej diagnozy..

Aby być całkowicie pewnym, lekarze przepisują testy i badania w diagnozie zapalenia trzustki i potrzebie specjalnego leczenia..

Testy laboratoryjne pozwalają określić poziom zmian trzustkowych, stan ciała pacjenta, charakter patologii, powikłania choroby oraz monitorować skuteczność przepisanej terapii. Analizy ośrodków biologicznych i płynów: krwi, moczu, kału, czasem badanie wysięku opłucnej i otrzewnej.

Te testy zapalenia trzustki mają na celu wykrycie stanu zapalnego, wykrycie poziomu i stężenia enzymów uwalnianych przez trzustkę do krwi, moczu, a także określenie dwóch głównych funkcji, które mogą być zaburzone w różnym stopniu: wytwarzanie enzymów do rozkładu żywności i wytwarzanie hormonów do metabolizmu węglowodanów - insuliny i glukagon.

Według KLA wykrywane są objawy stanu zapalnego: liczba leukocytów, liczba granulocytów obojętnochłonnych wzrasta, ESR przyspiesza. Przy odpowiednim i skutecznym leczeniu w badaniu krwi wskaźniki szybko wracają do normy..

Najnowsza ESR stabilizuje się. Długotrwałe zachowanie zwiększonej liczby leukocytów i przyspieszona ESR może wskazywać na występowanie powikłań zapalenia trzustki.

Przeciwnie, u pacjentów z długotrwałym i ciężko chorym przewlekłym zapaleniem trzustki obserwuje się zmniejszenie liczby leukocytów i zmniejszenie ESR z powodu braku składników odżywczych (tłuszcze, białka, węglowodany) do syntezy organizmu i komórek.

Przy ciężkim zaburzeniu wchłaniania witamin, składników odżywczych, oznak witaminy B12 w badaniu krwi można zaobserwować niedokrwistość z niedoboru foliowego i żelaza.

Amylasa. Główną analizą, która odpowiada na pytanie „czy to zapalenie trzustki?”, Jest definicja amylazy we krwi i moczu.

Amylaza jest enzymem służącym do rozkładu skrobi w świetle przewodu pokarmowego. Amylaza powstaje w trzustce i gruczołach ślinowych. W zapaleniu trzustki amylaza i wiele innych enzymów z różnych powodów nie są wydzielane do światła jelita, ale zaczynają być aktywowane bezpośrednio w trzustce, rozpoczynając jej trawienie. Część enzymu dostaje się do krwioobiegu i z krwi przez nerki wydalane z moczem.

W przypadku zapalenia trzustki zawartość amylazy we krwi wzrasta po 1 - 12 godzinach od początku choroby, osiąga maksymalne stężenie 20 do 30 godzin, znika w ciągu 2-4 dni.

Zwiększona zawartość amylazy w moczu charakteryzuje się bardziej stabilną wartością: zazwyczaj amylaza jest zatrzymywana w moczu w porównaniu z morfologią krwi przez 9-10 godzin. Może być obecny w moczu przez 3 do 5 dni i pojawić się 4 do 7 godzin po wystąpieniu choroby. Maksymalną zawartość amylazy w moczu rejestruje się po 9-10,5 godzinach.

W niektórych przypadkach zawartość amylazy we krwi i moczu wcale nie wzrasta. Może to być nawet bardzo ciężki przebieg zapalenia trzustki i długi przebieg zapalenia trzustki..

Wartość całkowitej amylazy może wzrosnąć w następujących stanach: ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, przerwanie ciąży jajowodów, niedrożność jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, odpływ urazu trzustki, zaburzenia odpływu trzustki, patologia ślinianek, zapalenie otrzewnej, ciężka cukrzyca, perforacja wrzodu żołądka, ciąża, pęknięcie aorta.

Normalne wartości całkowitej amylazy we krwi: 29–100 SZTUK / l; amylaza trzustkowa - nie więcej niż 53 jednostki / litr. Normalne wskaźniki całkowitej amylazy w moczu: do 408 jednostek / dzień.

Lipaza Oznaczanie lipazy we krwi to kolejny test na zapalenie trzustki. Lipaza jest również enzymem trzustki, jest przeznaczona do rozkładu lipidów - tłuszczów. Poziom pojawienia się we krwi, maksymalne stężenie i czas wydalania z organizmu są bardzo zmienne, dlatego ta metoda diagnozy przewlekłego zapalenia trzustki nie jest bardzo dokładna. Ale okres aktywności lipazy w organizmie jest zdecydowanie dłuższy niż czas aktywności amylazy. Nasilenia i dalszego przebiegu choroby nie można ocenić na podstawie poziomu lipazy..

Ważny! Definicja lipazy jest bardziej szczegółową analizą niż oznaczanie amylazy, ponieważ tylko trzustka wytwarza lipazę, a jej poziom wzrasta wyłącznie wraz z patologiami tego narządu.

Normalny poziom lipazy: 14–60 IU / L.

Elastaza Określenie aktywności elastazy-I jest „najnowszą” analizą zapalenia trzustki, ponieważ jej poziom pozostaje podwyższony przez około 1,5 tygodnia od zaostrzenia przewlekłej postaci zapalenia trzustki lub ostrego ataku. Na przykład w tym okresie poziom elastazy-I wzrasta u 100% pacjentów, stężenie amylazy trzustkowej wynosi 43%, lipaza - 85% pacjentów. Jednak zgodnie z poziomem wzrostu elastazy-I we krwi nie można określić stopnia uszkodzenia tkanki trzustki.

Poziom elastazy - I we krwi: 0,1 - 4 ng / ml.

Elastaza-I we krwi jest oznaczana do wykrywania ostrego zapalenia trzustki, a wykrycie elastazy w kale jest oznaką zaburzonej syntezy enzymów trzustkowych.

Inne wskaźniki Biochemiczne badanie krwi na zapalenie trzustki jest również podawane w celu określenia ogólnych wskaźników klinicznych, często określa zmiany:

Ważny! Poziom spadku wapnia i zmniejszenie ilości białka we krwi jest wskaźnikiem nasilenia zapalenia trzustki i stopnia uszkodzenia tkanki trzustki.

Całkowite białko jest prawidłowe we krwi 64 - 84 g / l; poziom wapnia - 2,15 - 2,55 mmol / l.

Oncomarkers. Oznaczenie raka krwi antygenu rakowo-płodowego i CA 19 - 9 we krwi jest niezbędną analizą w przypadku przewlekłego zapalenia trzustki. Jest to konieczne, aby nie przegapić momentu przekształcenia przewlekłego zapalenia trzustki w raka trzustki.

Trzykrotny wzrost CA 19 - 3 i dwukrotny rakowiaka płodowego służy jako wskaźnik zapalenia trzustki, ale wzrost wartości tych markerów nowotworowych we krwi powyżej tych wskazań służy jako pośredni znak raka trzustki.

Poziom tych markerów nowotworowych może wzrosnąć w raku żołądka, jelicie grubym i raku cholangiogennym, dlatego ta analiza jest pośrednim objawem raka trzustki.

Wartości CA 19 - 9 są normalne: 0 - 34 sztuk / ml; antygen karcionembryonowy: 0 - 3,75 ng / ml dla niepalących, dla palących 0 - 5,45 ng / ml.

Glukoza. Oznaczanie poziomu glukozy we krwi - obowiązkowa analiza, ponieważ często wynikiem przewlekłego zapalenia trzustki jest cukrzyca.

Tę analizę należy wykonać kilka razy, aby uzyskać wiarygodność wyniku, ponieważ wpływają na nią różne czynniki: jedzenie przed przystąpieniem do testu, poziom aktywności fizycznej i przyjmowanie niektórych leków. Normalne stężenie glukozy we krwi wynosi do 5,5 mmol l.

Dokładniejszą analizą w celu ustalenia cukrzycy, oprócz oznaczenia cukru we krwi, jest oznaczenie hemoglobiny glikowanej. Hemoglobina glikowana - hemoglobina, która we krwi jest związana z glukozą.

Mierzone w%, zwykle waha się od 4,0 do 6,2%. Ten wskaźnik najdokładniej pokazuje średnią wartość we krwi w ciągu ostatnich 3 miesięcy stężenia glukozy.

Przeprowadzana jest analiza kału lub badanie koprologiczne w celu wykrycia upośledzonej funkcji trzustki i produkcji enzymów.

Zwykle podczas spożywania tłuszczu 100 gz kałem uwalnia się neutralny tłuszcz 7 g, wzrost ilości tłuszczu w kale wskazuje na naruszenie wchłaniania i jego rozpad z powodu braku enzymów trzustkowych.

Warunkiem wiarygodnej analizy jest dieta (stosowana jest dieta Schmidta: białko 105 gramów, węglowodany 180 gramów, tłuszcze 135 gramów) i niestosowanie preparatów enzymatycznych w tym okresie.

Jeśli w kale zostanie stwierdzona zwiększona zawartość mydła i neutralnego tłuszczu, wówczas stwierdza się niewydolność zewnątrzwydzielniczą.

Nawet w analizie kału można znaleźć twórcę: zwiększoną ilość niestrawionych włókien mięśniowych w kale.

Badania laboratoryjne są jedną z dominujących i kluczowych metod badawczych w zakresie zapalenia trzustki. Testy laboratoryjne są często dostępne dla wielu instytucji medycznych, pozwalają szybko i dokładnie ustalić diagnozę zapalenia trzustki, co jest ważnym punktem, ponieważ z zapaleniem trzustki każda minuta jest kosztowna - musisz szybko zweryfikować diagnozę i rozpocząć dobre leczenie zapalenia trzustki.