Testy na zapalenie wątroby typu C - transkrypcja

Testy na potwierdzenie takiej czy innej postaci zapalenia wątroby z reguły są przeprowadzane metodami medycznych badań krwi. Zapalenie wątroby jest chorobą, która atakuje wątrobę. Rozważane są typowe formy zapalenia wątroby - A, I, C, D.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najniebezpieczniejszą postacią choroby o poważnych konsekwencjach. Aby zapobiec konsekwencjom którejkolwiek z wymienionych form, musisz zdiagnozować zapalenie wątroby na czas, aw tych testach przyjść na ratunek, który potwierdzi chorobę lub ją odrzuci.

Ludzki układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, tak zwane immunoglobuliny, które chronią ludzkie ciało przed działaniem wszelkiego rodzaju obcych cząstek, takich jak wirusy.

Pełna morfologia krwi (KLA)

Pełna morfologia krwi, ważne badanie w wykrywaniu wirusów. Ta analiza jest przeprowadzana w ciągu jednego dnia, dostępna dla każdej osoby i jest wiarygodna. Pierwszą rzeczą, którą lekarze robią w przypadku podejrzeń o określoną chorobę, jest skierowanie na ogólne badanie krwi.

Ogólne badanie krwi obejmuje podział takich wskaźników:

  • Białe krwinki;
  • Hemoglobina;
  • Płytki krwi;
  • ESR;
  • Koagulogram;
  • Leukogram.

Leukogram - formuła leukocytów, określa się procentowy stosunek rodzajów leukocytów. Medyczna formuła leukocytów ujawnia procesy patologiczne, a mianowicie ich przebieg. Różne komplikacje. Na podstawie wyników analizy można ocenić wynik choroby. Jeśli neutrofilia zostanie wykryta we wzorze (niewydolność neutrofili) w dół, oznacza to, że występuje
procesy zapalne lub jest to efekt leków przeciwwirusowych lub infekcji.

Wzrost formuły eozynofili może być spowodowany różnymi warunkami alergicznymi. Jeśli formuła daje dowody na zmniejszenie zawartości, oznacza to chorobę zakaźną, obrażenia, oparzenia.

Obecność limfocytozy (limfocytów) stwierdza się w ospie wietrznej, różyczce, zakażeniu wirusem cytomegalii, adenowirusie. Jeśli wskaźniki zostaną zmniejszone od normy, jest to stan, w którym występuje limfopenia. Przyczynami limfopenii są wtórny niedobór odporności, ciężkie postacie chorób wirusowych, nowotwory złośliwe, niewydolność nerek.

Wzrost bazofili występuje z reakcjami alergicznymi w ciele, ostrymi procesami zapalnymi wątroby, zaburzeniami endokrynologicznymi.

  • Koagulogram - przeprowadzana jest analiza w celu ustalenia, jaka koagulacja krwi. Analiza jest przeprowadzana bezbłędnie przed biopsją wątroby. Jeśli wykryte zostanie słabe krzepnięcie krwi, jest to wskaźnik możliwej patologii wątroby..
  • ESR - wskaźnik szybkości sedymentacji erytrocytów. ESR przeprowadza się pod wpływem grawitacji na krwinki czerwone. Zwiększona szybkość sedymentacji erytrocytów wskazuje na uszkodzenie wątroby, niedokrwistość, choroby zakaźne i zapalne w organizmie. Ta prędkość może być wynikiem działania leków przeciwwirusowych..
  • Płytki krwi - płytki krwi to elementy krwi odpowiedzialne za jej krzepnięcie. Proces krzepnięcia krwi nazywa się hemostazą. Niedoceniana liczba płytek krwi jest możliwa w wyniku działania wirusa, obecności przeciwciał, zaburzeń czynności wątroby. Interferon alfa, który jest stosowany w leczeniu zapalenia wątroby, może również obniżać liczbę płytek krwi. Gwałtowny spadek liczby płytek krwi powoduje poważne krwawienie.
  • Białe krwinki - białe ciałka krwi „kulki białkowe”. Liczba białych krwinek jest bardzo ważna w analizie UAC. Białe krwinki mają zdolność rozpoznawania obcych wirusów, które stanowią podstawę układu odpornościowego organizmu. Neutrofile, eozynofile, bazofile, limfocyty, monocyty, wszystkie te elementy należą do białych krwinek. Przy zmniejszonej liczbie białych krwinek jest to konsekwencja przewlekłej infekcji wirusowej..
  • Hemoglobina jest jednym z ważnych składników krwi, która zaopatruje komórki całego ciała w tlen i usuwa dwutlenek węgla. Spadek poziomu wskaźników obserwuje się u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby podczas terapii przeciwwirusowej. Wzrost stężenia hemoglobiny w połączeniu z czerwonymi krwinkami może wskazywać na obecność genu hemochromatozy. Jest to bardzo rzadki gen, występujący w 5-20% przypadków z przewlekłą chorobą wirusowego zapalenia wątroby typu B..

Biochemiczne badanie krwi AST ALT Bilirubina

Biochemiczne badanie krwi to badanie, w którym analizuje się pierwiastki śladowe we krwi. Za pomocą biochemicznego badania krwi można ocenić stan funkcjonalny wszystkich narządów ludzkich, ich stan.

Badanie krwi na ALT, AlAT - alanaminotransferazę, enzym znajdujący się w tkankach wątroby, który w przypadku procesów zapalnych wątroby jest uwalniany do krwi. Podwyższone ALT, to
obecność wirusa, toksyn lub innych czynników wpływających na wątrobę. Wirusowe zapalenie wątroby ma zmienny poziom wskaźników. Z tego powodu analizę przeprowadza się co 3 miesiące lub co sześć miesięcy. Poziom ALT jest wskaźnikiem stopnia rozwoju i aktywności zapalenia wątroby. W 20% przypadków pacjentów z przewlekłym wirusem zapalenia wątroby typu B stwierdza się normalny poziom alanaminotransferazy, ale wątroba jest już poważnie uszkodzona przez działanie wirusowe i destrukcyjne. Ten test jest uważany za dokładny i wrażliwy na ostre zapalenie wątroby..

Badanie krwi na aminotransferazę asteryzowaną (AST) jest enzymem znajdowanym w tkance mięśniowej szkieletu, wątroby, tkanki serca, tkanki nerwowej i innych narządów. Połączenie wzrostu zarówno AST, jak i ALT jest uważane za pozytywny wskaźnik martwicy (śmierci) komórek wątroby. Jeśli wskaźnik AST zostanie przekroczony, wskaźnik ALT u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, diagnozuje się zwłóknienie wątroby lub uszkodzenie leku, alkoholu lub toksyczności. Przy wysokiej AST diagnozowana jest martwica hepatocytów, proces rozpadu organelli komórkowych.

  • Bilirubina jest jednym z głównych składników żółci. Bilirubina jest składnikiem występującym podczas rozkładu hemoglobiny, cytochromów, mioglobiny. Zwiększona bilirubina we krwi, jest to wątroba i jest potwierdzeniem przewlekłej postaci wirusowego zapalenia wątroby, zespołu Gilberta, złego odpływu żółci, zablokowania dróg żółciowych.
  • Gamma-glutamltranspeptydaza - wzrost aktywności tego enzymu świadczy o chorobie układu wątrobowo-żółciowego. GGT - jest markerem cholestazy, który jest stosowany jako wskaźnik do diagnozy zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia dróg żółciowych, żółtaczki, z uszkodzeniem wątroby przez alkohol, przyjmowanie leków hepatotoksycznych. W przypadku wirusowego przewlekłego zapalenia wątroby ciągły wzrost GGT wskazuje na trudny proces, zapalenie wątroby, obecność toksyczną, marskość wątroby.
  • Glukoza - dane dotyczące glukozy są potrzebne do diagnozy cukrzycy, chorób endokrynologicznych, chorób trzustki.
  • Ferrytyna jest enzymem odpowiedzialnym za zapasy żelaza w organizmie. Odchylenie od normy w kierunku wzrostu wraz z chorobą przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby wskazuje na patologię wątroby. W przypadku zwiększonej ferrytyny leczenie przeciwwirusowe staje się mniej skuteczne.
  • Albumina to białko, które syntetyzuje wątrobę, główne białko osocza. Zmniejszenie albuminy jest uszkodzeniem wątroby spowodowanym ostrą lub przewlekłą chorobą, zwykle w ciężkim stadium choroby, marskością wątroby.
  • Wspólne białko to kombinacja albuminy i białek globuliny znajdujących się w surowicy krwi. Z zaburzeniami czynności wątroby ma zmniejszone wskaźniki.
  • Kreatynina jest wynikiem metabolizmu wątroby i białka. Kreatynina jest wydalana z moczem. Wzrost wyników wskazuje na nieprawidłowe funkcjonowanie nerek.
  • Albumina, alfa 1 - globuliny, alfa 2 - globuliny, beta globuliny, gamma globuliny są frakcjami białkowymi, ze spadkiem wartości normalnych, możliwą diagnozą może być patologia nerek i wątroby. Podnieś dysfunkcję wątroby.

Analiza PCR

Analiza PCR oznacza reakcję łańcuchową polimerazy. Analiza PCR ma na celu określenie RNA wirusa zapalenia wątroby typu C. Badanie krwi, w którym można wykryć materiał genetyczny wirusa zapalenia wątroby typu C. Każdy wirus jest jednym kawałkiem RNA. Analiza PCR dzieli się na dwa typy - jakościowy i ilościowy w odniesieniu do RNA HCV.

Analiza jakościowa jest analizą na obecność wirusa we krwi. Jeśli wynik ma pozytywną odpowiedź, oznacza to, że wirus aktywnie namnaża się i infekuje nowe komórki wątroby, a następnie ulega zniszczeniu. Ma czułość 10-500 IU / ml, możliwa obecność wirusa we krwi, ale w nieznacznym stężeniu, niski próg czułości. Przy takich wskaźnikach diagnoza przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B nie jest potwierdzona.

Ilościowa analiza PCR, jest to test obciążenia wirusowego, test na stężenie wiremii wirusowej we krwi. Określenie miano wirusa pochodzi od faktu, że sprawdza on liczbę jednostek materiału genetycznego obecnych w niektórych objętościach.

1 ml odpowiada 1 centymetrowi sześciennemu. Ilość wyrażona jest w ME / ml (jednostkach międzynarodowych na mililitr).

Test ilościowy wykonuje się przed leczeniem, po 3 miesiącach leczenia w celu oceny skuteczności leczenia. Wykonaj test jakości dla RNA.

Wynik testu ilościowego jest ilościową oceną wiremii, a wynik jest „wykrywany” lub „nie znaleziony”.

Test biopsyjny

Test biopsyjny jest uważany za jeden z najwyższej jakości testów nakłucia na narządzie wątroby. Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby spotykają tę metodę na różnych etapach, aby uzyskać dokładną diagnozę i etap choroby. Biopsja wątroby, złożona procedura i musisz się na nią przygotować.

Zabieg jest bezbolesny, wykonywany w znieczuleniu miejscowym w prawym podżebrzu za pomocą środków znieczulających wstrzykiwanych pod skórę między żebrami. Przed tą procedurą pacjent powinien zachować spokój, dlatego zaleca się usiąść i zrelaksować się przed wejściem do gabinetu.

Na tydzień przed biopsją zatrzymaj złożone, duże obciążenie ciała. Jeśli przyjmowane są leki, zwłaszcza przeciwwirusowe i toksyczne, są wykluczone na co najmniej 2 tygodnie. Jeśli nie ma innych zaleceń od lekarza.

W pozycji leżącej długa igła z osobliwą końcówką jest wkładana do prawego podżebrza, który dociera do wątroby, odcina niewielką cząstkę tkanki wątroby i jest wydalany. Procedura jest przeprowadzana pod nadzorem w specjalnym aparacie, który odtwarza obraz na monitorze trzykrotnie większym (ultradźwięki). Pacjentowi przepisuje się odpoczynek w łóżku w ciągu dnia.

Następnie kawałek tkanki jest przenoszony do laboratorium medycznego w celu różnych diagnostyki dotkniętego obszaru wątroby. Analizy są gotowe w ciągu 3 do 7 dni. Oderwana tkanka daje pełny obraz kliniczny stanu wątroby w tej chwili, jej procesów zapalnych, chorób i infekcji, które wpłynęły na sam narząd i jego tkanki.

- Jak często pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby, a zwłaszcza przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, muszą powtarzać biopsję wątroby?

- Biopsja jest zwykle podawana raz na pięć, sześć lat..

Pacjenci z torbielą wątroby, zaburzeniami krzepnięcia, naczyniakiem krwionośnym, niewydolnością płuc, ciężką cholestazą - biopsja jest przeciwwskazana.

USG jamy brzusznej i wątroby

Ultradźwięki to badanie ultrasonograficzne, w którym wątroba i inne narządy są wyraźnie widoczne w trójwymiarowej objętości za pomocą monitora. Badanie ultrasonograficzne jest uważane za jedno z najbardziej wiarygodnych w diagnozowaniu lub odrzucaniu takich.

Charakterystycznym wskaźnikiem marskości wątroby, choroby powodującej masywny atak i reprodukcję wirusa zapalenia wątroby, szczególnie postaci C, jest zmiana konturów wątroby z nierównymi objawami, tkanka wątroby jest naprzemiennie heterogenicznością i echogenicznością węzłów (zwiększone echo). Występuje charakterystyczny wzrost śledziony, która podobnie jak wątroba cierpi z powodu narażenia na wirusy i toksyny.

Po dokładnym zbadaniu wątroby i śledziony specjalista sonograf odszyfrowuje dane i diagnozuje konkretną chorobę.

Badanie ultrasonograficzne w przypadku przewlekłego zapalenia wątroby przeprowadza się na zalecenie lekarza prowadzącego, 1 raz w ciągu 6 miesięcy lub 1 raz w roku.

Oprócz powyższych testów i metod badawczych w celu identyfikacji zapalenia wątroby, mogą być przepisane dodatkowe testy w celu dokładniejszej diagnozy w trudnych przypadkach.

Te analizy i testy mogą obejmować:

  • Test przeciwciał;
  • Genotypowanie;
  • Fibrotesty;
  • Fibroscan;
  • Analiza dla IL - 28 V..

Jeśli masz jakieś pytania, skontaktuj się z naszymi specjalistami

Testy przed, w trakcie i po leczeniu zapalenia wątroby typu C.

Rozpoznanie zapalenia wątroby typu C opiera się na laboratoryjnych badaniach krwi. Z tego, jakie testy na zapalenie wątroby typu C są podane, zależy to od tego, czy choroba zostanie wykryta na czas i zalecone jest leczenie. Skuteczność środków leczenia ocenia się również na podstawie wyników analiz..

O wirusowym zapaleniu wątroby typu C.

Choroba powoduje wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV, wirus zapalenia wątroby typu C). Wirus zawierający RNA dostaje się do organizmu ludzkiego przez krew. Możliwe zakażenie przez śluz pochwy, nasienie, mikrourazy błon śluzowych.

Po dostaniu się do organizmu przez jedną z tych ścieżek wirus infekuje wątrobę. Wszystkie wirusy są pasożytami wewnątrzkomórkowymi. A HCV nie jest wyjątkiem. Namnaża się w komórkach wątroby, hepatocytach tworzących tkankę wątroby, miąższu.

Po wejściu wirusa do hepatocytów wiele potomnych RNA jest wielokrotnie kopiowanych z pierwotnego wirusowego RNA matki. Ten proces nazywa się replikacją. Następnie wokół utworzonego RNA powstaje kapsułka (kapsyd) i inne elementy strukturalne cząsteczki wirusa (wirion).

Materia organiczna jest wymagana do replikacji RNA i ukończenia wirionów. Wirus zabiera je z komórki. Ostatecznie hepatocyt nie wytrzymuje takiego obciążenia i umiera. Powstające z niej wirusy przenikają do nowych hepatocytów.

Układ odpornościowy oczywiście walczy z HCV. A jeśli pacjent ma silną odporność, wirus może zostać zniszczony. Ale to rzadko się zdarza. W większości pomimo konfrontacji immunologicznej aktywność wirusowa utrzymuje się. Stabilność wirusa wynika w dużej mierze z jego zmienności genetycznej. Z zestawu genów genotyp zakodowany w RNA wirusa w dużej mierze zależy od tego, jak przebiegnie choroba i od tego, jak skuteczne będzie leczenie.

Na tle procesu zapalnego w miąższu zwiększa się ilość tkanki tłuszczowej (stłuszczeniowej wątroby). Gdy hepatocyty umierają, miąższ jest zastępowany tkanką włóknistą, a czynność wątroby jest upośledzona. Skrajnemu zwłóknieniu, marskości wątroby, towarzyszy niewydolność wątroby, wtórne zmiany w innych narządach, zaburzenia krążenia i metabolizmu.

Początkowo niewidoczne dla pacjenta patologiczne zmiany w wątrobie tworzą się przez wiele lat. Przez cały ten czas wirus nadal krąży we krwi. Dzięki temu możliwe jest wykonanie testu na zapalenie wątroby typu C..

Jakie testy należy przetestować na zapalenie wątroby typu C?

Wskazania do diagnostyki laboratoryjnej - zaburzenia trawienne, ciężkość w prawym podżebrzu, ogólne osłabienie i inne objawy zapalenia wątroby typu C. Alarm powinien być spowodowany tym, że objawy te poprzedziły zabiegi kosmetyczne i medyczne. Choroba nie jest przenoszona za pomocą środków domowych. Ale jeśli miał miejsce intymny niezabezpieczony kontakt z zarażoną osobą, konieczne jest badanie krwi na zapalenie wątroby typu C. Diagnostyka laboratoryjna obejmuje kilka rodzajów testów:

Ogólna analiza krwi

Jest to najprostszy i najmniej pouczający. Niespecyficzne odchylenia w analizie ogólnej tylko pośrednio świadczą na korzyść zapalenia wątroby i mogą dotyczyć innych chorób. Wysoki poziom leukocytów (leukocytoza) wraz z przyspieszoną sedymentacją erytrocytów (ESR) jest oznaką aktywnego procesu zapalnego w wątrobie. Wzrost ciężaru właściwego limfocytów obserwuje się w infekcjach wirusowych. Możliwe jest obniżenie poziomu czerwonych krwinek i hemoglobiny przy hamowaniu funkcji krwiotwórczej wątroby.

Analiza biochemiczna (biochemia)

Ważne są tutaj dwa wskaźniki - bilirubina i transaminazy. Bilirubina jest produktem naturalnego rozkładu hemoglobiny. Zwykle jest neutralizowany przez wątrobę i jako część żółci usuwana jest przez jelita. W przypadku uszkodzenia wątroby poziom bilirubiny wzrasta głównie z powodu wolnej frakcji (nie bilirubiny pośredniej), która nie jest związana z kwasem glukuronowym. Chociaż w przewlekłym przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu C bilirubina jest tylko nieznacznie zwiększona, a nawet pozostaje w normalnym zakresie.

Równie ważnym wskaźnikiem są transaminazy (AST, ALT), enzymy wewnątrzkomórkowe. Po zniszczeniu hepatocytów znajdują się w dużych ilościach we krwi. Ponadto w ramach analizy biochemicznej badany jest poziom i stosunek frakcji białek, tłuszczów (trójglicerydów). W porównaniu z ogólną analizą biochemia jest bardziej pouczająca. Ale zgodnie ze zmianami parametrów biochemicznych nie można ocenić, że pacjent ma zapalenie wątroby typu C..

Test immunoenzymatyczny (ELISA)

Jest to jednak specyficzne badanie krwi na zapalenie wątroby typu C. W ramach tej analizy wykrywane są przeciwciała przeciwko wirusowi. A jeśli są przeciwciała, to jest HCV. Przeciwciała to białka immunoglobulin uwalniane w odpowiedzi na antygeny wirusa zapalenia wątroby typu C. Interakcja antygenów i przeciwciał prowadzi do tworzenia kompleksów immunologicznych.

Aby reakcja antygen-przeciwciało była zauważalna w diagnozie, stosuje się przeciwciała znakowane enzymami. Stąd nazwa analizy. Praktycznie interesujące są immunoglobuliny klasy M i G (IgM i IgG). W ostrym stadium zapalenia wątroby typu C uwalniane jest IgM. U większości pacjentów choroba staje się przewlekła po kilku miesiącach.

W takim przypadku IgM znika i IgG jest wykrywane. Zatem test ELISA pozwala nie tylko zdiagnozować zapalenie wątroby typu C., ale także ustalić stadium choroby. Ale na podstawie testu ELISA nie można ocenić ciężkości zapalenia wątroby. Nie można ustalić genotypu wirusa. W końcu sam wirus nie jest wykrywany, a jedynie przeciwciała przeciwko niemu.

PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy)

Analiza PCR w kierunku WZW typu C jest najbardziej złożona, ale najbardziej wiarygodna. Jego istotą jest wykrywanie RNA wirusa w surowicy krwi pacjenta. Zasada PCR polega na wielokrotnym odtwarzaniu lub amplifikacji fragmentów RNA wirusa. Przypomina to naturalną replikację, ale tylko w sztucznych warunkach przy użyciu drogiego sprzętu.

Opracowano trzy rodzaje analiz w zależności od celu testu..

1. Klasyczna PCR. Analiza jakościowa w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu C. W tym miejscu określa się fakt obecności wirusa. Wykryto RNA HCV - człowiek jest chory, nie wykryto - zdrowy.

2. Ilościowa PCR. Mierzy miano wirusa - stężenie cząstek wirusa w objętości krwi. W tym celu wykonuje się PCR w czasie rzeczywistym i określa liczbę wygenerowanych kopii RNA. Miano wirusa określa się w IU (jednostkach międzynarodowych) w 1 ml surowicy krwi:

  • Niski: mniej niż 3 x 104 IU / ml
  • Średnia: 3 x 104-8 x 105 IU / ml
  • Wysoka: ponad 8 x 105 IU / ml.

Standardy ilościowych wskaźników PCR zależą od używanego sprzętu i mogą się różnić w różnych laboratoriach. Ale w każdym razie im wyższy poziom miana wirusa, tym trudniejsza choroba i większe ryzyko śmiertelnych powikłań.

3. Genotypowanie. W tym badaniu PCR określa genotyp i podtyp lub quasi-typ HCV. W zależności od tego zalecany jest schemat leczenia. Analizę genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C przeprowadza się przez sekwencjonowanie, po określeniu sekwencji nukleotydów w wirusowym łańcuchu RNA.

Gdzie poddać się testowi na zapalenie wątroby typu C.?

Ogólna analiza, biochemia i ELISA są przeprowadzane w każdej placówce medycznej. PCR jest możliwy tylko w dużych ośrodkach diagnostycznych i leczniczych, w których jest odpowiedni sprzęt. Wyniki diagnostyczne można znaleźć po 3-5 dniach.

Co zrobić, jeśli analiza jest pozytywna

W przypadku wykrycia testu krwi na zapalenie wątroby typu C możliwe są dwie opcje. Pierwsza opcja polega na tym, że osoba badana jest naprawdę zainfekowana wirusem. Druga opcja - fałszywie dodatni wynik jest związany z błędami diagnostycznymi. Jest to bardziej charakterystyczne dla testu ELISA. W trakcie tej analizy czasami zachodzą reakcje krzyżowe, gdy immunoglobuliny reagują na inne antygeny podobne do antygenów HCV. Wśród konkretnych powodów:

  • choroby autoimmunologiczne
  • procesy nowotworowe
  • gruźlica
  • ostatnie szczepienie
  • przeziębienia
  • robaki pasożytnicze
  • ciąża.

Błędny wynik testu na zapalenie wątroby typu C może wynikać z niewłaściwego przygotowania. Krew do badań podaje się rano na czczo. Ostatni posiłek jest dozwolony nie później niż 12 godzin przed badaniem. W ciągu ostatnich kilku dni powinieneś powstrzymać się od picia alkoholu, przejadania się za pomocą tłustych, smażonych potraw z gorącymi przyprawami, przyprawami.

Jeśli wynik testu na zapalenie wątroby typu C jest dodatni, wymagana jest PCR. Jeśli RNA wirusa podczas PCR nie zostanie wykryty, a ELISA wykazuje obecność przeciwciał, najprawdopodobniej odpowiedź ELISA jest fałszywie dodatnia.

Wyjątkiem jest leczenie zapalenia wątroby typu C. Nie mają one wirusa, dlatego PCR nie wykryje RNA. Ale JgG uwolniony podczas choroby może nadal krążyć we krwi przez długi czas. Wiarygodność PCR jest maksymalna, 98–99%. Ale nie bezwzględnie - w 1-2% przypadków możliwe są błędy. Dlatego jeśli podejrzewa się fałszywą odpowiedź po 3-4 miesiącach. trzeba powtórzyć ELISA i PCR.

Co zrobić, jeśli wynik jest ujemny

Opcje są również możliwe tutaj. Po pierwsze, temat był zawsze zdrowy. Drugi - pacjent miał zapalenie wątroby typu C, ale został całkowicie wyleczony, znów zdrowy i nie wymaga leczenia. Po trzecie - wynik fałszywie ujemny. W takim przypadku fałszywa analiza może być również spowodowana współistniejącymi chorobami, niewłaściwym przygotowaniem i techniką. Ale wciąż istnieją powody związane z terminem oddawania krwi.

W przypadku IFA tzw okno diagnostyczne, gdy wirus jest już obecny w organizmie, ale przeciwciała są wytwarzane w małych ilościach i nie są jeszcze wykrywane. W przypadku testu ELISA czas trwania okna diagnostycznego wynosi 3-4 tygodnie. Ale w niektórych przypadkach okres ten może trwać do 6 miesięcy.

Jeśli podejrzewasz fałszywie ujemną analizę, musisz przejść do PCR. Tutaj RNA jest wykrywany po 10-14 dniach, aw niektórych przypadkach 3-4 dni po infekcji. Dlatego jeśli test ELISA nie wykazuje obecności przeciwciał, a wirusowy RNA jest wykrywany podczas PCR, pacjent jest zakażony. Należy zauważyć, że na samym początku zapalenia wątroby możliwa jest tylko wysokiej jakości PCR. Ilościowa PCR i genotypowanie będą pouczające dopiero po 4-6 tygodniach. po infekcji.

Jakie testy należy wykonać podczas leczenia

Na podstawie ogólnej i biochemicznej analizy krwi można ocenić dynamikę procesu zapalnego oraz przywrócić wątrobę i jej funkcje. Ale wiodącą rolę należy do PCR. Ilościową PCR przeprowadza się po 1, 2, 3 i 4 tygodniach. leczenie. Zmieniając miano wirusa, oceniają skuteczność leków i prawdopodobny wynik choroby. Jeśli miano wirusa zostanie szybko zmniejszone, jest to korzystny znak wskazujący na szybki powrót do zdrowia..

Jakie testy wykonać po leczeniu

Przebieg leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C, w zależności od ciężkości i genotypu wirusa, trwa 12 lub 24 tygodnie. Następnie konieczna jest PCR. Jeśli jakościowa analiza PCR nie wykazuje obecności RNA HCV we krwi, pacjenta uważa się za wyleczonego. Specjalne leczenie nie jest wymagane. Potrzebne są niespecyficzne środki mające na celu przywrócenie wątroby..

Co leczyć?

Aby odzyskać, musisz całkowicie zniszczyć wirusa. A następnie wyniki analizy PCR staną się ujemne. Można to zrobić tylko przy użyciu środków przeciwwirusowych najnowszej generacji. SoviHep D, Velakast, Ledifos - te i inne leki są wytwarzane przez indyjskie firmy na amerykańskich licencjach. Zawierają sofosbuwir z daklataswirem, welpataswirem lub ledipaswirem. Wszystkie te leki hamują fazę reprodukcji HCV w hepatocytach..

Tylko jedna tabletka dziennie przez 12 lub 24 tygodnie, a powrót do zdrowia następuje w 95–99% przypadków z dowolnym genotypem wirusa i postacią choroby. Indyjskie leki są tanie. Każdy pacjent o średnim dochodzie może kupić leki.

Ale apteki ich nie sprzedają. Możesz uzyskać od nas indyjski Sofosbuvir. MedFarma działa jako oficjalny przedstawiciel firm z Indii. Pomożemy Ci wybrać odpowiedni lek i dostarczymy go na Twój adres w ciągu 3-5 dni.

Dokładne testy na zapalenie wątroby typu C.

Dokładna diagnoza zapalenia wątroby typu C jest przeprowadzana tylko w laboratorium poprzez badania krwi pacjenta. W tym celu stosuje się kilka technik:

  • enzymatyczny test immunoenzymatyczny - ELISA, który pozwala określić obecność przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C. Na różnych etapach rozwoju choroby wykrywanych jest kilka rodzajów przeciwciał we krwi - IgM, IgG;
  • reakcja łańcuchowa polimerazy - PCR jest skuteczną i dokładną 100% analizą na zapalenie wątroby typu C, ponieważ umożliwia bezpośrednią identyfikację RNA wirusa zapalenia wątroby typu C, a nie przeciwciał przeciw niemu.

W różnych warunkach oba te badania mogą dawać fałszywie dodatnie i fałszywie ujemne wyniki testu, więc dla najdokładniejszej diagnozy tylko połączenie tych wyników może dać dokładny obraz diagnozy. Jeśli metoda ELISA dała wynik pozytywny, wówczas zdecydowanie przeprowadzana jest analiza PCR na zapalenie wątroby typu C. Jeśli daje również wynik pozytywny, diagnoza jest potwierdzana, a pacjent jest informowany, że ma zapalenie wątroby typu C. Jeśli wynik testu ELISA jest dodatni, a PCR jest ujemny oznacza to, że dana osoba jest zdrowa! Często dzieje się tak po leczeniu zapalenia wątroby typu C lub po przeniesieniu zapalenia wątroby typu C w ostrej postaci, która jest całkowicie wyleczona przez organizm.

Takie przypadki również występują. Około 15-20% pacjentów może zachorować, nie zdając sobie z tego sprawy i nie podejmując żadnych wysiłków w celu odzyskania zdrowia!

Po leczeniu zapalenia wątroby typu C test PCR przeprowadza się regularnie przez rok w celu sprawdzenia stabilnej odpowiedzi wirusologicznej. Oprócz jakościowego badania krwi metodą PCR wykonuje się badanie krwi pod kątem obciążenia wirusowego i genotypowania wirusa zapalenia wątroby typu C. Normalną wartością jest brak obciążenia wirusowego. Genotyp wirusa po leczeniu może ulec zmianie. Sugeruje to, że dominujący genotyp został skutecznie wyleczony, ale teraz należy leczyć inny. Zdarzały się przypadki, gdy pacjent miał trzy genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C. To wymaga poważnego długoterminowego leczenia. Analiza genotypu wirusa pokazuje tylko obecność genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C we krwi.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C, jak go pokonać?

Aby pokonać zapalenie wątroby typu C, nie musisz siedzieć i liczyć na cud lub alternatywne lekarstwo, ale udać się do kliniki hepatologicznej, gdzie doświadczeni lekarze leczą zapalenie wątroby typu C. Doświadczenie lekarza ma ogromne znaczenie dla powodzenia terapii, ponieważ tylko teorie w leczeniu ta złożona choroba wirusowa nie wystarczy! Obecnie, oprócz klasycznej metody leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C - interferonu i rybawiryny, stosuje się najnowszy schemat leczenia nowej generacji leków - Harvoni. Jest to produkt amerykańskiej firmy farmaceutycznej, która obejmuje dwa nowe leki - Sofosbuvir i Ledipaswir. Mają zupełnie inny wpływ na wirusa, co pozwala na szybkie i skuteczne leczenie..

Wirusowe zapalenie wątroby typu C i zaparcia

Wirusowe zapalenie wątroby typu C powoduje zaburzenia w przewodzie pokarmowym. Pacjenci mogą odczuwać nudności, gorycz w jamie ustnej, zgagę, zaburzenia stolca - biegunkę lub zaparcia, a także wzdęcia i wzdęcia.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Nawigacja strony

Co to jest zapalenie wątroby typu C.?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest specyficzną chorobą wątroby, która opiera się na postępującym rozproszonym procesie martwiczo-zapalnym w wątrobie z powodu działania wirusa HCV na komórki wątroby. Nie istnieje skuteczna szczepionka przeciwko tej chorobie. Z tego powodu każda osoba musi stosować środki bezpieczeństwa, aby uniknąć infekcji..

Istnieją 2 formy zapalenia wątroby typu C - ostre i przewlekłe. Nie więcej niż 10-20% pacjentów z ostrą postacią choroby ma szansę na całkowite wyleczenie. W zdecydowanej większości przypadków układ odpornościowy organizmu nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z wirusem, w wyniku czego wirusowe zapalenie wątroby typu C staje się przewlekłe, a następnie przechodzi w marskość wątroby i często przekształca się w śmiertelny rak wątroby.

Statystyka chorób - WZW typu C w liczbach

WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) corocznie publikuje raporty na temat globalnych statystyk dotyczących wirusowego zapalenia wątroby typu C. Mimo znacznych wysiłków podejmowanych w większości krajów w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się tej niebezpiecznej infekcji, liczba nowych przypadków jest wysoka:

  • prawdopodobieństwo „złapania” wirusa HCV wynosi 0,002%;
  • wirus patogenu HCV jest obecny w ciele co najmniej 70 milionów ludzi na naszej planecie;
  • tylko 25% pacjentów (jeden na czterech) z tych 70 milionów jest świadomych swojej diagnozy, z czego tylko jeden na siedmiu (13%) otrzymuje co najmniej pewną terapię przeciwwirusową;
  • każdego roku co najmniej 400 tysięcy ludzi umiera z powodu zapalenia wątroby typu C;
  • najwyższe występowanie wirusowego zapalenia wątroby typu C obserwuje się w Egipcie (co najmniej 15% populacji), a następnie w krajach Afryki Północnej, wschodniej części Morza Śródziemnego i Azji Południowo-Wschodniej.

Dlaczego dana osoba potrzebuje wątroby?

Wątroba jest największym gruczołem wewnętrznego i zewnętrznego wydzielania ludzkiego ciała. Wiedza zwykłego człowieka o wątrobie polega tylko na tym, że ten narząd zapewnia skoordynowaną pracę wszystkich części układu trawiennego. Oprócz tego wątroba jest również odpowiedzialna za metabolizm i eliminację różnych toksyn i szkodliwych substancji z organizmu. Główne funkcje wątroby są wymienione poniżej:

  • metabolizm (metabolizm i synteza żółci) - wątroba rozkłada białka zwierzęce i roślinne oraz produkuje glikogen, który zapewnia prawidłowy metabolizm biochemiczny glukozy i metabolizm pełnego tłuszczu; wątroba powoduje, że organizm wytwarza wystarczającą liczbę hormonów i witamin; komórki wątroby wytwarzają żółć, zapewniając wchłanianie witamin, trawienie tłuszczów i stymulację jelit;
  • detoksykacja - wątroba kontroluje złożone procesy biochemiczne neutralizacji różnych egzogennych (zewnętrznych) i endogennych (wewnętrznych) toksyn i szkodliwych substancji, które są wydalane z organizmu z żółcią;
  • synteza białek - wątroba syntetyzuje specjalne białka albuminy i globuliny, które determinują normalne funkcjonowanie organizmu ludzkiego.

Wpływ wirusa zapalenia wątroby typu C na wątrobę

Wątroba jest jednym z narządów o wyjątkowej zdolności do pełnego wyzdrowienia po pojedynczym ciężkim ostrym uszkodzeniu przez alkohol, narkotyki lub niedotlenienie (brak tlenu). Jednocześnie, przy przewlekłym długotrwałym uszkodzeniu komórek wątroby przez wirusa HCV na tle aktywnego procesu martwiczo-zapalnego, martwe komórki wątroby są stopniowo zastępowane włóknistą tkanką łączną i szorstkie blizny tkanki łącznej (zwłóknienie) tworzą się wewnątrz wątroby.

Z biegiem lat ilość blizn tkanki łącznej stale rośnie, zwłóknienie przechodzi do etapu marskości wątroby. Tkanka wątroby traci elastyczność i staje się gęsta, anatomicznie struktura narządu jest znacznie naruszona, z tego powodu zaburzony jest przepływ krwi przez wątrobę i pojawia się stan nadciśnienia wrotnego - wzrasta ciśnienie w układzie żyły wrotnej. W przypadku nadciśnienia wrotnego znacznie wzrasta ryzyko zagrażającego życiu masywnego krwawienia z przełyku i żołądka z żylaków przełyku i żołądka. Z powodu znacznych zmian strukturalnych wątroba stopniowo traci zdolność do wykonywania swoich funkcji.

Jak można uzyskać zapalenie wątroby typu C.?

Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) może być przenoszony przez krew i inne płyny ustrojowe - ślinę, wydzieliny z pochwy, mocz, nasienie i pot. Wirus jest dość stabilny w środowisku i przez pewien czas zachowuje swoją żywotność w wysuszonej krwi. Nawet gdy niewielka ilość materiału biologicznego zawierającego wirus zapalenia wątroby typu C dostanie się do podatnego organizmu, nastąpi infekcja.

Istnieją naturalne i sztuczne sposoby przenoszenia infekcji, a także różne mechanizmy przenoszenia, z których najczęstsze to:

  • interwencje chirurgiczne i operacje, w których stosowane są narzędzia chirurgiczne „zanieczyszczone” wirusem HCV (sztuczna droga przenoszenia infekcji, mechanizm kontaktu z krwią);
  • przetaczanie oddanej krwi zawierającej nawet niewielką ilość wirusa zapalenia wątroby typu C (sztuczna droga przenoszenia zakażenia przez mechanizm kontaktowy z krwią);
  • stosowanie „zanieczyszczonego” narzędzia wirusa HCV w salonach tatuażu i traumatycznym stosowaniu manicure (sztuczna droga przenoszenia infekcji, mechanizm kontaktu z krwią);
  • okołoporodowo od matki do dziecka przez płyn owodniowy lub krew (naturalna pionowa droga przenoszenia zakażenia);
  • traumatyczny stosunek seksualny (naturalne przenoszenie infekcji drogą płciową);
  • zakażenie domowe podczas korzystania ze szczoteczki do zębów lub żyletki zanieczyszczonej wirusem HCV od osoby zakażonej (sztuczna droga przenoszenia).

Objawy zapalenia wątroby typu C.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest jedną z najbardziej podstępnych chorób zakaźnych. Wirus zapalenia wątroby typu C w ciele pacjenta nieustannie mutuje i zmienia swoją strukturę antygenową. Z tego powodu układ odpornościowy zarażonej osoby po prostu nie ma czasu na reagowanie na ciągłe zmiany w strukturze wirusa HCV i nie może „oczyścić” organizmu.

Ostrą postać wirusowego zapalenia wątroby typu C można podejrzewać i rozpoznawać na podstawie następujących objawów klinicznych:

  • osłabienie, złe samopoczucie, ból głowy;
  • nudności, wymioty, utrata apetytu, zespół biegunki;
  • zespół grypopodobny z umiarkowanym wzrostem temperatury ciała, pojawieniem się bólów i bólów kości, mięśni i stawów;
  • ciemnienie koloru moczu, rozjaśnianie kału, swędzenie skóry, zażółcenie twardówki, skóry i błon śluzowych.

U większości pacjentów ostra postać zapalenia wątroby typu C staje się przewlekła. We wczesnych stadiach choroby przewlekłe zapalenie wątroby typu C może wcale nie wystąpić, pacjenci czują się bardzo zadowalająco przez bardzo długi czas, pacjenci nie zwracają uwagi na ich stan.

Przez długi czas (wiele lat i dekad) wirus jest obecny w ciele pacjenta z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C w postaci jawnej lub utajonej (utajonej, utajonej). Od czasu do czasu wirus staje się bardziej aktywny, proces zapalny w wątrobie nasila się i rozwija się zaostrzenie. Następujące objawy kliniczne pozwalają rozpoznać zaostrzenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C:

  • niemotywowany spadek aktywności fizycznej, nadmierne zmęczenie;
  • uporczywa słabość i zwiększona senność;
  • pojawienie się zaburzeń w przewodzie żołądkowo-jelitowym;
  • pojawienie się twardówki żółtaczki, skóry i błon śluzowych;
  • ciemnienie koloru moczu i przebarwienie kału;
  • pajączki pojawiają się na skórze ciała;
  • pojawienie się uczucia ciężkości i dyskomfortu w wątrobie i prawym podżebrzu.

U kobiet przewlekłe zapalenie wątroby diagnozuje się częściej i na wcześniejszym etapie niż u mężczyzn. Często dochodzi do niepowodzenia cyklu miesiączkowego, który staje się przyczyną skontaktowania się z ginekologiem. W przypadku kobiet bardziej charakterystyczne są dolegliwości, takie jak zwiększona łamliwość paznokci, pajączki na skórze ciała, wypadanie włosów, zaburzenia hormonalne i zmniejszone pożądanie seksualne. Ze względu na zaburzenia metaboliczne zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, możliwe są powikłania w przewodzie pokarmowym..

Czy zdrowa osoba powinna zostać przebadana na zapalenie wątroby?

Każda osoba musi być poddawana corocznym badaniom i testom w kierunku zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C, które wraz z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), zakażeniem wirusem HIV i kiłą są klasyfikowane jako najistotniejsze zakażenia człowieka.

Pacjenci na oddziałach hematologicznym i fisiatrycznym (gruźlica), hemodializy, biorcy krwi i narządów dawcy, a także dawcy krwi i pacjenci w szpitalach psychiatrycznych, są narażeni na wysokie ryzyko zapalenia wątroby typu C. Osoby z grupy wysokiego ryzyka obejmują personel medyczny z oddziałów chirurgicznych i resuscytacyjnych oraz osoby prywatne znajduje się w więzieniach. Muszą być badane na zapalenie wątroby typu C przynajmniej raz na sześć miesięcy..

W multidyscyplinarnej klinice medycznej EXCLUSIVE w Sankt Petersburgu można przejść dogłębne laboratoryjne i instrumentalne badanie wątroby. Pełny program badań wątroby jest przedstawiony tutaj..

Zapobieganie infekcjom i chorobom

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zakaźną z mechanizmem przenoszenia kontaktu z krwią. Oznacza to, że wirus jest przenoszony przez kontakt z krwią zawierającą tego wirusa. Aby zapewnić niezawodną ochronę, wystarczy nie wchodzić w kontakt z krwią i innymi płynami biologicznymi zarażonej osoby. Nie zapomnij o podstawowych zasadach higieny osobistej - używaj tylko własnej szczoteczki do zębów, maszynki do golenia i akcesoriów do manicure.

Istnieje ryzyko zakażenia z powodu seksu bez zabezpieczenia. W pewnych warunkach pewna ilość wirusa może być zawarta w wydzielinie nasiennej i wydzielinie z pochwy, więc staraj się używać prezerwatywy do każdego stosunku płciowego.

Obecnie nie ma skutecznej szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C. Naukowcy z University of Oxford opracowują szczepionkę, która zapewni stabilną odporność na tę chorobę. Teraz szczepionka jest testowana i testowana wśród kilkudziesięciu ochotników.

Testy na zapalenie wątroby

Do chwili obecnej znanych jest 7 genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV). Badania przesiewowe w kierunku tej choroby powinny być kompleksowe. Jeśli lekarz podejrzewa zakażenie HCV, pacjentowi przepisuje się następujące rodzaje badań:

  • serologiczne badanie krwi (ELISA) - na obecność całkowitych przeciwciał przeciwko różnym białkom wirusa zapalenia wątroby typu C (anty-HCV); jest to analiza jakościowa (tak / nie), której wynik pozytywny wskazuje, że układ odpornościowy już „zetknął się” z wirusem i opracował przeciwciała przeciwko wirusowi; wyniki tej analizy nie pozwalają ustalić stadium choroby lub postaci zapalenia wątroby typu C;
  • molekularna analiza biologiczna krwi (PCR) - na obecność RNA HCV w osoczu (RNA HCV); analiza jest jakościowa (tak / nie) i ilościowa (ile); wyniki analizy jakościowej pozwalają ocenić aktywność wirusa, wyniki analizy ilościowej pozwalają ocenić ładunek wirusowy, to znaczy stężenie określonych składników RNA HCV w jednostkowej objętości krwi;
  • molekularny biologiczny test krwi (PCR) - genotypowanie wirusa HCV; umożliwia określenie genotypu i podtypu wirusa zapalenia wątroby typu C z dokładnością 99,99%, od których zależy obraz kliniczny i rokowanie choroby oraz w dużej mierze wybór najbardziej optymalnego schematu leczenia;
  • molekularna analiza biologiczna „komórek docelowych” (PCR) - na obecność RNA HCV w immunokompetentnych komórkach krwi obwodowej i szpiku kostnym lub komórkach wątroby; jest to analiza jakościowa (tak / nie) do diagnozy utajonego (utajonego) zapalenia wątroby typu C..

Przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (ELISA) i / lub RNA HCV (analiza PCR) znaleziono w badaniu krwi - co to mówi i co dalej?

Po otrzymaniu pozytywnych wyników testów na zapalenie wątroby typu C konieczna jest ich poprawna interpretacja i interpretacja. Może to zrobić tylko kompetentny specjalista chorób zakaźnych. Negatywne wyniki testów ELISA i PCR z prawdopodobieństwem 97% wskazują na brak wirusa HCV w organizmie. Niestety negatywne wyniki jednego badania nie gwarantują 100% braku w ciele wirusa, który może „ukryć się” głęboko w komórkach odpornościowych krwi obwodowej, szpiku kostnego lub komórek wątroby. W takich przypadkach tradycyjne testy ELISA i PCR krwi po prostu „nie zobaczą” wirusa i należy przeprowadzić specjalną analizę - w celu przetestowania RNA HCV w immunokompetentnych obwodowych komórkach krwi, szpiku kostnym lub komórkach wątroby, hepatocytach.

Stężenie RNA HCV na jednostkę objętości osocza krwi (IU / ml)komentarz na temat możliwych wyników analizy PCR
Nie wykryto RNA HCV w osoczu.... oznacza to, że w osoczu krwi nie ma wirusa, najprawdopodobniej osoba jest zdrowa lub występuje utajona (ukryta) infekcja HCV
stężenie RNA HCV w osoczu krwi wynosi poniżej 800 000 IU / ml.... oznacza to, że wirus jest obecny we krwi, ale miano wirusa jest niskie
stężenie RNA HCV w osoczu krwi wynosi od 800 000 IU / ml do 6 000 000 IU / ml.... oznacza to, że wirus jest obecny we krwi w dużych ilościach, miano wirusa jest wysokie
stężenie RNA HCV w osoczu krwi przekracza 6.000.000 IU / ml...... oznacza to, że wirus jest obecny we krwi w bardzo dużych ilościach, miano wirusa jest niezwykle wysokie...

Jeśli w osoczu krwi można ustalić nawet najmniejszą ilość RNA HCV, wirus namnaża się i infekcja jest aktywna. Nie można przeprowadzić drugiego badania, ponieważ wynik analizy nigdy nie jest fałszywie dodatni. Bardzo ważne jest, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby jak najszybciej rozpocząć leczenie i zminimalizować ryzyko dla własnego zdrowia.

Genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C.

Rozdzielenie dużej rodziny wirusa HCV na różne genotypy obejmuje klasyfikację patogenu zgodnie z zestawem genów. Obecnie eksperci i wirusologowie WHO identyfikują 7 genotypów HCV, które są nierównomiernie rozmieszczone na całym świecie. U około 5–10% pacjentów jednocześnie może być obecnych 2 lub 3 genotypy wirusa jednocześnie w ciele - na taką sytuację wskazuje specjalny termin medyczny „jednoczesne” lub mieszane zakażenie HCV.

Większość genotypów HCV ma podtypy (podtypy), które różnią się składem i sekwencją aminokwasową w łańcuchu RNA. Genotypy wirusa HCV są oznaczone cyframi arabskimi od 1 do 7, a podtypy łacińskimi literami a, b, c, d, e, f, g i tak dalej. Maksymalna liczba podtypów jednego genotypu wirusa może być większa niż 10 (na przykład od a do m).

Poniższa tabela zawiera ogólny opis i charakterystykę pierwszego, drugiego i trzeciego genotypu znalezionego w Rosji.

genotyp 1 (1a, 1b, 1a / b)genotyp 2genotyp 3 (3a, 3b, 3a / b)inne genotypy
  • wykryto u około 60% pacjentów z zakażeniem HCV w Rosji;
  • umiarkowanie „agresywny” (średnie ryzyko marskości i raka wątroby);
  • dobrze reaguje na nowoczesną terapię DAA bez interferonu (do 95-98%)
  • dobrze reaguje na nowoczesną terapię DAA bez interferonu (do 95-98%)
  • dobrze reaguje na leczenie przeciwwirusowe;
  • ryzyko powikłań jest niskie;
  • najmniej „agresywny” w porównaniu z 1. i 3. genotypem;
  • najlepiej ze wszystkich innych „reaguje” na nowoczesną terapię DAA bez interferonu (98–99%)
  • wykryto u około 30% pacjentów z zakażeniem HCV w Rosji;
  • charakteryzuje się najwyższym wskaźnikiem zwłóknienia;
  • najbardziej „agresywny” (najwyższe ryzyko marskości wątroby, raka wątroby, stłuszczenia wątroby) w porównaniu z pierwszym i drugim genotypem;
  • gorzej niż wszystkie inne, „reaguje” na nowoczesną terapię DAA bez interferonu (90–92%)
  • Genotypy 4., 5., 6. i 7. są w Rosji bardzo rzadkie;
  • niezrozumiany;
  • dystrybuowane w niektórych regionach geograficznych świata (kraje Afryki, Bliski Wschód, Azja Południowo-Wschodnia, Indie, Chiny)

Wirusowe zapalenie wątroby typu C można wyleczyć?

Bez wyjątku wszyscy pacjenci zarażeni wirusem HCV są zainteresowani pytaniem, czy leczy się wirusowe zapalenie wątroby typu C. Wcześniej uważano, że nie można całkowicie pozbyć się tak podstępnego wirusa, a do czasu rozpoczęcia stosowania prostego interferonu i pierwszych leków przeciwwirusowych w 1991 r. Głównym rodzajem leczenia pacjentów z zapaleniem wątroby typu C była hepatoprotekcyjna terapia podtrzymująca. Ale takie leczenie może tylko przez krótki czas poprawić samopoczucie i jakość życia chorego.

Do tej pory, dzięki najbardziej zaawansowanym tabletkom przeciwwirusowym o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym, przynajmniej 90% pacjentów całkowicie i trwale pozbywa się wirusa zapalenia wątroby typu C i zapobiega rozwojowi niebezpiecznych powikłań tej choroby.

Na początku 2019 r. Eksperci WHO oficjalnie ogłosili, że dzisiaj wirusowe zapalenie wątroby typu C można całkowicie wyleczyć u co najmniej 90% pacjentów. Ostateczna skuteczność leczenia zależy od kilku czynników. Z bardzo wysokim prawdopodobieństwem 99,99% eliminację wirusa zapalenia wątroby typu C można osiągnąć w następujących przypadkach:

  • jeśli pacjent nie ma 3. genotypu HCV;
  • jeśli pacjent nie miał w przeszłości żadnej terapii przeciwwirusowej;
  • jeśli pacjent nie ma zwłóknienia wątroby (st. F0) lub występują jedynie minimalne (zwój F1, F2 st.) zmiany zwłóknieniowe w wątrobie;
  • jeśli poziom miana wirusa w osoczu jest mniejszy niż 800 000 IU / ml;
  • jeśli pacjent jest rasy białej;
  • jeśli pacjent nie ma krioglobulinemii.

Czy należy leczyć zapalenie wątroby?

U wszystkich pacjentów, którzy wykryli RNA wirusa HCV we krwi, konieczne jest leczenie zapalenia wątroby typu C. Tylko w przypadku całkowitego wyeliminowania (wyeliminowania) wirusa HCV w wyniku leczenia możemy zagwarantować, że w przyszłości nie wystąpią poważne komplikacje i zgony związane z zapaleniem wątroby typu C. Eksperci WHO oficjalnie oświadczają, że terminowe i odpowiednio dobrane leczenie przeciwwirusowe może całkowicie odciążyć pacjenta od tego podstępna choroba. Jeśli pozostawisz chorobę bez uwagi i odpowiedniego leczenia, oczekiwana długość życia konkretnego pacjenta może zostać zmniejszona o 10-15 lat.

Co się stanie, jeśli zapalenie wątroby typu C nie zostanie leczone?

Brak szybkiego i skutecznego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C może powodować poważne komplikacje, które ostatecznie prowadzą do niepełnosprawności i śmierci. Jakość życia chorego bez leczenia stopniowo się pogarsza. Wśród najczęstszych i klinicznie ważnych powikłań nieleczonego przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C należy podkreślić:

  • niewydolność wątroby ze śpiączką wątrobową jest jednym z najcięższych skutków przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, w którym wątroba nagle przestaje spełniać wszystkie swoje funkcje (syntetyczne, metaboliczne i detoksykacyjne), w organizmie gromadzi się ogromna ilość niebezpiecznych toksyn i toksyn, żółtaczka, szybkie krwawienie i rozwój wielu narządów niepowodzenie; większość pacjentów z niewydolnością wątroby umiera;
  • marskość wątroby jest końcowym etapem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, w którym normalna tkanka wątroby zostaje zastąpiona grubą włóknistą tkanką łączną, struktura wątroby zmienia się dramatycznie, wątroba traci swoją naturalną elastyczność i staje się bardzo gęsta; marskości wątroby towarzyszy gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), żółtaczka, krytyczne pogorszenie krzepnięcia krwi (krwawienie) i ciężkie krwawienie z żylaków przełyku i żołądka
  • rak wątroby (wątrobiak, rak wątrobowokomórkowy, HCC) jest złośliwym nowotworem wątroby w wyniku nieleczonego przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C; nawet najbardziej zaawansowane chirurgiczne, chemioterapeutyczne, radiacyjne i połączone metody leczenia raka wątroby nie dają pozytywnych rezultatów, wszyscy pacjenci umierają;
  • encefalopatia wątrobowa jest specyficznym zespołem klinicznym przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, który jest związany z poważnym naruszeniem funkcji detoksykacji wątroby i objawia się zmniejszeniem aktywności umysłowej, inteligencji i głęboką depresją ośrodkowego układu nerwowego z powodu przepływu biologicznych trucizn i toksyn jelitowych do krwi krwią;
  • hepatoza (stłuszczenie, zwyrodnienie tłuszczowe wątroby) jest specyficznym zespołem nieleczonego przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, w którym lipidy (tłuszcze) gromadzą się w hepatocytach uszkodzonych przez wirusa HCV, co prowadzi do upośledzenia czynności wątroby; stłuszczeniowe zwyrodnienie wątroby objawia się ciągłym osłabieniem, utratą apetytu, krwawieniem, żółtaczką skóry i twardówki.

Ilu żyje z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.?

Średnia długość życia pacjentów z nieleczonym zapaleniem wątroby typu C jest około 15-20 lat krótsza niż u osób bez zapalenia wątroby. Po 20-25 latach od momentu zakażenia u 70–80% pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C rozwija się marskość wątroby i niewydolność wątroby. Oczekiwana długość życia pacjentów z HCV zależy od rodzaju uszkodzenia wątroby i immunologicznych komórek krwi limfocytów B, współistniejącego zapalenia wątroby typu B, delty i G (ji), ilości spożywanego alkoholu.

Kompletność i poprawność terminowego leczenia przeciwwirusowego ma ogromne znaczenie i zwiększa przeżycie pacjentów. Terapia dobierana jest indywidualnie. Pacjenci, którzy postępują zgodnie ze wszystkimi instrukcjami lekarza prowadzącego, skutecznie pozbywają się wirusa i zaczynają prowadzić zdrowe i pełne życie. Aby zwiększyć długość życia, należy leczyć, przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza i wyeliminować czynniki, które niezawodnie nasilają przebieg zapalenia wątroby typu C (napoje alkoholowe i narkotyki).

Marskość wątroby i jej stadia

Marskość wątroby jest końcowym (końcowym) etapem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C i każdej innej przewlekłej zapalnej choroby wątroby. Struktura wątroby z marskością wątroby dramatycznie się zmienia, tkanka wątroby traci naturalną elastyczność i staje się bardzo gęsta (fibroscan, elastometria).

Marskość wątroby rozwija się w ciągu 18-23 lat u 80% pacjentów z zapaleniem wątroby typu C, którzy nie są leczeni przeciwwirusowo. Liczba włóknistych węzłów w wątrobie stopniowo rośnie, ale wątroba mobilizuje swoje wewnętrzne rezerwy i nadal działa, więc może być trudno rozpoznać wczesny etap marskości wątroby. W niektórych przypadkach pacjenci zgłaszają poważne osłabienie i zmęczenie..

W zależności od stanu czynnościowego wątroby można wyróżnić 3 etapy postępującej marskości:

  • Etap 1 to wyrównana marskość wątroby klasy funkcjonalnej Child-A (5-6 punktów), w której umierające komórki wątroby są zastępowane włóknistą tkanką łączną, a pozostałe komórki nadal są w stanie zapewnić pełną funkcję wątroby; u niektórych pacjentów czasami pojawia się subtelna żółtaczka, swędząca skóra, ból w prawym podżebrzu i zaburzenia przewodu pokarmowego (GI);
  • Etap 2 to niewyrównana marskość wątroby w klasie funkcjonalnej Child-B (7–9 punktów), w której pozostałe komórki wątroby nie są już w stanie w pełni wspierać funkcji wątroby, dlatego samopoczucie chorego znacznie się pogarsza, istnieją wyraźne oznaki zatrucia wewnętrznego, wodobrzusze, obrzęk nóg, zwiększone krwawienie, upośledzona aktywność układu nerwowego (encefalopatia wątrobowa);
  • Etap 3 to niewyrównana marskość klasy funkcjonalnej Child-C (10-15 punktów) lub ostatni (końcowy) etap marskości, w którym włókniste węzły mają wpływ na prawie całą wątrobę, pojedyncze pozostałe komórki wątroby nie są już w stanie utrzymać normalnego życia, a pacjent nieuchronna śmierć czeka w przyszłym roku; tacy pacjenci pilnie potrzebują przeszczepu wątroby.

Przeszczep wątroby wątroby typu C.

Przeszczep wątroby na zapalenie wątroby typu C jest jedynym sposobem na uratowanie życia chorej z zaawansowanymi formami zdekompensowanej marskości wątroby. Niezależne próby poprawy stanu wątroby za pomocą różnych leków w połączeniu z lekami ludowymi nie przynoszą żadnych rezultatów.

Przeszczep wątroby na zapalenie wątroby typu C odbywa się zgodnie ze ścisłymi wskazaniami medycznymi. Jest to bardzo złożona operacja chirurgiczna, która została przeprowadzona po raz pierwszy w historii medycyny 3 listopada 1964 r. W USA..

Istnieją dwie opcje ortotopowego przeszczepienia wątroby na zapalenie wątroby typu C:

  • przeszczep wątroby dawcy zwłok;
  • przeszczep części wątroby od żywego i zdrowego dawcy (najczęściej bliskiego krewnego); po chwili rozmiar narządu jest prawie całkowicie przywrócony.

Ostatnio metoda przeszczepu wątroby od zdrowego dawcy żyjącego jest coraz bardziej rozpowszechniona. Technikę tę opracowano i po raz pierwszy wykonali amerykańscy transplantolodzy pod koniec lat 80.

Leczenie zapalenia wątroby typu C.

Powodzenie leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C zależy w dużej mierze od terminowości rozpoczęcia terapii oraz zintegrowanego podejścia do oceny ogólnego stanu pacjenta. Bardzo ważne jest, aby schemat i właściwy schemat terapii przeciwwirusowej opracował wykwalifikowany lekarz specjalista. Podczas leczenia pacjent musi przyjmować wszystkie przepisane leki, regularnie poddawać się badaniom i wykonywać niezbędne testy.

Ostatecznym celem leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C jest całkowite wyeliminowanie (wyeliminowanie) wirusa HCV z organizmu chorego. W wyniku wyeliminowania wirusa proces zapalny w wątrobie całkowicie zatrzymuje się, a wątroba zaczyna powoli powracać do zdrowia, następuje normalizacja poziomów enzymów ALT i AST, rozpoczynają się procesy odwrotnego rozwoju grubej tkanki włóknistej łącznej, patologiczne krioglobuliny częściowo lub całkowicie znikają, a ryzyko rozwoju nowotworu raka wątroby staje się równe zero.

Najnowocześniejsze leczenie w klinice EXCLUSIVE w Petersburgu

Klinika medyczna EXCLUSIVE zapewnia pacjentom najbardziej zaawansowane metody diagnozowania i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C i jego powikłań. Pacjenci są leczeni przez wysoko wykwalifikowanych lekarzy jedynego specjalistycznego oddziału innowacyjnej hepatologii w Rosji pod kierunkiem doktora nauk medycznych, profesora Pierwszego Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Sankt Petersburgu im. Acad I.P. Pavlova Dmitry Leonidovich Sulima, który jest również niezależnym konsultantem klinicznym i wykładowcą w globalnych firmach biofarmaceutycznych AbbVie Inc., Gilead Sciences Inc., MSD Pharmaceuticals i Bristol-Myers Squibb.

Klinika prezentuje możliwie najszersze spektrum najskuteczniejszych środków diagnostycznych i leczniczych dla pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, w tym:

  • bez wyjątku wszystkie rodzaje najbardziej złożonych testów na zapalenie wątroby typu C, w tym analiza PCR RNA HCV w immunologicznych komórkach krwi, komórkach wątroby, komórkach nerek i komórkach macierzystych szpiku kostnego, typowanie krioglobulinemii i określenie mutacji w oporności na lek (oporność) wirusa HCV;
  • najdokładniejsze określenie genotypu wirusa HCV (genotypowanie HCV), które wpływa na końcowy wynik leczenia i całkowitą eliminację (eradykację) wirusa;
  • terapia przeciwwirusowa zakażenia HCV oparta na pegylowanym interferonie w połączeniu z rybawiryną (leczenie 24, 48 lub 72 tygodnie);
  • skojarzona terapia przeciwwirusowa w schemacie pegylowanego interferonu + rybawiryna + sofosbuwir (leczenie przez 12 tygodni);
  • dowolny tryb najnowocześniejszej terapii DAA / 1 bez interferonu (cykl leczenia 8, 12, 16 lub 24 tygodni), w tym:
    1. tryb łączony „Vikeira Pak” (paritaprewir / rytonawir / ombitaswir + dazabuwir);
    2. lek złożony Maviret (Glekaprewir / Pibrentaswir);
    3. Tryb łączony „Sovaldi” + „Ducklins” (Sofosbuvir + Daclatasvir);
    4. preparat złożony „Zepatir” (Grazoprewir / Elbaswir);
    5. tryb kombinowany „Kaczątka” + „Sunvepra” (daklataswir + asunaprewir);
    6. Lek skojarzony Epclusa (Velpatasvir / Sofosbuvir);
    7. Lek skojarzony Harvoni (Ledipaswir / sofosbuwir);
  • skuteczne leczenie marskości wątroby i jej powikłań, w tym encefalopatii wątrobowej i wodobrzusza opornego na leczenie, odporne na leki moczopędne;
  • skuteczne leczenie mieszanej krioglobulinemii i immunokompleksowego krioglobulinemicznego zapalenia naczyń;
  • skuteczne leczenie wszystkich pozawątrobowych objawów przewlekłego zakażenia HCV, w tym chorób hematologicznych, nefrologicznych, reumatologicznych, dermatologicznych, neurologicznych, endokrynologicznych, chorób zębów;
  • terapia DAA bez interferonu i towarzyszenie pacjentom biorcy wątroby dawcy przed i po przeszczepie wątroby;
  • różne schematy leczenia (ponowne leczenie) pacjentów, u których nie powiodło się wcześniejsze leczenie przeciwwirusowe, w tym:
    1. powtarzane leczenie DAA / 2 w przypadku wtórnego utajonego zapalenia wątroby typu C (wtórne utajone zakażenie HCV);
    2. powtórzona terapia DAA / 2 w celu nawrotu wiremii RNA HCV po dowolnym pierwotnym schemacie DAA / 1 zawierającym jeden lub drugi inhibitor replikazy NS5A lub kombinację inhibitorów NS3 / 4A + NS5A.

Klinika EXCLUSIVE słusznie zajmuje wiodącą pozycję w Rosji wśród klinik pozarządowych do diagnozowania i leczenia pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Pacjenci z różnych miast Rosji, krajów byłego ZSRR i z zagranicy przyjeżdżają do nas na leczenie (patrz mapa).

Od 2015 r. Ponad 150 pacjentów było już leczonych najnowocześniejszymi oryginalnymi lekami o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym w klinice, co stanowi ponad 3,5% całkowitej liczby wszystkich pacjentów w Rosji leczonych drogimi oryginalnymi lekami DAA. Współczynnik skuteczności terapii bez interferonu w naszej klinice wynosi dziś 95,8%.

Spotkanie z lekarzem hepatologiem online

Aby szybko umówić się na spotkanie z hepatologiem naszej kliniki, wypełnij poniższe pola i kliknij przycisk „Wyślij”. Oddzwonimy jak najszybciej..

Terapia interferonem

Interferony (IFN) to specyficzne białka syntetyzowane przez komórki ludzkiego układu odpornościowego w odpowiedzi na wprowadzenie patogennego wirusa. Po raz pierwszy w praktyce medycznej interferony α (alfa), β (beta) i γ (gamma) są stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C od 1992 roku. Do tej pory interferony nie są uważane za skuteczny lek do walki z wirusem zapalenia wątroby typu C, chociaż nadal trwają stosowany w leczeniu pacjentów.

Krótko działające proste interferony i długo działające pegylowane interferony są dostępne w postaci proszków do przygotowywania roztworów lub jako roztwory do wstrzykiwań, a także w postaci czopków doodbytniczych (czopków). Proste i pegylowane interferony są przepisywane jako część skojarzonej terapii przeciwwirusowej w połączeniu z samą rybawiryną lub w połączeniu z rybawiryną i sofosbuwirem. Rybawiryna i sofosbuwir wzmacniają działanie interferonu.

Bardzo ważne jest prawidłowe stosowanie IFN, ponieważ w przeciwnym razie u pacjentów wystąpią niepożądane działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego, układu hormonalnego, układu sercowo-naczyniowego i układu nerwowego.

Skuteczność stosowania przestarzałych schematów leczenia opartych na pegylowanym interferonie w połączeniu z rybawiryną w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C nie przekracza 50%. Czas trwania leczenia zależy od genotypu wirusa HCV i może wynosić 24 lub 48 tygodni, ale w szczególnych przypadkach wzrasta do 72 tygodni. Zazwyczaj do leczenia stosuje się następujące rodzaje interferonów:

  • pegylowane wysoce oczyszczone interferony (Pegasys, Pegintron, Algeron), które są dość skuteczne przy stosunkowo wysokich kosztach; mają przedłużony efekt, więc zastrzyki wykonuje się 1 raz w tygodniu;
  • proste interferony są znacznie mniej skuteczne, tańsze i wymagają częstszego podawania (zastrzyki należy wykonywać co najmniej 3 razy w tygodniu).

Terapia bez interferonu

U większości pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C tradycyjna terapia oparta na pegylowanym interferonie w połączeniu z rybawiryną nie eliminuje wirusa HCV, powoduje wiele poważnych skutków ubocznych i pogarsza jakość życia. Dlatego współczesne leczenie zapalenia wątroby typu C polega na zastosowaniu całkowicie doustnej terapii bez interferonu z bezpośrednimi lekami przeciwwirusowymi, które są uwalniane w postaci tabletek.

Terapia bez interferonu praktycznie nie ma przeciwwskazań, jest skuteczna u 90–95% pacjentów, jest bardzo dobrze tolerowana, nie wywołuje poważnych skutków ubocznych i jest znacznie krótsza (tylko 8 lub 12 tygodni). Jedyną wadą terapii bez interferonu jest bardzo wysoki koszt oryginalnych leków.

Terapia bez interferonu, w przeciwieństwie do terapii opartej na interferonie, może być stosowana u bardzo ciężkich i trudnych pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, w tym:

  • z niewyrównaną marskością wątroby;
  • z ciężką niewydolnością nerek;
  • z ciężkimi współistniejącymi chorobami hematologicznymi, reumatologicznymi, neurologicznymi, hormonalnymi i innymi chorobami ogólnoustrojowymi.

Wyniki prawdziwej praktyki klinicznej w ciągu ostatnich pięciu lat przekonująco wykazały, że terapia bez interferonu była prawdziwym przełomem w leczeniu pacjentów z zapaleniem wątroby typu C. Większość ekspertów zauważa, że ​​takie leczenie jest skuteczne i bezpieczne nawet u szczególnie ciężkich pacjentów ze skomplikowanym przebiegiem choroby. Wśród najpopularniejszych oryginalnych bezpośrednich leków przeciwwirusowych do terapii bez interferonu należy wymienić:

    „Sovaldi” / „Sovaldi” (Sofosbuvir) - przeciwwirusowy inhibitor leku polimerazy RNA 1. generacji NS5B, który jest wysoce aktywny przeciwko wszystkim znanym genotypom wirusa zapalenia wątroby typu C i nie ma praktycznie żadnych skutków ubocznych; skuteczność schematów opartych na sofosbuwiru w dużej mierze zależy od właściwego wyboru drugiego inhibitora do jednoczesnego podawania w ramach terapii skojarzonej;

Dieta na zapalenie wątroby typu C.

Prawidłowa dieta u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C jest ważnym elementem pełnego i zrównoważonego leczenia. Żywność powinna być zgodna z następującymi zasadami:

  • wartość energetyczna spożywanej żywności powinna w pełni odpowiadać potrzebom metabolicznym i kosztom organizmu;
  • musisz ograniczyć zużycie soli do 4-6 gramów dziennie;
  • musisz jeść jedzenie w małych porcjach, ułamkowo, 5-6 razy w ciągu dnia;
  • głównymi metodami gotowania powinny być gotowanie, duszenie, pieczenie.

Bardzo ważne jest, aby nadmiernie tłuste, smażone, pikantne, wędzone i słone potrawy były całkowicie wykluczone z diety. Przydatne jest ograniczenie ilości spożywanego chleba, pieczenia, kremów, lodów, napojów spirytusowych i słodkich napojów bezalkoholowych. Podczas terapii przeciwwirusowej wskazane jest spożywanie niskotłuszczowych odmian ryb, mięsa, jaj kurzych, warzyw, niezbyt słodkich owoców i jagód. Ogólnie rzecz biorąc, odżywianie w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C powinno być zgodne z zasadami prawidłowego i zdrowego żywienia..

Co zrobić, gdy wirus opuści ciało?

Dzięki terminowemu i prawidłowo rozpoczętemu leczeniu wirus zapalenia wątroby typu C szybko traci swoją aktywność, przestaje się namnażać, zmniejsza się ilość patogenu w organizmie, a ostatecznie wirus całkowicie znika. Po leczeniu bardzo ważne jest przestrzeganie zasad ochrony wątroby i właściwego odżywiania tak długo, jak to możliwe, a także okresowe wizyty u lekarza w celu kompleksowego zbadania i oceny ogólnego stanu.

Przez co najmniej 3 lata po zakończeniu leczenia wskazane jest coroczne wykonywanie badania krwi na PCR RNA HCV. Należy również podjąć środki ostrożności, aby zapobiec ponownemu zakażeniu. Pacjentom nie zaleca się przyjmowania dużych ilości mocnych napojów alkoholowych i leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby..

Wirus „powrócił” po leczeniu (nawrót wiremii RNA HCV)

Każdy pacjent ma pewność, że po zakończeniu kursu terapeutycznego choroba ustąpi na zawsze. Jednak zdarzają się przypadki, gdy po pewnym czasie dochodzi do nawrotu wirusowego zapalenia wątroby typu C i pojawia się pytanie, jak leczyć nawrót wiremii RNA HCV, jeśli wirus „powróci”. Najczęściej przyczyną takiej nieprzyjemnej sytuacji są następujące czynniki:

  • obecność w ciele pacjenta współistniejących zakażeń wirusowych HBV, HDV, HGV, CMV, TTV, które „odwracają uwagę” układ odpornościowy od walki z HCV;
  • pacjent ma współistniejące choroby przewlekłe, które osłabiają układ odpornościowy;
  • niewłaściwy wybór leków do leczenia, schematu i schematu;
  • przyjmowanie leków wątpliwej jakości lub wygasło;
  • przedwczesne zakończenie przebiegu terapii lub krótki czas leczenia;
  • zaawansowany etap zwłóknienia wątroby (lub marskości wątroby);
  • obecność krioglobulinemii u pacjenta, choroby hematologiczne lub limfoproliferacyjne;
  • naruszenie przez pacjenta podczas leczenia zasad przyjmowania leków;
  • obecność mutacji oporności na leki w wirusie HCV;
  • brak kontroli nad zgodnością leków podczas leczenia.

Utajone, utajone (utajone) zapalenie wątroby typu C.

Według WHO co najmniej 70 milionów ludzi na całym świecie jest obecnie „nosicielami” wirusa zapalenia wątroby typu C. 95% z nich ma przewlekłą wirusową postać wirusowego zapalenia wątroby typu C. U pozostałych 5% pacjentów przewlekła infekcja HCV występuje w postaci utajonej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu C, w której wirusa we krwi nie można wykryć metodą PCR z powodu niskiego stężenia RNA HCV. Wirus zapalenia wątroby typu C jest obecny w ciele pacjentów z utajonym zapaleniem wątroby typu C, ale „ukrywa się” głęboko w komórkach wątroby, krwinkach odpornościowych i szpiku kostnym, co wymaga wykonania punkcji szpiku kostnego. Chory z utajonym zapaleniem wątroby typu C nie podejrzewa obecności podstępnej infekcji, która z czasem staje się przyczyną wielu niebezpiecznych powikłań.

Utajona postać wirusowego zapalenia wątroby typu C stanowi zwiększone zagrożenie dla zarażonej osoby, ponieważ nie występują nawet minimalne objawy choroby, a wszystkie testy pozostają prawidłowe przez długi czas. Z tego powodu pacjentowi nie przepisuje się żadnego leczenia. Utajony okres utajonego zapalenia wątroby typu C może trwać wiele lat. Przez cały czas ludzie uważają się za całkowicie zdrowych, ale wątroba jest niewidocznie zniszczona i postępuje marskość wątroby..

Pacjenci z utajoną postacią wirusowego zapalenia wątroby typu C są źródłem infekcji i stanowią zagrożenie dla innych..

Wirusowe zapalenie wątroby typu C Sex

Najczęściej zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C występuje poprzez bezpośredni kontakt z krwią zawierającą cząsteczki wirusa HCV (tak zwany mechanizm przenoszenia kontaktu z krwią). Wystarczy niewielka kropla krwi, aby przenieść wirusa. Wirus zapalenia wątroby typu C może być również obecny w wydzielinie pochwowej u kobiet i nasienia mężczyzn, jednak przenoszenie zakażenia drogą płciową jest mało prawdopodobne. Aby uniknąć infekcji i negatywnych konsekwencji choroby, musisz przestrzegać następujących podstawowych zasad:

  • używaj prezerwatywy podczas stosunku seksualnego z nieznanymi partnerami;
  • odmówić niezabezpieczonego kontaktu seksualnego w obecności uszkodzenia skóry i błon śluzowych w okolicy narządów płciowych;
  • odmawiać niezabezpieczonego kontaktu seksualnego w obecności infekcji seksualnych u partnera;
  • odmawiają częstej zmiany partnerów seksualnych.

Ciąża i zapalenie wątroby typu C.

Aktywne zakażenie wirusowe HCV i zapalenie wątroby typu C u kobiet w ciąży często po raz pierwszy odkryto w życiu przez przypadek podczas wstępnego badania przesiewowego w klinice przedporodowej. W takich przypadkach nie są podejmowane żadne działania ratunkowe, aborcja nie jest przeprowadzana, terapia przeciwwirusowa jest zalecana dopiero po porodzie. Noszenie dziecka w czasie ciąży nie wpływa negatywnie na przebieg przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C i stan wątroby u kobiety w ciąży. W ciągu pierwszych dwóch do trzech miesięcy po urodzeniu dziecka poziomy enzymów ALT i AST wracają do normy i są w pełni przywrócone. Wynika to z cech odporności i dopływu krwi do wątroby u kobiet w ciąży.

Obecność aktywnej infekcji wirusowej zapalenia wątroby typu C w ciele kobiety w ciąży nie wpływa na funkcje rozrodcze, nie zwiększa prawdopodobieństwa wrodzonych wad rozwojowych płodu lub martwego porodu. Jednocześnie zdekompensowana marskość wątroby u kobiety w ciąży może wywołać poważne niedożywienie wewnątrzmaciczne i / lub niedotlenienie płodu, poronienie, samoistne poronienie, przedwczesne porody, a nawet śmierć matki (patrz prezentacja „Wątroba i ciąża - norma i patologia” na odpowiedniej stronie witryny ) Ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo krwawienia z przełyku i żołądka z żylaków znacznie zwiększa się ryzyko poronienia lub śmierci kobiety podczas porodu.

Sport z zapaleniem wątroby typu C.

Sport jest integralną i ważną częścią pełnego życia pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Wynika to z następujących przyczyn:

  • sport i wychowanie fizyczne zapewniają normalizację masy ciała; udowodniono, że dodatkowe funty mają zły wpływ na metabolizm pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu C i mogą wywoływać otyłość wątroby i pojawienie się kamieni (pęcherzyków żółciowych) w pęcherzyku żółciowym; regularne wychowanie fizyczne i sport znormalizują metabolizm tłuszczów i kwasów żółciowych oraz zapobiegną rozwojowi stłuszczenia wątroby i kamicy żółciowej;
  • wychowanie fizyczne i sport zwiększają odporność i wzmacniają obronę organizmu; brak aktywności fizycznej powoduje stagnację w wątrobie, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, brak aktywności fizycznej i inne problemy; z powodu zmniejszonej odporności wirus zapalenia wątroby typu C zaczyna namnażać się bardziej aktywnie w komórkach wątroby i komórkach odpornościowych krwi i szpiku kostnego i szybciej rozprzestrzenia się w całym ciele;
  • sport i wychowanie fizyczne przyczyniają się do poprawy krążenia krwi i lepszego napełniania krwi tlenem; z tego powodu poprawia się praca chorej wątroby i innych narządów przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • wychowanie fizyczne i sport u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C poprawiają nasycenie tkanek tlenem i zapobiegają dodatkowemu niedotlenieniu samej wątroby i innych narządów i tkanek chorego;
  • sport i wychowanie fizyczne mają pozytywny wpływ na ogólne tło emocjonalne; z powodu stałej aktywności fizycznej u pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu C pojawia się wiele pozytywnych emocji, a układ nerwowy staje się bardziej stabilny;
  • wychowanie fizyczne i sport są ważnymi czynnikami w komunikacji społecznej, ponieważ uprawianie sportu ze znajomymi znacznie poprawia nastrój pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, z których wielu po zapoznaniu się z diagnozą zostaje odizolowanych.

W rodzinie pacjenta z zapaleniem wątroby, co robić?

Wirus zapalenia wątroby typu C jest dość stabilny i może utrzymywać się w środowisku do kilku dni. Z tego powodu, jeśli nagle krew osoby cierpiącej na wirusowe zapalenie wątroby typu C dostanie się na jakąkolwiek powierzchnię w pomieszczeniu, konieczne jest zwilżenie całego pomieszczenia środkami przeciwwirusowymi. Ubrania zanieczyszczone krwią pacjenta z zapaleniem wątroby typu C należy prać w pralce z użyciem proszku do prania przez godzinę w temperaturze co najmniej 90 stopni. Nie wolno nam zapominać o prostych zasadach higieny osobistej:

  • w przypadku obrażeń lub uszkodzenia otwartymi ranami należy je natychmiast leczyć i uszczelnić taśmą klejącą; Podczas udzielania pomocy medycznej członkowi rodziny chorego na zapalenie wątroby typu C konieczne jest noszenie gumowych rękawiczek w każdym przypadku, gdy możliwy jest kontakt z krwią;
  • każdy członek rodziny, w której przebywa pacjent z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, powinien mieć własną maszynkę do golenia, manicure i szczoteczkę do zębów;
  • przy każdym kontakcie seksualnym z nieznanymi partnerami konieczne jest stosowanie sprzętu ochronnego, ponieważ zakażenie wirusem HCV często występuje podczas intensywnego stosunku płciowego; zastosowanie prawie 100% prezerwatyw eliminuje ryzyko infekcji.

wnioski

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest niebezpieczną chorobą zakaźną spowodowaną wirusem zapalenia wątroby typu C zawierającym RNA (HCV), w którym komórki wątroby i komórki odpornościowe krwi i szpiku kostnego są uszkadzane i stopniowo umierają. Ponad 70 milionów ludzi na całym świecie cierpi na przewlekłe zapalenie wątroby typu C..

  • krew jest głównym „sprawcą” rozprzestrzeniania się wirusa; wnikanie cząstek krwi pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu C do rany zdrowej osoby prawie na pewno prowadzi do infekcji;
  • wysoce zjadliwy wirus HCV może być obecny w prawie wszystkich ludzkich płynach biologicznych; z tego powodu droga płciowa przenoszenia zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C pozostaje aktualna;
  • wirus zapalenia wątroby typu C pozostaje żywotny w środowisku do kilku dni; dlatego należy zachować ostrożność w kontakcie z przedmiotami tnącymi i instrumentami medycznymi, na powierzchni których może pozostać zaschnięta krew pacjenta z zapaleniem wątroby typu C;
  • brak skutecznego i terminowego leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C skraca oczekiwaną długość życia chorego średnio o 15-20 lat i często powoduje przedwczesną śmierć z powodu marskości wątroby, raka wątroby i innych poważnych powikłań wirusowego zapalenia wątroby typu C.