CHRONICZNA CHOLECYSTITIS

Najczęstsze przewlekłe choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych obejmują przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego [1]. Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego - choroba zapalna, która powoduje uszkodzenie ściany pęcherzyka żółciowego, tworzenie się w nim kamieni

Najczęstsze przewlekłe choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych obejmują przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego [1].

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną, która powoduje uszkodzenie ściany pęcherzyka żółciowego, tworzenie się w nim kamieni i zaburzenia toniczno-ruchowe układu żółciowego. Rozwija się stopniowo, rzadko po ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. W obecności kamieni mówią o przewlekłym obliczeniowym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, w przypadku ich braku - przewlekłym kamiennym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Często przebiega na tle innych przewlekłych chorób przewodu pokarmowego: zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby. Kobiety cierpią częściej [2].

Rozwój przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest spowodowany przez florę bakteryjną (E. coli, paciorkowce, gronkowce itp.), W rzadkich przypadkach przez beztlenowce, inwazję robaków (opisthorchia, giardia) i zakażenie grzybicze (promienica), wirusy zapalenia wątroby. Zapalenie pęcherzyka żółciowego o charakterze toksycznym i alergicznym.

Przenikanie flory drobnoustrojów do pęcherzyka żółciowego odbywa się drogą enterogenną, hematogenną lub limfogenną. Czynnikiem predysponującym do wystąpienia zapalenia pęcherzyka żółciowego jest stagnacja żółci w pęcherzyku żółciowym, która może prowadzić do kamieni żółciowych, ucisku i nadmiaru dróg żółciowych, dyskinezy pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, upośledzonego napięcia i funkcji motorycznej przewodu żółciowego pod wpływem różnych stresów emocjonalnych, zaburzeń endokrynnych i autonomicznych, patologicznych odruchy zmienionego układu pokarmowego. Stagnację żółci w pęcherzyku żółciowym ułatwia również wypadanie wnętrzności, ciąża, siedzący tryb życia, rzadkie posiłki itp.; Ważne jest również wlewanie soku trzustkowego do przewodów żółciowych podczas ich dyskinezy z jego proteolitycznym działaniem na błonę śluzową przewodów żółciowych i pęcherzyka żółciowego [1].

Bezpośrednim impulsem do wybuchu procesu zapalnego w pęcherzyku żółciowym jest często przejadanie się, szczególnie spożywanie bardzo tłustych i pikantnych potraw, spożywanie napojów alkoholowych, ostry proces zapalny w innym narządzie (zapalenie migdałków, zapalenie płuc, zapalenie przydatków itp.).

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego może wystąpić po ostrym, ale częściej rozwija się niezależnie i stopniowo, na tle choroby kamieni żółciowych, zapalenia żołądka z niewydolnością wydzielniczą, przewlekłego zapalenia trzustki i innych chorób układu pokarmowego, otyłości [3]. Czynniki ryzyka rozwoju przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego przedstawiono w tabeli 1.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się tępym, bolącym bólem w prawym podżebrzu o stałym charakterze lub występującym 1-3 godziny po spożyciu obfitych, a zwłaszcza tłustych i smażonych potraw. Ból promieniuje w górę do obszaru prawego ramienia i szyi, prawego łopatki. Okresowo może wystąpić ostry ból przypominający kolkę żółciową. Często występują zjawiska dyspeptyczne: uczucie goryczy i metalicznego smaku w ustach, odbijanie się powietrza, nudności, wzdęcia, zaburzenia ruchów jelit (często na przemian zaparcia i biegunka), a także drażliwość, bezsenność.

Żółtaczka nie jest charakterystyczna. Podczas dotykania brzucha zwykle określa się wrażliwość, a czasem silny ból w projekcji pęcherzyka żółciowego na przedniej ścianie brzucha i lekki opór mięśni brzucha (oporność). Często pozytywnymi objawami są Mussi-Georgievsky, Ortner, Obraztsov-Murphy. Wątroba jest nieco powiększona, z gęstą i bolesną krawędzią podczas badania palpacyjnego z powikłaniami (przewlekłe zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych). Woreczek żółciowy w większości przypadków nie jest wyczuwalny, ponieważ zwykle jest pomarszczony z powodu przewlekłego procesu bliznowaciejącego. W przypadku zaostrzeń obserwuje się leukocytozę neutrofilową, wzrost ESR i reakcję temperaturową. Przy sondowaniu dwunastnicy często nie jest możliwe uzyskanie żółciowej części żółci B (z powodu naruszenia zdolności koncentracji pęcherzyka żółciowego i naruszenia odruchu pęcherzykowego) lub ta część żółci ma nieco ciemniejszy kolor niż A i C i często jest mętna. Badanie mikroskopowe zawartości dwunastnicy ujawnia dużą ilość śluzu, komórek złuszczonego nabłonka, leukocytów, szczególnie w części B żółci (nie przywiązują one takiej samej wagi do wykrywania leukocytów w żółci jak wcześniej; z reguły okazują się być zarodkami gnijących komórek nabłonka dwunastnicy). Badanie bakteriologiczne żółci (szczególnie powtarzane) pozwala ustalić przyczynę zapalenia pęcherzyka żółciowego.

W cholecystografii obserwuje się zmianę kształtu pęcherzyka żółciowego, często jego obraz jest zamazany z powodu naruszenia zdolności koncentracji błony śluzowej, czasami znajdują się w niej kamienie. Po przyjęciu bodźca - cholecystokinetyki - nie dochodzi do wystarczającego skurczu pęcherzyka żółciowego. Oznaki przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego są również określane za pomocą ultradźwięków (w postaci pogrubienia ścian pęcherza, jego deformacji itp.).

Przebieg w większości przypadków jest długi, charakteryzuje się naprzemiennymi okresami remisji i zaostrzenia; te ostatnie często powstają w wyniku zaburzeń odżywiania, picia alkoholu, ciężkiej pracy fizycznej, łączenia ostrych infekcji jelitowych, hipotermii.

Prognozy w większości przypadków są korzystne. Pogorszenie ogólnego stanu pacjentów i czasowa utrata zdolności do pracy są charakterystyczne tylko w okresach zaostrzenia choroby. W zależności od cech kursu, utajone (powolne), najczęstsze - nawracające, ropne-wrzodziejące formy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Komplikacje: przystąpienie do przewlekłego zapalenia dróg żółciowych, zapalenia wątroby, zapalenia trzustki. Często proces zapalny jest „impulsem” do powstawania kamieni żółciowych.

Rozpoznanie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Rozpoznanie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego opiera się na analizie:

  • wywiad (charakterystyczne dolegliwości, bardzo często w rodzinie są inni pacjenci z patologią dróg żółciowych) i obraz kliniczny choroby;
  • dane ultradźwiękowe;
  • wyniki tomografii komputerowej strefy wątrobowo-trzustkowo-żółciowej, hepatoscyntygrafia;
  • parametry kliniczne i biochemiczne krwi i żółci;
  • wskaźniki badań koprologicznych.

Charakterystyczną cechą diagnozy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest badanie sondowania dwunastnicy, a następnie badania mikroskopowe i biochemiczne składu żółci.

Sondowanie dwunastnicy odbywa się rano na czczo. Najlepszym środkiem żółciopędnym stosowanym do uzyskania części B i C z sondowaniem dwunastnicy jest cholecystokinina, w której żółć dwunastnicza zawiera znacznie mniej zanieczyszczeń soków żołądkowych i jelitowych. Udowodniono, że najbardziej racjonalne jest wytwarzanie ułamkowego (wieloetapowego) dwunastniczego sondowania z dokładnym rozliczeniem ilości żółci uwalnianej w czasie. Frakcyjne sondowanie dwunastnicy pozwala dokładniej określić rodzaj wydzielania żółci.

Proces ciągłego sondowania dwunastnicy składa się z 5 etapów. Ilość żółci uwalniana na każde 5 minut sondowania jest zapisywana na wykresie.

Pierwszy etap to czas wspólnego przewodu żółciowego, kiedy jasnożółta żółć wypływa ze wspólnego przewodu żółciowego w odpowiedzi na podrażnienie ściany dwunastnicy sondą oliwkową. Zbierz 3 porcje po 5 minut każda. Zwykle szybkość wydalania żółci części A wynosi 1-1,5 ml / min. Przy wyższym tempie przepływu żółci istnieje powód, aby myśleć o niedociśnieniu, przy mniejszym tempie - o nadciśnieniu wspólnego przewodu żółciowego. Następnie 33% roztwór siarczanu magnezu jest wstrzykiwany powoli (przez 3 minuty) przez sondę (zgodnie ze zwrotem pacjenta, 2 ml na rok życia) i sonda jest zamykana na 3 minuty. W odpowiedzi na to następuje odruchowe zamknięcie zwieracza Oddiego i ustaje przepływ żółci.

Drugi etap to „czas zamkniętego zwieracza Oddiego”. Zaczyna się od momentu otwarcia sondy aż do pojawienia się żółci. W przypadku braku zmian patologicznych w drogach żółciowych ten czas dla określonego bodźca wynosi 3-6 minut. Jeśli „czas zamkniętego zwieracza Oddiego” jest dłuższy niż 6 minut, wówczas sugerują skurcz zwieracza Oddiego, a jeśli mniej niż 3 minuty - jego niedociśnienie.

Trzeci etap to czas uwolnienia żółci części A. Rozpoczyna się od momentu otwarcia zwieracza Oddi i pojawienia się lekkiej żółci. Zwykle wypływa 4-6 ml żółci (1-2 ml / min) w ciągu 2-3 minut. Większa prędkość jest obserwowana przy niedociśnieniu, mniej - przy nadciśnieniu wspólnego przewodu żółciowego i zwieracza Oddiego.

Czwarty etap to czas uwolnienia żółci części B. Zaczyna się od momentu przydziału ciemnej torbieli żółciowej z powodu rozluźnienia zwieracza Lutkensa i skurczu pęcherzyka żółciowego. Zwykle około 22–44 ml żółci jest wydzielane w ciągu 20–30 minut w zależności od wieku. Jeśli opróżnienie pęcherzyka żółciowego następuje szybciej, a ilość żółci jest mniejsza niż wskazana, to jest powód, aby pomyśleć o hipertoniczno-hiperkinetycznej dysfunkcji pęcherza, a jeśli opróżnianie jest wolniejsze, a ilość żółci jest większa niż wskazana, wskazuje to na hipotoniczno-hipokinetyczną dysfunkcję pęcherza, jedną z przyczyn tego może być Nadciśnienie zwieracza Lutkensa (z wyjątkiem przypadków cholestazy atonicznej, której ostateczna diagnoza jest możliwa za pomocą ultradźwięków, cholecystografii, badań radioizotopowych).

Piąty etap to czas uwolnienia żółci części C. Po opróżnieniu pęcherzyka żółciowego (wygaśnięcie ciemnej żółci) wydzielana jest żółć części C (jaśniejsza niż żółć A), którą zbiera się w odstępach 5-minutowych przez 15 minut. Zwykle żółć części C jest wydzielana z prędkością 1-1,5 ml / min. Aby sprawdzić stopień opróżnienia pęcherzyka żółciowego, przywraca się bodziec, a jeśli ciemna żółć „znowu” „znika” (część B), wówczas pęcherz nie kurczy się całkowicie, co wskazuje na hipertoniczne dyskinezy aparatu zwieracza.

Jeśli nie można uzyskać żółci, sondowanie przeprowadza się po 2-3 dniach na tle przygotowania pacjenta z preparatami atropiny i papaweryny. Bezpośrednio przed sondowaniem wskazane jest zastosowanie diatermii, faradyzacji nerwu przeponowego. Mikroskopię żółci przeprowadza się natychmiast po sondowaniu. Materiał do badania cytologicznego można przechowywać przez 1-2 godziny przez dodanie do niego 10% roztworu neutralnej formaliny (2 ml 10% roztworu 10-20 ml żółci).

Do siewu konieczne jest przesłanie wszystkich 3 porcji żółci (A, B, C).

Mikroskopia żółci. Białe krwinki w żółci mogą być pochodzenia doustnego, żołądkowego i jelitowego, dlatego przy sondowaniu dwunastnicy lepiej jest zastosować dwukanałową sondę, która pozwala stale zasysać zawartość żołądka. Ponadto, w przypadku bezwarunkowo udowodnionego zapalenia pęcherzyka żółciowego (podczas operacji u dorosłych), w 50–60% przypadków w części żółci B, liczba leukocytów nie wzrasta. Leukocyty w żółci mają obecnie względne znaczenie w diagnozowaniu zapalenia pęcherzyka żółciowego.

We współczesnej gastroenterologii wartość diagnostyczna nie jest powiązana z wykrywaniem w żółci części leukocytów B i nabłonka komórkowego dróg żółciowych. Najważniejszym kryterium jest obecność w części B mikrolitów (nagromadzenie śluzu, leukocytów i nabłonka komórkowego), kryształów cholesterolu, grudek kwasów żółciowych i bilirubinianu wapnia, brązowe filmy - odkładanie się śluzu w żółci na ścianie pęcherzyka żółciowego.

Obecność Giardia, opisthorchia może wspierać różne procesy patologiczne (głównie zapalne i dyskinetyczne) w przewodzie pokarmowym. Giardia nie żyje w pęcherzyku żółciowym zdrowych ludzi, ponieważ żółć powoduje ich śmierć. Żółć pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie ma tych właściwości: lamblia osadza się na błonie śluzowej pęcherzyka żółciowego i przyczynia się (w połączeniu z drobnoustrojami) do utrzymania procesu zapalnego, dyskinezy.

Tak więc Giardia nie może powodować zapalenia pęcherzyka żółciowego, ale może być przyczyną rozwoju zapalenia dwunastnicy, dyskinezy żółciowej, tj. Zaostrzyć zapalenie pęcherzyka żółciowego, przyczyniając się do jego przewlekłego przebiegu. Jeśli u pacjenta występują wegetatywne formy lambliozy w żółci, wówczas w zależności od obrazu klinicznego choroby i wyników badań dwunastnicy jako przewlekłą diagnozę stosuje się przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego lub dyskinezy żółciowe, a współistniejącą jelitową lambliozę.

Spośród biochemicznych odchyleń żółci, objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego są wzrost stężenia białka, dysproteinocholia, wzrost stężenia immunoglobulin G i A, białka C-reaktywnego, fosfatazy alkalicznej, bilirubiny.

Wyniki sondowania należy interpretować z uwzględnieniem historii choroby i obrazu klinicznego choroby. Tomografia komputerowa ma wartość diagnostyczną do wykrywania zapalenia pęcherzyka żółciowego szyjki macicy..

Oprócz powyższego wyróżnia się następujące czynniki ryzyka rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego: dziedziczność; przeniesione wirusowe zapalenie wątroby i mononukleoza zakaźna, posocznica, infekcje jelit o przedłużonym przebiegu; lamblioza jelit; zapalenie trzustki zespół złego wchłaniania; otyłość, otyłość; siedzący tryb życia w połączeniu ze złym odżywianiem (w szczególności nadużywanie tłustej żywności, konserw przemysłowych); niedokrwistość hemolityczna; połączenie bólu w prawym podżebrzu z przyjmowaniem smażonych, tłustych potraw; dane kliniczne i laboratoryjne, które są przechowywane przez rok lub dłużej, wskazując dyskinezy żółciowe (szczególnie diagnozowane jako jedyna patologia); utrzymująca się niejasna geneza stanu podgorączkowego (z wyjątkiem innych ognisk przewlekłego zakażenia nosogardzieli, płuc, nerek, a także gruźlicy, zakażeń robaków pasożytniczych). Wykrywanie typowych „objawów torbielowatych” w połączeniu z 3-4 powyższymi czynnikami ryzyka pozwala na zdiagnozowanie cholecystopatii, zapalenia pęcherzyka żółciowego lub dyskinezy bez badania dwunastnicy. USG potwierdza diagnozę..

Echograficzne (ultradźwiękowe) objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego:

  • rozproszone pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o więcej niż 3 mm i jego odkształcenie;
  • zagęszczanie i / lub laminowanie ścian narządu;
  • zmniejszenie objętości jamy narządu (pomarszczony pęcherzyk żółciowy);
  • „Niejednorodna” jama pęcherzyka żółciowego.

W wielu współczesnych przewodnikach diagnostyka ultrasonograficzna jest uważana za kluczową w identyfikowaniu natury patologii pęcherzyka żółciowego.

Jak już wspomniano, dyskinezy żółciowe nie mogą być główną ani jedyną diagnozą. Długotrwałe dyskinezy żółciowe nieuchronnie prowadzą do nadmiernego zanieczyszczenia jelit, a to z kolei prowadzi do zakażenia pęcherzyka żółciowego, szczególnie dyskinezami hipotonicznymi.

W przewlekłej chorobie dróg żółciowych wykonuje się cholecystografię, aby wykluczyć wady rozwojowe. Badanie rentgenowskie u pacjentów z hipotonicznymi dyskinezami pokazuje powiększony, rozszerzający się w dół i często obniżony pęcherzyk żółciowy; powoli go opróżniam. Niedociśnienie żołądka.

Przy dyskinezie z nadciśnieniem zmniejsza się cień pęcherzyka żółciowego, intensywny, owalny lub kulisty, przyspieszone opróżnianie.

Dane instrumentalne i laboratoryjne

  • Badanie krwi podczas zaostrzenia: leukocytoza neutrofilowa, przyspieszenie ESR do 15–20 mm / h, pojawienie się białka C-reaktywnego, wzrost α1- i γ-globuliny, zwiększona aktywność enzymów „spektrum wątroby”: aminotransferazy, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy γ-glutaminianu, a także zawartość poziomu bilirubiny całkowitej.
  • Sondowanie dwunastnicy: weź pod uwagę czas pojawienia się porcji i ilość żółci. Jeśli wykryje się płatki śluzu, bilirubiny, cholesterolu, jest to mikroskopowe: obecność leukocytów, bilirubinianów, Giardia potwierdza diagnozę. Obecność zmian w części B wskazuje na proces w samym pęcherzu, a w części C wskazuje na proces w drogach żółciowych.
  • USG strefy wątrobowo-żółciowej ujawni rozproszone pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o więcej niż 3 mm i jego deformację, zagęszczenie i / lub laminowanie ścian tego narządu, zmniejszenie objętości jamy pęcherzyka żółciowego (pomarszczony pęcherz) i „niejednorodną” jamę. W przypadku dyskinezy nie ma oznak zapalenia, ale pęcherz będzie bardzo rozszerzony i opróżni się bardzo szybko lub bardzo szybko..

Przebieg przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego może być nawracający, utajony utajony lub w postaci ataków kolki wątrobowej.

Przy często powtarzającym się zapaleniu pęcherzyka żółciowego może rozwinąć się zapalenie dróg żółciowych. Jest to zapalenie dużych przewodów wewnątrzwątrobowych. Etiologia jest zasadniczo taka sama jak w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego. Często towarzyszy mu gorączka, czasami dreszcze, gorączka. Temperatura jest dobrze tolerowana, co jest ogólnie charakterystyczne dla infekcji bakteryjnej coli. Wzrost wątroby jest charakterystyczny, jej krawędź staje się bolesna. Często występuje zażółcenie związane z pogorszeniem odpływu żółci z powodu zablokowania przewodów żółciowych przez śluz, dołącza się swędzenie skóry. W badaniu krwi - leukocytoza, przyspieszona ESR.

Leczenie

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego pacjenci są hospitalizowani w szpitalach chirurgicznych lub terapeutycznych i leczenie jest przeprowadzane, podobnie jak w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. W łagodnych przypadkach możliwe jest leczenie ambulatoryjne. Przypisywanie leżenia w łóżku, diety (dieta nr 5a) do posiłków 4-6 razy dziennie [1].

Leczenie etiotropowe jest z reguły przepisywane w fazie zaostrzenia procesu. Z antybiotyków zaleca się przepisywanie leków o szerokim spektrum działania, które dostają się do żółci w dość wysokim stężeniu - makrolidy, najnowszej generacji klarytromycyna (synonimy: klacid, Fromilide) 250 mg, 500 mg 2 razy dziennie i bardziej znana erytromycyna 250 mg 4 razy dziennie, przedłużone tetracykliny doksycyklina 100 mg, unidox solutab 100 mg zgodnie ze schematem pierwszego dnia 200 mg w 2 dawkach, a następnie 100 mg z posiłkami przez 6 dni. Wszystkie leki są przepisywane w zwykłych dawkach terapeutycznych w ciągu 7-10 dni. W przypadku lambliozy dróg żółciowych metronidazol 200 lub 400 mg, dzienna dawka 1200 mg (synonimy: metrogil, trichopolum, klion) lub tinidazol 500 mg, skuteczna jest dzienna dawka 2 g przez 2-3 dni. W przypadku zwyrodnienia dróg żółciowych skuteczny jest przeciwpasożytniczy lek prazykwantel 600 mg w dawce 25 mg / kg 1-3 razy dziennie.

Aby wyeliminować dyskinezy żółciowe, ból spastyczny i poprawić przewód żółciowy, leczenie objawowe jest przepisywane jednym z następujących leków.

Selektywne miotropowe leki przeciwskurczowe: mebeweryna (duspatalina) 200 mg 2 razy dziennie (rano i wieczorem, leczenie 14 dni).

Prokinetyka: cyzapryd (współrzędna) 10 mg 3-4 razy dziennie; domperidon (motilium) 10 mg 3-4 razy dziennie; metoklopromid (cerukal, raglan) 10 mg 3 razy dziennie.

Ogólnoustrojowe miotropowe leki przeciwskurczowe: bez-spa (drotaverine) 40 mg 3 razy dziennie; nicoshpan (bez spa + witamina PP) 100 mg 3 razy dziennie.

M-antycholinergiczne: Buscopan (bromek hyocinabutylu) 10 mg 2 razy dziennie.

Charakterystykę porównawczą ogólnoustrojowych i selektywnych środków przeciwskurczowych pokazano w tabeli 2.

Zalety selektywnej przeciwskurczowej mebeweryny (duspatalina)

  • Duspatalina ma podwójny mechanizm działania: eliminuje skurcz i nie powoduje atonii jelitowej.
  • Działa bezpośrednio na komórkę mięśni gładkich, co ze względu na złożoność regulacji nerwowej jelita jest preferowane i umożliwia uzyskanie przewidywalnego wyniku klinicznego.
  • Nie wpływa na układ cholinergiczny i dlatego nie powoduje takich skutków ubocznych, jak suchość w ustach, niewyraźne widzenie, tachykardia, zatrzymanie moczu, zaparcia i osłabienie.
  • Może być przepisywany pacjentom cierpiącym na przerost prostaty.
  • Selektywnie działa na jelita i drogi żółciowe.
  • Brak działania ogólnoustrojowego: cała podana dawka jest całkowicie metabolizowana podczas przechodzenia przez ścianę jelita i wątrobę do nieaktywnych metabolitów, a mebeverin nie jest wykrywany w osoczu we krwi.
  • Bogate doświadczenie kliniczne.
  • W przypadku refluksu żółciowego do żołądka zaleca się preparaty zobojętniające kwas 1 dawkę 1,5-2 godziny po posiłku: maalox (algeldrat + chlorowodorek magnezu), fosfalugel (fosforan glinu).

Naruszenie odpływu żółci u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest korygowane za pomocą leków żółciopędnych. Istnieją leki choleretyczne choleretic, które stymulują tworzenie i wydzielanie żółci przez wątrobę oraz leki cholekinetyczne, które zwiększają skurcz mięśni pęcherzyka żółciowego i przepływ żółci do dwunastnicy.

  • produkty oksafenamidowe, cyklawalone, nikodynowe;
  • hofitol, allochol, tanachechol, dynia, cholensim, liobil, płonące, nieśmiertelnik, cholagon, odeston, roślina hepatofalk, hepaben, krople ziołowe żółciopędne, znamiona kukurydzy - pochodzenia roślinnego;
  • festal, pokarmowy, kotazim - preparaty enzymatyczne zawierające kwasy żółciowe.

Leki cholekinetyczne: cholecystokinina, siarczan magnezu, sorbitol, ksylitol, sól Karlowe Wary, rokitnik zwyczajny i oliwa z oliwek.

Leki choleretyczne można stosować w głównych postaciach zapalenia pęcherzyka żółciowego, w fazach uspokajającego zaostrzenia lub remisji, zwykle są przepisywane na 3 tygodnie, a następnie zaleca się zmianę leku.

Cholekinetyka nie powinna być przepisywana pacjentom z obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, są one wskazane dla pacjentów z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego z dyskomotorami pęcherzyka żółciowego z niedomykalnością. Lecznicze sondowania dwunastnicy są skuteczne u pacjentów z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, 5-6 razy co drugi dzień, szczególnie w dyskinezach hipomotorycznych. W fazie remisji u takich pacjentów zaleca się „ślepe sondowanie dwunastnicy” raz w tygodniu lub 2 tygodnie. Do ich realizacji lepiej jest użyć ksylitolu i sorbitolu. Sondowania dwunastnicy są przeciwwskazane u pacjentów z obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego ze względu na ryzyko wystąpienia żółtaczki obturacyjnej.

Pacjenci z nielicznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego z upośledzonymi właściwościami fizykochemicznymi żółci (dyskrinia) są wskazani na długi okres czasu (3-6 miesięcy) otręby pszenne, enterosorbenty (enterosżel 15 g 3 razy dziennie).

Dieta: ograniczenie tłustych potraw, ograniczenie wysokokalorycznych potraw, wykluczenie źle tolerowanych potraw. Regularne 4-5 posiłków dziennie.

W przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego i częstych zaostrzeń konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Zapobieganie przewlekłemu zapaleniu pęcherzyka żółciowego polega na przestrzeganiu diety, ćwiczeń fizycznych, wychowania fizycznego, zapobieganiu otyłości, leczeniu zakażeń ogniskowych.

W przypadku pytań dotyczących literatury prosimy o kontakt z wydawcą.

T. E. Polunina, MD
E.V. Polunina
Guta Clinics, Moskwa

PYTANIE 13810

Podstawy terapii kamieni żółciowych

Aby rozpuścić uformowane kamień nazębny, musisz upewnić się, że mają niewielki rozmiar. Niechirurgiczne leczenie lekami rozpoczyna się, gdy wymiary kamieni wynoszą do 2 cm, wtedy możesz spodziewać się pozytywnego wpływu leków na formację. Lekarze rozważają również możliwe przeciwwskazania do rozpuszczania narkotyków, nawet jeśli pozwala na to rozmiar rachunku.

Rozpuszczanie kamieni jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • na każdym etapie ciąży, nawet w pierwszych tygodniach;
  • karmienie piersią po porodzie;
  • obecność wrzodów w żołądku lub jelitach;
  • wrzód trawienny dwunastnicy;
  • patologia wątroby i jej choroby przewlekłe;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • zapalenie w jamie pęcherzyka żółciowego lub przewodów;
  • wszelkie stany zapalne w ciele, nawet jeśli uszkodzenie jest w nosie lub jamie ustnej.

Ponadto jednoczesne podawanie leków do rozłupywania kamieni w układzie żółciowym jest przeciwwskazane w przypadku leków obniżających poziom cholesterolu, normalizujących równowagę hormonalną u kobiet, a także eliminujących niską kwasowość w żołądku. Lekarze mają osobne zalecenia dotyczące środków antykoncepcyjnych dla pacjentów. Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych podczas rozpuszczania kamieni w pęcherzyku żółciowym jest surowo zabronione.

Diagnostyka

Badanie krwi

Czasami objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego są podobne do objawów innych chorób. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy oddać krew do analizy. Badania laboratoryjne krwi pacjenta pomogą zdiagnozować i ustalić formę złego samopoczucia.

Terminowe kliniczne badanie krwi jest konieczne, aby uniknąć powikłań i ustalić obecność procesu zapalnego w przypadku zaostrzenia choroby. W przypadku stanu zapalnego białe krwinki są nadmierne. Liczba niedojrzałych neutrofili jest zwiększona. Innym sposobem ustalenia obecności infekcji jest pomiar wskaźnika szybkości sedymentacji erytrocytów. Wzrost ESR obserwuje się w fazie ostrej. Chorobie w ciężkich postaciach towarzyszy spadek lub wzrost poziomu hemoglobiny.

Analiza biochemiczna pozwala wyjaśnić cechy procesów w ciele i zidentyfikować patologię. Wzrost bilirubiny i jej stopień pomagają odróżnić ostre zapalenie i zaostrzenie przewlekłego procesu. Obecność i stopień stagnacji żółci można ocenić na podstawie poziomu fosfatazy alkalicznej. W przypadku zapalenia przewodów biochemia wykaże zwiększoną zawartość enzymów.

Badanie ultrasonograficzne pęcherzyka żółciowego wykonuje się na pusty żołądek nawet po jedzeniu, aby zobaczyć, które zmiany są reakcją na jedzenie, a które są patologiczne. Ultradźwięki pomogą określić stan pęcherzyka żółciowego, jego wielkość, zmianę grubości ściany, obecność deformacji, guza lub kamieni. Ściana bańki w normalnych warunkach nie powinna być grubsza niż 3 mm. Jednak jego wzrost może oznaczać nie tylko obecność zapalenia pęcherzyka żółciowego. Takie zmiany są spowodowane wieloma innymi zaburzeniami zdrowia: guzem, AIDS, zapaleniem wątroby, niewydolnością serca. Trudno jest zdiagnozować chorobę wyłącznie na podstawie tego objawu..

Jeśli podczas USG z naciskiem na przednią ścianę brzucha mięśnie się napinają, prawdopodobne jest ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ból brzucha często wskazuje na obecność kamieni. Aby kamienie przesunęły się na dno i były lepiej widoczne, pacjent odwraca się na bok.

Sondaż

Przy łagodnych objawach sondowanie służy do uzyskania dodatkowych informacji. Sondowanie dwunastnicy przede wszystkim pozwala określić naruszenia pęcherzyka żółciowego: zmianę częstotliwości skurczów i innych wskaźników czynnościowych. Żółć pobiera się do analizy w celu wykrycia obecności i stopnia procesów zapalnych, a także charakteru infekcji bakteryjnej i wyjaśnienia patogenu. Trzy porcje żółci są odzyskiwane do analizy..

Otrzymanie dużej ilości żółci wskazuje na jej stagnację w pęcherzyku żółciowym. Próbki bada się wizualnie i pod mikroskopem. W stanach zapalnych żółć jest mętna, występują grudki. Aby wybrać najbardziej skuteczną metodę leczenia, możliwe jest przeprowadzenie testów i określenie wpływu antybiotyków na bakterie. Metoda badania dwunastnicy jest często łączona z radiologią w celu uzyskania dokładniejszych danych..

Cholecystografia

Badanie przy użyciu aparatu rentgenowskiego jest głównie stosowane w przygotowaniu do usunięcia pęcherzyka żółciowego. Badanie rentgenowskie pomaga zidentyfikować kamienie w przewodach i w samym pęcherzu. Konieczne jest wykluczenie pęknięcia pęcherzyka żółciowego lub zwapnienia ścian, a także określenie naruszenia drożności przewodów.

Diagnostyka różnicowa

Badanie różnicowe przeprowadza się, gdy konieczne jest wybranie między leczeniem niechirurgicznym a interwencją chirurgiczną. Jeśli wymagana jest cholecystoskopia, lekarz musi być pewny diagnozy. Diagnozę różnicową przeprowadza się za pomocą promieni rentgenowskich, tomografii komputerowej, cholecystografii, fibrogastroduodenoskopii. Konieczne jest kompleksowe badanie, aby wykluczyć możliwość wystąpienia innych chorób o podobnych objawach.

Podobne objawy obserwuje się w przypadku wrzodu dwunastnicy, zapalenia wyrostka robaczkowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia trzustki, zawału serca. Tak więc kolce wątrobowej towarzyszy objaw zapalenia pęcherzyka żółciowego - silny ból pod żebrami po prawej stronie, ale mięśnie ściany brzucha nie są napięte. Przeciwnie, w przypadku wrzodu występuje napięcie mięśni, ale charakter bólu jest inny. Ostre zapalenie trzustki pojawia się równie ostro jak ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, podczas gdy poziom enzymów w moczu wzrasta.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zapaleniem pęcherzyka żółciowego, które może być spowodowane różnymi przyczynami. Niebezpieczeństwo polega na tym, że w przypadku późnej diagnozy pacjent będzie musiał przejść trudny cykl leczenia, w tym chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego.

Istnieją dwa rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego:

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się wyraźnymi objawami klinicznymi, to znaczy ostrym bólem w dolnych prawych żebrach, promieniującym do łopatki lub prawego ramienia, nudnościami, wymiotami i całkowitym dyskomfortem ciała.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego nie zapewnia ostrych objawów klinicznych, ale występuje przy umiarkowanym bólu, utracie masy ciała, ogólnym osłabieniu organizmu, okresowych nudnościach i wymiotach.

Ważne jest, aby wiedzieć, że wszystkie przewlekłe choroby, w tym zapalenie pęcherzyka żółciowego, są trudne do wyleczenia i pozostawiają ślad w przyszłym życiu pacjenta. Osoba musi zmienić swój styl życia i przestrzegać niektórych zasad, bez których pojawi się dyskomfort i okresowe objawy choroby

U ludzi zapalenie pęcherzyka żółciowego może być spowodowane przez następujące czynniki:

  • wnikanie patogennych mikroorganizmów do jego jamy, które rozpoczynają swoją żywotną aktywność w jej jamie i powodują zapalenie ścian ciała i szyi;
  • pasożyty (robaki), które dostają się do ludzkich jelit i zaczynają się w nich rozwijać, mogą dostać się do pęcherzyka żółciowego i rozpocząć w nim czynną aktywność życiową oraz jej kanały, drażniąc i niszcząc jego ściany;
  • obecność dziedzicznych chorób pęcherzyka żółciowego, na przykład tworzenie się kamieni, a także zginanie szyi lub ciała pęcherzyka żółciowego, które pociągają za sobą słaby odpływ żółci;
  • tworzenie się kamienia (choroba kamieni żółciowych);
  • różne stresy nerwowe;
  • złe odżywianie, a także spożywanie dużych ilości smażonych, tłustych i pikantnych potraw.

Wszystko to prowadzi do pojawienia się zapalenia pęcherzyka żółciowego..

Jaka jest diagnoza zapalenia pęcherzyka żółciowego

Ważne jest, aby zrozumieć, że w przypadku jakichkolwiek niezrozumiałych objawów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i przejść kompleksowe badanie, które pomoże zidentyfikować zapalenie pęcherzyka żółciowego. Diagnoza tej choroby jest następująca:

Diagnoza tej choroby jest następująca:

  • Lekarz przeprowadza pierwsze badanie, w którym specjalista określa dalszy przebieg badań.
  • Przypisana analiza ASD, a także krwi. Sam ASD jest specjalnym badaniem przeprowadzanym we wszystkich przypadkach, w których istnieje podejrzenie choroby wątroby lub pęcherzyka żółciowego. Badanie ASD pomoże zidentyfikować nieprawidłowości obecne w pęcherzyku żółciowym.
  • Lekarz może zlecić badanie ultrasonograficzne lub tomografię komputerową. Takie badania są takie same i nie można ich przypisać w tym samym czasie. Jeśli lekarz zaleci to, to chce zarabiać na pacjencie.
  • Badania wewnętrzne przy użyciu specjalnej sondy, którą pacjent połyka. Sonda zbiera próbki żółci, które są następnie badane..
  • Badanie radiologiczne, które obejmuje przyjmowanie specjalnego leku zawierającego radionuklidy, które są bezpieczne dla organizmu. Wchodzą do układu krążenia i są dostarczane do pęcherzyka żółciowego, po czym wykonuje się analizę spektralną żółci i ścian pęcherzyka żółciowego.
  • RTG Za jego pomocą możesz określić pogrubienie ścian tego narządu, obecność kamieni, a także niedrożność przewodów żółciowych.

Jak widać, istnieje wiele sposobów diagnozowania tej choroby..

Szczególną uwagę zwraca się na ASD, ponieważ w szczególności badanie ASD może wykryć każdą patologię wątroby i pęcherzyka żółciowego. Analiza ASD jest również nazywana testem wątrobowym na obecność żółtaczki i innych patologii wątroby (marskość wątroby)

Biochemiczne badanie krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Testy biochemiczne na zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą się różnić w zależności od przebiegu i formy.

W próbkach wątroby może wzrosnąć test tymolowy, co wskazuje na naruszenia wątroby. Enzymy ALT i AST zwykle nie przekraczają normalnych limitów. Ale przy ropnych i gangrenowych procesach może wzrosnąć. W przypadku niedrożności kamieni może wystąpić hiperbilirubinemia.

Testy na zapalenie pęcherzyka żółciowego dla amylazy (krwi i moczu) przyniosły wyniki tylko wtedy, gdy trzustka jest zaangażowana w proces. GGTP rzadko odbiega od normy, tylko w ciężkich, zaawansowanych przypadkach w analizie można uzyskać większą liczbę tego enzymu. U jednej czwartej pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego wykrywa się zwiększoną fosfatazę alkaliczną. W badaniu frakcji białkowych - dysproteinemii, frakcja globuliny wzrasta.

ASD dla żółciowych dyskinez

30-letnia kobieta skarżyła się na nasilenie i epizody bólu spazmatycznego w prawym podżebrzu po jedzeniu, goryczy w ustach, stolca zmieszanego z żółcią i skłonności do biegunki. Te skargi utrzymywały się przez kilka ostatnich lat, a ścisłe przestrzeganie diety i reżimów żywieniowych przyniosło ulgę. Jej zdrowie pogorszyło się po przyjęciu nawet niewielkiej ilości tłustych lub pikantnych potraw, mieszanych potraw w postaci sałatek. Podczas badania w Instytucie Gastroenterologii na badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej, oznaki dyskinezji żółciowej, zawiesiny i skrzepów żółci w świetle pęcherzyka żółciowego. Kursy Ursosan zostały przepisane z niepełną tymczasową poprawą. Pacjentka martwiła się również zwiększonym zmęczeniem i zmniejszonym apetytem Niska waga, łatwo odchudzała się i trudno było przytyć. Zalecono przebieg leczenia kroplami ASD leku. Biorąc pod uwagę wysoką wrażliwość na zapachy i łatwo występujące skurcze w prawym podżebrzu i jelitach, niską wagę pacjenta, przyjęto minimalną dawkę kropli ASD: 1 kropla na 200 ml wody, 2-3 łyżeczki 30 minut po każdym posiłku. Po kilku dniach dawkę zwiększa się do 2 kropli na 200 ml wody, a następnie do 3 kropli na 200 ml wody.

W pierwszych dniach przyjmowania leku obserwowano zwiększenie stolca, zwiększenie ruchliwości jelit, epizody stolca ze skrzepami żółci. Po tych reakcjach pojawiło się uczucie goryczy w jamie ustnej, uczucie ciężkości w prawym podżebrzu i ból spazmatyczny po jedzeniu stał się znacznie rzadszy, a osłabienie, apetyt i ogólny ton stopniowo się poprawiały. ruchliwość, która objawiała się dalszym wzrostem upłynnienia i stolca, dyskomfortem w jelicie. Postanowiono pozostawić dawkę 2-3 kropli kropli ASD w 200 ml wody, ponieważ to rozcieńczenie było dobrze tolerowane przez ciało tego pacjenta i wykazało jego skuteczność. Po miesiącu przyjmowania leku, bez użycia innych leków (ursosan, leki żółciopędne...), wykonano kontrolne badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej

Woreczek żółciowy jest całkowicie wolny od zawiesiny i skrzepów żółci, jego ściany są równe, nie pogrubione, nie stwierdzono żadnych oznak dyskinezy pęcherzyka żółciowego. Widzimy więc, że krople ASD leku korzystnie wpływają na funkcję pęcherzyka żółciowego i skład żółci, w wyniku czego zawiesina i skrzepy żółci są usuwane ze światła pęcherza, ruchliwość dróg żółciowych jest znormalizowana, dyskineza jest eliminowana, co jest ważne dla zapobiegania przewlekłemu zapaleniu pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej

Niestety, nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Bądź pierwszy!

Zapalenie pęcherzyka żółciowego: objawy, które powinny ostrzec każdego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą pęcherzyka żółciowego, któremu towarzyszy proces zapalny. Analizy zapalenia pęcherzyka żółciowego są przeprowadzane po ogólnym badaniu przez lekarza i są potrzebne do postawienia dokładnej diagnozy (przewlekłe, ostre lub początkowe zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Najbardziej skutecznym sposobem ustalenia choroby jest biochemiczne badanie żółci za pomocą specjalnej sondy.

Diagnostyka

Ze względu na fakt, że przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego ma objawy podobne do ogromnej liczby chorób wątroby i chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, proces badania choroby ma swoje charakterystyczne cechy.

Powinieneś wiedzieć, że przy pierwszych manifestacjach konieczne jest natychmiastowe udanie się na wizytę do lekarza, a następnie przeprowadzenie kompleksowego badania w celu zbadania pracy pęcherzyka żółciowego.

Procedura diagnostyczna jest następująca:

  • Przeprowadzane jest wstępne badanie przez lekarza, po którym wymagana będzie seria przepisanych badań laboratoryjnych,
  • Pobieranie próbek materiału do dalszych badań w laboratorium (ogólne badanie krwi, AST - oznaczenie enzymów metabolizmu białka w ciele, badanie biochemiczne pęcherzyka żółciowego).
  • Aby stworzyć pełniejszy obraz, lekarz prowadzący może wysłać pacjenta na badanie ultrasonograficzne lub tomografię komputerową.
  • Będziesz także musiał przejść przez raczej nieprzyjemną procedurę wprowadzenia sondy do dwunastniczego sondowania i próbkowania żółci,
  • W niektórych przypadkach przeprowadza się badanie radiologiczne, podczas którego pacjent otrzymuje specjalny środek radionuklidowy. Ponadto, składniki leku przez układ krążenia wpadają do pęcherzyka żółciowego. Następnie wykonuje się analizę spektralną ścian narządu i żółci..
  • Ostatnim sposobem potwierdzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego jest rentgenowska analiza strukturalna..

Ankiety

Sondowanie żołądka i dwunastnicy jest instrumentalnym badaniem, które pozwala pobrać próbki żółci na każdym etapie jego produkcji. Powstałe materiały żółciowe poddaje się analizie mikroskopowej. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego w żółci wykrywane są śluz, nabłonek, leukocyty, a także patogeny, takie jak pierwotniaki, w szczególności lamblia.

Cholecystografia to metoda badania, w której podczas sondowania żołądka i dwunastnicy do jamy pęcherzyka żółciowego wprowadza się nieprzepuszczalną dla skóry substancję, po czym wykonuje się prześwietlenie. Ta metoda zapalenia pęcherzyka żółciowego pokaże pogrubienie ściany pęcherza i zmniejszenie objętości jego wnęki, a także stopień drożności przewodów żółciowych. Dzięki cholecystografii można wykluczyć wady rozwojowe pęcherzyka żółciowego.

USG pęcherzyka żółciowego z zapaleniem pęcherzyka żółciowego pokaże pogrubienie jego ściany i zmniejszenie objętości jamy, co wskazuje na proces zapalny. Za pomocą tej metody można wykryć kamienie we wnęce pęcherza. A przy zgorzelowym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w badaniu ultrasonograficznym można zaobserwować wzrost gęstości otaczającej tkanki, co wskazuje na uwolnienie procesu zapalnego poza woreczek żółciowy. Metoda badań ultradźwiękowych nie przenosi na pacjenta obciążenia promieniowaniem, wyraźnie pokazując procesy zachodzące w pęcherzyku żółciowym. Dlatego ultradźwięki do diagnozowania zapalenia pęcherzyka żółciowego stosuje się znacznie częściej, szczególnie u dzieci i kobiet w ciąży.

Badanie krwi

Badanie laboratoryjne składu krwi może odegrać ważną rolę w ustaleniu prawidłowej diagnozy i wyborze właściwej taktyki w celu zwalczania choroby. Terminowe badanie krwi może pomóc wykryć początkowe stadia postępu niektórych niebezpiecznych powikłań, które rozwijają się na tle przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Lekarz może zlecić następujące badania krwi:

  • Ogólna analiza krwi.
  • Biochemiczne badanie składu krwi.
  • Test krzepnięcia krwi.
  • Test cukru.
  • Aby otrzymywać informacje o grupie krwi i jej współczynniku Rh.
  • Na obecność chorób zakaźnych u badanego pacjenta.

W przypadku pierwszych objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego lekarze zalecają serię badań:

  • dostarczenie testu wątrobowego (alt i ast, bilirubina, test tymolowy),
  • badanie moczu i kału pod kątem obecności amylaz w ich składzie,
  • test na GGT (gamma-glutamylotranspeptidiasis - enzym zawarty w komórkach wątroby i dróg żółciowych). Najbardziej skuteczny sposób na wykrycie przekrwienia dróg żółciowych.
  • fosfataza alkaliczna (z zapaleniem pęcherzyka żółciowego zwiększonym o jedną czwartą normy),
  • frakcje białkowe.

Ogólna analiza kliniczna krwi i badanie biochemii składu krwi mają wysoką zawartość informacyjną wyników w procesie zapalnym rozwijającym się w pęcherzyku żółciowym.

Jeśli lekarz prowadzący podejrzewa zapalenie pęcherzyka żółciowego, pierwsza analiza na liście zawsze wskazuje ogólne badanie krwi. Jego celem jest diagnozowanie większości chorób. Głównym celem tego badania jest identyfikacja infekcji zakaźnych w organizmie. Świadczą o tym podwyższone białe krwinki..

Z tym wszystkim pacjent z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, nawet w ostrej postaci, może nie uzyskać pożądanego rezultatu, ponieważ liczba hemoglobiny i erytrocytów będzie w obszarze znaku normatywnego. Ludzie cierpiący na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego mają nieprawidłowości w liczbie eozonofilów we krwi, zwykle 1-2%. W sytuacji, gdy liczba eozonofilów jest zmniejszona lub całkowicie nieobecna, wskazuje to na ciężki przebieg choroby.

Jeśli lekarz ma najmniejsze wątpliwości co do zapalenia pęcherzyka żółciowego, wówczas wysyła pacjenta do przeprowadzenia biochemicznego badania krwi.

Co to jest zapalenie pęcherzyka żółciowego?

Jest to stan charakteryzujący się obecnością procesu zapalnego w ścianach pęcherzyka żółciowego. Zapalenie może być wywołane czynnikami takimi jak obecność złych drobnoustrojów w świetle pęcherza, a także upośledzony przepływ żółci. Zaburzenia te mogą występować jako powikłania kamicy żółciowej. Ponadto w rzadkich przypadkach stan ten może zostać wywołany przez upośledzenie krążenia krwi w ścianach przewodu żółciowego.

Osoby zagrożone:

  • ci, którzy nadużywają diet mających na celu utratę wagi;
  • z niedożywieniem, z pasożytniczymi inwazjami;
  • z infekcjami w jelitach i wątrobie.

Wszystko to powoduje naruszenia, które przejawiają się nie tylko w analizach. Stan pacjenta pogarsza się.

W zależności od objawów etiologicznych zapalenia pęcherzyka żółciowego występują:

  • wyrachowany - gdy tworzą się kamienie;
  • nie obliczeniowy - bez obecności kamieni.

W zależności od kursu są:

W przypadku choroby, która przebiega w ostrej postaci, charakterystyczne są następujące objawy:

  • wzdęcia jelit;
  • nudności wymioty;
  • silna bolesność w okolicy pod prawym żebrem;
  • często może wystąpić biegunka.

Ból może być dość silny, można go wyeliminować za pomocą leków przeciwskurczowych. Ponadto pacjent może doświadczyć wzrostu temperatury ciała.

Jeśli w analizach stwierdzono wysoką ilość bilirubiny, oznacza to, że odpływ żółci został zakłócony w wyniku obecności kamienia w przewodzie, który go zatyka. Może to być również oznaką infekcji..

W takim przypadku pojawia się silny ból, którego nie można tolerować, pacjent jak najszybciej zwraca się do lekarza, aby uzyskać pomoc. Skóra i białka oczu żółkną. Ważne jest, aby odróżnić stan od innych zaburzeń, które mogą wystąpić w pęcherzyku żółciowym i innych narządach. Aby dokładnie określić chorobę, pacjent musi mieć ultradźwięki i niezbędne testy.

Biochemiczne badanie składu krwi

Biochemiczne badanie krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego pomoże dowiedzieć się, co spowodowało naruszenie zdrowego funkcjonowania organizmu. Głównym wskaźnikiem będzie bilirubina. Jeśli zawartość tego pierwiastka we krwi jest wyższa niż standardowy wskaźnik, oznacza to jego słabe wykorzystanie przez woreczek żółciowy. Ponadto wykrycie cholestazy w składzie krwi pozwala mówić o naruszeniach w pracy narządu.

W sytuacji wzrostu poziomu bilirubiny w żółci można wyciągnąć tylko jeden wniosek - żółć nie dociera do jelita. Będzie to wymagało zwracania uwagi nie tylko na pęcherzyk żółciowy, ale także na wątrobę.

Oprócz bilirubiny bardzo ważne jest oznaczanie poziomu fosfatazy alkalicznej w zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Odchylenia od normy w kierunku wzrostu tego wskaźnika wskazują na istnienie wyraźnej stagnacji żółciowej. W przewlekłej postaci choroby poziom może nieznacznie przekraczać normę (do 200 jednostek / l). Podczas ostrego przebiegu choroby współczynnik w większości przypadków jest bardzo wysoki.

Leczenie

Jeśli pacjent odczuwa silny, ciągły ból, a także oznaki żółtaczki, należy go natychmiast hospitalizować..

W większości przypadków operacja jest stosowana w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Niemniej jednak, jeśli symptomatologia choroby nie objawia się szczególnie ostro, leczenie zachowawcze można przepisać za pomocą:

  • leki przeciwzapalne;
  • środki, które przyczyniają się do odpływu żółci;
  • przeciwskurczowe;
  • antybiotyki.

Jeśli leczenie farmakologiczne nie wykazuje dodatniej dynamiki, zalecane są środki chirurgiczne. Jednak operacja nie gwarantuje, że choroba nie powróci. Aby uniknąć ponownego rozwoju patologii, powinieneś przestrzegać określonej diety, w której surowo zabrania się spożywania:

  • produkty wędzone;
  • kiełbaski;
  • pikantne, pikantne i smażone potrawy;
  • ogórki konserwowe;
  • czekolada;
  • napoje alkoholowe;
  • słodka soda.

W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego dozwolone jest stosowanie lekkich zup przygotowanych z bulionu warzywnego lub rybnego, gotowanych warzyw, płatków zbożowych z minimalnym dodatkiem masła, produktów mlecznych i kwaśnego mleka o niskiej zawartości tłuszczu, herbaty i napojów owocowych. W niewielkiej ilości można jeść gotowane mięso i ryby.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest poważną chorobą, która wymaga kompetentnej diagnozy i długoterminowych środków terapeutycznych. Jeśli pacjent jest zaniepokojony objawami tej patologii, należy natychmiast skonsultować się ze specjalistą i rozpocząć leczenie, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być bardzo nieprzewidywalne.


Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą wyrażaną w zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Na tle kamicy żółciowej w większości przypadków rozwija się postać kamienna (kamienna). Według statystyk kobiety są kilkakrotnie bardziej narażone na tę chorobę niż mężczyźni.

Przyczyn rozwoju może być kilka. Chorobę często odnotowuje się w następstwie przewlekłych infekcji w organizmie (np. Zapalenie migdałków lub zapalenie gardła), chorób pasożytniczych (amebiaza, robaczyca), a także po wirusowym zapaleniu wątroby.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego może wystąpić w wyniku zmian w składzie żółci, a także jej stagnacji w drogach żółciowych (na przykład podczas ciąży). Częstym towarzyszem rozważanej choroby jest zapalenie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych). Niewłaściwe odżywianie (jedzenie w biegu, suche jedzenie), częste zaparcia, brak ćwiczeń fizycznych przyczyniają się do stagnacji żółci i, odpowiednio, rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego. Uraz pęcherzyka żółciowego, uszkodzenie jego ścian może zagrozić nazwanej chorobie.

Wspólne charakterystyczne objawy

Objawami są ból w prawym podżebrzu, szczególnie po wysiłku fizycznym, a także jedzenie smażonych i tłustych potraw. Hipotermia lub stres mogą również wywoływać ból. Ból jest albo tępy, ale intensywny lub boli przez długi czas, co często daje łopatce i ramieniu. Jednym z objawów choroby są nudności, odbijanie się, gorycz w jamie ustnej. Czasami temperatura podgorączkowa może wzrosnąć..

Specjaliści rozróżniają dwa etapy choroby: ostry i przewlekły. Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się napadowym bólem po prawej stronie brzucha, który promieniuje na ramię i ramię, a także nudnościami i wymiotami. Występują dreszcze i temperatura wzrasta. Nieleczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest niebezpieczne z powikłaniami, takimi jak zapalenie otrzewnej i przejście do postaci przewlekłej.

Stadium przewlekłe wyraża się mniej wyraźnym tępym bólem, który jest dłuższy niż w ostrym okresie. Może być obliczeniowy lub bez kamieni. Jeśli kamienie są obecne, zapobiegają odpływowi żółci i istnieje wysokie prawdopodobieństwo kolki wątrobowej, aw konsekwencji zażółcenia skóry i twardówki oka. Ważny znak: ciemny mocz i rozjaśniające odchody.

W diagnozie zapalenia pęcherzyka żółciowego wykonuje się cholecystostomię (drenaż pęcherzyka żółciowego). Z reguły lekarz przepisuje dietę jako jedną z metod leczenia. Podstawową zasadą jest tutaj kruszenie posiłków o 4-6 w ciągu dnia. W ten sposób osiągamy lepszy odpływ żółci.

Jedzenie powinno być zdrowe i wzbogacone w witaminy i minerały. Idealne są takie produkty, jak jajka, twaróg, otręby, płatki owsiane, ryby, olej roślinny. Ale z tłustych potraw, zwłaszcza smalcu, tłuste mięso należy wyrzucić. Ciecze należy pić jak najwięcej, ponieważ stymuluje to odpływ żółci.

W okresie zaostrzenia konieczne jest leżenie w łóżku. Jeśli pojawił się silny ból, należy go jak najszybciej zablokować za pomocą leków takich jak spasmolitin, nosh-pa. W obszarze prawej hipochondrium możesz umieścić ciepłą (nie gorącą) podkładkę grzewczą. W przypadku stanu zapalnego i gorączki zalecana jest antybiotykoterapia. Średnio odbywa się to w ciągu 7-10 dni.

Leczenie obejmuje różnego rodzaju leki żółciopędne. Terapia witaminowa jest zalecana jako uzupełnienie. Na ostrym etapie należy przyjmować witaminy takie jak A, B1, B2, C, PP, z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, B6, B12, E. Odpowiednie zbieranie ziół, a także wody mineralne, takie jak Borjomi lub Essentuki nr 4, 17 małe lub średnia mineralizacja. Stymulują wydzielanie i upłynnianie płynu żółciowego. Wody mineralne należy przyjmować w kursach trwających od 1 do 1,5 miesiąca w odstępach 3-5 miesięcy.

Analiza żółci

Ten rodzaj badań laboratoryjnych pomaga znaleźć odchylenia w bilansie substancji i kwasów stanowiących żółć.

W badaniu dwunastnicy 12 pobiera się próbki różnych części próbek żółci. Materiał do analizy jest wytwarzany przez sondowanie ułamkowe i składa się z 5 faz.

  • Pierwsza faza. Materiał pochodzi z dwunastnicy 12. Żółć części „A” zbiera się w ciągu pół godziny natychmiast po wprowadzeniu sondy przed wprowadzeniem specjalnego roztworu,
  • Druga faza to faza skurczu zwieracza Oddiego. Zaczyna się natychmiast po wlewie specjalnego roztworu, który stymuluje skurcz pęcherzyka żółciowego,
  • Trzecia faza Żółć pobierana jest z pozawątrobowych przewodów żółciowych. Czas trwania tego etapu nie przekracza trzech minut od otwarcia zwieracza Oddi do momentu pojawienia się żółci z pęcherza,
  • Czwarta faza. Żółć części „B” z pęcherza wytwarzana jest przez 30 minut,
  • Piąta faza. Żółć z części wątroby „C”. Czas trwania tego etapu również nie przekracza pół godziny..

Rozszyfrowując wskaźniki tego badania, musisz skupić się na wskaźniku części „A”. Odchylenie od normy w mniejszym kierunku pozwala nam wskazać wczesny etap zapalenia pęcherzyka żółciowego lub zapalenia wątroby.

Zmniejszona zawartość żółci w części „B” wskazuje na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Biały odcień żółci z tej próbki obserwuje się również podczas przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego..

Podwyższony lub obniżony poziom kwasów żółciowych w próbce 5 fazy (część „C”) informuje o początkowym etapie rozwoju obliczeniowego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Jakie testy na zapalenie pęcherzyka żółciowego należy podjąć?

Dzięki testom laboratoryjnym możesz ustalić dokładną diagnozę, a także sprawdzić, w jakiej kondycji znajduje się trzustka i wątroba. Jeśli parametry laboratoryjne zostaną zmienione, oznacza to obecność procesu zapalnego. Analizy należy przeprowadzać przez cały kurs terapeutyczny. Jest to konieczne w celu potwierdzenia skuteczności procedur..
Jakie badania mogą wykryć zapalenie pęcherzyka żółciowego? Kliniczne badanie krwi jest zalecane dla każdego stanu zdrowia, w tym w przypadku podejrzenia zapalenia.

Analiza biochemiczna zwykle zmienia się w przypadku złożonych zaburzeń narządów znajdujących się w pobliżu. Jeśli proces powstał niedawno, to w tym badaniu jest prawie niemożliwe do wykrycia. Jeśli podejrzewa się proces zapalny w pęcherzyku żółciowym, zaleca się następujące testy:

  • testy wątrobowe - AST, ALT, test tymolowy, bilirubina;
  • amylaza z moczem i krwią;
  • GGTP - enzym zaangażowany w metaboliczny proces aminokwasowy;
  • fosfataza białkowa;
  • frakcje białkowe.

Również kał i mocz powinny być badane bezbłędnie. Oprócz ogólnej analizy moczu, która może wykazać proces zapalny w nerkach, co może wskazywać na wniknięcie ogniska zakaźnego do nerek, zaplanowano również badanie na obecność bilirubiny, pigmentów żółciowych, urobiliny.

Kał bada się na obecność sterkobilinogenu. Ujawniając nieprzetworzoną bilirubinę, można mówić o takich stanach - w pęcherzyku żółciowym występuje proces zapalny, w nim znajdują się kamienie, zaburzono pracę pęcherzyka żółciowego.

Testy na zapalenie pęcherzyka żółciowego pomagają wyjaśnić diagnozę, a także ocenić stan wątroby i trzustki. Zmiany w badaniach laboratoryjnych wskazują na nasilenie procesu zapalnego. W trakcie leczenia prowadzone są badania w celu potwierdzenia skuteczności procedur leczenia.

Jakie badania pomagają potwierdzić zapalenie pęcherzyka żółciowego? Kliniczne badanie krwi jest zalecane dla każdego pogorszenia stanu zdrowia, w tym jeśli istnieje podejrzenie procesu zapalnego w ciele.

Biochemiczne badanie krwi na zapalenie pęcherzyka żółciowego często zmienia się tylko z głębokimi naruszeniami w choledochus i pobliskich narządach. Ostry i świeży proces praktycznie nie znajduje odzwierciedlenia w tym badaniu. Jeśli podejrzewasz zapalenie pęcherzyka żółciowego na podstawie analiz biochemicznych, zaleca się przepisanie:

  • testy wątrobowe - tymol, ALT, AST (nie mylić z ASD w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego - antyseptyczny stymulator Dorogowa), bilirubina;
  • frakcje białkowe;
  • fosfatazy alkalicznej;
  • GGTP (gamma-glutamylotranspeptydaza) - enzym zaangażowany w metabolizm aminokwasów;
  • amylaza z krwi i moczu.

Mocz i kał są również badane. Oprócz ogólnej analizy moczu, w której można wykryć objawy zapalenia nerek, które mogą wskazywać na przenikanie infekcji do tkanki nerkowej, przepisane jest badanie dotyczące urobiliny i pigmentów żółciowych, obecności bilirubiny.

Kał jest badany na obecność stercobelinogenu. Jeśli w analizie wykryta zostanie nieprzetworzona bilirubina, może to być oznaką upośledzenia funkcjonowania pęcherzyka żółciowego, jego niedrożności kamieniami i procesu zapalnego w nim.

  • testy wątrobowe - AST, ALT, test tymolowy, bilirubina;
  • amylaza z moczem i krwią;
  • GGTP - enzym zaangażowany w metaboliczny proces aminokwasowy;
  • fosfataza białkowa;
  • frakcje białkowe.

Kał bada się na obecność sterkobilinogenu. Ujawniając nieprzetworzoną bilirubinę, można mówić o takich stanach - w pęcherzyku żółciowym występuje proces zapalny, w nim znajdują się kamienie, zaburzono pracę pęcherzyka żółciowego.

Analiza moczu i kału

Możliwe jest wykrycie nierównowagi w równowadze bilirubiny w ciele poprzez badanie kału i moczu pacjenta. Te dodatkowe testy pomagają określić jakość pęcherzyka żółciowego. Przy zdrowym funkcjonowaniu organizmu ilość uwalnianej bilirubiny jest regulowana przez wątrobę..

Jeśli w pobranym materiale zostanie określony niski poziom, skóra pacjenta powinna mieć żółtawy odcień, ponieważ bilirubina zaczyna wnikać w dużych ilościach do naskórka.

Po uzyskaniu takich wyników i obecności oczywistych objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego lekarz dokonuje ostatecznej diagnozy i przepisuje leczenie.

Dlaczego mocz staje się brązowy?

Dziś brązowy mocz z prawie taką samą częstotliwością można zaobserwować zarówno u dorosłych, jak i dzieci, z wielu powodów. Ten banalny niedobór płynów w organizmie oraz stosowanie tak zwanych produktów koloryzujących i rozwój chorób.

Przyczyny patologiczne

Brązowy kolor moczu nie jest charakterystyczny dla zdrowej osoby. Dlatego jeśli zauważysz zbyt ciemny płyn w toalecie, powinieneś słuchać własnego ciała i zwracać uwagę na najmniejsze naruszenia jego pracy.

USG i tomografia komputerowa

Ultradźwięki to nieinwazyjne badanie ciała ludzkiego za pomocą fal ultradźwiękowych. Ta metoda diagnozowania zapalenia pęcherzyka żółciowego pozwala badać jamę brzuszną jako całość lub każdy narząd z osobna.

Dzięki ultradźwiękom diagnosta może określić grubość ścian pęcherzyka żółciowego, a także istniejące fizyczne patologie narządu wewnętrznego.

Między innymi ultradźwięki mogą wykryć oznaki niezrównoważonego gromadzenia żółci w ciele, a także jej gęstość. Im gęstsza struktura żółci, tym gorsza jest sytuacja z drożnością dróg żółciowych, a w konsekwencji przez sam narząd.

Diagnostyka ultrasonograficzna i tomografia komputerowa umożliwiły zdiagnozowanie zatykania się kanałów i przyszłe badania ich heterogenicznej struktury. Tylko przy pomocy tych procedur ustalenie choroby kamicy żółciowej staje się realne.

Diagnostyka różnicowa

Istnieje wiele metod diagnozowania zapalenia pęcherzyka żółciowego. Jednak nie jest łatwo zdiagnozować zapalenie pęcherzyka żółciowego, ponieważ istnieją choroby, które zgodnie z ich objawami klinicznymi mogą przypominać zapalenie pęcherzyka żółciowego, na przykład choroba kamicy żółciowej, zapalenie trzustki, wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy i inne. Trudności w rozpoznaniu zapalenia pęcherzyka żółciowego mogą wystąpić u kobiet w ciąży i starszych, ponieważ objawy choroby w nich z reguły są ukryte za innymi zmianami w ciele.

Dr Lerner oferuje spersonalizowany kurs ziołolecznictwa w leczeniu przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. W Petersburgu możesz zadzwonić do lekarza w domu. Wysyłamy preparaty ziołowe do innych miast pocztą.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zapaleniem pęcherzyka żółciowego, które najczęściej występuje, gdy tworzą się kamienie. Kamienie zakłócają uwalnianie żółci, powodując stagnację, a mikroflora jelitowa powoduje infekcję. W zależności od przyczyny pojawienia się kamienia i kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego są izolowane. Kamienna forma jest charakterystyczna dla młodych ludzi i jest rzadka.

  • Naruszenie częstotliwości jedzenia, duża ilość tłustych potraw, nadużywanie alkoholu.
  • Warunki nerwowe.
  • Alergia.
  • Zaburzenia hormonalne.
  • Słaba odporność.
  • Dziedziczność.
  • Zaburzenia rozwoju pęcherzyka żółciowego.
  • Infekcje.

Przed postawieniem diagnozy konieczne jest określenie okresu choroby, obecności lub braku powikłań i innych chorób, a także dokładne określenie ognisk zapalnych.

Badanie pęcherzyka żółciowego za pomocą specjalnej sondy

Jeszcze przed zabiegiem pacjent otrzymuje środek żółciopędny. Po pewnym czasie do jelita pacjenta wprowadza się specjalną sondę. Dzięki temu cudowi technologii materiał jest wykorzystywany do dalszych badań laboratoryjnych.

Badając skład biochemiczny żółci, diagnozuje się choroby pęcherzyka żółciowego. Istotą analizy jest to, że po zjedzeniu pokarmu w jelicie występują dwie różne żółci. Pierwszy jest dostarczany bezpośrednio z wątroby, a drugi jest jego koncentratem i jest dostarczany z pęcherzyka żółciowego.

W sytuacji zapalenia pęcherzyka żółciowego dochodzi do stagnacji żółci. Proces ten charakteryzuje się zwiększoną zawartością bilirubiny, której nie można rozpuścić w wodzie ani innych elementach wchodzących w skład żółci.

Brzmienie żołądkowo-dwunastnicze

Pomimo faktu, że badania krwi na bilirubinę i testy wątroby dostarczają dość kompletnych informacji o stanie wątroby, badanie żółci może być równie ważną metodą diagnostyczną. To prawda, że ​​jej ogrodzenie jest bardziej złożoną procedurą..

W tym celu pacjent przychodzi do szpitala głodny i bierze środek żółciopędny. Następnie musi połknąć specjalną sondę, aby mógł zarejestrować ilość wydzielanej żółci i wykonać jej testy. Aby to zrobić, potrzebujesz 3 porcji zebranych, gdy płyn wypływa z pęcherzyka żółciowego.

Następnie uzyskane próbki są wykorzystywane do mikroskopii i analizy biochemicznej. W pierwszym przypadku określa się obecność obcych wtrąceń w żółci: komórek krwi i kawałków nabłonka, cholesterolu i innych. W drugim przypadku zwraca się uwagę na skład chemiczny, w tym na to, czy występuje wzrost zawartości bilirubiny.

Ponadto, prowadząc sondowanie dwunastnicy, lekarz może rozpocząć badanie cholecystograficzne. Aby to zrobić, lekarz wprowadza przez rurkę nieprzepuszczalną dla promieniowania substancję, co umożliwia zbadanie grubości ścian pęcherzyka żółciowego i określenie dynamiki objętości wewnętrznej jamy narządu. Jest to ważne dla diagnostyki różnicowej, aby wykluczyć możliwe wady narządu. Również na zdjęciach rentgenowskich można sprawdzić stopień zablokowania przewodów żółciowych.

Podobnie wykonuje się hepatobiliscyntygrafię. Jedyną różnicą między procedurą a cholecystografią jest wprowadzenie środka kontrastowego bezpośrednio do krwi. Cząsteczki substancji są wychwytywane przez komórki wątroby i wraz z żółcią przenoszone są do dwunastnicy. Lekarze obserwują całą drogę za pomocą specjalnego sprzętu.

Istnieje inna procedura z użyciem sondy - esophagogastroduodenoscopy (endoskopia), ale w tym przypadku lekarz jest zainteresowany nie wątrobą, ale przewodem pokarmowym. To badanie ma na celu wyeliminowanie problemów z innymi częściami układu trawiennego z możliwych przyczyn złego stanu zdrowia..