CHOLELITIA

Kamica żółciowa (kamica żółciowa) jest chorobą wymienną układu wątrobowo-żółciowego, charakteryzującą się tworzeniem kamieni żółciowych w wątrobowych drogach żółciowych, wspólnym przewodzie żółciowym i pęcherzyku żółciowym. W ciągu ostatniej dekady gwałtownie wzrosła

Kamica żółciowa (kamica żółciowa) jest chorobą metaboliczną układu wątrobowo-żółciowego, charakteryzującą się tworzeniem kamieni żółciowych w wątrobowych drogach żółciowych, wspólnym przewodzie żółciowym, pęcherzyku żółciowym.

W ciągu ostatniej dekady częstość występowania kamicy żółciowej dramatycznie wzrosła. Wśród dorosłych wzrosła prawie 3 razy. Udział kamicy żółciowej w ogólnej strukturze chorób układu pokarmowego stale rośnie. Co dziesiąty mężczyzna i co czwarta kobieta choruje na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (choroba kamieni żółciowych). Częściej kobiety w wieku do 40 lat są chore, rodzą dużo, cierpią z powodu pełności i wzdęć. Po 50 latach zapadalność mężczyzn i kobiet staje się prawie taka sama. Najczęściej ludzie, których praca wiąże się ze stresem psycho-emocjonalnym i siedzącym trybem życia, są chorzy. W szpitalach wśród pacjentów z przewlekłymi chorobami narządów jamy brzusznej pacjenci z kamicą żółciową zajmują jedno z pierwszych miejsc. Dowodzi tego liczba operacji wykonywanych przez chirurgów: na przykład w samych Stanach Zjednoczonych rocznie wykonuje się ponad 500 000 cholecystektomii.

Tę dolegliwość słusznie uważa się za „chorobę stulecia” i „chorobę dobrego samopoczucia”, mając na uwadze bezpośredni związek jej rozwoju z naturą żywienia. Według Instytutu Medycyny Ratunkowej z kamicą żółciową tylko 15% pacjentów wchodzi na stół operacyjny, reszta jest leczona przez terapeutów.

Pęcherzyk żółciowy to mała torebka o pojemności 50–60 ml, długości 8–10 cm i szerokości 3–5 cm, która przylega do wątroby i gromadzi się w niej żółć, która bierze udział w trawieniu tłustych pokarmów.

Jest tylko jeden słaby punkt w dobrze funkcjonującym systemie dostarczania żółci do ciała: gdy w pęcherzu występuje koncentracja żółci, istnieje niebezpieczeństwo jej stagnacji z tworzeniem się skrzepów, a następnie kamieni. Kamienie różnią się w zależności od przewagi składników żółci: cholesterolu (występującego u 80-85% pacjentów), pigmentowanych i mieszanych.

Kamienie żółciowe to struktury krystaliczne, które występują w nienormalnej żółci. Cholesterol i mieszane kamienie składają się głównie z monohydratu cholesterolu i mieszaniny soli wapnia, kwasów żółciowych i pigmentów; kamienie pigmentowe składają się z bilirubinianu wapnia.

Wysoki poziom cholesterolu w żółci i sprzyja wzrostowi kamieni. Proces ten jest długi: ukończenie łańcucha „płatków-cholesterolu-kryształów kamieni cholesterolu-cholesterolu” może potrwać kilka lat.

Podstawą choroby jest zmiana lepkości żółci (dyscholia) związana z naruszeniem właściwości fizykochemicznych żółci. Przyczyny takich zmian mogą obejmować:

  • nadmierne wydzielanie żółci z wysoką zawartością cholesterolu, który łatwo krystalizuje i wytrąca się;
  • żywność wysokokaloryczna o wysokiej zawartości tłuszczu, cholesterolu, sacharozy w żywności;
  • niedożywienie - spożywanie rafinowanej żywności o niskiej zawartości błonnika, która usuwa nadmiar cholesterolu;
  • zaburzenia nietypowe;
  • siedzący tryb życia, który prowadzi do niedociśnienia pęcherzyka żółciowego i stagnacji żółci;
  • przedłużone stosowanie leków, które przyczyniają się do zagęszczenia żółci;
  • choroby zapalne pęcherzyka żółciowego.

Istnieje kilka przyczyn nadmiernego nasycenia żółci cholesterolem: otyłość, niezdrowa dieta, nadużywanie pokarmów zawierających wysoki poziom cholesterolu (masło, jaja, tłuste mięso, kawior, inne tłuszcze zwierzęce). Kamienie cholesterolowe są populacją populacji krajów wysoko rozwiniętych, szczególnie cierpiących na przejadanie się. W diecie wegetariańskiej choroba kamieni żółciowych jest rzadka.

Infekcja przyczynia się również do rozwoju kamieni: często jest to warunkowo patogenna flora - E. coli, paciorkowce, gronkowce, dur brzuszny i najprostsze mikroorganizmy (Giardia).

Sama żółć ma działanie bakteriobójcze, ale ze zmianą składu żółci, a zwłaszcza gdy jest w stagnacji, bakterie mogą unosić się przez przewód żółciowy do pęcherzyka żółciowego. Pod wpływem infekcji kwas cholowy przekształca się w litochol. Zwykle proces ten zachodzi tylko w jelicie. Jeśli bakterie przenikają do pęcherzyka żółciowego, proces ten również się w nim rozwija. Kwas litocholowy ma szkodliwe działanie, w wyniku czego rozpoczyna się zapalenie ściany pęcherza, infekcję można nałożyć na te zmiany.

Dyskinezy mogą objawiać się w postaci spastycznego skurczu pęcherzyka żółciowego i jego atonii ze stagnacją żółci. Początkowo mogą wystąpić zmiany o charakterze czysto funkcjonalnym. Następnie występuje niespójność działania pęcherza i zwieraczy, co wiąże się z naruszeniem unerwienia i humoralnej regulacji funkcji motorycznej pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.

Zwykle regulacja odbywa się w następujący sposób: skurcz pęcherzyka żółciowego i rozluźnienie zwieracza - (błędnik), skurcz zwieracza, przelewanie pęcherzyka żółciowego - nerw współczulny. Mechanizm humoralny: w dwunastnicy wytwarzane są dwa hormony - cholecystokinina i sekretyna, które działają jak nerw błędny i tym samym wpływają regulująco na woreczek żółciowy i szlaki. Naruszenie tego mechanizmu występuje z wegetoneurozą, chorobami zapalnymi przewodu żołądkowo-jelitowego, zaburzeniami rytmu itp..

Stężenie żółci w pęcherzu jest 10 razy większe niż w wątrobie. Normalna żółć składa się z bilirubiny, cholesterolu (nierozpuszczalnego w wodzie, dlatego aby utrzymać go w postaci koloidu, konieczna jest obecność cholanów), fosfolipidów, kwasów żółciowych, pigmentów itp. Jeśli ilość cholesterolu wzrośnie, wytrąca się przyczyniając się w ten sposób do powstawania kamieni.

Dyscholia jest promowana przez wysoki poziom cholesterolu (w przypadku cukrzycy, otyłości, rodzinnej hipercholesterolemii), bilirubiny (w przypadku niedokrwistości hemolitycznej itp.), Tłuszczów, kwasów żółciowych. Jednak infekcja żółci ma ogromne znaczenie. W praktyce powyższe czynniki są najczęściej łączone. Szkodliwy wpływ kwasu litocholowego, gdy powstaje on w pęcherzyku żółciowym zamiast dwunastnicy pod wpływem infekcji, wiąże się ze zmianą pH, utratą soli wapnia itp..

Chorobie kamieni żółciowych towarzyszy tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym. Istnieją wyświetlacze LCD:

  • nieskomplikowany lub kamienny karetka, gdy, z wyjątkiem kamieni, nie występują inne objawy choroby (zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamienie przewodu żółciowego, zapalenie trzustki);
  • skomplikowane, gdy występuje co najmniej jedna komplikacja.

Ze względu na ogólne ukrwienie, unerwienie i bliskość topograficzną układ wątrobowo-żółciowy, żołądkowo-dwunastniczy, trzustka, jelita biorą udział w patologicznym procesie z kamicą żółciową.

Klinika ZhKB

Klinika choroby kamieni żółciowych jest niezwykle różnorodna. Pod wieloma względami zależy to od liczby kamieni, ich położenia i wielkości, a także od tego działu układu żółciowego, w którym rachunek „zacina się”. Wystarczająco duża liczba pacjentów z kamieniami żółciowymi nie ma objawów choroby, zwykle są to pojedyncze, duże kamienie. To jest ukryta postać choroby. Ataki kolki wątrobowej są uważane za typową manifestację choroby kamieni żółciowych, z powodu wyjścia kamienia z pęcherza i ich ruchu wzdłuż przewodów. Same bóle są spowodowane spastycznymi skurczami pęcherza, wzrostem ciśnienia w nim. Ból pojawia się nagle, zlokalizowany w prawym podżebrzu i bardzo często w nadbrzuszu, promieniując do prawej ręki, prawego łopatki, któremu towarzyszą nudności, powtarzające się wymioty, które nie przynoszą ulgi.

  • Zespół bólowy Charakterystyczna jest ścisła lokalizacja bólu - w punkcie pęcherzyka żółciowego i w prawym podżebrzu. Często objawia się po zjedzeniu tłustych, smażonych, pikantnych potraw, zimnej wody gazowanej, piwa. Ból może być inny: ból jest tępy, tolerowany (w remisji); ostry, nieznośny ból (w ostrym stadium), który może być wywołany przez potrząsanie, jazdę konną, noszenie ciężkiego, czasami związanego ze stresem psychoemocjonalnym. Typowe napromieniowanie łopatki, prawego ramienia, szyi po prawej stronie, możliwe z tyłu. Od lokalnego zastosowania ciepła, przeciwskurczowe, ból mija. Jeśli ból trwa dłużej niż 4 godziny, proces rozprzestrzenił się poza woreczek żółciowy.
  • Zespół niestrawności. Występuje w wyniku wrzucenia żółci do żołądka. W ustach odczuwa się gorycz, czasem w nadbrzuszu ciężkość. Rzadko łączy się z nudnościami, wymiotami.
  • Niestrawność jelitowa: skłonność do wzdęć, czasem nietolerancja diety mlecznej, częsta biegunka, rzadziej zaparcia. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego charakterystyczny jest płynny stolec cuchnący. Często dochodzi do refluksu z dwunastnicy do żołądka, któremu subiektywnie towarzyszy uczucie goryczy w ustach. Z powodu refluksu żółciowego następuje stopniowa atrofia błony śluzowej żołądka.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego objawia się następującymi objawami.

  • Przedłużona temperatura podgorączkowa, czasem trwająca miesiące. Jednocześnie często myślą o różnych ogniskach przewlekłego zakażenia (przewlekłe zapalenie migdałków, reumatyzm, gruźlica), zapominając o zapaleniu pęcherzyka żółciowego.
  • Zespół żółciowo-sercowy. Przejawia się w bólach w okolicy serca, których pojawienie się jest związane z odruchem trzewno-trzewnym wzdłuż błędnika. Ból jest zlokalizowany w obszarze wierzchołka serca, pacjent pokazuje swoją lokalizację jednym palcem. Długi, bolący ból może mieć charakter napadowy. (U EKG możliwe są ujemne fale P w prawym odcinku klatki piersiowej i w odprowadzeniu standardowym III. Czasami obserwuje się zaburzenia rytmu, takie jak bigemia, trigemia). Aby rozpoznać chorobę, należy wziąć pod uwagę związek z jedzeniem: ból może najpierw pojawić się w prawym podżebrzu, a dopiero potem w sercu.
  • Według rodzaju bólu stawów: w tym przypadku pacjenci są często leczeni z powodu reumatyzmu, ale po dokładnym badaniu nie zauważają objawów stanu zapalnego. Podczas leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego ból znika.
  • Zespół alergiczny Odnotowuje się nietolerancję niektórych pokarmów, zwłaszcza mleka, niektórych narkotyków..
  • Zmiany we krwi - tendencja do eozynofilii. Wraz z zaostrzeniami i przywiązaniem do innej infekcji występuje leukocytoza neutrofilowa.
  • Zespół neurasteniczny. Nieznajomość masek zapalenia pęcherzyka żółciowego prowadzi do niedodiagnozy.

Objawy obiektywne W przypadku nieskomplikowanego zapalenia pęcherzyka żółciowego stan ogólny cierpi niewiele. W przypadku cholestazy żółtaczka jest możliwa. Język jest pokryty białym lub brązowym. Ból palpacyjny pęcherzyka żółciowego, ale często nieobecny w otyłości i wysokiej pozycji przepony. Wzrost pęcherzyka żółciowego jako całości jest rzadki, ale zdarza się w obecności kamienia zastawki, z kroplami pęcherza. Częściej pęcherzyk żółciowy jest pomarszczony, zmniejszony, przylutowany do sąsiednich narządów i mogą wystąpić procesy „okostne”: zajęcie otrzewnej, wątroby itp..

  • Kera: ból palpacyjny pęcherzyka żółciowego w pozycji stojącej;
  • na oddech - Murphy: to samo, ale pacjent siedzi;
  • Mussey: ból między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego;
  • Lepene: bolesność podczas uderzenia w prawy podskórny;
  • frenicus - objaw Lidsky'ego: spadek oporności tkanek ściany brzucha podczas badania palpacyjnego w prawym podżebrzu.

Rozpoznanie choroby pęcherzyka żółciowego opiera się na:

  • na podstawie danych historycznych (charakterystyczne dolegliwości, bardzo często obecność innych pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego w rodzinie) i obrazu klinicznego choroby;
  • ciągłe dane z dwunastnicy;
  • wyniki cholecystografii i hepatobiliscyntygrafii;
  • wyniki USG;
  • dane z klinicznego badania krwi i badań biochemicznych przeprowadzonych w celu oceny czynności wątroby i trzustki; w okresie zaostrzenia choroby konieczne jest również sondowanie żołądka.

Przy diagnozowaniu „zapalenia pęcherzyka żółciowego” należy wskazać informacje o przebiegu choroby, okresie choroby (zaostrzenie, remisja), obecności współistniejących chorób i powikłań. U pacjentów konieczne jest staranne poszukiwanie ognisk infekcji, przeprowadzenie badania koprologicznego pięć razy i dwa razy - testy oceniające stan funkcjonalny autonomicznego odcinka ośrodkowego układu nerwowego.

W klinicznym badaniu krwi u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego na etapie zaostrzenia stwierdza się leukocytozę z neutrofilią, zwiększoną ESR, rzadziej anemię. W okresie remisji liczba leukocytów może być normalna i często zmniejszana. Przy długotrwałym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego bez zaostrzenia leukopenia jest typowa.

Podczas biochemicznego badania krwi u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego w ostrym stadium dysproteinemię wykrywa się wraz ze wzrostem poziomu globulin (według N. A. Skuya wzrost poziomu a1 i b-globulin jest charakterystyczny dla zapalenia pęcherzyka żółciowego z zamknięciem pęcherzyka żółciowego). Gdy zapalenie dróg żółciowych w surowicy krwi gwałtownie wzrasta aktywność enzymów wydalniczych: fosfatazy alkalicznej, 5-nukleotydazy, leucynoaminopeptydazy, b-glukuronidazy, transpeptydazy g-glutamylowej.

Echograficzne (ultradźwiękowe) objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego (S. S. Batskov i in., 1996):

  • rozproszone pogrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o więcej niż 3 mm i jego odkształcenie;
  • zagęszczanie i / lub laminowanie ścian narządu;
  • zmniejszenie objętości jamy narządu (pomarszczony pęcherzyk żółciowy);
  • niejednorodna jama pęcherzyka żółciowego.

Wiele współczesnych podręczników ogólnie uważa diagnostykę ultrasonograficzną za kluczową w określeniu charakteru patologii pęcherzyka żółciowego i nawet nie podaje interpretacji, na przykład, badania mikroskopowego żółci.

Jak już wspomniano, dyskinezy żółciowe nie mogą być główną ani jedyną diagnozą. Długotrwała dyskineza żółciowa nieuchronnie prowadzi do dysbiozy, która z kolei prowadzi do infekcji pęcherzyka żółciowego, szczególnie z dyskinezą hipotoniczną.

W przewlekłej chorobie dróg żółciowych czasami wykonuje się cholecystografię, aby wykluczyć wady rozwojowe dróg żółciowych. Badanie rentgenowskie po podaniu żółtka i bilitrastu u pacjentów z hipotonicznymi dyskinezami wykazuje powiększony, rozszerzający się w dół i często obniżony pęcherzyk żółciowy; opróżnianie jest spowolnione. Niedociśnienie żołądka.

W dyskinezach nadciśnieniowych cień pęcherzyka żółciowego jest zmniejszony, intensywny, ma kształt owalny lub kulisty, przyspieszenie opróżniania.

Dane laboratoryjne są następujące.

  • Badanie krwi zaostrzenia: leukocytoza neutrofilowa, przyspieszenie ESR do 15-20 mm / h, pojawienie się białka C-reaktywnego, wzrost α1 i γ-globulin, wzrost kwasów sialowych.
  • Badanie rentgenowskie: jeśli bańka jest wyraźnie widoczna, to jest sklerotyczna. Cholecyst i cholanografia są również podawane dożylnie. Kamienie mogą być ujemne promieniowaniem rentgenowskim, ale na tle kontrastu są dobrze widoczne. Czasami stosuje się tomografię. Jeśli występują dyskinezy, nie ma oznak zapalenia, ale pęcherz jest bardzo rozszerzony i opróżnia się słabo lub bardzo szybko..

Zapalenie dróg żółciowych

Nazywa się to zapaleniem dużych przewodów wewnątrzwątrobowych. Najczęściej występuje z zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Etiologia jest zasadniczo taka sama jak w przypadku tej drugiej. Często towarzyszy mu gorączka, czasami dreszcze, gorączka. Temperatura jest dobrze tolerowana, co jest ogólnie charakterystyczne dla zakażenia kolibakterii. Wzrost wątroby jest charakterystyczny, jej krawędź staje się bolesna. Często występuje żółtaczka związana z pogorszeniem odpływu żółci z powodu zablokowania przewodów żółciowych przez śluz, przyczepiona jest swędząca skóra. W badaniu krwi - leukocytoza, przyspieszona ESR.

Diagnostyka różnicowa

W obecności masek zapalenia wątroby możliwa jest nadmierna diagnoza; przy niedoszacowaniu chorób, które występują z bólem w prawym podżebrzu, możliwa jest hipodiagnoza.

Wrzód trawienny. Zwłaszcza wrzód dwunastnicy z obecnością zapalenia okołozębowego, zapalenia okołostawowego, gdy ból traci swoją typową cykliczną chorobę wrzodową. Tutaj należy wziąć pod uwagę: wrzodziejąca historia, ból nie promieniuje, po zażyciu leków zobojętniających kwas, ból zmniejsza się lub znika.

Nieżyt żołądka. We wszystkich przypadkach przeważa nie ból, ale uczucie przelewania się, ciężkość w nadbrzuszu.

Kamica nerkowa. Ważna historia medyczna, badanie rentgenowskie nerek - 90% kamieni.

Reumatyzm. W przypadku bólu stawów gorączka z bólem serca.

Tyreotoksykoza. W przypadku tyreotoksykozy pacjenci tracą wagę, a pacjenci z zapaleniem pęcherzyka żółciowego zwykle mają nadwagę.

Diagnostyka różnicowa jest również przeprowadzana w chorobach jelita grubego, kamicy nerkowej, zapaleniu trzustki, zapaleniu wyrostka robaczkowego.

Powikłania

Przejście stanu zapalnego do otaczających tkanek: zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przyzębia itp.; do otaczających narządów: zapalenie żołądka, zapalenie trzustki. Zapalenie żółci z przejściem do marskości żółciowej. Może wystąpić żółtaczka obturacyjna. Jeśli kamień utknie w torbieli torbielowatej, możliwe jest opuchlizna, ropień, perforacja z późniejszym zapaleniem otrzewnej; stwardnienie ściany pęcherza, a później może wystąpić rak.

Wskazania do zabiegu: żółtaczka obturacyjna w ciągu 8-12 dni, częste napady kolki wątrobowej, nieczynny pęcherzyk żółciowy - mały, pomarszczony, nie kontrastuje. Opadanie pęcherza i inne niekorzystne prognostycznie powikłania.

Ostatnio osiągnięto znaczące sukcesy w rozwiązywaniu problemów związanych z diagnozą i leczeniem kamicy żółciowej, głównie ze względu na postęp w rozwoju sprzętu medycznego i nauk podstawowych. Dzięki tym postępom w praktyce medycznej pojawiły się skuteczne metody diagnostyczne: ultradźwięki, tomografia komputerowa, magnetyczna tomografia jądrowa, bezpośrednie metody kontrastowania dróg żółciowych. Oprócz tego metody badawcze, takie jak cholecystografia doustna i cholegrafia dożylna, nie straciły na znaczeniu. Tradycyjne leczenie z otwartą cholecystektomią uzupełniono metodami interwencji laparoskopowej i mniej traumatycznych operacji od mini-dostępu. Ponadto do dyspozycji lekarzy pojawiły się nieoperacyjne metody: rozpuszczanie leku i pozaustrojowe kruszenie kamieni. Szeroki zakres metod diagnostycznych i terapeutycznych doprowadził do przeglądu strategii i taktyki kamicy żółciowej. Oczywiście istniała potrzeba zoptymalizowania wyboru badań diagnostycznych i metody leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta.

Wybór konkretnej metody leczenia powinien opierać się na ocenie stanu fizycznego pacjenta, charakteru choroby, towarzyszących zmian w drogach żółciowych (kamienie, zwężenie). Informacje niezbędne do tego można uzyskać za pomocą szeregu badań instrumentalnych i laboratoryjnych..

Diagnostyka LCD

Procedura USG. Główna metoda diagnostyczna kamicy żółciowej. Jego nieinwazyjność, bezpieczeństwo i łatwość wdrożenia pozwalają na zbadanie dużego kontyngentu populacji i uciekanie się do ponownego badania w ciągu najbliższych 2-3 dni w przypadku niepowodzenia lub braku informacji z badania podstawowego. Ultradźwięki umożliwiają określenie: obecności kamieni w pęcherzyku żółciowym, ich liczby i wielkości, całkowitej objętości oraz, co ważne, jakościowego składu kamienia nazębnego; lokalizacja, rozmiar i kształt pęcherzyka żółciowego, grubość jego ściany i obecność w nim zwężeń, stopień zmian zapalnych-naciekowych; średnica hepaticoholedoch i obecność w niej kamieni. Wariant ultradźwięków funkcjonalnych z zastosowaniem żółciopędnego śniadania pozwala ocenić funkcje skurczowe i ewakuacyjne pęcherzyka żółciowego.

Aby rozwiązać istniejące wątpliwości, można skorzystać z endoskopowej cholangiopancreatografii wstecznej (ERCP). Ale w porównaniu z tą metodą diagnostyczną dożylną cholegrafię można uznać za oszczędną, a mniej traumatyczne, zagrażające życiu powikłania nie są jej typowe..

Rejestracja za pomocą kamery gamma ruchu radiofarmaceutyku przez komórki wątroby i dróg żółciowych jest jedną z metod badań radioizotopowych. Normalne wskaźniki szybkości wydalania radiofarmaceutycznego z komórek wątroby, jego ruchu i ewakuacji z dróg żółciowych niezawodnie wskazują na brak naruszenia odpływu żółci do jelita. Jeśli prędkość radiofarmaceutyku wzdłuż pozawątrobowych przewodów żółciowych zostanie spowolniona, a jego uwalnianie do dwunastnicy jest opóźnione, należy podejrzewać w nich obecność kamieni lub zwężeń. Aby rozwiązać te wątpliwości, konieczne są badania kontrastu rentgenowskiego (dożylna cholegrafia, ERCP lub śródoperacyjna cholegrafia). Metoda hepatobioscyntygrafii (GBSH) pozwala ocenić stan funkcjonalny pęcherzyka żółciowego i komórek wątroby, co jest szczególnie ważne, jeśli podejrzewasz, że pacjent ma przewlekłe zapalenie wątroby. Niska inwazyjność, wysoka produktywność i treść informacyjna są podstawą zastosowania GBSG we wszystkich przypadkach nieskomplikowanej kamicy żółciowej, gdy pozytywnie rozwiązano kwestię przepisania pacjentowi nieoperacyjnej lub chirurgicznej metody leczenia. Normalne wskaźniki stanu czynnościowego dróg żółciowych zgodnie z danymi GBSG pozwalają na wybór pacjentów do izolowanej cholecystektomii i bez uciekania się do badań nieprzepuszczających promieniowania zarówno przed, jak i podczas operacji.

Biochemiczne badanie krwi. Konieczna jest ocena stanu czynnościowego wątroby i cech metabolizmu lipidów. W analizie biochemicznej określa się poziom bilirubiny (frakcja bezpośrednia i pośrednia), alaniny i aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej, cholesterolu i trójglicerydów. Normalne wskaźniki poziomu bilirubiny i aktywności głównych enzymów wątrobowych wskazują na brak aktywnego procesu zapalnego w hepatocytach. Wykrywanie wysokiego poziomu cholesterolu w osoczu i trójglicerydów wskazuje na związek choroby z zaburzeniami metabolizmu lipidów. Ten fakt powinien mieć szczególne znaczenie, ponieważ oprócz proponowanego podstawowego leczenia pacjenci z hipercholesterolemią muszą przejść leczenie hipocholesterolemiczne mające na celu zapobieganie nawrotom tworzenia się kamieni.

Leczenie kamicy żółciowej

Jak pokazują obserwacje, we wczesnych stadiach choroby istniejące metody leczenia (litotrypsja lub operacja) dają dobre wyniki. Leczenie w tym przypadku jest bardziej skuteczne, a ryzyko powikłań i śmierci jest niskie. Przy wyborze metody leczenia czynnikiem decydującym nie powinien być wiek pacjenta, ale jego ogólny stan fizyczny, obraz kliniczny choroby i stopień ryzyka operacyjnego.

Aby wyeliminować dyskinezy żółciowe, bóle spastyczne i poprawić przewód żółciowy u pacjentów z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia działań niepożądanych po leczeniu chirurgicznym, leczenie objawowe jest przepisywane jednym z następujących leków:

  • mebeverin (duspatalina) 200 mg 2 razy dziennie (rano i wieczorem, leczenie 14 dni);
  • cyzapryd (co-ordax) 10 mg 3-4 razy dziennie;
  • domperidon (motilium) 10 mg 3-4 razy dziennie;
  • debridate (trimethibutin) 100-200 mg 3-4 razy dziennie;
  • drotaverine (no-shpa) 40 mg 3 razy dziennie;
  • Buscopan (hioscyny bromek butylu) 10 mg 2 razy dziennie;
  • nikoshpan (no-shpa + vit PP) 100 mg 3 razy dziennie.

Terapia litolityczna

Pomysł rozpuszczania kamieni woreczka żółciowego za pomocą leków chwyta badaczy z całego świata. Jest to atrakcyjne, ponieważ przy udanym stosowaniu leków nie ma potrzeby operacji, w której zawsze istnieje ryzyko niekorzystnego wyniku. W praktyce medycznej metoda rozpuszczania kamieni żółciowych pojawiła się na początku lat 70. XX wieku, kiedy uzyskano kwas henodeoksycholowy, a następnie kwas ursodeoksycholowy (UDCA). Leki z tej serii obniżają poziom cholesterolu w żółci, hamując jego syntezę w wątrobie i zwiększając pulę kwasów żółciowych w żółci. W rezultacie ten ostatni traci litogeniczność i następuje rozpuszczanie kamieni. Do rozpuszczenia kamienia nazębnego stosuje się preparaty kwasu żółciowego (pochodne kwasu dezoksycholowego):

  • kwas ursodeoksycholowy - ursofalk, ursochol, ursosan, urso;
  • kwas chenodeoksycholowy (CDCA) - henofalk;
  • UDCA hamuje wchłanianie cholesterolu w jelicie i promuje przejście cholesterolu z kamienia nazębnego do żółci. HDCA hamuje syntezę cholesterolu w wątrobie, a także pomaga w rozpuszczeniu kamienia nazębnego;
  • HDCA w dawce 15 mg / kg / dzień, raz całą dawkę wieczorem przed snem, popijając płynami lub napojami (woda, herbata, mleko itp.) Lub
  • UDCA doustnie w dawce 10 mg / kg / dzień raz całą dawkę wieczorem przed snem, popijając płynami.

Wybór pacjenta do leczenia uzależnionego od narkotyków decyduje o powodzeniu leczenia.

Najkorzystniejsze warunki dla pomyślnego wyniku litotrypsji doustnej to: we wczesnych stadiach choroby; w obecności kamienia nazębnego; z niepowikłaną kamicą żółciową, rzadką kolką, umiarkowanym bólem; w obecności nierozwapnionego kamienia nazębnego w pęcherzu (współczynnik tłumienia dla CT mniejszy niż 70 jednostek Hounsfielda); o wielkości kamieni nie większej niż 15 mm; z pojedynczymi rachunkami; z zachowaną funkcją wydzielniczą pęcherzyka żółciowego; u osób z ciężkimi współistniejącymi chorobami, w starszym wieku. W ciężkich przypadkach kamicy żółciowej wskazana jest farmakologiczna terapia litolityczna w przypadkach, w których prawdopodobieństwo niekorzystnego wyniku interwencji chirurgicznej jest wyższe niż ryzyko śmierci w kamicy żółciowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o czasie trwania leczenia, który wynosi od 1 roku do 2 lat, oraz o częstotliwości nawrotów tworzenia się kamieni po zabiegu.

Leczenie odbywa się pod kontrolą stanu kamienia nazębnego zgodnie z ultradźwiękami co 3-6 miesięcy. W przypadku braku oznak zmniejszenia liczby i wielkości kamienia nazębnego po 1 roku leczenie należy przerwać.

Skuteczność leczenia jest dość wysoka, a przy odpowiednim doborze pacjentów 60-70% ma rozpuszczanie kamieni po 18-24 miesiącach. Leczenie jest zwykle dobrze tolerowane, z wyjątkiem przypadków biegunki. W takim przypadku dawka leku jest zmniejszona i po normalizacji stolca ponownie stopniowo wzrasta.

Pozaustrojowa litotrypsja

Metoda nieinwazyjnego miażdżenia pęcherzyka żółciowego weszła w praktykę medyczną w 1985 roku. Aby uzyskać efekt terapeutyczny, konieczna jest ścisła selekcja pacjentów. Doświadczenie pokazuje, że skuteczność ECLT zależy od właściwości kamienia nazębnego, determinującego powodzenie ich fragmentacji i eliminacji, a także od stanu funkcjonalnego pęcherzyka żółciowego.

Kryteria wyboru dla pacjentów z kamicą żółciową (z objawowymi i bezobjawowymi postaciami choroby) dla ECLT są: pojedyncze i nieliczne (2-4) kamicy, zajmujące mniej niż 1/2 pęcherzyka żółciowego; zachowana funkcja skurczowa i ewakuacyjna pęcherzyka żółciowego.

Przeciwwskazaniami do stosowania ECLT są: kamica żółciowa mnoga, zajmująca ponad 1/2 objętości pęcherzyka żółciowego; kamienie zwapnione; zmniejszenie funkcji skurczowej i ewakuacyjnej pęcherzyka żółciowego i „odłączonego” pęcherzyka żółciowego; kamica dróg żółciowych i niedrożność dróg żółciowych; niemożność przeprowadzenia litolizy dojelitowej po zmiażdżeniu kamieni (wrzód żołądka i dwunastnicy, alergia); ciąża.

Wyniki litotrypsji ocenia się po 3-18 miesiącach, kiedy pęcherzyk żółciowy jest wolny od fragmentów kamienia. Aby przyspieszyć proces eliminacji i zmniejszyć rozmiar fragmentów, pacjentom przepisuje się doustną terapię litolityczną. W okresach bliskich i odległych proces eliminacji fragmentów może prowadzić do powikłań w postaci ataków kolki żółciowej, ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, żółtaczki obturacyjnej i ostrego zapalenia trzustki. Należy zauważyć, że powikłania te rzadko występują. Przy ścisłej selekcji pacjentów dobre wyniki leczenia (całkowite uwolnienie pęcherzyka żółciowego z kamienia nazębnego) obserwuje się u 65–70% pacjentów.

Chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego jest uważane za radykalną metodę leczenia kamicy żółciowej, ratującą pacjenta przed kolką żółciową i niebezpiecznymi powikłaniami. Obecnie instytucje medyczne stosują trzy metody usuwania pęcherzyka żółciowego: laparoskopowe, chirurgiczne z minimalnym dostępem chirurgicznym i ze standardowej laparotomii.

Pojawienie się w praktyce medycznej metody laparoskopowej cholecystektomii (LCE) było nowym kamieniem milowym w rozwoju chirurgii kamicy żółciowej. Metoda endoskopowa zaczęła wytwarzać do 70-80% cholecystektomii.

Wskazania do LCE obejmują objawową nieskomplikowaną kamicę żółciową, bezobjawową postać choroby i cholesterol woreczka żółciowego. Nieznaczny uraz podczas operacji LCE, oszczędne techniki instrumentalne zapewniają łatwy przebieg okresu pooperacyjnego, krótki pobyt pacjenta w szpitalu (3-5 dni) i skrócenie okresu powrotu do sprawności (2,5-3 tygodnie). Czynniki te determinują niski odsetek powikłań pooperacyjnych z rany chirurgicznej, jamy brzusznej i układu sercowo-płucnego. Wymienione zalety LCE sprawiają, że jest on istotny społecznie i obiecujący w leczeniu kamicy żółciowej.

Wraz z niezaprzeczalnymi zaletami działanie LCE jest obarczone niebezpieczeństwem poważnych powikłań: krwawienie do jamy brzusznej, przecięcie wspólnego przewodu żółciowego, uraz narządów wewnętrznych, przewód żółciowy do jamy brzusznej, ropne procesy w strefach interwencji. Podczas operacji LCE śmiertelność pooperacyjna jest niska, wynosi od 0,5 do 1,5%.

Użycie dostępu do mini-laparotomii do cholecystektomii jest wskazane w przypadkach, w których istnieją przeciwwskazania do interwencji laparoskopowej. Mini-dostęp jest preferowany u pacjentów z współistniejącymi chorobami układu sercowego i płucnego, w których niepożądane jest tworzenie intensywnego odmy otrzewnej. Operacja cholecystektomii z minimalnym dostępem nie jest alternatywą dla metody laparoskopowej. W przypadku wielu parametrów o charakterze medycznym te metody operacji nie różnią się znacząco od siebie. Jednak operacje od mini-dostępu charakteryzują się nieznacznie zwiększonym urazem ze względu na długość nacięcia ściany brzucha, wprowadzenie instrumentów i tamponów do jamy brzusznej. Niewątpliwymi zaletami operacji cholecystektomii w porównaniu z minimalnym dostępem operacyjnym są: podobieństwo technik i metod operacji z otwartą laparotomią oraz wizualna kontrola etapów operacji.

Usunięcie pęcherzyka żółciowego ze standardowego szerokiego dostępu laparotomicznego jest klasyfikowane jako urazowa interwencja ze zwiększonym ryzykiem powikłań. Pomimo tej wady szerokiej laparotomii potrzeba jej stosowania pozostaje w skomplikowanym przebiegu kamicy żółciowej, gdy wymagana jest interwencja w pozawątrobowych drogach żółciowych, a także w chirurgii ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

T. E. Polunina, MD
Guta Clinics, Moskwa

Kamica żółciowa

Chorobą kamieni żółciowych jest obecność kamieni w pęcherzyku żółciowym i przewodach żółciowych. Kamienie są stałymi formacjami różnej wielkości z cholesterolu lub bilirubiny.

Choroba może rozwijać się przez długi czas bezobjawowo. W rezultacie kamienie zatykają drogi żółciowe i powodują kolkę żółciową, zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółtaczkę, zapalenie trzustki (zapalenie trzustki).

Choroba ta jest szeroko rozpowszechniona na całym świecie i najczęściej występuje u starszych kobiet..

Leczenie choroby kamieni żółciowych polega na usuwaniu kamieni z pęcherzyka żółciowego lub przewodów.

Jeśli kamienie nie powodują objawów, usuwanie nie jest wskazane..

Kamienie w pęcherzyku żółciowym i przewodach, kamica żółciowa, kamica żółciowa, kamica żółciowa.

Kamienie żółciowe, kamica żółciowa, cholestoholitheasis, kamień żółciowy w przewodzie żółciowym, kamień przewodu żółciowego.

Kamienie żółciowe nie mogą powodować żadnych objawów przez dziesięciolecia. Jeśli zatkają przewody żółciowe, powodując napięcie ściany pęcherzyka żółciowego, objawia się to:

  • ostry zszywający ból w prawym górnym brzuchu, pośrodku brzucha;
  • ból między łopatkami;
  • ból w prawym ramieniu.

Z reguły atak bólu trwa 30-90 minut. Może to mieć miejsce przy zwiększonej potliwości, nudnościach i wymiotach. W przypadku braku epizodów ostrego bólu pacjenci na ogół nie narzekają.

Skomplikowanemu przebiegowi choroby czasami towarzyszy żółtaczka..

Ogólne informacje o chorobie

Chorobą kamieni żółciowych jest obecność jednego lub więcej kamieni w pęcherzyku żółciowym i przewodach żółciowych.

Pęcherzyk żółciowy jest małym narządem w kształcie gruszki w postaci torby umieszczonej po prawej stronie brzucha poniżej wątroby. Jest to „rezerwuar” żółci wytwarzanej przez wątrobę. Przechodzi do torbielowatego przewodu żółciowego, wpływając do wspólnego przewodu żółciowego.

Choroba może rozwijać się niepostrzeżenie przez długi czas, nie powodując żadnych objawów. Jest szeroko rozpowszechniony na całym świecie i najczęściej występuje u starszych kobiet i osób otyłych..

Z reguły w pęcherzyku żółciowym tworzą się kamienie. Dzieje się tak, gdy cholesterol (substancja podobna do tłuszczu) lub bilirubina (produkt rozpadu hemoglobiny) jest obecny w żółci w podwyższonym stężeniu. W takim przypadku inne składniki żółci nie mogą rozpuścić tych substancji. Z żółci, przesyconej nimi, może tworzyć się osad - mikroskopijne kryształy osadzone na błonie śluzowej pęcherzyka żółciowego. Z czasem kryształy rosną i łączą się, stopniowo tworząc małe kamienie. Kamienie żółciowe mogą składać się z różnych substancji:

  • kamienie cholesterolowe są najczęstszym rodzajem kamieni; składają się głównie z cholesterolu i są koloru żółtego;
  • kamienie pigmentowe są mniej powszechne i są to małe twarde czarne kamienie lub miękkie tłuste brązowe kamienie; składa się z produktów rozpadu bilirubiny.

Pojawienie się kamieni w pęcherzyku żółciowym lub kanałach może być spowodowane z następujących powodów.

  • Przesycenie żółci cholesterolem z powodu...
    • Nadmierne wydalanie cholesterolu z żółcią (na przykład z cukrzycą, nadciśnieniem, hiperlipidemią, otyłością podczas przyjmowania niektórych leków).
    • Zmniejszenie produkcji soli żółciowych, które składają się na suchą pozostałość żółci i regulują produkcję jej innych składników, w tym cholesterolu.
  • Niedobór lecytyny, której rozpad tworzy kwasy żółciowe. Może to być spowodowane zaburzeniami genetycznymi..
  • Przesycenie żółci bilirubiną. Prowadzi to do zwiększonego tworzenia hemoglobiny spowodowanego anemią sierpowatą (dziedziczna choroba, która narusza strukturę hemoglobiny), marskością wątroby (zwyrodnienie bliznowatej tkanki wątroby).
  • Naruszenie ruchliwości pęcherzyka żółciowego, aw konsekwencji jego niepełne opróżnienie i stagnacja żółci, jak w czasie ciąży, głodu, nagłej utraty masy ciała, z uszkodzeniami rdzenia kręgowego.
  • Niektóre pasożyty (np. Przywry wątrobowe).

Choroba kamieni żółciowych ma następujące powikłania.

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego), które może powodować silny ból w prawym górnym brzuchu i gorączkę.
  • Zablokowanie (niedrożność) przewodu żółciowego wspólnego. Grozi żółtaczką lub zapaleniem dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych).
  • Zablokowanie przewodu trzustkowego - rurka, przez którą sok, który pomaga w trawieniu pokarmu z trzustki przez wspólny przewód żółciowy, wchodzi do dwunastnicy. Zablokowanie przewodu może powodować zapalenie trzustki - zapalenie trzustki.
  • Rak pęcherzyka żółciowego. Choroba żółciowa zwiększa ryzyko zachorowania na raka pęcherzyka żółciowego.

Kto jest zagrożony??

  • Kobiety.
  • Ludzie powyżej 60 lat.
  • Nadwaga lub otyłość.
  • Kobiety w ciąży i kobiety, które kilkakrotnie rodziły.
  • Żywność o wysokiej zawartości tłuszczu i niskiej zawartości błonnika.
  • Drastycznie cienki.
  • Osoby z dziedziczną predyspozycją do rozwoju choroby.
  • Pacjenci z cukrzycą.
  • Osoby z wysokim poziomem cholesterolu.
  • Osoby przyjmujące niektóre leki (zawierające estrogen itp.)
  • Cierpi na nadciśnienie, marskość wątroby.

Podejrzenie choroby kamieni żółciowych następuje po tym, jak pacjent skarży się na ostry ból w prawym górnym brzuchu. Określ obecność kamieni pozwala na USG jamy brzusznej. Często kamienie są odkryte przypadkowo podczas prowadzenia badań do innych celów. Na zdjęciu radiologicznym można zobaczyć wiele kamieni nasączonych wapniem..

Metody badań laboratoryjnych

  • Pełna morfologia krwi (bez białych krwinek i ESR). Liczbę białych krwinek można zwiększyć w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego z zapaleniem trzustki.
  • Amylaza i lipaza we krwi są enzymami wydzielanymi przez trzustkę. Ich stężenie można zwiększyć poprzez zablokowanie przewodu trzustkowego.
  • Aminotransferaza asparaginianowa (AST) i aminotransferaza alaninowa (ALT) są enzymami wątrobowymi, których zawartość wzrasta wraz z zablokowaniem wspólnego przewodu żółciowego.
  • Fosfataza alkaliczna ogółem (fosfataza alkaliczna).
  • Bilirubina jest powszechna. Wzrost jego poziomu jest również charakterystyczny dla niedrożności wspólnego przewodu żółciowego.

Inne metody badawcze

  • USG jamy brzusznej. Te szeroko zakrojone badania pozwalają odkryć kamienie żółciowe z dużą dokładnością..
  • Tomografia komputerowa (CT) i rezonans magnetyczny (MRI) jamy brzusznej. Są alternatywą dla ultradźwięków.
  • Endoskopowa cholangiopancreatografia wsteczna (ERCP) - badanie przewodów żółciowych i przewodu trzustkowego poprzez wprowadzenie materiału nieprzepuszczalnego dla promieniowania rentgenowskiego przez specjalną sondę.

Większość osób z kamieniami żółciowymi nie wymaga leczenia: kamieni, które nie powodują objawów, nie należy usuwać, w niektórych przypadkach choroba przebiega bezobjawowo przez całe życie. Kamienie żółciowe należy jednak usunąć w przypadku cukrzycy..

Leczenie choroby kamieni żółciowych zależy od objawów choroby i może obejmować:

  • operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia), która jest wykonywana z częstymi nawrotami i powikłaniami choroby; usunięcie pęcherzyka żółciowego nie wpływa na funkcje życiowe osoby;
  • przyjmowanie leków mających na celu rozpuszczenie kamieni żółciowych.

Aby zapobiec powikłaniom związanym z kamicą żółciową, pacjentowi można przepisać dietę bogatą w błonnik i niską zawartość tłuszczów nasyconych.

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na kamień żółciowy, należy utrzymywać zdrową dietę bez robienia długich przerw między posiłkami (ponad 3-4 godziny).

Zalecane testy

  • Ogólna analiza krwi
  • Amylaza ogółem w surowicy
  • Cholinesteraza w surowicy
  • Lipaza
  • Aminotransferaza asparaginianowa (AST)
  • Aminotransferaza alaninowa (ALT)
  • Całkowita fosfataza alkaliczna
  • Wspólna bilirubina

Literatura

  • Glasgow RE, Mulvihill SJ. Leczenie choroby kamieni żółciowych. W: Feldman M., Friedman LS, Brandt LJ, red. Sleisenger & Fordtran's Gastrointestinal and Liver Disease. Wydanie 9 Philadelphia, Pa: Saunders Elsevier; 2010: rozdz. 66.

Analiza kamieni żółciowych

Choroba kamieni żółciowych - choroba dróg żółciowych, charakteryzująca się tworzeniem się kamieni w pęcherzyku żółciowym lub przewodach żółciowych. Objawem choroby jest współistniejące procesy zapalne - na przykład zapalenie pęcherzyka żółciowego. Prawdopodobieństwo powstania kamieni żółciowych wzrasta z wiekiem, u kobiet 3-5 razy częściej niż u mężczyzn. Najczęściej choroba ta rozwija się u osób prowadzących siedzący tryb życia, w której diecie dominują tłuste potrawy..

Przyczyny choroby kamieni żółciowych

Choroba kamieni żółciowych zwykle ma przewlekły przebieg z okresami zaostrzeń, naprzemiennie z okresami dobrego samopoczucia u pacjentów. Często choroba łączy się z rozwojem przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Ruch kamieni wzdłuż dróg żółciowych powoduje mechaniczne podrażnienie ścian pęcherzyka żółciowego lub skurcz mięśni ścian pęcherza i przewodów żółciowych, co powoduje ból. Ból może być stały lub przerywany. Podczas przyjmowania dużej ilości tłustych lub pikantnych potraw po jedzeniu odczuwa się gorycz w jamie ustnej, ciężkość w nadbrzuszu, nudności, odbijanie, wzdęcia, zgagę, biegunkę. Takie okresowo występujące drgawki można usunąć, przyjmując leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe, które są zalecane przez lekarza prowadzącego. Nie jedz w ciągu 12 godzin. Należy pamiętać, że w przypadku każdego bólu brzucha najlepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby postawić prawidłową diagnozę i wybrać właściwe leczenie. Jeśli ból utrzymuje się, należy wezwać karetkę pogotowia, ponieważ stan pacjenta często wymaga leczenia szpitalnego i operacji.

Żółć jest zielonkawym, brązowym lub żółtym, lekko lepkim płynem o gorzkim smaku wytwarzanym przez wątrobę. Żółć pełni wiele ważnych funkcji trawiennych i ma złożony skład biochemiczny. Jego głównymi składnikami są kwasy żółciowe, cholesterol, bilirubina (produkt rozpadu hemoglobiny) i fosfolipidy (lecytyna). Stosunek tych składników zwykle zapewnia ich rozpuszczalność oraz normalne tworzenie i akumulację żółci. Jeśli zostanie z jakiegokolwiek powodu naruszone, może rozpocząć się tworzenie kamieni i rozwój choroby kamieni żółciowych. Istnieją dwa sposoby tworzenia kamieni żółciowych:

Upośledzony metabolizm w komórkach wątroby:

  • z niezrównoważoną dietą z przewagą tłuszczów zwierzęcych w diecie;
  • z zaburzeniami hormonalnymi i przyrostem masy ciała z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów;
  • uszkodzenie tkanki wątroby o charakterze zakaźnym i toksycznym;
  • siedzący tryb życia i stagnacja żółci

W wyniku tych czynników wątroba wytwarza żółć, w której tworzą się cholesterol lub mieszane kamienie..

Procesy zapalne w pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego
  • zapalenie dróg żółciowych
  • infekcje bakteryjne i pasożytnicze

W tym przypadku fizykochemiczny skład zmian żółci, rozpuszczalne związki zaczynają krystalizować i tworzą się pigmenty, wapienne i wapienne kamienie wapienne..

Kamienie żółciowe są gęstymi formacjami, ich liczba może wynosić od jednego do kilku tysięcy; rozmiary - od ziaren piasku do kilku centymetrów i wadze do 30g. W pęcherzyku żółciowym tworzą się zaokrąglone kamienie, owalne w przewodzie żółciowym i rozgałęzione w przewodach wątrobowych. Struktura kamieni może być włóknista, warstwowa, krystaliczna lub amorficzna. Czasami gastroetnerolodzy znajdują kamienie o różnym składzie i strukturze u jednego pacjenta.

Konsekwencje choroby kamieni żółciowych

W przypadku kamicy żółciowej pojawiają się różne powikłania, które wymagają interwencji chirurgicznej:

  • Krople pęcherzyka żółciowego spowodowane zablokowaniem przewodu żółciowego,
  • Perforacja ściany pęcherzyka żółciowego i występowanie żółciowego zapalenia otrzewnej,
  • Rozedmowe zapalenie pęcherzyka żółciowego,
  • Ropne ściany pęcherzyka żółciowego,
  • Różne formy ropni,
  • Niedrożność jelit,
  • Martwica trzustki.

Testy na kamicę żółciową

Podczas diagnozowania choroby kamieni żółciowych stosuje się różne metody laboratoryjne, w tym badania krwi. Ogólne badanie krwi może określić wzrost ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów) i leukocytozę neutrofilową - jest to oznaka stanu zapalnego w ciele. Ponadto, aby ocenić stan czynnościowy wątroby, wykonuje się badanie krwi na obecność bilirubiny (pigmentu krwi) i aminotransferazy - ALT i AST. W kamicy żółciowej poziom bilirubiny jest zwiększony.

Dieta na kamicę żółciową

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano chorobę kamicy żółciowej, to aby zapobiec występowaniu kolki, oprócz leczenia farmakologicznego, należy przestrzegać pewnych standardów żywieniowych:

  • Nie można jeść tłustych, pikantnych i smażonych potraw, potraw ze wszystkich odmian fasoli;
  • Odrzuć tłuszcze zwierzęce,
  • Ogranicz produkty bogate w cholesterol - jajka, twaróg, mięso, masło,
  • Warzywa najlepiej jeść puree,
  • Spożywać więcej płynów,
  • Posiłki powinny być ułamkowe - często w małych ilościach,
  • Jeśli masz nadwagę, schudnij (ale nie gwałtownie),
  • Uprawiać sport, chodzić.

Diagnoza pęcherzyka żółciowego

Według statystyk chorobę pęcherzyka żółciowego rozpoznaje się u 300 na 100 000 osób. Wielu pacjentów skarży się na częste nudności, gorzki smak w jamie ustnej i zaburzenia trawienne. Jeśli wystąpią te problemy, skonsultuj się z lekarzem..

Wielu pacjentów interesuje pytanie, jak sprawdzić pęcherzyk żółciowy. Lekarz przepisze niezbędne badania i ustali diagnozę. Najważniejsze jest znalezienie wykwalifikowanego specjalisty, który przeprowadzi dokładną diagnozę, zapewni dokładne wyniki.

Podstawowe informacje

Pęcherzyk żółciowy (GI) jest małym organem w kształcie gruszki, który znajduje się pod wątrobą. Wątroba stale wytwarza żółć, która dostaje się do jelita i dwunastnicy przez przewody żółciowe..

W zaburzeniach czynności układu żółciowego (GP i dróg żółciowych) żółć przenika do jelit lub trzustki. Najczęściej dzieje się tak, gdy przewód żółciowy jest zablokowany przez kamień nazębny. Ale tajemnica wątroby może zniszczyć dowolne narządy.

Zwykle hepatocyty wytwarzają brązowy lub zielonkawy płyn o gorzkim smaku, jest to żółć. Po wniknięciu pokarmu z żołądka do jelit ściany trzustki zostają zmniejszone, a wzdłuż przewodu żółciowego wydzielane są wydzieliny do dwunastnicy 12, gdzie rozkłada niektóre składniki wątroby.

Pod wpływem czynników negatywnych dochodzi do zapalenia żołądka. Choroby dróg żółciowych wywołują zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia trawienia i ogólny stan.

Często podczas ataku skóra i białka oczu nabierają żółtego odcienia. Ten objaw znika sam po zakończeniu. Dlatego jeśli wystąpią nudności, dyskomfort lub ból po prawej stronie brzucha, należy podjąć odpowiednie środki.

Badania laboratoryjne

Pacjenci z patologiami GB są zainteresowani pytaniem, które testy zostaną przeprowadzone. Laboratoryjne badanie krwi jest ważnym krokiem w diagnozowaniu chorób dróg żółciowych. Podczas zabiegu badane są określone markery wątroby i GP. Głównym badanym markerem jest bilirubina (pigment żółciowy), która gromadzi się w moczu i krwi, wywołując żółtaczkę. Po otrzymaniu wyników lekarz decyduje, które badania zostaną przeprowadzone w celu diagnozy..

Testy do wykrywania chorób układu żółciowego:

  • Kliniczne badanie krwi. Ta metoda diagnostyczna zidentyfikuje zmiany w ciele. W ten sposób można wykryć zapalenie żołądka. Ale aby ustalić diagnozę, warto przeprowadzić inne testy..
  • Biochemia krwi. To badanie obejmuje kilka testów, które należy wykonać, aby ocenić stan trzustki i dróg żółciowych. Ważne jest określenie stężenia bilirubiny, a zwłaszcza jej związanej postaci. Jeśli jego ilość wzrosła, konieczne jest dokładne badanie lekarskie. Ponadto ważne jest określenie poziomu całkowitej bilirubiny (postać związana i niezwiązana). Ten wskaźnik pomoże zidentyfikować kamienie w narządach układu żółciowego. Ponadto za jego pomocą określane jest stężenie cholesterolu, białka. Na podstawie tych wskaźników można wykryć zaburzenia czynności wątroby..
  • OAM (ogólna analiza moczu). Za pomocą tego badania możesz również ocenić stan organizmu, zidentyfikować różne choroby na wczesnym etapie. Jeśli mocz ciemnieje, oznacza to wzrost stężenia bilirubiny. Jeśli pojawi się taki objaw, skonsultuj się z lekarzem. Wskazuje na patologie dróg żółciowych, które grożą niebezpiecznymi konsekwencjami..

Koprogram to badanie ludzkich odchodów. Za pomocą tej metody diagnostycznej można zidentyfikować zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Z powodu zablokowania przewodu żółciowego ludzkie odchody odbarwiają się i stają się oleiste. Wynika to z faktu, że bez żółci lipidy z pożywienia nie są rozkładane i nie są wchłaniane przez organizm. W rezultacie kał staje się oleisty połysk. Ponadto wydzielanie wątrobowe zawiera sterkobilinę (prekursor bilirubiny), co nadaje ekskrementom charakterystyczny kolor. Jeśli sterkobilina jest nieobecna, oznacza to zablokowanie dróg żółciowych lub chorobę wątroby.

Ponadto badane są następujące markery w celu zidentyfikowania patologii GB: fosfataza alkaliczna, białko C-reaktywne, aminotransferaza asparaginianowa (AcAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT). Wzrost stężenia pierwszej substancji wskazuje na choroby żołądka i wątroby. Ilość białka C-reaktywnego wzrasta wraz z zapaleniem. Za pomocą dwóch ostatnich markerów możesz ocenić funkcjonowanie wątroby.

Brzmienie dwunastnicy

Jest to pouczająca metoda badawcza, za pomocą której można ocenić stan układu żółciowego. Diagnoza polega na tym, że lekarz zbiera żółć i określa czas, w którym została wydalona. Jednocześnie lekarze zwracają uwagę na jego konsystencję, odcień, ilość i ujawniają, czy zawiera zanieczyszczenia i wtrącenia. Jeśli obecne są białe płatki, są one wysyłane do analizy mikrobiologicznej. Jest to konieczne do zidentyfikowania składników bakteryjnych, które wywołały chorobę. Ponadto analiza ta określi, w jaki sposób bakterie są podatne na antybiotyki..

Za pomocą sondowania dwunastnicy można wykryć pośrednie objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego. Pochmurna żółć ze zbożami wskazuje na patologię. Ponadto zmniejsza się wydzielanie ph i występuje w nim piasek..

Sondowanie dwunastnicy ujawni zaburzenia ewakuacyjno-ruchowe układu żółciowego.

USG układu żółciowego

Za pomocą ultradźwięków bada się pęcherzyk żółciowy, a ważne są następujące kryteria: wielkość narządu, jego lokalizacja. Ponadto można zidentyfikować grubość ścianki, odkształcenie. To pouczające badanie pozwala wykryć wyciek tkanki okołonaczyniowej z żółcią, nadmiar trzustki, stagnację wydzielania wątrobowego, płytki cholesterolowe na ścianach narządu, kamień nazębny i guzy. Tak więc za pomocą ultradźwięków bada się wątrobę, pęcherzyk żółciowy i przewody żółciowe.

Ponadto nie zapomnij o gazie, który wypełnia wnękę ZhP. USG z żółciopędnym śniadaniem pomoże zidentyfikować pewien typ, który jest związany z naruszeniem skurczu lekarza rodzinnego i jego przewodów.

Możesz zbadać żółć za pomocą tomografii komputerowej. Ale według lekarzy ta metoda diagnostyczna nie ma specjalnych zalet w stosunku do ultradźwięków.

Scyntygrafia pęcherzyka żółciowego

Badanie, za pomocą którego badana jest anatomia i fizjologia dróg żółciowych, ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego, stopień drożności przewodów żółciowych, nazywa się scyntografią. Zgodnie z techniką izotop radioaktywny jest wstrzykiwany dożylnie w ciało pacjenta. Lek jest metabolizowany przez komórki wątroby i wydzielany do układu żółciowego. Skanowanie odbywa się w odstępach 10-15 minut przez 1-2 godziny.

Za pomocą dynamicznej scyntografii monitorowany jest ruch żółci z trzustki. W przeciwieństwie do ultradźwięków, scyntografia nie ujawnia kamieni w drogach żółciowych. U pacjentów, którzy przyjęli alkohol przed badaniem, może wystąpić wynik fałszywie dodatni.

Z reguły podczas scyntygrafii ocenia się stan żółci i wątroby..

Dodatkowe badania

Badanie pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych można przeprowadzić za pomocą rezonansu magnetycznego. Badanie rentgenowskie jest mniej skuteczną metodą diagnostyczną w porównaniu do MRI. Rentgen będzie bardziej pouczający dzięki zastosowaniu roztworu kontrastowego, który penetruje układ żółciowy, miesza się z żółcią i opóźnia promieniowanie rentgenowskie. Zdjęcie ankietowe jamy brzusznej wykonuje się, jeśli istnieje podejrzenie perforacji trzustki. W ten sposób można wykluczyć kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego (kamienie w żółci) i zwapnienie (gromadzenie się wapnia na ściankach narządu).

Rezonans magnetyczny pomoże ocenić pracę lekarza rodzinnego, aby zidentyfikować zmiany anatomiczne w ciele (nowotwory, deformacje, zaburzenia czynnościowe). MRI wykrywa kamień nazębny. MR-cholangiografia pozwoli ci uzyskać dwu- lub trójwymiarowy obraz lekarza rodzinnego i jego ścieżek.

Ponadto do diagnozy chorób dróg żółciowych stosuje się ERCP (endoskopowa cholangiopancreatografia wsteczna). Za jego pomocą można zidentyfikować niedrożność przewodu żółciowego i przewodów trzustkowych. Aby ocenić stan dróg żółciowych, stosuje się następujące badania radioizotopowe:

  • Cholescintografia to badanie rentgenowskie lekarza rodzinnego przy użyciu roztworu kontrastowego. Służy do wykrywania zapalenia żółci za pomocą ostrego przebiegu lub „odłączonego” przewodu pokarmowego (stan, w którym żółć nie wchodzi do przewodu pokarmowego i nie wyróżnia się od niego). Ten obraz obserwuje się po usunięciu żółci.
  • Cholecstografia radionuklidowa pozwala stwierdzić naruszenia ruchliwości przewodu pokarmowego i jego przewodów.
  • Dożylna cholangiocholecystografia służy do identyfikacji „odłączonej” żółci. Ponadto, za pomocą badania, kamienie znajdują się w pęcherzu lub jego przewodach żółciowych.
  • Cholecystografia jamy ustnej jest rentgenowskim badaniem diagnostycznym z zastosowaniem roztworu kontrastowego, za pomocą którego można uzyskać zdjęcie lekarza rodzinnego. Jest przepisywany na podejrzane dyskinezy, zapalenie szyi pęcherzyka żółciowego.

Ostatnie 2 techniki są rzadko stosowane we współczesnej medycynie..

Ponadto ważne jest ustalenie diagnostyki różnicowej..

Choroba pęcherzyka żółciowego

Lekarze rozróżniają typowe choroby zidentyfikowane w badaniu układu żółciowego:

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego W wyniku penetracji patogennych mikroorganizmów do trzustki rozwija się proces zapalny. W rezultacie ściany narządu pogrubiają. Ta dolegliwość objawia się bólem po prawej stronie pod żebrami, gorączką, zaparciami.
  • Choroba kamieni żółciowych (kamica żółciowa). Czasami podczas diagnozy w przewodzie pokarmowym ujawniają się piasek, gęsta żółć lub kamienie. Wynika to z naruszenia odpływu wydzielania wątrobowego w wyniku zablokowania dróg żółciowych lub naruszenia skurczu narządów układu żółciowego. To powoduje stagnację żółci i tworzenie się kamienia nazębnego. Formacje nakładają się na światło przewodu wydalniczego jelita i wywołują żółtaczkę.

ZhKB objawia się żółknięciem, skaleczeniem lub zszyciem bólu w pęcherzyku żółciowym, który promieniuje do kończyny górnej lub łopatki. Czasami ból rozprzestrzenia się na całą klatkę piersiową, a następnie pacjent błędnie wierzy, że boli go serce.

  • Dyskinezy ZhP. W przypadku tej choroby kurczliwość narządu, jego przewody są zaburzone, objawiają się problemy z pracą zwieracza Oddi. W rezultacie występują zaburzenia odpływu żółci. Dysfunkcja autonomiczna, choroby żołądka lub gruczołów wydzielania wewnętrznego mogą wywoływać patologię..
  • Niedrożność dróg żółciowych. Wydzielanie wątroby nie może przenikać do trzustki i dwunastnicy w obecności kamienia nazębnego. Charakterystycznymi objawami choroby są ból w prawym brzuchu, zażółcenie skóry i twardówki, odbarwienie kału, ciemnienie moczu.
  • Polipy w GP. Patologiczny wzrost tkanki nabłonkowej zakłóca ruch żółci, w wyniku czego jej wydzielanie do dwunastnicy jest trudne. Chorobę tę można pomylić z chorobą kamieni żółciowych..

Są to najczęstsze choroby diagnozowane podczas badań.

Ocena stanu dróg żółciowych

Jeśli to konieczne, lekarz przepisze celowane badanie dróg żółciowych. W tym celu stosuje się cholangiografię ultrasonograficzną lub MR. Najczęściej stan pacjenta pogarsza się w wyniku kamicy żółciowej. Nieco rzadziej zaburzenia funkcjonalne przewodów żółciowych są wywoływane przez pasożyty, które utknęły w przewodach, zwężeniach (skurcz ściany przewodu) lub nowotworach.

Identyfikacja chorób pasożytniczych

Najczęstsze choroby układu żółciowego to lamblioza, infekcja przywry. Aby wyjaśnić diagnozę, wykonuje się badanie ultrasonograficzne, za pomocą którego wykrywane są pasożyty. Ponadto ważne jest przeprowadzenie badania krwi na obecność przeciwciał przeciw giardii, opisthorchom i innym przywry. Analiza kału w celu wykrycia jajników i jaj pasożytów.

Jeśli to konieczne, żółć jest badana pod kątem pasożytów; podczas badania stosuje się sondę dwunastniczą lub endoskop.

W związku z powyższym diagnoza przewodu żołądkowo-jelitowego jest warunkiem wstępnym do rozpoznania obecnego stanu organizmu. Dopiero po dokładnym zbadaniu lekarz może ustalić taktykę leczenia i niezbędne środki zapobiegawcze.