Czy można wziąć amoksycylinę na zapalenie wątroby

Amoksycylina jest bardzo kontrowersyjnym lekiem. Ale co najważniejsze, pomaga. W każdym razie zdecydowanie pomogłem wielokrotnie. Ale przede wszystkim.

JAK WYGLĄDAĆ

Jest produkowany przez różne firmy, w różnych krajach, w różnych pudełkach i w różnych formach do połykania. Dawka wynosi najczęściej 500 mg. Ale czasami można również znaleźć 250 mg.

W Ufa w aptekach często można znaleźć taką amoksycylinę w żółto-białym pudełku. Wewnątrz 16 kapsułek.

Jest taki sandoz amoksycyliny w białym i różowawym opakowaniu. Ten sam lek, tylko w tabletkach - 12 sztuk.

Cóż, znaleziono inne opcje pakowania.

CO TO POMOCY

Użyłem go tylko na zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli i inne przeziębienia. Nie pozwól od razu, ale nadal pomaga.

Jednak producent obiecuje, że ten lek powinien pomóc w wielu innych dolegliwościach. Oto przykład:

  • Infekcje laryngologiczne
  • Zapalenie gardła
  • Dur brzuszny
  • Zakażenia układu moczowo-płciowego
  • Zakażenia ginekologiczne
  • Infekcje jelitowe

I kilka innych ran od rzeżączki do wrzodów żołądka. Czy lekarstwo na to wszystko pomaga, czy nie, nie mogę ani potwierdzić, ani zaprzeczyć. Na szczęście Bóg miał litość. I pełna lista ran - oto jest. Sprawdź ogólną erudycję.

JAK UŻYWAĆ

Będzie musiał dużo pić. I dość długo. Lek kosztuje około 150 rubli. Wydawałoby się to niedrogie. Ale jedno pudełko na kurs leczenia może wystarczyć, a może nie..

Standardowa dawka dla dorosłych wynosi od 750 mg do 3 g amoksycyliny dziennie w kilku dawkach.

Oznacza to, że musisz połykać od 2 do 6 tabletek dziennie. Całkiem trochę. Ponadto z własnego doświadczenia mogę stwierdzić na pewno, że pewnego dnia lek ten nie postawi Cię na nogi. Jeśli jesteś poważnie chory, będziesz musiał pić w najlepszym przypadku w dniach 5. W najgorszym... Cóż, nie mówmy o najgorszym.

PRZECIWWSKAZANIA

Zasadniczo wystarczy. Jak każdy inny antybiotyk. Ale nie napisano nic szczególnie poważnego. Być może tutaj najważniejsze jest zwrócenie uwagi:

  • Dzieci poniżej 5 lat nie są akceptowane
  • Używaj ostrożnie

Cóż, ale inaczej, jeśli jesteś stosunkowo zdrową osobą, przeciwwskazania nie dotyczą ciebie. Dotyczą one tych, którzy już zgromadzili dość poważne przewlekłe rany, takie jak astma oskrzelowa lub niewydolność wątroby.

SKUTKI UBOCZNE

Powiem szczerze, rys.! A raczej figurka! Jest miejsce dla fantazji. Oto niektóre z następujących czynności:

  • Gorączka
  • Ból stawu
  • Wymioty
  • Biegunka

Oto kolejny.

TO JEST BEZPOŚREDNIO TAK W INSTRUKCJACH I PISEMNE! TU JEST ZDJĘCIE!

I dalej:

  • Zapalenie wątroby
  • Żółtaczka
  • Skurcze
  • Dezorientacja
  • Pogorszenie krzepnięcia

Lub jeszcze jedna rzecz:

  • Barwienie zębów w kolorze brązowym i żółtym
  • Zespół Stevensa-Johnsona

O OSTATNIM SYNDROMIE - Boje się nawet zgadywać, co to jest!

I najważniejsze.

DLA TYCH, KTÓRZY NIE SĄ NA KURSIE, WYJAŚNIĘ, ŻE W DWÓCH PRZYPADKACH TEN 10 STRZAŁÓW ZAKOŃCZONYCH GWARANTOWANYM WYKONANIEM ŚMIERCI, W TRYBIE INNYM MOWY.

I wiele, wiele innych przeciwwskazań. Oto pełna oficjalna lista.

Musisz o czymś pomyśleć. Czy warto połykać amoksycylinę, jeśli ratuje Cię ona przed zapaleniem oskrzeli lub grypy, aw zamian nagradza ją atakami, zapaleniem wątroby i czarnym językiem? Ale wciąż może przynieść fatalny wynik, to znaczy odrzucone kopyta...

Ze względu na sprawiedliwość w obronie tego narkotyku powiem, że sam go brałem kilka razy. On mi pomógł. I nie było żadnych skutków ubocznych. To nie jest nawet czesane w uchu. Czułem się świetnie. Uważam, że ogromna większość ludzi czuje się równie dobrze po amoksycylinie.

I nadal. Ponieważ wszystkie te przerażające działania niepożądane są wskazane, oznacza to, że są wskazane z jakiegoś powodu, a takie przypadki z pewnością były... Dlatego powtórzę to, co zacząłem - lek jest bardzo, bardzo niejednoznaczny.

PODSUMOWANIE

Na tle tego wszystkiego postawiłem ocenę trzech punktów. Ponieważ te trzy są uważane za klasę w szkole, chociaż słabą, ale pozytywną, polecam amoksycylinę. A jednak, słuchając moich zaleceń, nie zapominajcie, że macie także własną głowę. Jednym słowem, jak w piosence: pomyśl sam, zdecyduj sam...

Zasadniczo lepiej nie doprowadzać sprawy do choroby i zwracać większą uwagę na zapobieganie. Nawiasem mówiąc, oto kilka bardzo dobrych narzędzi, które zdecydowanie mogę polecić w tym celu..

  • „Trigelm” (do czyszczenia pasożytów. Pomaga bardzo dobrze!)
  • Bromheksyna (na kaszel)
  • TeraFlu (z dusznicą bolesną)
  • Diazolin (dobry na alergie)
  • Glucaferon (w zapobieganiu grypie i SARS)
  • Nalewka z propolisu (w celu zapobiegania grypie i SARS)
  • Multiminerals 74 (bardzo przydatne)
  • Idealny do obniżenia poziomu cukru we krwi i trawienia..
  • Litovit - pomaga w niedoborze jodu w organizmie.
  • Żółta herbata - dobra do zapobiegania chorobom i przeziębieniom.

Zadbaj o swoje zdrowie!

A NASTĘPNIE RÓŻNE MEDYCYNY NIE BĘDĄ POTRZEBNE!

Wśród leków antybiotyki są najbardziej szkodliwe dla wątroby. Ten szkodliwy efekt nasila się, jeśli przyjmuje go osoba z zapaleniem wątroby. Taka choroba stopniowo niszczy hepatocyty i osłabia główne funkcje narządu. Często ludzie zaczynają samodzielnie przyjmować antybiotyki, nie wiedząc o swoich destrukcyjnych właściwościach dla chorej wątroby.

Co to jest zapalenie wątroby??

Jest to zbiorowa nazwa chorób charakteryzujących się występowaniem ogniska zapalnego w komórkach wątroby. Światowa Organizacja Zdrowia klasyfikuje ją jako klasę niebezpiecznych chorób. W sumie istnieje 5 typów, nazwanych na cześć liter alfabetu łacińskiego. Najczęściej czynnikiem wywołującym zapalenie wątroby są infekcje, rzadziej bakterie, toksyny lub choroby immunologiczne. Głównym objawem tej patologii jest żółty kolor twardówki oczu i skóry. Początkowe objawy są podobne do SARS lub grypy: gorączka, bóle ciała, ból głowy i osłabienie. Ze względu na wzrost wielkości wątroby odczuwa się ból po prawej stronie.

Aby uniknąć zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C, w krajach rozwiniętych każde niemowlę i dorosły otrzymuje okresowe szczepienia..

Powrót do spisu treści

Metody leczenia

Hepatoprotektory przywracają wątrobę na poziomie komórkowym.

Leczenie choroby zależy od podgatunku i ciężkości procesu patologicznego. Wirusowe zapalenie wątroby typu A i E nie wymagają wzmożonego leczenia, ponieważ zwykle organizm jest w stanie samodzielnie wytworzyć przeciwciała i pokonać wirusa. Ponadto przepisywane są środki przeciwwirusowe i immunomodulatory, ale ich podawanie jest opcjonalne. Gatunki B, C, D są trudniejsze do przenoszenia przez organizm, więc pacjenci otrzymują zastrzyki z białkiem interferonu, jeśli organizm nie wytwarza ich w wystarczających ilościach. Stosowane są leki hormonalne i bardzo rzadko antybiotyki. Hepatoprotectors stanowią podstawę leczenia każdej postaci zapalenia wątroby.

Powrót do spisu treści

Antybiotyki na zapalenie wątroby

Z natury są to substancje hamujące wzrost i rozmnażanie komórek bakteryjnych. Dużym błędem, jaki popełniają ludzie, jest ich stosowanie w wirusowych i zakaźnych zmianach ciała: antybiotyk nie działa na te elementy. Lek przeciwbakteryjny po wydaleniu z organizmu dostaje się do komórek wątroby dotkniętych zapaleniem wątroby. W związku z tym zmienia się ich struktura, a lek je niszczy, pogarszając stan pacjenta i spowalniając powrót do zdrowia. Ale są chwile, kiedy nie da się obejść bez stosowania antybiotyków.

Powrót do spisu treści

Cel aplikacji

Wybór antybiotyku zależy od indywidualnych cech organizmu.

Antybiotykoterapia jest dozwolona tylko wtedy, gdy zapalenie wątroby jest powikłane zmianą bakteryjną lub w organizmie wystąpiła choroba leczona tylko lekami przeciwbakteryjnymi. Nie możesz opuścić tego procesu bez leczenia, pomimo uszkodzenia wątroby, nerek i przewodu pokarmowego. Główne zasady:

  • Tylko lekarz powinien przepisać leki po pełnej diagnozie stanu zdrowia pacjenta.
  • Ze wszystkich leków wskazane jest wybranie tych, które mają małą listę przeciwwskazań i składników, które są stosunkowo bezpieczne dla narządów wewnętrznych..

Powrót do spisu treści

Jak używać?

Przebieg terapii trwa zwykle krócej niż 7 dni. Aby zmniejszyć szkodliwy wpływ na wątrobę i zachować ją po antybiotykach, lekarz musi dodatkowo przepisać silny hepatoprotektor i probiotyki - substancje zawierające żywe mikroorganizmy żyjące w ludzkim żołądku i jelitach. Główną zasadą jest, aby nie odstępować od instrukcji lekarza i przyjmować lek zgodnie z jego dawką, a nie zgodnie z instrukcjami. Zabronione jest niezależne zwiększanie liczby tabletek, nawet jeśli stan się nie poprawi.

Powrót do spisu treści

Przeciwwskazania i szkody

Jak już wspomniano, antybiotyki są zabronione dla pacjentów z wirusową lub zakaźną postacią zapalenia wątroby, nieskomplikowaną przez bakteryjne uszkodzenie ciała. Jeśli ta zasada nie będzie przestrzegana, zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w postaci pogrubienia i stagnacji żółci, problemów z przewodem pokarmowym, reakcji alergicznej i chorób skóry. Niebezpiecznym powikłaniem antybiotykoterapii jest występowanie wirusowego zapalenia wątroby. Jest to spowodowane przez tetracykliny, penicyliny i sulfonamidy. Te działania niepożądane znikają po odstawieniu leku..

W leczeniu chorób zakaźnych wywoływanych przez bakterie przepisywane są antybiotyki. Są to substancje, które zawieszają i powodują śmierć mikroorganizmów. Amoksycylina jest półsyntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. W sprzedaży jest dostępny pod różnymi nazwami handlowymi. Ważne jest, aby znać nie tylko wskazania do stosowania amoksycyliny, ale także przeciwwskazania i działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas terapii.

Amoksycylina odnosi się do półsyntetycznych penicylin, które mają działanie bakteriobójcze

Farmakokinetyka i farmakodynamika

Spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego

Mechanizm działania amoksycyliny jest związany z uszkodzeniem błony komórki bakteryjnej, gdy mikroorganizm jest na etapie rozmnażania. Antybiotyk specyficznie blokuje enzymy błon komórkowych bakterii zwanych peptydoglikanami, w wyniku czego umiera czynnik chorobotwórczy.

Amoksycylina wykazuje właściwości bakteriobójcze wobec następujących mikroorganizmów:

  1. Tlenowe bakterie Gram-dodatnie: gronkowce, z wyjątkiem mikroorganizmów wytwarzających penicylinazę, paciorkowce.
  2. Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: gonokoki, meningokoki, bakterie E. coli i hemophilus, Shigella, Salmonella, Klebsiella, Proteus mirabilis, Helicobacter pylori.

Leki na bazie amoksycyliny nie działają przeciwko bakteriom, które syntetyzują penicylinazę. Odporne na nią mikroorganizmy nie są oporne na ampicylinę..

Następujące mikroorganizmy są odporne na antybiotyki:

  • indol dodatnie szczepy protea;
  • enterobacter;
  • ząbkowania;
  • morganella morgani;
  • pseudomonady;
  • rickettsia;
  • wirusy
  • mykoplazmy.

Spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego rozszerza się dzięki zastosowaniu amoksycyliny jednocześnie z kwasem klawulanowym, który jest blokerem β-laktazy. Dzięki tej kombinacji aktywność amoksycyliny wzrasta w stosunku do następujących mikroorganizmów:

  • bakteroidy;
  • Legionella;
  • nocardia;
  • czynniki sprawcze melioidozy.

Ale większość bakterii Gram-ujemnych jest odporna na amoksycylinę.

Farmakokinetyka

Po przyjęciu doustnym amoksycylina jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego, podczas gdy antybiotyk nie jest niszczony przez kwas solny w soku żołądkowym. Najwyższe stężenie antybiotyku w osoczu krwi obserwuje się po 1-2 godzinach. Przy 2-krotnym zwiększeniu dawki stężenie wzrasta również 2-krotnie. Jedzenie nie wpływa na wchłanianie antybiotyków.

Po podaniu amoksycyliny do wstrzykiwań maksymalne stężenie leku odnotowuje się godzinę po podaniu domięśniowym i ma działanie terapeutyczne przez 6-8 godzin.

Do 20% amoksycyliny wiąże się z białkami osocza. Z łatwością przenika wewnętrzne bariery w ciele, z wyjątkiem niezmienionego BBB (z zapaleniem opon mózgowych, migruje przez BBB w niewielkiej ilości) i jest rozprowadzany w wielu tkankach i płynach w ciele. Antybiotyk w stężeniu terapeutycznym można wykryć:

  • w moczu;
  • w płynie otrzewnowym;
  • w błonie śluzowej jelit i żeńskich narządach rozrodczych;
  • płyn ucha środkowego;
  • w tkankach płodu, ponieważ antybiotyk przechodzi przez łożysko;
  • w płynie pęcherzy skórnych;
  • w płucach;
  • w wątrobie;
  • w patologicznym płynie nagromadzonym w jamie opłucnej;
  • w pęcherzyku żółciowym, jeśli wątroba jest zdrowa.

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 1 do 1,5 godziny; u pacjentów w podeszłym wieku i noworodków okres półtrwania jest dłuższy.

U pacjentów z niewydolnością nerek czas ten wydłuża się do 7-20 godzin.

Po przekroczeniu bariery wątrobowej antybiotyk ulega metabolizmowi z powstawaniem nieaktywnych metabolitów. Około 60% przyjętej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, niewielka ilość jest wydalana przez jelita i gruczoły sutkowe..

Wskazania i przeciwwskazania

Obszar zastosowań

Wskazaniami do stosowania amoksycyliny są infekcje wywołane przez mikroorganizmy wrażliwe na antybiotyki. Można go przepisać zarówno jako pojedynczy lek, jak i w połączeniu z kwasem klawulanowym w następujących chorobach:

  • choroby zakaźne i zapalne układu oddechowego i narządów ENT (zapalenie płuc, zatok przynosowych, oskrzeli, gardła, ucha środkowego);
  • infekcje narządów moczowo-płciowych (zapalenie kanału moczowego i szyjki macicy, pęcherza, endometrium, nerek, miedniczek nerkowych);
  • choroby zakaźne skóry i tkanek miękkich (róża, liszajec, dermatozy powikłane infekcją bakteryjną);
  • infekcje jamy brzusznej i przewodu pokarmowego (dur brzuszny, zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, przewodów żółciowych, salmonelloza, w tym karetka, czerwonka);
  • zatrucie krwi;
  • listerioza;
  • Choroba lim
  • rzeżączka;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • leptospiroza.

Równolegle z lekami opartymi na metronidazolu, amoksycylina jest przepisywana na przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka poza etapem remisji, z zaostrzeniem wrzodu żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy, jeśli choroba jest związana z Helicobacter pylori.

Trichopolum z amoksycyliną jest przepisywany pacjentom w wieku powyżej 18 lat z chorobami układu pokarmowego wywołanymi przez Helicobacter pylori

Ponadto lek Amoksycylina jest przepisywany w celu zapobiegania zapaleniu wsierdzia i powikłaniom zakaźnym po leczeniu chirurgicznym.

Przeciwwskazania

Zastrzyki z amoksycyliny, a także przyjmowanie leku w środku, są przeciwwskazane, jeśli pacjent ma następujące patologie:

  • ciężkie infekcje przewodu pokarmowego, którym towarzyszą wymioty i luźne stolce;
  • indywidualna tolerancja amoksycyliny, a także innych antybiotyków z serii penicylin i cefalosporyn;
  • Choroba Filatowa;
  • białaczka limfocytowa;
  • ARVI;
  • alergiczne zapalenie skóry;
  • astma oskrzelowa;
  • Katar sienny.

Amoksycyliny nie należy przepisywać w skojarzeniu z metronidazolem, jeśli pacjent ma:

  • patologia układu nerwowego;
  • nietolerancja nitroimidazolu;
  • hematopoeza.

Amoksycyliny razem z kwasem klawulanowym nie można przepisać pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby i żółtaczki, które są spowodowane przyjmowaniem amoksycyliny i kwasu klawulanowego.

Działania niepożądane i przypadki przedawkowania

Skutki uboczne

Amoksycylina może powodować następujące działania niepożądane:

  • alergia, która może objawiać się pokrzywką, zaczerwienieniem skóry, wywołanym przez napływ krwi do naczyń włosowatych, katar, zapalenie spojówek, obrzęk Quinckego, gorączka, bóle stawów, zwiększone eozynofile, anafilaksja;
  • z układu pokarmowego: nudności, wymioty, perwersja smaku, luźne stolce, ból w okolicy odbytu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka;
  • od strony ośrodkowego układu nerwowego: problemy ze snem, splątanie, pobudzenie, niepokój, bóle głowy, zawroty głowy, drgawki, zmiana zachowania;

Amoksycylina może powodować ból głowy

  • ze strony CVS i krwi: przyspieszenie akcji serca, przemijająca niedokrwistość, zmniejszone stężenie wszystkich komórek krwi;
  • utrudniony oddech;
  • dysbioza jelit;
  • pleśniawka jamy ustnej i pochwy;
  • wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych;
  • cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek;
  • krwotoczne i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
  • Przedawkować

    W przypadku zwiększenia zalecanych dawek może dojść do przedawkowania amoksycyliny, co objawia się następującymi objawami:

    • zaburzenia dyspeptyczne objawiające się nudnościami, wymiotami, biegunką;
    • naruszenie równowagi wodno-solnej, które pojawia się w wyniku wymiotów i niestrawności;
    • niepożądane reakcje ze strony układu nerwowego, zmniejszenie liczby płytek krwi (takie objawy pojawiają się przy długotrwałym stosowaniu amoksycyliny w dużych dawkach, wszystkie te objawy są odwracalne i zanikają po zakończeniu leczenia).

    Aby wyeliminować objawy przedawkowania, ofierze pokazano płukanie żołądka, przyjmowanie adsorbentów, środków przeczyszczających sól, leki na receptę, aby przywrócić równowagę wodno-solną.

    W przypadku przedawkowania amoksycyliny skuteczna jest hemodializa.

    Zasady przyjęć

    Dawkę leku dobiera się indywidualnie w zależności od ciężkości infekcji, wieku pacjenta, stanu jego wątroby i nerek.

    Przepisuj leki w kapsułkach, tabletkach i zawiesinach w środku. Zastrzyki z amoksycyliny wykonuje się domięśniowo i dożylnie, kroplówki i strumieniowo.

    Po ustąpieniu klinicznych objawów zakażenia lek należy przyjmować przez kolejne 2-3 dni, co zmniejszy ryzyko nawrotu.

    Jeśli amoksycylina jest przepisywana na kursach, to na tle leczenia konieczne jest monitorowanie stanu narządów krwiotwórczych, wątroby i nerek.

    Ważny! Amoksycylina przenika przez łożysko do mleka matki. Dlatego wyznaczenie leku w tych kategoriach obywateli jest możliwe tylko ze względów zdrowotnych, gdy korzyść dla kobiety przewyższa ryzyko dla płodu i dziecka. W czasie terapii zaleca się przeniesienie dziecka na sztuczne karmienie.

    Wraz ze wzrostem mikroorganizmów opornych na antybiotyki i rozwojem nadkażenia wymagane jest anulowanie amoksycyliny i wyznaczenie innych środków przeciwdrobnoustrojowych.

    Podczas przyjmowania amoksycyliny z metronidazolem nie można pić alkoholu.

    Ponadto należy pamiętać, że amoksycylina zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

    Gdy jest przepisywany jednocześnie z antybiotykami bakteriobójczymi, takimi jak aminoglikozydy, cefalosporyny, cykloseryna, wankomycyna, ryfampicyna, działanie przeciwdrobnoustrojowe jest wzmocnione, natomiast w przypadku stosowania ze środkami bakteriostatycznymi, w tym makrolidami, chloramfenikolem, tetracyklinami, linkozamidami, odnotowano sulfanilamamidy.

    Na tle przyjmowania amoksycyliny mikroflora jelitowa jest tłumiona, w wyniku czego zwiększa się działanie pośrednich antykoagulantów, zmniejsza się produkcja witaminy K i wskaźnik protrombiny.

    Antybiotyk zmniejsza działanie leków podczas metabolizmu, które są syntetyzowane przez PABA.

    Przy jednoczesnym podawaniu amoksycyliny z lekami moczopędnymi, allopurynolem, fenylobutazonem, probenecydem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, zwiększa się zawartość antybiotyku we krwi.

    Witamina C zwiększa wchłanianie antybiotyku, ale leki zobojętniające i przeczyszczające, glukozamina, aminoglikozydy, wręcz przeciwnie, spowalniają i zmniejszają jego adsorpcję.

    Ważny! Amoksycylina jest lekiem na receptę, więc samoleczenie nie jest dla nich dozwolone..

    Analogi

    Oprócz samej amoksycyliny w sprzedaży są jej pełne analogi:

      Amosin, dostępny w tabletkach i kapsułkach;

    Amosin jest kompletnym analogiem amoksycyliny

  • Flemoksyna Solutab jest wytwarzana w tabletkach do sporządzania zawiesiny, które przed podaniem można rozpuścić w 15 ml wody;
  • Amoksisar, którego substancją czynną jest amoksycylina, wytwarzany w postaci proszku do przygotowania roztworu do wstrzykiwań, lek jest wytwarzany w butelkach.
  • Amoksycylina w ampułkach nie jest wytwarzana.

    Ponadto częściowe analogi leku są w sprzedaży. Są to leki, które oprócz amoksycyliny zawierają inne substancje czynne, w tym na przykład antybiotyki, takie jak Amoxiclav, Augmentin.

    Tylko lekarz powinien wybrać analog, ponieważ każdy z nich ma własne wskazania i przeciwwskazania do wizyty, własny schemat dawkowania.

    Autor artykułu: Huseynova Natalya Aleksandrovna

    Czy mogę przyjmować antybiotyki na zapalenie wątroby typu C??

    Choroba taka jak wirusowe zapalenie wątroby typu C rzadko pojawia się sama. Choroba ta charakteryzuje się osłabioną odpornością, więc pacjenci często cierpią na dodatkowe infekcje, których przyczyną mogą być nie tylko wirusy, ale także bakterie chorobotwórcze. Nie pozwól przypadkowym koinfekcjom. Wymagają również terminowego leczenia..

    Ale czy można mieć antybiotyki na zapalenie wątroby? Czy dzięki temu leczenie HCV będzie mniej skuteczne? Czy zapalenie wątroby typu C pogorszy się po antybiotykach? Jakie leki są zabronione podczas leczenia infekcji wirusowej? Czy mogę przepisać sobie antybiotyki na zapalenie wątroby typu C? Odpowiedź na każde z tych pytań znajdziesz w naszym artykule..

    Antybiotyki na zapalenie wątroby typu C.

    Aby zrozumieć, jak działają antybiotyki w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, należy dokładnie przestudiować nowoczesne metody leczenia danej choroby. W leczeniu HCV stosuje się innowacyjne DAA (bezpośrednie leki przeciwwirusowe). Leki są silne, dlatego są przepisywane wyłącznie przez wyspecjalizowanego specjalistę.

    Głównym elementem innowacyjnej terapii jest lek o nazwie Sofosbuvir. Substancja ta należy do klasy analogów nukleotydowych i jest stosowana do hamowania składnika białkowego polimerazy RNA flawawirusa. Wraz z tym lekiem, w zależności od rodzaju genetycznego patogenu, stosuje się jeden z inhibitorów białka NS5A:

    • Ledipaswir dla genotypów 1, 4, 5 lub 6
    • Daklataswir dla genów 1, 2, 3 i 4
    • Velpataswir na dowolny rodzaj wirusa genetycznego.

    W leczeniu zapalenia wątroby antybiotyki mogą znacznie tłumić działanie sofosbuwiru. Jednak w niektórych przypadkach ich użycie jest konieczne. Jednak w żadnym wypadku nie powinniśmy zapominać o liście leków z tej grupy, które są surowo zabronione podczas leczenia DAI.

    Kiedy wziąć?

    Antybiotyki to leki stosowane w walce z infekcjami bakteryjnymi. Leki te są uważane za dość ciężkie, a wiele z nich ma negatywny wpływ na wątrobę. Dlatego doświadczeni hepatolodzy nie zalecają ich stosowania bez pilnej potrzeby. Ale są infekcje bakteryjne, których leczenie wymaga specjalnych środków.

    W szczególności nie można tego zrobić bez przyjmowania antybiotyków na HCV w następujących przypadkach:

    • Obecność ropnego zapalenia (posocznica)
    • Gruźlica płuc, kości lub kręgosłupa
    • Zapalenie płuc w dowolnej postaci tej choroby
    • Zaostrzone zapalenie żołądka na tle Helicobacter pylori

    W takich przypadkach leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C bezpośrednimi lekami przeciwwirusowymi może zostać zawieszone. Antybiotyki są przyjmowane z hepatoprotektorami i probiotykami. W tym okresie ważne jest regularne wykonywanie testów i monitorowanie stanu wątroby. W przypadku najmniejszego pogorszenia stanu tkanek narządu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

    Lista zabronionych antybiotyków

    Jeśli konieczna jest terapia poważnym zakażeniem bakteryjnym, pacjenci powinni być zobowiązani do powiadomienia lekarza o obecności procesów zapalnych w wątrobie. W przypadku niektórych powikłań HCV może zostać zakazanych kilka leków. Jeśli u pacjenta rozwinie się zwłóknienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, zabronione są następujące leki z grupy antybiotyków:

    • Azytromycyna
    • Ceftriakson (szczególnie z lidokainą)
    • Mikonazol
    • Piracetam

    Również leki takie jak ranitydyna, ketokonazol i difenhydramina nie są zalecane. Wszystkie powyższe leki są filtrowane w wątrobie. Jeśli zmniejsza się funkcjonalność narządu, substancje mogą dostać się do organizmu bez wstępnego leczenia, co doprowadzi do masowego zatrucia.

    Czy można samodzielnie wybrać schemat leczenia??

    Niektórzy pacjenci wolą nie konsultować się z lekarzami przez długi czas i samodzielnie wybierają metody i schematy leczenia chorób. Spokojnie przyjmują antybiotyki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, po krótkim przestudiowaniu listy zabronionych leków. Ale czy można to zrobić? Czy można przyjmować antybiotyki na zapalenie wątroby bez przepisania lekarza?

    Oczywiście że nie. Oprócz ogólnych zakazów mogą obowiązywać również indywidualne. Powołanie wspólnej terapii kilku koinfekcji zależy od takich niuansów, jak:

    • Wiek pacjenta
    • Poziom obciążenia wirusowego i bakteryjnego
    • Obecność lub brak dodatkowych chorób przewlekłych
    • Indywidualna reakcja na niektóre leki i ich składniki

    Nieprawidłowo wybrane antybiotyki na zapalenie wątroby mogą prowadzić do poważnych powikłań, które mogą być śmiertelne. Z tego powodu samoleczenie z tak poważną diagnozą nie jest konieczne.

    Wniosek

    Tak więc łączne stosowanie DAA i antybiotyków jest niepożądane. Istnieją jednak choroby, które wymagają odpowiedniego leczenia. Leczenie zapalenia wątroby po antybiotykach można wznowić, ale w większości przypadków po walce z infekcją bakteryjną powinny upłynąć przynajmniej 2 tygodnie.

    W leczeniu zapalenia wątroby antybiotyki można przyjmować tylko w połączeniu z hepatoprotektorami i innymi lekami, które zmniejszają ich negatywny wpływ na wątrobę. Tylko lekarz prowadzący może przepisać przebieg leczenia.

    Amoksycylina (amoksycylina)

    Właściciel dowodu rejestracyjnego:

    Postać dawkowania

    reg. No: LSR-006129/08 od 01.01.08 - bez ograniczeń
    Amoksycylina

    Forma uwalniania, opakowanie i skład leku Amoksycylina

    Kapsułki z białym korpusem i czerwoną zakrętką, rozmiar nr 0 lub nr 00; zawartość - granulowany proszek w kolorze białym lub białym z żółtawym odcieniem.

    1 kaps.
    amoksycylina (w postaci trihydratu)500 mg

    Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana - 96,2 mg, stearynian wapnia lub stearynian magnezu - 6 mg, azorubina E 122 - 0,2%, żółcień chinolinowa E 104 - 0,4%, ditlenek tytanu - 1,3333%, żelatyna - do 100%.

    8 szt - opakowania blistrowe (folia PVC / aluminiowa) (1) - opakowania kartonowe.
    8 szt - opakowania blistrowe (folia PVC / aluminiowa) (2) - opakowania kartonowe.
    10 kawałków. - opakowania blistrowe (folia PVC / aluminiowa) (1) - opakowania kartonowe.
    10 kawałków. - opakowania blistrowe (folia PVC / aluminiowa) (2) - opakowania kartonowe.

    efekt farmakologiczny

    Antybiotyk z grupy półsyntetycznych penicylin o szerokim spektrum działania. Jest to 4-hydroksylowy analog ampicyliny. Ma działanie bakteriobójcze. Aktywny wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich: Staphylococcus spp. (z wyłączeniem szczepów wytwarzających penicylinazę), Streptococcus spp.; tlenowe bakterie Gram-ujemne: Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Klebsiella spp..

    Drobnoustroje oporne na penicylinazę oporne na amoksycylinę.

    W połączeniu z metronidazolem jest aktywny przeciwko Helicobacter pylori. Uważa się, że amoksycylina hamuje rozwój oporności Helicobacter pylori na metronidazol..

    Między amoksycyliną a ampicyliną istnieje oporność krzyżowa.

    Spektrum działania przeciwbakteryjnego rozszerza się przy jednoczesnym stosowaniu amoksycyliny i inhibitora beta-laktamazy kwasu klawulanowego. W tej kombinacji wzrasta aktywność amoksycyliny przeciwko Bacteroides spp., Legionella spp., Nocardia spp., Pseudomonas (Burkholderia) pseudomallei. Jednak Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens i wiele innych bakterii Gram-ujemnych pozostają oporne.

    Farmakokinetyka

    Po spożyciu amoksycylina jest szybko i całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego, nie ulega zniszczeniu w kwaśnym środowisku żołądka. Cmax amoksycyliny w osoczu krwi osiąga się po 1-2 godzinach, a 2-krotne zwiększenie dawki powoduje także dwukrotne zwiększenie stężenia. W obecności pokarmu w żołądku nie zmniejsza ogólnego wchłaniania. Po podaniu dożylnym, domięśniowym i doustnym podobne stężenia amoksycyliny są osiągane we krwi.

    Wiązanie amoksycyliny z białkami osocza wynosi około 20%.

    Jest szeroko rozpowszechniony w tkankach i płynach ustrojowych. Zgłaszane wysokie stężenia amoksycyliny w wątrobie.

    T 1/2 z osocza wynosi 1-1,5 godziny Około 60% podanej doustnie dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe; w dawce 250 mg stężenie amoksycyliny w moczu wynosi ponad 300 μg / ml. Pewna ilość amoksycyliny jest oznaczana w kale..

    U noworodków i osób starszych T 1/2 może być dłuższy.

    W niewydolności nerek T 1/2 może wynosić 7-20 godzin.

    W niewielkich ilościach amoksycylina przenika przez BBB podczas stanu zapalnego pia mater..

    Amoksycylinę usuwa się za pomocą hemodializy..

    Wskazania substancji czynnych leku Amoksycylina

    Do stosowania w monoterapii oraz w połączeniu z kwasem klawulanowym: choroby zakaźne i zapalne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy, w tym zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie migdałków, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej, infekcje żołądkowo-jelitowe, infekcje ginekologiczne, choroby zakaźne skóry i tkanek miękkich, listerioza, leptospiroza, rzeżączka.

    Do stosowania w połączeniu z metronidazolem: przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka w ostrej fazie, wrzód trawienny żołądka i dwunastnica w ostrej fazie, związane z Helicobacter pylori.

    Otwórz listę kodów ICD-10
    Kod ICD-10Wskazanie
    A27Leptospiroza
    A32Listerioza
    A54Zakażenie gonokokami
    J03Ostre zapalenie migdałków
    J15Bakteryjne zapalenie płuc, gdzie indziej niesklasyfikowane
    J20Ostre zapalenie oskrzeli
    J35.0Przewlekłe zapalenie migdałków
    J42Przewlekłe zapalenie oskrzeli, nie określone
    K25Wrzód żołądka
    K26Wrzód dwunastnicy
    K29Zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy
    L01Liszajec
    L02Ropień skóry, czyrak i karbuncle
    L03Ropowica
    L08.0Pyoderma
    N10Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek)
    N11Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek)
    N30Zapalenie pęcherza
    N34Zapalenie cewki moczowej i zespół cewki moczowej
    N70Zapalenie jajowodu i zapalenie jajników
    N71Choroba zapalna macicy, z wyjątkiem szyjki macicy (w tym zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie macicy, zapalenie macicy, pyometra, ropień macicy)
    N72Zapalna choroba szyjki macicy (w tym zapalenie szyjki macicy, zapalenie szyjki macicy, zapalenie szyjki macicy)

    Schemat dawkowania

    Indywidualny. W przypadku podawania doustnego pojedyncza dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 10 lat (o masie ciała większej niż 40 kg) wynosi 250-500 mg, w ciężkich przypadkach choroby - do 1 g. Dla dzieci w wieku 5-10 lat pojedyncza dawka wynosi 250 mg; w wieku od 2 do 5 lat - 125 mg. Przerwa między dawkami wynosi 8 godzin. Dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg dzienna dawka, w zależności od wskazań i sytuacji klinicznej, może wynosić 20-100 mg / kg w 2-3 dawkach.

    W leczeniu ostrej nieskomplikowanej rzeżączki - 3 g raz (w połączeniu z probenecydem). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z CC 10-40 ml / min odstęp między dawkami należy zwiększyć do 12 godzin; przy CC mniejszym niż 10 ml / min odstęp między dawkami powinien wynosić 24 godziny.

    W przypadku stosowania pozajelitowego dorośli IM - 1 g 2 razy / dobę, IV (z prawidłową czynnością nerek) - 2-12 g / dobę. Dzieci z IM - 50 mg / kg / dzień, pojedyncza dawka - 500 mg, częstotliwość podawania - 2 razy / dobę; iv - 100-200 mg / kg / dzień. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę i odstęp między podaniami należy dostosować zgodnie z wartościami QC.

    Efekt uboczny

    Reakcje alergiczne: pokrzywka, rumień, obrzęk Quinckego, nieżyt nosa, zapalenie spojówek; rzadko - gorączka, ból stawów, eozynofilia; w pojedynczych przypadkach - wstrząs anafilaktyczny.

    Efekty związane z działaniem chemioterapeutycznym: może rozwinąć się nadkażenie (szczególnie u pacjentów z chorobami przewlekłymi lub obniżoną opornością ciała).

    Przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach: zawroty głowy, ataksja, splątanie, depresja, neuropatie obwodowe, drgawki.

    Najczęściej stosowany w połączeniu z metronidazolem: nudności, wymioty, anoreksja, biegunka, zaparcia, ból w nadbrzuszu, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej; rzadko - zapalenie wątroby, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia hematopoezy.

    Głównie w połączeniu z kwasem klawulanowym: żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby; rzadko - rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, złuszczające zapalenie skóry.

    Przeciwwskazania

    Mononukleoza zakaźna, białaczka limfocytowa, ciężkie infekcje żołądkowo-jelitowe, którym towarzyszy biegunka lub wymioty, wirusowe infekcje dróg oddechowych, skaza alergiczna, astma oskrzelowa, katar sienny, nadwrażliwość na penicyliny i / lub cefalosporyny.

    Do stosowania w połączeniu z metronidazolem: choroby układu nerwowego; hematopoeza, białaczka limfocytowa, mononukleoza zakaźna; nadwrażliwość na pochodne nitroimidazolu.

    Do stosowania w połączeniu z kwasem klawulanowym: zaburzenia czynności wątroby i żółtaczki związane z przyjmowaniem amoksycyliny w skojarzeniu z kwasem klawulanowym.

    Ciąża i laktacja

    Amoksycylina przenika przez barierę łożyskową, w niewielkich ilościach przenika do mleka matki..

    Jeśli konieczne jest stosowanie amoksycyliny podczas ciąży, należy dokładnie rozważyć spodziewane korzyści terapii dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu.

    Stosuj ostrożnie amoksycylinę podczas laktacji (karmienie piersią).

    Cechy leczenia boreliozy antybiotykami po ukąszeniu kleszcza

    Antybiotyki to leki, które mogą niszczyć żywe komórki, które powodują wiele niebezpiecznych chorób, od zapalenia płuc po rzeżączkę. Od wynalezienia tych leków minęły prawie dwa stulecia, ale nadal nie ma dla nich alternatywy - ponadto w tym okresie antybiotykoterapia uratowała miliony istnień ludzkich. Jedną z chorób leczonych antybiotykami jest borelioza przenoszona przez kleszcze lub borelioza, która jest przenoszona przez kleszcza i może powodować poważne konsekwencje zdrowotne. Jakie leki są przepisywane pacjentom z infekcją i jak je prawidłowo przyjmować?

    Leczenie przeciwbakteryjne w przypadku boreliozy kleszczowej

    Borelioza przenoszona przez kleszcze jest chorobą zakaźną wywoływaną przez borrelię, patogeny z rodzaju krętków.

    Jego nosicielem są zakażone zwierzęta, a głównym nosicielem są kleszcze ixodid, które podczas gryzienia uwalniają zainfekowaną ślinę i inne płyny biologiczne do organizmu.

    Objawy boreliozy przypominają grypę lub SARS, ale istnieje specyficzny objaw - charakterystyczny punkt z czerwoną obwódką i centrum, który nazywa się pierścieniową erytromią.

    Aby wykryć Borrelię w ciele, konieczne są specjalne testy diagnostyczne, ale czasami diagnoza jest ustalana na podstawie objawów klinicznych lub analizy DNA pasożyta (jeśli został dostarczony do placówki medycznej), po czym ofiara jest przepisywana na leczenie. Jego wynik zależy od przebiegu klinicznego i stadium choroby, a także od ogólnego stanu organizmu pacjenta.

    Ponieważ Borrelia odnosi się do bakterii, jedynym skutecznym lekarstwem na nie są antybiotyki..

    Są wrażliwe na cztery kategorie leków przeciwbakteryjnych:

    • penicyliny;
    • cefalosporyny trzeciej generacji;
    • tetracykliny;
    • makrolidy.

    Można je podawać domięśniowo (w ciężkich przypadkach dożylnie) lub doustnie. Jakie antybiotyki do picia, a także schemat i cechy terapii, określa lekarz prowadzący.

    WAŻNY! We wczesnych stadiach boreliozę kleszczową można wyleczyć bez konsekwencji, ale przy braku odpowiedniej terapii przechodzi ona w stan przewlekły, po którym niezwykle trudno jest pozbyć się choroby - powoduje zaburzenia ze strony różnych narządów i układów, które pozostają z osobą do końca życia.

    Zapobieganie sytuacjom awaryjnym dla dorosłych i dzieci

    W przypadku podejrzenia boreliozy przenoszonej przez kleszcze, najczęściej przy ustalonym kontakcie z kleszczem, pacjentom zalecana jest antybiotykowa terapia profilaktyczna, która zapobiega rozprzestrzenianiu się patogennych mikroorganizmów i późniejszych powikłań.

    Istnieje kilka opcji środków zapobiegawczych po ugryzieniu przez zarażonego owada, z których każdy wiąże się z użyciem niektórych leków.

    1. Doksycyklina. Jest przepisywany dorosłym i dzieciom w wieku powyżej 8 lat 0,1 g doustnie przez 5 dni, przebieg leczenia wynosi 10 dni.
    2. Retarpen. Retarpen lub przedłużoną penicylinę podaje się domięśniowo raz w dawce zależnej od wieku.
    3. Ceftriakson. Stosuje się go zgodnie z instrukcjami producenta przez 3 dni, czasami lek łączy się z jednym wstrzyknięciem Retapren.
    4. Amoksycylina Przypisany do 0,375 g trzy razy dziennie przez 5 dni, podawanie doustne.

    Antybiotykowa profilaktyka nagłej boreliozy kleszczowej powinna być rozpoczęta jak najwcześniej - najlepiej w ciągu pierwszych 72 godzin po ukąszeniu kleszcza, a podczas leczenia pacjent wymaga starannego nadzoru.

    WAŻNY! Antybiotyki przepisywane w leczeniu boreliozy przenoszonej przez kleszcze są nieskuteczne w zwalczaniu innych chorób przenoszonych przez kleszcze (zapalenie mózgu, nawracająca gorączka itp.), Więc jeśli podejrzewasz te infekcje, potrzebne są specjalne badania i terapia..

    Jakie inne leki są używane

    Doksycyklina

    Doksycyklina jest antybiotykiem z grupy tetracyklin, który jest często przepisywany pacjentom z boreliozą przenoszoną przez kleszcze przy braku przeciwwskazań i reakcji alergicznych. Ma szerokie spektrum działania i działanie bakteriostatyczne - nie niszczy patogennych mikroorganizmów, ale zapobiega ich rozmnażaniu, dzięki czemu umierają i są naturalnie eliminowane z organizmu. Substancja czynna leku niszczy nie tylko borrelię, ale także inne bakterie - chlamydię, mykoplazmę, Klebsiella, rickettsia itp..

    W porównaniu z innymi antybiotykami doksycyklina jest dobrze tolerowana przez organizm i rzadko powoduje działania niepożądane, ale nadal wymaga ostrożności przy stosowaniu, przestrzeganiu instrukcji i zaleceń medycznych.

    Azytromycyna

    Lek należy do kategorii makrolidów o szerokim spektrum działania i jest stosowany w wielu różnych chorobach, w tym w boreliozie.

    W przypadku boreliozy kleszczowej jest przepisywany częściej niż inne antybiotyki z tej grupy, ponieważ ma kilka zalet:

    • dobrze tolerowany przez organizm i rzadko powoduje działania niepożądane;
    • aktywnie penetruje błonę komórkową mikroorganizmów i zaczyna zwalczać je natychmiast po podaniu;
    • szybko gromadzi się w tkankach, zapewniając niezbędny efekt terapeutyczny.

    Azytromycyna jest dostępna w postaci tabletek; w dzieciństwie stosuje się zawiesinę doustną..

    Zalecane dawki to 500 mg dla osoby dorosłej i 30 mg na kilogram masy ciała u dzieci, tabletki są przyjmowane dwa razy dziennie przez 10-21 dni. Azytromycyna jest przeciwwskazana w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, ciężkich zaburzeń czynności nerek i wątroby, w wieku poniżej 12 lat, jest ostrożnie stosowana w zaburzeniach układu moczowego, serca i przewodu pokarmowego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia stolca, nudności i wymioty, bóle głowy, reakcje alergiczne, dysbioza i kandydoza..

    ODNIESIENIE! Antybiotyki są również stosowane w leczeniu boreliozy przenoszonej przez kleszcze u kobiet w ciąży, ale przed zażyciem należy wybrać odpowiedni lek, a także skorelować korzyści dla matki z możliwym ryzykiem dla dziecka.

    Amoksyklav

    Amoxiclav to połączenie aktywnego składnika amoksycyliny z kwasem klawulanowym, co poprawia jego działanie - niszczy bakterie oporne na lek. Jest to środek o szerokim spektrum działania, który jest zalecany do leczenia różnych chorób, skutecznie i szybko zwalcza objawy boreliozy przenoszonej przez kleszcze. Dostępny w postaci tabletek zawierających 250 lub 500 mg substancji aktywnej..

    Średnia dawka leku w leczeniu boreliozy kleszczowej wynosi 500 mg dla dorosłych (dzieci w wieku poniżej 12 lat nie są przepisywane Amoxiclav w postaci tabletek), są one przyjmowane w odstępach 8-12 godzin, kurs terapeutyczny wynosi 14 dni, ale w razie potrzeby można go przedłużyć.

    Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość i reakcje alergiczne, mononukleozę zakaźną, ciężkie choroby krwi, stosowane ostrożnie w ciężkich chorobach nerek i wątroby.

    Amoksyklav jest dobrze tolerowany przez organizm, ale czasami może powodować zaburzenia układu trawiennego, nerwowego i moczowego, reakcje alergiczne i zmiany w składzie krwi.

    Sumamed

    Sumamed jest analogiem azytromycyny - zawiera tę samą substancję czynną. Ma szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, szybko przenika do błony komórkowej patogennych mikroorganizmów i niszczy je. Dostępny w postaci kapsułek, tabletek i proszku, który służy do przygotowania zawiesiny doustnej.

    Z objawami boreliozy lek jest przepisywany w następujący sposób: pierwszego dnia 1000 mg, po czym dawkę zmniejsza się do 500 mg, tabletki lub kapsułki przyjmuje się raz dziennie, przebieg leczenia wynosi 5-7 dni. W dzieciństwie dawkę oblicza się na podstawie masy ciała - 20 mg / kg pierwszego dnia i 10 mg / kg następnego dnia.

    Przeciwwskazania obejmują reakcje alergiczne, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, a lista działań niepożądanych obejmuje zaburzenia układu nerwowego i przewodu pokarmowego (bóle głowy, zawroty głowy, wymioty, nudności, biegunka), rzadziej zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i układu krążenia, reakcje alergiczne.

    WAŻNY! W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych lub braku poprawy stanu pacjenta należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem w celu zastąpienia leku - nie zaleca się samodzielnego stosowania analogów.

    Unidox Solutab

    Antybiotyk z grupy tetracyklin, który obejmuje substancję czynną doksycyklinę.

    Ma podobne właściwości ekspozycji i wskazania, ale nie podrażnia błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego, co oznacza, że ​​można go stosować u osób z chorobami układu pokarmowego.

    Dostępny w postaci tabletek do podawania doustnego, każdy z nich zawiera 100 mg substancji aktywnej.

    Unidox Solutab przyjmuje się w dawce 200 mg na dobę pierwszego dnia, po czym przełączają się na dawkę 100 mg, kurs terapeutyczny trwa co najmniej 10 dni. Dzieciom w wieku od 12 lat o masie ciała mniejszej niż 50 kg przepisuje się 4 mg / kg masy ciała pierwszego dnia, w kolejnych dniach zmieniają się na 2 mg / kg.

    Antybiotyk jest przeciwwskazany u osób z indywidualną nadwrażliwością, poważnymi chorobami nerek i wątroby, podczas ciąży i laktacji. Czasami powoduje reakcje alergiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu krwiotwórczego, kandydoza.

    WAŻNY! Podczas leczenia boreliozy kleszczowej antybiotykami ważne jest, aby wziąć pełny kurs - jeśli nie dokończysz dawki, żywa borrelia może pozostać w ciele, co spowoduje nawrót choroby.

    Amoksycylina

    Amoksycylina należy do środków przeciwdrobnoustrojowych z grupy penicylin, ma szeroki zakres działania i jest skuteczna przeciwko dużej liczbie patogennych mikroorganizmów. W leczeniu boreliozy kleszczowej lek jest bardziej aktywny niż doksycyklina i niektóre inne antybiotyki, zmniejsza ryzyko nawrotu choroby i rozwoju powikłań. Sprzedawany w aptekach w postaci tabletek zawierających 500 mg substancji aktywnej..

    Dawka amoksycyliny w boreliozie wynosi 0,5-1 g trzy razy dziennie, w okresie niemowlęcym przepisuje się 20 mg na kilogram masy ciała na dobę. Terapia trwa 10-14 dni, w razie potrzeby można kontynuować.

    Amoksycyliny nie stosuje się w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek i wątroby, reakcji alergicznych na penicyliny, ciąży, mononukleozy zakaźnej i białaczki limfocytowej. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i biegunka, objawy alergiczne, zaburzenia układu nerwowego, układu moczowo-płciowego i dróg żółciowych.

    Suprax

    Środek przeciwbakteryjny trzeciej generacji grupy cefalosporyn, na podstawie którego substancja czynna cefiksym.

    Należy do antybiotyków o szerokim spektrum działania i działaniu bakteriobójczym, jest stosowany w leczeniu infekcji wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na działanie leku, w tym w leczeniu boreliozy przenoszonej przez kleszcze.

    W aptekach wydawanych w postaci tabletek i granulek do sporządzania zawiesiny.

    Średnia dzienna dawka Suprax wynosi 400 g substancji czynnej, podzielona na 1-2 dawki. Dla dzieci lek jest przepisywany w postaci zawiesiny, dawka zależy od wieku i masy ciała - od 2,5 do 10 ml dziennie.

    Przeciwwskazaniem do stosowania antybiotyku jest nadwrażliwość na jego składniki, z ostrożnością lek stosuje się w starszym wieku i przy chorobach nerek. W rzadkich przypadkach, podczas przyjmowania, zaburzenia przewodu pokarmowego, objawy alergiczne, bóle głowy i zawroty głowy, możliwe są zmiany w badaniach krwi.

    Rocephin

    Rocefin jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji wyprodukowanych w Szwajcarii o wysokim stopniu oczyszczenia. Ma silne przedłużone działanie, szybko osiąga wymaganą koncentrację po spożyciu i skutecznie zwalcza patogeny. Dostępny w postaci proszku, który jest rozcieńczany w celu uzyskania roztworu, wraz z lidokainą.

    W przypadku dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat wstrzyknięcia rokefiny podaje się raz na dobę dla 1-2 g, w ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 4 g, u pacjentów w wieku poniżej 12 lat dawkę dobową oblicza się w zależności od masy ciała - 20-80 mg / kg.

    Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania antybiotyku jest nietolerancja na leki z grupy cefalosporyn, możliwe działania niepożądane - objawy alergiczne, zaburzenia stolca, bóle głowy i zawroty głowy, zmiany w badaniach laboratoryjnych.

    ODNIESIENIE! We współczesnej medycynie Rocefin jest uważany za optymalny lek do leczenia boreliozy, a główną wadą jest wysoki koszt.

    Ceftriakson

    Lek należy do trzeciej generacji grupy cefalosporyn, jest uważany za jeden z najsilniejszych i najskuteczniejszych środków przeciwdrobnoustrojowych stosowanych w walce z boreliozą wapienną..

    Jest wytwarzany w postaci proszku, który rozcieńcza się sterylną wodą i podaje domięśniowo (czasami dożylnie), ale ponieważ zastrzyki z ceftriaksonu są dość bolesne, zaleca się rozcieńczenie go lidokainą.

    Dla dzieci powyżej 12 lat i dorosłych średnia dzienna dawka wynosi 1-2 g, młodszym pacjentom przepisuje się 20-50 mg na kilogram masy ciała na dzień, kurs terapeutyczny trwa 10-14 dni. Dożylne podawanie leku jest wskazane w ciężkich przypadkach i odbywa się tylko w placówce medycznej.

    Ceftriakson jest przeciwwskazany w przypadku indywidualnej nadwrażliwości na cefalosporyny i penicyliny, stosowany jest ostrożnie przy niewydolności nerek i wątroby, chorobach zapalnych przewodu pokarmowego, ciąży i laktacji. Skutki uboczne występują w układzie pokarmowym, nerwowym, moczowym i krwiotwórczym, czasem mogą wystąpić reakcje alergiczne.

    Cefiksym

    Cefiksym należy do tej samej grupy leków przeciwbakteryjnych co ceftriakson (cefalosporyny trzeciej generacji), ale w przeciwieństwie do tego nie rozkłada się po wejściu do przewodu pokarmowego, dlatego przyjmuje się go doustnie. W porównaniu z analogami ma raczej wąskie spektrum działania, a efekt terapeutyczny w leczeniu boreliozy przenoszonej przez kleszcze jest mniej wyraźny, dlatego jest stosowany w celach profilaktycznych lub w łagodnych postaciach choroby.

    Dzienna dawka cefiksymu dla dorosłych i młodzieży wynosi 400 mg substancji czynnej na dobę, podzielona na dwie dawki, dla dzieci o masie ciała 25-50 kg - 200 mg w jednej dawce. Średni przebieg leczenia wynosi 10-14 dni.

    Cefiksym nie jest przepisywany w przypadku indywidualnej nietolerancji, ciąży i laktacji, a także u dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, nudności, utrata apetytu, biegunka, rzadziej występują zaburzenia układu nerwowego, układu moczowo-płciowego i krwiotwórczego, objawy alergiczne.

    Jodantipiryna

    Jodantipiryna nie należy do antybiotyków, ale do środków przeciwwirusowych, a oprócz zdolności do zwalczania mikroorganizmów chorobotwórczych ma właściwości przeciwzapalne i immunostymulujące.

    Jest produkowany w postaci tabletek i jest stosowany jako część kompleksowej terapii w leczeniu chorób przenoszonych przez ukąszenie kleszczy ixodid.

    Dawkowanie i schemat dawkowania jodantipiryny zależy od przebiegu klinicznego choroby i charakterystyki organizmu pacjenta - średnia dzienna dawka wynosi 1-3 tabletki trzy razy dziennie przez 7-10 dni.

    Lek jest przeciwwskazany w przypadku indywidualnej nietolerancji jodu i leków zawierających jod, a także w przypadku nadczynności tarczycy. Rzadko występują działania niepożądane podczas leczenia - możliwe są reakcje alergiczne i zaburzenia przewodu pokarmowego.

    Analogi

    Jeśli leczenie jest nieskuteczne lub istnieją przeciwwskazania do leczenia najczęściej stosowanymi lekami, pacjentom z boreliozą kleszczową przepisuje się ich analogi:

    • Klarytromycyna;
    • Tetracyklina;
    • Cefuroksym;
    • Flemoksyna;
    • Wibramycyna;
    • Penicylina.

    Wraz z antybiotykami w leczeniu boreliozy kleszczowej stosuje się leki objawowe, immunomodulatory i witaminy, które łagodzą nieprzyjemne objawy choroby, poprawiają stan i samopoczucie pacjenta.

    Przydatne wideo

    Sprawdź wideo na temat antybiotykowego leczenia boreliozy:

    Leczenie przeciwdrobnoustrojowe jest jedyną opcją leczenia, która może całkowicie wyleczyć boreliozę przenoszoną przez kleszcze. Odmowa antybiotykoterapii, nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich lub samoleczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego osoby z rozpoznaniem boreliozy muszą ściśle przestrzegać schematu leczenia i zasad.