Szczepionka mikrogenowa przeciw krztuścowi, błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zaadsorbowana (DTP-hep B) - przegląd

Zgodnie z dekretem Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej każde dziecko powinno zostać zaszczepione przeciwko tak niebezpiecznym chorobom, jak krztusiec, tężec, polio, błonica, zapalenie wątroby, a także kilka innych. Takie środki są potrzebne w celu rozwoju odporności na patogeny i ochrony przed chorobami w przyszłości. Szczepienia w dwóch kierunkach jednocześnie, gdy DTP i zapalenie wątroby są szczepione razem, pomaga chronić ciało dziecka przed niepotrzebnym stresem, ponieważ wystąpi reakcja niepożądana raz, a nie dwa razy.

Jednoczesne zaszczepienie DTP i zapalenia wątroby

Nasilenie negatywnych reakcji na ciało dziecka nie wzrośnie, jeśli zastosuje się razem szczepionki złożone lub kilka jednoskładnikowych.

Jednak wielu czujnych rodziców chce wcześniej wyszukiwać informacje i czytać recenzje na temat narkotyków. Dlatego, jeśli szczepionka DTP i wirusowe zapalenie wątroby są planowane razem - jak nazywa się szczepionka - jest to jeden z głównych problemów.

Do najczęściej stosowanych szczepionek skojarzonych do szczepienia należą:

  • Infranix Hexa - zawiera czynniki wywołujące krztusiec, błonicę, tężec, polio, zapalenie wątroby i zakażenia hemofilne.
  • Pantexim jest szczepionką przeciw krztuścowi, błonicy i tężcowi w połączeniu ze szczepionką przeciwko poliomyelitis i zakażeniom hemofilnym. Może być stosowany w połączeniu z pojedynczymi szczepionkami przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby..
  • Tetraxim - lek podobny do poprzedniego, ale bez składnika hemofilnego.

W przypadku kombinacji szczepionek przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby, obie szczepionki podaje się w tej samej strzykawce w ramię lub w udo.

Szczepionka przeciwko polio, jeśli nie jest częścią szczepionki, jest wprowadzana tego samego dnia do innej nogi u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Jeśli dziecko jest starsze niż 12 miesięcy - daje mu krople z polio. Każde szczepienie musi być dokonane w dokumentacji medycznej dziecka wskazującej daty szczepienia, daty ważności szczepionek, ich pochodzenie, a także indywidualną reakcję na szczepionkę.

Kompatybilność ze szczepionkami

Z reguły nie ma ścisłych ograniczeń dotyczących jednoczesnego stosowania szczepionek z kilku patogenów. Każde ze szczepień pozwala rozwinąć odporność na określony patogen, więc jeśli dziecko jest zdrowe, równoczesne stosowanie uratuje go przed nieprzyjemnym zdrowiem w przyszłości.

Tak więc szczepienie DTP z poliomyelitowym zapaleniem wątroby jest często wykonywane jednocześnie, a w jednej szczepionce może znajdować się kilka patogenów. Według lekarzy - jest całkowicie bezpieczny dla zdrowia.

Kiedy i jak podaje się szczepionki?

Jeśli dziecko zostało już raz lub dwa razy zaszczepione DTP, ale wirusowe zapalenie wątroby typu B nie zostało zaszczepione, często stosuje się lek skojarzony DTP-wirusowe zapalenie wątroby lub mono-szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby. Odstęp między szczepieniami wynosi 1 i 6 miesięcy od daty pierwszego szczepienia..

Zapalenie wątroby i DTP są bezpłatne dla dzieci. Wstrzyknięcie wykonuje się w tkankę mięśniową, optymalnie w udo przednio-tylne. Przeciwwskazane jest wstrzykiwanie w tkankę tłuszczową, na przykład w pośladek - słabo się wchłaniają i wywołują komplikacje.

Przed użyciem wstrząśnij szczepionką, aby wymieszać substancje czynne. Następnie ampułka jest otwierana, przestrzegając zasad aseptyki. Pozostałości są usuwane. Nie należy stosować preparatów przeterminowanych lub przechowywanych z naruszeniem zasad oraz zmienionego koloru i konsystencji.

Przygotowanie do szczepienia

Ponieważ uodpornienie jest stresujące dla organizmu, jeśli dziecko ma zostać zaszczepione DTP oraz polio i zapaleniem wątroby, ważne jest, aby odpowiednio je przygotować.

Główne zasady przygotowania są następujące:

  1. Ograniczanie kontaktów z dużą liczbą osób na 1-2 tygodnie przed szczepieniem przeciw zapaleniu wątroby i DTP, aby dziecko nie zaraziło się chorobami układu oddechowego.
  2. Zacznij przyjmować leki przeciwhistaminowe na 1-2 dni przed szczepieniem - w przypadkach, w których wcześniej obserwowano reakcje alergiczne.
  3. Nie zaczynaj żywności uzupełniającej z nowymi produktami, nie przekarmiaj.
  4. Wstępne podanie moczu i krwi do analizy.
  5. Przed szczepieniem daj dziecku środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy..
  6. Przestań brać witaminę D 3-4 dni przed szczepieniem, a po 4-5 dniach - wznów przyjmowanie.

Ponadto ważne jest, aby wcześniej udać się do pediatry, który zbada dziecko i wyrazi zgodę na szczepienie. W przypadkach, gdy dziecko ma kontakt z chorym lub ma objawy choroby układu oddechowego, zapalenie wątroby i szczepionkę DTP należy przełożyć na inny dzień.

Schemat

Kalendarz szczepień jest ustalany przez Ministerstwo Zdrowia Federacji Rosyjskiej. Jeśli dzieci zostały zaszczepione przy urodzeniu i nie są zagrożone, dla nich przerwa między szczepieniem DTP a zapaleniem wątroby wynosi 3 miesiące. Dlatego zostaną zaszczepione po 3 miesiącach i po 6 miesiącach, a połączone szczepienie przeciwko DTP-wirusowemu zapaleniu wątroby jest przeprowadzane po 4,5 miesiącach.

W przypadkach, gdy dziecko nie zostało zaszczepione w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia, szczepienia przeprowadza się po 3 miesiącach, 4,5 i 6 miesiącach. Jednak nie zaleca się zwiększania odstępu między szczepieniami o więcej niż sześć miesięcy, aby nie zakłócać rozwoju przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym. Możesz zostać zaszczepiony tylko wtedy, gdy dziecko jest chore, ale nie na długo.

Na prośbę rodziców dziecko może być szczepione stopniowo DTP, zapaleniem wątroby i polio - 1 w ciągu jednego dnia.

Jakie mogą być skutki uboczne szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP

Z reguły, jeśli DTP i zapalenie wątroby są szczepione razem w tej samej strzykawce, konsekwencje mogą objawiać się jako reakcja lokalna lub ogólne złe samopoczucie. Objawy zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych dwóch dni..

Dolegliwości po szczepieniu można wyrazić następująco:

  • Wzrost temperatury. Odstęp czasu, a mianowicie, ile temperatura utrzymuje się po szczepieniu DTP i polio, a także zapaleniu wątroby, będzie różny w każdym przypadku. Wszystko zależy od stanu zdrowia dziecka i jego ciała.
  • Senność, zwiększone pocenie się to także wpływ temperatury i reakcji układu odpornościowego.
  • Nieznaczny obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ból.

Jeśli naprawisz jeden lub więcej z tych objawów, nie bój się - jest to normalna reakcja układu odpornościowego. Zwykle wszystkie działania niepożądane zmniejszają się lub całkowicie zanikają 3-5 dni po szczepieniu DTP-poliomyelitis-zapalenie wątroby, aw zależności od tego, jak wysoka jest temperatura, może być konieczne skonsultowanie się z pediatrą.

Zaczerwienienie i obrzęk występują, ponieważ szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP jest powoli wchłaniana, więc nie jest to patologia. Po pewnym czasie wszystko się zagoi..

Czasami dziecko może rozwinąć wysypkę jako reakcja alergiczna na szczepienie..

Z reguły dzieci dobrze tolerują szczepienia, z niewielkim zaczerwienieniem.

Wskazówki dla rodziców po szczepieniu

Jednym z najczęstszych pytań, jakie rodzice zadają pediatrom, jest to, kiedy chodzić po szczepieniu DTP i zapaleniem wątroby. Oczywiście, zaraz po szczepieniu dziecko jest osłabione, ponieważ ciało jest zmuszone walczyć z patogenami infekcji. Dlatego należy go chronić przed kontaktami zewnętrznymi, aby nie narażać się na zwiększone ryzyko. Jeśli jednak temperatura nie wzrośnie w dzień po zapaleniu wątroby i szczepionce DTP i nie będzie żadnych poważnych komplikacji, całkiem możliwe jest pójście na spacer na świeżym powietrzu.

Ważne jest, aby wybierać ubrania, aby dziecko nie przegrzewało się i nie nadmiernie chłodziło. W związku z tym najlepszym czasem na spacery w lecie jest wieczór, a zimą - dzień. Ponadto we wczesnych dniach należy unikać kontaktu z dużą liczbą osób, aby nie zarazić się chorobami układu oddechowego, co jeszcze bardziej osłabi dziecko i może spowodować nieprzewidziane konsekwencje.

Ponieważ grudka lub obrzęk mogą czasem wystąpić po DTP, zaleca się, aby nie masować dziecka w dniu szczepienia i jeszcze dwa dni po nim, aby nie przegrzać skóry.

Kolejna ważna zasada dotyczy kąpieli dziecka. W dniu szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP lepiej jest po prostu przetrzeć skórę, ale jej nie wykąpać, aby dziecko nie zachorowało na przeziębienie, a woda i infekcja nie dostały się do miejsca wstrzyknięcia.

Czy mogę otrzymać szczepionki przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby w tym samym dniu?

Po porodzie rodzice muszą podjąć ważną decyzję, czy podać dziecku szczepionkę z DTP (patogeny krztuśca, błonicy i tężca) oraz zapalenie wątroby w jednej szczepionce, czy nie. Większość dorosłych obawia się możliwych powikłań i reakcji niepożądanych na surowicę, dlatego odmawiają zabiegu. Ale warto wiedzieć, że odrzucenie szczepionki prowadzi do poważniejszych patologii i chorób przewlekłych. Może to być wirusowe zapalenie wątroby o różnej etiologii, marskość wątroby lub rak wątroby.

Kroki przygotowawcze do szczepionki i jej etapów

Zastosowanie DTP i zapalenia wątroby w jednej szczepionce znacznie upraszcza pierwsze szczepienie noworodka, co jest ważnym momentem w życiu dziecka. W pierwszych miesiącach życia odporność dziecka jest szczególnie wrażliwa na różne wirusy i bakterie, dlatego konieczne jest szczepienie od urodzenia.

Zapewni to niezawodną ochronę przez długi czas. Aby cała procedura była bezbolesna i nie powodowała powikłań, rodzice muszą przygotować noworodka.

Przede wszystkim musisz przestrzegać następujących zasad:

  1. Skonsultuj się z pediatrą, który przepisze testy laboratoryjne i potwierdzi możliwość szczepienia.
  2. Unikaj miejsc publicznych, w których przebywa duża liczba osób. Jest to konieczne, aby dziecko nie zostało zarażone przez nieznajomych, ponieważ podczas zabiegu pacjent musi być całkowicie zdrowy.
  3. Pozbądź się jakiegokolwiek kontaktu z substancjami drażniącymi. Kiedy pojawią się pierwsze oznaki alergii, rodzice powinni zająć się terapią lekową, która wyeliminuje objawy alergiczne. Pozwoli to organizmowi bezpiecznie tolerować szczepienia..
  4. Przed zabiegiem nie można przekarmić dziecka ani jeść pokarmów, które nie były wcześniej dodawane do jedzenia. Wynika to z faktu, że siły ciała zostaną przeznaczone na trawienie żywności, zamiast przenoszenia surowicy.

W każdym razie lekarz wykonujący zastrzyk powinien wcześniej zbadać dziecko i zmierzyć temperaturę ciała. I dopiero wtedy wchodzi się do surowicy. Szczepienie DTP ma wyraźną sekwencję, którą należy zachować.

Dlatego specjalista wykonuje zastrzyki zgodnie z następującym schematem:

  • pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się w wieku 3 miesięcy;
  • drugi - 4 miesiące;
  • trzeci - w wieku 6 miesięcy;
  • czwarty zastrzyk podaje się, gdy dziecko ma półtora roku.

Konieczne są cztery szczepienia w celu utrwalenia efektu i rozpoczęcia produkcji przeciwciał humoralnych przez organizm, co w przyszłości nie pozwoli na rozwój tego typu infekcji w ciele. W celu utrzymania układu odpornościowego powtarzane są szczepienia w wieku 7 i 14 lat.

Instrukcja użycia

Najpopularniejsze i najczęściej stosowane leki na DTP to Infanrix, InfanrixGex i Tetracock. Leki te należą do grupy połączonych, adsorbowanych i immunobiologicznych substancji na bazie błonicy, tężca i krztuśca.

Serum ma żelopodobną bazę z powodu wodorotlenku glinu. Toksyna błonicza, tężcowa i krztuścowa są sorbowane na tej substancji. Zapewnia to wiązanie substancji czynnych i uwalnianie po penetracji do ludzkiego układu krążenia.

W przypadku zapalenia wątroby lekarze używają leku Angerix, który zawiera niewielką liczbę komórek wirusowych. Podobnie jak w przypadku leków DTP, producenci używają wodorotlenku glinu, aby zapobiec przedwczesnemu uwalnianiu komórek. Kiedy białko wirusa dostaje się do organizmu ludzkiego, stymuluje aktywną produkcję przeciwciał, które następnie rozwijają mechanizm ochronny.

Współszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP

Lekarze często praktykują wspólne szczepienie DTP, zapaleniem wątroby i szczepionką przeciwko polio, aby uniknąć zakażenia takimi chorobami, jak polio, krztusiec, błonica, tężec i niektóre choroby wątroby. Kolejną zaletą tego szczepienia jest ochrona wątroby przed patogenami, które są częścią szczepionki DTP..

Możliwe komplikacje przerażają rodziców, dlatego niektórzy z nich odmawiają szczepienia. Ale przy braku charakterystycznych przeciwwskazań pediatra zdecydowanie zaleca wstrzyknięcie. Wynika to z faktu, że działania niepożądane po zabiegu występują w rzadkich przypadkach i występują w łagodnych postaciach..

Podczas gdy choroby wywoływane przez zapalenie wątroby lub wirusa tężca prowadzą do poważnych powikłań. Te patologie najłatwiej jest złapać w przedszkolu, szkole i innych miejscach publicznych.

Znacznie trudniej jest uzyskać krztusiec i błonicę, ale w niektórych krajach choroby te przeważają między innymi. Dotyczy to miast o gorącym klimacie, w których przy niskim poziomie standardów sanitarnych istnieje możliwość zarażenia brudną wodą i artykułami gospodarstwa domowego.

Równoczesne szczepienie DTP i zapalenia wątroby pomaga zmniejszyć stres u dziecka. Naukowcy opracowali specjalne serum, które zmniejszają ryzyko działań niepożądanych i są łatwo tolerowane przez dziecko. Wstrzyknięcie wykonuje się domięśniowo, wybierając miejsca z najmniejszą ilością tkanki tłuszczowej. Zwykle jest to udo lub ramię.

Porady Komarowski

Niektórzy rodzice są zainteresowani szczepieniem razem z DTP i zapaleniem wątroby. Słynny pediatra Jewgienij Komarowski jednoznacznie zaleca wspólne szczepienie, ale zauważa, że ​​noworodek jest najtrudniejszy do tolerowania. Zjawisko to jest związane ze składnikiem przeciwkaszlowym..

Pediatra zastanawia się nad główną zaletą tej metody ochrony: za pomocą jednego leku zapewnia się profilaktykę kilku chorób jednocześnie, co zmniejsza liczbę zastrzyków i ryzyko możliwej infekcji w klinikach.

W takim przypadku szczepionka nie zwiększa ryzyka powikłań i nie wpływa na jakość wytworzonej odporności.

Komarovsky mówi o statystykach, które pokazują, jak niebezpieczne są określone choroby i jakie komplikacje prowadzą do przedwczesnego szczepienia.

Z reguły ludzie z tężcem lub błonicą umierają w 80% przypadków. Ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby wzrasta każdego roku o kilka procent, dlatego pediatra zdecydowanie zaleca rodzicom, aby zgodzili się zaszczepić swoje dziecko..

Jedynym warunkiem wstrzyknięcia jest absolutnie zdrowe dziecko. Dziecko nie powinno być chore na wirusowe lub przeziębienia, które objawiają się gorączką, katarem, pogorszeniem stanu i innymi objawami.

Odpowiedź szczepionki DTP

Jednym ze składników DTP w surowicy jest toksoid krztuśca. W połączeniu z inaktywowanymi toksynami błonicy i tężca toksoid krztuśca stymuluje aktywne wytwarzanie przeciwciał humoralnych, które dodatkowo chronią organizm przed tymi patogenami.

Patogenne mikroorganizmy nie powodują poważnych szkód dla dziecka, ponieważ mają niską aktywność.

W większości przypadków dziecko ma tylko niewielkie zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, które znika po kilku godzinach. Zjawisko to może wystąpić po mechanicznym podrażnieniu skóry lub wody..

W rzadkich przypadkach dziecko ma poważniejsze konsekwencje wymagające interwencji medycznej.

Za najczęstszą reakcję organizmu uważa się niską temperaturę ciała. Wraz ze wzrostem temperatury pacjent odczuwa obfite pocenie się i senność. Zmęczenie przechodzi przez 2 dni, więc po szczepieniu dziecko lepiej się zrelaksuje i spokojnie spędzi dzień. Przy zwiększonej wrażliwości na lek pacjent może odczuwać biegunkę i wymioty.

Czy możliwe jest wykąpanie dziecka i chodzenie z nim po szczepieniu

Rodzice często martwią się pytaniem, czy po szczepieniu można kąpać dziecko lub chodzić z nim w zatłoczonych miejscach. Każdy specjalista ostrzega rodziców, że takich działań najlepiej unikać.

Wynika to z reakcji organizmu na wstrzykniętą surowicę. Układ odpornościowy jest znacznie zmniejszony, ponieważ wszystkie siły idą na walkę ze szczepionką. Dlatego złapanie infekcji od osoby z zewnątrz nie jest trudne.

W przypadkach, gdy dziecko nie ma trwałej podgorączkowej temperatury ciała, możesz zrobić wyjątek i przejść się z dzieckiem na spacer po ulicy. Pamiętaj, aby nosić go poprawnie. Odzież nie powinna być zbyt ciepła ani lekka, aby nie doprowadzić do przegrzania lub hipotermii.

Miejsce wstrzyknięcia po wprowadzeniu surowicy może puchnąć i zmieniać kolor na czerwony, dlatego nie zaleca się kąpania dziecka i wpływania w jakiś sposób na obszar skóry. Mydło lub infekcja, które mogą wywołać stan zapalny, mogą dostać się do wody..

Skutki uboczne i możliwe powikłania po jednoczesnym szczepieniu DTP i zapaleniem wątroby

Często występują działania niepożądane związane z nadchodzącym anatoksyną krztuśca, więc w niektórych przypadkach szczepienie przeprowadza się bez składnika patogenu krztuśca. Wszystkie działania niepożądane różnią się nasileniem..

Następujące objawy są związane z łagodnymi skutkami ubocznymi:

  • niska gorączka;
  • słabość i uczucie zmęczenia;
  • lekkie pocenie się;
  • zaczerwienienie skóry i lekki obrzęk;
  • utrata apetytu;
  • niewielkie nagromadzenie ropy w miejscu wstrzyknięcia, które powstaje z powodu niezgodności z normami higieny.

Ta symptomatologia wskazuje, że ciało jest odporne na komórki wirusowe. Po kilku dniach wszystkie działania niepożądane o łagodnym charakterze ustępują same, więc nie musisz się martwić o zdrowie dziecka i używać leków, aby usunąć objawy.

Wyjątkiem jest wysoka temperatura, która przekracza 38,4 ° C. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem, aby przepisał leki przeciwgorączkowe.

W rzadkich przypadkach pojawiają się powikłania o bardziej poważnym charakterze, więc przez pewien czas dziecko pozostaje pod nadzorem lekarza.

Główne komplikacje pojawiające się po szczepieniu obejmują:

  • wzrost temperatury ciała do poziomu 39-40 ° C;
  • zaczerwienienie obszaru wokół miejsca wstrzyknięcia jest większe niż określona szybkość;
  • pojawienie się małej foki, którą można wyczuć podczas badania palpacyjnego;
  • dziecko okresowo ma biegunkę i chęć wymiotowania;
  • miejsce szczepienia zaczyna puchnąć.

Gdy tylko noworodek ma jeden z tych objawów, rodzice powinni natychmiast skontaktować się z pediatrą lub wezwać karetkę pogotowia. W takim przypadku dziecku przepisuje się syropy przeciwgorączkowe lub czopki i miejscowe leki przeciwhistaminowe..

Najpoważniejsze powikłania obejmują ciężkie wysypki skórne, pokrzywkę, obrzęk Quinckego i ataki astmy.

Przeciwwskazania do wspólnego szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP

Głównymi przeciwwskazaniami do wspólnego szczepienia przeciwko DTP i zapaleniu wątroby są następujące czynniki:

  • gorączka;
  • katar i inne objawy przeziębienia;
  • nadmierna nastrój dziecka i ciągły płacz;
  • obecność objawów alergicznych;
  • problemy z wypróżnieniami (zaparcia, które występują dłużej niż 2 dni);
  • procesy zapalne w górnych drogach oddechowych;
  • negatywna reakcja na poprzednie szczepienia.

Listę przeciwwskazań można uzupełnić skazą i indywidualną nietolerancją jednego ze składników leku. W większości przypadków objawy alergiczne powodują drożdże, na podstawie których wytwarza się większość szczepionek.

Co robić po szczepionce

Po wstrzyknięciu domięśniowym w jednym zastrzyku należy przestrzegać pewnych zasad, aby zapewnić dziecku niezawodną ochronę:

  1. Po wstrzyknięciu pacjent musi przebywać w klinice pod nadzorem lekarza przez około pół godziny. W tym czasie mogą wystąpić działania niepożądane i powikłania, więc specjalista będzie w stanie zapewnić pomoc medyczną na czas.
  2. Monitoruj ogólny stan pacjenta. Gwałtowny wzrost temperatury może prowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego rodzice muszą uważnie monitorować stan dziecka.
  3. Nie przegrzewaj ani nie przechładzaj dziecka, aby nie wystąpiły działania niepożądane.
  4. Weź wystarczającą ilość wody, aby dziecko nie było spragnione.
  5. Nie obciążaj żołądka dziecka ciężkimi, smażonymi i tłustymi potrawami.
  6. Zapewnij miłą atmosferę i relaks.
  7. Wyeliminuj pływanie i spacery w miejscach publicznych, aby zmniejszyć ryzyko infekcji..
  8. Nie pozwól dziecku podrapać miejsca wstrzyknięcia ani mechanicznie go podrażnić.

Rodzice powinni monitorować stan dziecka, aby z czasem zauważyć objawy alergiczne lub poważne komplikacje. Ponieważ kilka szczepionek podaje się w tym samym dniu, pacjent może nieco częściej odczuwać działania niepożądane..

Typowe szczepionki przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Współcześni producenci starają się stworzyć szczepionkę o minimalnych skutkach ubocznych, więc co roku szczepienia powodują mniej powikłań.

Następujące leki są uważane za najczęstsze leki:

  1. Infanrix i NfanrixHex. Leki belgijskie mają minimalne skutki uboczne dzięki unikalnej metodzie produkcji. Infanrix zapewnia ochronę przed trzema patogenami, a InfanrixGex chroni przed 6 rodzajami wirusów. Jest to wirus zapalenia wątroby typu B, polio, tężec, błonica, krztusiec i zakażenia hemofilne.
  2. Pentaxim i Tetraxim. Leki, które obejmują toksoidy krztuśca, błonicy i tężca. Różnica między lekami zależy od różnych producentów i kosztów.
  3. Angerix i Regevac B. Lek stymulujący wytwarzanie przeciwciał przeciwko komórkom wirusa zapalenia wątroby typu B. Leki te są łączone z innymi szczepionkami iw większości przypadków mają działanie terapeutyczne..

Rynek apteczny oferuje szeroki wybór szczepionek, które można łączyć z innymi lekami i osiągnąć pożądany efekt. Dlatego przy wyborze leku należy zwrócić uwagę na producenta i jakość surowicy.

DTP i zapalenie wątroby w jednej szczepionce

Dzieci są bardziej narażone na wpływ środowiska zewnętrznego niż inni pacjenci. W przypadku braku dodatkowych środków ochronnych ryzyko zakażenia patologiami zakaźnymi znacznie wzrasta. Do najniebezpieczniejszych należą krztusiec, błonica i wirusowe zapalenie wątroby typu B. Aby chronić dziecko, są one szczepione (DTP i zapalenie wątroby w jednej szczepionce).

Krztusiec jest ostrą chorobą, która występuje z powodu przenikania patogennych bakterii do organizmu. Może się to zdarzyć na przykład w aerozolu, gdy dziecko znajduje się w pobliżu zarażonej osoby. Okres inkubacji trwa dwa tygodnie. Objawy krztuśca w początkowych stadiach są podobne do objawów ostrego zapalenia gardła, następnie obraz kliniczny uzupełnia spazmatyczny kaszel. Terminowe szczepienie zapobiega pojawieniu się zapalenia opłucnej, zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, rozedmy płuc i niedodmy płuc, odmy opłucnowej, ropnego zapalenia ucha środkowego.

Bordetella pertussis (patogen krztuśca) to tlenowce Gram-ujemne ziarniaki, charakteryzujące się niewielkim rozmiarem, bezruchem i witalnością. Jest odporny na bezpośrednie działanie promieni słonecznych przez 60 minut, wysoką temperaturę (wartość graniczna 56 stopni Celsjusza).

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą zapalną, która atakuje funkcjonalną tkankę wątroby. Źródłem infekcji jest chory. Patologia z ostrej postaci może przerodzić się w przewlekłą. Wirus dostaje się do organizmu drogą pozajelitową; kontakt między uszkodzoną skórą lub błonami śluzowymi jest niezbędny do infekcji. Patogen jest niebezpieczny ze względu na swoją żywotność, może wytrzymać temperatury, których granice są dość szerokie (od -20 do +32 stopni Celsjusza).

W przypadku błonicy dziecko cierpi na ogniska zapalne zlokalizowane w jamie ustnej i nosogardzieli, ogólne zatrucie organizmu. Skutkiem zatrucia toksycznego jest pojawienie się oznak dysfunkcji układu wydalniczego, sercowo-naczyniowego i nerwowego. Dzięki szczepionce DTP przypadki zakażenia tą chorobą prawie całkowicie ustały. Terminowa immunizacja przeprowadzona za pomocą złożonych preparatów pozwala na wytworzenie odporności na krztusiec, zapalenie wątroby, tężec, polio, błonicę. Szczepienia są podawane zgodnie z planem opracowanym i zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia Federacji Rosyjskiej. Skrót DTP oznacza obecność atenuowanych patogenów w składzie leku, wywołując pojawienie się niebezpiecznych chorób.

Wielu rodziców wątpi, czy warto wyrazić zgodę na szczepienie dziecka. Wynika to z faktu, że wprowadzenie szczepionki w niektórych przypadkach powoduje działania niepożądane. Ryzyko negatywnych konsekwencji jest znacznie wyższe, gdy ignoruje się szczepienia. Wymienione powyżej choroby mogą być śmiertelne. Kompleksowe szczepienie przeciwko DTP i zapaleniu wątroby wykonuje się kilka razy. Standardowy harmonogram szczepień jest następujący:

Szczepionkę DTP + przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B umieszcza się na ramieniu lub udzie. DTP można łączyć ze szczepionką przeciw polio. Wszystkie dane dotyczące wykonanych procedur (data podania leku, reakcja na to, nazwa, miejsce produkcji, data ważności) są zapisywane na karcie pacjenta.

Wskazania do szczepienia

Tworzenie mechanizmu ochronnego w dzieciństwie następuje z powodu wpływu kilku czynników, między innymi:

Karmienie piersią

  • karmienie piersią;
  • terminowa immunizacja;
  • zdrowe odżywianie;
  • hartowanie.

Szczepionka DTP + zapalenie wątroby zawiera osłabione wirusy i bakterie. Po wejściu do organizmu układ odpornościowy jest aktywowany, co powoduje wytwarzanie przeciwciał. Dzięki temu dziecko będzie następnie chronione przed zmianami wywołanymi kokluszem, wirusowym zapaleniem wątroby typu B, błonicą. Jednoczesne stosowanie kilku szczepionek nie jest zabronione, z zastrzeżeniem instrukcji użycia, ryzyko powikłań jest minimalne. Szczepienie za pomocą DTP jest konieczne dla każdego dziecka (pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań).

Decyzję o wdrożeniu procedury podejmują rodzice i lekarz prowadzący. W każdym razie produkt farmakologiczny ma swoje zalety i wady. Dzięki równoczesnemu podawaniu szczepionki DTP i wirusowego zapalenia wątroby szczepienia są znacznie uproszczone. Aby uniknąć negatywnych konsekwencji, konieczne jest przeprowadzenie fazy przygotowawczej.

DTP w połączeniu z lekiem na zapalenie wątroby - narzędzie, które może zapobiegać występowaniu poważnych chorób. Szczepionki złożone są dozwolone nawet dla niemowląt. Jeśli prawdopodobieństwo zakażenia zostanie znacznie zwiększone, przeprowadza się szczepienie interwencyjne. W takim przypadku podawanie leku DTP + zapalenie wątroby następuje w 7. dniu po urodzeniu dziecka, w 3 tygodniu po osiągnięciu roku. Zastrzyki są surowo zabronione do wkładania do tkanki tłuszczowej.

Przeciwwskazania

Połączona szczepionka nie jest zalecana, jeśli dziecko cierpi na:

ARVI

  • przeziębienia
  • niedobór odpornościowy;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • skaza;
  • indywidualna nietolerancja;
  • onkologia;
  • zaburzenia neurologiczne.

Wszystkie choroby typu przewlekłego znajdują się na tej liście. Nadmierna płaczliwość i nieuzasadniony niepokój mogą być przyczyną odmowy szczepienia. Objawy te wskazują na nieprawidłowe funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Dziecko musi być chronione przed szczepieniami w momencie wybuchu zębów (jeśli jednocześnie wzrośnie temperatura ciała). Ciało dziecka jest obecnie osłabione, stres przenoszony w gabinecie lekarskim zwiększy złe samopoczucie.

Lekarz zostanie zaszczepiony, jeśli dziecko cierpi na zaburzenia dyspeptyczne. Duże znaczenie ma reakcja na poprzedni DTP. Intensywne działania niepożądane są uważane za przeciwwskazanie. W takim przypadku lekarz zleca dodatkowe badanie w celu zidentyfikowania czynników ryzyka. Na podstawie wyników dostosowuje schemat immunizacji dziecka lub go anuluje.

Do tej pory nie zidentyfikowano przypadków przedawkowania szczepionki DTP. Lekarze twierdzą, że w tym samym czasie bez obaw można bezpiecznie szczepić się przeciwko innym patologiom zakaźnym. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest szczepionka przeciw gruźlicy. Zasadniczo nie można go łączyć z lekami z innych chorób.

Etap przygotowawczy

Na tym etapie wiele zależy od przestrzegania zaleceń specjalisty. Rodzice powinni chronić swoje dziecko przed odwiedzaniem miejsc publicznych na kilka tygodni przed zabiegiem. Wynika to ze zmniejszenia odporności po szczepieniu DTP + zapalenie wątroby. Z powodu osłabienia funkcji ochronnej ciało dziecka nie będzie w stanie zwalczać patogenów. Jeśli dziecko cierpi na alergie, lekarz przepisuje lek przeciwhistaminowy. Przechwytuje 2-3 dni przed zastrzykiem i kilka dni po nim. W dniu, w którym procedura jest przepisana, nie trzeba przyjmować leków.

Nie zaleca się również wprowadzania nowych pokarmów do diety. Zdrowa dieta, codzienne spacery na świeżym powietrzu, przyjmowanie kompleksów witaminowych i mineralnych (jedynym ograniczeniem są kalcyferole) pomoże przenieść szczepienie bez negatywnych konsekwencji.

Obowiązkowe działania okresu przygotowawczego obejmują zdanie badania lekarskiego. Powinieneś odwiedzić pediatrę i neurologa, wykonać testy. W przypadku zidentyfikowania problemów zdrowotnych podanie szczepionki jest odroczone. Lepiej jest grać bezpiecznie, niż później martwić się o dziecko. Bezpośrednio przed zabiegiem pacjentowi należy podać lek o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwbólowym.

Dzięki szczepieniu przeciwko DTP + zapaleniu wątroby dziecko rozwija odporność na krztusiec, błonicę, zapalenie wątroby typu B, nie powodując nadmiernego obciążenia ważnych narządów. Do najskuteczniejszych złożonych szczepionek DTP należą Infanrix, Hiberix, Pentaxim, Tetraxim. Można je łączyć z pojedynczymi szczepionkami przeciwko polio (Imovax Polio, Polioriks) i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (Enzheriks, Regevak B). W osobnej grupie jest Infarix Geksa. Preferując ją, rodzice natychmiast chronią dziecko przed 6 poważnymi chorobami: krztusiec, zakażenie hemofilne, tężec, wirusowe zapalenie wątroby typu B, błonica, polio.

Wyboru dokonuje się, biorąc pod uwagę koszt, skuteczność, wartościowość, reaktywność leku. Im niższy ostatni wskaźnik, tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Jakość szczepionki DTP zależy również od zgodności z przepisami dotyczącymi jej transportu i przechowywania..

Zakazy po szczepieniu

Na proces powstawania odporności mają wpływ środki podjęte przez rodziców po szczepieniu DTP + zapalenie wątroby. Dziecko nie powinno być spragnione, wystarczająca ilość płynu pomoże obniżyć temperaturę ciała w przypadku gorączki. Konieczne jest przestrzeganie reżimu temperatury. Niemożliwe jest, aby w pomieszczeniu było więcej niż + 20 stopni Celsjusza i wilgotność powietrza 50–70%.

Rodzice są zobowiązani stworzyć dziecku wszystkie warunki do relaksu. Przejadanie się i stres negatywnie wpłyną na jego stan. Wskazane jest pozostawienie codziennej rutyny bez zmian; nie należy ograniczać czasu przeznaczonego na spacer. Niemożliwe jest kąpanie dziecka w ciągu pierwszych kilku dni, jest to obarczone infekcją zakaźną. Ignorowanie zaleceń lekarza może powodować działania niepożądane..

Możliwe działania niepożądane

Szczepionka DTP + zapalenie wątroby, a także inne leki zapobiegające patologiom zakaźnym, mogą powodować negatywne konsekwencje. Najczęściej przyczyną ich występowania są składniki kompozycji, które nadają impuls rozwojowi funkcji ochronnej przed krztusiec. Jeśli podczas poprzedniego szczepienia wystąpiły charakterystyczne objawy, lekarz wybiera lek, który nie zawiera toksoidów tej patologii.

Działania niepożądane występujące po wprowadzeniu szczepionki są podzielone na kilka kategorii:

Utrata apetytu

  • Naturalny. Należą do nich hipertermia (do +38 stopni Celsjusza), senność w ciągu dnia, lekkie pocenie się, przekrwienie i obrzęk skóry. Dziecko w ciągu pierwszych kilku dni po szczepieniu często staje się płaczliwe i drażliwe. Wynika to z osłabienia funkcji ochronnej organizmu. Być może pojawienie się bólu w obszarze wstrzyknięcia, zmniejszenie (utrata) apetytu, występowanie krost. Znaki te wskazują na walkę organizmu z „niezamówionymi” patogenami. Możliwe jest pozbycie się wyżej wymienionych objawów klinicznych za pomocą środków antyseptycznych (przebieg leczenia wynosi 2-3 dni), leków przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych.
  • Patologiczny. Ich wygląd mówi o poważnych problemach. Zespół konwulsyjny, wysypki na skórze, niewydolność oddechowa, reakcja alergiczna - objawy te są uważane za dobry powód natychmiastowego wezwania lekarza. W przeciwieństwie do naturalnych skutków ubocznych nie znikną bez interwencji medycznej..

Aby zapobiec powikłaniom po podaniu szczepionki DTP, należy przestrzegać następujących zaleceń:

  • Po zabiegu musisz pozostać przez 30-40 minut w placówce medycznej. Główne działania niepożądane najczęściej występują właśnie w tym okresie. W razie potrzeby lekarze i pielęgniarki w pobliżu zapewnią dziecku pomoc w odpowiednim czasie..
  • W pierwszych dniach po szczepieniu DTP + zapalenie wątroby rodzice powinni monitorować temperaturę ciała dziecka. Powinien być mierzony trzy razy dziennie, to szybko wykryje ciepło i poda lek przeciwgorączkowy na czas.
  • Nie należy ograniczać dziecka w wodzie. Należy zauważyć, że nie powinien pić sody, ma to zły wpływ na przewód pokarmowy. Należy go zastąpić świeżo wyciśniętymi sokami, napojami owocowymi, kompotem i galaretką. Ich włączenie do reżimu picia znacznie poprawi metabolizm metaboliczny, znormalizuje bilans energetyczny i zrekompensuje brak witamin. To ostatnie jest szczególnie ważne dla dziecka o obniżonej odporności..
  • Rodzice powinni dostosować dietę, nawet jeśli dziecku się to nie podoba. Będzie musiał zrezygnować ze smażonych i słonych potraw. Musisz zminimalizować słodycze, przyprawy i produkty piekarnicze. Wskazane jest zastąpienie ich świeżymi owocami i warzywami, dietetycznym mięsem, chlebem żytnim, daniami gotowanymi w piekarniku lub gotowanymi na parze, świeżymi ziołami. Zdrowe odżywianie jest dobre w każdym wieku. Jedzenie powinno być lekkie, ale jednocześnie odżywcze.
  • Szczepienie szczepionką może destabilizować ośrodkowy układ nerwowy, powodując, że dziecko staje się zbyt emocjonalne. O ile to możliwe, dorośli muszą wyeliminować czynniki, które mogą powodować „przeciążenie” układu nerwowego. Nie należy stresować dziecka, nawet kłótnie słowne między rodzicami mogą dać impuls do rozwoju negatywnych konsekwencji.

Lista rekomendacji obejmuje również przerwanie kursu masażu, odmowę pójścia do hipermarketów i innych miejsc publicznych. Rodzice powinni upewnić się, że dziecko nie porysuje ani nie zwilża miejsca wstrzyknięcia. W przeciwnym razie dotknięty obszar zostanie zaogniony, co spowoduje pojawienie się wrzodów i krost. Pierwszą oznaką obciążenia mechanicznego jest pęcznienie..

Najczęstsze powikłania wywołane przez szczepionkę DTP + zapalenie wątroby obejmują:

  • zaburzenie dyspeptyczne;
  • wysypki o charakterze polimorficznym;
  • pokrzywka;
  • szok anafilaktyczny;
  • Obrzęk Quinckego.
Obrzęk Quinckego

Jeśli wystąpią dwa ostatnie warunki, pilnie potrzebna jest opieka medyczna. W przypadku braku terminowych środków możliwy jest fatalny wynik. Dlatego rodzice i lekarze w odniesieniu do dzieci cierpiących na indywidualną nietolerancję nie powinni zapominać o specjalnych środkach ostrożności. Przed szczepieniem często muszą przejść dodatkowe badania i wziąć leki przeciwhistaminowe. Po szczepieniu pacjenci z tej kategorii pozostają w szpitalu przez dłuższy okres (co najmniej 3-4 godziny). Jednocześnie leki przeciwzapalne muszą znajdować się w domowej apteczce.

Szczepionka DTP + zapalenie wątroby w większości przypadków nie pociąga za sobą żadnych skutków ubocznych. Dzięki temu łączonemu szczepieniu można zapobiec kilku patologiom jednocześnie. Należy pamiętać, że każde dziecko jest indywidualne, więc reakcja na wprowadzone przeciwciała może być inna. Nie można tego przewidzieć, dlatego wielu rodziców odmawia szczepienia przeciwko krztuścowi, błonicy i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ale nie zapominaj, że powikłania wywołane przez te choroby u nieszczepionych dzieci są szczególnie poważne. Przed podjęciem decyzji o odmowie szczepień zalecanych przez Ministerstwo Zdrowia Federacji Rosyjskiej dorośli powinni zrozumieć, że jeśli zostaną zarażeni, ich dzieci będą cierpieć bardziej niż te, które zostały zaszczepione..

Zapalenie wątroby i DTP w jednej szczepionce: nazwa leku i zgodność z innymi szczepionkami

Zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień większość szczepień udzielana jest dzieciom w wieku poniżej 12 miesięcy. Wynika to z faktu, że to małe dzieci są bardzo podatne na różnego rodzaju infekcje. Choroby zakaźne u niemowląt mogą przebiegać w bardziej złożonych formach, często towarzyszą im powikłania, a nawet mogą być śmiertelne..

Lekarze nie widzą lepszego sposobu ochrony dzieci przed patogennymi mikroorganizmami, jak przeprowadzać rutynowe szczepienia, które pozwolą układowi odpornościowemu dziecka na wytworzenie długotrwałej odporności na infekcje i zapobiegną przenikaniu do organizmu dziecka.

W praktyce wiele szczepionek należy podać dziecku tego samego dnia, to znaczy połączyć wprowadzenie różnych szczepionek. Najczęściej wraz z innymi preparatami immunologicznymi podaje się DTP (szczepienia przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi). Czy takie środki zapobiegawcze są bezpieczne dla zdrowia młodych pacjentów? Jakie szczepionki można stosować z DTP?

Czy możliwe jest wykonanie DTP w tym samym czasie co inne szczepienia??

Szczepionka DTP może, a czasem nawet musi być podawana jednocześnie z innymi preparatami immunologicznymi, na przykład doustną i inaktywowaną szczepionką przeciw polio, CPC, zawiesiną przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub zakażeniom hemofilnym.

Jeśli szczepionek tych nie można podać tego samego dnia, zaleca się podawanie ich w odstępach co najmniej miesiąca, co pozwoli na wykształcenie wystarczającej odpowiedzi immunologicznej u dziecka.

Pomimo bezpieczeństwa równoczesnego podawania DTP z innymi szczepionkami, nie należy nadużywać ich kombinacji, ale przestrzegać okresów szczepień określonych w kalendarzu krajowym.

Jednoczesne podawanie szczepionek jest dozwolone w wielu przypadkach, w tym:

  • potrzeba szybkiego uodpornienia dziecka na najbardziej niebezpieczne infekcje;
  • niebezpieczna sytuacja epidemiologiczna w regionie zamieszkania;
  • niemożność częstych wizyt w klinice;
  • przygotowanie do emigracji do innego kraju lub do podróży;
  • szczepienia pominięte w przeszłości.

Przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu b

Immunolodzy twierdzą, że równoczesne podawanie szczepionki DTP i wirusa zapalenia wątroby typu B jest całkowicie bezpieczne dla zdrowia i normalnego rozwoju niemowląt. Liczba działań niepożądanych, gdy są stosowane razem, nie wzrasta, a zgodność z podstawowymi zasadami szczepień może zmniejszyć ryzyko powikłań procedury do minimum.

Po połączeniu szczepień u dziecka mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • niewielki wzrost temperatury ciała do 37,5 ° C;
  • senność i ogólne złe samopoczucie;
  • zmniejszony apetyt i chwilowe porzucenie gry;
  • epizody biegunki i wymiotów;
  • bóle głowy o średniej intensywności.

Takie łagodne zaburzenia po szczepieniach są potwierdzeniem prawidłowego tworzenia odporności. Z reguły przechodzą niezależnie po 3-4 dniach, a zatem nie wymagają nadzoru medycznego i korekty medycznej.

Paraliż dziecięcy

Najczęściej pediatrzy łączą DTP ze szczepionką przeciw polio. Po 3 i 4,5 miesiącu niemowlęta z zaadsorbowaną surowicą krztuśca-błonica-tężec otrzymują inaktywowaną szczepionkę przeciw polio, a do kolejnych szczepień stosuje się żywą zawiesinę..

W większości przypadków taka immunizacja zachodzi na tle rozwoju działań niepożądanych w łagodnym stopniu ich manifestacji. U niemowląt temperatura ciała może wzrosnąć, w strefie wstrzyknięcia może wystąpić obrzęk i ogólne złe samopoczucie.

Najczęściej reakcja patologiczna organizmu rozwija się na składnik krztuśca szczepionki i objawia się alergiami w postaci wysypki i swędzenia, obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji.

Od zakażenia hemofilnego

Połączenie DTP i szczepień przeciw hemofilowej infekcji jest powszechną praktyką pediatryczną, która pozwala na jednoczesne wprowadzenie maksymalnej liczby szczepionek, które pozwalają zaszczepić jak najwięcej chorób zakaźnych.

Stosowana jest szczepionka skojarzona Pentaxim, która zawiera zaadsorbowany składnik krztuśca-błonica-tężec, inaktywowaną zawiesinę polio i roztwór zapobiegający Haemophilus influenzae typu b.

Ta kombinacja składników aktywnych pozwala uodpornić małego pacjenta na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie polio i choroby wywołane przez hemophilus influenzae jednym wstrzyknięciem, w tym zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zapalenie mózgu i inne.

Przeciwko grypie

Szczepionka przeciw grypie i zaadsorbowana zawiesina krztuśca-błonica-tężec należą do zabitych roztworów szczepionek. Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami szczepienia dwie lub więcej zabitych szczepionek można podać tego samego dnia lub w dowolnym odstępie czasu (dzień, tydzień, miesiąc).

Wysoka gorączka, ból w miejscu wstrzyknięcia i inne reakcje dziecka na szczepienie

Często po szczepieniu wskaźniki temperatury zwiększają się do 37,5-38 ° C, co jest potwierdzeniem powstania normalnej odpowiedzi immunologicznej.

Zwykle podwyższona temperatura ciała jest utrzymywana przez kilka dni, a następnie normalizuje się bez pomocy leków.

Jeśli temperatura wzrośnie powyżej 38 ° C, zaleca się podawanie dziecku leków przeciwgorączkowych w dawkach zalecanych przez lekarza. Często po DTP z innymi szczepionkami może wystąpić miejscowa reakcja w miejscu wstrzyknięcia w postaci zaczerwienienia, obrzęku i bólu..

Naruszenia te są tymczasowe i ustąpią w ciągu kilku dni. Zdarza się, że uszczelnienie w miejscu wstrzyknięcia przekształca się w napięty naciek. Następnie musisz natychmiast szukać pomocy medycznej i rozpocząć leczenie.

Czy łączenie szczepionek jest niebezpieczne: komplikacje i konsekwencje

Współcześni immunolodzy są przekonani, że połączenie DTP z innymi zabitymi lub żywymi szczepionkami nie przyczynia się do rozwoju powikłań szczepienia i nie jest niebezpieczne dla zdrowia dziecka. Konsekwencje połączonej immunizacji nie różnią się od powikłań prostej szczepionki DTP..

Do najczęstszych reakcji po szczepieniu należą:

  • silna gorączka do 40 ° C;
  • ciężka reakcja alergiczna na składniki szczepionki (głównie na składnik krztuśca);
  • skurcze
  • zapalenie mózgu i inne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego z rozwojem paraliżu, niedowładu.

Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy powikłań po szczepieniu, rodzice dziecka powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem, który podejmie środki w celu ich wyeliminowania..

Czy szczepionki można mieszać w jednej strzykawce??

Informacje na temat możliwości mieszania różnych szczepionek w tej samej strzykawce można łatwo znaleźć w instrukcji użycia szczepionki. Z reguły pediatrzy nie ryzykują umieszczenia dwóch różnych szczepionek w tej samej strzykawce, ale wolą podawać je na dwa sposoby.

Ile po szczepieniu BCG można zaszczepić przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi?

Zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień, BCG podaje się noworodkom 3-5 dni po urodzeniu. Dzieje się tak w szpitalu położniczym po szczegółowym badaniu dziecka przez neonatologa. Pierwszy DTP podaje się dzieciom w klinice w wieku 3 miesięcy, a kolejne - nie wcześniej niż 28-30 dni.

Szczepienie przeciw gruźlicy przeprowadza się oddzielnie od innych szczepień. Jedynym wyjątkiem jest immunizacja przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, która jest przepisywana pierwszego dnia po urodzeniu, tj. 1-2 dni przed BCG.

Przerwa między BCG a innymi szczepieniami powinna wynosić co najmniej 30 dni. Taki schemat szczepień nie prowadzi do rozwoju powikłań i nie zakłóca normalnego tworzenia przeciwciał.

DTP i zapalenie wątroby w jednej szczepionce: nazwa leku i instrukcje jego stosowania

Do najbardziej skutecznych szczepionek łączonych należą Infanrix, Hiberix, Pentaxim, Tetraxim.

Wszystkie z nich są dobrze połączone ze szczepionkami przeciwko polio. Szczepionka skojarzona jest podawana trzykrotnie zgodnie z ogólnie przyjętym harmonogramem szczepień..

Zostaje umieszczona za trzy, cztery i pół i sześć miesięcy, jeśli dziecko nie ma tymczasowych przeciwwskazań do szczepienia. Jeśli dziecko ma objawy ostrej infekcji dróg oddechowych lub zaostrzeń przewlekłej patologii, należy przełożyć termin immunizacji na czas niezbędny do całkowitej normalizacji stanu zdrowia małego pacjenta.

Bezwzględne przeciwwskazania do wprowadzenia złożonego preparatu immunologicznego to:

  • nietolerancja jednego lub więcej składników szczepionki;
  • rozwój reakcji alergicznej z poprzednim wprowadzeniem rozwiązania;
  • poważne patologie ośrodkowego układu nerwowego;
  • choroby onkologiczne;
  • stany niedoboru odporności.

Powiązane wideo

Szczegółowo o szczepieniu DTP w szkole dr Komarovsky'ego:

Wyboru leku do szczepienia dzieci w pierwszym roku życia powinien zająć się wykwalifikowany specjalista. W takim przypadku lekarz bierze pod uwagę indywidualne cechy ciała dziecka, obecność pokarmu i innych alergii, chorób narządów wewnętrznych itp..

Czy możliwe jest jednoczesne wykonanie polio i zapalenia wątroby AKDS?

DTP i polio można wykonywać jednocześnie na tle pełnego zdrowia dziecka. W przypadku braku alergii, zaburzeń neurologicznych, połączone szczepienie pozwala uniknąć jednego dodatkowego zastrzyku, co zmniejsza traumatyczne działanie na ciało dziecka.

W przypadku niektórych preparatów szczepionek zawierających antygen krztuśca (rosyjski DTP (NPO Microgen), Tetrakok) rozwijają się wyraźne reakcje po szczepieniu. Szczepienia przeciwko DTP i polio są lepiej tolerowane przy wyborze Infanrix jako profilaktyki krztuśca, błonicy, tężca.

Antygeny inaktywowanej pałeczki krztuśca wpływają na mózg, nie tylko poprzez bezpośredni kontakt, ale także przez odpowiedzi immunologiczne. Praktyka pokazuje, że terminowa immunizacja przeciwko infekcji (może być połączona z zapaleniem wątroby i zapaleniem poliomyelowym) pomaga chronić mózg przed pałeczkami krztuśca.

W praktyce występują reakcje po szczepieniu, ale nie są one wyrażane.

DTP i polio w tym samym czasie - czy można to zrobić

Szczepienia należy traktować jako mikroinfekcję. Antygeny obcych mikroorganizmów dostają się do organizmu, ale ich aktywność jest zbyt niska, aby poważnie zaszkodzić.

U dzieci stosujących DTP i polio reakcje alergiczne są możliwe jednocześnie z powodu przejściowego zmniejszenia aktywności odporności. Zwykle po kilku dniach zmiany znikają same. Rodzice muszą jedynie monitorować stan dziecka i prowadzić leczenie objawowe.

Gdy temperatura wzrośnie powyżej 38 stopni - świece z paracetamolem lub syropem ibufen. Objawy alergiczne wymagają leków przeciwhistaminowych.

Szczepionce przeciw polio rzadko towarzyszą poważne reakcje po szczepieniu. Głównym zagrożeniem jest składnik krztuśca. Często występuje na nim wysypka skórna. U dzieci ze zwiększonym uczuleniem prawdopodobne jest wystąpienie obrzęku Quinckego.

Statystyki pokazują, że Infanrix jest łatwo tolerowany. Podczas używania rosyjskiego DTP obserwuje się gwałtowne reakcje. U Tetracock obserwowano umiarkowane powikłania po szczepieniu.

Przeciwwskazanie do tego, że podawanie DTP i polio jednocześnie wykazuje osłabienie odporności, chorób wtórnych. Osłabione dzieci powinny robić ADS. Wyłączenie krztuśca znacznie zmniejsza obciążenie układu odpornościowego.

Odpowiedź DTP: lokalna i ogólna

Lokalna reakcja na DTP:

  • Zaczerwienienie obszaru iniekcji 2-8 cm;
  • Uszczelnienie skóry;
  • Bolesność w miejscu wstrzyknięcia.
  • Ogólna reakcja:
  • Wzrost temperatury do 40 stopni;
  • Krzepnięcie krwi;
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych.

Lokalne zmiany są spowodowane dużą liczbą antygenów szczepionkowych, zawartością składników pomocniczych. Znaczna liczba lokalnych reakcji powoduje wodorotlenek glinu, który jest dodawany w celu zwiększenia aktywności układu odpornościowego.

Maksymalne nasilenie powikłań obserwuje się na tle drugiego szczepienia, gdy ciało jest uczulone na antygeny błonicze, krztuścowe, tężcowe, polio (jeśli szczepionki są podawane jednocześnie).

Ciężkie reakcje na DTP u niemowląt są spowodowane nie tyle organicznymi, co czynnikami psychogennymi. Przestraszony zastrzykiem może powodować, że dziecko długo płacze. Podrażnienie trwające godzinami nie jest spowodowane zmianami morfologicznymi. Niestabilność reakcji psychicznych u dzieci powoduje nieprzewidziane zmiany stanu zdrowia. Mijają, gdy dziecko jest rozproszone i zapomina o traumie..

Prawidłowe przygotowanie do terapii szczepionkowej pozwala zmniejszyć nasilenie reakcji po szczepieniu na DTP..

Przed zabiegiem należy upewnić się, że pacjent jest zdrowy - przejść testy kliniczne i laboratoryjne, udać się do pediatry. Jeśli planujesz wspólnie szczepić przeciwko DTP, polio i wirusowemu zapaleniu wątroby, powinieneś odwiedzić neurologa, aby uzyskać pozwolenie na szczepienie. Zaburzenia neurogenne - przeciwwskazanie do szczepienia.

Co ocenia pediatra przed wydaniem wskazówek dotyczących szczepienia:

  1. 1. stan skóry;
  2. 2. Ocena wielkości węzłów chłonnych;
  3. 3. Osłuchowe słuchanie serca;
  4. 4. Osłuchiwanie płuc.

Pediatra sprawdza kartę ambulatoryjną pod kątem obecności przewlekłych infekcji, wtórnych chorób, które mogą się nasilić.

Dzieci ze skłonnością do alergii zaleca się stosowanie leków przeciwhistaminowych. Są przepisywane 2 dni przed szczepieniem i kolejne 3 dni po zabiegu.

Jeśli dziecko ma wysoką temperaturę (ponad 38 stopni), zaleca się przyjmowanie leków przeciwgorączkowych. Najbezpieczniejszy jest uważany za paracetamol i ibufen.

W przypadku napadów drgawkowych przed podaniem szczepionki zaleca się znieczulenie..

Szczepienie DTP, polio i zapalenie wątroby razem

Komplikacje obserwuje się jeszcze bardziej u dzieci, gdy szczepione są razem z DTP, polio i zapaleniem wątroby. Liczba obcych antygenów we krwi podczas tego wstrzyknięcia jest znacznie zwiększona, co prowadzi do nieprzewidzianych reakcji. Szczepionka tworzy następujące komplikacje:

  1. Obniżone ciśnienie krwi - chłodzenie kończyn, bladość skóry, poważne osłabienie;
  2. Ciężkie atopowe zapalenie skóry, obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny 30 minut po szczepieniu;
  3. Skurcze w normalnej temperaturze;
  4. Zaburzenia neurologiczne ośrodkowego układu nerwowego.

Po szczepieniu ważne jest pozostanie w placówce medycznej przez 1 godzinę, aby zapobiec ostrym zmianom alergicznym. Powikłania i reakcje na podanie szczepionek DTP obserwuje się po drugim lub trzecim szczepieniu. Kiedy antygeny są wprowadzane po raz pierwszy, organizm nie ma przeciwciał do walki z wprowadzonymi składnikami. W rezultacie występują tylko lokalne manifestacje..

Zapalenie wątroby i polio po podaniu razem nie powodują poważnych reakcji po szczepieniu. Główne komplikacje w połączeniu z zaadsorbowaną szczepionką przeciw krztuścowi, błonicy i tężcowi pojawiają się z powodu obecności składnika krztuśca.

Powikłania po szczepieniu szczepionką zaadsorbowaną są niskie w Rosji. Zmiany u 1-2 zaszczepionych pacjentów na 100 tysięcy populacji.

Pamiętaj, że zakażenie krztuścem, błonicą, tężcem jest znacznie bardziej niebezpieczne dla zdrowia ludzkiego niż ogólne i lokalne zmiany podczas szczepienia.

Szczepienie DTP jednocześnie z polio i zapaleniem wątroby: przeciwwskazania

Przeciwwskazania do szczepienia DTP, polio, zapalenia wątroby występują z powodu nieprawidłowego działania układu nerwowego.

Wszelkie zmiany w mózgu są przeciwwskazaniem nawet dla DTP, nie mówiąc już o polio.

Przeciwwskazaniami do stosowania szczepionek są zaburzenia neurologiczne, ostre reakcje alergiczne. Dopiero po ustąpieniu zaostrzeń dozwolone jest szczepienie.

Wcześniaki są szczepione po roku. Szczepienia najlepiej wykonywać późnym latem, jesienią, kiedy zmniejsza się liczba zewnętrznych alergenów w środowisku. W praktyce specjaliści otrzymują zmniejszenie liczby reakcji po szczepieniu u alergików nieszczepionych podczas kwitnienia topoli, czyli aktywnego tworzenia się pyłku kwiatowego.

Zimą szczepienia są niewygodne z powodu częstych chorób zapalnych górnych dróg oddechowych u dzieci.

Aby zmniejszyć liczbę negatywnych objawów, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wstrzyknięcie w przód, w udo, w miejscu, gdzie mięśnie są dobrze wyrażone. U małych dzieci ta opcja nie jest możliwa ze względu na osłabienie muskularnej budowy ciała.

Szczepienia z DTP, zapaleniem wątroby, polio i hemofilnymi pałeczkami można przeprowadzić razem, ale takie podejście stwarza silne obciążenie dla układu odpornościowego. Ta opcja jest możliwa tylko dla zdrowych dzieci..

Jeśli nie zostaną zaobserwowane przeciwwskazania, 30% wszystkich zaszczepionych ma skutki uboczne.

Konieczne jest rozróżnienie definicji:

  1. Reakcje po szczepieniu;
  2. Skutki uboczne;
  3. Powikłania.

Komplikacje pojawiają się na tle chorób. Efekty uboczne występują z nietypowym przebiegiem niektórych reakcji - przechodzą niezależnie.

Reakcje po szczepieniu - zmiany wynikające z wprowadzenia szczepionki. Połączenie DTP, polio i zapalenia wątroby jednocześnie zwiększa prawdopodobieństwo nieprzewidzianej reakcji organizmu na obce antygeny.

Uszczelnienie, bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia może samoistnie ustępować przez kilka dni. Jeśli w tym okresie zmiany nie znikną same, należy przyjąć leki przeciwzapalne.

Aby zwiększyć miejscowy dopływ krwi w celu szybkiego wchłonięcia składników szczepionki, należy przyjąć preparaty naczyniowe.

W pierwszych miesiącach i latach życia dziecka pojawia się większość szczepień. Wielu rodziców jest zaniepokojonych pytaniem: „Czy tak wiele szczepionek jest bezpiecznych i czy można je podawać jednocześnie?” Aby odpowiedzieć na to pytanie, musisz zrozumieć, dlaczego konieczna jest immunizacja, jak przygotować się do szczepienia i które z nich można łączyć.

Kiedy rodzi się dziecko, jego odporność jest bierna. Karmienie piersią, prawidłowe odżywianie, stwardnienie może wzmocnić naturalną obronę dziecka. A w celu nabycia odporności czynnej istnieją szczepionki.

W ostatnich latach coraz więcej rodziców odmawia szczepienia dzieci, obawiając się, że szczepienia powodują komplikacje i wpływają na zdrowie dzieci. Warto jednak zauważyć, że same choroby są znacznie gorsze i bardziej niebezpieczne niż działanie leku. Poważne komplikacje to wyjątkowe przypadki, które znacznie przesadzają. Przestrzeganie zasad i warunków szczepienia może ograniczyć wszelkie skutki uboczne do minimum. A także zapewnić dziecku odporność na poważne choroby.

Przygotowanie do szczepienia

Bezpieczeństwo i skuteczność szczepień zależy nie tylko od jakości szczepionki, ale także od właściwego przygotowania się do niej. Wstępne badanie przez pediatrę jest obowiązkowe, co pozwoli ocenić stan fizyczny dziecka i gotowość do szczepienia. Ważne jest, aby w otoczeniu dziecka nie było chorych, ponieważ odporność po szczepieniu zostanie osłabiona.

Jeśli mały pacjent jest podatny na reakcje alergiczne lub obecność chorób przewlekłych, należy skonsultować się ze specjalistą, który może przepisać indywidualny harmonogram szczepień.

Przed szczepieniem warto również przeprowadzić badania laboratoryjne krwi i moczu dziecka. Nie jest pożądane wprowadzanie nowych produktów na kilka dni przed planowaną datą immunizacji.

Kontrola po szczepieniu

Po szczepieniu u dziecka za normalne uważa się następujące reakcje: senność, osłabienie i niewielki wzrost temperatury. Lekarze zalecają podawanie leków przeciwgorączkowych już w 37,5 ° C.

Poważne komplikacje są rzadkie. Nawet jeśli pierwsze szczepienie przeszło bez żadnych problemów, nie oznacza to wcale, że nie trzeba kontrolować reakcji na kolejne szczepienia. Kiedy stan dziecka jest niepokojący, na przykład temperatura gwałtownie wzrosła, natychmiast powiadom o tym lekarza.

Szczepionka DTP (toksoid krztuśca-błonica-tężec)

Taka szczepionka jest środkiem zapobiegawczym w przypadku ciężkich postaci krztuśca, błonicy i tężca. Są to niezwykle niebezpieczne choroby, a śmiertelność z nich jest dość wysoka..

  1. Błonica jest ostrą chorobą o charakterze zakaźnym, która atakuje górne drogi oddechowe. Taka infekcja staje się zatruciem i powoduje patologię układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego, nerek. Metoda transmisji jest przenoszona przez powietrze. W połowie ubiegłego wieku błonica została praktycznie pokonana, ale zniesienie obowiązkowych szczepień spowodowało nowe wybuchy infekcji..
  2. Tężec wpływa na układ nerwowy. W trudnych przypadkach prowadzi do zatrzymania oddechu i niewydolności serca. Ta infekcja przenika do ludzkiego ciała przez rany i skaleczenia z ziemi, ziemi i piasku. Ogniska tężca zwykle występują w obszarach katastrof i nagłych wypadków. W obszarze wysokiego ryzyka dzieci podatne na obrażenia w każdych okolicznościach.
  3. Krztusiec jest chorobą zakaźną, której towarzyszy długotrwały kaszel. Metoda transmisji jest przenoszona przez powietrze. Bardzo niebezpieczny we wczesnym wieku, może powodować zatrzymanie oddechu. Przeniesiona choroba nie tworzy odporności, a jedynie ułatwia przebieg ponownej infekcji.

Zgodnie z zatwierdzonym kalendarzem szczepień DTP przeprowadza się w czterech etapach.

DTP podaje się domięśniowo przez wstrzyknięcie. Harmonogram szczepień ściśle odpowiada wiekowi dziecka i wygląda następująco:

  • dwa do trzech miesięcy;
  • cztery do pięciu miesięcy;
  • sześć miesięcy;
  • jeden rok i sześć miesięcy.

Ten zestaw czterech szczepionek DTP chroni organizm przed chorobą. W przyszłości przeprowadzane jest ponowne szczepienie (ponowne szczepienie, które utrzymuje odporność na wymaganym poziomie aktywności). Zrób to w wieku 7 i 14 lat, a następnie co dekadę.

Przeciwwskazania

Istnieją przeciwwskazania do DTP. Należą do nich powody wykluczające jakiekolwiek szczepienia: ostre infekcje dróg oddechowych i okres rekonwalescencji, reakcja alergiczna na składniki szczepionki, ciężki niedobór odporności. Ponadto szczepienia DTP nie można przeprowadzać z postępującą patologią układu nerwowego, konwulsjami. W takich przypadkach składnik krztuśca jest wykluczony ze szczepionki..

Skutki uboczne po DTP

Występowanie łagodnych działań niepożądanych jest znakiem pozytywnym, który wskazuje na prawidłowe tworzenie odporności. Jednocześnie brak takich zjawisk nie oznacza naruszeń i wad w tworzeniu odporności. Zaczerwienienie i obrzęk mogą wystąpić w miejscu wstrzyknięcia szczepionki DTP..

Szczepienie DTP może oddziaływać na ogólny stan dziecka w następujący sposób:

  • wzrost temperatury;
  • wymioty
  • biegunka;
  • brak apetytu;
  • niespokojne zachowanie;
  • letarg i senność.

Komplikacje po DTP

Po podaniu szczepionki możliwe są reakcje alergiczne, od prostej pokrzywki do wstrząsu anafilaktycznego. Przyczyną powikłań może być: niewłaściwe przygotowanie do szczepienia, ilość substancji balastowych w podawanym leku, a także indywidualne cechy organizmu.

Szczepionka przeciwko polio

Ta choroba wirusowa jest niezwykle niebezpieczna. Polio atakuje rdzeń kręgowy i może prowadzić do paraliżu. Przenoszony przez wodę, jedzenie i brudne ręce. Całkowite wyleczenie obserwuje się tylko u 30% pacjentów, 10% poliomyelitis jest śmiertelne. W innych przypadkach pacjent staje w obliczu niepełnosprawności.

Szczepienia przeprowadza się za pomocą dwóch rodzajów szczepionki przeciw polio: przy użyciu żywej doustnej (OPV) i inaktywowanej (IPV).

W takim przypadku szczepionka jest kroplą wstrzykiwaną do ust. Szczepionkę podaje się po trzech, czterech i pół i sześciu miesiącach zgodnie z zatwierdzonym harmonogramem. Ponowne szczepienie należy przeprowadzić po 18 i 20 miesiącach, a także po 14 latach.

Po podaniu leku nie można karmić dziecka ani podawać mu wody. W przypadku wymiotów po szczepieniu ponownie kapie.

Przeciwwskazania do OPV

Jeśli dziecko ma niedobór odporności lub jest w kontakcie z nosicielem takiej choroby, szczepionkę zastępuje się szczepionką inaktywowaną. Ponowne szczepienie jest również niedopuszczalne w przypadku powstania problemów neurologicznych na tle szczepionki przeciwko polio.

Nie należy również przeprowadzać szczepień przeciwko polio, jeśli pacjent ma uczulenie na składniki leku.

Działania niepożądane OPV

5% pacjentów ma biegunkę lub reakcję alergiczną. Ale z reguły takie działania niepożądane szybko ustępują i nie wymagają leczenia farmakologicznego.

W wyjątkowych przypadkach szczepionka może powodować zakażenie polio..

Przy stosowaniu takiej szczepionki przeciwko polio przeprowadza się dwa szczepienia w odstępie półtora miesiąca. Minimalny wiek pacjenta to dwa miesiące. Ponowne szczepienie przeprowadza się rok i pięć lat po ostatnim szczepieniu. Preparat polio podaje się podskórnie lub domięśniowo.

Przeciwwskazania i skutki uboczne IPV

Szczepienia przeciwko polio są zabronione w standardowych przypadkach ostrych infekcji dróg oddechowych oraz w okresie rekonwalescencji, alergii na składniki.

Inaktywowana szczepionka przeciw polio nie może powodować zakażenia polio. Z reguły taka procedura przebiega bez konsekwencji. Czasami może wystąpić łagodna reakcja lokalna, lekka gorączka, złe samopoczucie i słaby apetyt. Te działania niepożądane szybko ustępują i nie wymagają leczenia..

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczną chorobą, która atakuje wątrobę i drogi żółciowe. Taka choroba prowadzi do zwiększonego ryzyka marskości wątroby i raka wątroby. Metoda przeniesienia - przez krew.

Szczepienia można przeprowadzić według kilku schematów:

  1. Klasyczny Noworodek - pierwszy miesiąc - szósty miesiąc.
  2. Przyśpieszony. Noworodek - pierwszy miesiąc - drugi miesiąc - rok.
  3. Nagły wypadek. Noworodek - siódmy dzień - dwudziesty pierwszy dzień - rok.

Pierwszy schemat jest uważany za optymalny. Drugi system szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby stosuje się, jeśli dziecko ma ryzyko zakażenia. Trzeci harmonogram jest stosowany w nagłych przypadkach, na przykład, gdy konieczna jest pilna operacja.

Jeśli dokładnie przestrzegano harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, ciało będzie chronione przed chorobą przez 22 lata.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby

Nie możesz zostać zaszczepiony, jeśli pacjent jest uczulony na drożdże piekarskie, skazy, ostre infekcje dróg oddechowych, zapalenie opon mózgowych, choroby autoimmunologiczne. Ponadto szczepienie nie jest przeprowadzane, gdy poprzednie szczepienie spowodowało silną reakcję.

Skutki uboczne szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby

Przeważnie szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby jest łatwa do tolerowania. W niektórych przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane uważane za normalne. Obejmują one:

  • Zaczerwienienie lub gęstość w miejscu wstrzyknięcia.
  • Wzrost temperatury.
  • Słabość, złe samopoczucie.
  • Bół głowy.
  • Biegunka.
  • Swędzenie lub zaczerwienienie skóry.
  • Powikłania po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby

Taka szczepionka rzadko powoduje powikłania. Według statystyk tylko jedno dziecko na 100 000 może otrzymać takie zjawisko, jak:

  • pokrzywka;
  • wysypka;
  • zaostrzenie reakcji alergicznej;
  • szok anafilaktyczny;
  • rumień guzowaty.

Kompatybilność ze szczepionkami

Często szczepienia przeciwko zapaleniu wątroby, polio i DTP podaje się tego samego dnia. Ta kombinacja jest całkowicie bezpieczna i skuteczna. W tym przypadku nie obserwuje się wzrostu działań niepożądanych, a efekt immunologiczny po wprowadzeniu szczepionek na kilka chorób w ciągu jednego dnia będzie podobny do oddzielnego stosowania leków. DTP i zapalenie wątroby można podawać razem w tej samej strzykawce.

Nie ma zakazu łączonego stosowania zaadsorbowanej szczepionki CDS i zapalenia wątroby. Mogą koegzystować pokojowo, nie powodując przedawkowania i nie wpływając negatywnie na zdrowie dziecka. Ponadto połączony lek można łączyć z innymi toksoidami, z wyjątkiem szczepień przeciwko gruźlicy.

Wskazania i przeciwwskazania

Szczepienia to prawdziwy i skuteczny sposób ochrony dziecka przed poważnymi chorobami zakaźnymi, chociaż wiąże się to z pewnym ryzykiem. Dlatego rodzice powinni znać i brać pod uwagę pewne punkty, które określają zasady zachowania i pozwalają zmniejszyć ryzyko.

Dla wygody szczepienia i zmniejszenia stresu u niemowląt lekarze opracowali lek złożony, który łączy zapalenie wątroby i DTP w jednej ampułce. Zaadsorbowana szczepionka jest podawana w zakażeniach krztuśca, błonicy i tężca. Połączenie ze szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby pozwala jednocześnie chronić wątrobę i chronić dziecko przed tak strasznymi chorobami jak wirus HBV, marskość wątroby, onkologia.

Przeciwwskazania do wdrożenia szczepień skojarzonych to:

  • obecność zaparć u dziecka w ciągu ostatnich 2-3 dni;
  • ostra choroba układu oddechowego z gorączką i innymi objawami;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • reakcja neurologiczna lub alergiczna na wcześniejsze szczepienia;
  • skaza;
  • płaczliwość, nadmierny niepokój w przeddzień procedury;
  • ciężki niedobór odporności;
  • nietolerancja drożdży piekarskich i składników leku;
  • skurcze.

Dla większego bezpieczeństwa dobrze jest przeprowadzić ogólne badanie krwi w przeddzień szczepienia z określeniem liczby płytek krwi i czasu krzepnięcia. Badanie pomoże upewnić się, że u dziecka wszystko jest w porządku i nie ma przeciwwskazań do zabiegu..

Przygotowanie do szczepienia

Wczesne przygotowanie do szczepienia DTP anatoksyną zapalenia wątroby pomoże uniknąć działań niepożądanych lub zmniejszyć ich intensywność. Aby to zrobić, przestrzegaj następujących wymagań:

  • 2-3 tygodnie przed zabiegiem zaleca się ograniczenie kręgu przyjaciół i odmowę odwiedzenia zatłoczonych miejsc;
  • unikaj przekarmiania dziecka lub wprowadzania do diety nieznanych produktów, które mogą powodować alergie;
  • 3 dni przed szczepieniem, zacznij brać glukonian wapnia 1 tabletkę dziennie;
  • w celu ustalenia trawienia i wypróżnienia za pomocą syropu laktulozowego;
  • na zalecenie lekarza możesz przyjmować leki przeciwhistaminowe, unikając Suprastin i Tavegil;
  • 3 dni przed planowanym zabiegiem należy przerwać przyjmowanie witaminy D i wznowić ją nie wcześniej niż 6 dni.

Idąc do kliniki nie należy przekarmiać i owijać dziecka. Szczepionkę najlepiej wykonać na czczo, aby dziecko było spokojne i zdrowe. Jeśli ktoś jest chory wśród krewnych, procedura powinna zostać przełożona na korzystniejszy okres..

Jednoczesne szczepienie DTP zapaleniem wątroby i szczepionką przeciwko polio

Często szczepionki przeciwko polio, wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP podaje się tego samego dnia. Anatoksyny mogą być łączone, pod warunkiem, że spełniają wymagania państwowej certyfikacji. Każda kombinacja szczepionek ma niewielki wpływ na częstość występowania i złożoność działań niepożądanych..

Ponadto, ze względu na słabą tolerancję przez małe dzieci indywidualnych szczepień DTP przeciwko zapaleniu wątroby i polio, zaleca się łączenie ich w jednej strzykawce.

Istnieje kilka odmian leków złożonych. Najbardziej bezpieczne i skuteczne importowane szczepionki. Mają niską reaktywność, ale są dość drogie..

Przykładem jest belgijska Infanrix Hexa zawierająca zapalenie wątroby, zakażenie hemofilne, DTP i polio. Ze względu na wysokie oczyszczanie antygenów szczepionka jest dobrze tolerowana i, z zastrzeżeniem zasad transportu i przechowywania, praktycznie nie powoduje skutków ubocznych.

Jeśli dziecko nie potrzebuje ochrony przed hemofilną pałeczką lub koszt szczepienia jest nadmierny dla konkretnej rodziny, możesz skorzystać z bezpłatnej immunizacji oferowanej w klinice.

Placówka medyczna zapewnia szczepienia, które należy połączyć. Tak więc, jednocześnie z DTP, szczepionka przeciwko polio lub toksoid podaje się z powodu polio (Poliorix) i zapalenia wątroby (Angerix). Alternatywnie, w celu zapobiegania, możesz użyć leku Tetraxim - zaadsorbowanej szczepionki CDS wraz z polio, do której przyczepiona jest monowacyna przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Najważniejszym warunkiem stosowania złożonego leku jest dobre samopoczucie zaszczepionego dziecka. Z reguły przyczyną powikłań i działań niepożądanych jest stan zdrowia dziecka, a nie jakość ani twardość leku.

Skutki uboczne

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i powikłań po szczepieniu zaszczepioną szczepionką toksoidową szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest minimalne. Najcięższe i najtrwalsze działania są powodowane przez składnik krztuśca leku. Zapalenie wątroby, błonica i toksoid tężca są mniej niebezpieczne. Dlatego, aby uniknąć niepożądanych efektów, osłabionym i często chorym dzieciom podaje się surowicę bez pierwiastka krztuśca.

Najczęstszym powikłaniem szczepienia jest gorączka. Ta reakcja organizmu jest uważana za normalną i nie powinna powodować paniki u rodziców. Dolny limit, gdy pozwala się obniżyć temperaturę, wynosi 38 ° C. W tym stanie dziecko powinno otrzymać leki zawierające paracetamol - Tylenol, Efferalgan, Panadol w świecach.

W wyższej temperaturze zaleca się, aby dziecko piło płynną postać Ibuprofenu. Jeśli leki przeciwgorączkowe nie pomogą, możesz użyć Nimesulide. Aby zrekompensować straty wody, odpowiednie są Glukosolan, Gastrolit, Regidron..

Oprócz gorączki szczepionka skojarzona powoduje zaczerwienienie, ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Dziecko staje się nastrojowe, drażliwe, niespokojne lub odwrotnie - letargiczne i płaczące, traci apetyt i sen. Z reguły takie objawy znikają bez śladu po 2-3 dniach..

Z naruszeniem wymagań aseptyki w czasie zabiegu lub po nim może wystąpić zapalenie, swędzenie i krosty w miejscu wstrzyknięcia. Taki objaw wymaga leczenia, zwykle przeciwbakteryjnego. W rzadkich przypadkach organizm reaguje na podanie zaadsorbowanej szczepionki CDS ze składnikiem zapalenia wątroby, obrzęku Quinckego, uduszenia, pokrzywki lub drgawek.

Łagodna reakcja niepożądana po szczepieniu jest dobrym znakiem wskazującym na prawidłowe tworzenie odporności i skuteczność leku.

Zalecenia po szczepieniu

Prawie wszystkie nieprzyjemne objawy występują w ciągu pierwszej pół godziny po wprowadzeniu szczepionki skojarzonej, dlatego niepożądane jest natychmiastowe opuszczenie kliniki.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań w domu, należy zwrócić uwagę na takie punkty:

  • wilgotność i temperatura pokojowa. Lepiej jest, jeśli termometr jest utrzymywany w temperaturze około 20 ° C;
  • dziecko nie może być przekarmione i owinięte;
  • należy podać obfity, ale niesłodzony napój. Niech będą to napoje owocowe, herbata lub zwykła woda;
  • po szczepieniu nie można chodzić przez długi czas, a także wykąpać dziecka lub zmoczyć miejsce wstrzyknięcia.

W dniu szczepienia należy ograniczyć mobilność dziecka, grać z nim spokojne gry, oglądać zdjęcia, wcześnie kłaść się spać. W przypadku wystąpienia objawów alergii podać lek przeciwhistaminowy.

Wszystkie te wymagania muszą być ściśle przestrzegane, w przeciwnym razie reakcja na szczepionkę nie będzie najbardziej nieszkodliwa.

Umieszczenie złożonej szczepionki DTP ze składnikiem zapalenia wątroby lub nie jest sprawą indywidualną. Po rozważeniu wszystkich zalet i wad procedury, biorąc pod uwagę szansę na komplikację i zastanawiając się nad konsekwencjami, każdy rodzic podejmuje decyzję i ponosi odpowiedzialność za zdrowie, a czasem i życie dziecka.

Wysłane przez: Elena Medvedeva, Doctor,
specjalnie dla Moizhivot.ru

Przydatny film o szczepieniu DTP

Zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień większość szczepień udzielana jest dzieciom w wieku poniżej 12 miesięcy. Wynika to z faktu, że to małe dzieci są bardzo podatne na różnego rodzaju infekcje. Choroby zakaźne u niemowląt mogą przebiegać w bardziej złożonych formach, często towarzyszą im powikłania, a nawet mogą być śmiertelne..

Lekarze nie widzą lepszego sposobu ochrony dzieci przed patogennymi mikroorganizmami, jak przeprowadzać rutynowe szczepienia, które pozwolą układowi odpornościowemu dziecka na wytworzenie długotrwałej odporności na infekcje i zapobiegną przenikaniu do organizmu dziecka.

W praktyce wiele szczepionek należy podać dziecku tego samego dnia, to znaczy połączyć wprowadzenie różnych szczepionek. Najczęściej wraz z innymi preparatami immunologicznymi podaje się DTP (szczepienia przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi). Czy takie środki zapobiegawcze są bezpieczne dla zdrowia młodych pacjentów? Jakie szczepionki można stosować z DTP?

Czy możliwe jest wykonanie DTP w tym samym czasie co inne szczepienia??

Szczepionka DTP może, a czasem nawet musi być podawana jednocześnie z innymi preparatami immunologicznymi, na przykład doustną i inaktywowaną szczepionką przeciw polio, CPC, zawiesiną przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub zakażeniom hemofilnym.

Jeśli szczepionek tych nie można podać tego samego dnia, zaleca się podawanie ich w odstępach co najmniej miesiąca, co pozwoli na wykształcenie wystarczającej odpowiedzi immunologicznej u dziecka.

Pomimo bezpieczeństwa równoczesnego podawania DTP z innymi szczepionkami, nie należy nadużywać ich kombinacji, ale przestrzegać okresów szczepień określonych w kalendarzu krajowym.

Jednoczesne podawanie szczepionek jest dozwolone w wielu przypadkach, w tym:

  • potrzeba szybkiego uodpornienia dziecka na najbardziej niebezpieczne infekcje;
  • niebezpieczna sytuacja epidemiologiczna w regionie zamieszkania;
  • niemożność częstych wizyt w klinice;
  • przygotowanie do emigracji do innego kraju lub do podróży;
  • szczepienia pominięte w przeszłości.

Przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu b

Immunolodzy twierdzą, że równoczesne podawanie szczepionki DTP i wirusa zapalenia wątroby typu B jest całkowicie bezpieczne dla zdrowia i normalnego rozwoju niemowląt. Liczba działań niepożądanych, gdy są stosowane razem, nie wzrasta, a zgodność z podstawowymi zasadami szczepień może zmniejszyć ryzyko powikłań procedury do minimum.

Po połączeniu szczepień u dziecka mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • niewielki wzrost temperatury ciała do 37,5 ° C;
  • senność i ogólne złe samopoczucie;
  • zmniejszony apetyt i chwilowe porzucenie gry;
  • epizody biegunki i wymiotów;
  • bóle głowy o średniej intensywności.

Takie łagodne zaburzenia po szczepieniach są potwierdzeniem prawidłowego tworzenia odporności. Z reguły przechodzą niezależnie po 3-4 dniach, a zatem nie wymagają nadzoru medycznego i korekty medycznej.

Paraliż dziecięcy

Najczęściej pediatrzy łączą DTP ze szczepionką przeciw polio. Po 3 i 4,5 miesiącu niemowlęta z zaadsorbowaną surowicą krztuśca-błonica-tężec otrzymują inaktywowaną szczepionkę przeciw polio, a do kolejnych szczepień stosuje się żywą zawiesinę..

W większości przypadków taka immunizacja zachodzi na tle rozwoju działań niepożądanych w łagodnym stopniu ich manifestacji. U niemowląt temperatura ciała może wzrosnąć, w strefie wstrzyknięcia może wystąpić obrzęk i ogólne złe samopoczucie.

Najczęściej reakcja patologiczna organizmu rozwija się na składnik krztuśca szczepionki i objawia się alergiami w postaci wysypki i swędzenia, obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji.

Od zakażenia hemofilnego

Połączenie DTP i szczepień przeciw hemofilowej infekcji jest powszechną praktyką pediatryczną, która pozwala na jednoczesne wprowadzenie maksymalnej liczby szczepionek, które pozwalają zaszczepić jak najwięcej chorób zakaźnych.

Stosowana jest szczepionka skojarzona Pentaxim, która zawiera zaadsorbowany składnik krztuśca-błonica-tężec, inaktywowaną zawiesinę polio i roztwór zapobiegający Haemophilus influenzae typu b.

Ta kombinacja składników aktywnych pozwala uodpornić małego pacjenta na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie polio i choroby wywołane przez hemophilus influenzae jednym wstrzyknięciem, w tym zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zapalenie mózgu i inne.

Szczepionka przeciw grypie i zaadsorbowana zawiesina krztuśca-błonica-tężec należą do zabitych roztworów szczepionek. Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami szczepienia dwie lub więcej zabitych szczepionek można podać tego samego dnia lub w dowolnym odstępie czasu (dzień, tydzień, miesiąc).

Wysoka gorączka, ból w miejscu wstrzyknięcia i inne reakcje dziecka na szczepienie

Często po szczepieniu wskaźniki temperatury zwiększają się do 37,5-38 ° C, co jest potwierdzeniem powstania normalnej odpowiedzi immunologicznej.

Zwykle podwyższona temperatura ciała jest utrzymywana przez kilka dni, a następnie normalizuje się bez pomocy leków.

Jeśli temperatura wzrośnie powyżej 38 ° C, zaleca się podawanie dziecku leków przeciwgorączkowych w dawkach zalecanych przez lekarza. Często po DTP z innymi szczepionkami może wystąpić miejscowa reakcja w miejscu wstrzyknięcia w postaci zaczerwienienia, obrzęku i bólu..

Naruszenia te są tymczasowe i ustąpią w ciągu kilku dni. Zdarza się, że uszczelnienie w miejscu wstrzyknięcia przekształca się w napięty naciek. Następnie musisz natychmiast szukać pomocy medycznej i rozpocząć leczenie.

Czy łączenie szczepionek jest niebezpieczne: komplikacje i konsekwencje

Współcześni immunolodzy są przekonani, że połączenie DTP z innymi zabitymi lub żywymi szczepionkami nie przyczynia się do rozwoju powikłań szczepienia i nie jest niebezpieczne dla zdrowia dziecka. Konsekwencje połączonej immunizacji nie różnią się od powikłań prostej szczepionki DTP..

Do najczęstszych reakcji po szczepieniu należą:

  • silna gorączka do 40 ° C;
  • ciężka reakcja alergiczna na składniki szczepionki (głównie na składnik krztuśca);
  • skurcze
  • zapalenie mózgu i inne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego z rozwojem paraliżu, niedowładu.

Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy powikłań po szczepieniu, rodzice dziecka powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem, który podejmie środki w celu ich wyeliminowania..

Czy szczepionki można mieszać w jednej strzykawce??

Informacje na temat możliwości mieszania różnych szczepionek w tej samej strzykawce można łatwo znaleźć w instrukcji użycia szczepionki. Z reguły pediatrzy nie ryzykują umieszczenia dwóch różnych szczepionek w tej samej strzykawce, ale wolą podawać je na dwa sposoby.

Ile po szczepieniu BCG można zaszczepić przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi?

Zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień, BCG podaje się noworodkom 3-5 dni po urodzeniu. Dzieje się tak w szpitalu położniczym po szczegółowym badaniu dziecka przez neonatologa. Pierwszy DTP podaje się dzieciom w klinice w wieku 3 miesięcy, a kolejne - nie wcześniej niż 28-30 dni.

Szczepienie przeciw gruźlicy przeprowadza się oddzielnie od innych szczepień. Jedynym wyjątkiem jest immunizacja przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, która jest przepisywana pierwszego dnia po urodzeniu, tj. 1-2 dni przed BCG.

Przerwa między BCG a innymi szczepieniami powinna wynosić co najmniej 30 dni. Taki schemat szczepień nie prowadzi do rozwoju powikłań i nie zakłóca normalnego tworzenia przeciwciał.

DTP i zapalenie wątroby w jednej szczepionce: nazwa leku i instrukcje jego stosowania

Do najbardziej skutecznych szczepionek łączonych należą Infanrix, Hiberix, Pentaxim, Tetraxim.

Wszystkie z nich są dobrze połączone ze szczepionkami przeciwko polio. Szczepionka skojarzona jest podawana trzykrotnie zgodnie z ogólnie przyjętym harmonogramem szczepień..

Zostaje umieszczona za trzy, cztery i pół i sześć miesięcy, jeśli dziecko nie ma tymczasowych przeciwwskazań do szczepienia. Jeśli dziecko ma objawy ostrej infekcji dróg oddechowych lub zaostrzeń przewlekłej patologii, należy przełożyć termin immunizacji na czas niezbędny do całkowitej normalizacji stanu zdrowia małego pacjenta.

Bezwzględne przeciwwskazania do wprowadzenia złożonego preparatu immunologicznego to:

  • nietolerancja jednego lub więcej składników szczepionki;
  • rozwój reakcji alergicznej z poprzednim wprowadzeniem rozwiązania;
  • poważne patologie ośrodkowego układu nerwowego;
  • choroby onkologiczne;
  • stany niedoboru odporności.

Powiązane wideo

Szczegółowo o szczepieniu DTP w szkole dr Komarovsky'ego:

Wyboru leku do szczepienia dzieci w pierwszym roku życia powinien zająć się wykwalifikowany specjalista. W takim przypadku lekarz bierze pod uwagę indywidualne cechy ciała dziecka, obecność pokarmu i innych alergii, chorób narządów wewnętrznych itp..