Reakcja na połączone szczepienie DTP u dzieci

Szczepionka DTP (zaadsorbowana szczepionka przeciw krztuścowi, błonicy i tężcowi) jest uważana za jedną z najbardziej szkodliwych szczepionek wśród dzieci, ponieważ zawiera całe inaktywowane komórki krztuśca. W tym samym czasie, co DTP, szczepionki przeciwko poliomyelitis, zakażeniom hemofilnym i przez 6 miesięcy są również wymagane w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B. Oprócz aktywnych składników: inaktywowanych patogenów i toksoidów, wszystkie te szczepionki zawierają dodatkowe szkodliwe substancje: tiolan, fenoksyetanol, fosforan glinu lub wodorotlenek inni Niezbędne w składzie szczepionki substancje te nie są potrzebne w ciele dziecka, a nawet mogą wyrządzić szkody w ośrodkowym układzie nerwowym lub narządach wewnętrznych. Wszystkie certyfikowane szczepionki zawierają te substancje w dopuszczalnych ilościach i nie mogą być podstawową przyczyną niebezpiecznych chorób lub dysfunkcji, ale szkodliwy efekt nadal pozostaje. Odmowa szczepień jest całkowicie niemożliwa - zagraża to ciału dziecka, ale można zmniejszyć ich liczbę za pomocą szczepionek skojarzonych.

Rosyjska szczepionka DTP, stosowana w stanowych klinikach, nie zaszczepia odporności ani na polio, ani na zapalenie wątroby. Aby to zrobić, będziesz potrzebować jeszcze dwóch szczepień co 45 dni.

Jak to działa

Głównym celem środków immunologicznych jest stworzenie osoby o stabilnej odporności na pewien rodzaj infekcji przy minimalnym obciążeniu organizmu. Ponieważ główne szkody są powodowane przez konserwanty i substancje pomocnicze, firmy farmaceutyczne łączą kilka szczepionek w jedną, opracowując nowe leki. Takie szczepionki nazywane są kombinacjami, ponieważ zaszczepiają odporność na kilka infekcji jednocześnie, bez utraty jakości. Ponadto nawet niektóre szczepionki skojarzone mogą być dostarczane w tej samej strzykawce z innymi (jednoczesne wstrzyknięcie dwóch leków jednocześnie). Chociaż nie ułatwia to przebiegu reakcji po szczepieniu i szkodzi ciału, dzieci powinny wykonywać jak najmniej wstrzyknięć. Według kalendarza szczepień w Federacji Rosyjskiej pierwsza szczepionka przeciw poliomyelitis, hemofilii i szczepionka DTP jest podawana w tym samym czasie: 3, 4,5 i 6 miesięcy. Na ostatnim etapie szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest dodawane do trzech szczepień, które stają się czwartym szczepieniem na jeden okres. W sumie cztery połączone preparaty DTP są dostępne w Rosji.

Infanrix

Belgijska szczepionka od GlaxoSmithKline. Odporny tylko na zakażenia krztuścem, błonicą i tężcem. Jest mniej reaktywny w porównaniu do DTP ze względu na brak całych komórek patogenów (w preparacie stosuje się tylko części ścian komórkowych bakterii). Działania niepożądane występują w mniej niż 10% przypadków, jednak nie są niebezpieczne dla dzieci i znikają po 3-4 dniach. Infanrix nie jest kompletną szczepionką skojarzoną, ale można ją stosować w tej samej strzykawce ze szczepionką Hibarix, co zmniejszy całkowitą liczbę szczepień. Hibarix to wysokiej jakości preparat do immunizacji przeciwko zakażeniom hemofilnym, również produkowany przez GlaxoSmithKline. Podczas mieszania szczepionek należy dodać Hibarix do przygotowanego roztworu Infanrix, bez korzystania z roztworu zawierającego Hibarix. Stosowanie szczepionki Infanrix z innymi lekami w tej samej strzykawce nie zostało zbadane i jest ściśle określone.

Zaletą każdej importowanej szczepionki jest jej niska reaktywność, dawaj jej pierwszeństwo, jeśli bardzo martwisz się konsekwencjami szczepionki.

Infanrix Hexa

Panaceum na 3-6-miesięczny okres szczepień. Ten kombinowany lek oparty na poprzedniej szczepionce zaszczepia jednocześnie odporność na 6 niebezpiecznych infekcji: krztusiec, tężec, błonica, polio, zakażenia hemofilne i zapalenie wątroby typu B. Podobnie jak zwykła Infanrix, lek wykorzystuje technologię bezkomórkową składnika wytwarzającego immunogen, który odróżnia go od domowego DTP poprzez zmniejszoną reaktywność. Lek należy stosować tylko wtedy, gdy data szczepienia DTP, poliomyelitis, wirusowego zapalenia wątroby typu B i zakażenia hemofilnego jest zbieżna (jeśli występuje). W przypadku standardowego harmonogramu szczepień RF ma 6 miesięcy. W innych przypadkach stosowanie leku narusza jedynie kolejność szczepień i powoduje niepotrzebne koszty. Zastąpienie leku Infanrix Hex innym nie pogorszy wyniku immunizacji i nie spowoduje nieprzewidzianych reakcji..

Pentaksym

Lek francuskiej firmy Sanofi Pasteur, łączący działanie szczepionek DTP, przeciw infekcji hemofilnej, polio. Nie ma składnika, który zaszczepi układ odpornościowy przeciw zapaleniu wątroby w Pentaxime, dlatego dopuszczalne jest stosowanie go podczas wszystkich trzech szczepień DTP. W wieku 6 miesięcy do zastrzyku Pentaximu należy dodać szczepionkę z dowolnej mono szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub zmienić lek na Infanrix Hexa. W tej samej strzykawce Petnaxime z innymi szczepionkami jest zabroniony. Szczepionka jest produkowana w oparciu o tę samą technologię, co Infanrix - roztwór nie zawiera całych mikroorganizmów, a jedynie części ich komórek i toksoidy. W rezultacie występuje prawie całkowity brak poważnych reakcji na lek, ale jego znacznie wyższy koszt.

W prywatnych klinikach procedury immunologiczne są bardzo kosztowne z powodu tej procedury. Lek można kupić w aptece, a szczepienia są bezpłatne w klinice.

Tetraxim

Bardzo podobny do poprzedniego leku firmy Sanofi Pasteur, różniący się tylko brakiem składnika hemofilnego. Różnica w cenie między Pentaximem a Tetraximem wynosi około 800 rubli, co pozwoli zaoszczędzić pieniądze na szczepieniu przeciw hemofilnej infekcji, jeśli dziecko nie będzie zagrożone. Często praktykowane jest wspólne szczepienie Pentaxim i Tetraxim - skutecznie zastępują się one, co pozwala zaoszczędzić na dodatkowych zastrzykach z powodu infekcji hemofilnej. Szczepionkę można zastąpić inną certyfikowaną w Federacji Rosyjskiej.

Monowacyny

W przypadku, gdy skojarzone szczepienie nie jest możliwe, konieczne jest uciekanie się do oddzielenia, gdy odporność na jedną lub więcej infekcji zostanie zaszczepiona osobnymi szczepionkami monowacynowymi. Takie podejście nie jest tak wygodne jak zrobienie wszystkiego za jednym razem, ale sprawia, że ​​harmonogram szczepień jest znacznie bardziej elastyczny. Należy pamiętać, że podwójne szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub polio nie powoduje żadnej szkody i ryzyka dla dziecka, dlatego w razie potrzeby można stosować leki zawierające składniki tej samej infekcji, po uprzedniej zgodzie z lekarzem. Oto niektóre szczepionki, które można stosować ze szczepionką DTP i jej importowanymi odpowiednikami:

  • Imovax polio jest inaktywowaną szczepionką przeciw polio produkowaną przez Sanofi Pasteur. W przeciwieństwie do DTP i wirusowego zapalenia wątroby typu B, szczepienie przeciwko polio można przeprowadzić w każdym wieku, ważny jest tylko czas (3 szczepienia co 45 dni). W razie potrzeby szczepionkę można odroczyć..
  • Polyorix jest prawie identyczny z poprzednią szczepionką od GlaxoSmithKline. Kompatybilny ze wszystkimi szczepieniami.
  • Angerix - lek z GlaxoSmithKline do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionka wywołuje odpowiedź immunologiczną w ponad 98% przypadków, co jest najwyższym wskaźnikiem. Nie ma przeciwwskazań do stosowania z innymi lekami na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie polio i zakażenie hemofilne.
  • Regevac B - monowacyna domowa do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, kosztuje znacznie mniej niż zagraniczne analogi, ale daje dobry wynik. Można go stosować z innymi lekami bez ograniczeń..

Wszystkie te leki można pewnie łączyć w zależności od warunków, dla wygody i wygody dziecka, ale wybór szczepionek musi zostać uzgodniony z kompetentnym lekarzem. Najczęściej lekarze i farmaceuci preferują Pentaxim i mają rację: jakość leku jest najlepsza, a połączony skład kilkakrotnie przyspiesza i upraszcza szczepienia. Ten lek ma minimalną alergię, a opakowanie zawiera jednorazową strzykawkę z odmierzoną dawką. Cena pakietu Pentaxim wynosi od 1400 do 2 tysięcy rubli, w zależności od regionu, a jeśli zostanie zaszczepiona w prywatnej klinice, około 4 tysięcy rubli, wraz z procedurą. Ceny te mogą odstraszyć każdego, ale jeśli chodzi o zdrowie i komfort dzieci, pieniądze często odchodzą na dalszy plan.

Czy mogę otrzymać szczepionki przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby za pomocą jednej szczepionki?

Układ odpornościowy dziecka jest niedoskonały, dopiero się kształtuje. Zadaniem rodziców jest ułatwienie tego procesu. Odporność jest wzmacniana w naturalny sposób - w tym celu zaleca się karmienie dziecka mlekiem matki przez co najmniej rok, temperowanie, wprowadzenie zdrowej żywności do diety. Oprócz tych środków tworzenie ochronnych zdolności organizmu wynika ze szczepień.

Kwestia szczepień dzieci, zwłaszcza niemowląt w wieku do jednego roku, jest bardzo ważna, należy do niej podejść poważnie i dokładnie. Zakażenia występujące w przyrodzie są bardzo niebezpieczne dla delikatnego ciała dziecka. Krztusiec, błonica i tężec są przez niektórych uważane za choroby „dziecięce”, chociaż często dotykają dorosłych. Odmawianie szczepień, obawianie się komplikacji, jest niebezpieczne. Profesjonalna procedura szczepienia pomoże chronić twoje dziecko przed niebezpiecznymi chorobami. Należą do nich choroby takie jak zapalenie wątroby, błonica, tężec i krztusiec..

DTP i zapalenie wątroby w jednej szczepionce są częstym zjawiskiem w medycynie. Leki łączące antygeny tych chorób mają na celu uproszczenie procedury immunizacji i zmniejszenie stresu u dziecka.

Dziś rodzice otrzymują wiele informacji o rozwoju negatywnych reakcji po szczepieniach, co prowadzi do wątpliwości co do potrzeby szczepienia. Niewątpliwie kwestię tę należy potraktować poważnie, ale jeśli dziecko jest absolutnie zdrowe i nie ma przeciwwskazań, należy podać szczepionkę. Skutki uboczne i poważne powikłania po szczepieniu są rzadkie, ale ryzyko zarażenia jest znacznie wyższe. Krztusiec i błonica są dziś dość rzadkie. Tężec i wirusowe zapalenie wątroby typu B są bardziej powszechne, możesz zachorować nawet w wyniku nieostrożnej gry. Ich konsekwencje są bardziej niebezpieczne niż gorączka po wstrzyknięciu..

Szczepienie DTP i zapalenie wątroby razem - jak mówią. Powszechne szczepionki

Czasami można usłyszeć o kompleksie szczepionkowym przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP. DTP oznacza „toksoid krztuśca-błonica-tężec”. Ta kompozycja jest często łączona z jednym lekiem przeciw zapaleniu wątroby..

Pojawienie się efektów ubocznych jest wywoływane przez konserwanty, które tworzą szczepionki. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych, opracowano specjalne leki złożone. Dzięki nim natychmiast powstaje odporność na kilka infekcji, a skuteczność wspólnej szczepionki pozostaje wysoka.

Nazwa tej szczepionki to „adsorbowana szczepionka przeciwko krztuścowi, błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B” lub „DTP-Hep B”. Jest to osobna szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP, produkowana przez krajową firmę farmaceutyczną NPO Microgen. Jest wytwarzany w postaci zawiesiny do podawania domięśniowego. Pojemnik zawiera żółtawo-białą jednorodną ciecz, którą podczas stania dzieli się na przezroczystą ciecz i luźny osad. Łamie się po wstrząśnięciu. Jedna ampułka 0,5 ml to jedna dawka. Paczki po 10 naczyń sprzedawane są w aptekach.

Zgodnie z harmonogramem szczepień dzieci należy jednocześnie szczepić przeciwko krztuścowi, błonicy, tężcowi, polio i zakażeniom hemofilnym. Sześciomiesięczne dziecko powinno być również chronione przed zapaleniem wątroby (w połączeniu z wymienionymi chorobami). Lekarze zalecają połączenie wszystkich szczepień w jedno, aby zmniejszyć ryzyko powikłań..

Szczepionki wieloskładnikowe są uważane za najbezpieczniejsze i dobrze tolerowane przez dzieci. Obejmują one:

  • Infanrix - zapewnia ochronę przed krztuścem, błonicą i tężcem. W przeciwieństwie do krajowego DTP jest lepiej tolerowany (powikłania odnotowano w 10% przypadków). Dobrze komponuje się ze szczepionką Hiberix, zaprojektowaną w celu uodpornienia się na hemofilne pałeczki;
  • Infanrix Hexa - obejmuje toksoid krztuśca-błonica-tężec, a także składniki zapalenia wątroby, polio i zakażenia hib. Niewątpliwym plusem jest zawartość bezkomórkowego składnika krztuśca, dzięki któremu pacjenci bez problemu tolerują szczepienia;
  • Pentaxim jest popularnym lekiem, który pozwala rozwinąć odporność na krztusiec, błonicę, tężec, polio i zakażenia hemofilne. Narzędzie nie chroni przed zapaleniem wątroby, jednak dobrze sprawdza się ze szczepionkami przeciwko niemu w jednym zastrzyku;
  • Tetraxim - ten sam lek, tylko bez składnika hemofilowego.

Jeśli nie możesz stosować szczepionek wieloskładnikowych, musisz wybrać lek, który można łączyć z innymi lekami. Odporność na zapalenie wątroby powstaje z powodu:

Oba leki mogą być wstrzykiwane jednocześnie z DTP i innymi szczepionkami..

Czy można jednocześnie stosować DTP i zapalenie wątroby? Kompatybilność ze szczepionkami

Szczepionki przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby są doskonale połączone, ponadto zostały specjalnie połączone i podane w jednej strzykawce dla wygody i minimalizacji skutków ubocznych. Zastrzyk podaje się domięśniowo - w udo lub ramię.

W ciągu jednego dnia z DTP, ale już osobno, zaszczepiono przeciwko polio. Wstrzyknięcie wykonuje się w drugą nogę lub ramię, starsze dzieci są kroplami kroplami doustnie. Reakcje negatywne są dość rzadkie. Szczepienia zaleca się siedmioletnim dzieciom jako zastrzyk przypominający przed dołączeniem do nowego szkolnego zespołu..

Po zabiegu pracownik służby zdrowia musi wypełnić dokumentację - wprowadzić dane dotyczące leku do dokumentacji medycznej, zanotować późniejszą reakcję organizmu.

Cel szczepień

Błonica, tężec, krztusiec, wirusowe zapalenie wątroby typu B to straszne infekcje, które według statystyk w 70 procentach przypadków prowadzą do inwalidztwa lub śmierci. Jeśli dana osoba nie zostanie zaszczepiona, ryzykuje zarażeniem. Wirusy są niebezpieczne zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Celem szczepień jest ochrona ludzi przed tymi chorobami. W tym celu podaje się jednocześnie DTP i zapalenie wątroby..

Przeciwwskazania do wspólnego szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP

Nie wszyscy pacjenci mogą mieć DTP i zapalenie wątroby w tym samym wstrzyknięciu. Szczepienia nie są dozwolone, gdy dziecko ma co najmniej jeden z objawów:

  • podwyższona temperatura ciała (nawet nieznaczna);
  • historia napadów;
  • obecność smarków i zatorów;
  • osłabiona odporność;
  • zaburzenia neurologiczne;
  • urazy głowy podczas porodu;
  • ostre infekcje, choroby układu oddechowego;
  • przewlekłe dolegliwości w ostrym stadium;
  • onkologia;
  • przyjmowanie leków immunosupresyjnych;
  • alergie (zwłaszcza drożdże);
  • negatywne reakcje na poprzednie szczepienie;
  • zaparcia w ciągu dnia przed zabiegiem;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • skaza;
  • atopowe zapalenie skóry.

Szczepienie dziecka jest opóźnione, jeśli urodziło się przedwcześnie. Zostanie przeniesiona do momentu, w którym stan dziecka będzie normalny. Szczepionka nie jest podawana, gdy zęby mleczne zostaną odcięte, a temperatura wzrośnie..

W przypadku dorosłych szczepienia nie są dostępne podczas ciąży i karmienia piersią..

Przygotowanie do szczepienia

Właściwe przygotowanie szczepionki pomoże uniknąć niepożądanych efektów..

  1. Na kilka tygodni przed planowaną procedurą należy unikać miejsc publicznych, aby nie złapać infekcji..
  2. Jeśli masz skłonność do alergii, zacznij brać leki przeciwhistaminowe na kilka dni przed szczepieniem.
  3. Nie przejadaj się, nie włączaj nowych produktów do diety.
  4. Wykonaj badania krwi i moczu.
  5. Weź środek przeciwgorączkowy tuż przed wstrzyknięciem.
  6. Nie bierz witaminy D trzy do czterech dni przed i po zabiegu..

Najważniejszą zasadą jest to, że dziecko powinno zostać zbadane przez pediatrę, który zdecyduje, czy zostać zaszczepiony..

Harmonogram szczepień

Harmonogram szczepień został ustalony przez rosyjskie Ministerstwo Zdrowia.

Szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B podaje się w pierwszych godzinach po urodzeniu. Po trzech miesiącach nakładają zastrzyki DTP i przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby, a następnie powtarzają je za sześć miesięcy.

Jeśli dziecko nie zostało zaszczepione przed upływem trzech miesięcy, wówczas program jest następujący - 3 - 4,5 - 6 miesięcy. Przerwa między wstrzyknięciami może zostać zwiększona maksymalnie o sześć miesięcy, ponieważ w przeciwnym razie nie zostaną opracowane przeciwciała. DTP i zapalenie wątroby mogą być opóźnione, jeśli pacjent jest chory, ale nie na długo.

Jeśli pacjentowi podano jedno lub dwa szczepienia DTP bez zapalenia wątroby, jedną trzecią można podać łącznie i zaszczepić przeciw zapaleniu wątroby jeden i sześć miesięcy po pierwszym wstrzyknięciu.

Co robić po szczepieniu

Po DTP zaleca się przestrzeganie następujących zasad:

  • pół godziny po wprowadzeniu szczepionki pozostań w placówce medycznej, aby otrzymać pomoc w przypadku negatywnej reakcji;
  • monitorować temperaturę;
  • przewietrzyć pomieszczenie, w którym przebywa dziecko, kontrolować wilgotność;
  • daj dziecku więcej płynów;
  • Nie jedz smażonego, słonego;
  • stworzyć miłą atmosferę;
  • nie odwiedzaj zatłoczonych miejsc.

W przypadku ostrych reakcji natychmiast zasięgnąć wykwalifikowanej pomocy.

Obserwacja po szczepieniu

Po szczepieniu należy monitorować dziecko na czas, aby zidentyfikować możliwe powikłania. Pamiętaj, aby monitorować temperaturę ciała. Ponieważ w miejscu wstrzyknięcia może powstać obrzęk, konieczne jest kontrolowanie dziecka, aby nie dotykało go i nie drapało. Pomoże to uniknąć lokalnych reakcji..

Przez pierwsze kilka dni nie powinieneś kąpać dziecka, aby nie doprowadzić do zakażenia powstałej rany. Możesz chodzić, jeśli dziecko czuje się dobrze. Szczepionka przeciw DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby jest tolerowana bez powikłań w 92% przypadków.

Ważna jest również kontrola diety. Nie oferuj dziecku pokarmów uzupełniających ani żadnych nieznanych produktów.

Skutki uboczne i możliwe powikłania po jednoczesnym szczepieniu DTP i zapaleniem wątroby

Składnik krztuśca jest przyczyną większości powikłań. Bardzo często lekarze go wykluczają.

Efekty uboczne mają różną intensywność. Normalne to:

  • niewielka hipertermia;
  • płaczliwość;
  • zaczerwienienie, swędzenie w miejscu wstrzyknięcia;
  • utrata apetytu.

Opisane objawy ustępują bez interwencji z zewnątrz w ciągu dwóch do trzech dni.

Szczepienie jest łatwo tolerowane bez krztuśca.

W przypadku naruszenia zasad higieny podczas szczepienia powstają wrzody w miejscu wstrzyknięcia. Leczy się je za pomocą środków antyseptycznych, czasem antybiotyków.

Temperatura jest najczęstszym problemem po szczepieniu DTP i zapaleniu wątroby. Do 38 stopni to norma. Nie trzeba go zastrzelić. Przy wzroście do 38,5 stosuje się środki przeciwgorączkowe.

Możliwe występowanie luźnych stolców, wymioty.

Poważne komplikacje są rzadkie. Obejmują one:

  • gorączka
  • ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk Quinckego, zespół wstrząsu anafilaktycznego).

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości rodzice powinni pokazać dziecko lekarzowi lub wezwać karetkę pogotowia.

Decyzję o tym, czy otrzymać szczepionkę DTP, podejmuje pacjent lub jego rodzice. Lek pomoże wybrać lekarza. Nie odmawiaj szczepień, jeśli dziecko nie ma przeciwwskazań. DTP i szczepionki przeciwko polio i wirusowemu zapaleniu wątroby są całkowicie bezpieczne dla zdrowych ludzi. Najważniejsze jest przestrzeganie zasad, wtedy szczepienie odbędzie się bez powikłań i pomoże wzmocnić układ odpornościowy.

Jak nazywa się wspólne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP?

Szczepionka jest lekiem zawierającym przeciwciała przeciwko czynnikowi wywołującemu określoną chorobę. Głównym celem immunizacji jest rozwinięcie swoistej odporności na chorobę lub złagodzenie jej powikłań. Szczepienie jest przeciwwskazane tylko w przypadku alergii na jego składniki. Jeśli jednak szczepienie zostanie przeprowadzone po dokładnym zbadaniu dziecka, nie będzie żadnych negatywnych konsekwencji.

DTP i zapalenie wątroby w tej samej szczepionce pomagają zapobiegać wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, krztuścowi, błonicy i tężcowi. Nie tylko dzieci, ale także dorośli pacjenci są narażeni na te niebezpieczne choroby. Z tego powodu lekarze zdecydowanie zalecają szczepienia w odpowiednim czasie. Szczepionki są mniej szkodliwe niż powyższe choroby. Lek można podawać, nawet jeśli dziecko ma przeciwwskazania. Najważniejsze jest to zrobić pod nadzorem kompetentnego lekarza w szpitalu.

Cel szczepień

Jak wspomniano wcześniej, przeprowadza się pomiary immunologiczne w celu uzyskania stabilnej odporności na chorobę zakaźną przy minimalnym obciążeniu ciała pacjenta. Według lekarzy działania niepożądane najczęściej wywołują konserwanty i dodatkowe składniki leku. Dlatego zaczęli produkować szczepionki, które są nazywane kombinowanymi. Z ich pomocą natychmiast rozwija się odporność na kilka infekcji bez utraty jakości..

Niektóre z tych leków mogą znajdować się w tej samej strzykawce (na przykład DTP i wirusowe zapalenie wątroby typu B). Pomimo faktu, że po równoczesnym wstrzyknięciu dwóch szczepionek jednocześnie reakcje po szczepieniu nie są ułatwione, zaleca się, aby małym pacjentom podawać mniej zastrzyków.

Zgodnie z harmonogramem pierwsze szczepienie przeciwko poliomyelitis, zakażeniu hemofilnemu i DTP przeprowadza się po 3, 4, 5 i 6 miesiącach. Podczas 4 szczepień do powyższego dodawana jest szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby.

Krztusiec, błonica, tężec, zapalenie wątroby typu B to niebezpieczne infekcje pochodzenia wirusowego, które grożą niebezpiecznymi powikłaniami. Jeśli nie zostaniesz zaszczepiony na czas, pacjent będzie musiał stawić czoła tym dolegliwościom. Według statystyk medycznych każda z powyższych chorób powoduje niepełnosprawność lub śmierć w ponad 70% przypadków.

Schemat

DTP jest anatoksyną krztuśca-błonica-tężec. Preparat zawiera pełnokomórkowy składnik krztuśca z toksoidami błonicy i tężca. Inną nazwą tego leku jest zaadsorbowana szczepionka przeciw krztuścowi, błonicy i tężcowi..

Wykonaj ten test i sprawdź, czy masz problemy z wątrobą..

DTP plus zapalenie wątroby nazywane jest szczepionką wieloskładnikową, która zawiera toksoidy dla powyższych infekcji i zapalenia wątroby. Dawka leku zależy od reakcji układu odpornościowego dziecka, która nadal się tworzy.

Jeśli z jakiegoś powodu dziecku nie podawano leku przez okres do 3 miesięcy, szczepienie zaadsorbowaną szczepionką przeciw krztuścowi, błonicy i tężcowi z zapaleniem wątroby przeprowadza się zgodnie z następującym schematem: 3 - 4,5 - 6 miesięcy. W razie potrzeby odstęp między szczepieniami można wydłużyć o sześć miesięcy lub dłużej. Jednak produkcja przeciwciał może być z tego powodu zaburzona. Jeśli dziecko ma chorobę, szczepienie jest dozwolone później, ale nie na długo.

Jeśli pacjentowi podano 1 lub 2 szczepionki przeciwko krztuścowi, błonicy i tężcowi (wcześniej nazywane DTP), ale nie otrzymał on szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, to należy go zaszczepić szczepionką skojarzoną przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu DTP tego samego dnia. Następnie przeprowadza się szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby w odstępie 1 i 6 miesięcy po pierwszym szczepieniu.

Wszelkie instytucje medyczne oferują całkowicie bezpłatne szczepienie lekiem przeciw DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby. Roztwór wstrzykuje się domięśniowo do przedniego zewnętrznego uda.

Przed użyciem ampułkę z lekiem wstrząsa się, aby była jednorodna. Podczas otwierania ampułki lekarz musi przestrzegać zasad aseptyki. Po otwarciu szczepionki musisz użyć całego roztworu, po naruszeniu integralności ampułki zabrania się jej używania. To ograniczenie dotyczy szczepionek, które zmieniły kolor lub mają nierozpuszczalne płatki..

Pracownik służby zdrowia, który przeprowadził szczepienie, musi podać na karcie medycznej pacjenta wszystkie niezbędne informacje o leku (producent, data ważności, czas podania szczepionki itp.).

Przygotowanie do szczepienia

Przed zaszczepieniem dziecka rodzice powinni zapoznać się z zasadami przygotowywania się do niego:

  • Przed szczepieniem zaleca się badanie lekarskie. Dla tego małego pacjenta bada pediatra, neurolog, immunolog. Ważne jest, aby dziecko było całkowicie zdrowe.
  • Przed wprowadzeniem szczepionki należy wykonać badania laboratoryjne krwi i moczu. Z ich pomocą lekarze dowiadują się o możliwych procesach zapalnych.
  • W przeddzień szczepienia zabrania się wprowadzania nowych produktów do diety okruchów, ponieważ mogą one wywoływać alergię.
  • Nie zaleca się jedzenia 2 godziny przed i po szczepieniu..
  • Ważne jest, aby pić co najmniej 1,5 litra płynu dziennie.

Przestrzegając tych zasad, minimalizujesz ryzyko skutków ubocznych i powikłań..

Ponadto nie zaleca się szczepienia w przypadku długiej podróży, zatłoczonej uroczystości lub gdy pacjent nie czuje się dobrze. Wtedy lepiej odłożyć szczepienie na 1 lub kilka dni.

Możliwe komplikacje

Szczepionka DTP i zapalenie wątroby mogą wywoływać ogólne i miejscowe reakcje negatywne:

  • Temperatura ciała nieznacznie wzrasta, ale normalizuje się w krótkim czasie. Ciało reaguje więc na przenikanie czynników zakaźnych.
  • Nadpotliwość, pragnienie snu występują z powodu gorączki.
  • W miejscu wstrzyknięcia skóra zmienia kolor na czerwony, lekko puchnie, a po naciśnięciu odczuwa się dyskomfort.

Objawy te są absolutnie normalne, znikają same po 3 do 5 dniach. Tak więc walka układu odpornościowego ze składnikami wirusa i wytwarzanie swoistych przeciwciał.

Taka reakcja jak obrzęk rozwija się w wyniku dostania się leku pod skórę. Po wykonaniu zastrzyku szczepionka powoli wchłania się do krwioobiegu, ale potem znikają miejscowe objawy (zaczerwienienie, obrzęk).

Jeśli pacjent ma przeciwwskazania, na przykład nietolerancję wirusa, szczepienie przeprowadza się w szpitalu. Jest to konieczne, aby zapobiec rozwojowi ciężkich reakcji alergicznych: gorączka pokrzywy, obrzęk naczynioruchowy, wysypka polimorficzna. Lekarze monitorują dziecko przez 4 godziny po wstrzyknięciu. Jeśli nie ma żadnych komplikacji, pacjent może wrócić do domu..

Przed szczepieniem upewnij się, że wybrana instytucja medyczna ma specjalne leki przeciwwstrząsowe, które pomogą złagodzić anafilaksję. Jest to niebezpieczna reakcja organizmu na alergeny, która objawia się ciężkim obrzękiem, uduszeniem, skurczami mięśni i ostrym bólem..

Z reguły składnik krztuśca wywołuje intensywne działania niepożądane i powikłania.

Bardzo rzadko temperatura po szczepieniu DTP i zapaleniem wątroby wzrasta do 39 ° lub więcej i nie można jej obniżyć przez 24 godziny. A w miejscu wstrzyknięcia może pojawić się obrzęk, którego średnica jest większa niż 9 cm, a następnie DTP plus zapalenie wątroby zostaje zastąpiony przez ADF, który zawiera mniej składników wirusowych. Aby zachować odporność po szczepieniu, lek podaje się po 3 miesiącach, a następnie po miesiącu mono-szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Przeciwwskazania do szczepionki

DTP i zapalenie wątroby w tym samym wstrzyknięciu jest zabronione w następujących przypadkach:

  • Choroby układu nerwowego.
  • Napady w historii rodziny (nie gorączkowe).
  • Nietolerancja drożdży Bakera.
  • Obecność procesów zapalnych.
  • Zakażenia układu oddechowego lub wirusowe związane z gorączką.

Po wyzdrowieniu immunizację przeprowadza się po 4-8 tygodniach.

Wielu rodziców martwi się pytaniem, czy można zaszczepić się, jeśli po poprzednim wystąpią wyraźne działania niepożądane. Następnie nie przeprowadza się szczepień lub stosuje się leki o niższym stężeniu składników wirusowych.

Niektórzy lekarze uważają, że kobiety w ciąży i karmiące piersią nie mogą być szczepione lekami zwanymi lekami złożonymi (np. DTP i zapalenie wątroby). Jednak szczepionka pomaga nie dopuścić do zachorowania matki lub łatwiejsze zakażenie. Podczas szczepień pacjenci ze specjalnej kategorii są stale monitorowani przez lekarzy, aby zapobiec możliwym powikłaniom.

Przed podaniem niemowlęcia lekarz pyta rodziców o możliwe przeciwwskazania. Jeśli dziecko jest tymczasowo zwolnione ze szczepienia przeciwko DTP + zapaleniu wątroby, jego stan jest monitorowany przez pediatrów, którzy uodporniają się w dopuszczalnym terminie..

Połączone leki mogą być podawane pacjentom z napadami gorączkowymi, skurczem oskrzeli, miejscowymi objawami skórnymi..

Brak dostępnych informacji o przedawkowaniu szczepionki.

DTP-polio-zapalenie wątroby razem

Poliomyelitis jest wysoce zakaźną chorobą wywołującą wirusa polio. Z tą infekcją wpływa na rdzeń kręgowy i zwiększa się prawdopodobieństwo porażenia. Według statystyk medycznych 30% pacjentów w pełni wraca do zdrowia, 10% umiera, a pozostali pacjenci stają się niepełnosprawni.

Istnieją 2 rodzaje szczepionek przeciwko polio: żywe doustne i inaktywowane.

Kiedy dziecko osiągnie 6 miesięcy po urodzeniu, otrzyma kolejne szczepienie. Według lekarzy zaleca się jednoczesne stosowanie DTP, polio i zapalenia wątroby, pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań. Co więcej, zgodnie z harmonogramem, pokrywają się. Jak wspomniano wcześniej, najwyższe obciążenie jest przenoszone przez składnik krztuśca DTP, a zapalenie wątroby i polio są zwykle tolerowane.

Po równoczesnym podaniu leków istnieje możliwość wystąpienia następujących negatywnych reakcji:

  • niedociśnienie, blanszowanie skóry, silne osłabienie;
  • alergia;
  • · Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego;
  • skurcze mięśni.

Objawy te mogą pojawić się do 60 minut po szczepieniu. Z tego powodu po zabiegu zaleca się nadzór lekarza, który w razie potrzeby zastosuje leki przeciwwstrząsowe.

Współczesny rynek farmaceutyczny oferuje szczepionki, które praktycznie nie powodują skutków ubocznych. Ponadto są one łatwiejsze do tolerowania przez małych pacjentów..

Równoczesne szczepionki immunizacyjne

Jak już wspomniano, najbardziej szkodliwe są konserwanty. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych zjawisk, stworzyliśmy leki łączone, które są stosowane do rozwijania specyficznej odporności na kilka infekcji jednocześnie bez utraty skuteczności.

Zgodnie z harmonogramem szczepień, szczepienie DTP przeciwko poliomyelitis i infekcji hemofilnej jest podawane jednocześnie. W wieku sześciu miesięcy dodaje się do nich zapalenie wątroby. Ponieważ mali pacjenci trudno tolerują szczepionkę, lekarze zalecają robienie wszystkiego za jednym zastrzykiem.

Wielu rodziców jest zainteresowanych tym, która szczepionka jest najbezpieczniejsza dla dzieci. Do jednoczesnej immunizacji przy użyciu następujących leków złożonych:

  • Infanrix stosuje się w celu rozwinięcia odporności na krztusiec, błonicę i tężec. Ta szczepionka jest mniej reaktywna niż DTP, ponieważ zawiera tylko części ścian komórkowych bakterii. Niewielkie działania niepożądane występują u 10% pacjentów, ale znikają same po 3 dniach. Infanrix można łączyć z Hibariks - szczepionką przeciwko zakażeniom hemofilnym.
  • Infranix Hexa to wieloskładnikowy lek, który zawiera toksoid krztuśca-błonica-tężec, szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby, polio i zakażeniom hemofilnym. Zawiera inaktywowane składniki czynników sprawczych powyższych chorób. Szczepionka zawiera mniej antygenów i bezkomórkowy składnik krztuśca, dlatego pacjenci łatwiej ją tolerują. Jeśli lek był prawidłowo transportowany, przechowywany i podawany, prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest bardzo niskie. Harmonogram szczepień jest ustalany indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza. Szczepienie jest zalecane, gdy wszystkie szczepienia muszą być podane w tym samym czasie..
  • Pantexim łączy działanie szczepionki DTP przeciwko infekcji hemofilnej, a także polio. Ten lek jest mniej reaktywny, ponieważ zawiera błonicę, antygeny anatoksyny tężcowej i fragmenty ściany komórkowej patogenu krztuśca. Pantexim nie przyczynia się do rozwoju odporności przeciwko zapaleniu wątroby, jednak można go łączyć z monowakrynami z powodu tej infekcji. Ponadto ten produkt można zastąpić produktem Infanrix Hexa. Szczepionka nie może być stosowana z innymi lekami immunologicznymi..
  • Działanie Tetraxim jest podobne do poprzedniego leku, jedyna różnica polega na tym, że nie zawiera on składnika hemofilnego. Szczepionkę można łączyć z Panteximem..

Jeśli stosowanie złożonych leków jest niedopuszczalne, należy przeprowadzić osobne szczepienie. W tym celu stosuje się monowacyny. Nie jest to zbyt wygodne, ponieważ dzieciom trudno jest tolerować zastrzyki, jednak dzięki rozwiązaniom jednoskładnikowym harmonogram szczepień staje się bardziej elastyczny..

  • Imovax polio służy do rozwijania odporności na polio. Szczepienie tym lekiem można przeprowadzić w każdym wieku (w porównaniu z DTP i zapaleniem wątroby). Najważniejsze jest dotrzymanie terminów (pacjent otrzymuje 3 szczepienia w odstępie 45 dni). W razie potrzeby szczepienie można odroczyć..
  • Polyorix jest bardzo podobny do poprzedniego leku. Dozwolone jest łączenie ze wszystkimi szczepionkami..
  • Angerix stosuje się w celu uodpornienia na zapalenie wątroby. Ten lek jest skuteczny w 98% przypadków. Dozwolone jest łączenie z DTP, szczepionkami przeciw polio, zakażeniom hemofilnym.
  • Regavak B jest produktem domowym stosowanym w celu rozwinięcia odporności na zapalenie wątroby typu B. Jest to skuteczna i niedroga szczepionka, którą można łączyć z wieloma lekami immunobiologicznymi.

Decyzję o wyborze leku podejmuje wyłącznie lekarz.

Tak więc, jeśli nie ma przeciwwskazań i wad w układzie odpornościowym, to szczepienia DTP, zapalenie wątroby i zapalenie poliomyel są całkowicie bezpieczne. Jednoczesna immunizacja lekami złożonymi nie zagraża życiu, jeśli zostaną spełnione warunki ich transportu, przechowywania i podawania. Działania niepożądane są zwykle rzadkie, ale dzieci i dorośli pacjenci tolerują je znacznie łatwiej niż niebezpieczne infekcje..

Rosyjska szczepionka DTP, stosowana w stanowych klinikach, nie zaszczepia odporności ani na polio, ani na zapalenie wątroby. Aby to zrobić, będziesz potrzebować jeszcze dwóch szczepień co 45 dni.

Jak to działa

Głównym celem środków immunologicznych jest stworzenie osoby o stabilnej odporności na pewien rodzaj infekcji przy minimalnym obciążeniu organizmu. Ponieważ główne szkody są powodowane przez konserwanty i substancje pomocnicze, firmy farmaceutyczne łączą kilka szczepionek w jedną, opracowując nowe leki. Takie szczepionki nazywane są kombinacjami, ponieważ zaszczepiają odporność na kilka infekcji jednocześnie, bez utraty jakości. Ponadto nawet niektóre szczepionki skojarzone mogą być dostarczane w tej samej strzykawce z innymi (jednoczesne wstrzyknięcie dwóch leków jednocześnie). Chociaż nie ułatwia to przebiegu reakcji po szczepieniu i szkodzi ciału, dzieci powinny wykonywać jak najmniej wstrzyknięć. Według kalendarza szczepień w Federacji Rosyjskiej pierwsza szczepionka przeciw poliomyelitis, hemofilii i szczepionka DTP jest podawana w tym samym czasie: 3, 4,5 i 6 miesięcy. Na ostatnim etapie szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest dodawane do trzech szczepień, które stają się czwartym szczepieniem na jeden okres. W sumie cztery połączone preparaty DTP są dostępne w Rosji.

Belgijska szczepionka od GlaxoSmithKline. Odporny tylko na zakażenia krztuścem, błonicą i tężcem. Jest mniej reaktywny w porównaniu do DTP ze względu na brak całych komórek patogenów (w preparacie stosuje się tylko części ścian komórkowych bakterii). Działania niepożądane występują w mniej niż 10% przypadków, jednak nie są niebezpieczne dla dzieci i znikają po 3-4 dniach. Infanrix nie jest kompletną szczepionką skojarzoną, ale można ją stosować w tej samej strzykawce ze szczepionką Hibarix, co zmniejszy całkowitą liczbę szczepień. Hibarix to wysokiej jakości preparat do immunizacji przeciwko zakażeniom hemofilnym, również produkowany przez GlaxoSmithKline. Podczas mieszania szczepionek należy dodać Hibarix do przygotowanego roztworu Infanrix, bez korzystania z roztworu zawierającego Hibarix. Stosowanie szczepionki Infanrix z innymi lekami w tej samej strzykawce nie zostało zbadane i jest ściśle określone.

Zaletą każdej importowanej szczepionki jest jej niska reaktywność, dawaj jej pierwszeństwo, jeśli bardzo martwisz się konsekwencjami szczepionki.

Infanrix Hexa

Panaceum na 3-6-miesięczny okres szczepień. Ten kombinowany lek oparty na poprzedniej szczepionce zaszczepia jednocześnie odporność na 6 niebezpiecznych infekcji: krztusiec, tężec, błonica, polio, zakażenia hemofilne i zapalenie wątroby typu B. Podobnie jak zwykła Infanrix, lek wykorzystuje technologię bezkomórkową składnika wytwarzającego immunogen, który odróżnia go od domowego DTP poprzez zmniejszoną reaktywność. Lek należy stosować tylko wtedy, gdy data szczepienia DTP, poliomyelitis, wirusowego zapalenia wątroby typu B i zakażenia hemofilnego jest zbieżna (jeśli występuje). W przypadku standardowego harmonogramu szczepień RF ma 6 miesięcy. W innych przypadkach stosowanie leku narusza jedynie kolejność szczepień i powoduje niepotrzebne koszty. Zastąpienie leku Infanrix Hex innym nie pogorszy wyniku immunizacji i nie spowoduje nieprzewidzianych reakcji..

Lek francuskiej firmy Sanofi Pasteur, łączący działanie szczepionek DTP, przeciw infekcji hemofilnej, polio. Nie ma składnika, który zaszczepi układ odpornościowy przeciw zapaleniu wątroby w Pentaxime, dlatego dopuszczalne jest stosowanie go podczas wszystkich trzech szczepień DTP. W wieku 6 miesięcy do zastrzyku Pentaximu należy dodać szczepionkę z dowolnej mono szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub zmienić lek na Infanrix Hexa. W tej samej strzykawce Petnaxime z innymi szczepionkami jest zabroniony. Szczepionka jest produkowana w oparciu o tę samą technologię, co Infanrix - roztwór nie zawiera całych mikroorganizmów, a jedynie części ich komórek i toksoidy. W rezultacie występuje prawie całkowity brak poważnych reakcji na lek, ale jego znacznie wyższy koszt.

W prywatnych klinikach procedury immunologiczne są bardzo kosztowne z powodu tej procedury. Lek można kupić w aptece, a szczepienia są bezpłatne w klinice.

Bardzo podobny do poprzedniego leku firmy Sanofi Pasteur, różniący się tylko brakiem składnika hemofilnego. Różnica w cenie między Pentaximem a Tetraximem wynosi około 800 rubli, co pozwoli zaoszczędzić pieniądze na szczepieniu przeciw hemofilnej infekcji, jeśli dziecko nie będzie zagrożone. Często praktykowane jest wspólne szczepienie Pentaxim i Tetraxim - skutecznie zastępują się one, co pozwala zaoszczędzić na dodatkowych zastrzykach z powodu infekcji hemofilnej. Szczepionkę można zastąpić inną certyfikowaną w Federacji Rosyjskiej.

Monowacyny

W przypadku, gdy skojarzone szczepienie nie jest możliwe, konieczne jest uciekanie się do oddzielenia, gdy odporność na jedną lub więcej infekcji zostanie zaszczepiona osobnymi szczepionkami monowacynowymi. Takie podejście nie jest tak wygodne jak zrobienie wszystkiego za jednym razem, ale sprawia, że ​​harmonogram szczepień jest znacznie bardziej elastyczny. Należy pamiętać, że podwójne szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub polio nie powoduje żadnej szkody i ryzyka dla dziecka, dlatego w razie potrzeby można stosować leki zawierające składniki tej samej infekcji, po uprzedniej zgodzie z lekarzem. Oto niektóre szczepionki, które można stosować ze szczepionką DTP i jej importowanymi odpowiednikami:

  • Imovax polio jest inaktywowaną szczepionką przeciw polio produkowaną przez Sanofi Pasteur. W przeciwieństwie do DTP i wirusowego zapalenia wątroby typu B, szczepienie przeciwko polio można przeprowadzić w każdym wieku, ważny jest tylko czas (3 szczepienia co 45 dni). W razie potrzeby szczepionkę można odroczyć..
  • Polyorix jest prawie identyczny z poprzednią szczepionką od GlaxoSmithKline. Kompatybilny ze wszystkimi szczepieniami.
  • Angerix - lek z GlaxoSmithKline do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionka wywołuje odpowiedź immunologiczną w ponad 98% przypadków, co jest najwyższym wskaźnikiem. Nie ma przeciwwskazań do stosowania z innymi lekami na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie polio i zakażenie hemofilne.
  • Regevac B - monowacyna domowa do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, kosztuje znacznie mniej niż zagraniczne analogi, ale daje dobry wynik. Można go stosować z innymi lekami bez ograniczeń..

Wszystkie te leki można pewnie łączyć w zależności od warunków, dla wygody i wygody dziecka, ale wybór szczepionek musi zostać uzgodniony z kompetentnym lekarzem. Najczęściej lekarze i farmaceuci preferują Pentaxim i mają rację: jakość leku jest najlepsza, a połączony skład kilkakrotnie przyspiesza i upraszcza szczepienia. Ten lek ma minimalną alergię, a opakowanie zawiera jednorazową strzykawkę z odmierzoną dawką. Cena pakietu Pentaxim wynosi od 1400 do 2 tysięcy rubli, w zależności od regionu, a jeśli zostanie zaszczepiona w prywatnej klinice, około 4 tysięcy rubli, wraz z procedurą. Ceny te mogą odstraszyć każdego, ale jeśli chodzi o zdrowie i komfort dzieci, pieniądze często odchodzą na dalszy plan.

Nazwę szczepionki DTP należy rozumieć jako szczepionkę przeciw toksoidowi, błonicy i tężcowi. DTP i zapalenie wątroby w tej samej szczepionce znalazły wspólne zastosowanie w medycynie, co ułatwia szczepienie w celu zapobiegania. Proces szczepienia polega na wprowadzeniu niewielkiej liczby bakterii, które wywołują rozwój w łagodnej postaci chorób, takich jak krztusiec, tężec, błonica, polio, zapalenie wątroby, co prowadzi do dalszego tworzenia odporności u ludzi.

Kroki przygotowawcze do szczepienia i jego etapy

Szczepienie DTP przeprowadza się w przypadku takich chorób, jak krztusiec (choroba wywoływana przez infekcję, której towarzyszy silny uporczywy kaszel), błonica (ostra choroba zakaźna wpływająca na górne drogi oddechowe), tężec (choroba zakaźna, która ma silny negatywny wpływ na układ nerwowy). Z reguły proces szczepienia zachodzi w dzieciństwie. W przypadku braku przeciwwskazań szczepionkę podaje się w czterech etapach: po wstrzyknięciu w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia, drugi i trzeci zabieg przeprowadza się w wieku czterech, pięciu i sześciu miesięcy, a ostatni wykonuje się za półtora roku. Dalsze szczepienie jest zalecane dla siedmioletnich dzieci i młodzieży czternastoletniej.

Każde szczepienie ma możliwe konsekwencje, powikłania i działania niepożądane. Aby tego uniknąć, konieczne jest wcześniejsze przygotowanie ciała.

Główne zasady przygotowawcze dla lekarzy obejmują:

  1. Kilka tygodni przed szczepieniem zaleca się zminimalizowanie kontaktu z otaczającymi ludźmi. Warto anulować wizyty w głównych centrach handlowych i rozrywkowych, aby wykluczyć możliwość zarażenia się infekcjami i wirusami. Jednak spacery na świeżym powietrzu powinny odbywać się codziennie..
  2. W przypadku wcześniejszego zauważenia alergii konieczne jest przeprowadzenie leczenia przeciwhistaminowego na dwa do trzech dni przed szczepionką przeciwko patogenom krztuśca, błonicy i tężca.
  3. Staranna kontrola diety, która wyklucza wprowadzanie nowych produktów. Ważne jest, aby dziecko nie przejadało się.
  4. Zabierz próbki moczu i krwi do laboratorium w celu zbadania.
  5. Stosuj bezpośrednio przed wstrzyknięciem leku przeciwgorączkowego, który ma również działanie przeciwbólowe.
  6. Niektórzy eksperci zalecają zaprzestanie stosowania witaminy D w ciągu jednego lub dwóch dni. Jego kolejne przyjęcie jest dopuszczalne tylko po tygodniu za zgodą pediatry.
  7. Przestrzegać schematu picia.
  8. Zaleca się, aby nie karmić dziecka półtorej godziny przed i po szczepieniu..

Oprócz lokalnego pediatry zaleca się pokazać dziecko neurologowi.

Przed szczepieniem DTP należy udać się do miejscowego lekarza, który musi przeprowadzić dokładne badanie dziecka, ocenić stan zdrowia. W przypadku jakichkolwiek podejrzeń i wątpliwości lekarze zalecają odroczenie szczepienia, aby uniknąć poważnych konsekwencji.

Przed szczepieniem warto ocenić nie tylko stan fizyczny dziecka, ale także wszystkich członków rodziny, ponieważ układ odpornościowy zostanie osłabiony po wstrzyknięciu. Nadmiar bakterii nie przyniesie korzyści.

Współszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP

Praktyka medyczna pokazuje, że szczepienie DTP często łączy się ze szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B za jednym razem. Pozwala to natychmiast zapewnić ochronę narządu wątroby przed działaniem tych patogenów, a także chronić przed rozwojem marskości i powstawania nowotworów onkologicznych, ponieważ właśnie to szczepienie DTP najczęściej stanowi zagrożenie dla ciała dziecka, powodując komplikacje.

Biorąc pod uwagę świadomość możliwych konsekwencji, rodzice mają wątpliwości co do potrzeby tej procedury. W przypadku braku przeciwwskazań zaleca się szczepienie dziecka przeciwko tym chorobom. Argumentuje to faktem, że skutki uboczne zabiegu są niezwykle rzadko odnotowywane w medycynie i nie są poważne w przeciwieństwie do konsekwencji samych chorób. Trudno dziś złapać krztusiec lub błonicę, podczas gdy tężec i choroba wątroby grupy B znacznie częściej dotykają ciała dziecka przez śluzówkę lub krew w trakcie nieostrożnej zabawy.

Połączenie DTP i zapalenia wątroby nie zwiększa szans na rozwój dodatkowych patologii, ani nie wpływa na złożoność konsekwencji. Ważne jest, aby taki tandem był natychmiast pokazywany noworodkom. W przypadku, gdy dziecko wymaga operacji, szczepienie następuje tydzień po urodzeniu, trzy tygodnie i rok później.

Przeciwwskazania do wspólnego szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP

Jeśli dziecko ma co najmniej jeden z następujących elementów, przeciwwskazane jest szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby, krztuścowi, błonicy, tężcowi:

  • gorączka;
  • manifestacja kaszlu;
  • historia napadów;
  • obecność smarków i zatkania nosa;
  • osłabiony układ odpornościowy;
  • dysfunkcja układu nerwowego;
  • obecność urazu porodowego na głowie;
  • obecność ostrych chorób układu oddechowego;
  • obecność ostrych infekcji wirusowych;
  • okres zaostrzenia chorób przewlekłych;
  • choroby onkologiczne;
  • zastosowanie leków immunosupresyjnych;
  • manifestacja reakcji alergicznych (w szczególności na drożdże piekarnicze);
  • obecność nieprzyjemnych konsekwencji poprzednich szczepień;
  • zaparcia i brak wypróżnień w ciągu 24 godzin przed szczepieniem;
  • obecność zapalenia opon mózgowych (choroba charakteryzująca się procesami zapalnymi błon mózgu lub rdzenia kręgowego);
  • choroby neurologiczne;
  • wcześniactwo płodu (zdarzenie jest możliwe dopiero po normalizacji stanu dziecka);
  • obecność skazy (predyspozycje organizmu do różnych alergii i chorób, które z reguły charakteryzują się zaczerwienieniem policzków u dzieci);
  • okres ząbkowania zębów pierwotnych (trzonowych), któremu towarzyszy wzrost temperatury ciała;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • obecność atopowego zapalenia skóry;
  • ciąża (w przypadku szczepienia rodzicielskiego);
  • okres laktacji (w przypadku szczepienia rodzicielskiego).

Po przejściu wszystkich reakcji alergicznych i chorób dziecko jest gotowe do szczepienia DTP i zapaleniem wątroby. Z reguły zdarzenie to można przeprowadzić dopiero po półtora do dwóch miesięcy od momentu wyzdrowienia. Warto również wziąć pod uwagę wcześniejsze doświadczenia ze szczepieniem. W przypadku zarejestrowania żywej reakcji nie ma miejsca na kolejne szczepienie. Rzadko, ale lekarze pozwalają takiemu dziecku na nowy zastrzyk, podczas gdy dawka wirusów jest znacznie zmniejszona.

Wczesna wizyta u lekarza prowadzącego pozwoli ocenić indywidualne cechy organizmu i wybrać najbardziej wygodne i skuteczne szczepienie.

W rosyjskich instytucjach medycznych nie odnotowano ani jednego przypadku przedawkowania szczepionek przeciwko DTP i zapaleniu wątroby. A także tę szczepionkę skojarzoną można łączyć z innymi, z wyjątkiem szczepionki przeciwko gruźlicy.

Skutki uboczne i możliwe powikłania po jednoczesnym szczepieniu DTP i zapaleniem wątroby

Praktyka medyczna pokazuje, że działania niepożądane i możliwe powikłania najczęściej powodują składnik patogenu krztuśca. Z tego powodu często zaleca się szczepienie bez użycia toksoidu choroby..

Wszelkie niepożądane objawy różnią się nasileniem..

Następujące objawy łagodnego charakteru po szczepieniu należy przypisać naturalnej reakcji obronnej organizmu:

  • wzrost temperatury ciała do 38 stopni Celsjusza, co wynika ze zmniejszenia odporności przez wprowadzone bakterie chorobotwórcze;
  • senność;
  • obserwuje się lekkie pocenie;
  • niestabilność stanu emocjonalnego w postaci łez;
  • zaczerwienienie skóry, niewielki obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia (jest to spowodowane długim procesem wchłaniania leku do krwi);
  • utrata zainteresowania żywnością;
  • powstawanie krost w przypadku niezgodności z normami sanitarnymi w momencie wstrzyknięcia (ta dolegliwość wymaga stosowania środków antyseptycznych przez dwa do trzech dni).

Zazwyczaj ta symptomatologia wskazuje, że organizm wykazuje odporność na wirusy, objawy znikają spontanicznie po kilku dniach (bez stosowania jakichkolwiek środków). Czasami obserwuje się gorączkowe drgawki z powodu wzrostu temperatury do 38,5 stopnia Celsjusza. W przypadku, gdy stopień rośnie, konieczne jest stosowanie leków przeciwgorączkowych.

Jeśli chodzi o możliwe powikłania po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby i DTP, lekarze zauważyli minimalne ryzyko, ale nadal istnieje.

Jeden z nich obejmuje:

  • Znaczący wzrost temperatury. Znak na termometrze może osiągnąć wskaźniki takie jak 39-40 stopni Celsjusza.
  • Wzrost zaczerwienienia w obszarze iniekcji jest większy niż 7,5–8 cm. Ta manifestacja wizualnie przypomina znak po płaszczu, który nie może być mokry.
  • Uszczelnienie w miejscu wstrzyknięcia.
  • Występuje biegunka.
  • Odruch wymiotny.
  • Opuchlizna jest naprawiona.

W przypadku tych powikłań należy wezwać karetkę pogotowia lub udać się do lekarza. Podawanie leków przeciwgorączkowych, na przykład Nurofen lub Cefekon, a także maści w postaci Fenistilu, Troxevasin, pomoże wchłonąć te konsekwencje..

Bardziej złożone objawy obejmują pojawienie się skurczu, pokrzywki, wysypki, a także może brakować świeżego powietrza i uduszenia.

Co robić po szczepieniu?

Po wstrzyknięciu dziecku zapalenia wątroby, krztuśca, błonicy, tężca, należy przestrzegać następujących zasad:

  • Być w placówce medycznej 30 minut po szczepieniu. Zwykle wszystkie negatywne objawy mają czas na manifestację w tym okresie, więc możesz skonsultować się, zbadać i uzyskać pierwszą pomoc na miejscu.
  • Przez pierwsze kilka dni regularnie monitoruj temperaturę ciała.
  • W domu wentyluj pokoje i utrzymuj reżim nie większy niż 20 stopni Celsjusza. Wilgotność powinna wynosić od 50% do 70%.
  • Przestrzegaj obfitego schematu picia przez dwa do trzech dni.
  • Stosuj lekką dietę (wyklucz słone, smażone).
  • Bycie blisko dziecka i zapewnianie spokojnego stanu psycho-emocjonalnego.
  • Wyklucz procedury wodne. Powodem jest osłabiona odporność..
  • Jeśli temperatura nie wzrośnie w ciągu pierwszych 24 godzin, zaleca się półgodzinny spacer na świeżym powietrzu.
  • Wyklucz wycieczki do sklepów i centrów handlowych, w których istnieje duże prawdopodobieństwo zarażenia się infekcją.
  • Tymczasowo zawiesić kurs masażu, jeśli wcześniej był obecny.
  • Ze względu na to, że w miejscu wstrzyknięcia może wystąpić swędzenie, ważne jest, aby upewnić się, że dziecko nie zwilży i nie zarysuje obrzęku.

Typowe szczepionki przeciwko DTP i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Głównym celem tego wydarzenia medycznego jest rozwinięcie odporności na choroby przy minimalnym obciążeniu organizmu.

Najczęstsze szczepionki skojarzone są następujące:

  1. Infanrix. Ten importowany produkt jest produktem belgijskim. Jego głównym zadaniem jest stworzenie odporności na błonicę, krztusiec i tężec. Jego zaletą jest mniejsza reaktywność, co wynika z faktu, że wykorzystuje się niewielką część ścian komórkowych bakterii..
  2. Hibariks. Szczepionka mająca na celu stworzenie odporności na hemofilne choroby zakaźne. Najczęściej w połączeniu z Infanrix, co daje lepszy wynik..
  3. Infanrix Hexa. Rozwój jest wyjątkowy, ponieważ obejmuje szczepienie przeciwko sześciu poważnym chorobom, a mianowicie: krztuścowi, tężcowi, błonicy, polio, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i zakażeniom hemofilnym. Najlepszy czas na szczepienie to sześć miesięcy.
  4. Pentaksym Szczepionka pochodzenia francuskiego nie zawiera patogenów wirusowego zapalenia wątroby typu B, jednak jest jednym z wiodących DTP, mimo że ma wysoki koszt. Jego główną zaletą jest minimalne ryzyko..
  5. Tetraxim Lek jest budżetowym analogiem Pentaximu. Charakterystyczną cechą jest brak składnika hemofilowego w kompozycji.
  6. Imovax Polio. Monowacyna ma na celu wytworzenie odporności na polio. Jego zaletą jest to, że szczepienia można wykonywać w każdym wieku..
  7. Polyorix. Podobny lek do poprzedniego, który można łączyć z DTP i zapaleniem wątroby.
  8. Angerix. Lek stwarza odporność na zapalenie wątroby typu B. Jego skuteczność potwierdza się w 98% przypadków. A także lek można łączyć z absolutnie dowolnymi szczepionkami..
  9. „Regevac B”. Rosyjski odpowiednik Engerix. Ma niższy koszt w porównaniu do zagranicznej szczepionki, ale nie jest gorszy pod względem właściwości jakościowych.

Zarówno szczepionki krajowe, jak i importowane mogą skutecznie chronić układ odpornościowy. Jeśli rodzice mają zdolność finansową, zaleca się stosowanie obcych leków, ponieważ nie mają wysokiej reaktywności, co zminimalizuje ryzyko konsekwencji i powikłań.

Jednoczesne stosowanie różnych szczepionek w tym samym dniu i w tym samym wstrzyknięciu nie stanowi zagrożenia dla zdrowia tylko wtedy, gdy przestrzegane są wszystkie zasady i środki ostrożności zalecane przez lekarza prowadzącego oraz jeżeli spełnione są standardy transportu, przechowywania i podawania szczepionki.