Dlaczego rozwija się adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego i jak się objawia?

Choroba pęcherzyka żółciowego, która charakteryzuje się łagodną proliferacją jego ścian, jest uważana za raczej rzadką patologię. Taka formacja wpływa na wszystkie warstwy ścian narządu i jest polipem o wielkości do 2 centymetrów. Gruczolakowatość pęcherzyka żółciowego jest również nazywana gruczolakiem lub chorobą uchyłkową. Przerost może być gruczołowy lub brodawkowaty i nie jest procesem zapalnym. Tkanka mięśniowa gęstnieje, tworzą się uchyłki, wpływa to na wszystkie warstwy narządu..

Choroba najczęściej występuje u dorosłych, w dzieciństwie jest diagnozowana niezwykle rzadko. Teraz pacjenci z adenomiomatozą są wykrywani znacznie częściej - metody diagnostyczne uległy poprawie, a patologia jest wykrywana we wczesnych stadiach. Choroba dzieli się na zlokalizowaną, segmentową i rozproszoną postać. Gruczolaki, brodawczaki, a także cystoadenomy są rodzajem choroby.

Charakterystyka patologiczna

W procesie rozwoju choroby uchyłkowej zmienia się tkanka mięśniowa, błona śluzowa, obserwuje się niewielkie zmiany torbielowate. Proces patologiczny jest zlokalizowany w jednym miejscu na dole narządu lub wzdłuż ściany całego pęcherza.

W większości przypadków nie występują objawy choroby, ale czasami w okolicy żółci mogą pojawić się bolesne odczucia i niewielki dyskomfort.

Głównymi objawami, które można rozważyć na badaniu ultrasonograficznym, są wyraźne zmniejszenie ścian narządu i ich znaczne pogrubienie.

Występuje proliferacja (wzrost) górnej warstwy nabłonka błony śluzowej i wgłobienie (penetracja) do warstwy mięśniowej. Następnie w ścianach, węzłach i zwężeniach na dole narządu powstają wgłębienia. Podczas diagnozowania widocznych wgłębień na błonie śluzowej, które są nazywane zatokami Rokytansky'ego-Ashoffa. Ze względu na stan zapalny ścian i uchyłki tkanka mięśniowa jest stopniowo niszczona, co wpływa na pracę pęcherzyka żółciowego.

Nowoczesne metody diagnostyczne

Główną metodą badania jest diagnostyka ultrasonograficzna. Obecnie ultradźwięki pozwalają bardziej szczegółowo zbadać pacjenta i zidentyfikować zmiany we wczesnych stadiach choroby. Gruczolaki prawie zawsze nie są wykrywane przed operacją. Pogrubienie ściany do 1 cm i polipy są trudne do zdiagnozowania, ponieważ są słabo widoczne. W takim przypadku ultradźwięki pomagają wyjaśnić liczbę polipów w narządzie.

Przed zastosowaniem ultradźwięków zastosowano cholecystografię, gdy ubytki wypełniono środkiem kontrastowym. Ta metoda pozwoliła nam zobaczyć wypełnioną przestrzeń i możliwe zmiany w niej. Zatoki Rokytansky'ego-Aschoffa rozszerzyły się, a przy użyciu cholecystografii widoczne były różne defekty w pęcherzyku żółciowym. Oprócz ultradźwięków w ostatnich latach coraz częściej stosują nowoczesną i dokładną metodę diagnostyczną do rezonansu magnetycznego.

Możliwe przyczyny

Czynniki wpływające na powstawanie zgrubień ścian nie są jeszcze w pełni poznane. Często przyczyną są różne wrodzone patologie pęcherza. Adenomatoza jest uważana za łagodną formację, ale ściany narządu zmieniają swoją strukturę, pogrubiają, pojawiają się torbielowate jamy. Choroba nie została w pełni zbadana, a jej pojawienie się w połowie przypadków związane jest z kamicą żółciową. U kobiet ta patologia występuje częściej.

Objawy kliniczne

Choroba jest prawie bezobjawowa, czasami rozpoczyna się proces zapalny, który jest wykrywany przez diagnostykę ultrasonograficzną. Łagodny ból może znajdować się tylko w prawym podżebrzu i nie we wszystkich przypadkach. Ostry ból pojawia się wraz z rozwojem kamicy żółciowej, gdy pojawia się kolka żółciowa. Rozszerzanie się zatok jest oznaką choroby, podobnie jak zgrubienie ścian pęcherza. Wzrost może być pojedynczy i wielokrotny, gruczołowy lub brodawkowaty. Dno pęcherza może gęstnieć, tworzą się wnęki lub uchyłki, zwiększa się porowatość narządu.

Nowoczesne leczenie

Metody leczenia zależą od przebiegu choroby, liczby i wielkości polipów i węzłów w pęcherzu. Adenomioza jest często określana jako choroba przedrakowa. Nie we wszystkich przypadkach zalecana jest interwencja chirurgiczna, ale chirurg lub gastroenterolog powinien obserwować pacjentów z gruczolakowatością. Czasami nawet pojedyncze formacje większe niż 15 mm stają się przyczyną dokładnego badania pacjenta i usunięcia narządu, mimo że takie formacje są łagodne.

Jeśli choroba przebiega bezobjawowo, specjalna terapia nie jest przeprowadzana..

Złośliwa postać patologii pęcherzyka żółciowego jest uważana za gruczolakoraka - w nowotworze występuje mutacja komórek na tle współistniejących procesów zapalnych. Leczenie koniecznie obejmuje cholecystektomię (operację usunięcia pęcherzyka żółciowego). Bańka jest całkowicie usuwana, dzięki czemu istnieje szansa na zatrzymanie złośliwego procesu. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas przy pierwszym bólu w jamie brzusznej, ponieważ nie zawsze można wykonać operację i uratować osobę. Po usunięciu pęcherzyka żółciowego przeprowadzić badanie histologiczne.

Gruczolak woreczka żółciowego jest dość rzadką patologią, a u każdego pacjenta łagodna formacja ma różne formy i objawy. Formacje guzów polipowatych usuwa się chirurgicznie. Terminowa cholecystektomia prowadzi do całkowitego wyzdrowienia. Osoby z chorobą uchyłkową wymagają stałego nadzoru lekarskiego, ponieważ czasami choroba może przybrać postać złośliwą.

Adenomyomatosis pęcherzyka żółciowego

Adenomiomatosis pęcherzyka żółciowego - idiopatyczne niezapalne nienowotworowe zgrubienie ściany pęcherzyka żółciowego.

Gruczolak pęcherzyka żółciowego jest łagodną formacją w narządzie, która jest zestawem elementów lub pojedynczych, gruczołowych lub brodawkowych wzrostów. Ten polip osiąga średnicę dwóch centymetrów. Istnieją różne literackie nazwy tej choroby: gruczolak, choroba uchyłkowa, torbielowate zapalenie pęcherzyka żółciowego.
Badanie ultrasonograficzne stwierdza, że ​​ściana narządu może osiągnąć 1 cm, w tym przypadku prześwit wewnątrz jest niewielki.
Gruczolakowatość charakteryzuje się tym, że wraz z tą chorobą błony śluzowe pęcherzyka żółciowego rosną, warstwa mięśniowa gęstnieje i tworzy się wewnątrzścienna uchyłka. Istnieją trzy formy choroby: zlokalizowane, segmentowe i rozproszone.
W postaci lokalnej dotknięte jest dno narządu, gdzie powstanie przerost znajduje się w średnicy dwóch centymetrów. Wraz ze wzrostem porowatości segmentowej pojawiają się wnęki w ścianach pęcherzyka żółciowego. Pomaga to zmniejszyć jego wnękę w miejscu tej formacji. Jeśli cała warstwa mięśniowa ściany narządu pogrubi się, wystąpi porowatość i torbielowate poszerzone jamy, wówczas jest to forma rozproszona.

Zdrowie i wątroba

Co klinicysta chciałby wiedzieć

Choroba pęcherzyka żółciowego, która charakteryzuje się łagodną proliferacją jego ścian, jest uważana za raczej rzadką patologię. Taka formacja wpływa na wszystkie warstwy ścian narządu i jest polipem o wielkości do 2 centymetrów.

W większości przypadków nie występują objawy choroby, ale czasami w okolicy żółci mogą pojawić się bolesne odczucia i niewielki dyskomfort.

Głównymi objawami, które można rozważyć na badaniu ultrasonograficznym, są wyraźne zmniejszenie ścian narządu i ich znaczne pogrubienie.

Występuje proliferacja (wzrost) górnej warstwy nabłonka błony śluzowej i wgłobienie (penetracja) do warstwy mięśniowej. Następnie w ścianach, węzłach i zwężeniach na dole narządu powstają wgłębienia. Podczas diagnozowania widocznych wgłębień na błonie śluzowej, które są nazywane zatokami Rokytansky'ego-Ashoffa.

Główną metodą badania jest diagnostyka ultrasonograficzna. Obecnie ultradźwięki pozwalają bardziej szczegółowo zbadać pacjenta i zidentyfikować zmiany we wczesnych stadiach choroby. Gruczolaki prawie nigdy nie są wykrywane przed operacją.

Przed zastosowaniem ultradźwięków zastosowano cholecystografię, gdy ubytki wypełniono środkiem kontrastowym. Ta metoda pozwoliła nam zobaczyć wypełnioną przestrzeń i możliwe zmiany w niej. Zatoki Rokytansky'ego-Aschoffa rozszerzyły się, a przy użyciu cholecystografii widoczne były różne defekty w pęcherzyku żółciowym. Oprócz ultradźwięków w ostatnich latach coraz częściej stosują nowoczesną i dokładną metodę diagnostyczną do rezonansu magnetycznego.

Rozważmy bardziej szczegółowo, jakie urządzenia określa patologia:

  • Kiedy w praktyce medycznej zaczęto stosować nowoczesne urządzenia, które działają w badaniach nad promieniowaniem, wykrywanie tej patologicznej choroby stało się znacznie łatwiejsze.
  • Jeśli dana osoba jest chora na gruczolakowatość, badanie ultrasonograficzne może określić proces pogrubienia ściany żółci, to pogrubienie może być dwojakiego rodzaju, może być całkowitym widokiem lub okrągłym typem pogrubienia. Po określeniu tego współczynnika można zobaczyć obecność wysokiej lub niskiej gęstości ultradźwiękowej.
  • Jeśli do badania narządu stosuje się jeden z rodzajów cholecystokininy, wówczas może wystąpić zmniejszenie ścian narządu i będzie to wyraźnie wyrażone.
  • Jeśli do badania pacjenta stosuje się MRI lub CT, wówczas metody te mogą wykryć, jaki rodzaj pogrubienia ściany (rozproszony lub okrągły), a rodzaj pogrubienia zależy od tego, jaką formę ma pacjent. A jeśli podczas badania kontury żółci są gładkie, możesz odróżnić tę chorobę od nowotworów złośliwych.

Etiologia i patogeneza choroby nie są dobrze poznane. Eksperci uważają, że łagodne uszkodzenie pęcherzyka żółciowego występuje na tle zwiększonego ciśnienia w narządzie trawiennym. Z biegiem czasu proces patologiczny powoduje proliferacyjne odkształcenie ścian pęcherzyka żółciowego. W rezultacie powstają wewnątrzścienne torbielowate jamy i głębokie krypty..

Ta choroba jest diagnozowana z tą samą częstością u mężczyzn i kobiet w wieku 40-50 lat. Niewiele badań wykazało, że łagodna choroba występuje nieco częściej u pacjentów z historią choroby kamieni żółciowych lub zapalenia pęcherzyka żółciowego..

W zależności od lokalizacji procesu patologicznego wyróżnia się te typy gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego:

  • Formularz uogólniony. Charakterystyczne jest pogrubienie całej warstwy mięśniowej ściany narządu, co prowadzi do rozwoju porowatości, torbielowatych poszerzonych jam;
  • Forma segmentowa. Choroba charakteryzuje się wzrostem porowatości, pojawieniem się poszczególnych jam w ścianie pęcherzyka żółciowego;
  • Forma lokalna. Łagodne pogrubienie rozwija się w okolicy dna narządu. Średnica przerostu nie przekracza 2 cm.

Wraz z adenomiomatozą w pęcherzyku żółciowym może rozwinąć się jeden lub wiele łagodnych guzów. Istnieją takie rodzaje nowotworów:

  • Gruczolak pęcherzyka żółciowego;
  • Adenomioza;
  • Brodawczak;
  • Torbielakogruczilak.
  • Częstość występowania gruczolakowatości 2-5%.
  • Nie znaleziono u dzieci.
  • Adenomiomatosis pęcherzyka żółciowego - idiopatyczne niezapalne nienowotworowe zgrubienie ściany pęcherzyka żółciowego.
  • Zazwyczaj adenomiomatoza jest wykrywana przypadkowo u osób w wieku 40-50 lat.
  • Równie powszechne u mężczyzn i kobiet.
  • Przypuszczalnie zwiększone ciśnienie dopęcherzowe prowadzi do pogrubienia ścian pęcherzyka żółciowego w taki sam sposób, jak uchyłkowatość okrężnicy prowadzi do pogrubienia wewnętrznej ściany jelita;
  • Jest klasyfikowany jako rodzaj przerostowej pęcherzyka żółciowego;
  • Hiperplazja błony śluzowej, pogrubienie warstwy mięśniowej i uchyłka (rozszerzenie zatoki Rokytansky'ego-Aschoffa);
  • Wyróżnia się trzy formy gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego: uogólniony gruczolakowatość (rozproszony), segmentowy (pierścieniowy) i zlokalizowany (gruczolakak, zwykle na dole).
  • Objawy adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego są zwykle nieobecne.
  • Niejasny ból w górnej jamie brzusznej po prawej stronie
  • Czasami uporczywy ból kolki spowodowany przerostem mięśni.

Gruczolakowatość pęcherzyka żółciowego. RCPP. Objaw „sznurka pereł” z kontrastowym wypełnieniem zatok Rokytansky'ego-Ashoffa i zwężeniem światła szyi woreczka żółciowego.

  • Wyeliminuj przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego i raka pęcherzyka żółciowego;
  • Oceń kurczliwość pęcherzyka żółciowego.

Rak pęcherzyka żółciowego

- Nierówne zgrubienie ścian pęcherzyka żółciowego o nierównych konturach zewnętrznych

- Wczesne naciekanie wątroby

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego

- Zazwyczaj typowe objawy kliniczne związane z kamicą żółciową

Gruczolak jest jedną z najczęstszych przyczyn niedrożności dróg żółciowych. Rośnie z nabłonka powierzchniowego i tworzy formacje gruczołowe.

  • ma zaokrąglony kształt;
  • po raz pierwszy utworzony w formie węzła;
  • znajduje się w dolnej części dróg żółciowych;
  • błona śluzowa nie zmienia koloru i struktury.

Częściej gruczolak przewodu żółciowego występuje u mężczyzn. Z reguły gruczolak jest zlokalizowany w dolnej części pęcherzyka żółciowego. Ma wygląd torbielowatej masy. Cząsteczki guza mogą dostać się do przewodów i powodować niezwykłą kolkę żółciową.

Objawy

  • Często gruczolak objawia się zablokowaniem dróg żółciowych i występowaniem bólu w prawym podżebrzu;
  • możliwa manifestacja żółtaczki.

Rozpoznanie takiego łagodnego guza przed operacją jest niezwykle trudne. W razie przypadkowego wykrycia wykonuje się choledochoskopię z badaniem histologicznym w celu ustalenia obecności komórek rakowych. Ponieważ gruczolak ma wysokie ryzyko zwyrodnienia w raku, jego usunięcie jest obowiązkowym środkiem.

Rozróżnia się dwie formy guzów:

  1. guz egzofityczny, który rośnie do światła przewodu. Dość szybko powoduje blokadę i żółtaczkę;
  2. guz endofityczny rośnie w grubości ścian, które ostatecznie stają się sztywne i gęste.

Adenomyomatosis to idiopatyczna zmiana ściany pęcherzyka żółciowego o charakterze niezapalnym, która jednocześnie nie należy do nowotworów złośliwych. Uważa się, że ta łagodna natura proliferacji tkanki nabłonkowej ściany narządu.

Cechy etiologii i patogenezy są nieznane, jednak zakłada się, że rozwój choroby może być wywołany wzrostem ciśnienia w tym pustym narządzie. Nie jest to jeszcze możliwe, aby to potwierdzić, ponieważ choroba występuje u pacjentów z kamicą żółciową z mniej więcej taką samą częstotliwością, jak u osób bez tej patologii (według niektórych doniesień, w przypadku tych chorób adenomiomatoza jest nadal częstsza).

W przypadku adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego wyróżnia się trzy główne postacie choroby:

  1. Uogólniona lub rozproszona forma.
  2. Pierścieniowy lub w literaturze także nazwa jest segmentowa.
  3. Zlokalizowana postać, podczas gdy podstawowa adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego występuje częściej.

W większości przypadków choroba ta jest wykrywana przypadkowo i ma przebieg bezobjawowy. Czasami jednak występują objawy kliniczne.

Pacjentom mogą przeszkadzać niejasne odczucia zlokalizowane w prawym podżebrzu. Może to być uczucie ciężkości lub łagodny, tępy ból o tej samej lokalizacji. Jeśli choroba zostanie wykryta u pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub kamicy żółciowej, ból można wyrazić znacznie więcej.

Wraz z wprowadzeniem bardziej nowoczesnych urządzeń do diagnostyki radiacyjnej znacznie wzrosło wykrywanie tej choroby. Przy tej diagnozie skan ultrasonograficzny pokazuje, w zależności od postaci choroby, całkowite lub okrągłe pogrubienie ściany narządu, podczas gdy określa się w nim obszary o podwyższonym lub odwrotnie, o zmniejszonej gęstości ultradźwięków.

Jeśli podczas badania użyjesz któregokolwiek z analogów cholecystokininy, doprowadzi to do wyraźnych skurczów ściany pęcherzyka żółciowego.

Podczas wykonywania endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej określa się defekt w wypełnieniu pęcherzyka żółciowego. W uogólnionej formie procesu patologicznego szereg uchyłków tworzy tak zwany „sznur perłowy”, zachowując środek kontrastowy.

  • Najczęściej spotykany u kobiet.
  • Gruczolak woreczka żółciowego jest polipowatym tworzeniem się guza ściany pęcherzyka żółciowego.
  • Gruczolak pęcherzyka żółciowego jest najczęstszym łagodnym nowotworem pęcherzyka żółciowego.
  • Zwykle samotny
  • Rodzinna polipowatość i zespół Peitza-Jägera Touraine są najczęściej związane z gruczolakami pęcherzyka żółciowego i przewodu żółciowego
  • Gruczolak jest często związany z kamicą żółciową i zapaleniem pęcherzyka żółciowego (ponad 50% przypadków)
  • Możliwe nowotwory złośliwe
  • Prawdopodobieństwo złośliwości koreluje z wielkością gruczolaka.
  • Wyeliminuj polipowe złogi cholesterolu.
  • Najczęściej spotykany u kobiet.
  • Gruczolak woreczka żółciowego jest polipowatym tworzeniem się guza ściany pęcherzyka żółciowego.
  • Gruczolak pęcherzyka żółciowego jest najczęstszym łagodnym nowotworem pęcherzyka żółciowego.
  • Zwykle samotny
  • Rodzinna polipowatość i zespół Peitza-Jägera Touraine są najczęściej związane z gruczolakami pęcherzyka żółciowego i przewodu żółciowego
  • Gruczolak jest często związany z kamicą żółciową i zapaleniem pęcherzyka żółciowego (ponad 50% przypadków)
  • Możliwe nowotwory złośliwe
  • Prawdopodobieństwo złośliwości koreluje z wielkością gruczolaka.

Rozpowszechnienie. Obecnie łagodne nowotwory pęcherzyka żółciowego są wykrywane częściej, głównie ze względu na powszechne stosowanie instrumentalnych metod badawczych w praktyce. W leczeniu chirurgicznym choroby kamieni żółciowych łagodne guzy stwierdza się u 1,4–8,5% pacjentów.

Klasyfikacja. Łagodne guzy są zwykle diagnozowane jako polipy, ale ogólnie ich struktura histologiczna jest inna. Są guzy rzekome (przerost, heterotopia błony śluzowej żołądka) i prawdziwe guzy (nabłonek, hamartroma, potworniaki).

Cechy objawów klinicznych. Łagodne guzy pęcherzyka żółciowego często rozwijają się w okolicy dna i, dopóki nie osiągną stosunkowo dużego rozmiaru, w większości przypadków są bezobjawowe. W przypadku dużego guza ból pojawia się w prawym podżebrzu, w niektórych przypadkach można dotykać powiększonego pęcherzyka żółciowego. Wyjątkiem są polipy w szyi pęcherza, które mogą prowadzić do kolki wątrobowej

Adenomiomatosis to zgrubienie warstwy mięśniowej pęcherzyka żółciowego z obecnością uchyłków (Rokytansky Asoff sine). Wyróżnia się podstawowe, segmentowe, rozproszone typy adenomiomatozy. Przerost warstwy mięśniowej może być wtórny do dysknezji żółciowej. Łagodne guzy wspólnego przewodu żółciowego są mniej powszechne niż guzy pęcherzyka żółciowego. Guzy mogą być pojedyncze lub wielokrotne. Wyróżnia się następujące warianty histologiczne rodzaju nowotworu..

Łagodne guzy przewodu żółciowego są bezobjawowe. Zwiększając i powodując niedrożność przewodów, prowadzą do wystąpienia żółtaczki, bólu w prawym podżebrzu, procesów zapalnych (zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Cechy leczenia łagodnych nowotworów. Podejścia do leczenia łagodnych nowotworów są różne. Najczęściej proponuje się prowadzenie dynamicznego monitorowania pacjentów, w tym ultradźwięków raz na 6 miesięcy, a następnie raz w roku. Bada się krew obwodową, aktywność fosfatazy alkalicznej, antygen zarodkowy raka. Wzrost wielkości guza i zmiany parametrów laboratoryjnych sugerują złośliwość polipa. W takich przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne. Niezależnie od struktury morfologicznej guza pęcherza, metodą z wyboru w leczeniu pacjentów z polipem większym niż 1 cm jest cholecystektomia. Pacjenci z objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego i obecnością polipa pęcherzyka żółciowego również mają cholecystektomię..

Prognoza. Prognozy dotyczące łagodnych guzów pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych są korzystne.

Czy coś cię trapi? Czy chcesz poznać bardziej szczegółowe informacje na temat łagodnego nowotworu pęcherzyka żółciowego, jego przyczyn, objawów, metod leczenia i profilaktyki, przebiegu choroby i diety po niej? A może potrzebujesz inspekcji? Możesz umówić się na wizytę u lekarza - klinika Euro Lab jest zawsze do Twojej dyspozycji! Najlepsi lekarze zbadają cię, zbadają objawy zewnętrzne i pomogą ustalić chorobę na podstawie objawów, doradzą i zapewnią niezbędną pomoc i postawią diagnozę. Możesz także zadzwonić do lekarza w domu. Klinika Euro Lab jest otwarta dla Ciebie przez całą dobę.

Jak skontaktować się z kliniką:
Numer telefonu naszej kliniki w Kijowie: (38 044) 206-20-00 (wielokanałowy). Sekretarz kliniki wybierze dogodny dzień i godzinę wizyty u lekarza. Nasza lokalizacja i wskazówki są wymienione tutaj. Spójrz bardziej szczegółowo na temat wszystkich usług kliniki na jej osobistej stronie.

Jeśli wcześniej przeprowadzałeś jakieś badania, pamiętaj o ich wynikach w celu konsultacji z lekarzem.
Jeśli badania nie zostaną zakończone, zrobimy wszystko, co konieczne w naszej klinice lub z kolegami z innych klinik.

Ty ? Musisz bardzo uważać na swoje ogólne zdrowie. Ludzie nie zwracają wystarczającej uwagi na objawy chorób i nie zdają sobie sprawy, że choroby te mogą zagrażać życiu. Istnieje wiele chorób, które początkowo nie objawiają się w naszym ciele, ale ostatecznie okazuje się, że niestety jest już za późno na ich leczenie. Każda choroba ma swoje specyficzne objawy, charakterystyczne objawy zewnętrzne - tak zwane objawy choroby. Identyfikacja objawów jest pierwszym krokiem w diagnozowaniu chorób w ogóle. Aby to zrobić, musisz być badany przez lekarza kilka razy w roku, aby nie tylko zapobiec strasznej chorobie, ale także utrzymać zdrowy umysł w ciele i ciele jako całości.

Jeśli chcesz zadać lekarzowi pytanie, skorzystaj z sekcji konsultacji online, być może znajdziesz tam odpowiedzi na swoje pytania i przeczytasz porady dotyczące higieny osobistej. Jeśli interesują Cię recenzje klinik i lekarzy, spróbuj znaleźć potrzebne informacje w sekcji Wszystkie leki. Zarejestruj się również na portalu medycznym Euro lab, aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami i aktualizacjami informacji na stronie, które będą automatycznie wysyłane na twoją pocztę.

Jeśli interesują Cię inne rodzaje chorób i grupy chorób u ludzi lub masz inne pytania i sugestie -

, na pewno postaramy się pomóc.

Obraz kliniczny

Choroba jest prawie bezobjawowa, czasami rozpoczyna się proces zapalny, który jest wykrywany przez diagnostykę ultrasonograficzną. Łagodny ból może znajdować się tylko w prawym podżebrzu i nie we wszystkich przypadkach.

Ostry ból pojawia się wraz z rozwojem kamicy żółciowej, gdy pojawia się kolka żółciowa. Rozszerzanie się zatok jest oznaką choroby, podobnie jak zgrubienie ścian pęcherza. Przerost może być pojedynczy i wielokrotny, gruczołowy lub brodawkowaty.

Choroba charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem, rzadko prowadzi do rozwoju ciężkich objawów. Jednak niektórzy pacjenci zauważają pojawienie się dyskomfortu w prawym podżebrzu, podczas gdy dyskomfort nie jest związany z jedzeniem.

W rzadkich przypadkach występuje ciężkość w jamie brzusznej, ciągnięcie i bóle po prawej stronie. Jeśli u pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub kamicy żółciowej zostanie rozpoznane łagodne zgrubienie, charakterystyczny jest rozwój zespołu intensywnego bólu.

Choroba jest prawie bezobjawowa, czasami rozpoczyna się proces zapalny, który jest wykrywany przez diagnostykę ultrasonograficzną. Łagodny ból może znajdować się tylko w prawym podżebrzu i nie we wszystkich przypadkach.

Ostry ból pojawia się wraz z rozwojem kamicy żółciowej, gdy pojawia się kolka żółciowa. Rozszerzanie się zatok jest oznaką choroby, podobnie jak zgrubienie ścian pęcherza. Przerost może być pojedynczy i wielokrotny, gruczołowy lub brodawkowaty.

  • Zwykle objawy gruczolaka pęcherzyka żółciowego są nieobecne.

Co to są łagodne nowotwory pęcherzyka żółciowego -

  • Główną metodą leczenia gruczolaka pęcherzyka żółciowego jest cholecystektomia ze względu na ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych (przy rozmiarach guzów większych niż 1 cm).
  • Lokalne (lokalne) objawy - oznaki choroby, objawiające się w układzie narządów, w których zlokalizowany jest guz.
  • Ogólne objawy są oznakami choroby, która wpływa na funkcjonowanie organizmu jako całości.

Pierwsze objawy nowotworu dróg żółciowych można pomylić z dyskinezą żółciową, która występuje u 50% populacji rosyjskiej. Często alarmujące „wezwania” na raka są przypisywane błędom żywieniowym, zmęczeniu, przepracowaniu lub zapaleniu błony śluzowej żołądka, co wpływa również na większość mieszkańców kraju..

W miarę postępu choroby poważniejsze objawy „łączą się” z obrazem klinicznym.

1 grupa objawów - lokalnie:

  • ból w prawym podżebrzu i / lub nadbrzuszu, z tendencją do rozprzestrzeniania się na brzuch;
  • gorycz w jamie ustnej, która jest związana z niedrożnością odpływu żółci;
  • wymioty z powodu upośledzonej ruchliwości dróg żółciowych i jelit;
  • wzdęcia, wzdęcia z powodu braku odpowiedniego trawienia tłuszczów i upośledzonej motoryki przewodu pokarmowego;
  • rozjaśnienie stolca (do jasnożółtego odcienia). Zwykle z powodu pigmentów żółci utlenionych podczas trawienia kał staje się brązowy. Jeśli żółć nie dostanie się do jelita z powodu niedrożności guza, stolec nie plami się w zwykłym kolorze.

2 grupa objawów - ogólnie:

  • oznaki zatrucia organizmu - utrata lub zniekształcenie apetytu, nudności, osłabienie;
  • żółtaczka skóry i błon śluzowych - żółć stale gromadzi się, ale nie wchodzi do jelita z powodu guza blokującego światło dróg żółciowych. Rozpoczyna się „poszukiwanie” alternatywnego wniosku - wchłanianie we krwi;
  • gorączka - odporność przez gorączkę próbuje walczyć z nietypowymi komórkami.

Konsekwencje i powikłania guzów układu żółciowego:

  • żółtaczka obturacyjna - guz zamyka światło przewodu żółciowego i zakłóca odpływ żółci;
  • żółciowe zapalenie trzustki - wspólny przewód żółciowy i przewód trzustkowy mają jeden wylot. Produkcja żółci i soku trzustkowego zachodzi synchronicznie. Jeśli żółć z powodu guza nie dostanie się do światła jelita, odpływ soku trzustkowego z enzymami jest opóźniony. Rozpoczyna się samo-trawienie trzustki;
  • obrzęk - lokalny i uogólniony. Przychodzą z powodu „ucisku” żył wątroby przez przerośnięty guz - ciśnienie w układzie żyły wrotnej wzrasta, odpływ żylny z peryferii jest zakłócany. Z powodu raka (wielu przerzutów) otrzewnej mogą wystąpić wodobrzusze - dużo płynu w jamie brzusznej.

Leczenie guzów pęcherzyka żółciowego dzieli się na dwie duże podgrupy: zachowawczą i chirurgiczną.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie może być radykalne, gdy guz zostanie całkowicie usunięty chirurgicznie i paliatywnie, jeśli guza nie można usunąć bez uszkodzenia ważnych struktur ciała, dlatego wykonywana jest operacja, która tymczasowo łagodzi stan pacjenta.

  • usunięcie pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia) - metodą laparoskopową lub otwartym dostępem; więcej o skutkach usunięcia pęcherzyka żółciowego →
  • częściowa resekcja cholecystektomii wątroby - wykonywana, jeśli komórki nowotworowe częściowo przeszły do ​​wątroby.
  • stentowanie i rozszerzanie przewodów żółciowych z instalacją implantu siatkowego;
  • tworzenie zespolenia obwodowego między pęcherzykiem żółciowym a dwunastnicą 12;
  • cholecystostomia - usunięcie rurki drenażowej z pęcherzyka żółciowego na zewnątrz.

W złożonych lub różnych kombinacjach stosuje się kilka metod leczenia zachowawczego:

  • chemioterapia to standardowe podawanie chemioterapii przez kroplówkę doustną lub dożylną. Ma wiele skutków ubocznych, ale przy wielu przerzutach jest niezbędny;
  • radioterapia - ukierunkowane napromieniowanie zachodzi w miejscu dotkniętego narządu;
  • celowana terapia guzów pęcherzyka żółciowego jest uważana za bardziej skuteczną i bezpieczniejszą niż poprzednie 2 metody. Polega na ukierunkowanym działaniu leku na komórki rakowe. Pomaga to zminimalizować skutki uboczne i przyspieszyć niszczenie guza;
  • hepatoprotektory, przeciwskurczowe, prokinetyczne - korekcja dróg żółciowych i jelit.

Podczas leczenia należy przestrzegać diety: wyeliminować tłuste i smażone, łatwo przyswajalne węglowodany; jedz więcej gotowanych i duszonych warzyw.

Rozpowszechnienie. Obecnie łagodne guzy pęcherzyka żółciowego są wykrywane częściej, głównie ze względu na szerokie zastosowanie instrumentalnych metod badawczych w pracy praktycznej.

Klasyfikacja. Łagodne guzy są zwykle diagnozowane jako polipy, ale ogólnie ich struktura histologiczna jest inna. Są guzy rzekome (przerost, heterotopia błony śluzowej żołądka) i guzy prawdziwe (nabłonek, hamartroma, potworniaki).

Cechy objawów klinicznych. Łagodne guzy pęcherzyka żółciowego często rozwijają się w okolicy dna i, dopóki nie osiągną stosunkowo dużego rozmiaru, w większości przypadków są bezobjawowe.

W przypadku dużego guza ból pojawia się w prawym podżebrzu, w niektórych przypadkach można dotykać powiększonego pęcherzyka żółciowego. Wyjątkiem są polipy w szyi pęcherza, które mogą prowadzić do kolki wątrobowej

Adenomiomatosis to zgrubienie warstwy mięśniowej pęcherzyka żółciowego z obecnością uchyłków (Rokytansky Asoff sine). Wyróżnia się podstawowe, segmentowe, rozproszone typy adenomiomatozy. Przerost warstwy mięśniowej może być wtórny do dysknezji żółciowej. Łagodne guzy wspólnego przewodu żółciowego są mniej powszechne niż guzy pęcherzyka żółciowego. Guzy mogą być pojedyncze lub wielokrotne. Wyróżnia się następujące typy histologiczne guzów..

Łagodne guzy przewodu żółciowego są bezobjawowe. Zwiększając i powodując niedrożność przewodów, prowadzą do wystąpienia żółtaczki, bólu w prawym podżebrzu, procesów zapalnych (zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Funkcje diagnozy. Diagnoza opiera się na danych ERCP lub HCHH. Zazwyczaj zmiany są wykrywane przypadkowo podczas badania ultrasonograficznego, zapalenia pęcherzyka żółciowego lub cholangiografii, które jest przeprowadzane w celach profilaktycznych lub w przypadku podejrzenia innej patologii układu żółciowego.

Polipy definiuje się jako struktury echopozytywne położone w parietach, które nie dają akustycznego cienia. Ogniska cholesterozy są zwykle wielokrotne, hiperechoiczne, okrągłe lub w innym kształcie, nieruchome.

Cechy leczenia łagodnych nowotworów. Podejścia do leczenia łagodnych nowotworów są różne. Najczęściej proponuje się prowadzenie dynamicznego monitorowania pacjentów, w tym badania ultrasonograficznego raz na 6 miesięcy, a następnie - raz w roku.

Bada się krew obwodową, aktywność fosfatazy alkalicznej, antygen zarodkowy raka. Wzrost wielkości guza i zmiany parametrów laboratoryjnych sugerują złośliwość polipa. W takich przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne..

Niezależnie od struktury morfologicznej guza pęcherza, metodą z wyboru w leczeniu pacjentów z polipem większym niż 1 cm jest cholecystektomia. Pacjenci z objawami zapalenia pęcherzyka żółciowego i obecnością polipa pęcherzyka żółciowego również mają cholecystektomię..

Prognoza. Prognozy dotyczące łagodnych guzów pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych są korzystne.

  • W przypadku objawów gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego wskazana jest cholecystektomia..

Możliwe objawy tej choroby

Czynniki wpływające na powstawanie zgrubień ścian nie są jeszcze w pełni poznane. Często przyczyną są różne wrodzone patologie pęcherza. Adenomatoza jest uważana za łagodną formację, ale ściany narządu zmieniają swoją strukturę, pogrubiają, pojawiają się torbielowate jamy.

Aby w pełni odpowiedzieć na pytanie: adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego, co to jest?

Musimy dowiedzieć się, jakie rodzaje tej patologii istnieją. Specjaliści wyróżniają następujące typy:

Warstwa mięśniowa może zmniejszyć objętość po raz drugi po przejściu dyskinezy żółciowej.

Łagodna formacja patologiczna (guz) w żółci może być pojedyncza lub wielokrotna

Zastanów się, jakie mogą być opcje edukacji:

  • Taka opcja jak gruczolak.
  • Może być również brodawczak.
  • Lub cystoadenoma.

Istniejący łagodny nowotwór, w takim narządzie jak kamień żółciowy, ma również łagodne objawy iz tego powodu rzadko jest wykrywany na etapie, kiedy tę chorobę można łatwo wyleczyć.

Naukowcy w dziedzinie medycyny nie zbadali jeszcze w pełni czynników, które mogą wpływać na proces pogrubienia ścian narządu.

Dość często powodem jest to, że pacjent ma problem z funkcjonowaniem układu moczowego i zwykle jest wrodzony.

Eksperci twierdzą, że gruczolak jest łagodnym nowotworem, ale nawet w tym przypadku następuje zmiana struktury ściany narządu, staje się grubsza i może wystąpić tworzenie torbieli.

Z tego powodu, że eksperci nie w pełni zbadali tę dolegliwość, uważa się, że jej pojawienie się jest możliwe na tle kamieni w pęcherzyku żółciowym.

Według statystyk ta choroba najczęściej występuje u pięknej połowy populacji - u kobiet.

Wykrywanie tej dolegliwości następuje podczas diagnozy innej dolegliwości, a wszystko dlatego, że ten patologiczny proces przebiega prawie bez oczywistych oznak.

A jeśli pojawią się objawy, pacjentom bardzo trudno jest określić rodzaj tych objawów. Może to być ból w podbrzuszu po prawej stronie, pacjenci zauważają uczucie ciężkości lub tylko niewielki ból.

Jeśli obecność dolegliwości stwierdzono u osoby, która cierpi na zapalenie pęcherzyka żółciowego lub ma kamienie żółciowe, wówczas bolesne objawy objawiają się z większą siłą niż zwykle.

Czynniki wpływające na powstawanie zgrubień ścian nie są jeszcze w pełni poznane. Często przyczyną są różne wrodzone patologie pęcherza. Adenomatoza jest uważana za łagodną formację, ale ściany narządu zmieniają swoją strukturę, pogrubiają, pojawiają się torbielowate jamy.

Do tej pory przyczyny raka nie są znane. Niektórzy eksperci uważają mutacje genetyczne za „winne” pojawienia się atypowych komórek, inni - styl życia danej osoby. Każda kombinacja kilku czynników predysponujących może być niebezpieczna..

Czynniki ryzyka rozwoju raka pęcherzyka żółciowego:

  • dziedziczność - jeśli któryś z członków rodziny miał historię raka, to znaczy prawdopodobieństwo jego wystąpienia w przyszłych pokoleniach;
  • przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego z zaostrzeniami - zapalenie wywołuje tworzenie się polipów, które mają tendencję do złośliwości. Nawet guz w postaci małego polipa pęcherzyka żółciowego może dawać nieprzewidywalne konsekwencje;
  • choroba kamieni żółciowych - kamień nazębny uszkadza ścianę pęcherza i przewodów. Nietypowe komórki mogą tworzyć się w miejscu uszkodzonych komórek;
  • połączenie 2 i 3 stanów jest przedłużoną chorobą kamieni żółciowych, której towarzyszą objawy przewlekłego bakteryjnego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Jest to szczególnie niebezpieczne połączenie pod względem rakotwórczości;
  • stagnacja żółci spowodowana dyskinezami żółciowymi typu hipokinetycznego - występuje, gdy zaburzona jest kurczliwość ściany przewodu;
  • niewłaściwe odżywianie i ciągłe błędy w diecie - nadmiar tłustych i węglowodanowych potraw zaburza dynamikę odpływu żółci. Niewielka ilość pokarmu roślinnego zmniejsza ruchliwość jelit i przyczynia się do dyskinezy dróg żółciowych;
  • współistniejąca patologia górnego odcinka przewodu pokarmowego - przewlekłe zapalenie żołądka z refluksem, zapalenie trzustki, wrzód dwunastnicy;
  • szkodliwe chemikalia i metale ciężkie - długoterminowe obserwacje potwierdzają, że pracownicy metalurgii są bardziej podatni na pojawienie się nowotworów w pęcherzyku żółciowym.

Kurs i prognoza

  • W przypadku łagodnych gruczolaków cholecystektomia prowadzi do całkowitego wyleczenia.
  • W przypadku nowotworów rokowanie zależy od etapu procesu..

Jeśli guz zostanie wykryty w odpowiednim czasie, to po jego całkowitym usunięciu wynik jest korzystny i zapewnione jest 5-letnie przeżycie po operacji. Rokowanie choroby zależy również od następujących czynników:

  • rozpowszechnienie tego procesu - na wczesnych etapach znacznie łatwiej jest radykalnie usunąć nowotwór niż na późniejszych etapach;
  • histologiczna różnorodność guza - jeśli rak jest bardzo zróżnicowany, szanse na jego pozbycie się czasami rosną;
  • konsekwencje, jakie spowodował nowotwór pęcherzyka żółciowego dla organizmu - przedłużająca się żółtaczka przyczynia się do ciężkiego zatrucia, przerzutów komórek rakowych - przymusowego stosowania toksycznych leków chemioterapeutycznych;
  • możliwość radykalnego usunięcia guza pęcherzyka żółciowego.

Prawidłowa i terminowa diagnoza jest kluczem do pełnego i skutecznego leczenia. Nowoczesna metoda leczenia - leczenie celowane - guzów pęcherzyka żółciowego zwiększa przeżycie pacjenta.

Rak jest uleczalny. Ale musisz słuchać swoich uczuć i przynajmniej co dwa lata odwiedzać gastroenterologa.

  • Adenomiomatosis pęcherzyka żółciowego - łagodna choroba.

Gruczolakorak dna pęcherzyka żółciowego. CT Gładkie kontury (długa strzałka). Małe kamienie pęcherzyka żółciowego (krótka strzałka).

Zmiany patologiczne

Następnie, gdy rozwija się choroba uchyłkowa, następuje proces zmiany tkanek mięśni i błony śluzowej, również w czasie zmian występuje pojawienie się niewielkich zmian torbielowatych.

Eksperci zauważają, że manifestacja choroby występuje w tych samych miejscach, te miejsca są dnem żółci lub jej ściany.

Zwykle w badaniu ultrasonograficznym widoczne są tylko najbardziej podstawowe zmiany. Jest to proces kurczenia się ściany żółci, zawsze wyraża się bardzo wyraźnie, a także ściany narządu stają się znacznie grubsze.

Istnieje również proces proliferacji (lekarze nazywają to poliracją) warstwy nabłonkowej błony śluzowej z góry, istnieje również proces, gdy wprowadzenie nabłonka do warstw mięśniowych.

Po tym wszystkim w ścianach powstają wgłębienia, a dno narządu pokryte jest sękami i zwężeniami.

W trakcie diagnozy lekarz może zaobserwować wgłębienia w błonie śluzowej, nazywane są zatoką Rokytansky-Aschoff.

Ze względu na obecność procesu zapalnego na ścianach i obecność uchyłka dochodzi do procesu niszczenia tkanki mięśniowej iz tego powodu znacznie zmniejsza się funkcjonalność narządu.

Środki diagnostyczne

Adenomiomatoza jest zwykle diagnozowana przypadkowo podczas operacji lub w ramach kompleksowego badania pęcherzyka żółciowego. Podczas badania ultrasonograficznego lekarz ujawnia zagęszczenie ściany narządu do 8 mm, pojawienie się określonych jam.

W ramach cholecystografii jamy ustnej można wykryć małe wady wypełnienia o zaokrąglonym kształcie. W ostatnich latach do diagnozy adenomiomatozy powszechnie stosuje się MRI lub MRCP. Badania te pozwalają nam ocenić strukturę i stan narządu i przewodów żółciowych.

Adenomyomatosis pęcherzyka żółciowego

Adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego jest rzadką patologią, która prowadzi do rozwoju niezapalnego łagodnego zgrubienia ściany narządu trawiennego. W większości przypadków choroba przebiega bezobjawowo, dlatego często jest wykrywana przypadkowo u pacjentów podczas chirurgicznego leczenia innych chorób pęcherzyka żółciowego. Proces patologiczny może prowadzić do uszkodzenia całego narządu lub wystąpić w oddzielnym obszarze.

Przyczyny patologii

Etiologia i patogeneza choroby nie są dobrze poznane. Eksperci uważają, że łagodne uszkodzenie pęcherzyka żółciowego występuje na tle zwiększonego ciśnienia w narządzie trawiennym. Z biegiem czasu proces patologiczny powoduje proliferacyjne odkształcenie ścian pęcherzyka żółciowego. W rezultacie powstają wewnątrzścienne torbielowate jamy i głębokie krypty..

Ważny! W dzieciństwie gruczolak nie występuje.

Ta choroba jest diagnozowana z tą samą częstością u mężczyzn i kobiet w wieku 40-50 lat. Niewiele badań wykazało, że łagodna choroba występuje nieco częściej u pacjentów z historią choroby kamieni żółciowych lub zapalenia pęcherzyka żółciowego..

Nowoczesna klasyfikacja

W zależności od lokalizacji procesu patologicznego wyróżnia się te typy gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego:

  • Formularz uogólniony. Charakterystyczne jest pogrubienie całej warstwy mięśniowej ściany narządu, co prowadzi do rozwoju porowatości, torbielowatych poszerzonych jam;
  • Forma segmentowa. Choroba charakteryzuje się wzrostem porowatości, pojawieniem się poszczególnych jam w ścianie pęcherzyka żółciowego;
  • Forma lokalna. Łagodne pogrubienie rozwija się w okolicy dna narządu. Średnica przerostu nie przekracza 2 cm.

Wraz z adenomiomatozą w pęcherzyku żółciowym może rozwinąć się jeden lub wiele łagodnych guzów. Istnieją takie rodzaje nowotworów:

  • Gruczolak pęcherzyka żółciowego;
  • Adenomioza;
  • Brodawczak;
  • Torbielakogruczilak.

Ważny! Łagodne zmiany rzadko ulegają złośliwości. Jednak u 1-3% pacjentów może wystąpić gruczolakorak.

Obraz kliniczny

Choroba charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem, rzadko prowadzi do rozwoju ciężkich objawów. Jednak niektórzy pacjenci zauważają pojawienie się dyskomfortu w prawym podżebrzu, podczas gdy dyskomfort nie jest związany z jedzeniem.

W rzadkich przypadkach występuje ciężkość w jamie brzusznej, ciągnięcie i bóle po prawej stronie. Jeśli u pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub kamicy żółciowej zostanie rozpoznane łagodne zgrubienie, charakterystyczny jest rozwój zespołu intensywnego bólu.

Środki diagnostyczne

Adenomiomatoza jest zwykle diagnozowana przypadkowo podczas operacji lub w ramach kompleksowego badania pęcherzyka żółciowego. Podczas badania ultrasonograficznego lekarz ujawnia zagęszczenie ściany narządu do 8 mm, pojawienie się określonych jam.

W ramach cholecystografii jamy ustnej można wykryć małe wady wypełnienia o zaokrąglonym kształcie. W ostatnich latach do diagnozy adenomiomatozy powszechnie stosuje się MRI lub MRCP. Badania te pozwalają nam ocenić strukturę i stan narządu i przewodów żółciowych.

Funkcje terapii

W przypadku braku poważnych objawów leczenie chirurgiczne pacjentów nie jest przeprowadzane. Złośliwość łagodnej formacji jest niezwykle rzadka, dlatego wskazana jest tylko obserwacja osoby, okresowe badanie ultrasonograficzne narządu.

Jeśli u pacjenta wystąpi wyraźny zespół bólowy w prawym podżebrzu, należy przepisać leki przeciwskurczowe (Drotaverin, Papaverine). W przypadku braku efektu terapii lekowej, rozwoju kolki wątrobowej, pacjent ma historię choroby kamieni żółciowych lub zapalenia pęcherzyka żółciowego, wskazana jest operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego.

Adenomiomatosis jest patologią występującą u 1-2% ludzi na świecie i rozwija się głównie u pacjentów w wieku powyżej 40 lat. Choroba rzadko prowadzi do rozwoju ciężkich objawów, w większości przypadków nie wymaga specjalnej terapii.

Jednym z pilnych stanów wymagających interwencji chirurgicznej jest pęknięcie (perforacja) ścian pęcherzyka żółciowego. Z reguły ta patologia rozwija się z powodu przewlekłych chorób wątroby i dróg żółciowych, w niektórych przypadkach przyczyną może być uraz brzucha. Warto wspomnieć, że objawy pęknięcia pęcherzyka żółciowego u psów i kotów są podobne do ludzkich.

Pęknięcie (perforacja) ścian pęcherzyka żółciowego poprzedza pewne przyczyny. Pewne warunki mogą stać się warunkiem wstępnym rozwoju takiego stanu patologicznego..

  • Zapalne procesy ogniskowe, które zachodzą bezpośrednio w samym pęcherzyku żółciowym, w wyniku czego dochodzi do zniszczenia ścian narządu, co z kolei prowadzi do powstawania na nich łez. Z reguły pęknięcia pęcherzyka żółciowego są wynikiem zapalenia pęcherzyka żółciowego (przewlekłej choroby dróg żółciowych). W przypadku tej choroby odpływ żółci jest trudny, co prowadzi do perforacji tkanki pęcherza.
  • Tworzenie się w pęcherzyku żółciowym wielu charakterystycznych kamieni żółciowych, które uszkadzają (nacisk) lub prowadzą do martwicy ścian samego narządu.
  • Różne urazy, uderzenia, cięcia w prawym podżebrzu mogą powodować perforację mechaniczną i pękanie ścian pęcherzyka żółciowego.

Objawy choroby

Dla pozytywnych rokowań i skuteczności leczenia konieczna jest szybka diagnoza, która opiera się na operacyjnym przygotowaniu wywiadu. Ponadto ważną rolę odgrywa analiza i porównanie objawów charakterystycznych dla perforacji pęcherzyka żółciowego. Dla każdej postaci objawy pęknięcia pęcherzyka żółciowego są osobne. Warto je zrozumieć bardziej szczegółowo..

Ostra postać

Ostra postać rozwoju patologii charakteryzuje się objawami podobnymi do ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, które często jest przyczyną perforacji, w tym:

  • ogólne objawy stanu zapalnego: temperatura ciała gwałtownie wzrasta, pacjent nie chce jeść, skarży się na nudności i częste wymioty;
  • skóra i częściowo błony śluzowe nabierają żółtego odcienia;
  • rejestruje się ostry ból w prawym podżebrzu, ból zwiększa się podczas badania palpacyjnego, stan i reakcja skóry i mięśni w miejscu lokalizacji bólu są podobne do typowego zapalenia otrzewnej.

Podostra forma

Objawy podostrej formy pęknięcia pęcherzyka żółciowego (w przypadku, gdy tworzy się ropień wątrobowy) ma pewne typowe cechy, w tym:

  • gorączka ogólna (od dreszczy po uczucie gorąca w ciele), wzdęcia i uczucie ciężkości w jamie brzusznej, nudności, niedociśnienie i kołatanie serca;
  • ból jest również zlokalizowany w prawym podżebrzu;
  • ze względu na fakt, że tworzenie ropnia wiąże się z jego ropieniem, stan septyczny może rozwinąć się w ciele w wyniku rozprzestrzeniania się gnilnych bakterii i mikroorganizmów.

Postać przewlekła

W przypadku, gdy małe pęknięcia pęcherzyka żółciowego nie zostaną zdiagnozowane na czas i nie zostanie przeprowadzone odpowiednie leczenie, choroba może przybrać postać przewlekłą, charakteryzującą się tworzeniem się przetok w drogach żółciowych. Następujące objawy są związane z tym stanem:

  • niedrożność jelit spowodowana wnikaniem małych kamieni żółciowych;
  • przez powstałą przetokę różne bakterie z jelita z reguły dostają się do dróg żółciowych, co prowadzi do procesów zapalnych z charakterystycznymi objawami (gorączka, gorączka, osłabienie, ból wątroby, zażółcenie skóry i błon śluzowych).

Występują objawy pęknięcia pęcherzyka żółciowego u kotów i psów.

Diagnostyka

Należy zauważyć, że taki rozwój choroby można zdiagnozować tylko za pomocą badań instrumentalnych podczas laparoskopii. Przy tworzeniu anamnezy na temat pęknięcia pęcherzyka żółciowego należy zwrócić uwagę na obecność przewlekłej choroby wątroby i dróg żółciowych u danej osoby, podczas gdy wcześniejsze skargi pacjenta na zaburzenia trawienia (zaparcia, biegunka, nadmierne tworzenie się gazu), reakcje na tłuste i smażone pokarmy, ocenia się rozprzestrzenianie się bólu.

Analiza charakterystycznych objawów pęknięcia pęcherzyka żółciowego nie może zostać przeprowadzona bez specjalnych środków diagnostycznych niezbędnych do potwierdzenia lub odrzucenia diagnozy.

  • Pobieranie krwi w celu ustalenia całkowitej liczby leukocytów i dynamiki wzrostu ESR. Wskaźniki te pomagają zidentyfikować oznaki ogólnego zatrucia organizmu i rozwoju w nim procesów zapalnych..
  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej ma na celu ustalenie lokalizacji zmiany (pęknięcia) ściany narządu i obecności płynu w samej jamie brzusznej.
  • Taka instrumentalna metoda badawcza, jak laparoskopia, ma na celu ostateczne potwierdzenie diagnozy pęknięcia pęcherzyka żółciowego. Procedura jest często zalecana, jeśli ściany pęcherzyka żółciowego nie są bezpośrednio uszkodzone, a objawy są spowodowane obecnością przetoki pęcherzykowo-pęcherzykowej.

Mówiąc o metodach leczenia pęknięcia ścian pęcherzyka żółciowego, należy zauważyć, że samoleczenie w przypadku rozwoju tej patologii jest niedopuszczalne i może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak zapalenie otrzewnej i posocznica, które mogą powodować śmierć. Przede wszystkim należy leczyć objawy pęknięcia pęcherzyka żółciowego, a następnie przejść do bezpośredniej eliminacji patologii.

Wszystkie środki terapeutyczne i inne środki związane z leczeniem pęknięcia pęcherzyka żółciowego powinny być przeprowadzane w szpitalu medycznym pod nadzorem lekarza. Przy oczywistych oznakach fizycznego uszkodzenia ścian i tkanek pęcherzyka żółciowego w ciągu godziny należy podjąć decyzję o hospitalizacji pacjenta i chirurgicznym usunięciu patologii.

  • Jeśli potwierdzone zostaną łzy ścian, w tym przypadku wykonywana jest korekcja chirurgiczna (zszycie ścian) narządu.
  • W przypadku zapalenia otrzewnej jama brzuszna jest uwolniona od powstałego płynu i traktowana roztworami antyseptycznymi..
  • Jeśli kamienie żółciowe zostaną znalezione podczas operacji w jamie pęcherzyka żółciowego, zostanie podjęta decyzja o cholecystektomii (usunięcie kamieni z pęcherzyka żółciowego). Jest to konieczne, aby zapobiec dalszemu rozwojowi choroby i jej nawrotom..
  • Jeśli pęknięcia ścian pęcherzyka żółciowego nie są konsekwencją obecności kamieni w jamie narządu, wówczas przy interwencji chirurgicznej konieczne jest ustalenie obecności lub braku przetok w drogach żółciowych.
  • Przyczyną rozwoju stanu pilnego może być wzrost wielkości trzustki, co uniemożliwia swobodny odpływ żółci z jamy narządu.
  • Po zabiegu w okresie pooperacyjnym pacjentowi przepisuje się kurs odpowiednich antybiotyków, aby zapobiec rozwojowi ognisk zapalnych w miejscu szwów (zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych).

W tym miejscu należy stwierdzić, że terminowa hospitalizacja pacjenta z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego i odpowiednia terapia lekowa mogą zapobiec pękaniu ścian pęcherzyka żółciowego, a mianowicie:

  • w celu złagodzenia procesu zapalnego zaleca się stosowanie antybiotyków przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwskurczowych;
  • ból łagodzą leki z grupy przeciwbólowej;
  • w przypadku znalezienia małych kamieni w jamie pęcherzyka żółciowego zaleca się stosowanie terapii w celu ich usunięcia (od rozpuszczenia za pomocą specjalnych urządzeń medycznych po kruszenie tych kamieni przy użyciu nowoczesnych, najnowszych metod, na przykład kruszenia laserowego).

Efekty

Pęknięcia ścian pęcherzyka żółciowego przy braku odpowiedniego leczenia mogą prowadzić do raczej niekorzystnych konsekwencji. Najbardziej niebezpieczny objaw i konsekwencja pęknięcia pęcherzyka żółciowego można uznać za rozwój żółciowego zapalenia otrzewnej, ropnia wątroby lub wypadnięcia kamienia w jelicie, który jest obarczony niedrożnością jelit. Wszystkie te warunki wymagają natychmiastowej pomocy medycznej..

Prawdopodobnie każdy z nas doświadcza nieprzyjemnych wrażeń graniczących ze strachem po usłyszeniu diagnozy „nowotworu złośliwego”. Na całym świecie naukowcy zmagają się ze wskazówką, skąd pochodzi i jak traktować ją ze 100% gwarancją, ale niestety wyniki są rozczarowujące. Diagnoza „gruczolakowatego polipa” nie brzmi tak ponuro, a niewiele osób niezwiązanych z medycyną może wyjaśnić, co to jest. Tymczasem dolegliwość ta jest uważana za stan przedrakowy, dlatego jest niezwykle niebezpieczna. Ci, którzy go mają, muszą natychmiast podjąć działania w celu utrzymania zdrowia, a być może i życia.

Charakterystyka polipów

U podstaw polipy w ludzkim ciele są obszarem błony śluzowej, który urósł z jakiegokolwiek powodu. Oznacza to, że mogą pojawić się w każdym narządzie pokrytym błonami śluzowymi. Według statystyk medycznych polip gruczolakowaty, inaczej zwany gruczolakiem i reprezentujący łagodny nowotwór, powoduje wiele problemów. Definicja „łagodnego” oznacza, że ​​w pewnym momencie komórki ciała nagle zaczęły się niekontrolowanie dzielić, ale jak dotąd całkowicie lub częściowo zachowują funkcje dotkniętego narządu lub tkanki i nie dają przerzutów. To ten ważny znak, który daje szansę całkowitego ich wyleczenia. Dlatego gruczolakowaty polip nie jest jeszcze zdaniem. Jednak bez działania większość łagodnych guzów staje się złośliwa. Tak więc polipy, których wymiary osiągnęły zaledwie 1 cm, zawierają z dużym prawdopodobieństwem inwazyjne komórki rakowe, czyli te, które już przerzutują. To prawda, że ​​niewielki rozmiar wzrostu nie daje 100% gwarancji bezpieczeństwa, ponieważ zdarzają się przypadki, gdy rak rozwinął się z pojedynczej kosmki polipowej.

Klasyfikacja

Błony śluzowe u ludzi są wielowarstwowe i, w zależności od narządu, który pokrywają, mają różną strukturę nabłonka. Gruczolak rośnie na tych błonach śluzowych, których nabłonek jest reprezentowany przez strukturę gruczołową, to znaczy obejmuje wiele gruczołów. Na tej podstawie polipy mogą pojawić się w żołądku, w pęcherzyku żółciowym, w jelicie, w narządach układu moczowo-płciowego.

Oprócz lokalizacji istnieje szereg kryteriów klasyfikacji:

1. Według rodzaju podstawy: na nogach (łodydze) lub na szerokiej platformie (siedzącej). Uważa się, że siedzący tryb gruczolakowaty polip szybciej uruchamia przerzuty. Zdjęcie powyżej pokazuje, jak duży polip siedzący wygląda na ścianie jelita..

2. Według wielkości: mały, średni, duży. Dopóki gruczolaki mają mniej niż 1 cm, najmniej prawdopodobne jest, że staną się złośliwe. I odwrotnie, wśród gruczolaków większych niż 1 cm około 13% ma komórki rakowe, a ponad 2 cm prawdopodobieństwo zwyrodnienia w kierunku raka wynosi już 51%.

3. Z wyglądu: kulisty, owalny, w kształcie grzyba, gęsty, miękki.

4. Według lokalizacji: pojedyncze, zagnieżdżanie, wielokrotne. Te ostatnie degenerują się w raka około 2 razy częściej.

Cechy morfologiczne

Gruczolakowaty polip jelita, żołądka, absolutnie wszystkie narządy są ułożone inaczej, co znacznie wpływa na rokowanie powrotu do zdrowia. Są to:

1. Ironia. Składają się z wielu gruczołów i tkanki łącznej bogatej w naczynia krwionośne. Są one podzielone na łagodne, z oznakami atypii (komórki tracą kształt, ich jądra stają się gęstsze) i ze złośliwością (atypowe komórki i gruczoły są zanurzone w mięśniach i warstwach podśluzówkowych naskórka, czyli w rzeczywistości przygotowują się do przerzutów).

2. Villous. Te polipy są zewnętrznie aksamitne, podobne do głów kalafiora, często mają szorstką powierzchnię. Prawdopodobieństwo złośliwości jest wyższe niż 60%.

4. Hiperplastyczny. Bardzo małe, miękkie, zachowują normalną strukturę błony śluzowej.

5. Nieletni. Nie złośliwy, składa się z torbieli i gęstej zrębu.

6. Włóknisty. W zrębie znajduje się wiele znacznie poszerzonych naczyń, dlatego przypominają nacieki zapalne.

Powody pojawienia się

Dlaczego polipy zaczynają rosnąć, podczas gdy nie ma dokładnych odpowiedzi. Niektórzy naukowcy uważają, że pojawiają się u ludzi w starszym wieku, podczas gdy inni obalają to. Statystyki mówią, że u małych dzieci szansa na wykrycie gruczolaków wynosi 28%, u osób poniżej 30 lat - 30%, au osób starszych powyżej 70 lat - tylko 12,8%. Maksymalna liczba wykrytych gruczolaków występuje w wieku 40-50 lat.

Oznacza to, że gruczolakowaty polip odbytnicy lub innego narządu może pojawić się u osoby w każdym wieku, nawet u niemowląt (zdarza się przypadek zdiagnozowania polipa łodygi u 2-miesięcznego dziecka w żołądku). Najbardziej prawdopodobne powody, dla których naukowcy obejmują:

- patologia w rozwoju embrionalnym;

- dziedziczność (u dzieci, których rodzice napotkali gruczolaka, prawdopodobieństwo jego nabycia jest również około 2 razy wyższe);

- procesy zapalne w przewodzie pokarmowym (zapalenie żołądka, zapalenie jelita grubego, czerwonka, problemy z wypróżnieniami i inne);

- naruszenie regeneracji błon śluzowych żołądka i jelit po skutkach.

Gruczolakowaty polip żołądka

Narząd ten zajmuje pierwsze miejsce w predyspozycji do pojawienia się gruczolaków. Według jednej z klasyfikacji opartych na cechach morfologicznych diagnozowane są następujące typy polipów żołądka:

Są rozmieszczone nierównomiernie w żołądku. Tak więc w górnej jednej trzeciej spośród 2241 przebadanych pacjentów polipy stwierdzono u 2,1%, w środkowej trzeciej liczby te osiągnęły 17%, aw dolnej trzeciej już 66,8% patologii.

Rozwój nowotworów złośliwych w żołądku odbywa się zgodnie z tak uproszczonym schematem: normalny nabłonek - tworzenie polipa - jego rozwój w raka - raka. Częściej podobny scenariusz rozwija się w ciągu dwóch lat, maksymalnie trzech, ale zdarzają się przypadki, gdy ludzie żyli z polipowatością przez około 20 lat.

Przyczyny gruczolaków w żołądku są częste - dziedziczność, patologie rozwoju na poziomie zarodka, choroby zapalne, głównie zapalenie żołądka, fast foody, alkoholizm, przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe. Ponadto, zdaniem naukowców, różne zaburzenia neuropsychiczne przyczyniają się do wzrostu błon śluzowych w żołądku.

Nie ma jednego obrazu klinicznego wskazującego, że w żołądku wyrósł polip gruczolakowaty. Objawy u każdego pacjenta są zawsze indywidualne. Najczęstsze możemy wyróżnić:

- zespół bólowy (do 88,6%);

- uczucie, że żołądek jest już pełny, nawet po spożyciu minimalnych ilości jedzenia;

- zły smak w jamie ustnej.

Ból często pojawia się po jedzeniu i trwa kilka godzin, a następnie ustępuje.

Oprócz objawów charakterystycznych dla polipów pacjenci mają wspólne objawy, że występują problemy w ciele. Jest to zmęczenie, osłabienie, czasami gorączka, bezsenność, ból głowy, bezprzyczynowa depresja.

Istnieją objawy pozagastryczne, za pomocą których można podejrzewać obecność polipowatości, zwłaszcza jeśli jest ona dziedziczna. Są to plamy na skórze (wokół ust, nosa, na policzkach, klatce piersiowej, dłoniach, plecach, brzuchu, szyi) w postaci piegów, przy każdej pogodzie i o każdej porze roku nie zmieniają swojego wyglądu.

Diagnostyka

Gruczolakowaty polip w każdym narządzie jest prawie niemożliwy do wykrycia bez diagnostyki sprzętowej. W przypadku żołądka obejmuje:

- Rentgen z gęstą cieczą baru (skutecznie w około 4,6% przypadków);

Nie mniej ważne są badania laboratoryjne soku żołądkowego, krwi i reakcje na krew utajoną w treści żołądka.

Maksymalny wynik uzyskuje się na podstawie badań kilkoma metodami jednocześnie..

Gruczolakowaty polip okrężnicy

Ta dolegliwość znajduje się na drugim „honorowym” miejscu po polipowatości żołądka. Według statystyk polipy w okrężnicy są rejestrowane z taką częstotliwością:

Zależność rozwoju choroby od wieku jest następująca:

- pacjenci w wieku od 41 do 60 lat - 56%;

- od 31 do 40 lat - 23%;

- od 14 do 30 lat - 10%.

Zwyrodnienie polipów w nowotwór złośliwy ma pewną zależność od ich liczby. Tak więc, jeśli w odbytnicy znajduje się 5 lub więcej takich formacji, w 100% przypadków rozwijają się one w raka.

W jelicie grubym polipy są również nierównomiernie rozmieszczone. Tak więc w części wstępującej odnotowano 13% wszystkich przypadków, w części okrężnicy poprzecznej - 13,5%, w części esowatej i odbytnicy - 73,5%. Przyczyny polipów w jelitach są mniej więcej takie same, jak w żołądku, ale lekarze priorytetowo traktują choroby zapalne. Tak więc, wśród 455 badanych pacjentów, którzy znaleźli polipy, 30% cierpiało na przewlekłe dolegliwości (zapalenie jelita grubego, zapalenie odbytu i inne), a 16,4% cierpiało na czerwonkę. Duża rola należy do niedożywienia. Z tego powodu zapalenie jelita grubego występuje w ponad 50% przypadków.

Objawy i diagnoza polipów w jelicie

Nie ma charakterystycznych objawów tylko dla polipowatości jelitowej. Często pacjenci przez długi czas nie odczuwają oznak, że ich gruczolakowaty polip zaczął rosnąć. Najbardziej charakterystyczne objawy choroby:

- krew w kale (89%);

- wraz z rozwojem choroby możliwe jest krwawienie z lub po wypróżnieniu;

- biegunka lub zaparcie (55,2%);

- pieczenie i / lub swędzenie w odbycie (do 65%);

- ból odbytnicy, rozciągający się do dolnej części pleców i kości krzyżowej.

Diagnostyka obejmuje badanie dotykowe, ultradźwięki, radiografię, sigmoidoskopię, kontaktową radiometrię beta, kolonoskopię, fibrokolonoskopię, testy laboratoryjne.

Polipy w pęcherzyku żółciowym

Gruczolakowaty polip pęcherzyka żółciowego jest rzadką chorobą, która występuje u mniej niż 1% wszystkich pacjentów z polipowatością. Według statystyk częściej choroba dotyka ludzi po 45 latach. Pęcherzyk żółciowy jest bardzo małym narządem, u dorosłych ma tylko 14 cm długości i 5 cm szerokości. W swojej strukturze przypomina worek o cienkich ściankach, szerszym korpusie, zwężającej się szyi i bardzo wąskiej części, z której pochodzi przewód żółciowy. Najtrudniejsza sytuacja to lokalizacja polipów w szyi lub przewodzie. W tym samym czasie wyjście żółci do jelita jest zablokowane, a pacjenci mają zażółcenie skóry i białek oka. Oprócz tego objawu istnieją inne oznaki wzrostu polipa w żółci:

- nudności (szczególnie rano);

Przyczynami choroby może być zapalenie żółci i jej błony śluzowej, niewłaściwy metabolizm, złe odżywianie, dziedziczność.

Diagnozę przeprowadza się za pomocą ultradźwięków, ultrasonografii. Leczenie jest głównie chirurgiczne, polegające na usunięciu pęcherzyka żółciowego. Tylko w niektórych przypadkach lekarz może przepisać zamiast operacji, biorąc leki - „Ursosan” lub „Ursofalk”.

W zależności od lokalizacji, wielkości i innych cech lekarz przepisuje leczenie gruczolakowatego polipa. Jeśli zostanie znaleziony w żołądku, możliwe jest tylko leczenie chirurgiczne, ponieważ żadne leki nie spowodują odrostu polipa. Pigułki tylko krótko poprawiają ogólny obraz, ale nie zmniejszają ryzyka nowotworu, który przeradza się w raka. Jeśli zostanie wykryty pojedynczy polip, zostanie on usunięty, a jeśli wykryty zostanie wielokrotny wzrost, zostanie wykonana resekcja żołądka..

Inną opcją leczenia jest polipektomia z endoskopem. Jest wskazany w przypadku polipów łodyg o wielkości od 0,5 cm i polega na ich usunięciu za pomocą metalowej pętli. W niektórych przypadkach wykonuje się to w warunkach ambulatoryjnych. Wymagana jest biopsja po tej operacji. Te same metody leczenia polipów u małych i okrężnicy. W odbytnicy, jeśli gruczolak zostanie wykryty w odległości 10 cm od odbytu, można go wyciąć w znieczuleniu miejscowym.

Małe wzrosty usuwa się za pomocą elektrokoagulacji.

Wśród nowoczesnych metod leczenia, jeśli jest to wskazane, można zasugerować usunięcie polipów za pomocą lasera, impulsów elektrycznych lub fal radiowych..

W każdym razie po ekspozycji pacjentowi przypisywana jest ścisła dieta..

Istnieje opinia, że ​​łagodne polipy w okrężnicy można wyleczyć z lewatyw glistnika, które należy wykonać 25-30 na kurs. Roztwór przygotowuje się w następujący sposób: przekręć 50 gramów zielonych liści i łodyg w maszynce do mięsa, zalej 300 ml wrzącej wody, poczekaj, aż ostygnie, odcedź. 2 godziny przed lewatywą zabieg kończy się oczyszczeniem. Roztwór glistnika pacjenta należy przechowywać do 1,5 godziny, a dzieci - do 30 minut. Procedury przeprowadzane są co drugi dzień..

Ważne: u wielu pacjentów ta metoda się nie usprawiedliwiła i musieli wykonać operacje w celu usunięcia polipów, które przerodziły się w nowotwory złośliwe.

Polip w woreczku żółciowym to łagodny, przypominający nowotwór wzrost wewnątrz pęcherzyka żółciowego. Istnieją pojedyncze duże wzrosty i wiele małych. W przypadku wykrycia 5 lub więcej narośli choroba nazywa się polipowatością pęcherzyka żółciowego. Choroba ma kod zgodny z ICD-10 - K87. Duży polip osiąga rozmiar 2 cm, mały - 1 mm.

Populacja planety w wysokości 6 procent cierpi na polipy w pęcherzu. Kobieta często choruje na polipowatość. Prawie osiemdziesiąt procent pacjentów to kobiety po 35 latach. Mężczyźni cierpią także na polipy. Statystyki pokazują, że u kobiet zdiagnozowano formacje przerostowe, u mężczyzn - polipy cholesterolowe. Powód jest cechą funkcjonowania organizmu.

Jeśli polipy są łagodnymi wzrostami, dlaczego nie wszyscy rozumieją, dlaczego istnieje ryzyko onkologii. Wzrost i zwyrodnienie komórek na słabe z powodu braku leczenia powoduje raka pęcherzyka żółciowego.

Klasyfikacja

  1. Pseudotumory lub polipy cholesterolu - wzrosty w postaci guzów powstają z cholesterolu. Powodem jest nieprawidłowe działanie procesu metabolizmu tłuszczów. Tworzenie się tych wzrostów jest uleczalne bez operacji. Najczęstszy typ, którego objawy są podobne do cholesterozy. Wykrywanie odbywa się losowo.
  2. Gruczolakowata postać powstaje z tkanek gruczołowych, nabłonek nie uczestniczy w strukturze łagodnego guza. Niebezpieczeństwo przekształcenia się w nowotwór złośliwy.
  3. Zapalenie polipa grozi wystąpieniem, gdy warstwa śluzowa narządu jest w stanie zapalnym.
  4. Brodawczaki - guz brodawkowaty łagodnego typu.

Objawy choroby

Oznaki pojawienia się wzrostu zależą od ich lokalizacji w narządzie. Tworzenie się na szyi pęcherza lub w przewodzie jest niebezpieczne. Powstaje przeszkoda dla przejścia żółci. Rezultatem jest żółtaczka obturacyjna.

  • Ból wątroby W ten sposób rozciągnięte ściany ujawniają się. Rozciąganie ścian narządu występuje nie z powodu wzrostu formacji, ale z powodu przelewu żółci. Ból jest tępy, z bolącym charakterem. Może dać do prawej hipochondrium.
  • Żółta skóra, błona śluzowa. Żółtaczka mechaniczna, która pojawia się z powodu pojawienia się polipów w przewodzie żółciowym, staje się przyczyną pożółkłej ludzkiej skóry i błon śluzowych. Żółć, która nie jest naturalnie uwalniana, dostaje się do krwioobiegu. Skóra staje się sucha, pojawiają się swędzenie, ucisk. Po wystąpieniu tych objawów dochodzi do wymiotów z żółcią, temperatura ciała wzrasta.
  • Kolka w wątrobie. Powstają z powodu zgięcia nóg polipa znajdującego się w szyi pęcherza. Z nadmiarem skręcenie nóg powoduje ostry ból o charakterze spazmatycznym. Kolka wątrobowa charakteryzuje się wzrostem ciśnienia, kołataniem serca, niemożnością wyboru pozycji, aby ból ustąpił.
  • Gorzki smak w ustach.
  • Nudności rano.

Przyczyny wystąpienia

Nie ma wyraźnych przyczyn występowania polipów w pęcherzu - istnieje wiele założeń. Istnieją 4 główne powody, które wskazują na możliwy rozwój pęcherzyka żółciowego.

  1. Ludzkie predyspozycje genetyczne. Obecność w rodzinie pacjentów z polipowatością zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania. Tworzenie się wzrostów z powodu dziedziczności jest powszechną opcją, ale trudne do wyleczenia. Predyspozycje genetyczne to istotny czynnik, ale nie jedyny.
  2. Zaburzenia metaboliczne Niepowodzenie metabolizmu lipidów prowadzi do wnikania dużych ilości cholesterolu do krwi. Powoduje również tworzenie pseudopolipu. Nowotwory nie wykazują pewnych objawów.
  3. Choroby układu żółciowego. Jeśli przewód żółciowy zostanie zakłócony, prowadzi to do nadmiaru lub braku żółci. Układ trawienny działa nieprawidłowo. Patologia przewodu pokarmowego może wywoływać wzrosty.
  4. Nieprawidłowości genetyczne. Oprócz chorób istnieje ryzyko dziedziczenia anomalii w rozwoju narządów. Mogą to być dyskinezy żółciowe (hipokinezja, hiperkinezja).

Diagnoza

Musisz zostać zdiagnozowany za pomocą specjalnego sprzętu. Nie można postawić diagnozy bez badania, po wysłuchaniu objawów. Wyróżnia się następujące rodzaje diagnozy:

    Ultradźwiękowy. W badaniu narząd wygląda jak ciemna plama, a polipy są podobne do małych zaokrąglonych formacji wyrastających ze ściany narządu żółciowego. USG może mieć niedokładne dane na temat choroby. Aby wyjaśnić szczegóły, lepiej iść w połączeniu z innymi typami.

Opisane metody mogą dostarczyć informacji o chorobie w całości lub w części, w zależności od wyboru pierwszego.

Niebezpieczeństwo tworzenia się pęcherzyka żółciowego

Nowotwory na nodze, na ścianie narządu nie są niebezpieczne, dopóki wielkość wzrostu nie przekroczy 5 mm. Niebezpieczne gatunki - od 1 do 3 cm Małe formacje nie zakłócają życia ludzkiego. Te duże zakłócają jedynie aktywność pęcherzyka żółciowego.

Guz polipowatości powoduje powikłania w postaci ropnego zapalenia. Nieleczone może spowodować zatrucie..

W trzecim przypadku formacje rozwijają się od łagodnych do złośliwych. Biedne guzy jednoznacznie prowadzą do raka.

Istnieje wiele sposobów na pozbycie się nowotworów. Wszystko zależy od rodzaju polipów. Cholesterol jest zbędny podczas operacji, można go leczyć za pomocą leków i metod alternatywnych. Pozostałych gatunków nie można wyleczyć. Operacja jest jedynym wyjściem. Same wzrosty nie będą w stanie zniknąć.

Lek

Typowe leki przepisywane na guzy w pęcherzyku żółciowym:

  • No-Shpa - pomaga zatrzymać objaw spazmatyczny w narządzie, rozluźnić w nim mięśnie.
  • Ursofalk często przypisuje się złogom cholesterolu w narządzie żółciowym..
  • Holiver - lek, który zwiększa zdolność organizmu do wytwarzania żółci i usuwania stagnacji w pęcherzu.
  • Ursosan pomaga rozpuszczać kamienie cholesterolu.

Tego rodzaju edukacji nie da się wyleczyć tradycyjną metodą - nie da się ich wyleczyć. Leczenie polipów pęcherzyka żółciowego oznacza marnowanie czasu. Przedwczesne leczenie może zakończyć się złym stanem zdrowia.

Medycyna alternatywna

Leczenie ziołowe występuje tylko w przypadku polipowatości pęcherzyka żółciowego cholesterolu. W przypadku innych typów konieczna jest operacja. Środki ludowe są leczone w kompleksie. Glistnik, łopian, aloes, nieśmiertelnik, nasiona dyni, chmiel - fundusze te mogą stanowić uzupełnienie leczenia. Aby zniknąć polipowatość, użyj następujących przepisów na powrót do zdrowia.

  1. Sok z łopianu przygotowany z umytych liści rośliny należy przechowywać w lodówce, w innym chłodnym miejscu. Pij łyżeczkę przed posiłkami dwa razy dziennie.
  2. Kilka łyżek połamanych świeżych igieł świerkowych i łyżka suchych chmielów zalewamy wrzącą wodą. Po schłodzeniu wypij dzień w czterech zestawach.
  3. Zalej cztery łyżki suszonego glistnika litrem świeżo przegotowanej wody. Nalegaj przez dwie godziny i wypij kilka łyżek 30 minut przed jedzeniem.

Jeśli dziecko znalazło polipy tego typu, konieczne jest oszczędzenie alternatywnych metod leczenia. Wzrosty muszą się rozpuścić, jeśli cykl leczenia zostanie zakończony. Jeśli polipowatość nie może zniknąć, będziesz musiał skorzystać z pomocy chirurgów - jest to układ rozwiązania problemu.

Interwencja chirurgiczna

Jedynym prawdziwym rozwiązaniem tego problemu jest usunięcie edukacji. Jeśli natura choroby przeszła w poważne objawy - konieczne jest jak najszybsze usunięcie wzrostu.

  • Polipektomia endoskopowa - narząd zostaje zachowany podczas operacji, tylko polip zostaje odcięty. Operacja pęcherzyka żółciowego odbywa się za pomocą pętli, która ślizga się po wzroście, odcinając go. Proces cięcia odbywa się przy użyciu ładunku elektrycznego. Tak więc po wycięciu krwotoki są zminimalizowane. Ta metoda jest często stosowana do formacji w jelicie. Operacja pęcherzyka żółciowego jest wyjątkowym przypadkiem.
  • Cholecystektomia jest wideo laparoskopowa, laparoskopowa, tradycyjna. Pierwszy najbardziej delikatny, nowoczesny, występuje bez cięcia na ciele, któremu towarzyszy inspekcja wideo. Drugi charakteryzuje się usunięciem polipa z pęcherza również bez nacięć. Trzeci tradycyjny jest przeprowadzany jako normalna operacja, z nacięciem na ciele.

Adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się idiopatycznym uszkodzeniem ścian narządu. Patologię określa się jako łagodne formacje. Nie było możliwe pełne zbadanie etiologii i patogenezy choroby, ale lekarze sugerują, że początek choroby często występuje z powodu gwałtownego wzrostu ciśnienia w pęcherzyku żółciowym.

Cechy choroby

Istnieje kilka postaci choroby. Obejmują one:

  • forma uogólniona lub rozproszona;
  • rondo;
  • zlokalizowane.

Dopiero po przejściu pełnego badania medycznego, na podstawie uzyskanych wyników testu, lekarz prowadzący określa formę i etap rozwoju patologii.

Częste objawy

Niestety na wczesnym etapie rozwoju gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego pacjent nie odczuwa dyskomfortu. Dopiero podczas przypadkowego przejścia pełnego badania lekarskiego lekarz odkrywa chorobę. W rzadkich przypadkach występują objawy, między innymi:

  • silna bolesność w prawym podżebrzu;
  • uczucie ciężkości;
  • bóle w dolnej części brzucha.

Eksperci zalecają pełne badanie lekarskie raz na sześć miesięcy. Zapobiegnie to rozwojowi poważnych chorób. Na początkowym etapie rozwoju gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego leczenie przebiega znacznie szybciej i wydajniej. Aby zapobiec operacji, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie.

Rozpoznanie adenomiomatozy

Obecnie istnieje kilka podstawowych technik, za pomocą których przeprowadza się diagnozę choroby. Można go wykryć za pomocą ultrasonograficznej adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego. Określana jest również metoda:

  • forma choroby;
  • gęstość narządów;
  • obecność okrągłego zgrubienia ściany pęcherzyka żółciowego.

Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna określa obecność wad, które utrudniają wypełnienie pęcherzyka żółciowego.

Leczenie choroby

Przed przepisaniem leczenia lekarz ocenia obecność i nasilenie objawów klinicznych gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Leczenie można przeprowadzić zarówno chirurgicznie, jak i medycznie. Terapia polega na starannym monitorowaniu pacjenta. W tym okresie ważne jest regularne poddawanie się badaniu ultrasonograficznemu narządów..

Złośliwość patologii jest bardzo rzadka. Jeśli pacjent odczuwa silny ból, konieczne jest przyjmowanie środków przeciwbólowych. W przypadku, gdy terapia lekowa nie poprawiła ogólnego stanu zdrowia pacjenta, konieczna jest operacja usunięcia pęcherza.

Ta choroba występuje u 3% ludzi na Ziemi. Pojawia się u osób powyżej 35 roku życia. W częstych przypadkach nie ma wyraźnych objawów gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Wiele osób interesuje się objawami i leczeniem u kobiet. Ale niestety nie wszyscy chcą w porę szukać pomocy medycznej. W rezultacie operacja i długotrwałe leczenie.

Jak wybrać środek znieczulający?

Wydawałoby się, że to skomplikowane? Aby nie zaszkodzić zdrowiu i nie pogorszyć złego stanu zdrowia, powinieneś rozważyć zalecenia lekarza. Są sytuacje, w których zabrania się przyjmowania środków przeciwbólowych. Może to mylić obraz kliniczny choroby i prowadzić do niewłaściwego wyboru metod leczenia. W przypadku, gdy pacjent ma ostry i silny ból brzucha, konieczne jest wezwanie lekarza. Ponieważ może to być zarówno zapalenie wyrostka robaczkowego, jak i niedrożność jelit lub krwawienie. Aby wyeliminować silny ból, konieczne jest stosowanie leku złożonego, który obejmuje:

Substancje te wzmacniają działanie leku. Kodeina dobrze znieczula i działa tonizująco na ciało. Z tego powodu, że jest to lek, stosuje się go w małych dawkach. Nurofen Plus to najsilniejszy lek przeciwbólowy. Należy pamiętać, że wiele środków przeciwbólowych powoduje senność. Nie są zalecane dla kierowców i osób, których praca wymaga aktywnej aktywności umysłowej. W przypadku skurczu musisz wziąć „Spazmalgon” lub „Baralgin”.

Analiza popularnych narkotyków

Wiele osób nie myśli poważnie o kupowaniu i przyjmowaniu leków przeciwbólowych. Nie wiedzą, że jest to całkowicie nieszkodliwy lek, który może prowadzić do śmierci. Na przykład:

  1. "Aspiryna". Często tabletki te stosuje się, jeśli konieczne jest wyeliminowanie bólu i silnego procesu zapalnego, który jest spowodowany znacznym wzrostem temperatury ciała. Jeśli występują problemy z przewodem pokarmowym, kwas acetylosalicylowy jest zabroniony. Lek jest również przeciwwskazany w bólu menstruacyjnym. Ponieważ lek podrażnia błonę śluzową żołądka, konieczne jest wypicie tabletki z wystarczającą ilością wody lub mleka. „Aspiryna” jest używana przez pracowników karetek pogotowia ratunkowego. Ten lek nie nadaje się do regularnego stosowania, ponieważ powoduje wiele skutków ubocznych.
  2. „Paracetamol” jest nietoksycznym lekiem, który może przyjmować nawet kobiety w ciąży. Rzadko powoduje działania niepożądane i nie podrażnia błony śluzowej żołądka. Jeśli znacznie przekroczysz dawkę, wpłynie to niekorzystnie na wątrobę. Podczas używania ważne jest prawidłowe obliczenie dawki. Jest słabo skuteczny, ale bezpieczny..
  3. „Ibuprofen” - praktycznie nie ma przeciwwskazań. Działanie przeciwbólowe jest znacznie silniejsze niż w przypadku paracetamolu. Łagodzi stany zapalne, eliminuje bóle stawów. Dozwolone dawanie dzieciom.
  4. „Analgin” zaburza krążenie krwi w ciele. Zły wpływ na wątrobę i nerki. Nie zalecane do systematycznego stosowania. Główną zaletą leku jest jego szybkie działanie..

Leczenie adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego za pomocą środków ludowych nie jest zalecane. Przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy rozważyć zalecenia lekarza. Jeśli dana osoba zdiagnozowała inne choroby narządów, zabrania się samodzielnego wyboru leku. Jak pokazuje praktyka medyczna, prowadzi to do poważnych konsekwencji. Obecnie lek „Nimesulide” jest bardzo popularny. Szybko znieczula i łagodzi skurcze. Po zażyciu pigułki błona śluzowa żołądka nie jest podrażniona.

Zalecenia lekarzy

Objawy adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego nie zawsze występują na początkowym etapie rozwoju choroby. Z tego powodu należy regularnie poddawać się badaniom lekarskim. Samoleczenie może tylko zaszkodzić i pogorszyć sytuację. Alternatywne metody leczenia nie zawsze są skuteczne. Przed rozpoczęciem infuzji należy skonsultować się z lekarzem. Zioła mają taki sam silny efekt jak antybiotyki. Aby nie pogarszać przebiegu choroby, konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego. Jeśli w rodzinie występowały podobne choroby, należy wykonywać testy co sześć miesięcy. Najlepszym zapobieganiem patologii pęcherzyka żółciowego jest regularne badanie ultrasonograficzne i wizyta u specjalisty.

Adenomiomatosis pęcherzyka żółciowego Tekst artykułu naukowego w specjalności „Medycyna i opieka zdrowotna”

Streszczenie artykułu naukowego z zakresu medycyny i zdrowia publicznego, autor pracy naukowej - Ilchenko A. A., Orlova Yu. N.

Celem jest wprowadzenie głównych aspektów klinicznych gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Najnowsze dane literaturowe pokazują, że adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego nie jest rzadką chorobą, a jej częstość występowania w cholecystektomii wynosi 2–8,7%. Częściej po 35. - 40. roku życia i wśród kobiet. Przebieg choroby komplikuje kamica żółciowa, a lokalizacja w dolnej części pęcherzyka żółciowego - nowotwór złośliwy. Główną metodą diagnostyczną jest ultradźwięki. Rezonans magnetyczny służy do diagnostyki różnicowej raka pęcherzyka żółciowego. Cholecystektomia jest wskazana w przypadku powikłań kamicy żółciowej i podejrzenia złośliwości pęcherzyka żółciowego..

Podobne tematy prac naukowych w medycynie i opiece zdrowotnej, autorem pracy naukowej jest Ilchenko A. A., Orlova Yu. N.,

Tekst pracy naukowej na temat „Adenomyomatosis pęcherzyka żółciowego”

Adenomyomatosis pęcherzyka żółciowego

Ilchenko A.A., Orlova Yu.N.

Centralny Instytut Badawczy Gastroenterologii, Moskwa

Ilchenko Anatoly Afanasevich 111123, Moskwa, 86 autostrada Entuziastov, tel.: 8 (495) 304 3087 E-mail: [chroniony przez e-mail]

Celem jest wprowadzenie głównych aspektów klinicznych gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Najnowsze dane literaturowe pokazują, że adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego nie jest rzadką chorobą, a jej częstość w cholecystektomii wynosi 2-8,7%. Częściej po 35. - 40. roku życia i wśród kobiet. Przebieg choroby komplikuje kamica żółciowa, a lokalizacja w dolnej części pęcherzyka żółciowego - nowotwór złośliwy. Główną metodą diagnostyczną jest ultradźwięki. Rezonans magnetyczny służy do diagnostyki różnicowej raka pęcherzyka żółciowego. Cholecystektomia jest wskazana w przypadku powikłań kamicy żółciowej i podejrzenia złośliwości pęcherzyka żółciowego..

Słowa kluczowe: woreczek żółciowy; adenomyomatosis; kamica żółciowa; cholecystektomia.

Cel - zapoznanie się z głównymi aspektami klinicznymi pęcherzyka żółciowego gruczolakowatości.

Najnowsze dane z piśmiennictwa pokazują, że gruczolakowatość pęcherzyka żółciowego nie jest rzadką chorobą, a jego częstość w cholecystektomii wynosi 2-8,7%. Częściej występuje po 35-40 latach i wśród kobiet. Przebieg choroby komplikuje kamica żółciowa, a lokalizacja w dolnej części pęcherzyka żółciowego - malignizacja. Główną metodą diagnozy jest ultrasonografia. Do diagnostyki różnicowej raka pęcherzyka żółciowego stosowanego pod MRI. Cholecystektomia jest wskazana w przypadku powikłań kamicy żółciowej i podejrzenia złośliwości pęcherzyka żółciowego. Słowa kluczowe: woreczek żółciowy; adenomyomatosis; kamica żółciowa; cholecystektomia.

Adenomyomatosis to nabyta, przerostowa zmiana pęcherzyka żółciowego, charakteryzująca się nadmiernym namnażaniem powierzchownego nabłonka z wgłębieniem w pogrubioną błonę mięśniową i tworzeniem wewnętrznych fałszywych uchyłków - zatok Rokytansky - Aschoff. Pierwszy opis tych elementów strukturalnych ściany pęcherzyka żółciowego w postaci szczelinowych inwaginacji błony śluzowej w warstwę mięśniową, czasem dochodzących do warstwy włóknistej, został sporządzony przez K. Rokitansky'ego w 1842 r. I uzupełniony w 1905 r. Przez L. Aschoffa.

W literaturze adenomyomatosis (AMM) pęcherzyka żółciowego występuje pod różnymi nazwami: gruczolak, choroba uchyłkowa,

uchyłkowe zapalenie ucha środkowego, torbielowate zapalenie pęcherzyka żółciowego, proliferacyjne gruczołowe zapalenie pęcherzyka żółciowego i inne. Termin adenomiomatosis w 1960 r. Został po raz pierwszy zaproponowany przez I. A. 1iya i in. [1] i włączył go do grupy przerostowych pęcherzyków żółciowych. Ta nazwa zyskała największą popularność zarówno w literaturze krajowej, jak i zagranicznej. Mimo to AMM nie został uwzględniony w ICD-10, a w raportach technicznych WHO pojawia się pod nazwą przerost gruczolakowaty pęcherzyka żółciowego. W przeciwieństwie do cholesterozy pęcherzyka żółciowego, który ma kod w ICD-10 (K.82.4) i który, podobnie jak AMM, odnosi się do rozrostowej pęcherzyka żółciowego, ten drugi nie ma własnego kodu

i zwykle jest szyfrowany pod pozycją K.82.8 - inne określone choroby pęcherzyka żółciowego.

Częstość występowania AMM pęcherzyka żółciowego była mało badana i, zgodnie z literaturą, jest bardzo zróżnicowana. Jeśli pod koniec lat 90. ubiegłego wieku AMM uznano za rzadką chorobę pęcherzyka żółciowego, to wraz z nagromadzeniem doświadczenia w diagnozowaniu tej patologii i rozszerzaniu spektrum oraz zwiększaniu czułości metod diagnostycznych stosowanych do wykrywania AMM, jej częstotliwość znacznie wzrasta. Pomimo faktu, że metoda ultradźwiękowa jest najważniejsza w diagnozie AMM, brak doświadczenia w identyfikowaniu tej patologii pęcherzyka żółciowego nie pozwala nam ocenić jej rozpowszechnienia w populacji. Dlatego w literaturze najczęściej pojawiają się dane uzyskane w badaniu odległych pęcherzyków żółciowych. Analiza literatury pokazuje, że częstotliwość wykrywania AMM podczas badania histologicznego materiału chirurgicznego wynosi 2 - 8,7% [2; 3; dziesięć]. Istnieją jednak dowody na częstsze wykrywanie AMM w odległych pęcherzykach żółciowych. Tak więc A. Sapay i E. Seya [4] za pomocą badania histologicznego badali 179 pęcherzyków żółciowych iw 64 przypadkach ujawnili typowe objawy AMM. A. Nishimura i in. zbadano 1099 pęcherzyków żółciowych i AMM ujawniono w 14,2% [5]. Według naszych danych, opartych na badaniu 500 pęcherzyków żółciowych usuniętych z różnych przyczyn, AMM wykryto w 16% przypadków.

Adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego jest częściej wykrywana u dorosłych. U dzieci uważa się ją za rzadką patologię i jak dotąd opisano tylko pojedyncze obserwacje [6–8]. Przyczyna takich różnic pozostaje niejasna. Rzadkość wykrywania choroby 10–15 lat temu można wyjaśnić niską zawartością informacji w metodach diagnostycznych AMM. Jednak w ostatnich latach, kiedy arsenał narzędzi diagnostycznych znacznie się rozszerzył, częstość występowania choroby nie wzrosła. Można założyć, że do powstania makroskopowo widocznych zmian w ścianie pęcherzyka żółciowego potrzebny jest wystarczająco długi okres czasu. Dlatego widoczne makroskopowo zmiany w ścianie pęcherzyka żółciowego lub objawy kliniczne choroby pojawiają się w okresie dorosłym, głównie u osób powyżej 35 - 40 lat.

Inną cechą AMM pęcherzyka żółciowego jest częstsze uszkodzenie kobiet niż mężczyzn [9; dziesięć]. Średni stosunek mężczyzn i kobiet wynosi 1: 3. AMM pęcherzyka żółciowego jest często łączony z kamicą żółciową, a także z innymi postaciami pęcherzyka żółciowego, wśród których cholesterol zajmuje pierwsze miejsce.

Etiologia i patogeneza

Nieznany. Istnieją sugestie dotyczące związku choroby z wadami wrodzonymi z powodu rozrostu nabłonka żółciowego

pęcherz moczowy, tworzenie struktur pseudoelaznych, ubytków śródpiersiowych itp. Zakłada się, że uchyłki śródścienne pochodzą z embrionalnych wątrobowo-torbielowatych przewodów i rozwijają się z powodu stagnacji i zwężenia ust z późniejszym rozszerzaniem się wnęk, infekcją i tworzeniem się kamieni. Jednak rzadkie wykrywanie AMM u dzieci jest słabym dowodem na to założenie..

Sugeruje się, że rozwój tej choroby jest wynikiem zapalenia ściany pęcherzyka żółciowego wraz ze zniszczeniem błony śluzowej i błon mięśniowych, a następnie przywróceniem i proliferacją błony śluzowej, z utworzeniem uchyłków. Jednak długotrwałe monitorowanie pacjentów z AMM pokazuje, że przebieg choroby rzadko komplikuje proces zapalny w ścianie pęcherzyka żółciowego..

Bardziej znaczące jest przyjęcie roli anomalii zespolenia trzustkowo-żółciowego. Znaczenie roli wysokiego połączenia przewodu trzustkowego ze wspólnym przewodem żółciowym badano w różnych patologiach żółciowych - zapaleniu dróg żółciowych, enzymatycznym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, raku pęcherzyka żółciowego i innych chorobach, w tym AMM. Rzeczywiście, osobne badania pokazują, że częstość wykrywania AMM z nieprawidłowym zespoleniem trzustkowo-żółciowym sięga 50–55% [11; 12].

Uważa się, że patogeneza rozwoju AMM z nieprawidłowościami zespolenia trzustkowo-żółciowego wiąże się ze stałym refluksem do dróg żółciowych soku trzustkowego. Możliwość uszkodzenia nabłonka pęcherzyka żółciowego przez aktywowane enzymy soku trzustkowego jest znacznie ułatwiona, gdy nieprawidłowość zespolenia trzustkowo-żółciowego jest połączona z niskim dopływem torbielowatego przewodu do wspólnego przewodu żółciowego [13]. Badanie w tych przypadkach żółci ze wspólnej żółci i przewodów torbielowatych na zawartości amylazy i lipazy pokazuje ich wysoki poziom. Ostatnie badania wykazały, że utajony refluks trzustkowo-żółciowy, aw konsekwencji wysokie poziomy amylazy we wspólnym przewodzie żółciowym są również określane przy normalnym zespoleniu trzustkowo-żółciowym [14]. Warto zauważyć, że AMM częściej łączy się z nierozwiniętym typem nieprawidłowego zespolenia trzustkowo-żółciowego [11]. Pomimo faktu, że nieprawidłowy związek trzustkowo-żółciowy jest dość rozpowszechniony i istnieją dowody na częste łączenie tej patologii z wieloma chorobami dróg żółciowych i trzustki, jej rola w tych chorobach, w tym możliwość rozwoju procesu zapalnego w wyniku patologicznego refluksu, powinna być wyraźniejsza. Praktycy powinni jednak zdawać sobie sprawę z potencjału

Nr 04/2010 EKSPERYMENTALNE I KLINICZNE

skojarzenia nieprawidłowych związków trzustkowo-żółciowych i AMM.

Makroskopowo wyróżnia się trzy rodzaje AMM pęcherzyka żółciowego: ogniskowa, segmentowa i rozproszona. Rozproszona postać charakteryzuje się uszkodzeniem i pogrubieniem całej ściany pęcherzyka żółciowego. Wariantowi segmentowemu zwykle towarzyszy deformacja pęcherzyka żółciowego z powodu obszarów o zmodyfikowanej ścianie. W tym przypadku dochodzi do pogrubienia ściany w miejscu deformacji z powodu obecności ognisk adenomiomatozy. Wariant ogniskowy ma postać niewielkiej objętości w ścianie, bez deformacji i często bez pogrubienia tej ostatniej. W literaturze ten typ AMM jest czasami określany jako gruczolak pęcherza żółciowego. Najczęstszą formą AMM jest rozproszenie, które charakteryzuje się rozproszonym wzrostem grubości ścianki pęcherzyka żółciowego, bez wyraźnych oznak deformacji narządu, podczas gdy segmentowa postać AMM zwykle charakteryzuje się miejscowym pogrubieniem ściany i odkształceniem pęcherzyka żółciowego. Kiedy ta forma jest zlokalizowana w okolicy ciała, woreczek żółciowy przyjmuje postać „klepsydry” lub „hantli” [15]. Taki podział ma nie tylko znaczenie anatomiczne, ale także kliniczne. Segmentowa AMM ma wyższe ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych u osób starszych, szczególnie gdy jest zlokalizowana w dolnej części pęcherzyka żółciowego, ponieważ w tym miejscu obserwuje się większą częstość metaplazji nabłonkowej niż w odcinku szyjnym [16]. Ogniskowa postać AMM pęcherzyka żółciowego jest mniej powszechna niż inne. Jednocześnie E. Erdas i wsp., Którzy obserwowali pacjentów z AMM w latach 1990–2001, stwierdzili, że formy rozproszone i segmentowe występowały u 26%, a ogniskowe - u 46%. Jednak pomimo faktu, że analiza objęła okres obserwacji dłuższy niż 10 lat, ten stosunek między różnymi postaciami AMM ustalono tylko dla 13 pacjentów [3]. Istnieją dowody na możliwe połączenie ogniskowych i segmentowych typów AMM [17].

Obraz histologiczny AMM pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się łagodną proliferacją nabłonka błony śluzowej, co prowadzi do tworzenia struktur pseudoelaznych, przerostu błony mięśniowej, inwazji błony śluzowej w zagęszczoną ścianę mięśniową z tworzeniem rozszerzonych zatok Rokytansky'ego-Aschoffa cm i tworzenia mikrolitów (rys. Mikrolitów). wklej kolor). W przypadku AMM pęcherzyka żółciowego częściej występują czarne kamienie pigmentowe [4]. Charakterystyczne jest, że w tych sytuacjach nie jest możliwe zidentyfikowanie znanych przyczyn powstawania takich kamieni (hemoliza, marskość wątroby, ha-wycięcie itp.). W niektórych przypadkach kamienie żółciowe pigmentu i cholesterolu znajdują się jednocześnie w ścianie pęcherzyka żółciowego (ryc. 3, patrz wstawka kolorów) [18]. Tworzenie mikrolitu

geneza cholesterolu w zatokach Rokytansky'ego-Aschoffa wynika z faktu, że zatoki są wyłożone tym samym nabłonkiem co pęcherzyk żółciowy, dlatego gromadzona w nich żółć łatwo wytrąca się wraz z tworzeniem się kryształów cholesterolu.

Charakterystyczny jest długi przebieg bezobjawowy, dlatego często jest to przypadkowe stwierdzenie podczas badania ultrasonograficznego narządów jamy brzusznej, przeprowadzonego z innego powodu [19]. Tylko w niektórych przypadkach możliwe jest pojawienie się niestałej, nudnej natury, bólu w prawym podżebrzu. Bóle stają się ostre i mogą stać się kolką żółciową, jeśli przebieg AMM pęcherzyka żółciowego jest skomplikowany z powodu kamicy żółciowej.

Według J.-H. Yoon i in. [10] u pacjentów z AMM z bólem w prawym podżebrzu w 90% przypadków wykrywa się kamienie żółciowe. Według E. Erdasa i in. [3] częstość kamicy żółciowej w AMM wynosi 84%. Badania pokazują, że występowanie kamicy pęcherzyka żółciowego zależy od rodzaju AMM. Przy segmentowym typie adenomiomatozy kamienie żółciowe są wykrywane w 88,9% przypadków, które znajdują się głównie na dole. Wynika to z niższego stężenia kwasów żółciowych w tej części pęcherzyka żółciowego, co przyczynia się do przesycenia żółci cholesterolem i tworzenia się kamieni żółciowych [5].

Pomimo faktu, że AMM często łączy się z kamicą żółciową i, co najważniejsze, z kamieniami bezpośrednio w ścianie pęcherzyka żółciowego, przebieg gruczolakowatości rzadko komplikuje proces zapalny. Opisany jest jedyny przypadek przedłużonej gorączki (w ciągu dwóch miesięcy do 38,5 stopnia) niejasnego pochodzenia u 17-letniego pacjenta. Dokładne badanie, w tym ultradźwięki jamy brzusznej, nie ujawniło żadnych patologii. Zapalenie pęcherzyka żółciowego wykryto metodą diagnostycznej laparoskopii. Po cholecystektomii odnotowano spadek temperatury ciała do wartości normalnych, a badanie histologiczne ujawniło AMM pęcherzyka żółciowego [20]. W związku z tym AMM należy uznać za różnicową diagnozę gorączki niewiadomego pochodzenia.

Istnieją przesłanki, że przebieg AMM, zwłaszcza typu segmentowego, może być powikłany przez gruczolakoraka pęcherzyka żółciowego. N. Nabatame i in. [21] badał 4560 usuniętych pęcherzyków żółciowych i ujawnił raka pęcherzyka żółciowego w 6,6% przypadków (w 22 z 334) z segmentowym AMM, podczas gdy przy braku AMM rak wykryto w 4,3% przypadków (w 181 z 4226; p = 0,049). Różnica ta wzrosła u pacjentów w wieku 60 lat i starszych (odpowiednio 15 / 96,15.6% w porównaniu do 147 / 2407.6.1%; p

Świadectwo rejestracji środków masowego przekazu El nr FS77-52970

Adenomiomatoza pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się idiopatycznym uszkodzeniem ścian narządu. Patologię określa się jako łagodne formacje. Nie było możliwe pełne zbadanie etiologii i patogenezy choroby, ale lekarze sugerują, że początek choroby często występuje z powodu gwałtownego wzrostu ciśnienia w pęcherzyku żółciowym.

Cechy choroby

Istnieje kilka postaci choroby. Obejmują one:

  • forma uogólniona lub rozproszona;
  • rondo;
  • zlokalizowane.

Dopiero po przejściu pełnego badania medycznego, na podstawie uzyskanych wyników testu, lekarz prowadzący określa formę i etap rozwoju patologii.

Częste objawy

Niestety na wczesnym etapie rozwoju gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego pacjent nie odczuwa dyskomfortu. Dopiero podczas przypadkowego przejścia pełnego badania lekarskiego lekarz odkrywa chorobę. W rzadkich przypadkach występują objawy, między innymi:

  • silna bolesność w prawym podżebrzu;
  • uczucie ciężkości;
  • bóle w dolnej części brzucha.

Eksperci zalecają pełne badanie lekarskie raz na sześć miesięcy. Zapobiegnie to rozwojowi poważnych chorób. Na początkowym etapie rozwoju gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego leczenie przebiega znacznie szybciej i wydajniej. Aby zapobiec operacji, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie.

Rozpoznanie adenomiomatozy

Obecnie istnieje kilka podstawowych technik, za pomocą których przeprowadza się diagnozę choroby. Można go wykryć za pomocą ultrasonograficznej adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego. Określana jest również metoda:

  • forma choroby;
  • gęstość narządów;
  • obecność okrągłego zgrubienia ściany pęcherzyka żółciowego.

Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna określa obecność wad, które utrudniają wypełnienie pęcherzyka żółciowego.

Leczenie choroby

Przed przepisaniem leczenia lekarz ocenia obecność i nasilenie objawów klinicznych gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Leczenie można przeprowadzić zarówno chirurgicznie, jak i medycznie. Terapia polega na starannym monitorowaniu pacjenta. W tym okresie ważne jest regularne poddawanie się badaniu ultrasonograficznemu narządów..

Złośliwość patologii jest bardzo rzadka. Jeśli pacjent odczuwa silny ból, konieczne jest przyjmowanie środków przeciwbólowych. W przypadku, gdy terapia lekowa nie poprawiła ogólnego stanu zdrowia pacjenta, konieczna jest operacja usunięcia pęcherza.

Ta choroba występuje u 3% ludzi na Ziemi. Pojawia się u osób powyżej 35 roku życia. W częstych przypadkach nie ma wyraźnych objawów gruczolakowatości pęcherzyka żółciowego. Wiele osób interesuje się objawami i leczeniem u kobiet. Ale niestety nie wszyscy chcą w porę szukać pomocy medycznej. W rezultacie operacja i długotrwałe leczenie.

Jak wybrać środek znieczulający?

Wydawałoby się, że to skomplikowane? Aby nie zaszkodzić zdrowiu i nie pogorszyć złego stanu zdrowia, powinieneś rozważyć zalecenia lekarza. Są sytuacje, w których zabrania się przyjmowania środków przeciwbólowych. Może to mylić obraz kliniczny choroby i prowadzić do niewłaściwego wyboru metod leczenia. W przypadku, gdy pacjent ma ostry i silny ból brzucha, konieczne jest wezwanie lekarza. Ponieważ może to być zarówno zapalenie wyrostka robaczkowego, jak i niedrożność jelit lub krwawienie. Aby wyeliminować silny ból, konieczne jest stosowanie leku złożonego, który obejmuje:

Substancje te wzmacniają działanie leku. Kodeina dobrze znieczula i działa tonizująco na ciało. Z tego powodu, że jest to lek, stosuje się go w małych dawkach. Nurofen Plus to najsilniejszy lek przeciwbólowy. Należy pamiętać, że wiele środków przeciwbólowych powoduje senność. Nie są zalecane dla kierowców i osób, których praca wymaga aktywnej aktywności umysłowej. W przypadku skurczu musisz wziąć „Spazmalgon” lub „Baralgin”.

Analiza popularnych narkotyków

Wiele osób nie myśli poważnie o kupowaniu i przyjmowaniu leków przeciwbólowych. Nie wiedzą, że jest to całkowicie nieszkodliwy lek, który może prowadzić do śmierci. Na przykład:

  1. "Aspiryna". Często tabletki te stosuje się, jeśli konieczne jest wyeliminowanie bólu i silnego procesu zapalnego, który jest spowodowany znacznym wzrostem temperatury ciała. Jeśli występują problemy z przewodem pokarmowym, kwas acetylosalicylowy jest zabroniony. Lek jest również przeciwwskazany w bólu menstruacyjnym. Ponieważ lek podrażnia błonę śluzową żołądka, konieczne jest wypicie tabletki z wystarczającą ilością wody lub mleka. „Aspiryna” jest używana przez pracowników karetek pogotowia ratunkowego. Ten lek nie nadaje się do regularnego stosowania, ponieważ powoduje wiele skutków ubocznych.
  2. „Paracetamol” jest nietoksycznym lekiem, który może przyjmować nawet kobiety w ciąży. Rzadko powoduje działania niepożądane i nie podrażnia błony śluzowej żołądka. Jeśli znacznie przekroczysz dawkę, wpłynie to niekorzystnie na wątrobę. Podczas używania ważne jest prawidłowe obliczenie dawki. Jest słabo skuteczny, ale bezpieczny..
  3. „Ibuprofen” - praktycznie nie ma przeciwwskazań. Działanie przeciwbólowe jest znacznie silniejsze niż w przypadku paracetamolu. Łagodzi stany zapalne, eliminuje bóle stawów. Dozwolone dawanie dzieciom.
  4. „Analgin” zaburza krążenie krwi w ciele. Zły wpływ na wątrobę i nerki. Nie zalecane do systematycznego stosowania. Główną zaletą leku jest jego szybkie działanie..

Leczenie adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego za pomocą środków ludowych nie jest zalecane. Przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy rozważyć zalecenia lekarza. Jeśli dana osoba zdiagnozowała inne choroby narządów, zabrania się samodzielnego wyboru leku. Jak pokazuje praktyka medyczna, prowadzi to do poważnych konsekwencji. Obecnie lek „Nimesulide” jest bardzo popularny. Szybko znieczula i łagodzi skurcze. Po zażyciu pigułki błona śluzowa żołądka nie jest podrażniona.

Zalecenia lekarzy

Objawy adenomiomatozy pęcherzyka żółciowego nie zawsze występują na początkowym etapie rozwoju choroby. Z tego powodu należy regularnie poddawać się badaniom lekarskim. Samoleczenie może tylko zaszkodzić i pogorszyć sytuację. Alternatywne metody leczenia nie zawsze są skuteczne. Przed rozpoczęciem infuzji należy skonsultować się z lekarzem. Zioła mają taki sam silny efekt jak antybiotyki. Aby nie pogarszać przebiegu choroby, konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego. Jeśli w rodzinie występowały podobne choroby, należy wykonywać testy co sześć miesięcy. Najlepszym zapobieganiem patologii pęcherzyka żółciowego jest regularne badanie ultrasonograficzne i wizyta u specjalisty.